ಯಕ್ಷೀ ವಾ ಪನ್ನಗೀ ವಾಽಪಿ ಮಾನುಷೀ ವಾ ಸುಮಧ್ಯಮೇ। `ಯಾಽಸಿ ಕಾಽಸಿ ಸುರಪ್ರಖ್ಯೇ ಮಹಿಷೀ ಮೇ ಭವಾನಘೇ
'ಅಥವಾ ನೀನು ಯಕ್ಷಿಯೋ, ನಾಗಕನ್ಯೆಯೋ, ಸುಂದರ ನಡುಬಂದಿಯ ಮಾನವಿಯೋ? ನೀನು ಯಾರು, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಮಾನಳಾದವಳೇ, ಪಾಪರಹಿತಳೇ, ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯಾಗು.'
ತ್ವಾಂ ಗತಾ ಹಿ ಮಮ ಪ್ರಾಮಾ ವಸು ಯನ್ಮೇಽಸ್ತಿ ಕಿಂಚನ।' ಯಾಚೇ ತ್ವಾಂ ಸುರಗರ್ಭಾಭೇ ಭಾರ್ಯಾ ಮೇ ಭವ ಶೋಭನೇ
'ನೀನು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀಯೆ; ನನಗಿರುವ ಎಲ್ಲ ಸಂಪತ್ತು ನಿನ್ನದು. ದೇವತೆಗಳಂತಿರುವೆ, ಸುಂದರಿಯೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ—ನೀನು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಿ.'
ಏತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ವಚೋ ರಾಜ್ಞಃ ಸಸ್ಮಿತಂ ಮೃದು ವಲ್ಗು ಚ। ಯಶಸ್ವಿನೀ ಚ ಸಾಽಗಚ್ಛಚ್ಛಾನ್ತನೋರ್ಭೂತಯೇ ತದಾ
ರಾಜನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆಕೆ ಸ್ಮಿತವದನದಿಂದ, ಮೃದುವಾಗಿ, ಮನೋಜ್ಞವಾಗಿ ನಡೆದು, ಶಾಂತನುವಿನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಯಿತು.
ಸಾ ತು ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಚರನ್ತಂ ತೀರಮಾಶ್ರಿತಮ್। ವಸೂನಾಂ ಸಮಯಂ ಸ್ಮೃತ್ವಾಽಥಾಭ್ಯಗಚ್ಛದನಿನ್ದಿತಾ
ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ, ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಆಕೆ ವಸುಗಳ ಜೊತೆ ಮಾಡಿದ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ನಿರ್ದೋಷಳಾಗಿ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಯಿತು.
ಪ್ರಜಾರ್ಥಿನೀ ರಾಜಪುತ್ರಂ ಶಾನ್ತನುಂ ಪೃಥಿವೀಪತಿಮ್। ಪ್ರತೀಪವಚನಂ ಚಾಪಿ ಸಂಸ್ಮೃತ್ಯೈವ ಸ್ವಯಂ ನೃಪಮ್
ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ಆಶಿಸಿದ ಆಕೆ, ಭೂಮಿಯಾಧಿಪತಿಯಾದ ಶಾಂತನುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಳು. ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರತೀಪನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೂಡ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಳು.
ಕಾಲೋಽಯಮಿತಿ ಮತ್ವಾ ಸಾ ವಸೂನಾಂ ಶಾಪಚೋದಿತಾ। ಉವಾಚ ಚೈವ ರಾಜ್ಞಃ ಸಾ ಹ್ಲಾದಯನ್ತೀ ಮನೋ ಗಿರಾ
ಈಗ ಸಮಯವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ, ವಸುಗಳ ಶಾಪದ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ಆಕೆ ರಾಜನಿಗೆ ಹರ್ಷ ಉಂಟುಮಾಡುವಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನುಡಿದಳು.
ಭವಿಷ್ಯಾಮಿ ಮಹೀಪಾಲ ಮಹಿಷೀ ತೇ ವಶಾನುಗಾ। ನ ತು ತ್ವಂ ವಾ ದ್ವಿತೀಯೋ ವಾ ಜ್ಞಾತುಮಿಚ್ಛೇತ್ಕಥಂಚನ
ರಾಜನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ವಿಧೇಯಳಾಗಿ ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ನೀನು ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ನನ್ನ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಯತ್ನಿಸಬಾರದು.
ಯತ್ತು ಕುರ್ಯಾಮಹಂ ರಾಜಞ್ಶುಭಂ ವಾ ಯದಿ ವಾಽಶುಭಮ್। ನ ತದ್ವಾರಯಿತವ್ಯಾಽಸ್ಮಿ ನ ವಕ್ತವ್ಯಾ ತಥಾಽಪ್ರಿಯಮ್
ನಾನು ಏನು ಮಾಡಿದರೂ, ಅದು ಶುಭವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಅಶುಭವಾಗಿರಲಿ, ನೀನು ನನಗೆ ತಡೆಯಬಾರದು, ಅಥವಾ ನನಗೆ ಅಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತು ಹೇಳಬಾರದು.
ಏವಂ ಹಿ ವರ್ತಮಾನೇಽಹಂ ತ್ವಯಿ ವತ್ಸ್ಯಾಮಿ ಪಾರ್ಥಿವ। ವಾರಿತಾ ವಿಪ್ರಿಯಂ ಚೋಕ್ತಾ ತ್ಯಜೇಯಂ ತ್ವಾಮಸಂಶಯಮ್
ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ವಾಸಿಸುವಾಗ ನನಗೆ ತಡೆಯೋದು ಅಥವಾ ಕೆಟ್ಟ ಮಾತು ಹೇಳೋದು ನಡೆದರೆ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ನಿರ್ವಿವಾದವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
ಏಷ ಮೇ ಸಮಯೋ ರಾಜನ್ಭಜ ಮಾಂ ತ್ವಂ ಯಥೇಪ್ಸಿತಮ್। ಅನುನೀತಾಽಸ್ಮಿ ತೇ ಪಿತ್ರಾ ಭರ್ತಾ ಮೇ ತ್ವಂ ಭವ ಪ್ರಭೋ
ಇದು ನನ್ನ ಷರತ್ತು, ರಾಜನೇ. ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸ್ವೀಕರಿಸು. ನಿನ್ನ ತಂದೆ ನನ್ನನ್ನು ಮನವಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಭುವೇ, ನೀನು ನನ್ನ ಗಂಡನಾಗು.
ತಥೇತಿ ಸಾ ಯದಾ ತೂಕ್ತಾ ತದಾ ಭರತಸತ್ತಮ। ಪ್ರಹರ್ಷಮತುಲಂ ಲೇಭೇ ಪ್ರಾಪ್ಯ ತಂ ಪಾರ್ಥಿವೋತ್ತಮಮ್
ಅವಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಭರತವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆ ರಾಜನು ಆ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಪಡೆದ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು.
ಪ್ರತಿಜ್ಞಾಯ ತು ತತ್ತಸ್ಯಾಸ್ತಥೇತಿ ಮನುಜಾಧಿಪಃ। ರಥಮಾರೋಪ್ಯ ತಾಂ ದೇವೀಂ ಜಗಾಮ ಸ ತಯಾ ಸಹ
ಆ ರಾಜನು 'ಹೌದು' ಎಂದು ವಾಗ್ದಾನ ನೀಡಿ, ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ರಥದ ಮೇಲೆ ಏರಿಸಿ, ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟನು.
ಸಾ ಚ ಶಾನ್ತನುಮಭ್ಯಾಗಾತ್ಸಾಕ್ಷಾಲ್ಲಕ್ಷ್ಮೀರಿವಾಪರಾ। ಆಸಾದ್ಯ ಶಾನ್ತನುಸ್ತಾಂ ಚ ಬುಭುಜೇ ಕಾಮತೋ ವಶೀ
ಆಕೆ ಶಾಂತನುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಸ್ವಯಂ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯಂತೆ ಬಂದು, ಶಾಂತನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಆನಂದದಿಂದ ಅನುಭವಿಸಿದನು.
ನ ಪ್ರಷ್ಟವ್ಯೇತಿ ಮನ್ವಾನೋ ನ ಸ ತಾಂ ಕಿಂಚಿದೂಚಿವಾನ್। ಸ ತಸ್ಯಾಃ ಶೀಲವೃತ್ತೇನ ರೂಪೌದಾರ್ಯಗುಣೇನ ಚ
ಆಕೆ ಕೇಳಬಾರದೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಅವನು ಆಕೆಗೆ ಯಾವ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆಯ ನಡತೆ, ಸ್ವಭಾವ, ರೂಪ ಮತ್ತು ಉದಾರ ಗುಣಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.
ಉಪಚಾರೇಣ ಚ ರಹಸ್ತುತೋಷ ಜಗತೀಪತಿಃ। ಸ ರಾಜಾ ಪರಮಪ್ರೀತಃ ಪರಮಸ್ತ್ರೀಪ್ರಲಾಲಿತಃ
ಆಕೆ ತೋರುವ ಆತ್ಮೀಯತೆ ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿ ಪ್ರೀತಿ ಅವನ ಹೃದಯವನ್ನು ತುಂಬ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿತು. ಆ ರಾಜನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಲಾಲಿತನಾಗಿ ಪರಮ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು.
ದಿವ್ಯರೂಪಾ ಹಿ ಸಾ ದೇವೀ ಗಙ್ಗಾ ತ್ರಿಪಥಗಾಮಿನೀ। ಮಾನುಷಂ ವಿಗ್ರಹಂ ಕೃತ್ವಾ ಶ್ರೀಮನ್ತಂ ವರವರ್ಣಿನೀ
ಆ ದೇವಿ ಗಂಗೆಯು, ಮೂರು ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವವಳು, ದಿವ್ಯ ರೂಪವಳಾಗಿದ್ದಳು. ಮಾನವನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಆಕೆಯು ಕಾಂತಿಯುತಳಾಗಿ, ಸುಂದರಳಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು.
ಭಾಗ್ಯೋಪನತಕಾಮಸ್ಯ ಭಾರ್ಯಾ ಚೋಪನತಾಽಭವತ್। ಶನ್ತನೋರ್ನೃಪಸಿಂಹಸ್ಯ ದೇವರಾಜಸಮದ್ಯುತೇಃ
ಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಕಾಮದಿಂದ ಶಾಂತನು ಎಂಬ ರಾಜಸಿಂಹನಿಗೆ ಆಕೆ ಪತ್ನಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ಆ ದೇವರಾಜನಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳವನಿಗೆ ಅವಳು ಸೇರಿದ್ದಳು.
ಸಂಭೋಗಸ್ನೇಹಚಾತುರ್ಯೈರ್ಹಾವಲಾಸ್ಯೈರ್ಮನೋಹರೈಃ। ರಾಜಾನಂ ರಮಯಾಮಾಸ ಯಥಾ ರಜ್ಯೇತ ಸ ಪ್ರಭುಃ
ಸಂಗಮ, ಪ್ರೀತಿ, ಚಾತುರ್ಯ ಮತ್ತು ಮನಮೋಹಕ ನಗುವಿನಿಂದ ಆಕೆ ರಾಜನನ್ನು ಆನಂದಪಡಿಸಿದಳು. ಆ ಪ್ರಭು ಹೀಗೆ ಆಕೆಯಿಂದ ತುಂಬ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.
ಸಂವತ್ಸರಾನೃತೂನ್ಮಾಸಾನ್ಬುಬುಧೇ ನ ಬಹೂನ್ಗತಾನ್। ರಮಮಾಣಸ್ತಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಯಥಾಕಾಮಂ ನರೇಶ್ವರಃ
ರಾಜನು ಆಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಾ, ವರ್ಷಗಳು, ಋತುಗಳು, ತಿಂಗಳುಗಳು ಹೇಗೆ ಹೋದವು ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ.
ದಿವಿಷ್ಠಾನ್ಮಾನುಷಾಂಶ್ಚೈವ ಭೋಗಾನ್ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಸ ವೈ ನೃಪಃ।' ಆಸಾದ್ಯ ಶಾನ್ತನುಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ಮುಮುದೇ ಯೋಷಿತಾಂ ವರಾಮ್
ಆ ಶ್ರೀಮಂತ ಶಾಂತನು, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ಮಾನವ ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು.
ಋತುಕಾಲೇ ತು ಸಾ ದೇವೀ ದಿವ್ಯಂ ಗರ್ಭಮಧಾರಯತ್। ಅಷ್ಟಾವಜನಯತ್ಪುತ್ರಾಂಸ್ತಸ್ಮಾದಮರಸನ್ನಿಭಾನ್
ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ಆ ದೇವಿ ದಿವ್ಯ ಗರ್ಭವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಅಮರರಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಎಂಟು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.
ಜಾತಂ ಜಾತಂ ಚ ಸಾ ಪುತ್ರಂ ಕ್ಷಿಪತ್ಯಮ್ಯಸಿ ಭಾರತ। ಸೂತಕೇ ಕಣ್ಠಮಾಕ್ರಮ್ಯ ತಾನ್ನಿನಾಯ ಯಮಕ್ಷಯಮ್
ಭಾರತನೇ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದೊಡನೆ, ಆಕೆ ಅವನನ್ನು ಕಂಠ ಹಿಡಿದು ನದಿಗೆ ಹಾಕಿ, ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಪ್ರೀಣಾಮ್ಯಹಂ ತ್ವಾಮಿತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಗಙ್ಗಾಸ್ರೋತಸ್ಯಮಜ್ಜಯತ್। ತಸ್ಯ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯಂ ರಾಜ್ಞಃ ಶಾನ್ತನೋರಭವತ್ತದಾ
'ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಆಕೆ ಮಗನನ್ನು ಗಂಗೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ಆದರೆ ಇದು ಶಾಂತನುವಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ನ ಚ ತಾಂ ಕಿಂಚನೋವಾಚ ತ್ಯಾಗಾದ್ಭೀತೋ ಮಹೀಪತಿಃ। `ಅಮೀಮಾಂಸ್ಯಾ ಕರ್ಮಯೋನಿರಾಗಮಶ್ಚೇತಿ ಶಾನ್ತನುಃ
ಆಕೆ ಹೋಗಿಬಿಡುತ್ತಾಳೆ ಎಂಬ ಭಯದಿಂದ ರಾಜನು ಏನೂ ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ಶಾಂತನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ 'ಈ ಕಾರ್ಯದ ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು' ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದನು.
ಸ್ಮರನ್ಪಿತೃವಚಶ್ಚೈವ ನಾಪೃಚ್ಛತ್ಪುತ್ರಕಿಲ್ಬಿಷಮ್। ಜಾತಾಞ್ಜಾತಾಂಶ್ಚ ವೈ ಹನ್ತಿ ಸಾ ಸ್ತ್ರೀ ಸಪ್ತ ವರಾನ್ಸುತಾನ್
ತಂದೆಯ ಮಾತು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು, ಆಕೆ ಗಂಡನಿಗೆ ಹೇಳದೆ, ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಪಾಪಮಾಡಲು ಮುಂದಾದಳು. ಆ ಹೆಂಗಸು, ಹುಟ್ಟಿದವರನ್ನೂ, ಇನ್ನೂ ಹುಟ್ಟದವರನ್ನೂ, ಏಳು ವರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಏಳು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕೊಂದಳು.
ಶಾನ್ತನುರ್ಧರ್ಮಭಙ್ಗಾಚ್ಚ ನಾಪೃಚ್ಛತ್ತಾಂ ಕಥಂಚನ। ಅಷ್ಟಮಂ ತು ಜಿಘಾಂಸನ್ತ್ಯಾಂ ಚುಕ್ಷುಭೇ ಶಾನ್ತನೋರ್ಧೃತಿಃ
ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ಶಾಂತನುವು, ಅವಳನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಪ್ರಶ್ನಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ, ಅವಳು ಎಂಟನೇ ಮಗನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಮುಂದಾದಾಗ, ಶಾಂತನುವಿನ ಮನಸ್ಸು动ಲಾಯಿತು.
ಅಥೈನಾಮಷ್ಟಮೇ ಪುತ್ರೇ ಜಾತೇ ಪ್ರಹಸತೀಮಿವ। ಉವಾಚ ರಾಜಾ ದುಃಖಾರ್ತಃ ಪರೀಪ್ಸನ್ಪುತ್ರಮಾತ್ಮನಃ
ಎಂಟನೇ ಮಗ ಹುಟ್ಟಿದಾಗ, ಆಕೆ ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಂಡು, ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ರಾಜನು, ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಉಳಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.
ಆಲಭನ್ತೀಂ ತದಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಾಂ ಸ ಕೌರವನನ್ದನಃ। ಅಬ್ರವೀದ್ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠೋ ವಾಕ್ಯಂ ಪರಮದುಃಖಿತಃ
ಆಕೆ ಮಗನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಮುಂದಾದಾಗ, ಕೌರವರ ಆನಂದವಾಗಿದ್ದ, ಭರತ ವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು.
ಮಾವಧೀಃ ಕಸ್ಯ ಕಾಽಸೀತಿ ಕಿಂ ಹಿನತ್ಸಿ ಸುತಾನಿತಿ। ಪುತ್ರಘ್ನಿ ಸುಮಹತ್ಪಾಪಂ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತಂ ತೇ ಸುಗರ್ಹಿತಮ್
"ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಡ! ನೀನು ಯಾರು? ಯಾಕೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತೀಯೆ? ಮಗನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ಭಯಂಕರ ಪಾಪ, ಇದರಿಂದ ನಿನಗೆ ಭಾರಿ ಅಪಕೀರ್ತಿ ಬಂದಿದೆ."
ಪುತ್ರಕಾಮ ನ ತೇ ಹನ್ಮಿ ಪುತ್ರಂ ಪುತ್ರವತಾಂ ವರ। ಜೀರ್ಣಸ್ತು ಮಮ ವಾಸೋಽಯಂ ಯಥಾ ಸ ಸಮಯಃ ಕೃತಃ
"ನಾನು ಮಗನಿಗಾಗಿ ಹತ್ತಿರ ಬಂದವಳಲ್ಲ, ಮಗನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ, ಮಗವಂತರಲ್ಲಿ ನೀನು ಶ್ರೇಷ್ಠನು. ನನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ ಮುಗಿಯಿತು, ಹಳೆಯ ಬಟ್ಟೆಯಂತೆ ಅದು ಮುಗಿದಂತಾಯಿತು."