ತಮಬ್ರವೀನ್ಮಹಾರಾಜ ಭೀಷ್ಮಃ ಶಾನ್ತನವಃ ಪುನಃ । ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ತೇ ಶ್ರುತಂ ರಾಜನ್ಕೇಶವಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಕಮನಃ
ಮಹಾರಾಜನೇ, ಶಾಂತನುವಿನ ಪುತ್ರ ಭೀಷ್ಮನು ಮತ್ತೆ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದನು: ನೀನು ಈಗ ಕೇಶವನ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಅವನ ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೀಯೆ.
ನರಸ್ಯ ಚ ಯಥಾತತ್ತ್ವಂ ಯನ್ಮಾಂ ತ್ವಂ ಪೃಚ್ಛಸೇ ನೃಪ। ಯದರ್ಥಂ ನೃಷು ಸಂಭೂತೌ ನರಾನಾರಾಯಣಾವೃಷೀ
ನರನ ಬಗ್ಗೆ ನೀನು ಕೇಳಿದಂತೆ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ನರ ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣರು ಮಾನವರಾಗಿ ಋಷಿಗಳಾಗಿ ಜನಿಸಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಅವಧ್ಯೌ ಚ ಯಥಾ ವೀರೌ ಸಂಯುಗೇಷ್ವಪರಾಜಿತೌ । ಯಥಾ ಚ ಪಾಣ್ಡವಾ ರಾಜನ್ನವಧ್ಯಾ ಯುಧಿ ಕಸ್ಯಚಿತ್
ಆ ಇಬ್ಬರು ವೀರರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಂದಲೂ ಸೋಲಲಾಗದವರು, ಮತ್ತು ಪಾಂಡವರು ಕೂಡ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಯಾರಿಂದಲೂ ಸೋಲಲಾಗದವರು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಪ್ರೀತಿಮಾನ್ಹಿ ದೃಢಂ ಕೃಷ್ಣಃ ಪಾಣ್ಡವೇಷು ಯಶಸ್ವಿಷು । ತಸ್ಮಾದ್ಬ್ರವೀಮಿ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಶಮೋ ಭವತು ಪಾಣ್ಡವೈಃ
ಯಾಕೆಂದರೆ ಕೃಷ್ಣನು ಪಾಂಡವರು ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧರ ಮೇಲೆ ಗಾಢವಾದ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ರಾಜಾಧಿರಾಜನೇ, ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಇರಲಿ ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಪೃಥಿವೀಂ ಭುಙ್ಕ್ಷ್ವ ಸಹಿತೋ ಭ್ರಾತೃಭಿರ್ಬಲಿಭಿರ್ವಶೀ । ನರಾನಾರಾಯಣೌ ದೇವಾವವಜ್ಞಾಯ ನಶಿಷ್ಯಸಿ
ನೀನು ನಿನ್ನ ಬಲಶಾಲಿ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆನಂದದಿಂದ ಆಳು. ಆದರೆ ನರ ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣ ಎಂಬ ದೇವರನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದರೆ, ನೀನು ನಾಶವಾಗುತ್ತೀಯೆ.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತವ ಪಿತಾ ತೂಷ್ಣೀಮಾಸೀದ್ವಿಶಾಂಪತೇ । ವ್ಯಸರ್ಜಯಚ್ಚ ರಾಜಾನಂ ಶಯನಂ ಚ ವಿವೇಶ ಹ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ನಿನ್ನ ತಂದೆ ಮೌನವಾಗಿದ್ದನು, ಜನಾಧಿಪತಿಯಾದ ರಾಜನು. ಅವನು ರಾಜನನ್ನು ವಿದಾಯ ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಹಾಸಿಗೆಯತ್ತ ಹೋದನು.
ರಾಜಾ ಚ ಶಿಬಿರಂ ಪ್ರಾಯಾತ್ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನೇ । ಶಿಶ್ಯೇ ಚ ಶಯನೇ ಶುಭ್ರೇ ರಾತ್ರಿಂ ತಾಂ ಭರತರ್ಷಭ
ಆ ರಾಜನು ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ ತನ್ನ ಶಿಬಿರಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಆ ರಾತ್ರಿ, ಭರತಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವನು ಶುಭ್ರವಾದ ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದನು.
ವ್ಯುಷಿತಾಯಾಂ ತು ಶರ್ವರ್ಯಾಮುದಿತೇ ಚ ದಿವಾಕರೇ। ಉಭೇ ಸೇನೇ ಮಹಾರಾಜ ಯುದ್ಧಾಯೈವ ಸಮೀಯತುಃ
ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಿಸಿದಾಗ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ಎರಡೂ ಸೇನೆಗಳು ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ಕೂಡಿದವು.
ಅಭ್ಯಧಾವನ್ತ ಸಂಕ್ರುದ್ಧಾಃ ಪರಸ್ಪರಜಿಗೀಷವಃ । ತೇ ಸರ್ವೇ ಸಹಿತಾ ಯುದ್ಧೇ ಸಮಾಲೋಕ್ಯ ಪರಸ್ಪರಮ್
ಅವರು ಕೋಪದಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಜಯಿಸಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಮುನ್ನಡೆದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎದುರು ನೋಡುತ್ತಾ ಎದುರಿಸಿದರು.
ಪಾಣ್ಡವಾ ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರಾಶ್ಚ ರಾಜನ್ದರ್ಮನ್ತ್ರಿತೇ ತವ। ವ್ಯೂಹೌ ಚ ವ್ಯೂಹ್ಯ ಸಂರಬ್ಧಾಃ ಸಂಪ್ರಹೃಷ್ಟಾಃ ಪ್ರಹಾರಿಣಃ
ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರು, ರಾಜನೇ, ತಮ್ಮ ಸಲಹೆಗಾರರೊಡನೆ ಚರ್ಚಿಸಿ, ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ಹರ್ಷದಿಂದ ಮತ್ತು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಜ್ಜಾದರು.
ಅರಕ್ಷನ್ಮಕರವ್ಯೂಹಂ ಭೀಷ್ಮೋ ರಾಜನ್ಸಮನ್ತತಃ । ತಥೈವ ಪಾಣ್ಡವಾ ರಾಜನ್ನರಕ್ಷನ್ವ್ಯೂಹಮಾತ್ಮನಃ
ರಾಜನೇ, ಭೀಷ್ಮನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮಕರವ್ಯೂಹವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಅದೇ ರೀತಿ, ಪಾಂಡವರು ತಮ್ಮ ವ್ಯೂಹವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಅಜಾತಶತ್ರುಃ ಶತ್ರೂಣಾಂ ಮನಾಂಸಿ ಸಮಕಮ್ಪಯತ್।' ಶ್ಯೇನವದ್ವ್ಯೂಹ್ಯ ತಂ ವ್ಯೂಹಂ ಧೌಮ್ಯಸ್ಯ ವಚನಾತ್ಸ್ವಯಮ್
ಅಜಾತಶತ್ರುನು ತನ್ನ ಶತ್ರುಗಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿಸಿದನು. ಅವನು ಧೌಮ್ಯನ ಸಲಹೆಯಂತೆ ಆ ವ್ಯೂಹವನ್ನು ಗಿಡುಗಿನಂತೆ ಸ್ವತಃ ರೂಪಿಸಿದನು.
ಸ ಹಿ ತಸ್ಯ ಸುವಿಜ್ಞಾತ ಅಗ್ನಿಚಿತ್ಯೇಷು ಭಾರತ। ಮಕರಸ್ತು ಮಹಾವ್ಯೂಹಸ್ತವ ಪುತ್ರಸ್ಯ ಧೀಮತಃ
ಅವನು ಆ ವ್ಯೂಹದ ರಚನೆ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯ ಸ್ಥಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದನು, ಭಾರತ. ಮಕರವ್ಯೂಹವು ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮಗನ ಮಹಾ ವ್ಯೂಹವಾಗಿತ್ತು.
ಸ್ವಯಂ ಸರ್ವೇಣ ಸೈನ್ಯೇನ ದ್ರೋಣೇನಾನುಮತಸ್ತದಾ । ಯಥಾವ್ಯೂಹಂ ಶಾನ್ತನವಃ ಸೋಽನ್ವವರ್ತತ ತತ್ಪುನಃ
ಅವನು ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ, ದ್ರೋಣನ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಶಾಂತನುವಿನ ಪುತ್ರನು ಆ ವ್ಯೂಹವನ್ನು ಹೇಗೆ ರೂಪಿಸಿದ್ದರೋ ಹಾಗೆಯೇ ಅನುಸರಿಸಿದನು.
ಸ ನಿರ್ಯಯೌ ಮಹಾರಾಜ ಪಿತಾ ದೇವವ್ರತಸ್ತವ । ಮಹತಾ ರಥವಂಶೇನ ಸಂವೃತೋ ರಥಿನಾಂ ವರಃ
ಮಹಾರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ತಂದೆ ದೇವವ್ರತನು ಮಹಾ ರಥಗಳ ಸಾಲಿನಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ರಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ ಹೊರಟನು.
ಇತರೇತರಮನ್ವೀಯುರ್ಯಥಾಭಾಗಮವಸ್ಥಿತಾಃ । ರಥಿನಃ ಪತ್ತಯಶ್ಚೈವ ದನ್ತಿನಃ ಸಾದಿನಸ್ತಥಾ
ಪ್ರತಿ ಯೋಧನು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ರಥಿಗಳು, ಕಾಲಾಳು ಸೈನಿಕರು, ಹಸ್ತಿಗಳು ಮತ್ತು ಕುದುರೆ ಸವಾರರು ಕೂಡ ಹೀಗೆ ನಡೆದುಹೋದರು.
ತಾನ್ದೃಷ್ಟ್ವಾಽಭ್ಯುದ್ಯತಾನ್ಸಙ್ಖ್ಯೇ ಪಾಣ್ಡವಾ ಹಿ ಯಶಸ್ವಿನಃ । ಶ್ಯೇನವ್ಯೂಹೇನ ಸಂವ್ಯೂಹ್ಯ ಸಮನಹ್ಯನ್ತ ಸಂಯುಗೇ
ಆ ಮಹಾಯೋಧರಾದ ಪಾಂಡವರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮುನ್ನಡೆಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಗರುಡವ್ಯೂಹದಲ್ಲಿ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧರಾದರು.
ಅಶೋಭತ ಮುಖೇ ತಸ್ಯ ಭೀಮಸೇನೋ ಮಹಾಬಲಃ । ನೇತ್ರೇ ಶಿಖಣ್ಡೀ ದುರ್ಧರ್ಷೋ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನಶ್ಚ ಪಾರ್ಷತಃ
ಆ ವ್ಯೂಹದ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಭೀಮಸೇನನು ನಿಂತಿದ್ದನು; ಎರಡೂ ಕಣ್ಣುಗಳ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಜಯಿಸಲು ಕಷ್ಟವಾದ ಶಿಖಂಡಿಯೂ, ಪೃಷ್ಟನಂದನ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನೂ ಇದ್ದರು.
ಶೀರ್ಷೇ ತಸ್ಯಾಭವದ್ವೀರಃ ಸಾತ್ಯಕಿಃ ಸತ್ಯವಿಕ್ರಮಃ । ವಿಧುನ್ವನ್ಗಾಣ್ಡಿವಂ ಪಾರ್ಥೋ ಗ್ರೀವಾಯಾಮಭವತ್ತದಾ
ಆ ವ್ಯೂಹದ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಸಾತ್ಯಕಿ ನಿಂತಿದ್ದನು; ಕಂಠದ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗಾಂಡೀವಧನು ಅರ್ಜುನನು ಇದ್ದನು.
ಅಕ್ಷೌಹಿಣ್ಯಾ ಸಮಂ ತತ್ರ ವಾಮಪಕ್ಷೋಽಭವತ್ತದಾ । ಮಹಾತ್ಮಾ ದ್ರುಪದಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ಸಹ ಪುತ್ರೇಣ ಸಂಯುಗೇ
ಆ ಮಹಾಸೈನ್ಯದ ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮಹಾತ್ಮನಾದ, ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ದ್ರುಪದನು ತನ್ನ ಮಗನ ಜೊತೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದನು.
ದಕ್ಷಿಣಶ್ಚಾಭವತ್ಪಕ್ಷಃ ಕೈಕೇಯೋಽಕ್ಷೌಹಿಣೀಪತಿಃ । ಪೃಷ್ಠತೋ ದ್ರೌಪದೇಯಾಶ್ಚ ಸೌಭದ್ರಶ್ಚಾಪಿ ವೀರ್ಯವಾನ್
ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕೈಕೇಯ ದೇಶದ ರಾಜನು, ಒಂದು ಅಕ್ಷೌಹಿಣಿಯ ಅಧಿಪತಿಯಾಗಿದ್ದನು; ಹಿಂದಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ದ್ರೌಪದಿಯ ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಶೌರ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಸುಭದ್ರೆಯ ಮಗನು ಇದ್ದರು.
ಪೃಷ್ಠೇ ಸಮಭವಚ್ಛ್ರೀಮಾನ್ಸ್ವಯಂ ರಾಜಾ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಃಕ । ಭ್ರಾತೃಭ್ಯಾಂ ಸಹಿತೋ ವೀರೋ ಯಮಾಭ್ಯಾಂ ಚಾರುವಿಕ್ರಮಃ
ಹಿಂದಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಸಹೋದರರಾದ ಯಮಜರೊಂದಿಗೆ, ಮಹಾವೀರನಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದನು.
ಪ್ರವಿಶ್ಯ ತು ರಣೇ ಭೀಮೋ ಮಕರಂ ಮುಖತಸ್ತದಾ। ಭೀಷ್ಮಮಾಸಾದ್ಯ ಸಂಗ್ರಾಮೇ ಚ್ಛಾದಯಾಮಾಸ ಸಾಯಕೈಃ
ಆಗ ಭೀಮನು ವ್ಯೂಹದ ಬಾಯ್ದ್ವಾರದಿಂದ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಭೀಷ್ಮನ ಎದುರಿಗೆ ಬಂದು ಅವನನ್ನು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆವೃತಗೊಳಿಸಿದನು.
ತತೋ ಭೀಷ್ಮೋ ಮಹಾಸ್ರಾಣಿ ಪಾತಯಾಮಾಸ ಭಾರತ। ಮೋಹಯನ್ಪಾಣ್ಡುಪುತ್ರಾಣಾಂ ವ್ಯೂಢಂ ಸೈನ್ಯಂ ಮಹಾಹವೇ
ಅದನ್ನು ಕಂಡು ಭೀಷ್ಮನು ಮಹಾಬಾಣವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸುರಿದು, ಪಾಂಡವರ ಸೈನ್ಯವನ್ನು ಗೊಂದಲಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸಿದನು.
ಸಂಮುಹ್ಯತಿ ತದಾ ಸೈನ್ಯೇ ತ್ವರಮಾಣೋ ಧನಂಜಯಃ । ಭೀಷ್ಮಂ ಶರಸಹಸ್ರೇಣ ವಿವ್ಯಾಧ ರಣಮೂರ್ಧನಿ
ಸೈನ್ಯವು ಗೊಂದಲಗೊಂಡಾಗ, ಧನಂಜಯನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಭೀಷ್ಮನ ಮೇಲೆ ಸಾವಿರ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸಿ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು.
ಪ್ರತಿಸಂವಾರ್ಯ ಚಾಸ್ರಾಣಿ ಭೀಷ್ಮಮುಕ್ತಾನಿ ಸಂಯುಗೇ। ಸ್ವೇನಾನೀಕೇನ ಹೃಷ್ಟೇನ ಯುದ್ಧಾಯ ಸಮುಪಸ್ಥಿತಃ
ಭೀಷ್ಮನು ಹಾರಿಸಿದ ಬಾಣಗಳನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾ, ಧನಂಜಯನು ತನ್ನ ಸಂತೋಷಭರಿತ ಸೈನ್ಯವೊಂದಿಗೇ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧನಾಗಿ ನಿಂತನು.
ತತೋ ದುರ್ಯೋಧನೋ ರಾಜಾ ಭಾರಜ್ವಾಜಮಭಾಷತ । ಪೂರ್ವಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಧಂ ಘೋರಂ ಬಲಸ್ಯ ಬಲಿನಾಂ ವರಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದುಶ್ಚಟದ ರಾಜ ದುರುಯೋಧನನು ಭಯಾನಕವಾದ ತನ್ನ ಸೈನ್ಯದ ನಾಶವನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಾರದ್ವಾಜನ ಮಗನಾದ ದ್ರೋಣನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಭ್ರಾತೄಣಾಂ ಚ ವಧಂ ಯುದ್ಧೇ ಸ್ಮರಮಾಣೋ ಮಹಾರಥಃ। ಆಚಾರ್ಯಃ ಸತತಂ ಹಿ ತ್ವಂ ಹಿತಕಾಮೋ ಮಮಾನಘ
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಸಹೋದರರ ಸಾವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡ ಮಹಾರಥಿಯಾದ ದುರುಯೋಧನನು, 'ಆಚಾರ್ಯರೆ, ನೀವು ಸದಾ ನನ್ನ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವರು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ವಯಂ ಹಿ ತ್ವಾಂ ಸಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಭೀಷ್ಮಂ ಚೈವ ಪಿತಾಮಹಮ್ । ದೇವಾನಪಿ ರಣೇ ಜೇತುಂ ಪ್ರಾರ್ಥಯಾಮೋ ನ ಸಂಶಯಃ
ನಾವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮತ್ತು ಪಿತಾಮಹ ಭೀಷ್ಮನನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಜಯಿಸಬಹುದು ಎಂಬ ಆಶಯವಿದೆ—ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.
ಕಿಮು ಪಾಣ್ಡುಸುತಾಕನ್ಯುದ್ಧೇ ಹೀನವೀರ್ಯಪರಾಕ್ರಮಾನ್ । ಸ ತಥಾ ಕುರು ಭದ್ರಂ ತೇ ಯಥಾ ವಧ್ಯನ್ತಿ ಪಾಣ್ಡವಾಃ
ಪಾಂಡವರಂತು ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಧೈರ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ದುರ್ಬಲರು; ಹಾಗಾಗಿ, ಭದ್ರವಾಗಿರಲಿ, ನೀವು ಪಾಂಡವರು ನಾಶವಾಗುವಂತೆ ಕ್ರಮವಹಿಸಿ.