ಅಷ್ಟಭಿರ್ನವಭಿರ್ಭೀಷ್ಮಃ ಶಕ್ತಿಂ ಚಿಚ್ಛೇದ ಪತ್ರಿಭಿಃ । ಉತ್ಕೃಷ್ಟಹೇಮವಿಕೃತಾಂ ನಿಕೃತಾಂ ನಿಶಿತೈಃ ಶರೈಃ
ಭೀಷ್ಮನು ಎಂಟು ಅಥವಾ ಒಂಬತ್ತು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಆ ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತುಂಡುಮಾಡಿದನು.
ಉಚ್ಚುಕ್ರುಶುಸ್ತತಃ ಸರ್ವೇ ತಾವಕಾ ಭರತರ್ಷಭ । ಶಕ್ತಿಂ ವಿನಿಹತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವೈರಾಟಿಃ ಕ್ರೋಧಮೂರ್ಚ್ಛಿತಃ
ಆಗ, ಭರತವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಿನ್ನ ಸೈನ್ಯವಾಸಿಗಳು ಆ ಶಕ್ತಿ ನಾಶವಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದರು. ಆದರೆ ವಿರಾಟನ ಮಗನು ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ ಹೋದನು.
ಕಾಲೋಪಹತಚೇತಾಸ್ತು ಕರ್ತವಕ್ಯಂ ನಾಭ್ಯಜಾನತ। ಕ್ರೋಧಸಂಮೂರ್ಚ್ಛಿತೋ ರಾಜನ್ವೈರಾಟಿಃ ಪ್ರಹಸನ್ನಿವ
ಅವರ ಮನಸ್ಸುಗಳೆಲ್ಲ ಕಾಲದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರಿಂದ, ಅವರು ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸಲಿಲ್ಲ; ವಿರಾಟನ ಮಗನು ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ, ನಗುವಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ಗದಾಂ ಜಗ್ರಾಹ ಸಂಹೃಷ್ಟೋ ಭೀಷ್ಮಸ್ಯ ನಿಧನಂ ಪ್ರತಿ। ಕ್ರೋಧೇನ ರಕ್ತನಯನೋ ದಣ್ಡಪಾಣಿರಿವಾನ್ತಕಃ
ಆನಂದದಿಂದ, ಭೀಷ್ಮನ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ, ಅವನು ಒಂದು ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದನು; ಕೋಪದಿಂದ ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು, ಅವನು ದಂಡ ಹಿಡಿದ ಯಮಧರ್ಮದೇವನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ಭೀಷ್ಮಂ ಸಮಿದುದ್ರಾವ ಜಲೌಘ ಇವ ಪರ್ವತಮ್। ತಸ್ಯ ವೇಗಮಸಂವಾರ್ಯಂ ಮತ್ವಾ ಭೀಷ್ಮಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್
ಅವನು ಭೀಷ್ಮನ ಕಡೆಗೆ ನೀರಿನ ಪ್ರವಾಹವು ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಹೇಗೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿತೋ ಹಾಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು. ಅವನ ವೇಗವನ್ನು ತಡೆಯಲಾಗದು ಎಂದು ಭೀಷ್ಮನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು.
ಪ್ರಹಾರವಿಪ್ರಮೋಕ್ಷಾರ್ಥಂ ಸಹಸಾ ಧರಣೀಂಗತಃ। ಶ್ವೇತಃ ಕ್ರೋಧಸಮಾವಿಷ್ಟೋ ಭ್ರಾಮಯಿತ್ವಾ ತು ತಾಂ ಗದಾಮ್
ಭಾರಿಯಾದ ಹೊಡೆತ ನೀಡಲು, ಶ್ವೇತನು ಕೋಪದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಆ ಗದೆಯನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾ ತಕ್ಷಣ ನೆಲಕ್ಕೆ ಹಾರಿದನು.
ರಥೇ ಭೀಷ್ಮಸ್ಯ ಚಿಕ್ಷೇಪ ಯಥಾ ದೇವೋ ಧನೇಶ್ವರಃ । ತಯಾ ಭೀಷ್ಮನಿಪಾತಿನ್ಯಾ ಸ ರಥೋ ಭಸ್ಮಸಾತ್ಕೃತಃ
ಅವನು ಆ ಗದೆಯನ್ನು ಭೀಷ್ಮನ ರಥದ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು, ಧನದೇವತೆ ಯುದ್ಧಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಎಸೆಯುವಂತೆ. ಆ ಗದೆ ಭೀಷ್ಮನ ರಥವನ್ನು ಬೂದಿಯಾಗಿಸಿದನು.
ಸಧ್ವಜಃ ಸಹ ಸೂತೇನ ಸಾಶ್ವಃ ಸಯುಗಬನ್ಧುರಃ । ವಿರಥಂ ರಥಿನಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಭೀಷ್ಮಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರಥೋತ್ತಮಕಾಃ
ಆ ರಥವು ಧ್ವಜದೊಡನೆ, ಸಾರಥಿಯೊಡನೆ, ಕುದುರೆಗಳೊಡನೆ, ಯುಗಬಂಧನಗಳೊಡನೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಸೇರಿ ಬೂದಿಯಾಗಿತ್ತು. ರಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಭೀಷ್ಮನು ರಥವಿಲ್ಲದವನಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಪ್ರಮುಖ ರಥಿಯರು—
ಅಭ್ಯಧಾವನ್ತ ಸಹಿತಾಃ ಶಲ್ಯಪ್ರಭೃತಯೋ ರಥಾಃ। ತತೋಽನ್ಯಂ ರಥಮಾಸ್ಥಾಯ ಧನುರ್ವಿಸ್ಫಾರ್ಯ ದುರ್ಮನಾಃ
ಶಲ್ಯನು ಮುಂತಾದ ರಥಿಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಮುಂದೆ ಬಂದರು. ನಂತರ, ಮತ್ತೊಂದು ರಥವನ್ನು ಏರಿ, ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಹಿಡಿದು, ಮನಸ್ಸು ಕಳವಳಗೊಂಡ ಭೀಷ್ಮನು—
ಶನಕೈರಭ್ಯಾಯಾಚ್ಛ್ವೇತಂ ಗಾಙ್ಗೇಯಃ ಪ್ರಹಸನ್ನಿವ। ಏತಸ್ಮಿನ್ನನ್ತರೇ ಭೀಷ್ಮಃ ಶುಶ್ರಾವ ವಿಪುಲಾಂ ಗಿರಮ್
ಗಂಗೆಯ ಮಗನಾದ ಭೀಷ್ಮನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಶ್ವೇತನ ಕಡೆಗೆ ನಗುವಿನಂತೆ ಹತ್ತಿರ ಬಂದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭೀಷ್ಮನು ಭಾರಿಯಾದ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
ಆಕಾಶಾದೀರಿತಾಂ ದಿವ್ಯಾಮಾತ್ಮನೋ ಹಿತಸಂಭವಾಮ್ । ಭೀಷ್ಮಭೀಷ್ಮ ಮಹಾಬಾಹೋ ಶೀಘ್ರಂ ಯತ್ನಂ ಕುರುಷ್ವ ವೈ
ಆಕಾಶದಿಂದ ಒಂದು ದೈವಿಕ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಬಂತು, ಅದು ಭೀಷ್ಮನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಉದಯವಾಯಿತು: "ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಭೀಷ್ಮಾ, ಭೀಷ್ಮಾ, ಬೇಗನೆ ಎಚ್ಚರದಿಂದ ಕಾರ್ಯಮಾಡು!" ಎಂದು ಹೇಳಿತು.
ಏಷ ಹ್ಯಸ್ಯ ಜಯೇ ಕಾಲೋ ನಿರ್ದಿಷ್ಟೋ ವಿಶ್ವಯೋನಿನಾ । ಏತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ತು ವಚನಂ ದೇವದೂತೇನ ಭಾಷಿತಮ್
ಈಗ ಅವನ ಜಯಕ್ಕೆ ಕಾಲವನ್ನು ವಿಶ್ವದ ಮೂಲವಾದ ದೇವರು ನಿಗದಿ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಆ ದೇವದೂತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ—
ಸಂಪ್ರಹೃಷ್ಟಮನಾ ಭೂತ್ವಾ ವಧೇ ತಸ್ಯ ಮನೋ ದಧೇ । ವಿರಥಂ ರಥಿನಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಶ್ವೇತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪದಾತಿನಮ್
ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಅವನ ವಧೆಗೆ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು. ರಥವಿಲ್ಲದೆ ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವ ಶ್ವೇತನನ್ನು ನೋಡಿ—
ಸಹಿತಾಸ್ತ್ವಭ್ಯವರ್ತನ್ತ ಪರೀಪ್ಸನ್ತೋ ಮಹಾರಥಾಃ । ಸಾತ್ಯಕಿರ್ಭೀಮಸೇನಶ್ಚ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನಶ್ಚ ಪಾರ್ಷತಃ
ಆ ಮಹಾರಥಿಗಳು, ಅಂದರೆ ಸಾತ್ಯಕಿ, ಭೀಮಸೇನ ಮತ್ತು ಪೃಷ್ಟನ ಪುತ್ರ ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನ, ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಮುಂದಾದರು.
ಕೈಕೇಯೋ ಧೃಷ್ಟಕೇತುಶ್ಚ ಅಭಿಮನ್ಯುಶ್ಚ ವೀರ್ಯವಾನ್। ಏತಾನಾಪತತಃ ಸರ್ವಾನ್ದ್ರೋಣಶಲ್ಯಕೃಪೈಃ ಸಹ
ಕೈಕೇಯ, ಧೃಷ್ಟಕೇತು ಮತ್ತು ಶೂರವಂತನಾದ ಅಭಿಮನ್ಯು—ಇವರು ಎಲ್ಲರೂ ದ್ರೋಣ, ಶಲ್ಯ ಮತ್ತು ಕೃಪರೊಂದಿಗೆ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಧಾವಿಸಿದರು.
ಅವಾರಯದಮೇಯಾತ್ಮಾ ವಾರಿವೇಗಾನಿವಾಚಲಃ । ಸ ನಿರುದ್ಧೇಷು ಸರ್ವೇಷು ಪಾಣ್ಡವೇಷು ಮಹಾತ್ಮಸು
ಅಪರಾಜಿತ ಆತ್ಮನಾದ ಭೀಷ್ಮನು, ಹೇಗೋ ಪರ್ವತವು ಪ್ರವಾಹದ ವೇಗವನ್ನು ತಡೆಯುವಂತೆ, ಅವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ತಡೆಯಲು ಶಕ್ತನಾದನು. ಪಾಂಡವರು, ಆ ಮಹಾತ್ಮರು, ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಾಗ—
ಶ್ವೇತಃ ಖಙ್ಗಮಥಾಕೃಷ್ಯ ಭೀಷ್ಮಸ್ಯ ಧನುರಾಚ್ಛಿನಾತ್। ತದಪಾಸ್ಯ ಧನುಶ್ಛಿನ್ನಂ ತ್ವರಮಾಣಃ ಪಿತಾಮಹಃ
ಶ್ವೇತನು ತನ್ನ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಭೀಷ್ಮನ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಿದನು. ಆದರೆ ಧನುಸ್ಸು ಕಡಿದಾದರೂ, ಪಿತಾಮಹನು ತಕ್ಷಣವೇ—
ದೇವದೂತವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಧೇ ತಸ್ಯ ಮನೋ ದಧೇ । ತತಃ ಪ್ರಚರಮಾಣಸ್ತು ಪಿತಾ ದೇವವ್ರತಸ್ತವ
ಆ ದೇವದೂತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನ ವಧೆಗೆ ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು. ಆಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ತಂದೆ ದೇವವ್ರತನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುತ್ತಾ—
ಅನ್ಯತ್ಕಾರ್ಮುಕಮಾದಾಯ ತ್ವರಮಾಣೋ ಮಹಾರಥಃ। ಕ್ಷಣೇನ ಸಜ್ಯಮಕರೋಚ್ಛಕ್ರಚಾಪಸಮಪ್ರಭಮ್
ಆ ಮಹಾರಥನು ಬೇಗನೆ ಮತ್ತೊಂದು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಎಳೆಯುವ ಮೂಲಕ ಇಂದ್ರನ ಧನುಸ್ಸಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿಸಿದನು.
ಪಿತಾ ತೇ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ ಶ್ವೇತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಹಾರಥೈಃ । ವೃತಂ ತಂ ಮನುಜವ್ಯಾಘ್ರೈರ್ಭೀಮಸೇನಪುರೋಗಮೈಃಕ
ಭಾರತಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ನಿನ್ನ ತಂದೆ, ಭೀಮಸೇನನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು, ಮಹಾರಥಿಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಶ್ವೇತನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಅಭ್ಯವರ್ತತ ಗಾಙ್ಗೇಯಃ ಶ್ವೇತಂ ಸೇನಾಪತಿಂ ದ್ರುತಮ್ । ಆಪತನ್ತಂ ತತೋ ಭೀಷ್ಮೋ ಭೀಮಸೇನಂ ಪ್ರತಾಪವಾನ್
ಅನಂತರ ಗಂಗೆಯ ಪುತ್ರ ಭೀಷ್ಮನು ಶ್ವೇತ, ಆ ಸೇನಾಪತಿಯನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಎದುರಿಸಿದನು. ಭೀಮಸೇನನು ಎದುರಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ಶೂರವಂತನಾದ ಭೀಷ್ಮನು—
ಆಜಘ್ನೇ ವಿಶಿಖೈಃ ಷಷ್ಟ್ಯಾ ಸೇನಾನ್ಯಂ ಸ ಮಹಾರಥಃ । ಅಭಿಮನ್ಯುಂ ಚ ಸಮರೇ ಪಿತಾ ದೇವವ್ರತಸ್ತವ
ಆ ಮಹಾರಥನು ಆ ಸೇನಾನಿಯನ್ನು ಅರವತ್ತಾರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು. ನಿನ್ನ ತಂದೆ ದೇವವ್ರತನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅಭಿಮನ್ಯುವನ್ನೂ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ಆಜಘ್ನೇ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠಸ್ತ್ರಿಭಿಃ ಸನ್ನತಪರ್ವಭಿಃ । ಸಾತ್ಯಕಿಂ ಚ ಶತೇನಾಜೌ ಭರತಾನಾಂ ಪಿತಾಮಹಃ
ಭಾರತಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ಪಿತಾಮಹನು ಸಾತ್ಯಕಿಯನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೂರು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು. ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಮೂರು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದನು.
ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನಂ ಚ ವಿಂಶತ್ಯಾ ಕೈಕೇಯಂ ಚಾಪಿ ಪಞ್ಚಭಿಃ । ತಾಂಶ್ಚ ಸರ್ವಾನ್ಮಹೇಷ್ವಾಸಾನ್ಪಿತಾ ದೇವವ್ರತಸ್ತವ
ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನನ್ನು ಇಪ್ಪತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ, ಕೈಕೇಯನನ್ನು ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು. ನಿನ್ನ ತಂದೆ ದೇವವ್ರತನು ಆ ಮಹಾಶೂರರನ್ನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ತಡೆದನು.
ವಾರಯಿತ್ವಾ ಶರೈರ್ಘೋರೈಃ ಶ್ವೇತಮೇವಾಭಿದುದ್ರುವೇ। ತತಃ ಶರಂ ಮೃತ್ಯುಸಮಂ ಭಾರಸಾಧನಮುತ್ತಮಮ್
ಭೀಕರವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ತಡೆದು, ಭೀಷ್ಮನು ನೇರವಾಗಿ ಶ್ವೇತನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು. ಆಗ ಅವನು ಮರಣದಂತೆ ಭಯಾನಕವಾದ, ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಒಂದು ಬಾಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.
ವಿಕೃಷ್ಯ ಬಲವಾನ್ಭೀಷ್ಮಃ ಸಮಾಧತ್ತ ದುರಾಸದಮ್। ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರೇಣ ಸುಸಂಯುಕ್ತಂ ತಂ ಶರಂ ಲೋಮವಾಹಿನಮ್
ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಭೀಷ್ಮನು ಆ ಬಾಣವನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಎಳೆದು, ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತುಂಬಿ, ಕೂದಲು ನಿಂತಂತೆ ಭಯಾನಕವಾಗಿದ್ದ ಆ ಬಾಣವನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು.
ದದೃಶುರ್ದೇವಗನ್ಧರ್ವಾಃ ಪಿಶಾಚೋರಗರಾಕ್ಷಸಾಃ । ಸ ತಸ್ಯ ಕವಚಂ ಭಿತ್ವಾ ಹೃದಯಂ ಚಾಮಿತೌಜಸಃ
ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಪಿಶಾಚರು, ನಾಗರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರು ಆ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿದರು. ಆ ಬಾಣವು ಶ್ವೇತನ ಕವಚವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ, ಆ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯ ಹೃದಯವನ್ನು ತೂರಿತು.
ಜಗಾಮ ಧರಣೀಂ ಬಾಣೋ ಮಹಾಶನಿರಿವ ಜ್ವಲನ್। ಅಸ್ತಂ ಗಚ್ಛನ್ಯಥಾಽಽದಿತ್ಯಃ ಪ್ರಭಾಪ್ರಾದಾಯ ಸತ್ವರಃ
ಆ ಬಾಣವು ಜ್ವಲಂತ ಮಹಾವಜ್ರದಂತೆ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತು. ಅದು ಶ್ವೇತನ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಕಸಿದುಕೊಂಡು, ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಿಸುವಂತೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಅವನ ಪ್ರಭೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿತು.
ಏವಂ ಜೀವಿತಮಾದಾಯ ಶ್ವೇತದೇಹಾಞ್ಜಗಾಮ ಹ। ತಂ ಭೀಷ್ಮೇಣ ನರವ್ಯಾಘ್ರಂ ತಥಾ ವಿನಿಹತಂ ಯುಧಿ
ಹೀಗೆ ಭೀಷ್ಮನು ಶ್ವೇತನ ಜೀವವನ್ನು ತೆಗೆದು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದುರುಳಿಸಿದನು, ಓ ಪುರುಷಶಾರ್ದೂಲ.
ಪ್ರಪತನ್ತಮಪಶ್ಯಾಮ ಗಿರೇಃ ಶೃಙ್ಗಮಿವ ಚ್ಯುತಮ್। ಅಶೋಚನ್ಪಾಣ್ಡವಾಸ್ತತ್ರ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಶ್ಚ ಮಹಾರಥಾಃ
ಅವನ ಬೀಳುವುದನ್ನು ನಾವು ನೋಡಿದೆವು, ಅದು ಬೆಟ್ಟದ ಶಿಖರವು ಕುಸಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಮಹಾರಥಿಗಳಾದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ದುಃಖದಿಂದ ಕಂಗಾಲಾದರು.