ಅಧರ್ಮೋ ನ ಸ್ಪೃಶೇದೇಷ ಮಹಾನ್ಮಾಮಿಹ ಭಾರ್ಗವ। ವರ್ಣಸಂಕರಜೋ ಬ್ರಹ್ಮನ್ನಿತಿ ತ್ವಾಂ ಪ್ರವೃಣೋಮ್ಯಹಮ್
ಮಹಾನ್ ಭಾರ್ಗವನೇ, ವರ್ಣಸಂಕರದಿಂದ ಬರುವ ಈ ದೊಡ್ಡ ಪಾಪವು ನನ್ನನ್ನು ತಟ್ಟದಿರಲಿ. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ನಾನು ಅವಳನ್ನು ನಿನಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.
ಅಧರ್ಮಾತ್ತ್ವಾಂ ವಿಮುಞ್ಚಾಮಿ ಶೃಣು ತ್ವಂ ವರಮೀಪ್ಸಿತಮ್। ಅಸ್ಮಿನ್ವಿವಾಹೇ ಮಾ ಮ್ಲಾಸೀರಹಂ ಪಾಪಂ ನುದಾಮಿ ತೇ
ಅಧರ್ಮದಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ—ನೀನು ಬಯಸಿದ ವರವನ್ನು ಕೇಳು. ಈ ವಿವಾಹದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಡ; ನಿನ್ನ ಪಾಪವನ್ನು ನಾನು ನಿವಾರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ವಹಸ್ವ ಭಾರ್ಯಾಂ ಧರ್ಮೇಣ ದೇವಯಾನೀಂ ಸುಮಧ್ಯಮಾಮ್। ಅನಯಾ ಸಹ ಸಂಪ್ರೀತಿಮತುಲಾಂ ಸಮವಾಪ್ನುಹಿ
ಸುಂದರ ದೇಹದ ದೇವಯಾನಿಯನ್ನು ನೀನು ಧರ್ಮದಂತೆ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸು. ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಅಪಾರವಾದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆಯು.
ಇಯಂ ಚಾಪಿ ಕುಮಾರೀ ತೇ ಶರ್ಮಿಷ್ಠಾ ವಾರ್ಷಪರ್ವಣೀ। ಸಂಪೂಜ್ಯಾ ಸತತಂ ರಾಜನ್ಮಾ ಚೈನಾಂ ಶಯನೇ ಹ್ವಯೇಃ
ಇವಳು ಕೂಡ ವೃಷಪರ್ವನ ಪುತ್ರಿ ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆ, ನಿನ್ನದು. ರಾಜನೇ, ಅವಳನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಗೌರವಿಸು, ಆದರೆ ಅವಳನ್ನು ಹಾಸಿಗೆಗೆ ಕರೆಯಬೇಡ.
ರಹಸ್ಯೇನಾಂ ಸಮಾಹೂಯ ನ ವದೇರ್ನ ಚ ಸಂಸ್ಪೃಶೇಃ। ವಹಸ್ವ ಭಾರ್ಯಾಂ ಭದ್ರಂ ತೇ ಯಥಾ ಕಾಮಮವಾಪ್ಸ್ಯಸಿ
ಅವಳನ್ನು ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಕರೆಯಬಹುದು, ಆದರೆ ಮಾತಾಡಬೇಡ, ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬೇಡ. ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು—ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ—ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ನೀನು ಪಡೆಯುವೆ.
ಏವಮುಕ್ತೋ ಯಯಾತಿಸ್ತು ಶುಕ್ರಂ ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಮ್। ಶಾಸ್ತ್ರೋಕ್ತವಿಧಿನಾ ರಾಜಾ ವಿವಾಹಮಕರೋಚ್ಛುಭಮ್
ಈ ರೀತಿ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಯಯಾತಿ ಶುಕ್ರನನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಿ, ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ವಿಧಿಯಂತೆ ಶುಭಕರವಾದ ವಿವಾಹವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.
ಲಬ್ಧ್ವಾ ಶುಕ್ರಾನ್ಮಹದ್ವಿತ್ತಂ ದೇವಯಾನೀಂ ತದೋತ್ತಮಾಮ್। ದ್ವಿಸಹಸ್ರೇಣ ಕನ್ಯಾನಾಂ ತಥಾ ಶರ್ಮಿಷ್ಠಯಾ ಸಹ
ಶುಕ್ರನಿಂದ ಅಪಾರ ಧನ ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವಯಾನಿಯನ್ನು, ಜೊತೆಗೆ ಎರಡು ಸಾವಿರ ಯುವತಿಯರನ್ನು ಹಾಗೂ ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಪಡೆದನು.
ಸಂಪೂಜಿತಶ್ಚ ಶುಕ್ರೇಣ ದೈತ್ಯೈಶ್ಚ ನೃಪಸತ್ತಮಃ। ಜಗಾಮ ಸ್ವಪುರಂ ಹೃಷ್ಟೋಽನುಜ್ಞಾತೋಽಥ ಮಹಾತ್ಮನಾ
ಶುಕ್ರ ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರಿಂದ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಸತ್ಕಾರಗೊಂಡ ರಾಜನು, ಮಹಾತ್ಮನ ಅನುಮತಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ನಗರಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.
ಯಯಾತಿಃ ಸ್ವಪುರಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಮಹೇನ್ದ್ರಪುರಸಂನಿಭಮ್। ಪ್ರವಿಶ್ಯಾನ್ತಃಪುರಂ ತತ್ರ ದೇವಯಾನೀಂ ನ್ಯವೇಶಯತ್
ಯಯಾತಿ ತನ್ನ ಸ್ವನಗರವನ್ನು, ಇಂದ್ರನ ನಗರಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದದು, ತಲುಪಿ, ಅಂತರಂಗ ಭವನಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ದೇವಯಾನಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿಸಿದನು.
ದೇವಯಾನ್ಯಾಶ್ಚಾನುಮತೇ ಸುತಾಂ ತಾಂ ವೃಷಪರ್ವಣಃ। ಅಶೋಕವನಿಕಾಭ್ಯಾಶೇ ಗೃಹಂ ಕೃತ್ವಾ ನ್ಯವೇಶಯತ್
ದೇವಯಾನಿಯ ಒಪ್ಪಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ, ಅವನು ವೃಷಪರ್ವನ ಪುತ್ರಿಗೆ ಅಶೋಕವನದ ಹತ್ತಿರ ಮನೆ ಕಟ್ಟಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸವಾಗಿಸಿದನು.
ವೃತಾಂ ದಾಸೀಸಹಸ್ರೇಣ ಶರ್ಮಿಷ್ಠಾಂ ವಾರ್ಷಪರ್ವಣೀಮ್। ವಾಸೋಭರನ್ನಪಾನೈಶ್ಚ ಸಂವಿಭಜ್ಯ ಸುಸತ್ಕೃತಾಮ್
ವೃಷಪರ್ವನ ಪುತ್ರಿ ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆ, ಸಾವಿರ ದಾಸಿಯರೊಂದಿಗೆ, ಉಡುಪು, ಆಹಾರ, ಪಾನೀಯಗಳಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಿ, ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು.
ದೇವಯಾನ್ಯಾ ತು ಸಹಿತಃ ಸ ನೃಪೋ ನಹುಷಾತ್ಮಜಃ। `ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಪರಮಯಾ ಯುಕ್ತೋ ಮುಮುದೇ ಶಾಶ್ವತೀಃ ಸಮಾಃ
ದೇವಯಾನಿಯೊಂದಿಗೆ ನಾಹುಷನ ಮಗನು ಪರಮ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದನು.
ಅಶೋಕವನಿಕಾಮಧ್ಯೇ ದೇವಯಾನೀ ಸಮಾಗತಾ। ಶರ್ಮಿಷ್ಠಯಾ ಸಾ ಕ್ರೀಡಿತ್ವಾ ರಮಣೀಯೇ ಮನೋರಮೇ
ಅಶೋಕವನದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವಯಾನಿ ಮತ್ತು ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆ ಆ ಸುಂದರವಾದ, ಆಕರ್ಷಕವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಆಟವಾಡಿದರು.
ತತ್ರೈವ ತಾಂ ತು ನಿರ್ದಿಶ್ಯ ರಾಜ್ಞಾ ಸಹ ಯಯೌ ಗೃಹಮ್। ಏವಮೇವ ಸಹ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಬಹು ಕಾಲಂ ಮುಮೋದ ಚ
ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅವಳನ್ನು ರಾಜನಿಗೆ ತೋರಿಸಿ, ಅವಳು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಮನೆಗೆ ಹೋದಳು. ಹೀಗೆ ಇಬ್ಬರೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಬಹುಕಾಲ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.
ವಿಜಹಾರ ಬಹೂನಬ್ದಾನ್ದೇವವನ್ಮುದಿತಃ ಸುಖೀ
ಅವನು ಆ ದೈವಿಕ ವನದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಸುಖವಾಗಿ ಕಳೆದನು.
ಋತುಕಾಲೇ ತು ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೇ ದೇವಯಾನೀ ವರಾಙ್ಗನಾ। ಲೇಭೇ ಗರ್ಭಂ ಪ್ರಥಮತಃ ಕುಮಾರಂ ಚ ವ್ಯಜಾಯತ
ಋತು ಕಾಲ ಬಂದಾಗ, ದೇವಯಾನಿ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮಹಿಳೆ ಮೊದಲು ಗರ್ಭವತಿಯಾದಳು ಮತ್ತು ಮಗುವನ್ನು ಹೆತ್ತಳು.
ಗತೇ ವರ್ಷಸಹಸ್ರೇ ತು ಶರ್ಮಿಷ್ಠಾ ವಾರ್ಷಪರ್ವಣೀ। ದದರ್ಶ ಯೌವನಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಋತುಂ ಸಾ ಚಾನ್ವಚಿನ್ತಯತ್
ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಹೋದ ಬಳಿಕ, ವೃಷಪರ್ವನ ಪುತ್ರಿ ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆ ಯೌವನವನ್ನು ತಲುಪಿದಳು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಋತು ಕಾಲವನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಲು ಶುರುಮಾಡಿದಳು.
ಶುದ್ಧಾ ಸ್ನಾತಾ ತು ಶರ್ಮಿಷ್ಠಾ ಸರ್ವಾಲಙ್ಕಾರಶೋಭಿತಾ। ಅಶೋಕಶಾಖಾಮಾಲಮ್ಬ್ಯ ಸುಪುಷ್ಪಸ್ತಬಕೈರ್ವೃತಾಮ್
ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಸುಂದರ ಹೂಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಅಶೋಕ ಮರದ ಕೊಂಬೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಂತಳು.
ಆದರ್ಶೇ ಮುಖಮುದ್ವೀಕ್ಷ್ಯ ಭರ್ತುರ್ದರ್ಶನಲಾಲಸಾ। ಶೋಕಮೋಹಸಮಾವಿಷ್ಟಾ ವಚನಂ ಚೇದಮಬ್ರವೀತ್
ಕನ್ನಡಿಯಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಗಂಡನನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ, ದುಃಖ ಮತ್ತು ಮೋಹದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅವಳು ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡಿದಳು.
ಅಶೋಕ ಶೋಕಾಪನುದ ಶೋಕೋಪಹತಚೇತಸಾಮ್। ತ್ವನ್ನಾಮಾನಂ ಕುರುಷ್ವಾದ್ಯ ಪ್ರಿಯಸಂದರ್ಶನೇನ ಮಾಮ್। ಏವಮುಕ್ತವತೀ ಸಾ ತು ಶರ್ಮಿಷ್ಠಾ ಪುನರಬ್ರವೀತ್
ಅಶೋಕ ಮರಾ, ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡು, ದುಃಖದಿಂದ ಹೃದಯ ತುಂಬಿರುವ ನನಗೆ ಇಂದು ನನ್ನ ಪ್ರಿಯನನ್ನು ಕಾಣುವ ಅವಕಾಶ ನೀಡು, ನಿನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಸತ್ಯಮಾಡು. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೀಗೆಂದಳು:
ಋತುಕಾಲಶ್ಚ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೋ ನ ಚ ಮೇಽಸ್ತಿ ವೃತಃ ಪತಿಃ। ಕಿಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಕಿಂ ನು ಕರ್ತವ್ಯಂ ಕಿಂ ವಾ ಕೃತ್ವಾ ಸುಖಂ ಭವೇತ್
ನನಗೆ ಋತು ಕಾಲ ಬಂದಿದೆ, ಆದರೆ ನಾನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡ ಗಂಡನಿಲ್ಲ. ನನಗೆ ಏನು ಸಿಕ್ಕಿದೆ? ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಅಥವಾ ಏನು ಮಾಡಿದರೆ ನನಗೆ ಸಂತೋಷ ಸಿಗಬಹುದು?
ದೇವಯಾನೀ ಪ್ರಜಾತಾಽಸೌ ವೃಥಾಽಹಂ ಪ್ರಾಪ್ತಯೌವನಾ। ಯಥಾ ತಯಾ ವೃತೋ ಭರ್ತಾ ತಥೈವಾಹಂ ವೃಣೋಮಿ ತಮ್
ದೇವಯಾನಿ ಮಗುವನ್ನು ಹೆತ್ತಿದ್ದಾಳೆ; ನಾನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಯೌವನವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದೇನೆ. ಅವಳು ಹೇಗೆ ತನ್ನ ಗಂಡನನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡಳೋ, ನಾನೂ ಅವನನ್ನೇ ಆರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ರಾಜ್ಞಾ ಪುತ್ರಫಲಂ ದೇಯಮಿತಿ ಮೇ ನಿಶ್ಚಿತಾ ಮತಿಃ। ಅಪೀದಾನೀಂ ಸ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಈಯಾನ್ಮೇ ದರ್ಶನಂ ರಹಃ
ರಾಜನು ನನಗೆ ಮಗುವಿನ ಸಂತಾನವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ದೃಢ ನಿರ್ಧಾರ. ಬಹುಶಃ ಈಗ ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನು ನನಗೆ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಬರುವನು.
ಕೇಶೈರ್ಬಧ್ಯಾ ತು ರಾಜಾನಂ ಯಾಚೇಽಹಂ ಸದೃಶಂ ಪತಿಮ್। ಸ್ಪೃಹೇದಿದಂ ದೇವಯಾನೀ ಪುತ್ರಮೀಕ್ಷ್ಯ ಪುನಃಪುನಃ। ಕ್ರೀಡನ್ನನ್ತಃಪುರೇ ತಸ್ಯಾಃ ಕ್ವಚಿತ್ಕ್ಷಣಮವಾಪ್ಯ ಚ
ಕೇಶಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಗ ನಾನು ರಾಜನನ್ನು ನನ್ನ ಸಮಾನ ಗಂಡನಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಂಡೆ. ದೇವಯಾನಿಯ ಮಗನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೋಡಿದಾಗ ನನಗೆ ಆಸೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ. ಅವನು ಅವಳ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ನಾನು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇನೆ.
ಅಥ ನಿಷ್ಕ್ರಮ್ಯ ರಾಜಾಽಸೌ ತಸ್ಮಿನ್ಕಾಲೇ ಯದೃಚ್ಛಯಾ। ಅಶೋಕವನಿಕಾಭ್ಯಾಶೇ ಶರ್ಮಿಷ್ಠಾಂ ಪ್ರಾಪ ತಿಷ್ಠತೀಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಹೊರಗೆ ಬಂದು, ಅಶೋಕವನದ ಹತ್ತಿರ ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು.
ತಮೇಕಂ ರಹಿತೇ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶರ್ಮಿಷ್ಠಾ ಚಾರುಹಾಸಿನೀ। ಪ್ರತ್ಯುದ್ಗಮ್ಯಾಞ್ಜಲಿಂ ಕೃತ್ವಾ ರಾಜಾನಂ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್
ಅವನನ್ನು ಒಬ್ಬನೇ, ಗುಪ್ತ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆ, ಸುಂದರ ನಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ರಾಜನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದಳು.
ಸೋಮಸ್ಯೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೋರ್ವಾ ಯಮಸ್ಯ ವರುಣಸ್ಯ ವಾ। ತವ ವಾ ನಾಹುಷ ಗೃಹೇ ಕಃ ಸ್ತ್ರಿಯಂ ದ್ರಷ್ಟುಮರ್ಹತಿ
ಸೋಮ, ಇಂದ್ರ, ವಿಷ್ಣು, ಯಮ, ವರुण ಅಥವಾ ನಿನ್ನ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ, ಓ ನಾಹೂಷ, ಯಾರು ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ನೋಡಲು ಅರ್ಹರು?
ರೂಪಾಭಿಜನಶೀಲೈರ್ಹಿ ತ್ವಂ ರಾಜನ್ವೇತ್ಥ ಮಾಂ ಸದಾ। ಸಾ ತ್ವಾಂ ಯಾಚೇ ಪ್ರಸಾದ್ಯಾಹಮೃತುಂ ದೇಹಿ ನರಾಧಿಪ
ರೂಪ, ಕುಲ, ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನನ್ನು ಅರಿತಿದ್ದೀಯೆ ರಾಜನೇ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೋರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ, ನನ್ನ ಋತು ಕಾಲವನ್ನು ನನಗೆ ಒದಗಿಸು, ನರಾಧಿಪ.
ವೇದ್ಮಿ ತ್ವಾಂ ಶೀಲಸಂಪನ್ನಾಂ ದೈತ್ಯಕನ್ಯಾಮನಿನ್ದಿತಾಮ್। ರೂಪಂ ಚ ತೇ ನ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಸೂಚ್ಯಗ್ರಮಪಿ ನಿನ್ದಿತಮ್
ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಸದುಪಚಾರದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ದೈತ್ಯರ ಪುತ್ರಿಯಾಗಿ ದೋಷರಹಿತಳಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ. ನಿನ್ನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸೂಚಿಯ ಅಗ್ರದಷ್ಟು ಕೂಡ ದೋಷವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.
ತದಾಪ್ರಭೃತಿ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತ್ವಾಂ ಸ್ಮರಾಮ್ಯನಿಶಮುತ್ತಮೇ'। ಅಬ್ರವೀದುಶನಾ ಕಾವ್ಯೋ ದೇವಯಾನೀಂ ಯದಾಽವಹಮ್। ನೇಯಮಾಹ್ವಯಿತವ್ಯಾ ತೇ ಶಯನೇ ವಾರ್ಷಪರ್ವಣೀ
ಆ ಸಮಯದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಕಂಡು, ನಾನು ಸದಾ ನಿನ್ನನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ, ಓ ಶ್ರೇಷ್ಠೆಯೆ. ಉಶನ ಕಾವ್ಯನು ದೇವಯಾನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ವೃಷಪರ್ವನ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ನಿನ್ನ ಹಾಸಿಗೆಗೆ ಕರೆಯಬಾರದು' ಎಂದು.