ತತೋ ರಥೇನ ಶುಭ್ರೇಣ ಮಹತಾ ಕಿಙ್ಕಿಣೀಕಿನಾ । ಕುರೂಣಾಂ ಪಶ್ಯತಾಂ ದ್ರಷ್ಟುಂ ಸ್ವಸಾರಂ ಸ ಪಿತುರ್ಯಯೌ
ನಂತರ, ಘಂಟೆಗಳ ಮೃದುವಾದ ಶಬ್ದವಿರುವ ಅದ್ಭುತ ರಥದಲ್ಲಿ ಕುರುಗಳು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಅವನು ತನ್ನ ತಂಗಿಯನ್ನೂ ತಂದೆಯನ್ನೂ ನೋಡಲು ಹೋದನು.
ಪ್ರವಿಶ್ಯಾಥ ಗೃಹಂ ತಸ್ಯಾಶ್ಚರಣಾವಭಿವಾದ್ಯ ಚ। ಆಚಖ್ಯೌ ತತ್ಸಮಾಸೇನ ಯದ್ವೃತ್ತಂ ಕುರುಸಂಸದಿ
ಆಮೇಲೆ ಅವಳ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಅವಳ ಪಾದಗಳಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಕುರು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಏನು ನಡೆದಿತ್ತೆಂದು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದನು.
ಉಕ್ತಂ ಬಹುವಿಧಂ ವಾಕ್ಯಂ ಗ್ರಹಣೀಯಂ ಸಹೇತುಕಮ್। ಋಷಿಭಿಶ್ಚೈವ ಚ ಮಯಾ ನ ಚಾಸೌ ತದ್ಗೃಹೀತವಾನ್
ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ನಾನು ಹಲವು ರೀತಿಯ ಯುಕ್ತಿಯುಕ್ತವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದರೂ, ಅವನು ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.
ಕಾಲಪಕ್ವಮಿದಂ ಸರ್ವಂ ಸುಯೋಧನವಶಾನುಗಮ್। ` ಸರ್ವಕ್ಷತ್ರಂ ಕ್ಷಣೇನೈವ ದಹ್ಯತೇ ಪಾರ್ಥವಹ್ನಿನಾ ।' ಆಪೃಚ್ಛೇ ಭವತೀಂ ಶೀಘ್ರಂ ಪ್ರಯಾಸ್ಯೇ ಪಾಣ್ಡವಾನ್ಪ್ರತಿ
ಇದು ಕಾಲದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಸುಯೋಧನನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿದೆ; ಪಾಂಡವರ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ವಂಶವು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಸುಟ್ಟುಹೋಗಲಿದೆ. ನಾನು ನಿಮಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ತಕ್ಷಣ ಪಾಂಡವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
ಕಿಂ ವಾಚ್ಯಾಃ ಪಾಣ್ಡವೇಯಾಸ್ತೇ ಭವತ್ಯಾ ವಚನಾನ್ಮಯಾ । ತದ್ಬ್ರೂಹಿ ತ್ವಂ ಮಹಾಪ್ರಜ್ಞೇ ಶುಶ್ರೂಷೇ ವಚನಂ ತವ
ಪಾಂಡವರ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಪರವಾಗಿ ನಾನು ಏನು ಹೇಳಬೇಕು? ಮಹಾಜ್ಞಾನವಂತೆಯಾದೀರಿ, ನೀವು ಸ್ವತಃ ಹೇಳಿ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಲು ಸಿದ್ಧನಿದ್ದೇನೆ.
ಬ್ರೂಯಾಃ ಕೇಶವ ರಾಜಾನಂ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾನಂ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಮ್ । ಭೂಯಾಂಸ್ತೇ ಹೀಯತೇ ಧರ್ಮೋ ಮಾ ಪುತ್ರಕ ವೃಥಾ ಕೃಥಾಃ
ಕೇಶವ, ನೀನು ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನಿಗೆ ಹೇಳಬೇಕು: 'ನಿನ್ನ ಧರ್ಮವು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ; ಮಗನೇ, ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಡ.'
ಶ್ರೋತ್ರಿಯಸ್ಯೇವ ತೇ ರಾಜನ್ಮನ್ದಕಸ್ಯಾವಿಪಶ್ಚಿತಃ । ಅನುವಾಕಹತಾ ಬುದ್ಧಿರ್ಧರ್ಮಮೇವೈಕಮೀಕ್ಷತೇ
ರಾಜನೇ, ಹೇಗೆ ವಿದ್ಯೆಯಿಲ್ಲದ, ನಿಧಾನವಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಪಾಠ ತಪ್ಪಾಗಿ ಹೇಳಿದರೆ ಬುದ್ಧಿ ಕುಂದುಹೋಗುತ್ತದೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನೀನು ಧರ್ಮದ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನಷ್ಟೇ ಗಮನಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.
ಅಙ್ಗಾವೇಕ್ಷಸ್ವ ಧರ್ಮಂ ತ್ವಂ ಯಥಾ ಸೃಷ್ಟಃ ಸ್ವಯಂಭುವಾ । ಬಾಹುಭ್ಯಾಂ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಃ ಸೃಷ್ಟಾ ಬಾಹುವೀರ್ಯೋಪಜೀವಿನಃ
ರಾಜನೇ, ಸ್ವಯಂಭುವಿನಿಂದ ಹೇಗೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ನೀನು ಯೋಚಿಸು. ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಕೈಗಳಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದ್ದು, ತಮ್ಮ ಬಲದಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ.
ಕ್ರೂರಾಯ ಕರ್ಮಣೇ ನಿತ್ಯಂ ಪ್ರಜಾನಾಂ ಪರಿಪಾಲನೇ। ಶ್ರೃಣು ಚಾತ್ರೋಪಮಾಮೇಕಾಂ ಯಾ ವೃದ್ಧೇಭ್ಯಃ ಶ್ರುತಾ ಮಯಾ
ಜನರ ರಕ್ಷಣೆಗೆ ಸದಾ ಕಠಿಣ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ರಾಜನು, ಈಗ ನಾನು ಹಿರಿಯರಿಂದ ಕೇಳಿದ ಒಂದು ಉದಾಹರಣೆಯನ್ನು ಕೇಳು.
ಮುಚುಕುನ್ದಸ್ಯ ರಾಜರ್ಷೇರದದತ್ಪೃಥಿವೀಮಿಮಾಮ್। ಪುರಾ ವೈಶ್ರವಣಃ ಪ್ರೀತೋ ನ ಚಾಸೌ ತದ್ಗೃಹೀತವಾನ್
ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಮುಚುಕುಂದ ಮಹಾರ್ಷಿಗೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ವೈಶ್ರವಣನು ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು, ಆದರೆ ಅವನು ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಬಾಹುವೀರ್ಯಾರ್ಜಿತಂ ರಾಜ್ಯಮಶ್ರೀಯಾಮಿತಿ ಕಾಮಯೇ। ತತೋ ವೈಶ್ರವಣಃ ಪ್ರೀತೋ ವಿಸ್ಮಿತಃ ಸಮಪದ್ಯತ
ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ನನ್ನ ಕೈಬಲದಿಂದ ಗಳಿಸದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನಾನು ಬಯಸುವುದಿಲ್ಲ.' ಆಗ ವೈಶ್ರವಣನು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.
ಮುಚುಕುನ್ದಸ್ತತೋ ರಾಜಾ ಸೋಽನ್ವಶಾಸದ್ವಸುನ್ಧರಾಮ್ । ಬಾಹುವೀರ್ಯಾರ್ಜಿತಾಂ ಸಮ್ಯಕ್ ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮಮನುವ್ರತಃ
ಆಮೇಲೆ ಮುಚುಕುಂದನು ತನ್ನ ಕೈಬಲದಿಂದ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ಸರಿಯಾಗಿ ಆಳಿದನು.
ಯಂ ಹಿ ಧರ್ಮಂ ಚರನ್ತೀಹ ಪ್ರಜಾ ರಾಜ್ಞಾ ಸುರಕ್ಷಿತಾಃ । ಚತುರ್ಥಂ ತಸ್ಯ ಧರ್ಮಸ್ಯ ರಾಜಾ ವಿನ್ದೇನ ಭಾರತ
ಭಾರತ, ರಾಜನ ರಕ್ಷಣೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಜೆಗಳು ಯಾವ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಧರ್ಮದ ನಾಲ್ಕನೇ ಭಾಗವನ್ನು ರಾಜನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ರಾಜಾ ಚರತಿ ಚೇದ್ಧರ್ಮಂ ದೇವತ್ವಾಯೈವ ಕಲ್ಪತೇ। ಸ ಚೇದಧರ್ಮಂ ಚರತಿ ನರಕಾಯೈವ ಗಚ್ಛತಿ
ರಾಜನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿದರೆ ದೇವತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಅಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವವನಾದರೆ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
ದಣ್ಡನೀತಿಃ ಸ್ವಧರ್ಮೇಣ ಚಾತುರ್ವರ್ಣ್ಯಂ ನಿಯಚ್ಛತಿ। ಪ್ರಯುಕ್ತಾಸ್ವಾಮಿನಾ ಸಮ್ಯಗಧರ್ಮೇಭ್ಯೋ ನಿಯಚ್ಛತಿ
ದಂಡನೀತಿಯನ್ನು ರಾಜನು ತನ್ನ ಧರ್ಮದಂತೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಬಳಸಿದರೆ, ನಾಲ್ಕು ವರ್ಣಗಳನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಅಧರ್ಮದಿಂದ ದೂರವಿಡುತ್ತದೆ.
ದಣ್ಡನೀತ್ಯಾಂ ಯದಾ ರಾಜಾ ಸಮ್ಯಕ್ಕಾರ್ತ್ಸ್ನ್ಯೇನ ವರ್ತತೇ। ತದಾ ಕೃತಯುಂ ನಾಮ ಕಾಲಃ ಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಪ್ರವರ್ತತೇ
ರಾಜನು ದಂಡನೀತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸರಿಯಾಗಿ ನಡೆಯುವಾಗ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಕೃತಯುಗ ಕಾಲ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.
ಕಾಲೋ ವಾ ಕಾರಣಂ ರಾಜ್ಞೋ ರಾಜಾ ವಾ ಕಾಲಕಾರಣಮ್ । ಇತಿ ತೇ ಸಂಶಯೋ ಮಾ ಭೂದ್ರಾಜಾ ಕಾಲಸ್ಯ ಕಾರಣಮ್
ಕಾಲವೇ ರಾಜನ ಕಾರಣವೇ ಅಥವಾ ರಾಜನೇ ಕಾಲದ ಕಾರಣವೇ ಎಂಬ ಸಂಶಯ ನಿನಗೆ ಇರಬಾರದು; ರಾಜನೇ ಕಾಲದ ಕಾರಣನು.
ರಾಜಾ ಕೃತಯುಗಸ್ರಷ್ಟಾ ತ್ರೇತಾಯಾ ದ್ವಾಪರಸ್ಯ ಚ। ಯುಗಸ್ಯ ಚ ಚತುರ್ಥಸ್ಯ ರಾಜಾ ಭವತಿ ಕಾರಣಮ್
ರಾಜನೇ ಕೃತಯುಗ, ತ್ರೇತಾ, ದ್ವಾಪರ ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕನೇ ಯುಗಗಳ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು; ಯುಗದ ಕಾರಣವೂ ರಾಜನೇ.
ಕೃತಸ್ಯ ಕರಣಾದ್ರಾಜಾ ಸ್ವರ್ಗಮತ್ಯನ್ತಮಶ್ರುತೇ । ತ್ರೇತಾಯಾಃ ಕರಣಾದ್ರಾಜಾ ಸ್ವರ್ಗಂ ನಾತ್ಯನ್ತಮಶ್ರುತೇ
ರಾಜನು ಕೃತಯುಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರೆ, ಎಂದಿಗೂ ಕೇಳದಂತಹ ಉನ್ನತ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ತ್ರೇತಾಯುಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದರೆ, ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ಆದರೆ ಅತ್ಯುನ್ನತವಲ್ಲ.
ಪ್ರವರ್ತನಾದ್ದ್ವಾಪರಸ್ಯ ಯಥಾಭಾಗಮುಪಾಶ್ರುತೇ । ಕಲೇಃ ಪ್ರವರ್ತನಾದ್ರಾಜಾ ಪಾಪಮತ್ಯನ್ತಮಶ್ರುತೇ
ದ್ವಾಪರಯುಗವನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದರೆ, ತನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಕಲಿಯುಗವನ್ನು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸಿದರೆ, ಎಂದಿಗೂ ಕೇಳದಂತಹ ಭಾರೀ ಪಾಪವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ತತೋ ವಸತಿ ದುಷ್ಕರ್ಮಾ ನರಕೇ ಶಾಶ್ವತೀಃ ಸಮಾಃ । ರಾಜದೋಷೇಣ ಹಿ ಜಗತ್ಸ್ಪೃಶ್ಯತೇ ಜಗತಃ ಸ ಚ
ಆಮೇಲೆ ದುಷ್ಕರ್ಮಿ ಅನೇಕ ಯುಗಗಳು ನರಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ; ರಾಜನ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಲೋಕವು ಪೀಡಿತವಾಗುತ್ತದೆ, ರಾಜನು ಕೂಡ ಲೋಕದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ರಾಜಧರ್ಮಾನವೇಕ್ಷಸ್ವ ಪಿತೃಪೈತಾಮಹೋಚಿತಾನ್। ನೈತದ್ರಾಜರ್ಷಿವೃತ್ತಂ ಹಿ ಯತ್ರ ತ್ವಂ ಸ್ಥಾತುಮಿಚ್ಛಸಿ
ನಿನ್ನ ತಂದೆ-ತಾತಂದಿರಂತೆ ರಾಜಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಗಮನಿಸು; ನೀನು ಇರುವುದು ರಾಜರ್ಷಿಗಳ ನಡೆ ಅಲ್ಲ.
ನ ಹಿ ವೈಕ್ಲಬ್ಯಸಂಸೃಷ್ಟ ಆನೃಶಂಸ್ಯೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ । ಪ್ರಜಾಪಾಲನಸಂಭೂತಂ ಫಲಂ ಕಿಂಚನ ಲಬ್ಧವಾನ್
ಯಾರು ದುರ್ಬಲತೆಯಿಂದ ಬಾಧಿತರಾಗಿ ಕರುಣೆಗೆ ತಲೆಬಾಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಪ್ರಜೆಗಳ ರಕ್ಷಣೆಯಿಂದ ಬರುವ ಫಲವನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
ನ ಹ್ಯೇತಾಮಾಶಿಷಂ ಪಾಣ್ಡುರ್ನ ಚಾಹಂ ನ ಪಿತಾಮಹಃ । ಪ್ರಯುಕ್ತವನ್ತಃ ಪೂರ್ವಂ ತೇ ಯಯಾ ಚರಸಿ ಮೇಧಯಾ
ನಾನು, ಪಾಂಡು, ಅಥವಾ ಪಿತಾಮಹರು—ನಾವು ಯಾರೂ ನೀನು ಈಗ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಈ ಆಶಯವನ್ನು ಹಿಂದೆಂದೂ ಹೇಳಿಲ್ಲ.
ಯಜ್ಞೋ ದಾನಂ ತಪಃ ಶೌರ್ಯಂ ಪ್ರಜ್ಞಾ ಸನ್ತಾನಮೇವ ಚ । ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಬಲಮೋಜಶ್ಚ ನಿತ್ಯಮಾಶಂಸಿತಂ ಮಯಾ
ಯಜ್ಞ, ದಾನ, ತಪಸ್ಸು, ಧೈರ್ಯ, ಜ್ಞಾನ, ಸಂತಾನ, ಮಹತ್ವ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಉತ್ಸಾಹ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಬಯಸಿದ್ದೇನೆ.
ನಿತ್ಯಂ ಸ್ವಾಹಾ ಸ್ವಧಾ ನಿತ್ಯಂ ದದ್ಯುರ್ಮಾನುಷದೇವತಾಃ । ದೀರ್ಘಮಾಯುರ್ಧನಂ ಪುತ್ರಾನ್ಸಮ್ಯಗಾರಾಧಿತಾಃ ಶುಭಾಃ
ಮಾನವರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಸರಿಯಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಯಾವಾಗಲೂ ಹೋಮ, ಪಿತೃಕಾರ್ಯ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ, ಧನ ಹಾಗೂ ಸಜ್ಜನ ಪುತ್ರರನ್ನು ಕೊಡಲಿ.
ಪುತ್ರೇಷ್ವಾಶಾಸತೇ ನಿತ್ಯಂ ಪಿತರೋ ದೈವತಾನಿ ಚ। ದಾನಮಧ್ಯಯನಂ ಯಜ್ಞಃ ಪ್ರಜಾನಾಂ ಪರಿಪಾಲನಮ್
ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಸದಾ ಪುತ್ರರಿಗಾಗಿ ಆಶಿಸುತ್ತಾರೆ; ದಾನ, ಅಧ್ಯಯನ, ಯಜ್ಞ ಮತ್ತು ಪ್ರಜೆಗಳ ರಕ್ಷಣೆ—ಇವುಗಳನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಏತದ್ಧರ್ಮಮಧರ್ಮಂ ವಾ ಜನ್ಮನೈವಾಭ್ಯಜಾಯಥಾಃ । ತೇ ತು ವೈದ್ಯಾಃ ಕುಲೇ ಜಾತಾ ಅವೃತ್ತ್ಯಾ ತಾತ ಪೀಡಿತಾಃ
ಇದು ಧರ್ಮವಾಗಿರಲಿ ಅಥವಾ ಅಧರ್ಮವಾಗಿರಲಿ, ನೀನು ಜನ್ಮದಿಂದಲೇ ಇದನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೀಯೆ; ಆದರೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಪಂಡಿತರು ಜೀವನೋಪಾಯ ಇಲ್ಲದೆ ಕಷ್ಟಪಡುತ್ತಾರೆ.
ಯತ್ರ ದಾನಪತಿಂ ಶೂರಂ ಕ್ಷುಧಿತಾಃ ಪೃಥಿವೀಚರಾಃ । ಪ್ರಾಪ್ಯ ತುಷ್ಟಾಃ ಪ್ರತಿಷ್ಠನ್ತೇ ಧರ್ಮಃ ಕೋಽಭ್ಯಧಿಕಸ್ತತಃ
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಅಲೆದಾಡುವವರು ಉದಾರ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಒಬ್ಬನನ್ನು ಕಂಡು ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಅದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ಧರ್ಮವೇನು ಇದೆ?
ದಾನೇನಾನ್ಯಂ ಬಲೇನಾನ್ಯಂ ತಥಾ ಸೂನೃತಯಾಽಪರಮ್। ಸರ್ವತಃ ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಣೀಯಾದ್ರಾಜ್ಯಂ ಪ್ರಾಪ್ಯೇಹ ಧಾರ್ಮಿಕಃ
ಒಬ್ಬನು ದಾನದಿಂದ, ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಮತ್ತೊಬ್ಬನು ಸತ್ಯವಚನದಿಂದ—ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು.