ದ್ವಾಭ್ಯಾಂ ಚ ಸುವಿಕೃಷ್ಟಾಭ್ಯಾಂ ಶರಾಭ್ಯಾಮರಿಮರ್ದನಃ । ಛತ್ರಂ ಚಿಚ್ಛೇದ ಸಮರೇ ರಾಜ್ಞಸ್ತಸ್ಯ ನರೋತ್ತಮ್
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು, ಸಮರದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಸರಿಯಾಗಿ ಹಾರಿಸಿದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆ ರಾಜನ ಛತ್ರವನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಿದನು, ಮಹಾನ್ ಪುರುಷನೆ.
ಷಙ್ಭಿಶ್ಚ ತಸ್ಯ ಚಿಚ್ಛೇದ ಜ್ವಲನ್ತಂ ಧ್ವಜಮುತ್ತಮಮ್ । ಛಿತ್ತ್ವಾ ತಂ ಚ ನನಾದೋಚ್ಚೈಸ್ತವ ಪುತ್ರಸ್ಯ ಪಶ್ಯತಃ
ಮತ್ತೆ ಆತನಿಗೆ ಆರು ಹೊತ್ತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದ ಅದ್ಭುತ ಧ್ವಜವನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಿದನು; ಅದನ್ನು ಕಡಿದು, ನಿನ್ನ ಮಗನ ಮುಂದೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಘರ್ಜಿಸಿದನು.
ರಥಾಚ್ಚ ಸ ಧ್ವಜಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ನಾನಾರತ್ನವಿಭೂಷಿತಾತ್। ಪಪಾತ ಸಹಸಾ ಭೂಮೌ ವಿದ್ಯುಞ್ಜಲಧರಾದಿವ
ಆ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಕೀರ್ತಿಯುತ ಧ್ವಜವು ರಥದಿಂದ ಹಠಾತ್ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತು, ಮಳೆಮೋಡದಿಂದ ಮೆರುಗು ಬೀಳುವಂತೆ.
ಜ್ವಲನ್ತಂ ಸೂರ್ಯಸಂಕಾಶಂ ನಾಗಂ ಮಣಿಮಯಂ ಶುಭಮ್ । ಧ್ವಜಂ ಕುರುಪತೇಶ್ಛಿನ್ನಂ ದದೃಶುಃ ಸರ್ವಪಾರ್ಥಿವಾಃ
ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ, ಮಣಿಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಸುಂದರವಾದ ಕುರುಪತಿಯ ಧ್ವಜವನ್ನು ಕಡಿದು ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರೂ ನೋಡಿದರು.
ಅಥೈನಂ ದಶಭಿರ್ಬಾಣೈಸ್ತೋತ್ರೈರಿವ ಮಹಾದ್ವಿಪಮ್ । ಆಜಘಾನ ರಣೇ ವೀರಂ ಸ್ಮಯನ್ನಿವ ಮಹಾರಥಃ
ಆಗ ಮಹಾರಥಿ ಜಯದ್ರಥನು, ಮಹಾ ದ್ವೀಪವನ್ನು ಚುಚ್ಚುವ ಕೋಲುಗಳಂತೆ, ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆ ವೀರನನ್ನು ಸಮರದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದನು, ಹಾಸ್ಯಮಾಡುವಂತೆ.
ಸ ಗಾಢವಿದ್ಧೋ ವ್ಯಥಿತೋ ಭೀಮಸೇನೇನ ಸಂಯುಗೇ । ನಿಷಸಾದ ರಥೋಪಸ್ಥೇ ಮೂರ್ಚ್ಛಾಭಿಹತಚೇತನಃ
ಭೀಮಸೇನನಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗಾಢವಾಗಿ ಬಾಧಿತನಾದ ಅವನು, ಅಸ್ವಸ್ಥನಾಗಿ, ರಥದ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತನು, ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದವನಾಗಿ.
ತತಃ ಸ ರಾಜಾ ಸಿನ್ಧೂನಾಂ ರಥಶ್ರೇಷ್ಠೋ ಮಹಾಬಲಃ । ದುರ್ಯೋಧನಸ್ಯ ಜಗ್ರಾಹ ಪಾರ್ಷ್ಣಿಂ ಸ್ವಪುರುಷೈರ್ವೃತಃ
ನಂತರ ಸಿಂಧೂರಾಜನು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಿಯೂ ಬಲಶಾಲಿಯೂ ಆಗಿ, ತನ್ನ ಜನರೊಂದಿಗೆ ದುರ್ಯೋಧನನ ರಥದ ಹಿಂಭಾಗವನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
ಕೃಪಶ್ಚ ರಥಿನಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಸ್ತವ ಪುತ್ರಮಚೇತನಮ್ । ಆರೋಪಯದ್ರಥಂ ರಾಜನ್ದುರ್ಯೋಧನಮಮರ್ಷಣಮ್
ಮತ್ತು ರಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕೃಪಾಚಾರ್ಯನು, ನಿನ್ನ ಮಗ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು, ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದ್ದವನನ್ನು, ತನ್ನ ರಥದಲ್ಲಿ ಏರಿಸಿದನು, ರಾಜನೇ.
ಪರಿವಾರ್ಯ ತತೋ ಭೀಮಂ ಜೇತುಕಾಮೋ ಜಯದ್ರಥಃ । ರಥೈರನೇಕಸಾಹಸ್ರೈರ್ಭೀಮಸ್ಯಾವಾರಯದ್ದಿಶಃ
ಆಮೇಲೆ ಭೀಮನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದ ಜಯದ್ರಥನು, ಅನೇಕ ಸಾವಿರ ರಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು, ಎಲ್ಲಾ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತಡೆದನು.
ಧೃಷ್ಟಕೇತುಸ್ತತೋ ರಾಜನ್ನಭಿಮನ್ಯುಶ್ಚ ವೀರ್ಯವಾನ್। ಕೇಕಯಾ ದ್ರೌಪದೇಯಾಶ್ಚ ತವ ಪುತ್ರಾನಯೋಧಯನ್
ನಂತರ ಧೃಷ್ಠಕೇತು ಮತ್ತು ಶೂರನಾದ ಅಭಿಮನ್ಯು, ಕೇಕಯರು ಮತ್ತು ದ್ರೌಪದಿಯ ಪುತ್ರರು, ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು, ರಾಜನೇ.
ಚಿತ್ರಸೇನಃ ಸುಚಿತ್ರಶ್ಚ ಚಿತ್ರಾಙ್ಗಶ್ಚಿತ್ರದರ್ಶನಃ । ಚಾರುಚಿತ್ರಃ ಸುಚಾರುಶ್ಚ ತಥಾ ನನ್ದೋಪನನ್ದಕೌ
ಚಿತ್ರಸೇನ, ಸುಚಿತ್ರ, ಚಿತ್ರಾಂಗ, ಚಿತ್ರದರ್ಶನ, ಚಾರುಚಿತ್ರ, ಸುಚಾರು ಹಾಗೂ ನಂದ ಮತ್ತು ಉಪನಂದ—
ಅಷ್ಟಾವೇತೇ ಮಹೇಷ್ವಾಸಾಃ ಸುಕುಮಾರಾ ಯಶಸ್ವಿನಃ । ಅಭಿಮನ್ಯುರಥಂ ರಾಜನ್ಸಮನ್ತಾತ್ಪರ್ಯವಾರಯನ್
ಈ ಎಂಟು ಮಂದಿ ಮಹಾ ಧನುರ್ಧಾರಿಗಳು, ಸೊಗಸಾದವರೂ, ಕೀರ್ತಿಯುತರೂ ಆಗಿ, ಅಭಿಮನ್ಯುವಿನ ರಥವನ್ನು ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಿಕೊಂಡರು, ರಾಜನೇ.
ಆಜಘಾನ ತತಸ್ತೂರ್ಣಮಭಿಮನ್ಯುರ್ಮಹಾಮನಾಃ । ಏಕೈಕಂ ಪಞ್ಚಭಿರ್ಬಾಣೈಃ ಶಿತೈಃ ಸನ್ನತಪರ್ವಭಿಃ
ಅಂದಿನ ಮಹಾಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ಅಭಿಮನ್ಯು, ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರನ್ನೂ ಐದು ಐದು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ವಜ್ರಮೃತ್ಯುಪ್ರತೀಕಾಶೈರ್ವಿಚಿತ್ರಾಯುಧನಿಃಸೃತೈಃ । ಅಮೃಷ್ಯಮಾಣಾಸ್ತೇ ಸರ್ವೇ ಸೌಭದ್ರಂ ರಥಸತ್ತಮಮ್
ವಜ್ರ ಮತ್ತು ಮರಣದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಆಯುಧಗಳಿಂದ, ಸಹಿಸಲಾಗದೆ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಿಯಾದ ಸೌಭದ್ರನ ಮೇಲೆ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿದರು.
ವವೃಷುರ್ಮಾರ್ಗಣೈಸ್ತೀಕ್ಷ್ಣೈರ್ಗಿರಿಂ ಮೇರುಮಿವಾಮ್ಬುದಾಃ । ಸ ಪೀಡ್ಯಮಾನಃ ಸಮರೇ ಕೃತಾಸ್ತ್ರೋ ಯುದ್ಧದುರ್ಮದಃ
ಅವರು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಮೇಲೆ ಮಳೆಯಂತೆ ಸುರಿದರು, ಹೇಗೆ ಮೋಡಗಳು ಮೇರುಗಿರಿಗೆ ಮಳೆ ಸುರಿಸುವವೋ ಹಾಗೆ; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಾಧೆಗೊಂಡ ಅವನು, ಶಸ್ತ್ರಚಾತುರ್ಯವಂತನೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಉಗ್ರನೂ ಆಗಿದ್ದನು.
ಅಭಿಮನ್ಯುರ್ಮಹಾರಾಜ ತಾವಕಾನ್ಸಮಕಮ್ಪಯತ್। ಯಥಾ ದೇವಾಸುರೇ ಯುದ್ಧೇ ವಜ್ರಪಾಣಿರ್ಮಹಾಸುರಾನ್
ಅಭಿಮನ್ಯು, ಮಹಾರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಕಂಪಿಸಿದನು, ಹೇಗೆ ದೇವಾಸುರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವಜ್ರಧಾರಿ ದೇವೇಂದ್ರನು ಮಹಾಸುರರನ್ನು ಕಂಪಿಸಿದನೋ ಹಾಗೆ.
ವಿಕರ್ಣಸ್ಯ ತತೋ ಭಲ್ಲಾನ್ಪ್ರೇಷಯಾಮಾಸ ಭಾರತ। ಚತುರ್ದಶ ರಥಶ್ರೇಷ್ಠೋ ಘೋರಾನಾಶೀವಿಷೋಪಮಾನ್
ಆಮೇಲೆ, ಭಾರತ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥಿಯು ಭಯಾನಕವಾದ ಹದಿನಾಲ್ಕು ಬಾಣಗಳನ್ನು, ವಿಷಪೂರಿತ ಸರ್ಪಗಳಂತೆ, ವಿಕರ್ಣನ ಮೇಲೆ ಹಾರಿಸಿದನು.
ಸ ತೈರ್ವಿಕರ್ಣಸ್ಯ ರಥಾತ್ಪಾತಯಾಮಾಸ ವೀರ್ಯವಾನ್ । ಧ್ವಜಂ ಸೂತಂ ಹಯಾಂಶ್ಚೈವ ನೃತ್ಯಮಾನ ಇವಾಹವೇ
ಆ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಶೂರನಾದ ಅವನು ವಿಕರ್ಣನ ರಥದಲ್ಲಿದ್ದ ಧ್ವಜ, ಸಾರಥಿ ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯಮಾಡುವಂತೆ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿದನು.
ಪುನಶ್ಚಾನ್ಯಾಞ್ಶರಾನ್ಪೀತಾನಕುಣ್ಠಾಗ್ರಾಞ್ಶಿಲಾಶಿತಾನ್। ಪ್ರೇಷಯಾಮಾಸ ಸಂಕ್ರುದ್ಧೋ ವಿಕರ್ಣಾಯ ಮಹಾಬಲಃ
ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಅಭಿಮನ್ಯು, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಕೋಪದಿಂದ, ಹಳದಿ ತುದಿಯುಳ್ಳ ಮತ್ತು ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಹಾಸಿದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ವಿಕರ್ಣನ ಕಡೆಗೆ ಬಿಡಿದನು.
ತೇ ವಿಕರ್ಣಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಕಙ್ಕಬರ್ಹಿಣವಾಸಸಃ। ಭಿತ್ತ್ವಾ ದೇಹಂ ಗತಾ ಭೂಮಿಂ ಜ್ವಲನ್ತ ಇವ ಪನ್ನಗಾಃ
ಆ ಬಾಣಗಳು, ಬಕಪಕ್ಷಿಗಳ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ್ದ ವಿಕರ್ಣನನ್ನು ತಲುಪಿ, ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ತೂರಿ, ಹಾವುಗಳಂತೆ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಾ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದವು.
ತೇ ಶರಾ ಹೇಮಪುಙ್ಖಾಗ್ರಾ ವ್ಯದೃಶ್ಯನ್ತ ಮಹೀತಲೇ । ವಿಕರ್ಣರುಧಿರಕ್ಲಿನ್ನಾ ವಮನ್ತ ಇವ ಶೋಣಿತಮ್
ಆ ಬಾಣಗಳು, ಚಿನ್ನದ ತುದಿಗಳೊಂದಿಗೆ, ವಿಕರ್ಣನ ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ನೆನೆದು, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಕೆಂಪು ಹರಿಯುತ್ತಾ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡವು.
ವಿಕರ್ಣಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ನಿರ್ಭಿನ್ನಂ ತಸ್ಯೈವಾನ್ಯೇ ಸಹೋದರಾಃ । ಅಭ್ಯದ್ರವನ್ತ ಸಮರೇ ಸೌಭದ್ರಪ್ರಮುಖಾನ್ರಥಾನ್
ವಿಕರ್ಣನು ಗಾಯಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ಸಹೋದರರು, ಸೌಭದ್ರನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರಥಗಳ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು.
ಅಭಿಯಾತ್ವಾ ತಥೈವಾನ್ಯಾನ್ರಥಾಂಸ್ತಾನ್ಸೂರ್ಯವರ್ಚಸಃ । ಅವಿಧ್ಯನ್ಸಮರೇಽನ್ಯೋನ್ಯಂ ಸಂರಮ್ಭಾದ್ಯುದ್ಧದುರ್ಮದಾಃ
ಅವರು ಮುಂದೆ ಬಂದು, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದ್ದ ಯೋಧರು, ಯುದ್ಧದ ಕೋಪದಿಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ರಥಗಳ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ನಡೆಸಿದರು.
ದುರ್ಮುಖಃ ಶ್ರುತಕರ್ಮಾಣಂ ವಿದ್ಧ್ವಾ ಸಪ್ತಭಿರಾಶುಗೈಃ । ಧ್ವಜಮೇಕೇನ ಚಿಚ್ಛೇದ ಸಾರಥಿಂ ಚಾಸ್ಯ ಸಪ್ತಮಿಃ
ದುರ್ಮುಖನು, ಶ್ರುತಕರ್ಮನನ್ನು ಏಳು ಚುರುಕಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಒಂದರಿಂದ ಅವನ ಧ್ವಜವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಮತ್ತೊಂದರಿಂದ ಅವನ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು.
ಅಶ್ವಾಞ್ಜಾಮ್ಬೂನದೈರ್ಜಾಲೈಃ ಪ್ರಚ್ಛನ್ನಾನ್ವಾತರಂಹಸಃ । ಜಘಾನ ಷಙ್ಭಿರಾಸಾದ್ಯ ಸಾರಥಿಂ ಚಾಭ್ಯಪಾತಯತ್
ಅವನು ಜಾಂಬೂನದ ಚಿನ್ನದ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗಾಲಿನಲ್ಲಿ ಕವಚಗೊಂಡಿದ್ದ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಆರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ಸಾರಥಿಯನ್ನು ಕೂಡ ಬಿದ್ದಿಸಿದನು.
ಸ ಹತಾಶ್ವೇ ರಥೇ ತಿಷ್ಠಞ್ಶ್ರುತಕರ್ಮಾ ಮಹಾರಥಃ । ಶಕ್ತಿಂ ಚಿಕ್ಷೇಪ ಸಂಕ್ರುದ್ಧೋ ಮಹೋಲ್ಕಾಂ ಜ್ವಲಿತಾಮಿವ
ಶ್ರುತಕರ್ಮನು, ಮಹಾರಥಿಯಾದ ಅವನು, ಕುದುರೆಗಳು ಸತ್ತರೂ ತನ್ನ ರಥದ ಮೇಲೆ ನಿಂತು, ಕೋಪದಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಉಲ್ಕೆಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಎಸೆದನು.
ಸಾ ದುರ್ಮುಖಸ್ಯ ವಿಮಲಂ ವರ್ಮ ಭಿತ್ತ್ವಾ ಯಶಸ್ವಿನಃ । ವಿದಾರ್ಯ ಪ್ರಾವಿಶದ್ಭೂಭಿಂ ದೀಪ್ಯಮಾನಾ ಸ್ವತೇಜಸಾ
ಆ ಶಕ್ತಿ, ದುರ್ಮುಖನ ಸ್ವಚ್ಛವಾದ ಕವಚವನ್ನು ತೂರಿ, ಭೂಮಿಗೆ ತಲುಕಿ, ತನ್ನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಾ ಒಳಗೆ ಹೋದದು.
ದುರ್ಮುಖೋ ವಿಹ್ವಲಸ್ತತ್ರ ನಿಷಸಾದ ರಣೇ ವಿಭೋ। ವಿಸಂಜ್ಞಂ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ತೇ ಸರ್ವೇ ಭ್ರಾತರಃ ಪರ್ಯವಾರಯನ್
ದುರ್ಮುಖನು ಅಲ್ಲಿ ಅಸ್ವಸ್ಥನಾಗಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತನು; ಅವನು ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನನಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಸಹೋದರರು ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡರು.
ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿರಥಂ ತತ್ರ ಸುತಸೋಮೋ ಮಹಾರಥಃ । ಪಶ್ಯತಾಂ ಸರ್ವಸೈನ್ಯಾನಾಂ ರಥಮಾರೋಪಯತ್ಸ್ವಕಮ್
ಅವನ ರಥವಿಲ್ಲದೆ ಇರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಹಾರಥಿಯಾದ ಸುತಸೋಮನು, ಎಲ್ಲಾ ಸೇನೆಗಳ ಮುಂದೆ, ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ರಥದ ಮೇಲೆ ಏರಿಸಿದನು.
ಶ್ರುತಕೀರ್ತಿಸ್ತಥಾ ವೀರೋ ಜಯತ್ಸೇನಂ ಸುತಂ ತವ। ಅಭ್ಯಯಾತ್ಸಮರೇ ರಾಜನ್ಹನ್ತುಕಾಮೋ ಯಶಸ್ವಿನಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ವೀರನಾದ ಶ್ರುತಕೀರ್ತಿ, ರಾಜನೇ, ಜಯತ್ಸೇನನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ಬಯಸಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನ ಕಡೆಗೆ ಮುನ್ನಡೆದನು.