ತಾನಭಿದ್ರವತಃ ಶೂರಾಂಸ್ತಾವಕಾ ದೃಢವಿಕ್ರಮಾಃ। ಸರ್ವತಃ ಪ್ರತ್ಯಗೃಹ್ಣನ್ತ ತದಭೂದ್ರೋಮಹರ್ಷಣಮ್
ನಿನ್ನ ಶೂರ ಯೋಧರು, ತಮ್ಮ ಧೈರ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದು, ಎದುರಿನಿಂದ ಬರುವ ಆ ವೀರರನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಎದುರಿಸಿದರು; ಆಗ ಭಾರೀ ಗದ್ದಲ ಉಂಟಾಯಿತು.
ಶತಮಾಯಸ್ತು ಶಕುನಿಃ ಸಹದೇವಂ ಸಮಾದ್ರವತ್। ಸನಿಯನ್ತೃಧ್ವಜರಥಂ ವಿವ್ಯಾಘ ನಿಶಿತೈಃ ಶರೈಃ
ಶಕುನಿ, ಶತಮಾಯೆಯುಳ್ಳವನು, ಸಹದೇವನ ಮೇಲೆ ನೂರಾರು ಮಾಯೆಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ದಾಳಿ ಮಾಡಿ, ಅವನ ರಥ, ಧ್ವಜ, ಸಾರಥಿ ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ತಸ್ಯ ಮಾದ್ರೀಸುತಃ ಕೇತುಂ ಧನುಃ ಸೂತಂ ಹಯಾನಪಿ। ನಾತಿಕ್ರುದ್ಧಃ ಶರೈಶ್ಛಿತ್ತ್ವಾ ಷಷ್ಠ್ಯಾ ವಿವ್ಯಾಧ ಸೌಬಲಮ್। `ಭಿತ್ತ್ವಾ ಚ ಶರವರ್ಷೇಣ ಶಕುನಿಂ ಪ್ರತ್ಯವಾರಯತ್
ಮಾದ್ರಿದೇವಿಯ ಮಗನು, ಅತಿಯಾಗಿ ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಶಕುನಿಯ ಧ್ವಜ, ಧನುಸ್ಸು, ಸಾರಥಿ ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕಡಿದು, ಸೌಬಲನನ್ನು ಅರವತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯನ್ನೂ ಭೇದಿಸಿ ಶಕುನಿಯನ್ನು ಹಿಮ್ಮೆಟ್ಟಿಸಿದನು.
ಗದಾಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಶಕುನಿಃ ಪ್ರಚಸ್ಕನ್ದ ರಥೋತ್ತಮಾತ್। ಸ ತಸ್ಯ ಗದಯಾ ರಾಜನ್ರಥಾತ್ಸೂತಮಪಾತಯತ್
ಶಕುನಿ ತನ್ನ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಉತ್ತಮ ರಥದಿಂದ ಇಳಿದು, ರಾಜನೇ, ಆ ಗದೆಯಿಂದ ಸಹದೇವನ ರಥದ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.
ತತಸ್ತೌ ವಿರಥೌ ರಾಜನ್ಗದಾಹಸ್ತೌ ಮಹಾಬಲೌ। ಚಿಕ್ರೀಡತೂ ರಣೇ ಶೂರೌ ಸಶೃಙ್ಗಾವಿವ ಪರ್ವತೌ
ಆಮೇಲೆ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ರಥವಿಲ್ಲದೆ, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳಾಗಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಕೊಂಬುಗಳಿರುವ ಪರ್ವತಗಳಂತೆ ಆಟವಾಡಿದರು.
ದ್ರೋಣಃ ಪಾಞ್ಚಾಲದಾಯಾದಂ ವಿವ್ಯಾಧ ನಿಶಿತೈಃ ಶರೈಃ। ತಯೋಸ್ತತ್ರ ಮಹಾರಾಜ ಬಾಣವರ್ಷೈಃ ಪ್ರಕಾಶಿತಮ್। ಖದ್ಯೋತೈರಿವ ಚಾಕಾಶಂ ಪ್ರದೋಷೇ ಪುರುಷರ್ಷಭ
ದ್ರೋಣನು ಪಾಂಚಾಲರ ಉತ್ತರಾಧಿಕಾರಿಯನ್ನು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು; ಆ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ರಾಜನೇ, ಇಬ್ಬರ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಜ್ವಲಿಸುವ ಜೇನುಹುಳಿಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು, ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
ವಿವಿಂಶತಿಂ ಭೀಮಸೇನೋ ವಿಂಶತ್ಯಾ ನಿಶಿತೈಃ ಶರೈಃ। ವಿದ್ಧ್ವಾ ನಾಕಮ್ಪಯದ್ವೀರಸ್ತದದ್ಭುತಮಿವಾಭವತ್
ಭೀಮಸೇನನು, ವೀರನು, ವಿವಿಂಶತಿಯನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದರೂ, ಅವನನ್ನು ಕಂಪಿಸುವಂತಾಗಲಿಲ್ಲ; ಅದು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾಗಿತ್ತು.
ವಿವಿಂಶತಿಸ್ತು ಸಹಸಾ ವ್ಯಶ್ವಕೇತುಶರಾಸನಮ್। ಭೀಮಂ ಚಕ್ರೇ ಮಹಾರಾಜ ತತಃ ಸೈನ್ಯಾನ್ಯಪೂಜಯನ್
ವಿವಿಂಶತಿ, ತಕ್ಷಣವೇ ತನ್ನ ಧ್ವಜ ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಮುರಿದು, ಭೀಮನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದನು, ರಾಜನೇ, ಮತ್ತು ಸೇನೆಗಳು ಅವನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿದವು.
ಸ ತನ್ನ ಮಮೃಷೇ ವೀರಃ ಶತ್ರೋರ್ವಿಕ್ರಮಮಾಹವೇ। ತತೋಽಸ್ಯ ಗದಯಾ ದಾನ್ತಾನ್ಹಯಾತ್ಸರ್ವಾನಪಾತಯತ್
ಆ ವೀರನು ಶತ್ರುವಿನ ಯುದ್ಧಶೌರ್ಯವನ್ನು ಸಹಿಸಲಾರದೆ, ತನ್ನ ಗದೆಯಿಂದ ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.
ಹತಾಶ್ವಾತ್ಸ ರಥಾದ್ರಾಜನ್ಗೃಹ್ಯ ಚರ್ಮ ಮಹಾಬಲಃ। ಅಭ್ಯಯಾದ್ಭೀಮಸೇನಂ ತು ಮತ್ತೋ ಮತ್ತಮಿವ ದ್ವಿಪಮ್
ಕುದುರೆಗಳು ಹತರಾದ ಮೇಲೆ, ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ತನ್ನ ರಥದಿಂದ ಇಳಿದು, ಕವಚವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮತ್ತಾದ ಆನೆ ಮತ್ತೊಂದು ಮತ್ತಾದ ಆನೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಎದುರಿಸಿತೋ ಹಾಗೆ ಭೀಮಸೇನನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
ಶಲ್ಯಸ್ತು ನಕುಲಂ ವೀರಃ ಸ್ವಸ್ರೀಯಂ ಪ್ರಿಯಮಾತ್ಮನಃ। ವಿವ್ಯಾಧ ಪ್ರಹಸನ್ಬಾಣೈರ್ಲಾಲಯನ್ಕೋಪಯನ್ನಿವ
ಶಲ್ಯನು, ಧೈರ್ಯವಂತನಾದ ನಕುಲನು ತನ್ನ ಅಕ್ಕನ ಮಗನೆಂಬ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ನಗುತ್ತಾ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಒಮ್ಮೆ ಹಗುರವಾಗಿ ತಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೆರಳಿಸುವಂತೆ ವರ್ತಿಸಿದನು.
ತಸ್ಯಾಶ್ವಾನಾತಪತ್ರಂ ಚ ಧ್ವಜಂ ಸೂತಮಥೋ ಧನುಃ। ನಿಪಾತ್ಯ ನಕುಲಃ ಸಙ್ಖ್ಯೇ ಶಙ್ಖಂ ದಧ್ಮೌ ಪ್ರತಾಪವಾನ್
ಅವನಿಗೆ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ನಕುಲನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶಲ್ಯನ ಕುದುರೆಗಳು, ಛತ್ರ, ಧ್ವಜ, ಸಾರಥಿ ಮತ್ತು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿ, ಗರ್ವದಿಂದ ತನ್ನ ಶಂಖವನ್ನು ಊದಿದನು.
ಧೃಷ್ಟಕೇತುಃ ಕೃಪೇಣಾಸ್ತಾಞ್ಛಿತ್ತ್ವಾ ಬಹುವಿಧಾಞ್ಛರಾನ್। ಕೃಪಂ ವಿವ್ಯಾಧ ಸಪ್ತತ್ಯಾ ಧ್ವಜಂ ಚಾಸ್ಯ ತ್ರಿಭಿಃ ಶರೈಃ
ಧೃಷ್ಟಕೆತುನು ಕೃಪಾಚಾರ್ಯರ ಅನೇಕ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಕಡಿದು, ನಂತರ ಅವನನ್ನು ಎಪ್ಪತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಇನ್ನೂ ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಧ್ವಜವನ್ನು ತಟ್ಟಿದನು.
ತಂ ಕೃಪಃ ಶರವರ್ಷೇಣ ಮಹತಾ ಸಮವಾರಯತ್। ವಿವ್ಯಾಧ ಚ ರಣೇ ವಿಪ್ರೋ ಧೃಷ್ಟಕೇತುಮಮರ್ಷಣಮ್
ಆಗ ಕೃಪನು ಭಾರೀ ಬಾಣವರ್ಷದಿಂದ ಪ್ರತಿರೋಧಿಸಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೋಪಗೊಂಡು ಧೃಷ್ಟಕೆತುನನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು.
ಸಾತ್ಯಕಿಃ ಕೃತವರ್ಮಾಣಂ ನಾರಾಚೇನ ಸ್ತನಾನ್ತರೇ। ವಿದ್ಧ್ವಾ ವಿವ್ಯಾಧ ಸಪ್ತತ್ಯಾ ಪುನರನ್ಯೈಃ ಸ್ಮಯನ್ನಿವ
ಸಾತ್ಯಕಿಯು ಕೃತವರ್ಮನನ್ನು ವಿಶಾಲವಾದ ಬಾಣದಿಂದ ಎದೆಗೆ ಹೊಡೆದು, ನಂತರ ನಗುವಂತೆ ತೋರಿಸಿ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅವನನ್ನು ಎಪ್ಪತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ತಿವಿದನು.
ತಂ ಭೋಜಃ ಸಪ್ತಸಪ್ತತ್ಯಾ ವಿದ್ಧ್ವಾಽಽಶು ನಿಶಿತೈಃ ಶರೈಃ। ನಾಕಮ್ಪಯತ ಶೈನೇಯಂ ಶೀಘ್ರೋ ವಾಯುರಿವಾಚಲಮ್
ಆ ಭೋಜ ರಾಜನು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಎಪ್ಪತ್ತೇಳು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಹೊಡೆದರೂ, ಗಾಳಿ ಪರ್ವತವನ್ನು ಎಷ್ಟು ಅಲ್ಲಾಡಿಸದುವೋ ಅಷ್ಟು ಅವನನ್ನು ಕದಡಲಾರಲಿಲ್ಲ.
ಸೇನಾಪತಿಃ ಸುಶರ್ಮಾಣಂ ಭೃಶಂ ಮರ್ಮಸ್ವತಾಡಯತ್। ಸ ಚಾಪಿ ತಂ ತೋಮರೇಣ ಜತ್ರುದೇಶೇಽಭ್ಯತಾಡಯತ್
ಸೇನಾಧಿಪತಿ ಸುಶರ್ಮನನ್ನು ಬಹಳ ಕೋಪದಿಂದ ಅವನ ಜೀವಾಳ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದನು. ಸುಶರ್ಮನು ಕೂಡ ಅವನನ್ನು ಕಂಬದ ಬಳಿ ಭಾರೀ ಗದೆಯಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ವೈಕರ್ತನಂ ತು ಸಮರೇ ವಿರಾಟಃ ಪ್ರತ್ಯವಾರಯತ್। ಸಹ ಮತ್ಸ್ಯೈರ್ಮಹಾವೀರ್ಯೈಸ್ತದದ್ಭುತಮಿವಾಭವತ್
ವಿರಾಟನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಮತ್ಸ್ಯ ಯೋಧರ ಜೊತೆ ಸೇರಿ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನ ಎದುರು ನಿಂತನು; ಅದು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದ ದೃಶ್ಯವಾಯಿತು.
ತತ್ಪೌರುಷಮಭೂತ್ತತ್ರ ಸೂತಪುತ್ರಸ್ಯ ದಾರುಣಮ್। ಯತ್ಸೈನ್ಯಂ ವಾರಯಾಮಾಸ ಶರೈಃ ಸನ್ನತಪರ್ವಭಿಃ
ಅಲ್ಲಿ ಸೂತಪುತ್ರನಾದ ಕರ್ಣನು ತನ್ನ ಭಯಾನಕ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಾರುವ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಶತ್ರು ಸೇನೆಯನ್ನು ತಡೆಯುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು.
ದ್ರುಪದಸ್ತು ಸ್ವಯಂ ರಾಜಾ ಭಗದತ್ತೇನ ಸಙ್ಗತಃ। ತಯೋರ್ಯುದ್ಧಂ ಮಹಾರಾಜ ಚಿತ್ರರೂಪಮಿವಾಭವತ್
ದ್ರುಪದ ಮಹಾರಾಜನು ಸ್ವತಃ ಭಗದತ್ತನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಇಳಿದು, ಅವರಿಬ್ಬರ ಯುದ್ಧವು, ರಾಜನೇ, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ನಡೆದ ಅದ್ಭುತ ದೃಶ್ಯವಾಯಿತು.
ಭಗದತ್ತಸ್ತು ರಾಜಾನಂ ದ್ರುಪದಂ ನತಪರ್ವಭಿಃ। ಸನಿಯನ್ತೃಧ್ವಜರಥಂ ವಿವ್ಯಾಧ ಪುರುಷರ್ಷಭಃ
ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭಗದತ್ತನು, ದ್ರುಪದ ರಾಜನನ್ನು ಅವನ ಸಾರಥಿ, ಧ್ವಜ ಮತ್ತು ರಥದೊಂದಿಗೆ ಬಾಗಿದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ದ್ರುಪದಸ್ತು ತತಃ ಕ್ರುದ್ಧೋ ಭಗದತ್ತಂ ಮಹಾರಥಮ್। ಆಜಘಾನೋರಸಿ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಶರೇಣಾನತಪರ್ವಣಾ
ಆಮೇಲೆ ದ್ರುಪದನು ಕೋಪಗೊಂಡು, ಭಗದತ್ತ ಮಹಾರಥಿಯನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಹಾರಿದ ಬಾಣದಿಂದ ಎದೆಗೆ ಹೊಡೆದನು.
ಯುದ್ಧಂ ಯೋಧವರೌ ಲೋಕೇ ಸೌಮದತ್ತಿಶಿಖಣ್ಡಿನೌ। ಭೂತಾನಾಂ ತ್ರಾಸಜನನಂ ಚಕ್ರಾತೇಽಸ್ತ್ರವಿಶಾರದೌ
ಸೌಮದತ್ತಿ ಮತ್ತು ಶಿಖಂಡಿ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಶಸ್ತ್ರಚಾತುರ್ಯದಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತರಾದ ಯೋಧಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಹ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಡೆಸಿದರು.
ಭೂರಿಶ್ರವಾ ರಣೇ ರಾಜನ್ಯಾಜ್ಞಸೇನಿಂ ಮಹಾರಥಮ್। ಮಹತಾ ಸಾಯಕೌಘೇನ ಚ್ಛಾದಯಾಮಾಸ ವೀರ್ಯವಾನ್
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯವಂತನಾದ ಭೂರಿಶ್ರವನು, ಮಹಾರಥಿಯಾದ ಯಾಜ್ಞಸೇನಿಯನ್ನು ಭಾರೀ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಯೊಂದಿಗೆ ಆವರಿಸಿದನು.
ಶಿಖಣ್ಡೀ ತು ತತಃ ಕ್ರುದ್ಧಃ ಸೌಮದತ್ತಿಂ ವಿಶಾಮ್ಪತೇ। ನವತ್ಯಾ ಸಾಯಕಾನಾಂ ತು ಕಮ್ಪಯಾಮಾಸ ಭಾರತ
ಆಮೇಲೆ ಶಿಖಂಡಿಯು ಕೋಪಗೊಂಡು, ಸೌಮದತ್ತಿಯನ್ನು ತೊಂಬತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು ಅವನನ್ನು ಕಂಪಿಸಿದನು, ಭಾರತ.
ರಾಕ್ಷಸೌ ರೌದ್ರಕರ್ಮಾಣೌ ಹೇಡಿಮ್ಬಾಲಮ್ಬುಸಾವುಭೌ। ಚಕ್ರಾತೇಽತ್ಯುದ್ಭುತಂ ಯುದ್ಧಂ ಪರಸ್ಪರಜಯೈಷಿಣೌ
ಹಿಡಿಂಬನ ಮಗ ಮತ್ತು ಅಲಂಬುಸ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಭಯಾನಕ ರಾಕ್ಷಸರು, ಪರಸ್ಪರ ಜಯವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಅತಿಶಯವಾದ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಡೆಸಿದರು.
ಮಾಯಾಶತಸೃಜೌ ದೃಪ್ತೌ ಮಾಯಾಭಿರಿತರೇತರಮ್। ಅನ್ತರ್ಹಿತೌ ಚೇರತುಸ್ತೌ ಭೃಶಂ ವಿಸ್ಮಯಕಾರಿಣೌ
ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಗರ್ವದಿಂದ ನೂರಾರು ಮಾಯೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಪರಸ್ಪರದಿಂದ ಅಡಗಿಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲರನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರನ್ನಾಗಿಸುವಂತೆ ಸಂಚರಿಸಿದರು.
ಚೇಕಿತಾನೋಽನುವಿನ್ದೇನ ಯುಯುಧೇ ಚಾತಿಭೈರವಮ್। ಯಥಾ ದೇವಾಸುರೇ ಯುದ್ಧೇ ಬಲಶಕ್ರೌ ಮಹಾಬಲೌ
ಚೇಕಿತಾನನು ಅನುವಿಂದನನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ಭಯಾನಕವಾದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದುರಿಸಿ ಹೋರಾಡಿದನು; ಅದು ದೇವಾಸುರರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಲಿಯೂ ಇಂದ್ರನೂ ಹೋರಾಡಿದಂತೆ ಕಂಡಿತು.
ಲಕ್ಷ್ಮಣಃ ಕ್ಷತ್ರದೇವೇನ ವಿಮರ್ದಮಕರೋದ್ಭೃಶಮ್। ಯಥಾ ವಿಷ್ಣುಃ ಪುರಾ ರಾಜನ್ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷೇಣ ಸಂಯುಗೇ
ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಆ ಯೋಧನ ರಾಜನೊಂದಿಗೆ ಭಾರೀ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನಡೆಸಿದನು, ಹೇಗೆ ವಿಷ್ಣು ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದನೋ ಹೀಗೆಯೇ, ರಾಜನೇ.
ತತಃ ಪ್ರಚಲಿತಾಶ್ವೇನ ವಿಧಿವತ್ಕಲ್ಪಿತೇನ ಚ। ರಥೇನಾಭ್ಯಪತದ್ರಾಜನ್ಸೌಭದ್ರಂ ಪೌರವೋ ಪೌರವೋ ನದನ್
ಆಮೇಲೆ, ಸರಿಯಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿದ ಕುದುರೆಗಳಿರುವ ರಥದಲ್ಲಿ ಕೂಗಿ ಕೂಗಿ ಪೌರವನು ಸೌಭದ್ರನ ಕಡೆಗೆ ದೌಡಾಯಿಸಿದನು, ರಾಜನೇ.