ಧರ್ಮಜ್ಞೋ ಧೃತಿಮಾನ್ಪ್ರಾಜ್ಞಃ ಸರ್ವಭೂತೇಷು ಕೇಶವಃ । ಈಶ್ವರಃ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ದೇವದೇವಃ ಸನಾತನಃ
ಧರ್ಮವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದ, ಸ್ಥಿರ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೂ ಪ್ರಭುತ್ವವಿರುವ, ದೇವತೆಗಳ ದೇವತೆ, ಶಾಶ್ವತನಾದ ಕೇಶವನು.
ತಂ ಸರ್ವಗುಣಸಂಪನ್ನಂ ಶ್ರೀವತ್ಸಕೃತಲಕ್ಷಣಮ್। ಸಂರಿಷ್ವಜ್ಯ ಕೌನ್ತೇಯಃ ಸನ್ದೇಷ್ಟುಮುಪಚಕ್ರಮೇ
ಎಲ್ಲಾ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಶ್ರೀವತ್ಸದ ಗುರುತು ಇರುವ ಆತನನ್ನು ಕೌಂತೇಯನು ಹತ್ತಿರ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಸಂದೇಶ ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ಯಾ ಸಾ ಬಾಲ್ಯಾತ್ಪ್ರಭೃತ್ಯಸ್ಮಾನ್ಪರ್ಯವರ್ಧಯತಾಬಲಾ। ಉಪವಾಸತಪಃಶೀಲಾ ಸದಾ ಸ್ವಸ್ತ್ಯಯನೇ ರತಾ
ನಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದಿಂದಲೇ ನಮ್ಮನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಬೆಳೆಸಿದಳು, ಯಾವಾಗಲೂ ಉಪವಾಸ, ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಶುಭ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಳು.
ದೇವತಾತಿಥಿಪೂಜಾಸು ಗುರುಶುಶ್ರೂಷಣೇ ರತಾ। ವತ್ಸಲಾ ಪ್ರಿಯಪುತ್ರಾ ಚ ಮಾತಾಽಸ್ಮಾಕಂ ಜನಾರ್ದನ
ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಗೌರವ ನೀಡುವುದರಲ್ಲಿ, ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದಳು, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಪುತ್ರರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ನಮ್ಮ ತಾಯಿ, ಜನಾರ್ದನ.
ಸುಯೋಧನಭಯಾದ್ಯಾ ನೋ ತ್ರಾಯತಾಮಿತ್ರಕರ್ಶನ । ಮಹತೋ ಮೃತ್ಯುಸಂಬಾಧುದ್ದುಸ್ತರಾನ್ನೌರಿವಾರ್ಣವಾತ್
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವವನೇ, ಸುಯೋಧನನ ಭಯದಿಂದ, ಭಯಾನಕ ಮರಣದ ಅಪಾಯದಿಂದ, ಸಮುದ್ರದಿಂದ ದೋಣಿ ರಕ್ಷಿಸುವಂತೆ, ಅವಳು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.
ಅಸ್ಮತ್ಕೃತೇ ಚ ಸತತಂ ಯಯಾ ದುಃಖಾನಿ ಮಾಧವ । ಅನುಭೂತಾನ್ಯದುಃಖಾರ್ಹಾಂ ತಾಂ ಸ್ಮ ಪೃಚ್ಛೇರನಾಮಯಮ್
ಮಾಧವ, ನಮ್ಮಿಗಾಗಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಅವಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲದ ದುಃಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಯಿತು; ಅವಳ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ವಿಚಾರಿಸು.
ಭೃಶಮಾಶ್ವಾಸಯೇಶ್ಚೈನಾಂ ಪುತ್ರಶೋಕಪರಿಪ್ಲುತಾಮ್ । ಅಭಿವಾದ್ಯ ಸ್ವಜೇಥಾಸ್ತ್ವಂ ಪಾಣ್ಡವಾನ್ಪರಿಕೀರ್ತಯನ್
ಪುತ್ರರ ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿ ಹೋದ ಅವಳಿಗೆ ತುಂಬಾ ಧೈರ್ಯ ನೀಡು; ಅವಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಪಾಂಡವರ ವಿಷಯವನ್ನು ಹೇಳು.
ಊಢಾತ್ಪ್ರಭೃತಿ ದುಃಖಾನಿ ಶ್ವಶುರಾಣಾಮರಿನ್ದಮ। ನಿರಾಕಾರಾಽತದರ್ಹಾ ಚ ಪಶ್ಯನ್ತೀ ದುಃಖಮಶ್ರುತೇ
ವಿವಾಹವಾದಾಗಿನಿಂದಲೇ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವವನೇ, ತನ್ನ ಅತ್ತೆ-ಮಾವಂದಿರಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲದ ದುಃಖಗಳು ಮಾತ್ರ ಬಂದವು; ಕೇಳಲಾಗದಷ್ಟು ದುಃಖವನ್ನು ಅವಳು ನೋಡಿದ್ದಾಳೆ.
ಅಪಿ ಜಾತು ಸ ಕಾಲಃ ಸ್ಯಾತ್ಕೃಷ್ಣ ದುಃಖವಿಪರ್ಯಯಃ । ಯದಹಂ ಮಾತರಂ ಕ್ಲಿಷ್ಟಾಂ ಸುಖಂ ದದ್ಯಾಮರಿನ್ದಮ
ಕೃಷ್ಣಾ, ಆ ದುಃಖಗಳು ದೂರವಾದ ಸಮಯ ಬರುವುದಾದರೆ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವವನೇ, ನಾನು ನನ್ನ ದುಃಖಿತ ತಾಯಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿ.
ಪ್ರವ್ರಜನ್ತೋಽನುಧಾವನ್ತೀಂ ಕೃಪಣಾಂ ಪುತ್ರಗೃದ್ಧಿನೀಮ್ । ರುದತೀಮಪಹಾಯೈನಾಮಗಚ್ಛಾಮ ವಯಂ ವನಮ್
ನಾವು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೊರಟಾಗ, ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದ, ಅಳುತ್ತಾ ನಮ್ಮ ಹಿಂದೆ ಬಂದ ಆ ದುಃಖಿತೆಯನ್ನು ನಾವು ಹಿಂದುಳಿಸಿ ಬಂದೆವು.
ಸಾ ನೂನಂ ಮ್ರಿಯತೇ ದುಃಖೈಃ ಸಾ ಚೇಜ್ಜೀವತಿ ಕೇಶವ। ತಥಾ ಪುತ್ರಾಧಿಭಿರ್ಗಾಢಮಾರ್ತಾಮರ್ಚಯ ಸತ್ಕೃತ
ಅವಳು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ದುಃಖದಿಂದ ಸಾಯುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ; ಇನ್ನೂ ಬದುಕಿದ್ದರೆ, ಕೇಶವ, ಪುತ್ರರ ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿ ಹೋದ ಅವಳನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಸನ್ಮಾನಿಸು.
ಅಭಿವಾದ್ಯಾಽಥ ಸಾ ಕೃಷ್ಣ ತ್ವಯಾ ಮದ್ವಚವಾದ್ವಿಭೋ । ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಶ್ಚ ಕೌರವ್ಯೋ ರಾಜಾನಶ್ಚ ವಯೋಧಿಕಾಃ
ಆಮೇಲೆ, ಕೃಷ್ಣಾ, ಅವಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ನನ್ನ ಪರವಾಗಿ ಮಾತಾಡು; ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ, ಕೌರವರಾಜನು ಮತ್ತು ಹಿರಿಯ ರಾಜರಿಗೂ ಹೀಗೆ ಹೇಳು.
ಭೀಷ್ಮಂ ದ್ರೋಣಂ ಕೃಪಂ ಚೈವ ಮಹಾರಾಜಂ ಚ ವಾಹ್ಲಿಕಮ್। ದ್ರೌಣಿಂ ಚ ಸೋಮದತ್ತಂ ಚ ಸರ್ವಾಂಶ್ಚ ಭರತಾನ್ಪೃಥಕ್
ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ, ಕೃಪಾಚಾರ್ಯ, ಮಹಾರಾಜ ವಾಹ್ಲಿಕ, ದ್ರೋಣನ ಪುತ್ರ, ಸೋಮದತ್ತ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಭರತರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸು.
ಯಥಾವಯೋ ಯಥಾಸ್ಥಾನಂ ಪ್ರಪದ್ಯಸ್ವ ಜನಾರ್ದನ।' ವಿದುರಂ ಚ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞಂ ಕುರೂಣಾಂ ಮನ್ತ್ರಧಾರಿಣಮ್। ಅಗಾಧಬುದ್ಧಿಂ ಮರ್ಮಜ್ಞಂ ಸ್ವಜೇಥಾ ಮಧುಸೂದನ
ಅವರ ವಯಸ್ಸು ಮತ್ತು ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಜನಾರ್ದನ, ಅವರನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗು; ಕುರುಗಳ ಬುದ್ಧಿವಂತ, ಆಳವಾದ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಗಂಭೀರ ಜ್ಞಾನ ಹೊಂದಿದ ವಿಧುರನಿಗೂ, ಮಧುಸೂದನ, ನನ್ನ ಪರವಾಗಿ ಹೇಳು.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಕೇಶವಂ ತತ್ರ ರಾಜಮಧ್ಯೇ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಃ। ಅನುಜ್ಞಾತೋ ನಿವವೃತೇ ಕೃಷ್ಣಂ ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಮ್
ಹೀಗೆ ಕೇಶವನಿಗೆ ರಾಜಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೇಳಿ, ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.
ವ್ರಜನ್ನೇವ ತು ಬೀಭತ್ಸುಃ ಸಖಾಯಂ ಪುರುಷರ್ಷಭಮ್ । ಅಬ್ರವೀತ್ಪರವೀರಘ್ರಂ ದಾಶಾರ್ಹಮಪರಾಜಿತಮ್
ಹೊರಟಾಗ, ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತನಾದ ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನಿಗೆ, ಶೂರವೀರರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ, ಜಯಶಾಲಿಯಾದ ದಾಶಾರ್ಹನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಯದಸ್ಮಾಕಂ ವಿಭೋ ವೃತ್ತಂ ಪುರಾ ವೈ ಮನ್ತ್ರನಿಶ್ಚಯೇ । ಅರ್ಧರಾಜ್ಯಸ್ಯ ಗೋವಿದ ವಿದಿತಂ ಸರ್ವರಾಜಸು
ಪ್ರಭೋ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ರಾಜ್ಯ ಹಂಚಿಕೆ ಕುರಿತಂತೆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆದದ್ದು ಎಲ್ಲ ರಾಜರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿದೆ.
ತಚ್ಚೇದ್ದದ್ಯಾದಖಙ್ಗೇನ ಸತ್ಕೃತ್ಯಾನವಮತ್ಯ ಚ। ಪ್ರಿಯಂ ಮೇ ಸ್ಯಾನ್ಮಹಾಬಾಹೋ ಮುಚ್ಯೇರನ್ಮಹತೋ ಭಯಾತ್
ಅವರು ಅದನ್ನು ವಂಚನೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಗೌರವದಿಂದ, ತಿರಸ್ಕಾರವಿಲ್ಲದೆ ನೀಡಿದರೆ, ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ನನಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತದೆ; ನಾವು ಭಯದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತೇವೆ.
ಅತಶ್ಚೇದನ್ಯಥಾಕರ್ತಾ ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರೋಽನುಪಾಯವಿತ್। ಅನ್ತಂ ನೂನಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಣಾಂ ಜನಾರ್ದನ
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನು ಸರಿಯಾದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬಿಡಿ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದುಕೊಂಡರೆ, ನಾನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ಜನಾರ್ದನ.
ಏವಮುಕ್ತೇ ಪಾಣ್ಡವೇನ ಸಮಹೃಷ್ಯದ್ವೃಕೋದರಃ। ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ ಕ್ರೋಧವಶಾತ್ಪ್ರಾವೇಪತ ಚ ಪಾಣ್ಡವಃ
ಪಾಂಡುವಿನ ಮಗನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಭೀಮನು ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಂಪಿಸಿದನು.
ವೇಪಮಾನಶ್ಚ ಕೌನ್ತೇಯಃ ಪ್ರಾಕ್ರೋಶನ್ಮಹತೋ ರಜನ್। ಧನಞ್ಜಯವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಹರ್ಷೋತ್ಸಿಕ್ತಮನಾ ಭೃಶಮ್
ಕುಂತಿಯ ಮಗನು ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ, ಧನಂಜಯನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಬಹಳ ಸಂತೋಷದಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಕೂಗು ಹಾಕಿದನು.
ತಸ್ಯ ತಂ ನಿನದಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸಂಪ್ರಾವೇಪನ್ತ ಧನ್ವಿನಃ । ವಾಹನಾನಿ ಚ ಸರ್ವಾಮಿ ಶಕೃನ್ಮೂತ್ರೇ ಪ್ರಮುಸ್ರುವುಃ
ಆ ಕೂಗು ಕೇಳಿ, ಬಾಣಧಾರಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಭಯದಿಂದ ಕಂಪಿಸಿದರು, ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಕೂಡ ತಕ್ಷಣವೇ ಮಲಮೂತ್ರವನ್ನು ಬಿಡಿದವು.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಕೇಶವಂ ತತ್ರ ತಥಾ ಚೋಹ್ವಾ ವಿನಿಶ್ಚಯಮ್। ಅನುಜ್ಞಾತೋ ನಿವವೃತೇ ಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ಜನಾರ್ದನಮ್
ಅಲ್ಲೆ ಕೇಶವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ತನ್ನ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ತಿಳಿಸಿ, ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.
ತೇಷು ರಾಜಸು ಸರ್ವೇಷು ನಿವೃತ್ತೇಷು ಜನಾರ್ದನಃ। ತೂರ್ಣಮಭ್ಯಗಮದ್ಧೃಷ್ಟಃ ಶೈಬ್ಯಸುಗ್ರೀವವಾಹನಃ
ಎಲ್ಲ ರಾಜರು ಹಿಂತಿರುಗಿದ ನಂತರ, ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಜನಾರ್ದನನು ಶೈಬ್ಯ ಮತ್ತು ಸುಗ್ರೀವ ಎಂಬ ಕುದುರೆಗಳಿದ್ದ ರಥವನ್ನು ಏರಿ ವೇಗವಾಗಿ ಹೊರಟನು.
ತೇ ಹಯಾ ವಾಸುದೇವಸ್ಯ ದಾರುಕೇಣ ಪ್ರಚೋದಿತಾಃ । ಪನ್ಥಾನಮಾಚೇಮುರಿವ ಗ್ರಸಮಾನಾ ಇವಾಮ್ಬರಮ್
ವಾಸುದೇವನ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ದಾರುಕನು ಓಡಿಸಿದಾಗ, ಅವು ಆಕಾಶವನ್ನೇ ನುಂಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಚುರುಕಾಗಿ ಓಡಿದವು.
ಅಥಾಪಶ್ಯನ್ಮಹಾಬಾಹುರ್ಋಷೀನಧ್ವನಿ ಕೇಶವಃ । ಬ್ರಾಹ್ಯಾ ಶ್ರಿಯಾ ದೀಪ್ಯಮಾನಾನ್ಸ್ಥಿತಾನುಭಯತಃ ಪಥಿ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಕೇಶವನು ದಾರಿಯ ಎರಡೂ ಬದಿಯಲ್ಲೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದ್ದ ಮಹರ್ಷಿಗಳನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಸೋಽವತೀರ್ಯ ರಥಾತ್ತೂರ್ಣಮಭಿವಾದ್ಯ ಜನಾರ್ದನಃ। ಯಥಾವೃತ್ತಾನೃಷೀನ್ಸರ್ವಾನಭ್ಯಭಾಷತ ಪೂಜಯನ್
ತಕ್ಷಣ ರಥದಿಂದ ಇಳಿದು, ಜನಾರ್ದನನು ಎಲ್ಲ ಋಷಿಗಳನ್ನು ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ವಂದಿಸಿ ಗೌರವದಿಂದ ಮಾತಾಡಿದನು.
ಕಚ್ಚಿಲ್ಲೋಕೇಷು ಕುಶಲಂ ಕಚ್ಚಿದ್ಧರ್ಮಃ ಸ್ವನುಷ್ಠಿತಃ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ತ್ರಯೋ ವರ್ಣಾಃ ಕಚ್ಚಿತ್ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಶಾಸನೇ । ` ಪಿತೃದೇವಾತಿಥಿಭ್ಯಶ್ಚ ಕಚ್ಚಿತ್ಪೂತಾ ಸ್ವನುಷ್ಠಿತಾಃ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಚೆನ್ನಾಗಿದೆಯೆ? ಧರ್ಮವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಪಾಲಿಸಲಾಗುತ್ತಿದೆಯೆ? ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮೂರು ವರ್ಣಗಳು ನಿಯಮದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾರೆಯೆ? ಪಿತೃ, ದೇವತೆ ಮತ್ತು ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಕರ್ಮಗಳು ಶುದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದೆಯೆ?
ತೇಭ್ಯಃ ಪ್ರಯುಜ್ಯ ತಾಂ ಪೂಜಾಂ ಪ್ರೋವಾಚ ಮಧುಸೂದನಃ। ಭಗವನ್ತಃ ಕ್ವ ಸಂಸಿದ್ಧಾಃ ಕೋಽವಧಿರ್ಭವತಾಮಿಹ
ಅವರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಗೌರವವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿ, ಮಧುಸೂದನನು ಕೇಳಿದನು: 'ಭಗವಂತರು, ನೀವು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀರಿ? ಇಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ ಉದ್ದೇಶವೇನು?'
ಕಿಂ ವಾ ಕಾರ್ಯಂ ಭಗವತಾಮಹಂ ಕಿಂ ಕರವಾಣಿ ಯಃ । ಕೇನಾರ್ಥೇನೋಪಪ್ತಂಪ್ರಾಪ್ತಾ ಭಗವನ್ತೋ ಮಹೀತಲಮ್
'ಭಗವಂತರೆ, ನಿಮಗೆ ಯಾವ ಕೆಲಸ ಇದೆ? ನಾನು ನಿಮಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಲಿ? ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೀರಿ?'