ಆಕಾಶಾದೀರಿತಾಂ ದಿವ್ಯಾಮಾತ್ಮನೋ ಹಿತಸಂಭವಾಮ್ । ಭೀಷ್ಮಭೀಷ್ಮ ಮಹಾಬಾಹೋ ಶೀಘ್ರಂ ಯತ್ನಂ ಕುರುಷ್ವ ವೈ
ಆಕಾಶದಿಂದ ಒಂದು ದೈವಿಕ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಬಂತು, ಅದು ಭೀಷ್ಮನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಉದಯವಾಯಿತು: "ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಭೀಷ್ಮಾ, ಭೀಷ್ಮಾ, ಬೇಗನೆ ಎಚ್ಚರದಿಂದ ಕಾರ್ಯಮಾಡು!" ಎಂದು ಹೇಳಿತು.
ಏಷ ಹ್ಯಸ್ಯ ಜಯೇ ಕಾಲೋ ನಿರ್ದಿಷ್ಟೋ ವಿಶ್ವಯೋನಿನಾ । ಏತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ತು ವಚನಂ ದೇವದೂತೇನ ಭಾಷಿತಮ್
ಈಗ ಅವನ ಜಯಕ್ಕೆ ಕಾಲವನ್ನು ವಿಶ್ವದ ಮೂಲವಾದ ದೇವರು ನಿಗದಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಆ ದೇವದೂತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ—
ಸಂಪ್ರಹೃಷ್ಟಮನಾ ಭೂತ್ವಾ ವಧೇ ತಸ್ಯ ಮನೋ ದಧೇ । ವಿರಥಂ ರಥಿನಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಶ್ವೇತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪದಾತಿನಮ್
ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಅವನ ವಧೆಗೆ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು. ರಥವಿಲ್ಲದೆ ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಶ್ವೇತನನ್ನು ನೋಡಿ—
ಸಹಿತಾಸ್ತ್ವಭ್ಯವರ್ತನ್ತ ಪರೀಪ್ಸನ್ತೋ ಮಹಾರಥಾಃ । ಸಾತ್ಯಕಿರ್ಭೀಮಸೇನಶ್ಚ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನಶ್ಚ ಪಾರ್ಷತಃ
ಆ ಮಹಾರಥಿಗಳು, ಅಂದರೆ ಸಾತ್ಯಕಿ, ಭೀಮಸೇನ ಮತ್ತು ಪೃಷ್ಟನ ಪುತ್ರ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನ, ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಮುಂದಾದರು.
ಕೈಕೇಯೋ ಧೃಷ್ಟಕೇತುಶ್ಚ ಅಭಿಮನ್ಯುಶ್ಚ ವೀರ್ಯವಾನ್। ಏತಾನಾಪತತಃ ಸರ್ವಾನ್ದ್ರೋಣಶಲ್ಯಕೃಪೈಃ ಸಹ
ಕೈಕೇಯ, ಧೃಷ್ಟಕೇತು ಮತ್ತು ಶೂರವಂತನಾದ ಅಭಿಮನ್ಯು—ಇವರು ಎಲ್ಲರೂ ದ್ರೋಣ, ಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಕೃಪರೊಂದಿಗೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿದರು.
ಅವಾರಯದಮೇಯಾತ್ಮಾ ವಾರಿವೇಗಾನಿವಾಚಲಃ । ಸ ನಿರುದ್ಧೇಷು ಸರ್ವೇಷು ಪಾಣ್ಡವೇಷು ಮಹಾತ್ಮಸು
ಅಪರಾಜಿತ ಆತ್ಮನಾದ ಭೀಷ್ಮನು, ಹೇಗೋ ಪರ್ವತವು ಪ್ರವಾಹದ ವೇಗವನ್ನು ತಡೆಯುವಂತೆ, ಅವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಡೆಯಲು ಶಕ್ತನಾದನು. ಪಾಂಡವರು, ಆ ಮಹಾತ್ಮರು, ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ—
ಶ್ವೇತಃ ಖಙ್ಗಮಥಾಕೃಷ್ಯ ಭೀಷ್ಮಸ್ಯ ಧನುರಾಚ್ಛಿನಾತ್। ತದಪಾಸ್ಯ ಧನುಶ್ಛಿನ್ನಂ ತ್ವರಮಾಣಃ ಪಿತಾಮಹಃ
ಶ್ವೇತನು ತನ್ನ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಭೀಷ್ಮನ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಿದನು. ಆದರೆ ಧನುಸ್ಸು ಕಡಿದಾದರೂ, ಪಿತಾಮಹನು ತಕ್ಷಣವೇ—
ದೇವದೂತವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಧೇ ತಸ್ಯ ಮನೋ ದಧೇ । ತತಃ ಪ್ರಚರಮಾಣಸ್ತು ಪಿತಾ ದೇವವ್ರತಸ್ತವ
ಆ ದೇವದೂತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನ ವಧೆಗೆ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು. ಆಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ತಂದೆ ದೇವವ್ರತನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುತ್ತಾ—
ಅನ್ಯತ್ಕಾರ್ಮುಕಮಾದಾಯ ತ್ವರಮಾಣೋ ಮಹಾರಥಃ। ಕ್ಷಣೇನ ಸಜ್ಯಮಕರೋಚ್ಛಕ್ರಚಾಪಸಮಪ್ರಭಮ್
ಆ ಮಹಾರಥನು ಬೇಗನೆ ಮತ್ತೊಂದು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಎಳೆಯುವ ಮೂಲಕ ಇಂದ್ರನ ಧನುಸ್ಸಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿಸಿದನು.
ಪಿತಾ ತೇ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ ಶ್ವೇತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಹಾರಥೈಃ । ವೃತಂ ತಂ ಮನುಜವ್ಯಾಘ್ರೈರ್ಭೀಮಸೇನಪುರೋಗಮೈಃಕ
ಭಾರತಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ನಿನ್ನ ತಂದೆ, ಭೀಮಸೇನನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಮಹಾರಥಿಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶ್ವೇತನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಅಭ್ಯವರ್ತತ ಗಾಙ್ಗೇಯಃ ಶ್ವೇತಂ ಸೇನಾಪತಿಂ ದ್ರುತಮ್ । ಆಪತನ್ತಂ ತತೋ ಭೀಷ್ಮೋ ಭೀಮಸೇನಂ ಪ್ರತಾಪವಾನ್
ಅನಂತರ ಗಂಗೆಯ ಪುತ್ರ ಭೀಷ್ಮನು ಶ್ವೇತ, ಆ ಸೇನಾಪತಿಯನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಎದುರಿಸಿದನು. ಭೀಮಸೇನನು ಎದುರಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ಶೂರವಂತನಾದ ಭೀಷ್ಮನು—
ಆಜಘ್ನೇ ವಿಶಿಖೈಃ ಷಷ್ಟ್ಯಾ ಸೇನಾನ್ಯಂ ಸ ಮಹಾರಥಃ । ಅಭಿಮನ್ಯುಂ ಚ ಸಮರೇ ಪಿತಾ ದೇವವ್ರತಸ್ತವ
ಆ ಮಹಾರಥನು ಆ ಸೇನಾನಿಯನ್ನು ಅರವತ್ತಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು. ನಿನ್ನ ತಂದೆ ದೇವವ್ರತನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಭಿಮನ್ಯುವನ್ನೂ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ಆಜಘ್ನೇ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠಸ್ತ್ರಿಭಿಃ ಸನ್ನತಪರ್ವಭಿಃ । ಸಾತ್ಯಕಿಂ ಚ ಶತೇನಾಜೌ ಭರತಾನಾಂ ಪಿತಾಮಹಃ
ಭಾರತಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ಪಿತಾಮಹನು ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು. ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಮೂರು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು.
ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನಂ ಚ ವಿಂಶತ್ಯಾ ಕೈಕೇಯಂ ಚಾಪಿ ಪಞ್ಚಭಿಃ । ತಾಂಶ್ಚ ಸರ್ವಾನ್ಮಹೇಷ್ವಾಸಾನ್ಪಿತಾ ದೇವವ್ರತಸ್ತವ
ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಕೈಕೇಯನನ್ನು ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು. ನಿನ್ನ ತಂದೆ ದೇವವ್ರತನು ಆ ಮಹಾಶೂರರನ್ನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ತಡೆದನು.
ವಾರಯಿತ್ವಾ ಶರೈರ್ಘೋರೈಃ ಶ್ವೇತಮೇವಾಭಿದುದ್ರುವೇ। ತತಃ ಶರಂ ಮೃತ್ಯುಸಮಂ ಭಾರಸಾಧನಮುತ್ತಮಮ್
ಭೀಕರವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ತಡೆದು, ಭೀಷ್ಮನು ನೇರವಾಗಿ ಶ್ವೇತನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು. ಆಗ ಅವನು ಮರಣದಂತೆ ಭಯಾನಕವಾದ, ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಒಂದು ಬಾಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.
ವಿಕೃಷ್ಯ ಬಲವಾನ್ಭೀಷ್ಮಃ ಸಮಾಧತ್ತ ದುರಾಸದಮ್। ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರೇಣ ಸುಸಂಯುಕ್ತಂ ತಂ ಶರಂ ಲೋಮವಾಹಿನಮ್
ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಭೀಷ್ಮನು ಆ ಬಾಣವನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಎಳೆದು, ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತುಂಬಿ, ಕೂದಲು ನಿಂತಂತೆ ಭಯಾನಕವಾಗಿದ್ದ ಆ ಬಾಣವನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು.
ದದೃಶುರ್ದೇವಗನ್ಧರ್ವಾಃ ಪಿಶಾಚೋರಗರಾಕ್ಷಸಾಃ । ಸ ತಸ್ಯ ಕವಚಂ ಭಿತ್ವಾ ಹೃದಯಂ ಚಾಮಿತೌಜಸಃ
ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಪಿಶಾಚರು, ನಾಗರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರು ಆ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಆ ಬಾಣವು ಶ್ವೇತನ ಕವಚವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ, ಆ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯ ಹೃದಯವನ್ನು ತೂರಿತು.
ಜಗಾಮ ಧರಣೀಂ ಬಾಣೋ ಮಹಾಶನಿರಿವ ಜ್ವಲನ್। ಅಸ್ತಂ ಗಚ್ಛನ್ಯಥಾಽಽದಿತ್ಯಃ ಪ್ರಭಾಪ್ರಾದಾಯ ಸತ್ವರಃ
ಆ ಬಾಣವು ಜ್ವಲಂತ ಮಹಾವಜ್ರದಂತೆ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತು. ಅದು ಶ್ವೇತನ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡು, ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಿಸುವಂತೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅವನ ಪ್ರಭೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು.
ಏವಂ ಜೀವಿತಮಾದಾಯ ಶ್ವೇತದೇಹಾಞ್ಜಗಾಮ ಹ। ತಂ ಭೀಷ್ಮೇಣ ನರವ್ಯಾಘ್ರಂ ತಥಾ ವಿನಿಹತಂ ಯುಧಿ
ಹೀಗೆ ಭೀಷ್ಮನು ಶ್ವೇತನ ಜೀವವನ್ನು ತೆಗೆದು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಿದನು, ಓ ಪುರುಷಶಾರ್ದೂಲ.
ಪ್ರಪತನ್ತಮಪಶ್ಯಾಮ ಗಿರೇಃ ಶೃಙ್ಗಮಿವ ಚ್ಯುತಮ್। ಅಶೋಚನ್ಪಾಣ್ಡವಾಸ್ತತ್ರ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಶ್ಚ ಮಹಾರಥಾಃ
ಅವನ ಬೀಳುವುದನ್ನು ನಾವು ನೋಡಿದೆವು, ಅದು ಬೆಟ್ಟದ ಶಿಖರವು ಕುಸಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಮಹಾರಥಿಗಳಾದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ದುಃಖದಿಂದ ಕಂಗಾಲಾದರು.
ಪ್ರಹೃಷ್ಟಾಶ್ಚ ಸುತಾಸ್ತುಭ್ಯಂ ಕುರವಶ್ಚಾಪಿ ಸರ್ವಶಃ । ತತೋ ದುಃಶಾಸನೋ ರಾಜಞ್ಶ್ವೇತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಿಪಾತಿತಮ್
ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಮಗರು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಕೌರವರು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು. ಆಗ, ರಾಜನೇ, ದುಃಶಾಸನನು ಶ್ವೇತನು ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ—
ವಾದಿತ್ರನಿನದೈರ್ಘೋರೈರ್ನೃತ್ಯತಿ ಸ್ಮ ಸಮಂತತಃ । ತಸ್ಮಿನ್ಹತೇ ಮಹೇಷ್ವಾಸೇ ಭೀಷ್ಮೇಣಾಹವಶೋಭಿನಾ
—ಭೀಷ್ಮನು ಆ ಮಹಾಬಾಣಧಾರಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದು ಕೊಂದಾಗ, ಭಯಾನಕವಾದ ವಾದ್ಯಗಳ ಶಬ್ದದ ನಡುವೆ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಕುಣಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ಪ್ರಾವೇಪನ್ತ ಮಹೇಷ್ವಾಸಾಃ ಶಿಖಣ್ಡಿಪ್ರಮುಖಾ ರಥಾಃ । ತತೋ ಧನಂಜಯೋ ರಾಜನ್ವಾರ್ಷ್ಣೇಯಶ್ಚಾಪಿ ಸರ್ವಶಃ
ಶಿಖಂಡಿಯನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಮಹಾಬಾಣಧಾರಿಗಳು ಕಂಪಿಸಿದರು. ಆಗ, ರಾಜನೇ, ಧನಂಜಯ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ವೃಷ್ಣಿಗಳು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.
ಅವಹಾರಂ ಶನೈಶ್ಚಕ್ರುರ್ನಿಹತೇ ವಾಹಿನೀಪತೌ। ತತೋಽವಹಾರಃ ಸೈನ್ಯಾನಾಂ ತವ ತೇಷಾಂ ಚ ಭಾರತ
ಸೈನ್ಯಾಧಿಪತಿ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಬಿದ್ದಾಗ, ಅವರು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹಿಂತಿರುಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು. ಆಗ, ಭಾರತ, ನಿನ್ನ ಸೈನ್ಯವೂ ಅವರ ಸೈನ್ಯವೂ ಹಿಂತಿರುಗಿದವು.
ತಾವಕಾನಾಂ ಪರೇಷಾಂ ಚ ನರ್ದತಾಂ ಚ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ । ಪಾರ್ಥಾ ವಿಮನಸೋ ಭೂತ್ವಾ ನ್ಯವರ್ತನ್ತ ಮಹಾರಥಾಃ । ಚಿನ್ತಯನ್ತೋ ವಧಂ ಘೋರಂ ದ್ವೈರಥೇನ ಪರಂತಪಾಃ
ನಿನ್ನವರೂ ಎದುರವರೂ ಪುನಃ ಪುನಃ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು. ಮಹಾರಥಿಗಳು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತೆಗೊಂಡು, ಆ ಭಯಾನಕ ಏಕಲಡಿವಿನ ಹತ್ಯೆಯನ್ನು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವವನೇ.
( ಶ್ವೇತೇ ಸೇನಾಪತೌ ತಾತ ಸಂಗ್ರಮೇ ನಿಹತೇ ಪರೈಃ। ಕಿಮಕುರ್ವನ್ಮಹೇಷ್ವಾಸಾಃ ಪಾಞ್ಚಾಲಾಃ ಪಾಣ್ಡವೈಃ ಸಹ
ತಂದೆಯೇ, ಶ್ವೇತನು ಸೈನ್ಯಾಧ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳಿಂದ ಬಲಿಯಾದಾಗ, ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಪಾಂಚಾಲರು ಏನು ಮಾಡಿದರು?
ಸೇನಾಪತಿಂ ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಶ್ವೇತಂ ಯುಧಿ ನಿಪಾತಿತಮ್ । ತದರ್ಥಂ ಯತತಾಂ ಚಾಪಿ ಪರೇಷಾಂ ಪ್ರಪಲಾಯಿನಾಮ್
ಸೈನ್ಯಾಧ್ಯಕ್ಷನಾದ ಶ್ವೇತನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮತ್ತು ಶತ್ರುಗಳು ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿ, ಕೆಲವರು ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ—
ಮನಃ ಪ್ರೀಣಾತಿ ಮೇ ವಾಕ್ಯಂ ಜಯಂ ಸಂಜಯ ಶ್ರೃಣ್ವತಃ। ಪ್ರತ್ಯುಪಾಯಂ ಚಿನ್ತಯನ್ತಃ ಸಞ್ಜನಾಃ ಪ್ರಸ್ರವನ್ತಿ ಮೇ
ಸಂಜಯ, ನಿನ್ನ ವಿಜಯದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಸಂತೋಷವಾಗಿದೆ. ಅವರ ಪ್ರಯತ್ನಗಳನ್ನೂ ಶತ್ರುಗಳ ಓಡಾಟವನ್ನೂ ಕೇಳುತ್ತಾ, ನಾನು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಸ ಹಿ ವೀರೋಽನುರಕ್ತಶ್ಚ ವೃದ್ಧಃ ಕುರುಪತಿಸ್ತದಾ । ಕೃತಂ ವೈರಂ ಸದಾ ತೇನ ಪಿತುಃ ಪುತ್ರೇಣ ಧೀಮತಾ
ಆ ವೀರನು, ವೃದ್ಧನೂ ಭಕ್ತನೂ ಆದ ಕುರುಪತಿ, ಸದಾ ಶತ್ರುತ್ವವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದನು, ತಂದೆಯ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮಗನ ಕಾರಣದಿಂದ.
ತಸ್ಯೋದ್ವೇಗಭಯಾಚ್ಚಾಪಿ ಸಂಶ್ರಿತಃ ಪಾಣ್ಡವಾನ್ಪುರಾ । ಸರ್ವಂ ಬಲಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ದುರ್ಗಂ ಸಂಶ್ರಿತ್ಯ ತಿಷ್ಠತಿ
ಅವನಿಂದ ಉಂಟಾದ ಭಯ ಮತ್ತು ಆತಂಕದಿಂದ, ಅವನು ಹಿಂದೆ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸೇನೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಕೋಟೆಯಲ್ಲಿ ತಂಗಿದ್ದನು.