ಗುಣೈರಪ್ಸರಸಾಂ ದಿವ್ಯೈರ್ಮೇನಕೇ ತ್ವಂ ವಿಶಿಷ್ಯಸೇ। ಶ್ರೇಯೋ ಮೇ ಕುರು ಕಲ್ಯಾಣಿ ಯತ್ತ್ವಾಂ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತಚ್ಛೃಣು
'ಅಪ್ಸರೆಯರಲ್ಲಿ ನೀನು, ಮೆನಕೆ, ಎಲ್ಲರಿಗಿಂತ ಉತ್ತಮ ಗುಣಗಳಿರುವವಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ. ಸುಖವಾಗಿರು, ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಕೇಳು ಮತ್ತು ನನಗೆ ಒಳ್ಳೆಯದು ಮಾಡು.'
ಅಸಾವಾದಿತ್ಯಶಙ್ಕಾಶೋ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರೋ ಮಹಾತಪಾಃ। ತಪ್ಯಮಾನಸ್ತಪೋ ಘೋರಂ ಮಮ ಕಮ್ಪಯತೇ ಮನಃ
'ಆ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿದ್ದು, ಭಯಾನಕವಾದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ತಪಸ್ಸು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕಂಪಿಸುತ್ತಿದೆ.'
ಮೇನಕೇ ತವ ಭಾರೋಽಯಂ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಃ ಸುಮಧ್ಯಮೇ। ಶಂಸಿತಾತ್ಮಾ ಸುದುರ್ಧರ್ಷ ಉಗ್ರೇ ತಪಸಿ ವರ್ತತೇ
'ಮೆನಕೆ, ಈ ಕೆಲಸ ನಿನ್ನದು. ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ, ತೀವ್ರವಾದ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನನ್ನು ವ್ಯಾಕುಲಗೊಳಿಸುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ.'
ಸ ಮಾಂ ನ ಚ್ಯಾವಯೇತ್ಸ್ಥಾನಾತ್ತಂ ವೈ ಗತ್ವಾ ಪ್ರಲೋಭಯ। ಚರ ತಸ್ಯ ತಪೋವಿಘ್ನಂ ಕುರು ಮೇ ಪ್ರಿಯಮುತ್ತಮಮ್
'ನೀನು ಹೋಗಿ ಅವನನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ, ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಇಳಿಸದಂತೆ ಮಾಡು. ಅವನ ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗು ಮತ್ತು ನನಗೆ ಈ ಮಹಾ ಉಪಕಾರ ಮಾಡು.'
ರೂಪಯೌವನಮಾಧುರ್ಯಚೇಷ್ಟಿತಸ್ಮಿತಭಾಷಣೈಃ। ಲೋಭಯಿತ್ವಾ ವರಾರೋಹೇ ತಪಸಸ್ತಂ ನಿವರ್ತಯ
'ನಿನ್ನ ರೂಪ, ಯೌವನ, ಮಧುರತೆ, ನಡವಳಿಕೆ, ನಗು ಮತ್ತು ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿ, ಸುಂದರ ಕಟಿಯವಳೇ, ಅವನನ್ನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ದೂರಮಾಡು.'
ಮಹಾತೇಜಾಃ ಸ ಭಗವಾಂಸ್ತಥೈವ ಚ ಮಹಾತಪಾಃ। ಕೋಪನಶ್ಚ ತಥಾ ಹ್ಯೇನಂ ಜಾನಾತಿ ಭಗವಾನಪಿ
'ಅವನು ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧಶೀಲನು ಕೂಡ. ಭಗವಂತನಿಗೂ ಅವನ ಬಗ್ಗೆ ಇದು ಗೊತ್ತಿದೆ.'
ತೇಜಸ್ತಪಸಶ್ಚೈವ ಕೋಪಸ್ಯ ಚ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ತ್ವಮಪ್ಯುದ್ವಿಜಸೇ ಯಸ್ಯ ನೋದ್ವಿಜೇಯಮಹಂ ಕಥಮ್
'ಅವನ ತೇಜಸ್ಸು, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕ್ರೋಧವನ್ನು ನೀನು ಕೂಡ ಭಯಪಡುವೆ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ನಾನು ಹೇಗೆ ಭಯಪಡುವದಿಲ್ಲ?'
ಮಹಾಭಾಗಂ ವಸಿಷ್ಠಂ ಯಃ ಪುತ್ರೈರಿಷ್ಟೈರ್ವ್ಯಯೋಜಯತ್। ಕ್ಷತ್ರಜಾತಶ್ಚ ಯಃ ಪೂರ್ವಮಭವದ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಬಲಾತ್
'ಅವನು ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ವಸಿಷ್ಠನನ್ನು ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರರನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಂತೆ ಮಾಡಿದನು. ಕ್ಷತ್ರಿಯನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಬಲವಂತದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾದನು.'
ಶೌಚಾರ್ಥಂ ಯೋ ನದೀಂ ಚಕ್ರೇ ದುರ್ಗಮಾಂ ಬಹುಭಿರ್ಜಲೈಃ। ಯಾಂ ತಾಂ ಪುಣ್ಯತಮಾಂ ಲೋಕೇ ಕೌಶಿಕೀತಿ ವಿದುರ್ಜನಾಃ
'ಪವಿತ್ರತೆಗೆ ಅವನು ಒಂದು ನದಿಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು, ಅದು ತುಂಬಾ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ ದಾಟಲು ಕಷ್ಟವಾದದ್ದು. ಆ ನದಿಯನ್ನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರವಾದ ಕೌಶಿಕಿ ಎಂದು ಜನರು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.'
ಬಭಾರ ಯತ್ರಾಸ್ಯ ಪುರಾ ಕಾಲೇ ದುರ್ಗೇ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ದಾರಾನ್ಮತಙ್ಗೋ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ರಾಜರ್ಷಿರ್ವ್ಯಾಧತಾಂ ಗತಃ
'ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಆ ದುರ್ಗಮ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಆ ಋಷಿಯ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ರಾಜರ್ಷಿಯಾದ ಮತಂಗನು, ಅವನು ವನ್ಯಜೀವನದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ, ಪಾಲಿಸಿಕೊಂಡನು.'
ಅತೀತಕಾಲೇ ದುರ್ಭಿಕ್ಷೇ ಅಭ್ಯೇತ್ಯ ಪುನರಾಕ್ಷಮಮ್। ಮುನಿಃ ಪಾರೇತಿ ನದ್ಯಾ ವೈ ನಾಮ ಚಕ್ರೇ ತದಾ ಪ್ರಭುಃ
'ಒಂದು ಬಾರಿ ದುರ್ಭಿಕ್ಷದ ನಂತರ, ಆ ಮುನಿಯು ಮತ್ತೆ ಅಕ್ಷಮಕ್ಕೆ ಬಂದು, ಅಲ್ಲಿಯ ನದಿಗೆ ಪಾರಾಗಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ಪ್ರಭು ಆ ನದಿಗೆ ಪಾರೆತಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿಟ್ಟನು.'
ಮತಙ್ಗಂ ಯಾಜಯಾಞ್ಚಕ್ರೇ ಯತ್ರ ಪ್ರೀತಮನಾಃ ಸ್ವಯಮ್। ತ್ವಂ ಚ ಸೋಮಂ ಭಯಾದ್ಯಸ್ಯ ಗತಃ ಪಾತುಂ ಸುರೇಶ್ವರ
'ಅಲ್ಲೇ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನು ಮತಂಗನಿಂದ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿಸಿದನು. ನೀನು ಕೂಡ, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದವನೇ, ಭಯದಿಂದ ಅವನ ಸೋಮಪಾನಕ್ಕೆ ಹೋದೆಯೆ.'
ಚಕಾರಾನ್ಯಂ ಚ ಲೋಕಂ ವೈ ಕ್ರುದ್ಧೋ ನಕ್ಷತ್ರಸಂಪದಾ। ಪ್ರತಿಶ್ರವಣಪೂರ್ವಾಣಿ ನಕ್ಷತ್ರಾಣಿ ಚಕಾರ ಯಃ। ಗುರುಶಾಪಹತಸ್ಯಾಪಿ ತ್ರಿಶಙ್ಕೋಃ ಶರಣಂ ದದೌ
ಕ್ರೋಧದಿಂದ, ಅವನು ಮತ್ತೊಂದು ಲೋಕವನ್ನು ರಚಿಸಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿದನು; ಶ್ರವಣದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗುವ ನಕ್ಷತ್ರಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು. ತನ್ನ ಗುರುದೇವರಿಂದ ಶಾಪಿತನಾದ ತ್ರಿಶಂಕುವಿಗೆ ಆಶ್ರಯವನ್ನೂ ನೀಡಿದನು.
ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಶಾಪಂ ರಾಜರ್ಷಿಃ ಕಥಂ ಮೋಕ್ಷ್ಯತಿ ಕೌಶಿಕಃ। ಅವಮತ್ಯ ತದಾ ದೇವೈರ್ಯಜ್ಞಾಙ್ಗಂ ತದ್ವಿನಾಶಿತಮ್
ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಯ ಶಾಪವನ್ನು ರಾಜರ್ಷಿಯಾದ ಕೌಶಿಕನು ಹೇಗೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು? ದೇವತೆಗಳು ಅವನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ಯಜ್ಞದ ಭಾಗವನ್ನೇ ನಾಶಮಾಡಿದಾಗ ಅವನು ಏನು ಮಾಡಬಹುದು?
ಅನ್ಯಾನಿ ಚ ಮಹಾತೇಜಾ ಯಜ್ಞಾಙ್ಗಾನ್ಯಸೃಜತ್ಪ್ರಭುಃ। ನಿನಾಯ ಚ ತದಾ ಸ್ವರ್ಗಂ ತ್ರಿಶಙ್ಕುಂ ಸ ಮಹಾತಪಾಃ
ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಬೇರೆ ಯಜ್ಞದ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತ್ರಿಶಂಕುವನ್ನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡುಹೋದನು.
ಏತಾನಿ ಯಸ್ಯ ಕರ್ಮಾಣಿ ತಸ್ಯಾಹಂ ಭೃಶಮುದ್ವಿಜೇ। ಯಥಾಽಸೌ ನ ದಹೇತ್ಕ್ರುದ್ಧಸ್ತಥಾಽಽಜ್ಞಾಪಯ ಮಾಂ ವಿಭೋ
ಅವನಂತಹ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದವನನ್ನು ನಾನು ತುಂಬಾ ಭಯಪಡುವೆನು; ಅವನು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸುಡುವದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಲು, ಪ್ರಭುವೇ, ನನಗೆ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನವನ್ನು ನೀಡಿ.
ತೇಜಸಾ ನಿರ್ದಹೇಲ್ಲೋಕಾನ್ಕಮ್ಪಯೇದ್ಧರಣೀಂ ಪದಾ। ಸಂಕ್ಷಿಪೇಚ್ಚ ಮಹಾಮೇರುಂ ತೂರ್ಣಮಾವರ್ತಯೇದ್ದಿಶಃ
ಅವನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸುಡಬಹುದು, ಕಾಲಿನಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕಂಪಿಸಬಹುದು, ಮಹಾ ಮೆರುಗನ್ನು ಕೂಡಾ ಒತ್ತಿ ಕುಗ್ಗಿಸಬಹುದು, ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತಿರುಗಿಸಬಹುದು.
ತಾದೃಶಂ ತಪಸಾ ಯುಕ್ತಂ ಪ್ರದೀಪ್ತಮಿವ ಪಾವಕಮ್। ಕಥಮಸ್ಮದ್ವಿಧಾ ನಾರೀ ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಮಭಿಸ್ಪೃಶೇತ್
ಅಂತಹ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಬೆಳಗುತ್ತಿರುವ, ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನ ಬಳಿಗೆ ನನ್ನಂತಹ ಹೆಂಗಸು ಹೇಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಬಹುದು?
ಹುತಾಶನಮುಖಂ ದೀಪ್ತಂ ಸೂರ್ಯಚನ್ದ್ರಾಕ್ಷಿತಾರಕಮ್। ಕಾಲಜಿಹ್ವಂ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಥಮಸ್ಮದ್ವಿಧಾ ಸ್ಪೃಶೇತ್
ಅವನ ಮುಖ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿದೆ, ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸೂರ್ಯ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಂತಿವೆ, ಅವನ ನಾಲಿಗೆ ಕಾಲದಂತಿದೆ; ದೇವತೆಗಳೊಳಗಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನನ್ನಂತಹ ಹೆಂಗಸು ಅವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಹುದು?
ಯಮಶ್ಚ ಸೋಮಶ್ಚ ಮಹರ್ಷಯಶ್ಚ ಸಾಧ್ಯಾ ವಿಶ್ವೇ ವಾಲಸ್ವಿಲ್ಯಾಶ್ಚ ಸರ್ವೇ। ಏತೇಽಪಿ ಯಸ್ಯೋದ್ವಿಜನ್ತೇ ಪ್ರಭಾವಾ- ತ್ತಸ್ಮಾತ್ಕಸ್ಮಾನ್ಮಾದೃಶೀ ನೋದ್ವಿಜೇತ
ಯಮ, ಸೋಮ, ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ಸಾಧ್ಯರು, ವಿಶ್ವದೇವರು, ವಾಲಖಿಲ್ಯರು—ಇವರೂ ಅವನ ಶಕ್ತಿಗೆ ಭಯಪಡುವರು. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ನನ್ನಂತಹ ಹೆಂಗಸು ಭಯಪಡುವದು ಸಹಜವಲ್ಲವೇ?
ತ್ವಯೈವಮುಕ್ತಾ ಚ ಕಥಂ ಸಮೀಪ- ಮೃಷೇರ್ನ ಗಚ್ಛೇಯಮಹಂ ಸುರೇನ್ದ್ರ। ರಕ್ಷಾಂ ಚ ಮೇ ಚಿನ್ತಯ ದೇವರಾಜ ಯಥಾ ತ್ವದರ್ಥಂ ರಕ್ಷಿತಾಽಹಂ ಚರೇಯಮ್
ನೀನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ದೇವೇಂದ್ರನೇ, ನಾನು ಆ ಋಷಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ಹೋಗಲಿ? ದೇವರಾಜನೇ, ನನ್ನ ರಕ್ಷಣೆ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸು; ನಿನ್ನಿಗಾಗಿ ನಾನು ನಿನ್ನ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿಯೇ ನಡೆಯಲಿ.
ಕಾಮಂ ತು ಮೇ ಮಾರುತಸ್ತತ್ರ ವಾಸಃ ಪ್ರಕ್ರೀಡಿತಾಯಾ ವಿವೃಣೋತು ದೇವ। ಭವೇಚ್ಚ ಮೇ ಮನ್ಮಥಸ್ತತ್ರ ಕಾರ್ಯೇ ಸಹಾಯಭೂತಸ್ತು ತವ ಪ್ರಸಾದಾತ್
ನಾನು ಇಚ್ಛಿಸುವಂತೆ, ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ಮಾರುತನು ಒದಗಿಸಲಿ; ಆ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮನ್ಮಥನು ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನನಗೆ ಸಹಾಯಕರಾಗಲಿ.
ವನಾಚ್ಚ ವಾಯುಃ ಸುರಭಿಃ ಪ್ರವಾಯಾ- ತ್ತಸ್ಮಿನ್ಕಾಲೇ ತಮೃಷಿಂ ಲೋಭಯನ್ತ್ಯಾಃ। ತಥೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ವಿಹಿತೇ ಚೈವ ತಸ್ಮಿಂ- ಸ್ತತೋ ಯಯೌ ಸಾಽಽಶ್ರಮಂ ಕೌಶಿಕಸ್ಯ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅರಣ್ಯದಿಂದ ಸುಗಂಧದ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿತು, ಅದು ಆ ಋಷಿಯನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿತು; ಎಲ್ಲವೂ ಒಪ್ಪಿಗೆಯಾದ ಮೇಲೆ, ಅವಳು ಕೌಶಿಕನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದಳು.
ಏವಮುಕ್ತಸ್ತಯಾ ಶಕ್ರಃ ಸಂದಿದೇಶ ಸದಾಗತಿಮ್। ಪ್ರಾತಿಷ್ಠತ ತದಾ ಕಾಲೇ ಮೇನಕಾ ವಾಯುನಾ ಸಹ
ಅವಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶಕ್ರನು ಅವಳಿಗೆ ಸದಾ ಹೋದಂತೆ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿದನು; ನಂತರ, ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮೆನಕೆಯು ಗಾಳಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟಳು.
ಅಥಾಪಶ್ಯದ್ವರಾರೋಹಾ ತಪಸಾ ದಗ್ಧಕಿಲ್ಬಿಷಮ್। ಮಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಂ ತಪ್ಯಮಾನಂ ಮೇನಕಾ ಭೀರುರಾಶ್ರಮೇ
ಆಗ ಸುಂದರ ಅಂಗಗಳ ಮೆನಕೆ, ಭಯಭೀತಳಾಗಿ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಪಾಪಗಳು ಹೋದ ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ತನ್ನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದಳು.
ಅಭಿವಾದ್ಯ ತತಃ ಸಾ ತಂ ಪ್ರಾಕ್ರೀಡದೃಷಿಸನ್ನಿಧೌ। ಅಪೋವಾಹ ಚ ವಾಸೋಽಸ್ಯಾ ಮಾರುತಃ ಶಶಿಸಂನಿಭಮ್
ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಆ ಋಷಿಯ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿ, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಅವಳ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋದಿತು.
ಸಾಗಚ್ಛತ್ತ್ವರಿತಾ ಭೂಮಿಂ ವಾಸಸ್ತದಭಿಲಿಪ್ಸತೀ। ಕುತ್ಸಯನ್ತೀವ ಸವ್ರೀಡಂ ಮಾರುತಂ ವರವರ್ಣಿನೀ
ಅವಳು ವೇಗವಾಗಿ ನೆಲದ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿ, ತನ್ನ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ತರುವ ಆಸೆಯಿಂದ, ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ಗಾಳಿಯನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವಂತೆ, ಸುಂದರವರ್ಣೆಯವಳಾಗಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿದಳು.
ಪಶ್ಯತಸ್ತಸ್ಯ ರಾಜರ್ಷೇರಪ್ಯಗ್ನಿಸಮತೇಜಸಃ। ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರಸ್ತತಸ್ತಾಂ ತು ವಿಷಮಸ್ಥಾಮನಿನ್ದಿತಾಮ್
ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ ರಾಜರ್ಷಿಯು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೂ, ವಿಶ್ವಾಮಿತ್ರನು ಆ ಅಪರಾಧವಿಲ್ಲದವಳನ್ನು ಕಷ್ಟಕರ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೋಡಿದನು.
ಗೃದ್ಧಾಂ ವಾಸಸಿ ಸಂಭ್ರಾನ್ತಾಂ ಮೇನಕಾಂ ಮುನಿಸತ್ತಮಃ। ಅನಿರ್ದೇಶ್ಯವಯೋರೂಪಾಮಪಶ್ಯದ್ವಿವೃತಾಂ ತದಾ
ಅದಾಗ, ವಸ್ತ್ರಕ್ಕಾಗಿ ಆತುರಗೊಂಡು ಗಾಬರಿಗೊಂಡ ಮೆನಕೆಯನ್ನು, ಅವಳ ವಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ರೂಪವನ್ನು ಹೇಳಲಾಗದಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿ, ಆ ಮಹಾಮುನಿಯು ನೋಡಿದನು.
ತಸ್ಯಾ ರೂಪಗುಣಾನ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ ತು ವಿಪ್ರರ್ಷಭಸ್ತದಾ। ಚಕಾರ ಭಾವಂ ಸಂಸರ್ಗೇ ತಯಾ ಕಾಮವಶಂ ಗತಃ
ಅವಳ ರೂಪ ಮತ್ತು ಗುಣಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಮಹರ್ಷಿಯೂ ಕಾಮದ ವಶನಾಗಿ, ಅವಳ ಸಂಗವನ್ನು ಬಯಸಿದನು.