ಸತ್ಯಧರ್ಮಚ್ಯುತಾತ್ಪುಂಸಃ ಕ್ರುದ್ಧಾದಾಶೀವಿಷಾದಿವ। ಸುನಾಸ್ತಿಕೋಪ್ಯುದ್ವಿಜತೇ ಜನಃ ಕಿಂ ಪುನರಾಸ್ತಿಕಃ
ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದಿಂದ ದೂರವಾದವನನ್ನು, ಕ್ರೋಧಗೊಂಡ ಹಾವು ನೋಡಿದಂತೆ, ನಂಬದವನೂ ಕೂಡ ಭಯಪಡುವನು; ಧರ್ಮಸ್ಥನು ಹೇಗಿರಬಹುದು?
ಸ್ವಯಮುತ್ಪಾದ್ಯ ಪುತ್ರಂ ವೈ ಸದೃಶಂ ಯೋಽವಮನ್ಯತೇ। ತಸ್ಯ ದೇವಾಃ ಶ್ರಿಯಂ ಘ್ನನ್ತಿ ತತ್ರೈನಂ ಕಲಿರಾವಿಶೇತ್
ತನ್ನಂತೆಯೇ ಮಗನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿ ಅವನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿದವನಿಗೆ ದೇವರು ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಹಾಕುತ್ತಾರೆ, ಅವನಲ್ಲಿ ದುರಂತ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತದೆ.
ಅಭವ್ಯೇಽಪ್ಯನೃತೇಽಶುದ್ಧೇ ನಾಸ್ತಿಕೇ ಪಾಪಕರ್ಮಣಿ। ದುರಾಚಾರೇ ಕಲಿರ್ಹ್ಯಾಶು ನ ಕಲಿರ್ಧರ್ಮಚಾರಿಷು
ಅರ್ಹತೆಯಿಲ್ಲದ, ಸುಳ್ಳು ಮಾತನಾಡುವ, ಅಶುದ್ಧ, ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲದ, ಕೆಟ್ಟ ಕೆಲಸ ಮಾಡುವ, ದುಶೀಲನಾದವನಲ್ಲಿ ದುರ್ಬಾಗ್ಯ ಬೇಗನೆ ಬರುತ್ತದೆ; ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವವರಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲ.
ಮೂರ್ಖೋ ಹಿ ಜಲ್ಪತಾಂ ಪುಂಸಾಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಾಚಃ ಶುಭಾಶುಭಾಃ। ಅಶುಭಂ ವಾಕ್ಯಮಾದತ್ತೇ ಪುರೀಷಮಿವ ಸೂಕರಃ
ಮೂರ್ಖನು, ಜನರು ಹೇಳುವ ಒಳ್ಳೆಯದು ಕೆಟ್ಟದು ಎರಡನ್ನೂ ಕೇಳಿ, ಕೆಟ್ಟ ಮಾತನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಹಂದಿಯು ಗೊಬ್ಬರವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ.
ಪ್ರಾಜ್ಞಸ್ತು ಜಲ್ಪತಾಂ ಪುಂಸಾಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಾಚಃ ಶುಭಾಶುಭಾಃ। ಗುಣವದ್ವಾಕ್ಯಮಾದತ್ತೇ ಹಂಸಃ ಕ್ಷೀರಮಿವಾಮ್ಭಸಿ
ಬುದ್ಧಿವಂತನು, ಜನರು ಹೇಳುವ ಒಳ್ಳೆಯದು ಕೆಟ್ಟದು ಎರಡನ್ನೂ ಕೇಳಿ, ಗುಣವಂತ ಮಾತನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ, ಹಂಸನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಹಾಲು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವಂತೆ.
ಆತ್ಮನೋ ದುಷ್ಟಭಾವತ್ವಂ ಜಾನನ್ನೀಚೋಽಪ್ರಸನ್ನಧೀಃ। ಪರೇಷಾಮಪಿ ಜಾನಾತಿ ಸ್ವಧರ್ಮಸದೃಶಾನ್ಗುಣಾನ್
ತಾನು ಕೆಟ್ಟವನಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಅರಿತವನಿಗೆ ಮನಸ್ಸು ಖಿನ್ನವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಅವನು ಇತರರಲ್ಲಿಯೂ ಅವರ ಸ್ವಭಾವಕ್ಕೆ ತಕ್ಕ ಗುಣಗಳನ್ನು ಗುರುತಿಸಬಹುದು.
ದಹ್ಯಮಾನಾಸ್ತು ತೀವ್ರೇಣ ನೀಚಾಃ ಪರಯಶೋಗ್ನಿನಾ। ಅಶಕ್ತಾಸ್ತದ್ಗತಿಂ ಗನ್ತುಂ ತತೋ ನಿನ್ದಾಂ ಪ್ರಕುರ್ವತೇ
ಕೆಳಮಟ್ಟದವರು, ಇತರರ ಖ್ಯಾತಿಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಭಾರೀ ಹಗುರಿನಿಂದ ಸುಡುವಾಗ, ಆ ಮಟ್ಟವನ್ನು ತಲುಪಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ನಿಂದನೆಗೆ ಶರಣಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಅನ್ಯಾನ್ಪರಿವದನ್ಸಾಧುರ್ಯಥಾ ಹಿ ಪರಿತಪ್ಯತೇ। ತಥಾ ಪರಿವದನ್ನನ್ಯಾನ್ಹೃಷ್ಟೋ ಭವತಿ ದುರ್ಜನಃ
ಒಬ್ಬ ಸಜ್ಜನನು ಇತರರಿಂದ ನಿಂದನೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಹೇಗೆ ದುಃಖಪಡುತ್ತಾನೋ, ಹೀಗೆಯೇ ದುರ್ಜನನು ಇತರರನ್ನು ನಿಂದಿಸಿದಾಗ ಸಂತೋಷಪಡುವನು.
ಅಪವಾದರತಾ ಮೂರ್ಖಾ ಭವನ್ತಿ ಹಿ ವಿಶೇಷತಃ। ನಾಪವಾದರತಾಃ ಸನ್ತೋ ಭವನ್ತಿ ಸ್ಮ ವಿಶೇಷತಃ
ಮೂರ್ಖರು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಿಂದನೆಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ; ಆದರೆ ಸಜ್ಜನರು ಎಂದಿಗೂ ನಿಂದನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವುದಿಲ್ಲ.
ಅಭಿವಾದ್ಯ ಯಥಾ ವೃದ್ಧಾನ್ಸಾಧುರ್ಗಚ್ಛತಿ ನಿರ್ವೃತಿಮ್। ಏವಂ ಸಜ್ಜನಮಾಕ್ರುಶ್ಯ ಮೂರ್ಖೋ ಭವತಿ ನಿರ್ವೃತಃ
ಹೆಮ್ಮೆಯವರನ್ನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಾಗ ಸಜ್ಜನನು ಹೇಗೆ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುತ್ತಾನೋ, ಹೀಗೆಯೇ ಮೂರ್ಖನು ಒಬ್ಬ ಒಳ್ಳೆಯವನನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿದಾಗ ಸಂತೋಷಪಡುವನು.
ಸುಖಂ ಜೀವನ್ತ್ಯದೋಷಜ್ಞಾ ಮೂರ್ಖಾ ದೋಷಾನುದರ್ಶಿನಃ। ಯಥಾ ವಾಚ್ಯಾಃ ಪರೈಃ ಸನ್ತಃ ಪರಾನಾಹುಸ್ತಥಾವಿಧಾನ್
ತಪ್ಪುಗಳ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಇರುವವರು ಸುಖವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಯಾವಾಗಲೂ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಮೂರ್ಖರು ಹಾಗೆ ಬದುಕಲಾಗದು. ಹೇಗೆ ಒಳ್ಳೆಯವರ ಬಗ್ಗೆ ಜನರು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ, ಹೀಗೆಯೇ ಇಂತಹವರ ಬಗ್ಗೆ ಕೂಡ ಜನರು ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಅತೋ ಹಾಸ್ಯತರಂ ಲೋಕೇ ಕಿಂಚಿದನ್ಯನ್ನ ವಿದ್ಯತೇ। ಯದಿ ದುರ್ಜನ ಇತ್ಯಾಹುಃ ಸಜ್ಜನಂ ದುರ್ಜನಾಃ ಸ್ವಯಮ್
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಹಾಸ್ಯಕರವಾದದ್ದು ಇನ್ನೊಂದಿಲ್ಲ, ದುಷ್ಟರು ಒಳ್ಳೆಯವನನ್ನು ದುಷ್ಟನೆಂದು ಹೇಳುವುದು, ಆದರೆ ಅವರು ತಾವೇ ದುಷ್ಟರಾಗಿರುವುದು.
ದಾರುಣಾಲ್ಲೋಕಸಂಕ್ಲೇಶಾದ್ದುಃಖಮಾಪ್ನೋತ್ಯಸಂಶಯಮ್।।' ಕುಲವಂಶಪ್ರತಿಷ್ಠಾಂ ಹಿ ಪಿತರಃ ಪುತ್ರಮಬ್ರುವನ್
ಈ ಲೋಕದ ಕಠಿಣ ಕಷ್ಟಗಳಿಂದ ಅನುಭವಿಸುವ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಪಿತೃಗಳು ತಮ್ಮ ಮಗನಿಗೆ ಕುಲವಂಶವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದು ಉಪದೇಶಿಸಿದ್ದರು.
ಉತ್ತಮಂ ಸರ್ವಧರ್ಮಾಣಾಂ ತಸ್ಮಾತ್ಪುತ್ರಂ ತು ನ ತ್ಯಜೇತ್। ಸ್ವಪತ್ನೀಪ್ರಭವಾಁಲ್ಲಬ್ಧಾನ್ಕೃತಾನ್ಸಮಯವರ್ಧಿತಾನ್
ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದುದು, ಮಗನನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ತ್ಯಜಿಸಬಾರದು. ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯಲ್ಲಿಂದ ಜನಿಸಿದ, ಒಪ್ಪಂದದಂತೆ ಬೆಳೆದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಉಳಿಸಬೇಕು.
ಕ್ರೀತಾನ್ಕನ್ಯಾಸು ಚೋತ್ಪನ್ನಾನ್ಪುತ್ರಾನ್ವೈ ಮನುರಬ್ರವೀತ್। `ತೇ ಚ ಷಡ್ವನ್ಧುದಾಯಾದಾಃ ಷಡದಾಯಾದಬಾನ್ಧವಾಃ
ಕೊಂಡುಕೊಂಡ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕೂಡ ಮನುನು ವಾರಸುದಾರರೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ. ಆರು ಮಂದಿ ಬಂಧುಗಳಿಂದ ವಾರಸುದಾರರು, ಆರು ಮಂದಿ ಆಸ್ತಿಯಿಂದ ವಾರಸುದಾರರು.
ಧರ್ಮಕೃತ್ಯವಹಾ ನೄಣಾಂ ಮನಸಃ ಪ್ರೀತಿವರ್ಧನಾಃ। ತ್ರಾಯನ್ತೇ ನರಕಾಜ್ಜಾತಾಃ ಪುತ್ರಾ ಧರ್ಮಪ್ಲವಾಃ ಪಿತೄನ್
ಮಕ್ಕಳು ಧಾರ್ಮಿಕ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತಾರೆ; ಧರ್ಮದ ದೋಣಿಯಂತೆ ಹುಟ್ಟಿ, ಪಿತೃಗಳನ್ನು ನರಕದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಸ ತ್ವಂ ನೃಪತಿಶಾರ್ದೂಲ ನ ಪುತ್ರಂ ತ್ಯಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ। ತಸ್ಮಾತ್ಪುತ್ರಂ ಚ ಸತ್ಯಂ ಚ ಪಾಲಯಸ್ವ ಮಹೀಪತೇ
ಅದು ಕಾರಣದಿಂದ, ರಾಜಸಿಂಹ, ನೀನು ಮಗನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬಾರದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಮಗನನ್ನೂ, ಸತ್ಯವನ್ನೂ ಕಾಪಾಡು.
ಉಭಯಂ ಪಾಲಯಸ್ವೈತನ್ನಾನೃತಂ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ।' ಆತ್ಮಾನಂ ಸತ್ಯಧರ್ಮೌ ಚ ಪಾಲಯೇಥಾ ಮಹೀಪತೇ। ನರೇನ್ದ್ರಸಿಂಹ ಕಪಟಂ ನ ಹಿ ವೋಢುಂ ತ್ವಮರ್ಹಸಿ
ಈ ಎರಡನ್ನೂ ನೀನು ಕಾಪಾಡಬೇಕು—ನಿನ್ನನ್ನೂ, ಸತ್ಯಧರ್ಮವನ್ನೂ. ರಾಜನೇ, ಸುಳ್ಳು ಮಾತಾಡಬಾರದು. ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನೂ ಸತ್ಯಧರ್ಮವನ್ನೂ ಕಾಯಬೇಕು. ರಾಜಸಿಂಹ, ಮೋಸವನ್ನು ನೀನು ಸಹಿಸಬಾರದು.
ವರಂ ಕೂಪಶತಾದ್ವಾಪೀ ವರಂ ವಾಪೀಶತಾತ್ಕ್ರತುಃ। ವರಂ ಕ್ರತುಶತಾತ್ಪುತ್ರಃ ಸತ್ಯಂ ಪುತ್ರಶತಾದ್ವರಮ್
ನೂರು ಬಾವಿಗಳಿಗಿಂತ ಒಂದು ಕೆರೆ ಉತ್ತಮ, ನೂರು ಕೆರೆಗಳಿಗಿಂತ ಒಂದು ಯಜ್ಞ ಉತ್ತಮ, ನೂರು ಯಜ್ಞಗಳಿಗಿಂತ ಒಂದು ಮಗ ಉತ್ತಮ, ನೂರು ಮಕ್ಕಳಿಗಿಂತ ಸತ್ಯ ಉತ್ತಮ.
ಅಶ್ವಮೇಧಸಹಸ್ರಂ ಚ ಸತ್ಯಂ ಚ ತುಲಯಾ ಧೃತಮ್। ಅಶ್ವಮೇಧಸಹಸ್ರಾದ್ಧಿ ಸತ್ಯಮೇವ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ
ಸಾವಿರ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನೂ ಸತ್ಯವನ್ನೂ ತೂಕ ಹಾಕಿದರೆ, ಸತ್ಯವು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳಿಗಿಂತ ಮೇಲು.
ಸರ್ವವೇದಾಧಿಗಮನಂ ಸರ್ವತೀರ್ಥಾವಗಾಹನಮ್। ಸತ್ಯಸ್ಯೈವ ಚ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಕಲಾಂ ನಾರ್ಹತಿ ಷೋಡಶೀಮ್
ಎಲ್ಲ ವೇದಗಳನ್ನು ಕಲಿಯುವುದೂ, ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವುದೂ, ಸತ್ಯದ ಹದಿನಾರು ಭಾಗಕ್ಕೂ ಸಮಾನವಲ್ಲ, ರಾಜನೇ.
ನಾಸ್ತಿ ಸತ್ಯಸಮೋ ಧರ್ಮೋ ನ ಸತ್ಯಾದ್ವಿದ್ಯತೇ ಪರಮ್। ನ ಹಿ ತೀವ್ರತರಂ ಪಾಪಮನೃತಾದಿಹ ವಿದ್ಯತೇ
ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದ ಧರ್ಮವಿಲ್ಲ, ಸತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳಿಗಿಂತ ಭಯಾನಕವಾದ ಪಾಪವಿಲ್ಲ.
ರಾಜನ್ಸತ್ಯಂ ಪರೋ ಧರ್ಮಃ ಸತ್ಯಾಚ್ಚ ಸಮಯಃ ಪರಃ। ಮಾತ್ಯಾಕ್ಷೀಃ ಸಮಯಂ ರಾಜನ್ಸತ್ಯಂ ಸಙ್ಗತಮಸ್ತು ತೇ
ರಾಜನೇ, ಸತ್ಯವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಧರ್ಮ, ಒಪ್ಪಂದವು ಸತ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲು. ರಾಜನೇ, ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ನೀನು ಮುರಿಯಬಾರದು; ಸತ್ಯವು ನಿನ್ನೊಡನೆ ಇರಲಿ.
ಯಃ ಪಾಪೋ ನ ವಿಜಾನೀಯಾತ್ಕರ್ಮ ಕೃತ್ವಾ ನರಾಧಿಪ। ನ ಹಿ ತಾದೃಕ್ಪರಂ ಪಾಪಮನೃತಾದಿಹ ವಿದ್ಯತೇ
ಯಾರು ಪಾಪ ಮಾಡಿದರೂ ಅದನ್ನು ಅರಿಯದೆ ಇರುವನೋ, ಅವನಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಪಾಪ ಇಲ್ಲ, ರಾಜನೇ; ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸುಳ್ಳಿಗಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಪಾಪವಿಲ್ಲ.
ಯಸ್ಯ ತೇ ಹೃದಯಂ ವೇದ ಸತ್ಯಸ್ಯೈವಾನೃತಸ್ಯ ಚ। ಕಲ್ಯಾಣಾವೇಕ್ಷಣಂ ತಸ್ಮಾತ್ಕರ್ತುಮರ್ಹಸಿ ಧರ್ಮತಃ
ನಿನ್ನ ಹೃದಯವು ಸತ್ಯವನ್ನೂ ಸುಳ್ಳನ್ನೂ ತಿಳಿದಿರುವುದರಿಂದ, ನೀನು ಧರ್ಮದಂತೆ ಹಿತಕರವಾದುದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.
ಯೋ ನ ಕಾಮಾನ್ನ ಚ ಕ್ರೋಧಾನ್ನ ದ್ರೋಹಾದತಿವರ್ತತೇ। ಅಮಿತ್ರಂ ವಾಪಿ ಮಿತ್ರಂ ವಾ ಸ ಏವೋತ್ತಮಪೂರುಷಃ
ಯಾರು ಕಾಮದಿಂದಲೂ, ಕ್ರೋಧದಿಂದಲೂ, ದ್ವೇಷದಿಂದಲೂ ತಪ್ಪು ಮಾಡದೆ, ಶತ್ರುವಿಗೂ ಸ್ನೇಹಿತನಿಗೂ ಸಮವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವನೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮನು.
ಅನೃತಶ್ಚೇತ್ಪ್ರಸಙ್ಗಸ್ತೇ ಶ್ರದ್ದಧಾಸಿ ನ ಚೇತ್ಸ್ವಯಮ್। ಆಶ್ರಮಂ ಗನ್ತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ತ್ವಾದೃಶೋ ನಾಸ್ತಿ ಸಙ್ಗತಂ
ನೀನು ಸುಳ್ಳಿನ ಕಡೆಗೆ ಒಲವು ತೋರಿದರೆ, ಅಥವಾ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಅದನ್ನು ನಂಬಿದರೂ, ಅಥವಾ ನಂಬದೆ ಇದ್ದರೂ, ನಾನು ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಿನ್ನಂತಹವನೊಂದಿಗೆ ನನಗೆ ಸಂಗತಿ ಇಲ್ಲ.
ಪುತ್ರತ್ವೇ ಶಙ್ಕಮಾನಸ್ಯ ತ್ವಂ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ನಿಶ್ಚಯಂ ಕುರು। ಗತಿಃ ಸ್ವರಃ ಸ್ಮೃತಿಃ ಸತ್ವಂ ಶೀಲಂ ವಿದ್ಯಾ ಚ ವಿಕ್ರಮಃ
ನೀನು ಮಗನೆಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿದ್ದರೆ, ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಅದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸು; ವಂಶ, ಧ್ವನಿ, ನೆನಪು, ಸ್ವಭಾವ, ನಡೆ, ವಿದ್ಯೆ, ಶೌರ್ಯ—ಇವುಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸು.
ಧೃಷ್ಣುಪ್ರಕೃತಿಭಾವೌ ಚ ಆವರ್ತಾ ರೋಮರಾಜಯಃ। ಸಮಾ ಯಸ್ಯ ಯದಾ ಸ್ಯುಸ್ತೇ ತಸ್ಯ ಪುತ್ರೋ ನ ಸಂಶಯಃ
ಯಾರಲ್ಲಿ ಧೈರ್ಯ ಮತ್ತು ಸ್ವಭಾವ, ಕೂದಲಿನ ತಿರುವುಗಳು, ದೇಹದ ರೋಮಗಳ ವಿನ್ಯಾಸ ಎಲ್ಲವೂ ತಂದೆಯಂತೆಯೇ ಇದ್ದರೆ, ಅವನು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಅವನ ಮಗನೇ.
ಸಾದೃಶ್ಯೇನೋದ್ಧಋತಂ ಬಿಮ್ಬಂ ತವ ದೇಹಾದ್ವಿಶಾಂಪತೇ। ತಾತೇತಿ ಭಾಷಮಾಣಂ ವೈ ಮಾ ಸ್ಮ ರಾಜನ್ವೃಥಾ ಕೃಥಾಃ
ನಿನ್ನ ದೇಹದಿಂದಲೇ ಈ ಮಗನು ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ, ರಾಜನೇ, ಅವನು 'ತಂದೆ' ಎಂದು ಕರೆಯುವಾಗ ನೀನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಬೇಡ.