ಪಞ್ಚ ಪಞ್ಚೈವ ಲಿಪ್ಸ್ಯನ್ತಿ ಗ್ರಾಮಕಾನ್ಪಾಣ್ಡವಾ ನೃಪ । ನ ಚ ದಿತ್ಸಸಿ ತೇಭ್ಯಸ್ತಾಂಸ್ತಚ್ಛಮಂ ನ ಕರಿಷ್ಯಸಿ
ಪಾಂಡವರು, ರಾಜನೇ, ಕೇವಲ ಐದು ಐದು ಊರುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ನೀನು ಅವುಗಳನ್ನು ಕೊಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ನೀನು ಶಾಂತಿ ಮಾಡಲಾರೆ.
ಅರ್ಥೇನ ತು ಮಹಾಬಾಹುಂ ವಾರ್ಷ್ಣೇಯಂ ತ್ವಂ ಜಿಹೀರ್ಷಸಿ । ಅನೇನ ಚಾಪ್ಯುಪಾಯೇನ ಪಾಣ್ಡವೇಭ್ಯೋ ವಿಭೇತ್ಸ್ಯಸಿ
ನೀನು ಮಹಾಬಾಹು ವಾರ್ಷ್ಣೇಯನನ್ನು ಧನದಿಂದ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀಯ, ಈ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಭಯಪಡಿಸಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತೀಯ.
ನ ಚ ವಿತ್ತೇನ ಶಕ್ಯೋಽಸೌ ನೋದ್ಯಮೇನ ನ ಗರ್ಹಯಾ। ಅನ್ಯೋ ಧನಞ್ಜಯಾತ್ಕರ್ತುಮೇತತ್ತತ್ತ್ವಂ ಬ್ರವೀಮಿ ತೇ
ಆದರೆ ಅವನನ್ನು ಧನದಿಂದಲೂ, ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಲೂ, ನಿಂದೆಯಿಂದಲೂ ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ಧನಂಜಯನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸಲಾಗದು — ನಿಜವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ವೇದ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ವೇದಾಸ್ಯ ದೃಢಭಕ್ತಿತಾಮ್। ಅತ್ಯಾಜ್ಯಮಸ್ಯ ಜಾನಾಮಿ ಪ್ರಾಣೈಸ್ತುಲ್ಯಂ ಧನಞ್ಜಯಮ್
ನಾನು ಕೃಷ್ಣನ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಅವನ ದೃಢ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ; ಧನಂಜಯನು ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಾಣದಷ್ಟು ಪ್ರಿಯನು, ಅವನನ್ನು ಬಿಡಲಾಗದು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ.
ಅನ್ಯತ್ಕುಮ್ಭಾದಪಾಂಪೂರ್ಣಾದನ್ಯತ್ಪಾದಾವಸೇಚನಾತ್। ಅನ್ಯತ್ಕುಶಲಸಂಪ್ರಶ್ನಾನ್ನೈವೇಕ್ಷ್ಯತಿ ಜನಾರ್ದನಃ
ಪೂರ್ಣ ಕುಂಭದ ನೀರು ಮತ್ತು ಕಾಲಿಗೆ ಹಾಕುವ ನೀರು ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ, ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಶಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳೂ ಒಂದೇ ಅಲ್ಲ; ಜನಾರ್ದನನು ಇದನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಯತ್ತ್ವಸ್ಯ ಪ್ರಿಯಮಾತಿಥ್ಯಂ ಮಾನಾರ್ಹಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ತದಸ್ಮೈ ಕ್ರಿಯತಾಂ ರಾಜನ್ಮಾನಾರ್ಹೋಽಸೌ ಜನಾರ್ದನಃ
ಈ ಮಹಾತ್ಮನಾದ, ಮಾನ್ಯ ಅತಿಥಿಗೆ ಯಾವ ಮಾನ ಮತ್ತು ಆತಿಥ್ಯ ಬೇಕೋ, ಅದನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಮಾಡಿಸು ರಾಜನೇ, ಜನಾರ್ದನನು ಮಾನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನು.
ಆಶಂಸಮಾನಃ ಕಲ್ಯಾಣಂ ಕುರೂನಭ್ಯೇತಿ ಕೇಶವಃ । ಯೇನೈವ ರಾಜನ್ನರ್ಥೇನ ತದೇವಾಸ್ಮಾ ಉಪಾಕುರು
ಕೇಶವನು ಕುರುಗಳ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಆಶಿಸಿ ಇಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ರಾಜನೇ. ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ಉದ್ದೇಶವಿದೆಯೋ, ಅದನ್ನು ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ನೀನು ನೆರವளಿಸು.
ಶಮಮಿಚ್ಛತಿ ದಾಶಾರ್ಹಸ್ತವ ದುರ್ಯೋಧನಸ್ಯ ಚ। ಪಾಣ್ಡವಾನಾಂ ಚ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ತದಸ್ಯ ವಚನಂ ಕುರು
ದಾಶಾರ್ಹನ ಮಗನು ನಿನಗೂ ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೂ ಪಾಂಡವರಿಗೂ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ, ರಾಜೇಂದ್ರ. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ನೀನು ಅನುಸರಿಸು.
ಪಿತಾಽಸಿ ರಾಜನ್ಪುತ್ರಾಸ್ತೇ ವೃದ್ಧಸ್ತ್ವಂ ಶಿಶವಃ ಪರೇ। ವರ್ತಸ್ವ ಪಿತೃವತ್ತೇಷು ವರ್ತನ್ತೇ ತೇ ಹಿ ಪುತ್ರವತ್
ನೀನು ತಂದೆ, ರಾಜನೇ, ಅವರು ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳು. ನೀನು ಹಿರಿಯನು, ಇವರು ಇನ್ನೂ ಚಿಕ್ಕವರು. ನೀನು ಅವರೊಡನೆ ತಂದೆಯಂತೆ ವರ್ತಿಸು, ಅವರು ನಿನ್ನೊಡನೆ ಮಕ್ಕಳಂತೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಯದಾಹ ವಿದುರಃ ಕೃಷ್ಣೇ ಸರ್ವಂ ತತ್ಸತ್ಯಮಚ್ಯುತೇ। ಅನುರಕ್ತೋ ಹ್ಯಸಂಹಾರ್ಯಃ ಪಾರ್ಥಾನ್ಪ್ರತಿ ಜನಾರ್ದನಃ
ವಿದುರನು ಕೃಷ್ಣನ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ ಎಲ್ಲವೂ ಅಚ್ಯುತನಿಗೆ ಸತ್ಯ. ಜನಾರ್ದನನು ಪಾರ್ಥರ ಮೇಲೆ ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಅಚಲವಾದ ನಂಬಿಕೆ ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ.
ಯತ್ತತ್ಸತ್ಕಾರಸಂಯುಕ್ತಂ ದೇಯಂ ವಸು ಜನಾರ್ದನೇ । ಅನೇಕರೂಪಂ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ನ ತದ್ದೇಯಂ ಕದಾಚನ
ರಾಜೇಂದ್ರ, ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ ಗೌರವದ ಜೊತೆಗೆ ಕೊಡಬೇಕಾದ ಎಲ್ಲ ಉಪಚಾರಗಳು, ಬಹುಮಾನಗಳು ಯಾವ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಅವನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಕೊಡಲೇಬೇಕು.
ದೇಶಃ ಕಾಲಸ್ತಥಾಽಯುಕ್ತೋ ನ ಹಿ ನಾರ್ಹತಿ ಕೇಶವಃ । ಮಂಸ್ಯತ್ಯಧೋಕ್ಷಜೋ ರಾಜನ್ಭಯಾದರ್ಚತಿ ಮಾಮಿತಿ
ಸ್ಥಳ ಅಥವಾ ಸಮಯ ಸೂಕ್ತವಾಗಿರದಿದ್ದರೂ ಕೂಡ ಕೇಶವನು ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಅಧೋಕ್ಷಜನು 'ಭಯದಿಂದ ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾನೆ' ಎಂದು ಭಾವಿಸಬಹುದು.
ಅವಮಾನಶ್ಚ ಯತ್ರ ಸ್ಯಾತ್ಕ್ಷತ್ರಿಯಸ್ಯ ವಿಶಾಂಪತೇ। ನ ತತ್ಕುರ್ಯಾದ್ಬುಧಃ ಕಾರ್ಯಮಿತಿ ಮೇ ನಿಶ್ಚಿತಾ ಮತಿಃ
ಯಾವುದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯನಿಗೆ ಅವಮಾನವಾಗುವಂತಿದ್ದರೆ, ಜನಾಂಗದ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ರಾಜನೇ, ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಅಂಥ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ದೃಢವಾದ ನಿಶ್ಚಯ.
ಸ ಹಿ ಪೂಜ್ಯತಮೋ ಲೋಕೇ ಕೃಷ್ಣಃ ಪೃಥುಲಲೋಚನಃ । ತ್ರಯಾಣಾಮಪಿ ಲೋಕಾನಾಂ ವಿದಿತಂ ಮಮ ಸರ್ವಥಾ
ಪೃಥುಲನೇತ್ರನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಪೂಜ್ಯನು. ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದನ್ನು ನಾನು ಖಚಿತವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ.
ನ ತು ತಸ್ಮೈ ಪ್ರದೇಯಂ ಸ್ಯಾತ್ತಥಾ ಕಾರ್ಯಗತಿಃ ಪ್ರಭೋ । ವಿಗ್ರಹಃ ಸಮುಪಾರಬ್ಧೋ ನ ಹಿ ಶಾಮ್ಯತ್ಯವಿಗ್ರಹಾತ್
ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಏನನ್ನೂ ಕೊಡದೆ ಹಾಗೆ ನಡೆದುಬಿಟ್ಟರೆ, ಪ್ರಭೋ, ಅಲ್ಲಿ ಕಲಹ ಆರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ; ಕಲಹವಿಲ್ಲದೆ ಅದು ಶಾಂತಿಯಾಗದು.
ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಭೀಷ್ಮಃ ಕುರುಪಿತಾಮಹಃ। ವೈಚಿತ್ರವೀರ್ಯಂ ರಾಜಾನಮಿದಂ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್
ಅವನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಭೀಷ್ಮನು, ಕುರುಗಳ ಪಿತಾಮಹನು, ವೈಚಿತ್ರವೀರ್ಯನ ಮಗನಾದ ರಾಜನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು.
ಸತ್ಕೃತೋಽಸತ್ಕೃತೋ ವಾಽಪಿ ನ ಕ್ರುಧ್ಯೇತ ಜನಾರ್ದನಃ । `ನಾವಮಂಸ್ಯತ್ಯವಜ್ಞಾತೄನವಜ್ಞಾತೋಽಪಿ ಕೇಶವಃ।' ನಾಲಮೇನಮವಜ್ಞಾತುಂ ನಾವಜ್ಞೇಯೋ ಹಿ ಕೇಶವಃ
ಜನಾರ್ದನನು ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಅಥವಾ ಅವಮಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟರೂ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅವಮಾನಿಸಿದವರನ್ನು ಕೇಶವನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ, ಅವನು ತಿರಸ್ಕಾರಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಲ್ಲ.
ಯತ್ತು ಕಾರ್ಯಂ ಮಹಾಬಾಹೋ ಮನಸಾ ಕಾರ್ಯತಾಂ ಗತಮ್ । ಸರ್ವೋಪಾಯೈರ್ನ ತಚ್ಛಕ್ಯಂ ಕೇನಚಿತ್ಕರ್ತುಮನ್ಯಥಾ
ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದರೂ, ಅದನ್ನು ಯಾರಿಂದಲೂ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಲಾಗದು.
ಸ ಯದ್ಬ್ರೂಯಾನ್ಮಹಾಬಾಹುಸ್ತತ್ಕಾರ್ಯಮವಿಶಙ್ಕಯಾ । ವಾಸುದೇವೇನ ತೀರ್ಥೇನ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಸಂಶಾಭ್ಯ ಪಾಣ್ಡವೈಃ
ಮಹಾಬಾಹುವು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾನೋ, ಅದನ್ನು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಪವಿತ್ರನಾದ ವಾಸುದೇವನು ಅದನ್ನು ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಬೇಗ ತಿಳಿಸಲಿ.
ಧರ್ಮ್ಯಮರ್ಥ್ಯಂ ಚ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಧ್ರುವಂ ವಕ್ತಾ ಜನಾರ್ದನಃ। ತಸ್ಮಿನ್ವಾಚ್ಯಾಃ ಪ್ರಿಯಾ ವಾಚೋ ಭವತಾ ಬಾನ್ಧವೈಃ ಸಹ
ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ಜನಾರ್ದನನು ಧರ್ಮಕ್ಕೂ ಹಿತಕ್ಕೂ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಮಾತನ್ನೇ ಹೇಳುವನು. ಅವನಿಗೆ ನೀನು ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳು.
ನ ಪರ್ಯಾಪ್ತೋಸ್ಮಿ ಯದ್ರಾಜಞ್ಶ್ರಿಯಂ ನಿಷ್ಕೇವಲಾಮಹಮ್ । ತೈಃ ಸಹೇಮಾಮುಪಾಶ್ರೀಯಾಂ ಯಾವಜ್ಜೀವಂ ಪಿತಾಮಹ
ರಾಜನೇ, ನನಗಿರುವ ಶುದ್ಧ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ನಾನು ತೃಪ್ತನಲ್ಲ. ಅವರೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಜೀವಮಾನದಲ್ಲಿ ಈ ಬಂಗಾರದ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತೇನೆ, ಪಿತಾಮಹ.
ಇದಂ ತು ಸುಮಹತ್ಕಾರ್ಯಂ ಶ್ರುಣು ಮೇ ಯತ್ಸಮರ್ಥಿತಮ್ । ಪರಾಯಣಂ ಪಾಣ್ಡವಾನಾಂ ನಿಯಚ್ಛಾಮಿ ಜನಾರ್ದನಮ್
ಆದರೆ, ನಾನು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದ ಈ ಮಹತ್ತರ ವಿಷಯವನ್ನು ಕೇಳು: ಪಾಂಡವರ ಪರಮಾಶ್ರಯನಾಗಿ ನಾನು ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ನೇಮಿಸುತ್ತೇನೆ.
ತಸ್ಮಿನ್ಬದ್ಧೇ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ವೃಷ್ಣಯಃ ಪೃಥಿವೀ ತಥಾ। ಪಾಣ್ಡವಾಶ್ಚ ವಿಧೇಯಾ ಮೇ ಸ ಚ ಪ್ರಾತರಿಹೈಪ್ಯತಿ
ಅವನೊಂದಿಗೆ ಬಂಧನವಾದಾಗ, ವೃಷ್ಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇರುತ್ತವೆ. ಪಾಂಡವರು ನನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ, ಅವನು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಬರುವನು.
ಅತ್ರೋಪಾಯಾನ್ಯಥಾ ಸಮ್ಯಙ್ನ ಬುದ್ಧ್ಯೇತ ಜನಾರ್ದನಃ । ನ ಚಾಪಾಯೋ ಭವೇತ್ಕಶ್ಚಿತ್ತದ್ಭವಾನ್ಪ್ರಬ್ರವೀತು ಮೇ
ಇಲ್ಲಿ ಜನಾರ್ದನನು ಬೇರೆ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಯೋಚಿಸದಿದ್ದರೂ, ಯಾವುದೇ ಅಪಾಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅದನ್ನು ಮಹಾರಾಜನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸಲಿ.
ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಘೋರಂ ಕೃಷ್ಣೇಽಭಿಸಂಹಿತಮ್। ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಃ ಸಹಾಮಾತ್ಯೋ ವ್ಯಥಿತೋ ವಿಮನಾಭವತ್
ಕೃಷ್ಣನ ಮೇಲೆ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಆ ಭಯಾನಕವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು, ತನ್ನ ಸಚಿವರೊಡನೆ ತುಂಬಾ ಕಳವಳಗೊಂಡು ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿಹೋದನು.
ತತೋ ದುರ್ಯೋಧನಮಿದಂ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರೋಽಬ್ರವೀದ್ವಚಃ । ಮೈವಂ ವೋಚಃ ಪ್ರಜಾಪಾಲ ನೈಷ ಧರ್ಮಃ ಸನಾತನಃ
ಅದಾದಮೇಲೆ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ದುರ್ವ್ಯೋಧನನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು: 'ಜನರ ರಕ್ಷಕನೇ, ನೀನು ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡಬೇಡ. ಇದು ಶಾಶ್ವತ ಧರ್ಮವಲ್ಲ.'
ದೂತಶ್ಚ ಹಿ ಹೃಷೀಕೇಶಃ ಸಂಬನ್ಧೀ ಚ ಪ್ರಿಯಶ್ಚ ನಃ। ಅಪಾಪಃ ಕೌರವೇಯೇಷು ಸ ಕಥಂ ಬನ್ಧಮರ್ಹತಿ
ಹೃಷೀಕೇಶನು ನಮ್ಮ ದೂತನು, ಬಂಧುವೂ ಹೌದು, ನಮಗೆ ಪ್ರಿಯನೂ ಹೌದು; ಅವನು ಕೌರವರಲ್ಲಿ ನಿರ್ದೋಷಿ. ಅವನಿಗೆ ಬಂಧನ ಯಾಕೆ ಬೇಕು?
ಪರೀತಸ್ತವ ಪುತ್ರೋಽಯಂ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಸುಮನ್ದಧೀಃ । ವೃಣೋತ್ಯನರ್ಥಂ ನೈವಾರ್ಥಂ ಯಾಚ್ಯಮಾನಃ ಸುಹೃಜ್ಜನೈಃ
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ, ನಿನ್ನ ಮಗನು ಬಹಳ ಮೂರ್ಖನು, ಸುತ್ತಲು ಸ್ನೇಹಿತರು ಸಲಹೆ ನೀಡಿದರೂ ಅವನು ಉಪಯೋಗವನ್ನಲ್ಲದೆ ಹಾನಿಯನ್ನೇ ಆರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಇಮಮುತ್ಪಥಿ ವರ್ತನ್ತಂ ಪಾಪಂ ಪಾಪಾನುಬನ್ಧಿನಮ್। ವಾಕ್ಯಾನಿ ಸುಹೃದಾಂ ಹಿತ್ವಾ ತ್ವಮಪ್ಯಸ್ಯಾನುವರ್ತಸೇ
ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಪಾಪದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ, ಪಾಪದ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವ ಈ ಮಗನನ್ನು ನೀನು ಕೂಡ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿರುವೆ.
ಕೃಷ್ಣಮಕ್ಲಿಷ್ಟಕರ್ಮಾಣಮಾಸಾದ್ಯಾಯಂ ಸುದುರ್ಮತಿಃ । ತವ ಪುತ್ರಃ ಸಹಾಮಾತ್ಯಃ ಕ್ಷಣೇನ ನ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಕೃಷ್ಣನಂತಹ ನಿರ್ದೋಷಿ ಕಾರ್ಯವಂತನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ನಿನ್ನ ಮಗನು ಸಚಿವರೊಡನೆ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವೂ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.