ನ ತಥೇಚ್ಛನ್ತಿ ಕಲ್ಯಾಣಾನ್ಪರೇಷಾಂ ವೇದಿತುಂ ಗುಣಾನ್। ಯಥೇಷಾಂ ಜ್ಞಾತುಮಿಚ್ಛನ್ತಿ ನೈರ್ಗುಣ್ಯಂ ಪಾಪಚೇತಸಃ
ಜನರು ಪರರ ಗುಣಗಳನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಅಷ್ಟು ಆಸಕ್ತಿ ಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ಅವರ ದೋಷಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಮಾತ್ರ ಪಾಪ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರು ಹೆಚ್ಚು ಇಚ್ಛೆಪಡುತ್ತಾರೆ.
ಅರ್ಥಸಿದ್ಧಿಂ ಪರಾಮಿಚ್ಛನ್ಧರ್ಮಮೇವಾದಿತಶ್ಚರೇತ್। ನಹಿ ಧರ್ಮಾದಪೈತ್ಯರ್ಥಃ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಾದಿವಾಮೃತಮ್
ಯಾರು ಉನ್ನತವಾದ ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ, ಧರ್ಮದಿಂದ ಧನ ದೂರವಾಗದು, ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಅಮೃತವೂ ದೂರವಾಗದು.
ಯಸ್ಯಾತ್ಮಾ ವಿರತಃ ಪಾಪಾತ್ಕಲ್ಯಾಣೇ ಚ ನಿವೇಶಿತಃ। ತೇನ ಸರ್ವಮಿದಂ ಬುದ್ಧಂ ಪ್ರಕೃತಿರ್ವಿಕೃತಿಶ್ಚ ಯಾ
ಯಾರ ಆತ್ಮ ಪಾಪದಿಂದ ದೂರವಿದ್ದು, ಶುಭದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆ, ಅವನು ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು—ಸ್ವಭಾವ ಮತ್ತು ಅದರ ಬದಲಾವಣೆಗಳನ್ನು—ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ಯೋ ಧರ್ಮಮರ್ಥಂ ಕಾಮಂ ಚ ಯಥಾಕಾಲಂ ನಿಷೇವತೇ । ಧರ್ಮಾರ್ಥಕಾಮಸಂಯೋಗಂ ಸೋಽಮುತ್ರೇಹ ಚ ವಿನ್ದತಿ
ಯಾರು ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಕಾಮವನ್ನು ಯೋಗ್ಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದಲ್ಲೂ ಈ ಮೂರನ್ನೂ ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.
ಸನ್ನಿಯಚ್ಛತಿ ಯೋ ವೇಗಮುತ್ಥಿತಂ ಕ್ರೋಧಹರ್ಷಯೋಃ। ಸ ಶ್ರಿಯೋ ಭಾಜನಂ ರಾಜನ್ಯಶ್ಚಾಪತ್ಸು ನ ಮುಹ್ಯತಿ
ಯಾರು ಕೋಪ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷದ ಅಲೆ ಎದ್ದಾಗ ಅದನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಶ್ರೀಮಂತಿಕೆಯ ಪಾತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ರಾಜನಾಗಿ ಸಂಕಷ್ಟದಲ್ಲೂ ಗಾಬರಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಬಲಂ ಪಞ್ಚವಿಧಂ ನಿತ್ಯಂ ಪುರುಷಾಣಾಂ ನಿಬೋಧ ಮೇ। ಯತ್ತು ಬಾಹುಬಲಂ ನಾಮ ಪ್ರಥಮಂ ವಲಮುಚ್ಯತೇ
ಪುರುಷರಿಗೆ ಇರುವ ಐದು ವಿಧದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು. ಮೊದಲನೆಯದು, ಬಾಹುಬಲ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ ಶಕ್ತಿಯೇ ಮುಖ್ಯವಾಗಿದೆ.
ಅಮಾತ್ಯಲಾಭೋ ಭದ್ರಂ ತೇ ದ್ವಿತೀಯಂ ಬಲಮುಚ್ಯತೇ। ತೃತೀಯಂ ಧನಲಾಭಂ ತು ಬಲಮಾಹುರ್ಮನೀಷಿಣಃ
ಮಂತ್ರಿಗಳನ್ನು ಹೊಂದುವುದು ಎರಡನೆಯ ಶಕ್ತಿಯೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಮೂರನೆಯ ಶಕ್ತಿಯೆಂದರೆ, ಧನವನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುವುದೆಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಯತ್ತ್ವಸ್ಯ ಸಹಜಂ ರಾಜನ್ಪಿತೃಪೈತಾಮಹಂ ಬಲಮ್ । ಅಭಿಜಾತಬಲಂ ನಾಮ ತಚ್ಚತುರ್ಥಂ ಬಲಂ ಸ್ಮೃತಮ್
ರಾಜನೇ, ತಂದೆ ಮತ್ತು ತಾತನಿಂದ ಬಂದ ಸ್ವಾಭಾವಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು, ಉತ್ತಮ ವಂಶಬಲವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ನಾಲ್ಕನೆಯ ಶಕ್ತಿಯೆಂದು ಎಣಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಯೇನ ತ್ವೇತಾನಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಸಙ್ಗೃಹೀತಾನಿ ಭಾರತ । ಯದ್ಬಲಾನಾಂ ಬಲಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ತತ್ಪ್ರಜ್ಞಾಬಲಮುಚ್ಯತೇ
ಭಾರತ, ಈ ಎಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಗಳನ್ನು ಒಂದಾಗಿ ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿಯೇ ಜ್ಞಾನಶಕ್ತಿ. ಇದು ಎಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು.
ಮಹತೇ ಯೋಽಪಕಾರಾಯ ನರಸ್ಯ ಪ್ರಭವೇನ್ನರಃ । ತೇನ ವೈರಂ ಸಮಾಸಜ್ಯ ದೂರಸ್ಥೋಽಸ್ಮೀತಿ ನಾಶ್ವಸೇತ್
ಯಾರು ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಹಾನಿ ಮಾಡಬಲ್ಲ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೋ, ಅವನೊಂದಿಗೆ ವೈರಾಗ್ಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆಂದು ಭಯವಿಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬಾರದು.
ಸ್ತ್ರೀಷು ರಾಜಸು ಸರ್ಪೇಷು ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯಪ್ರಭುಶತ್ರುಷು । ಭೋಗೇಷ್ವಾಯುಷಿ ವಿಶ್ವಾಸಂ ಕಃ ಪ್ರಾಜ್ಞಃ ಕರ್ತುಮರ್ಹತಿ
ಯಾರು ವಿವೇಕಿಗಳೋ, ಅವರು ಹೆಂಗಸರು, ರಾಜರು, ಹಾವುಗಳು, ವೇದಪಾಠದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವವರು, ಅಧಿಕಾರಿಗಳು, ಶತ್ರುಗಳು, ಭೋಗಗಳು ಮತ್ತು ಜೀವಿತವನ್ನೂ ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ.
ಪ್ರಜ್ಞಾಶರೇಣಾಭಿಹತಸ್ಯ ಜನ್ತೋ- ಶ್ಚಿಕಿತ್ಸಕಾಃ ಸನ್ತಿ ನ ಚೌಷಧಾನಿ । ನ ಹೋಮಮನ್ತ್ರಾ ನ ಚ ಮಙ್ಗಲಾನಿ ನಾಥರ್ವಣಾ ನಾಪ್ಯಗದಾಃ ಸುಸಿದ್ಧಾಃ
ವಿವೇಕದ ಬಾಣದಿಂದ ಬಾಧಿತನಾದವನಿಗೆ ವೈದ್ಯರು ಇದ್ದರೂ ಔಷಧಿಗಳು ಫಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಹೋಮಮಂತ್ರಗಳು, ಶುಭಕಾರ್ಯಗಳು, ಅಥರ್ವಣ ಮಂತ್ರಗಳು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಯಾರಾದ ಪ್ರತಿಕಾರಗಳೂ ಸಹ ಪ್ರಯೋಜನಕಾರಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಸರ್ಪಶ್ಚಾಗ್ನಿಶ್ಚ ಸಿಂಹಶ್ಚ ಕುಲಪುತ್ರಶ್ಚ ಭಾರತ। ನಾವಜ್ಞೇಯಾ ಮನುಷ್ಯೇಣ ಸರ್ವೇ ಹ್ಯೇತೇಽತಿತೇಜಸಃ
ಭಾರತಕುಲದವನೇ, ಹಾವು, ಬೆಂಕಿ, ಸಿಂಹ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ಕುಲಪುತ್ರ—ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳು; ಮಾನವನೊಬ್ಬನು ಇವರನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ತಿರಸ್ಕರಿಸಬಾರದು.
ಅಗ್ನಿಸ್ತೇಜೋ ಮಹಲ್ಲೋಕೇ ಗೂಢಸ್ತಿಷ್ಠತಿ ದಾರುಷು। ನ ಚೋಪಯುಙ್ಕ್ತೇ ತದ್ದಾರು ಯಾವನ್ನೋದ್ದೀಪ್ಯತೇ ಪರೈಃ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿಯ ತೇಜಸ್ಸು ದೊಡ್ಡದಾದರೂ, ಅದು ಮರದೊಳಗೆ ಮರೆತು ಕುಳಿತಿರುತ್ತದೆ; ಆ ಮರವನ್ನು ಬೇರೆವರು ಹೊತ್ತಿಸಿದವರೆಗೆ ಅದು ಬೆಂಕಿಯಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಸ ಏವ ಖಲು ದಾರುಭ್ಯೋ ಯದಾ ನಿರ್ಮಥ್ಯ ದೀಪ್ಯತೇ। ತದ್ದಾರು ಚ ವನಂ ಚಾನ್ಯನ್ನಿರ್ದಹತ್ಯಾಶು ತೇಜಸಾ
ಆ ಬೆಂಕಿಯನ್ನೇ ಮರದಿಂದ ರಗಡಿಸಿ ಹೊರತೆಗೆದಾಗ, ಅದು ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಆ ಮರವನ್ನೂ, ಇಡೀ ಕಾಡನ್ನೂ ಕೂಡ ಬೇಗನೆ ಸುಟ್ಟುಹಾಕುತ್ತದೆ.
ಏವಮೇವ ಕುಲೇ ಜಾತಾಃ ಪಾವಕೋಪಮತೇಜಸಃ। ಕ್ಷಮಾವನ್ತೋ ನಿರಾಕಾರಾಃ ಕಾಷ್ಠೇಽಗ್ನಿರಿವ ಶೇರತೇ
ಹಾಗೆಯೇ, ಉತ್ತಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರು, ಬೆಂಕಿಯಂತ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಾದರೂ, ಸಹನಶೀಲರಾಗಿಯೂ, ಹೊರಗೆ ತೋರಿಸದೆ, ಮರದೊಳಗಿನ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಮೌನವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
ಲತಾಧರ್ಮಾ ತ್ವಂ ಸಪುತ್ರಃ ಸಾಲಃ ಪಾಣ್ಡುಸುತಾ ಮತಾಃ। ನ ಲತಾ ವರ್ಧತೇ ಜಾತು ಮಹಾದ್ರುಮಮನಾಶ್ರಿತಾ
ಪಾಂಡುಪುತ್ರನೇ, ನೀನು ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಮಕ್ಕಳು ಲತೆಯಂತೆ, ಸಾಲಮರವೇ ನಿಮ್ಮ ಆಧಾರ. ದೊಡ್ಡ ಮರವಿಲ್ಲದೆ ಲತೆ ಎಂದಿಗೂ ಬೆಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
ವನಂ ರಾಜಂಸ್ತವ ಪುತ್ರೋಽಮ್ಬಿಕೇಯ ಸಿಂಹಾನ್ವನೇ ಪಾಣ್ಡವಾಂಸ್ತಾತ ವಿದ್ಧಿ। ಸಿಂಹೈರ್ವಿಹೀನಂ ಹಿ ವನಂ ವಿನಶ್ಯೇತ್ ಸಿಂಹಾ ವಿನಶ್ಯೇಯುರ್ಋತೇ ವನೇನ
ಮಹಾರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಮಗನು ಕಾಡಿನಂತೆ, ಅಂಬಿಕೆಯ ಪುತ್ರರು ಆ ಕಾಡಿನ ಸಿಂಹಗಳಂತೆ; ತಂದೆಯೇ, ಸಿಂಹಗಳು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಕಾಡು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ, ಕಾಡಿಲ್ಲದೆ ಸಿಂಹಗಳೂ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಊರ್ಧ್ವಂ ಪ್ರಾಣಾ ಹ್ಯುತ್ಕ್ರಾಮನ್ತಿ ಯೂನಃ ಸ್ಥವಿರ ಆಯತಿ। ಪ್ರತ್ಯುತ್ಥಾನಾಭಿವಾದಾಭ್ಯಾಂ ಪುನಸ್ತಾನ್ಪ್ರತಿಪದ್ಯತೇ
ಯುವಕನ ಬಳಿ ಹಿರಿಯನು ಬಂದಾಗ, ಅವನ ಪ್ರಾಣಗಳು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತವೆ; ಆದರೆ ಅವನು ಎದ್ದು ಗೌರವವನ್ನಿರಿಸಿದಾಗ, ಆ ಪ್ರಾಣಗಳು ಮತ್ತೆ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತವೆ.
ಪೀಠಂ ದತ್ತ್ವಾ ಸಾಧವೇಽಭ್ಯಾಗತಾಯ ಆನೀಯಾಪಃ ಪರಿನಿರ್ಣಿಜ್ಯ ಪಾದೌ। ಸುಖಂ ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ಪ್ರತಿವೇದ್ಯಾತ್ಮಸಂಸ್ಥಾಂ ತತೋ ದದ್ಯಾದನ್ನಮವೇಕ್ಷ್ಯ ಧೀರಃ
ಯೋಗ್ಯ ಅತಿಥಿ ಬಂದಾಗ, ಅವನಿಗೆ ಆಸನ ನೀಡಬೇಕು, ನೀರು ತಂದು ಕಾಲು ತೊಳೆಯಬೇಕು; ಅವನ ಸುಖವನ್ನು ಕೇಳಿ, ತನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೇಳಿ, ನಂತರ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಆಹಾರವನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.
ಯಸ್ಯೋದಕಂ ಮಧುಪರ್ಕಂ ಚ ಗಾಂ ಚ ನ ಮನ್ತ್ರವಿತ್ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಣಾತಿ ಗೇಹೇ । ಲೋಭಾದ್ಭಯಾದಥ ಕಾರ್ಪಣ್ಯತೋ ವಾ ತಸ್ಯಾನರ್ಥಂ ಜೀವಿತಮಾಹುರರ್ಯಾಃ
ಯಾರು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಂದ ಅತಿಥಿಗೆ ನೀರು, ಮಧುಪರ್ಕ ಅಥವಾ ಹಸುವನ್ನು ಲೋಭದಿಂದ, ಭಯದಿಂದ ಅಥವಾ ಕಿರುಕತನದಿಂದ ಕೊಡದೆ ಹೋದರೂ, ಆತನ ಜೀವನ ವ್ಯರ್ಥವೆಂದು ಸಜ್ಜನರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಚಿಕಿತ್ಸಕಃ ಶಲ್ಯಕರ್ತಾವಕೀರ್ಣೀ ಸ್ತೇನಃ ಕ್ರೂರೋ ಮದ್ಯಪೋ ಭ್ರೂಣಹಾ ಚ। ಸೇನಾಜೀವೀ ಶ್ರುತಿವಿಕ್ರಾಯಕಶ್ಚ ಭೃಶಂ ಪ್ರಿಯೋಽಪ್ಯತಿಥಿರ್ನೋದಕಾರ್ಹಃ
ವೈದ್ಯ, ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸಕ, ಅಸ್ಪೃಶ್ಯ, ಕಳ್ಳ, ಕ್ರೂರನು, ಮದ್ಯಪಾನಿ, ಗರ್ಭಹತ್ಯೆಗೈದವ, ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ದುಡಿಯುವವ, ವೇದವನ್ನು ಮಾರುವವ—ಇವರು ಪ್ರೀತಿಯವರಾದರೂ ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ಬಂದರೆ ನೀರು ಕೊಡಬಾರದು.
ಅವಿಕ್ರೇಯಂ ಲವಣಂ ಪಕ್ವಮನ್ನಂ ದಧಿ ಕ್ಷೀರಂ ಮಧು ತೈಲಂ ಘೃತಂ ಚ। ತಿಲಾ ಮಾಂಸಂ ಫಲಮೂಲಾನಿ ಶಾಕಂ ರಕ್ತಂ ವಾಸಃ ಸರ್ವಗನ್ಧಾ ಗುಡಾಶ್ಚ
ಉಪ್ಪು, ರುಚಿಕರವಾದ ಅನ್ನ, ಮೊಸರು, ಹಾಲು, ಜೇನು, ಎಣ್ಣೆ, ತುಪ್ಪ, ಎಳ್ಳು, ಮಾಂಸ, ಹಣ್ಣು, ಬೇರು, ಸೊಪ್ಪು, ಕೆಂಪು ಬಟ್ಟೆ, ಎಲ್ಲಾ ಸುಗಂಧಗಳು ಮತ್ತು ಬೆಲ್ಲ—ಇವುಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಮಾರಬಾರದು.
ಅರೋಷಣೋ ಯಃ ಸಮಲೋಷ್ಠಾಶ್ಮಕಾಞ್ಚನಃ ಪ್ರಹೀಣಶೋಕೋ ಗತಸನ್ಧಿವಿಗ್ರಹಃ । ನಿನ್ದಾಪ್ರಶಂಸೋಪರತಃ ಪ್ರಿಯಾಪ್ರಿಯೇ ತ್ಯಜನ್ನುದಾಸೀನವದೇಷ ಭಿಕ್ಷುಕಃ
ಯಾರು ಕೋಪವಿಲ್ಲದೆ, ಮಣ್ಣು, ಕಲ್ಲು, ಚಿನ್ನವನ್ನು ಸಮಾನವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ದುಃಖವಿಲ್ಲ, ಜಗಳವಿಲ್ಲ, ನಿಂದೆ-ಪ್ರಶಂಸೆಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಲಿಪ್ತ, ಇಷ್ಟ-ಅನಿಷ್ಟವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನಿರಾಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ—ಅವರೇ ನಿಜವಾದ ಭಿಕ್ಷು.
ನೀವಾರಮೂಲೇಙ್ಗುದಶಾಕವೃತ್ತಿಃ ಸುಸಂಯತಾತ್ಮಾಗ್ನಿಕಾರ್ಯೇಷು ಚೋದ್ಯಃ। ವನೇ ವಸನ್ನತಿಥಿಷ್ವಪ್ರಮತ್ತೋ ಧುರನ್ಧರಃ ಪುಣ್ಯಕೃದೇಷ ತಾಪಸಃ
ನೀವಾರ ಧಾನ್ಯ, ಎಣ್ಗುಡಿ ಹಣ್ಣು, ಸೊಪ್ಪು ತಿನ್ನುವವನು, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹವಿರುವವನು, ಅಗ್ನಿಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನು, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವನು, ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಸೇವೆ ಮಾಡುವವನು, ಧರ್ಮಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನು—ಅವನೇ ಸತ್ಯವಾದ ತಪಸ್ವಿ.
ಅಪಕೃತ್ಯ ಬುದ್ಧಿಮತೋ ದೂರಸ್ಥೋಽಸ್ಮೀತಿ ನಾಶ್ವಸೇತ್। ದೀರ್ಘೌ ಬುದ್ಧಿಮತೋ ಬಾಹೂ ಯಾಭ್ಯಾಂ ಹಿಂಸತಿ ಹಿಂಸಿತಃ
ಒಬ್ಬ ವಿವೇಕಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡಿದವನು, 'ನಾನು ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಭಯವಿಲ್ಲದೆ ಇರಬಾರದು; ಯಾಕೆಂದರೆ ವಿವೇಕಿಯ ಕೈಗಳು ದೂರವರೆಗೆ ತಲುಪುತ್ತವೆ, ಅವನು ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದವರಿಗೂ ಶಿಕ್ಷೆ ನೀಡುತ್ತಾನೆ.
ನ ವಿಶ್ವಸೇದವಿಶ್ವಸ್ತೇ ವಿಶ್ವಸ್ತೇ ನಾತಿವಿಶ್ವಸೇತ್। ವಿಶ್ವಾಸಾದ್ಭಯಮುತ್ಪನ್ನಂ ಮೂಲಾನ್ಯಪಿ ನಿಕೃನ್ತತಿ
ಅನಂಬಿಕಸ್ಥರನ್ನು ನಂಬಬಾರದು, ನಂಬಿಕಸ್ಥರನ್ನು ಅತಿಯಾಗಿ ನಂಬಬಾರದು; ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಭಯ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ಅದು ಮೂಲವನ್ನೇ ಕಡಿದುಹಾಕಬಹುದು.
ಅನೀರ್ಷುರ್ಗುಪ್ತದಾರಶ್ಚ ಸಂವಿಭಾಗೀ ಪ್ರಿಯಂವದಃ। ಶ್ಲಕ್ಷ್ಣೋ ಮಧುರವಾಕ್ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ನ ಚಾಸಾಂ ವಶಗೋ ಭವೇತ್
ಯಾರು ಈರ್ಷೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಪರದಾರಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ, ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ, ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಮೃದುವಾಗಿ, ಸಿಹಿಯಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅವರ ವಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ—ಅವರೇ ಆದರ್ಶವಂತರು.
ಪೂಜನೀಯಾ ಮಹಾಭಾಗಾಃ ಪುಣ್ಯಾಶ್ಚ ಗೃಹದೀಪ್ತಯಃ। ಸ್ತ್ರಿಯಃ ಶ್ರಿಯೋ ಗೃಹಸ್ಯೋಕ್ತಾಸ್ತಸ್ಮಾದ್ರಕ್ಷ್ಯಾ ವಿಶೇಷತಃ
ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯವಂತಿಯಾದ ಹೆಂಗಸರು ಪೂಜ್ಯರು, ಅವರು ಮನೆಗೆ ಶುಭವನ್ನು ತರುತ್ತಾರೆ, ಮನೆಯ ಬೆಳಕಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಹೆಂಗಸರು ಮನೆಯ ಐಶ್ವರ್ಯವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.
ಪಿತುರನ್ತಃಪುರಂ ದದ್ಯಾನ್ಮಾತುರ್ದದ್ಯಾನ್ಮಹಾನಸಮ್। ಗೋಷು ಚಾತ್ಮಸಮಂ ದದ್ಯಾತ್ಸ್ವಯಮೇವ ಕೃಷಿಂ ವ್ರಜೇತ್। ಭೃತ್ಯೈರ್ವಾಣಿಜ್ಯಚಾರಂ ಚ ಪುತ್ರೈಃ ಸೇವೇತ ಚ ದ್ವಿಜಾನ್
ತಂದೆಗೆ ಮನೆಯ ಒಳಭಾಗವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು, ತಾಯಿಗೆ ಅಡಿಗೆಮನೆ ಕೊಡಬೇಕು. ಹಸುಗಳನ್ನು ಸ್ವಂತದಂತೆ ನೋಡಬೇಕು. ತಾನೇ ಹೊಲಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ವ್ಯಾಪಾರ ಮತ್ತು ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಸೇವಕರಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಬೇಕು, ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸೇವೆ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.