ಘಟೋತ್ಕಚೋಽಥ ಸಂಕ್ರುದ್ಧೋ ಭಗದತ್ತಮುಪಾದ್ರವತ್। ವಿಕಟಃ ಪರುಷೋ ರಾಜನ್ದೀಪ್ತಾಸ್ಯೋ ದೀಪ್ತಲೋಚನಃ
ಆಗ ಘಟೋತ್ಕಚನು ಕೋಪದಿಂದ ಭಗದತ್ತನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು. ಭಯಂಕರವಾದ ರೂಪ, ಕಠಿಣ ಸ್ವಭಾವ, ದಹಿಸುವ ಬಾಯಿಯು, ಹೊತ್ತಿರುವ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ರಾಜನೇ,
ರೂಪಂ ವಿಭೀಷಣಂ ಕೃತ್ವಾ ರೋಷೇಣ ಪ್ರಜ್ವಲನ್ನಿವ । ಜಗ್ರಾಹ ವಿಮಲಂ ಶೂಲಂ ಗಿರೀಣಾಮಪಿ ದಾರಣಮ್
ಭಯಾನಕವಾದ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡು, ಕೋಪದಿಂದ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಾ, ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಚೂರುಮಾಡಬಲ್ಲ ನಿರ್ಮಲವಾದ ಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
ನಾಗಂ ಜಿಘಾಂಸುಃ ಸಹಸಾ ಚಿಕ್ಷೇಪ ಚ ಮಹಾಬಲಃ। ಸ ವಿಸ್ಫುಲಿಙ್ಗಮಾಲಾಭಿಃ ಸಮನ್ತಾತ್ಪರಿವೇಷ್ಟಿತಮ್
ಅತಿಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಅವನು ಆ ಸರ್ಪವನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಎಸೆದನು. ಅದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬೆಂಕಿಯ ಕಣ್ಗಳ ಹಾರದಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿತ್ತು.
ತಮಾಪತನ್ತಂ ಸಹಸಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪ್ರಾಗ್ಜ್ಯೋತಿಷೋ ನೃಪಃ । ಚಿಕ್ಷೇಪ ರುಚಿರಂ ತೀಕ್ಷ್ಣಮರ್ಧಚನ್ದ್ರಂ ಸುದಾರುಣಮ್
ಆ ಆಯುಧವು ವೇಗವಾಗಿ ತನ್ನತ್ತ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಪ್ರಾಗ್ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯದ ರಾಜನು ಸುಂದರವಾದ, ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ, ಭಯಂಕರವಾದ ಅರ್ಧಚಂದ್ರಾಕಾರದ ಬಾಣವನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.
ಚಿಚ್ಛೇದ ತನ್ಮಹಚ್ಛೂಲಂ ತೇನ ಬಾಣೇನ ವೇಗವಾನ್ । ಉತ್ಪಪಾತ ದ್ವಿಧಾ ಚ್ಛಿನ್ನಂ ಶೂಲಂ ಹೇಮಪರಿಷ್ಕೃತಮ್
ಆ ವೇಗದ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನು ಆ ಮಹಾ ಶೂಲವನ್ನು ಕಡಿದುಬಿಟ್ಟನು. ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕಾರವಿದ್ದ ಆ ಶೂಲವು ಎರಡು ಭಾಗವಾಗಿ ಹಾರಿ ಬಿದ್ದಿತು.
ಮಹಾಶನಿರ್ಯಥಾ ಭ್ರಷ್ಟಾ ಶಕ್ರಮುಕ್ತಾ ನಭೋಗತಾ । ಶೂಲಂ ನಿಪತಿತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದ್ವಿಧಾ ಕೃತ್ತಂ ಚ ಪಾರ್ಥಿವಃ
ಇಂದ್ರನು ಬಿಟ್ಟ ಮಹಾ ಅಸ್ತ್ರವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬೀಳುವಂತೆ, ಆ ಶೂಲವು ಎರಡು ಭಾಗವಾಗಿ ಕತ್ತರಿಸಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದುದನ್ನು ರಾಜನು ನೋಡಿದನು.
ರುಕ್ಮದಣ್ಡಾಂ ಮಹಾಶಕ್ತಿಂ ಜಗ್ರಾಹಾಗ್ನಿಶಿಖೋಪಮಾನ್ । ಚಿಕ್ಷೇಪ ತಾಂ ರಾಕ್ಷಸಸ್ಯ ತಿಷ್ಠಿತಿಷ್ಠೇತಿ ಚಾಬ್ರವೀತ್
ಅವನು ಬಂಗಾರದ ದಂಡವಿದ್ದ, ಅಗ್ನಿಶಿಖೆಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ರಾಕ್ಷಸನ ಕಡೆಗೆ ಎಸೆದು, 'ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು' ಎಂದು ಕೂಗಿದನು.
ತಾಮಾಪತನ್ತೀಂ ಸಂಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ವಿಯತ್ಸ್ಥಾಮಶನೀಮಿವ । ಉತ್ಪತ್ಯ ರಾಕ್ಷಸಸ್ತೂರ್ಣಂ ಜಗ್ರಾಹ ಚ ನನಾದ ಚ
ಆ ಆಯುಧವು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಉರಿಯುವ ಉಲ್ಕೆಯಂತೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಕ್ಷಸನು ತಕ್ಷಣ ಹಾರಿ ಹಿಡಿದು, ಭಾರವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿದನು.
ಬಭಞ್ಜ ಚೈನಾಂ ತ್ವರಿತೋ ಜಾನುನ್ಯಾರೋಪ್ಯ ಭಾರತ। ಪಶ್ಯತಃ ಪಾರ್ಥಿವೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ತದದ್ಭುತಮಿವಾಭವತ್
ಭಾರತ, ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ವೇಗವಾಗಿ ಅದನ್ನು ತನ್ನ ಮೊಣಕಾಲಿಗೆ ಇಟ್ಟು ಮುರಿದುಬಿಟ್ಟನು. ರಾಜನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಅದು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಕಂಡಿತು.
ತದವೇಕ್ಷ್ಯ ಕೃತಂ ಕರ್ಮ ರಾಕ್ಷಸೇನ ಬಲೀಯಸಾ। ದಿವಿ ದೇವಾಃ ಸಗನ್ಧರ್ವಾ ಮುನಯಶ್ಚಾಪಿ ವಿಸ್ಮಿತಾಃ
ಆ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ರಾಕ್ಷಸನು ಮಾಡಿದ ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಮುನಿಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದರು.
ಪಾಣ್ಡವಾಶ್ಚ ಮಹಾರಾಜ ಭೀಮಸೇನಪುರೋಗಮಾಃ । ಸಾಧುಸಾಧ್ವಿತಿ ನಾದೇನ ಪೃಥಿವೀಮನ್ವನಾದಯನ್
ಮಹಾರಾಜ, ಭೀಮಸೇನನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರು 'ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ! ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ!' ಎಂದು ಕೂಗಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಾದದಿಂದ ತುಂಬಿಸಿದರು.
ತಂ ತು ಶ್ರುತ್ವಾ ಮಹಾನಾದಂ ಪ್ರಹೃಷ್ಟಾನಾಂ ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್ । ನಾಮೃಷ್ಯತ ಮಹೇಷ್ವಾಸೋ ಭಗದತ್ತಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್
ಆ ಮಹಾನ್ ಧ್ವನಿಯನ್ನು, ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಮಹಾತ್ಮರು ಕೂಗಿದುದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಧನುರ್ಧಾರಿ ಭಗದತ್ತನು ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಸ ವಿಷ್ಫಾರ್ಯ ಮಹಚ್ಚಾಪಮಿನ್ದ್ರಾಶಾನಿಸಮಪ್ರಭಮ್ । ಅಭಿದುದ್ರಾವ ವೇಗೇನ ಪಾಣ್ಡವಾನಾಂ ಮಹಾರಥಾನ್
ಅವನು ಇಂದ್ರನ ಅಸ್ತ್ರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ತನ್ನ ಮಹಾ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಎಳೆದು, ವೇಗವಾಗಿ ಪಾಂಡವರ ಮಹಾರಥಿಗಳ ಕಡೆಗೆ ದೌಡಾಯಿಸಿದನು.
ವಿಸೃಜನ್ವಿಮಲಾಂಸ್ತೀಕ್ಷ್ಣಾನ್ನಾರಾಚಾಞ್ಜ್ವಲನಪ್ರಭಾನ್ । ಭೀಮಮೇಕೇನ ವಿವ್ಯಾಧ ರಾಕ್ಷಸಂ ನವಭಿಃ ಶರೈಃ
ಅವನು ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಶುಭ್ರ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾ, ಭೀಮನನ್ನು ಒಂದು ಬಾಣದಿಂದ, ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಒಂಬತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ಅಭಿಮನ್ಯುಂ ತ್ರಿಭಿಶ್ಚೈವ ಕೇಕಯಾನ್ಪಞ್ಚ ಪಞ್ಚಭಿಃ । ಪೂರ್ಣಾಯತವಿಸೃಷ್ಟೇನ ಶರೇಣಾನತಪರ್ವಣಾ
ಅವನು ಅಭಿಮನ್ಯುವನ್ನು ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಕೇಕಯರನ್ನು ಐದು ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಎಳೆದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ಬಿಭೇದ ದಕ್ಷಿಣಂ ಬಾಹುಂ ಕ್ಷತ್ರೇದವಸ್ಯ ಚಾಹವೇ । ಪಪಾತ ಸಹಸಾ ತಸ್ಯ ಸಶರಂ ಧನುರುತ್ತಮಮ್
ಅವನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕ್ಷತ್ರದೇವನ ಬಲಭುಜವನ್ನು ಬಾಣದಿಂದ ಚುಚ್ಚಿದನು. ಅವನ ಉತ್ತಮ ಧನುಸ್ಸು ಬಾಣದೊಡನೆ ತಕ್ಷಣ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಿತು.
ದ್ರೌಪದೇಯಾಂಸ್ತತಃ ಪಞ್ಚ ಪಞ್ಚಭಿಃ ಸಮತಾಡಯತ್ । ಭೀಮಸೇನಸ್ಯ ಚ ಕ್ರೋಧಾನ್ನಿಜಘಾನ ತುರಂಗಮಾನ್
ನಂತರ ಅವನು ದ್ರೌಪದಿಯ ಐದು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು. ಭೀಮಸೇನನ ಮೇಲೆ ಕೋಪದಿಂದ ಅವನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
ಧ್ವಜಂ ಕೇಸರಿಣಂ ಚಾಸ್ಯ ಚಿಚ್ಛೇದ ವಿಶಿಖೈಸ್ತ್ರಿಭಿಃ । ನಿರ್ಬಿಭೇದ ತ್ರಿಭಿಶ್ಚಾನ್ಯೈಃ ಸಾರಥಿಂ ಚಾಸ್ಯ ಪತ್ರಿಭಿಃ
ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಭೀಮಸೇನನ ಧ್ವಜವನ್ನು ಕಡಿದುಬಿಟ್ಟನು. ಇನ್ನೂ ಮೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಚುಚ್ಚಿದನು.
ಸ ಗಾಢವಿದ್ಧೋ ವ್ಯಥಿತೋ ರಥೋಪಸ್ಥ ಉಪಾವಿಶತ್ । ವಿಶೋಕೋ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಗದತ್ತೇನ ಸಂಯುಗೇ
ಆ ಸಾರಥಿ ಗಾಢವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಂಡು ನೋವಿನಿಂದ ರಥದೊಳಗೆ ಕುಳಿತನು. ಆದರೆ ಭಾರತಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವಿಶೋಕನು ಭಗದತ್ತನ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಚಲನಾಗಿದ್ದನು.
ತತೋ ಭೀಮೋ ಮಹಾಬಾಹುರ್ವಿರಥೋ ರಥಿನಾಂ ವರಃ । ಗದಾಂ ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ವೇಗೇನ ಪ್ರಚಸ್ಕನ್ದ ರಥೋತ್ತಮಾತ್
ಆಮೇಲೆ ಭೀಮನು, ಮಹಾಬಾಹುವಾದವನು, ರಥಿಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನು, ತನ್ನ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ವೇಗವಾಗಿ ರಥದಿಂದ ಇಳಿದನು.
ತಮುದ್ಯತಗದಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಶೃಙ್ಗಮಿವ ಪರ್ವತಮ್ । ತಾವಕಾನಾಂ ಭಯಂ ಘೋರಂ ಸಮಪದ್ಯತ ಭಾರತ
ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಗದೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಪರ್ವತದ ಶೃಂಗದಂತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ನಿನ್ನವರಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರವಾದ ಭಯವು ಹುಟ್ಟಿತು, ಭಾರತ.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನೇವ ಕಾಲೇ ತು ಪಾಣ್ಡವಃ ಕೃಷ್ಣಸಾರಥಿಃ । ಆಜಗಾಮ ಮಹಾರಾಜ ನಿಘ್ನಞ್ಶತ್ರೂನ್ಸಮನ್ತತಃ
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕೃಷ್ಣನು ರಥಸಾರಥಿಯಾಗಿದ್ದ ಪಾಂಡವನು, ರಾಜನೇ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದು ಬರುವನು.
ಯತ್ರ ತೌ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರೌ ಪಿತಾಪುತ್ರೌ ಮಹಾಬಲೌ । ಪ್ರಾಗ್ಜ್ಯೋತಿಷೇಣ ಸಂಯುಕ್ತೌ ಭೀಮಸೇನಘಟೋತ್ಕಚೌ
ಅಲ್ಲಿ ಆ ಇಬ್ಬರು ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠರು, ತಂದೆ ಮಗನಾದ ಭೀಮಸೇನ ಮತ್ತು ಘಟೋತ್ಪಚನು, ಪ್ರಾಗ್ಜ್ಯೋತಿಷ್ಯನ ಜೊತೆ ಸೇರಿದ್ದರು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ಪಾಣ್ಡವೋ ಭ್ರಾತೄನ್ಯುಧ್ಯಮಾನಾನ್ಮಹಾರಥಾನ್ । ತ್ವರಿತೋ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ ತತ್ರಾಯುಧ್ಯತ್ಕಿರಞ್ಛರಾನ್
ಪಾಂಡವನು ತನ್ನ ಸಹೋದರರು ಮಹಾರಥಿಗಳಾಗಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ, ಅವನು ವೇಗವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು.
ತತೋ ದುರ್ಯೋಧನೋ ರಾಜಾ ತ್ವರಮಾಣೋ ಮಹಾರಥಃ । ಸೇನಾಮಚೋದಯತ್ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ರಥನಾಗಾಶ್ವಸಂಕುಲಾಮ್
ಆಗ ಮಹಾರಥಿಯಾದ ರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ತನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನು, ರಥಗಳು, ಆನೆಗಳು ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದನ್ನು, ಮುಂದೆ ಸಾಗಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದನು.
ತಾಮಾಪತನ್ತೀಂ ಸಹಸಾ ಕೌರವಾಣಾಂ ಮಹಾಚಮೂಮ್ । ಅಭಿದುದ್ರಾವ ವೇಗೇನ ಪಾಣ್ಡವಃ ಶ್ವೇತವಾಹನಃ
ಅಂತಹ ದೊಡ್ಡ ಕೌರವ ಸೇನೆ ಅಚಾನಕ್ ಮುಂದೆ ಬರುವಾಗ, ಶ್ವೇತಕುದುರೆಗಳಿರುವ ಪಾಂಡವನು ವೇಗವಾಗಿ ಅವಳ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
ಭಗದತ್ತಶ್ಚ ಸಮರೇ ತೇನ ನಾಗೇನ ಭಾರತ। ವಿಮೃದ್ಗನ್ಪಾಣ್ಡವಬಲಂ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಮುಪಾದ್ರವತ್
ಭಾರತ, ಭಗದತ್ತನು ತನ್ನ ಆನೆ ಮೇಲೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವ ಸೇನೆಗೆ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಹೊಡೆದು, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಕಡೆಗೆ ಮುನ್ನಡೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ತದಾಸೀತ್ಸುಮಹದ್ಯುದ್ಧಂ ಭಗದತ್ತಸ್ಯ ಮಾರಿಷ। ಪಾಞ್ಚಾಲೈಃ ಪಾಣ್ಡವೇಯೈಶ್ಚ ಕೇಕಯೈಶ್ಚೋದ್ಯತಾಯುಧೈಃ
ಆಗ ಭಗದತ್ತ ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರು, ಪಂಚಾಳರು, ಕೇಕಯರು ಎಲ್ಲರೂ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಭಾರೀ ಯುದ್ಧ ನಡೆಸಿದರು.
ಭೀಮಸೇನೋಽಪಿ ಸಮರೇ ತಾವುಭೌ ಕೇಶವಾರ್ಜಿನೌ । ಅಶ್ರಾವಯದ್ಯಥಾವೃತ್ತಮಿರಾವದ್ವಧತುತ್ತಮಮ್
ಭೀಮಸೇನನು ಕೂಡ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕೇಶವ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ, ಇರವಾನ್ ಹೇಗೆ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಹತರಾಗಿದ್ದನು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ತಿಳಿಸಿದನು.
ಪುತ್ರಂ ವಿನಿಹತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಇರಾವನ್ತಂ ಧನ?ಞ್ಜಯಃ। ದುಃಖೇನ ಮಹತಾಽಽವಿಷ್ಟೋ ನಿಃಶ್ವಸನ್ಪನ್ನಗೋ ಯಥಾ
ತನ್ನ ಮಗನಾದ ಇರವಾನ್ ಹತರಾಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದ ಧನಂಜಯನು, ಭಾರೀ ದುಃಖದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಾ, ಹಾವು ಉಸಿರಾಡುವಂತೆ ಆಳವಾಗಿ ಉಸಿರಾಡಿದನು.