ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಮ್ಬರಧರಾಮೇಕಾಂ ಪದ್ಮೋದರಸಮಪ್ರಭಾಮ್। `ಸ್ನಾತಗಾತ್ರಾಂ ಧೌತವಸ್ತ್ರಾಂ ಗಙ್ಗಾತೀರರುಹೇ ವನೇ
ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ್ದ ಆಕೆ, ಕಮಲದ ಮಧ್ಯದ ಹೊಳಪಿನಂತೆ ಕಾಂತಿಯುತಳಾಗಿದ್ದಳು. ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ತಾಜಾ ಬಟ್ಟೆ ತೊಟ್ಟು, ಗಂಗೆಯ ದಡದ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಳು.
ಪ್ರಕೀರ್ಣಕೇಶೀಂ ಪಾಣಿಭ್ಯಾಂ ಸಂಸ್ಪೃಶನ್ತೀಂ ಶಿರೋರುಹಾನ್। ರೂಪೇಣ ವಯಸಾ ಕಾನ್ತ್ಯಾ ಶರೀರಾವಯವೈಸ್ತಥಾ
ಆಕೆಯ ಕೂದಲು ಬಿಚ್ಚಿ ಹರಡಿದ್ದಿತು; ಕೈಗಳಿಂದ ಆಕೆ ತನ್ನ ಜಟೆಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು. ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಯೌವನದಲ್ಲಿ, ಆಕರ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ, ದೇಹದ ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಸಮಾನರಿರಲಿಲ್ಲ.
ಹಾವಭಾವವಿಲಾಸೈಶ್ಚ ಲೋಚನಾಞ್ಚಲವಿಕ್ರಿಯೈಃ। ಶ್ರೋಣೀಭಾರೇಣ ಮಧ್ಯೇನ ಸ್ತನಾಭ್ಯಾಮುರಸಾ ದೃಶಾ
ಆಕೆಯ ನಡವಳಿಕೆ, ಭಾವ, ಚಂಚಲ ದೃಷ್ಟಿ, ಕಣ್ಣುಗಳ ಚಲನೆ, ಬೊಜ್ಜಾದ ಹಿಪ್ಸ್, ಸೊಪ್ಪಾದ ಮಧ್ಯಭಾಗ, ಉಬ್ಬಿದ স্তನಗಳು, ಎದೆ ಮತ್ತು ದೃಷ್ಟಿ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಆಕೆಯ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿತು.
ಕವರೀಭರೇಣ ಪಾದಾಭ್ಯಾಮಿಙ್ಗಿತೇನ ಸ್ಮಿತೇನ ಚ। ಕೋಕಿಲಾಲಾಪಸಂಲ್ಲಾಪೈರ್ನ್ಯಕ್ಕುರ್ವನ್ತೀಂ ತ್ರಿಲೋಕಗಾಮ್
ಮೆತ್ತಗಿನ ಕೂದಲು, ಸುಂದರ ಕಾಲುಗಳು, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ಸೂಚನೆಗಳು, ನಗುವು, ಕೋಗಿಲೆಯಂತೆ ಮಧುರವಾದ ಮಾತು, ಮನೋಜ್ಞ ಸಂಭಾಷಣೆ—ಇವುಗಳಿಂದ ಆಕೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಯಾರಿಗೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿರಲಿಲ್ಲ.
ವಾಣೀಂ ಚ ಗಿರಿಜಾಂ ಲಕ್ಷ್ಮೀಂ ಯೋಷಿತೋನ್ಯಾಃ ಸುರಾಙ್ಗನಾಃ। ಸಾ ಚ ಶಾನ್ತನುಮಬ್ಯಾಗಾದಲಕ್ಷ್ಮೀಮಪಕರ್ಷತೀ
ಆಕೆಯ ಮಾತು, ಧ್ವನಿ, ರೂಪ, ಲಾವಣ್ಯ ಮತ್ತು ಮೋಹನತೆ ಇವುಗಳಿಂದ ಸರಸ್ವತಿ, ಪಾರ್ವತಿ, ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವಕನ್ಯಾರನ್ನೂ ಮೀರಿದಳು. ಆಕೆ ಶಾಂತ ಸ್ವರೂಪದಿಂದ ಸಮೀಪಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಅಶುಭವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿದಳು.
ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹೃಷ್ಟರೋಮಾಽಭೂದ್ವಿಸ್ಮಿತೋ ರೂಪಸಂಪದಾ। ಪಿಬನ್ನಿವ ಚ ನೇತ್ರಾಭ್ಯಾಂ ನಾತೃಪ್ಯತ ನರಾಧಿಪಃ
ಆಕೆಯನ್ನು ಕಂಡಾಗ ಅವನ ದೇಹದ ರೋಮಗಳು ನಿಂತವು; ಆಕೆಯ ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರಭೆಯಿಂದ ಅವನು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತನಾದನು. ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಅವನಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ಆಗಲಿಲ್ಲ.
ಸಾ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವೈವ ರಾಜಾನಂ ವಿಚರನ್ತಂ ಮಹಾದ್ಯುತಿಮ್। ಸ್ನೇಹಾದಾಗತಸೌಹಾರ್ದಾ ನಾತೃಪ್ಯತ ವಿಲಾಸಿನೀ
ಆ ರಾಜನನ್ನು, ಮಹಾ ಪ್ರಭೆಯುಳ್ಳವನಾಗಿ ಅಲ್ಲೇ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆಕೆಯ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹ ಉಂಟಾಯಿತು. ಆಕೆ ಚಪಲಳಾಗಿ, ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇರಲು ಮನಸ್ಸು ಹಾರಿತು.
ಗಙ್ಗಾ ಕಾಮೇನ ರಾಜಾನಂ ಪ್ರೇಕ್ಷಮಾಣಾ ವಿಲಾಸಿನೀ। ಚಞ್ಚೂರ್ಯತಾಗ್ರತಸ್ತಸ್ಯ ಕಿನ್ನರೀವಾಪ್ಸರೋಪಮಾ
ಗಂಗೆಯು ಕಾಮದಿಂದ ಆ ರಾಜನನ್ನು ಚಂಚಲ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಚಲಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಅವಳು ಕಿನ್ನರಿ ಅಥವಾ ಅಪ್ಸರೆಯಂತೆ ಮನಮೋಹಿನಿಯಾಗಿದ್ದಳು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪ್ರಹೃಷ್ಟರೂಪೋಽಭೂದ್ದರ್ಶನಾದೇವ ಶಾನ್ತನುಃ। ರೂಪೇಣಾತೀತ್ಯ ತಿಷ್ಠನ್ತೀಂ ಸರ್ವಾ ರಾಜನ್ಯಯೋಷಿತಃ
ಅವಳನ್ನು ಕೇವಲ ನೋಡಿದಷ್ಟೇ ಶಾಂತನುವಿಗೆ ಆನಂದ ಉಂಟಾಯಿತು. ಆಕೆ ಸೌಂದರ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ರಾಜಕುಮಾರಿಯರನ್ನೂ ಮೀರಿದ್ದಳು.
ತಾಮುವಾಚ ತತೋ ರಾಜಾ ಸಾನ್ತ್ವಯಞ್ಶ್ಲಕ್ಷ್ಣಯಾ ಗಿರಾ। ದೇವೀ ವಾ ದಾನವೀ ವಾ ತ್ವಂ ಗನ್ಧರ್ವೀ ಚಾಥವಾಽಪ್ಸರಾಃ
ಆಮೇಲೆ ರಾಜನು ಮೃದುವಾಗಿ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಿತವಾಗಿರುವ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು: 'ನೀನು ದೇವತೆಯೋ, ದಾನವಿಯೋ, ಗಂಧರ್ವಿಯೋ ಅಥವಾ ಅಪ್ಸರೆಯೋ?' ಎಂದು.
ಯಕ್ಷೀ ವಾ ಪನ್ನಗೀ ವಾಽಪಿ ಮಾನುಷೀ ವಾ ಸುಮಧ್ಯಮೇ। `ಯಾಽಸಿ ಕಾಽಸಿ ಸುರಪ್ರಖ್ಯೇ ಮಹಿಷೀ ಮೇ ಭವಾನಘೇ
'ಅಥವಾ ನೀನು ಯಕ್ಷಿಯೋ, ನಾಗಕನ್ಯೆಯೋ, ಸುಂದರ ನಡುಬಂದಿಯ ಮಾನವಿಯೋ? ನೀನು ಯಾರು, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಮಾನಳಾದವಳೇ, ಪಾಪರಹಿತಳೇ, ನನ್ನ ಪತ್ನಿಯಾಗು.'
ತ್ವಾಂ ಗತಾ ಹಿ ಮಮ ಪ್ರಾಮಾ ವಸು ಯನ್ಮೇಽಸ್ತಿ ಕಿಂಚನ।' ಯಾಚೇ ತ್ವಾಂ ಸುರಗರ್ಭಾಭೇ ಭಾರ್ಯಾ ಮೇ ಭವ ಶೋಭನೇ
'ನೀನು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀಯೆ; ನನಗಿರುವ ಎಲ್ಲ ಸಂಪತ್ತು ನಿನ್ನದು. ದೇವತೆಗಳಂತಿರುವೆ, ಸುಂದರಿಯೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ—ನೀನು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯಾಗಿ.'
ಏತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ವಚೋ ರಾಜ್ಞಃ ಸಸ್ಮಿತಂ ಮೃದು ವಲ್ಗು ಚ। ಯಶಸ್ವಿನೀ ಚ ಸಾಽಗಚ್ಛಚ್ಛಾನ್ತನೋರ್ಭೂತಯೇ ತದಾ
ರಾಜನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆಕೆ ಸ್ಮಿತವದನದಿಂದ, ಮೃದುವಾಗಿ, ಮನೋಜ್ಞವಾಗಿ ನಡೆದು, ಶಾಂತನುವಿನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಯಿತು.
ಸಾ ತು ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಚರನ್ತಂ ತೀರಮಾಶ್ರಿತಮ್। ವಸೂನಾಂ ಸಮಯಂ ಸ್ಮೃತ್ವಾಽಥಾಭ್ಯಗಚ್ಛದನಿನ್ದಿತಾ
ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ, ನದಿಯ ದಡದಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಆಕೆ ವಸುಗಳ ಜೊತೆ ಮಾಡಿದ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ನಿರ್ದೋಷಳಾಗಿ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರವಾಯಿತು.
ಪ್ರಜಾರ್ಥಿನೀ ರಾಜಪುತ್ರಂ ಶಾನ್ತನುಂ ಪೃಥಿವೀಪತಿಮ್। ಪ್ರತೀಪವಚನಂ ಚಾಪಿ ಸಂಸ್ಮೃತ್ಯೈವ ಸ್ವಯಂ ನೃಪಮ್
ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ಆಶಿಸಿದ ಆಕೆ, ಭೂಮಿಯಾಧಿಪತಿಯಾದ ಶಾಂತನುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದಳು. ಜೊತೆಗೆ ಪ್ರತೀಪನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೂಡ ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡಳು.
ಕಾಲೋಽಯಮಿತಿ ಮತ್ವಾ ಸಾ ವಸೂನಾಂ ಶಾಪಚೋದಿತಾ। ಉವಾಚ ಚೈವ ರಾಜ್ಞಃ ಸಾ ಹ್ಲಾದಯನ್ತೀ ಮನೋ ಗಿರಾ
ಈಗ ಸಮಯವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿ, ವಸುಗಳ ಶಾಪದ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ಆಕೆ ರಾಜನಿಗೆ ಹರ್ಷ ಉಂಟುಮಾಡುವಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನುಡಿದಳು.
ಭವಿಷ್ಯಾಮಿ ಮಹೀಪಾಲ ಮಹಿಷೀ ತೇ ವಶಾನುಗಾ। ನ ತು ತ್ವಂ ವಾ ದ್ವಿತೀಯೋ ವಾ ಜ್ಞಾತುಮಿಚ್ಛೇತ್ಕಥಂಚನ
ರಾಜನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ವಿಧೇಯಳಾಗಿ ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ನೀನು ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ನನ್ನ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಯತ್ನಿಸಬಾರದು.
ಯತ್ತು ಕುರ್ಯಾಮಹಂ ರಾಜಞ್ಶುಭಂ ವಾ ಯದಿ ವಾಽಶುಭಮ್। ನ ತದ್ವಾರಯಿತವ್ಯಾಽಸ್ಮಿ ನ ವಕ್ತವ್ಯಾ ತಥಾಽಪ್ರಿಯಮ್
ನಾನು ಏನು ಮಾಡಿದರೂ, ಅದು ಶುಭವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಅಶುಭವಾಗಿರಲಿ, ನೀನು ನನಗೆ ತಡೆಯಬಾರದು, ಅಥವಾ ನನಗೆ ಅಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತು ಹೇಳಬಾರದು.
ಏವಂ ಹಿ ವರ್ತಮಾನೇಽಹಂ ತ್ವಯಿ ವತ್ಸ್ಯಾಮಿ ಪಾರ್ಥಿವ। ವಾರಿತಾ ವಿಪ್ರಿಯಂ ಚೋಕ್ತಾ ತ್ಯಜೇಯಂ ತ್ವಾಮಸಂಶಯಮ್
ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ವಾಸಿಸುವಾಗ ನನಗೆ ತಡೆಯೋದು ಅಥವಾ ಕೆಟ್ಟ ಮಾತು ಹೇಳೋದು ನಡೆದರೆ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ನಿರ್ವಿವಾದವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
ಏಷ ಮೇ ಸಮಯೋ ರಾಜನ್ಭಜ ಮಾಂ ತ್ವಂ ಯಥೇಪ್ಸಿತಮ್। ಅನುನೀತಾಽಸ್ಮಿ ತೇ ಪಿತ್ರಾ ಭರ್ತಾ ಮೇ ತ್ವಂ ಭವ ಪ್ರಭೋ
ಇದು ನನ್ನ ಷರತ್ತು, ರಾಜನೇ. ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸ್ವೀಕರಿಸು. ನಿನ್ನ ತಂದೆ ನನ್ನನ್ನು ಮನವಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ. ಪ್ರಭುವೇ, ನೀನು ನನ್ನ ಗಂಡನಾಗು.
ತಥೇತಿ ಸಾ ಯದಾ ತೂಕ್ತಾ ತದಾ ಭರತಸತ್ತಮ। ಪ್ರಹರ್ಷಮತುಲಂ ಲೇಭೇ ಪ್ರಾಪ್ಯ ತಂ ಪಾರ್ಥಿವೋತ್ತಮಮ್
ಅವಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಭರತವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆ ರಾಜನು ಆ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಪಡೆದ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಆನಂದವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು.
ಪ್ರತಿಜ್ಞಾಯ ತು ತತ್ತಸ್ಯಾಸ್ತಥೇತಿ ಮನುಜಾಧಿಪಃ। ರಥಮಾರೋಪ್ಯ ತಾಂ ದೇವೀಂ ಜಗಾಮ ಸ ತಯಾ ಸಹ
ಆ ರಾಜನು 'ಹೌದು' ಎಂದು ವಾಗ್ದಾನ ನೀಡಿ, ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ರಥದ ಮೇಲೆ ಏರಿಸಿ, ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟನು.
ಸಾ ಚ ಶಾನ್ತನುಮಭ್ಯಾಗಾತ್ಸಾಕ್ಷಾಲ್ಲಕ್ಷ್ಮೀರಿವಾಪರಾ। ಆಸಾದ್ಯ ಶಾನ್ತನುಸ್ತಾಂ ಚ ಬುಭುಜೇ ಕಾಮತೋ ವಶೀ
ಆಕೆ ಶಾಂತನುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಸ್ವಯಂ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯಂತೆ ಬಂದು, ಶಾಂತನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಆನಂದದಿಂದ ಅನುಭವಿಸಿದನು.
ನ ಪ್ರಷ್ಟವ್ಯೇತಿ ಮನ್ವಾನೋ ನ ಸ ತಾಂ ಕಿಂಚಿದೂಚಿವಾನ್। ಸ ತಸ್ಯಾಃ ಶೀಲವೃತ್ತೇನ ರೂಪೌದಾರ್ಯಗುಣೇನ ಚ
ಆಕೆ ಕೇಳಬಾರದೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ಅವನು ಆಕೆಗೆ ಯಾವ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ. ಆಕೆಯ ನಡತೆ, ಸ್ವಭಾವ, ರೂಪ ಮತ್ತು ಉದಾರ ಗುಣಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.
ಉಪಚಾರೇಣ ಚ ರಹಸ್ತುತೋಷ ಜಗತೀಪತಿಃ। ಸ ರಾಜಾ ಪರಮಪ್ರೀತಃ ಪರಮಸ್ತ್ರೀಪ್ರಲಾಲಿತಃ
ಆಕೆ ತೋರುವ ಆತ್ಮೀಯತೆ ಮತ್ತು ಖಾಸಗಿ ಪ್ರೀತಿ ಅವನ ಹೃದಯವನ್ನು ತುಂಬ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿತು. ಆ ರಾಜನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಯಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಲಾಲಿತನಾಗಿ ಪರಮ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು.
ದಿವ್ಯರೂಪಾ ಹಿ ಸಾ ದೇವೀ ಗಙ್ಗಾ ತ್ರಿಪಥಗಾಮಿನೀ। ಮಾನುಷಂ ವಿಗ್ರಹಂ ಕೃತ್ವಾ ಶ್ರೀಮನ್ತಂ ವರವರ್ಣಿನೀ
ಆ ದೇವಿ ಗಂಗೆಯು, ಮೂರು ಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಹರಿಯುವವಳು, ದಿವ್ಯ ರೂಪವಳಾಗಿದ್ದಳು. ಮಾನವನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಆಕೆಯು ಕಾಂತಿಯುತಳಾಗಿ, ಸುಂದರಳಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು.
ಭಾಗ್ಯೋಪನತಕಾಮಸ್ಯ ಭಾರ್ಯಾ ಚೋಪನತಾಽಭವತ್। ಶನ್ತನೋರ್ನೃಪಸಿಂಹಸ್ಯ ದೇವರಾಜಸಮದ್ಯುತೇಃ
ಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಕಾಮದಿಂದ ಶಾಂತನು ಎಂಬ ರಾಜಸಿಂಹನಿಗೆ ಆಕೆ ಪತ್ನಿಯಾಗಿದ್ದಳು. ಆ ದೇವರಾಜನಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳವನಿಗೆ ಅವಳು ಸೇರಿದ್ದಳು.
ಸಂಭೋಗಸ್ನೇಹಚಾತುರ್ಯೈರ್ಹಾವಲಾಸ್ಯೈರ್ಮನೋಹರೈಃ। ರಾಜಾನಂ ರಮಯಾಮಾಸ ಯಥಾ ರಜ್ಯೇತ ಸ ಪ್ರಭುಃ
ಸಂಗಮ, ಪ್ರೀತಿ, ಚಾತುರ್ಯ ಮತ್ತು ಮನಮೋಹಕ ನಗುವಿನಿಂದ ಆಕೆ ರಾಜನನ್ನು ಆನಂದಪಡಿಸಿದಳು. ಆ ಪ್ರಭು ಹೀಗೆ ಆಕೆಯಿಂದ ತುಂಬ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.
ಸಂವತ್ಸರಾನೃತೂನ್ಮಾಸಾನ್ಬುಬುಧೇ ನ ಬಹೂನ್ಗತಾನ್। ರಮಮಾಣಸ್ತಯಾ ಸಾರ್ಧಂ ಯಥಾಕಾಮಂ ನರೇಶ್ವರಃ
ರಾಜನು ಆಕೆಯೊಂದಿಗೆ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಾ, ವರ್ಷಗಳು, ಋತುಗಳು, ತಿಂಗಳುಗಳು ಹೇಗೆ ಹೋದವು ಎಂಬುದನ್ನು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ.
ದಿವಿಷ್ಠಾನ್ಮಾನುಷಾಂಶ್ಚೈವ ಭೋಗಾನ್ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಸ ವೈ ನೃಪಃ।' ಆಸಾದ್ಯ ಶಾನ್ತನುಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ಮುಮುದೇ ಯೋಷಿತಾಂ ವರಾಮ್
ಆ ಶ್ರೀಮಂತ ಶಾಂತನು, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ಮಾನವ ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು.