ಸವಜ್ರಮಥ ಫೇನಂ ತಂ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ವೃತ್ರೇ ನಿಸೃಷ್ಟವಾನ್। ಪ್ರವಿಶ್ಯ ಫೇನಂ ತಂ ವಿಷ್ಣುರಥ ವೃತ್ರಂ ವ್ಯನಾಶಯತ್
ಆಮೇಲೆ, ವಜ್ರದಿಂದ ಶಕ್ರನು ಆ ನುರಿತ ನೀರನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ವೃತ್ರನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು. ವಿಷ್ಣು ಆ ನುರಿತ ನೀರಿನೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದನು.
ನಿಹತೇ ತು ತತೋ ವೃತ್ರೇ ದಿಶೋ ವಿತಿಮಿರಾಽಭವನ್। ಪ್ರವವೌ ಚ ಶಿವೋ ವಾಯುಃ ಪ್ರಜಾಶ್ಚ ಜಹೃಷುಸ್ತಥಾ
ವೃತ್ರನು ಹತರಾದ ಮೇಲೆ, ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಕತ್ತಲೆ ದೂರವಾಯಿತು. ಶುಭವಾದ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿತು, ಜನರು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.
ತತೋ ದೇವಾಃ ಸಗನ್ಧರ್ವಾ ಯಕ್ಷರಕ್ಷೋಮಹೋರಗಾಃ । ಋಷಯಶ್ಚ ಮಹೇನ್ದ್ರಂ ತಮಸ್ತುವನ್ವಿವಿಧೈಃ ಸ್ತವೈಃ
ಆಗ ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಮಹಾ ನಾಗಗಳು ಮತ್ತು ಋಷಿಗಳು, ಮಹೇಂದ್ರನನ್ನು色色ವಾದ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಹೊಗಳಿದರು.
ನಮಸ್ಕೃತಃ ಸರ್ವಭೂತೈಃ ಸರ್ವಭೂತಾನ್ಯಸಾನ್ತ್ವಯತ್। ಹತ್ವಾ ಶತ್ರುಂ ಪ್ರಹೃಷ್ಟಾತ್ಮಾ ವಾಸವಃ ಸಹ ದೈವತೈಃ
ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು; ಶತ್ರುವನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ವಾಸವನು, ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಉಲ್ಲಾಸಿಸಿದನು.
ವಿಷ್ಣುಂ ತ್ರಿಭುವನಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಪೂಜಯಾಮಾಸ ಧರ್ಮವಿತ್। ತತೋ ಹತೇ ಮಹಾವೀರ್ಯೇ ವೃತ್ರೇ ದೇವಭಯಙ್ಕರೇ
ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲವನು, ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು; ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ವೃತ್ರನು ಹತವಾದಾಗ—
ಅನೃತೇನಾಭಿಭೂತೋಽಭೂಚ್ಛಕ್ರಃ ಪರಮದುರ್ಮನಾಃ । ತ್ರೈಶೀರ್ಷಯಾಽಭಿಭೂತಶ್ಚ ಸ ಪೂರ್ವಂ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಯಾ
ಚಕ್ರಧಾರಿಯು ಸುಳ್ಳಿನಿಂದ ಬಲಾತ್ಕೃತನಾಗಿ ಬಹಳ ದುಃಖಿತನಾದನು; ಹಿಂದೆ ಅವನು ಮೂವರು ತಲೆಯವನು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿದ್ದನು.
ಮಹಾದೇವಸ್ಯ ಭೂತೈಶ್ಚ ಸ ಪುನರ್ಬ್ರಹ್ಮಹಾ ಇತಿ। ಆಕ್ರುಷ್ಟೋ ನಿರ್ಭಯೈರ್ಭೂಯೋ ವ್ರೀಡಿತೋ ಬಲವೃತ್ರಹಾ
ಮಹಾದೇವನ ಭೂತಗಳು ಅವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬ್ರಹ್ಮಹಂತ ಎಂದು ಗದರಿಸಿದವು; ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನು, ಭಯವಿಲ್ಲದವರಿಂದ ನಾಚಿಕೆಪಟ್ಟು ದೂಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
ಸೋಽನ್ತಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಲೋಕಾನಾಂ ನಷ್ಟಸಂಜ್ಞೋ ವಿಚೇತನಃ। ನ ಪ್ರಾಜ್ಞಾಯತ ದೇವೇನ್ದ್ರಸ್ತ್ವಭಿಭೂತಃ ಸ್ವಕರ್ಮಭಿಃ
ಅವನು ಲೋಕಗಳ ಅಂತ್ಯವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಜ್ಞಾನವೂ, ಪ್ರಜ್ಞೆಯೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡನು; ತನ್ನ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಬಲಾತ್ಕೃತನಾದ ಇಂದ್ರನು, ಯಾರಿಗೂ ಗುರುತಾಗದೆ ಹೋದನು.
ಪ್ರತಿಚ್ಛನ್ನೋಽವಸಚ್ಚಾಪ್ಸು ಚೇಷ್ಟಮಾನ ಇವೋರಗಃ । ತತಃ ಪ್ರನಷ್ಟೇ ದೇವೇನ್ದ್ರೇ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ಭಯಾರ್ದಿತೇ
ಅವನು ಅಡಗಿಕೊಂಡು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಉಂಡು, ಹಾವು ಹೀಗೆ ಚಲಿಸುವಂತೆ ಇದ್ದನು; ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಭಯದಿಂದ ಇಂದ್ರನು ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದನು.
ಭೂಮಿಃ ಪ್ರಧ್ವಸ್ತಸಂಕಾಶಾ ನಿರ್ವೃಕ್ಷಾ ಶುಷ್ಕಕಾನನಾ । ವಿಚ್ಛಿನ್ನಸ್ರೋತಸೋ ನದ್ಯಃ ಸರಾಂಸ್ಯನುದಕಾನಿ ಚ
ಭೂಮಿ ತನ್ನ ಕಾಂತಿಯನ್ನೂ ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಮರಗಳಿಲ್ಲದ, ಒಣಕಾಡಾಗಿಯೂ ಬಿಟ್ಟಿತು; ನದಿಗಳು ಹರಿವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡವು, ಸರೋವರಗಳಲ್ಲಿ ನೀರೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.
ಸಂಕ್ಷೋಭಶ್ಚಾಪಿ ಸತ್ವಾನಾಮನಾವೃಷ್ಟಿಕೃತೋಽಭವತ್। ದೇವಾಶ್ಚಾಪಿ ಭೃಶಂ ತ್ರಸ್ತಾಸ್ತಥಾ ಸರ್ವೇ ಮಹರ್ಷಯಃ
ಮಳೆ ಬಾರದ ಕಾರಣ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಶಾಂತಿ ಉಂಟಾಯಿತು; ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳು ತುಂಬಾ ಭಯಭೀತರಾಗಿದ್ದರು.
ಅರಾಜಕಂ ಜಗತ್ಸರ್ವಮಭಿಭೂತಮುಪದ್ರವೈಃ। ತತೋ ಭೀತಾಽಭವನ್ದೇವಾಃ ಕೋ ನೋ ರಾಜಾ ಭವೇದಿತಿ
ರಾಜನಿಲ್ಲದ ಈ ಜಗತ್ತು ವಿಪತ್ತಿನಿಂದ ಪೀಡಿತವಾಗಿತ್ತು; ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಭಯಪಟ್ಟು, 'ನಮಗೆ ಯಾರು ರಾಜನಾಗುತ್ತಾರೆ?' ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿದರು.
ದಿವಿ ದೇವರ್ಷಯಶ್ಚಾಪಿ ದೇವರಾಜವಿನಾಕೃತಾಃ। ನ ಸ್ಮ ಕಶ್ಚನ ದೇವಾನಾಂ ರಾಜ್ಯೇ ವೈ ಕುರುತೇ ಮತಿಮ್
ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವರ್ಷಿಗಳು ದೇವರಾಜನಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದರು; ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರನ್ನೂ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನೆಂದು ಯೋಚಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಋಷಯೋಽಥಾಬ್ರುವನ್ಸರ್ವೇ ದೇವಾಶ್ಚ ತ್ರಿದಿವೇಶ್ವರಾಃ। ಅಯಂ ವೈ ನಹುಪಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ದೇವರಾಜ್ಯೇಽಭಿಷಿಚ್ಯತಾಮ್
ಆಗ ಎಲ್ಲಾ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ದೇವತೆಗಳು, 'ಈ ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳ ನಹೂಷನು ದೇವರಾಜನಾಗಿ ಅಭಿಷೇಕವಾಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ತೇಜಸ್ವೀ ಚ ಯಶಸ್ವೀ ಚ ಧಾರ್ಮಿಕಶ್ಚೈವ ನಿತ್ಯದಾ। ತೇ ಗತ್ವಾ ತ್ವಬ್ರುವನ್ಸರ್ವೇ ರಾಜಾ ನೋ ಭವ ಪಾರ್ಥಿವ
ಅವನು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯೂ, ಪ್ರಸಿದ್ಧನೂ, ಸದಾ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನೂ ಆಗಿದ್ದನು; ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಹೋಗಿ, 'ನೀನು ನಮ್ಮ ರಾಜನಾಗು' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.
ಸ ತಾನುವಾಚ ನಹುಷೋ ದೇವಾನೃಪಿಗಣಾಂಸ್ತಥಾ । ಪಿತೃಭಿಃ ಸಹಿತಾನ್ರಾಜನ್ಪರಿಪ್ಸನ್ಹಿತಮಾತ್ಮನಃ
ನಹೂಷನು ದೇವತೆಗಳು, ರಾಜರು ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದವರೊಡನೆ, ತನ್ನ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು:
ದುರ್ಬಲೋಽಹಂ ನ ಮೇ ಶಕ್ತಿರ್ಭವತಾಂ ಪರಿಪಾಲನೇ। ಬಲವಾಞ್ಜ್ಞಾಯತಾಂ ಕಶ್ಚಿದ್ಬಲಂ ಶಕ್ರೇ ಹಿ ನಿತ್ಯದಾ
'ನಾನು ದುರ್ಬಲನು, ನಿಮಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡಲು ನನಗೆ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲ; ಯಾವೋ ಒಬ್ಬ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯನು ನೇಮಿಸಿರಿ, ಏಕೆಂದರೆ ಇಂದ್ರನು ಸದಾ ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದನು.'
ತಮಬ್ರುವನ್ಪುನಃ ಸರ್ವೇ ದೇವಾ ಋಷಿಪುರೋಗಮಾಃ । ಅಸ್ಮಾಕಂ ತಪಸಾ ಯುಕ್ತಃ ಪಾಹಿ ರಾಜ್ಯಂ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪೇ
ಆಗ ಋಷಿಗಳ ನೇತ್ರತ್ವದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತೆ ಅವನಿಗೆ, 'ನಮ್ಮ ತಪಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಸ್ವರ್ಗರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪೋಷಿಸು' ಎಂದರು.
ಪರಸ್ಪರಭಯಂ ಘೋರಮಸ್ಮಾಕಂ ಹಿ ನ ಸಂಶಯಃ । ಅಭಿಷಿಚ್ಯಸ್ವ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಭವ ರಾಜಾ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪೇ
'ನಮಗೆ ಪರಸ್ಪರ ಭಯ ತುಂಬಾ ಭಯಾನಕವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ; ರಾಜೇಂದ್ರ, ನೀನು ಅಭಿಷೇಕಗೊಂಡು ಸ್ವರ್ಗದ ರಾಜನಾಗು' ಎಂದರು.
ದೇವದಾನವಯಕ್ಷಾಣಾಮೃಷೀಣಾಂ ರಕ್ಷಸಾಂ ತಥಾ। ಪಿತೃಗನ್ಧರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಚಕ್ಷುರ್ವಿಷಯವರ್ತಿನಾಮ್
'ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಯಕ್ಷರು, ಋಷಿಗಳು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಪಿತೃಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಭೂತಗಳು—ಎಲ್ಲರೂ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಇರುವವರಾಗಿದ್ದಾರೆ—'
ತೇಜ ಆದಾಸ್ಯಸೇ ಪಶ್ಯನ್ಬಲವಾಂಶ್ಚ ಭವಿಷ್ಯಸಿ। ಧರ್ಮಂ ಪುರಸ್ಕೃತ್ಯ ಸದಾ ಸರವಲೋಕಾಧಿಪೋ ಭವ
ನೀನು ನೋಡುತ್ತಾ ಬೆಳಕು ಪಡೆದು, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗುವೆ. ಸದಾ ಧರ್ಮವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನಾಗು.
ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷೀಶ್ಚಾಪಿ ದೇವಾಂಶ್ಚ ಗೋಪಾಯಸ್ವ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪೇ
ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸು.
ಧರ್ಮಂ ಪುರಸ್ಕೃತ್ಯ ತದಾ ಸರ್ವಲೋಕಾಧಿಪೋಽಭವತ್। ಸುದುರ್ಲಭಂ ವರಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಪ್ರಾಪ್ಯ ರಾಜ್ಯಂ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪೇ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವನ್ನು ಮುಂದಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಅವನು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಒಡೆಯನಾದನು; ಅಪರೂಪದ ವರವನ್ನು ಪಡೆದು, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದನು.
ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಸತತಂ ಭೂತ್ವಾ ಕಾಮಾತ್ಮಾ ಸಮಪದ್ಯತ। ದೇವೋದ್ಯಾನೇಷು ಸರ್ವೇಷು ನನ್ದನೋಪವನೇಷು ಚ
ಯಾವಾಗಲೂ ಧರ್ಮಪರನಾಗಿದ್ದ ಅವನು, ನಂತರ ಇಚ್ಛೆಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಂಡನು; ದೇವತೆಗಳ ಎಲ್ಲಾ ಉದ್ಯಾನಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನಂದನವನದ ತೋಟಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೆ ನಡೆಯಿತು.
ಕೈಲಾಸೇ ಹಿಮವತ್ಪೃಷ್ಠೇ ಮನ್ದರೇ ಶ್ವೇತಪರ್ವತೇ। ಸಹ್ಯೇ ಮಹೇನ್ದ್ರೇ ಮಲಯೇ ಸಮುದ್ರೇಷು ಸರಿತ್ಸು ಚ
ಕೈಲಾಸ, ಹಿಮವಂತದ ಬೆಟ್ಟ, ಮಂದರ, ಶ್ವೇತಪರ್ವತ, ಸಹ್ಯ, ಮಹೇಂದ್ರ, ಮಲಯ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ, ಸಮುದ್ರಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನದಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ,
ಅಪ್ಸರೋಭಿಃ ಪರಿವೃತೋ ದೇವಕನ್ಯಾಸಮಾವೃತಃ । ನಹುಷೋ ದೇವರಾಜೋಽಥ ಕ್ರೀಡನ್ಬಹುವಿಧಂ ತದಾ
ಅಪ್ಸರಸರು ಮತ್ತು ದೇವಕನ್ಯೆಯರು ಸುತ್ತುವರಿದಂತೆ, ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನಾದ ನಹುಷನು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಆಡುವನು.
ಶ್ರೃಣ್ವನ್ದಿವ್ಯಾ ಬಹುವಿಧಾಃ ಕಥಾಃ ಶ್ರುತಿಮನೋಹರಾಃ । ವಾದಿತ್ರಾಣಿ ಚ ಸರ್ವಾಣಿ ಗೀತಂ ಚ ಮಧುರಸ್ವನಮ್
ಅವನಿಗೆ ದಿವ್ಯವಾದ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವ ಅನೇಕ ಕಥೆಗಳು ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು; ಎಲ್ಲಾ ವಾದ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಮಧುರವಾದ ಹಾಡುಗಳೂ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
ವಿಶ್ವಾವಸುರ್ನಾರದಶ್ಚ ಗನ್ಧರ್ವಾಪ್ಸರಸಾಂ ಗಣಾಃ। ಋತವಃ ಷಟ್ಚ ದೇವೇನ್ದ್ರಂ ಮೂರ್ತಿಮನ್ತ ಉಪಸ್ಥಿತಾಃ
ವಿಶ್ವಾವಸು, ನಾರದ, ಗಂಧರ್ವರು, ಅಪ್ಸರಸರು ಮತ್ತು ಆರು ಋತುಗಳು, ಎಲ್ಲರೂ ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನಾದ ಅವನ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರಾದರು.
ಮಾರುತಃ ಸುರಭಿರ್ವಾತಿ ಮನೋಜ್ಞಃ ಸತ್ವಶೀತಲಃ । ಏವಂ ವಿಕ್ರೀಡತಸ್ತಸ್ಯ ನಹುಷಸ್ಯ ದುರಾತ್ಮನಃ
ಸುಗಂಧದ, ಸುಂದರವಾದ, ತಂಪಾದ ಗಾಳಿ ಬೀಸುತ್ತಿತ್ತು; ಹೀಗೆ ದುಷ್ಟಮನಸ್ಸಿನ ನಹುಷನು ಆಡುವಾಗ,
ಸಂಪ್ರಾಪ್ತಾ ದರ್ಶನಂ ದೇವೀ ಶಕ್ರಸ್ಯ ಮಹಿಷೀ ಪ್ರಿಯಾ। ಸ ತಾಂ ಸಂದೃಶ್ಯ ದುಷ್ಟಾತ್ಮಾ ಪ್ರಾಹ ಸರ್ವಾನ್ಸಭಾಸದಃ
ದೇವರಾಜನ ಪ್ರಿಯ ಪತ್ನಿಯಾದ ದೇವಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಳು; ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ದುಷ್ಟನು ಸಭೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದನು.