ತಮೇವ ಯಾಹಿ ಪ್ರಸಮೀಕ್ಷ್ಯ ಯುಕ್ತಃ ಸುಯೋಧನಂ ತತ್ರ ಸಹಾನುಜಂ ಚ
ನೀನು ಸಿದ್ಧನಾಗಿ, ಸುಯೋಧನನನ್ನು ಅವನ ತಮ್ಮರೊಂದಿಗೆ ಎದುರಿಸಲು ನೇರವಾಗಿ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು.
ತಮಾಪತನ್ತಂ ಪ್ರಸಮೀಕ್ಷ್ಯ ಸರ್ವೇ ಕುರುಪ್ರವೀರಾಃ ಸಹಸಾಽಭ್ಯಗಚ್ಛನ್। ಪ್ರಹಸ್ಯ ವೀರಃ ಸ ತು ತಾನತೀತ್ಯ ದುರ್ಯೋಧನೇ ದ್ವೌ ನಿಚಖಾನ ಬಾಣೌ
ಅವನನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ಕುರು ಶೂರರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಎದುರಿಗೆ ಬಂದರು. ಆದರೆ ಆ ವೀರನು ನಗುತ್ತಾ ಅವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ದಾಟಿ, ದುರ್ಯೋಧನನ ಮೇಲೆ ಎರಡು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಾರಿಸಿದನು.
ತೇನಾರ್ದಿತೋ ನಾಗ ಇವ ಪ್ರಭಿನ್ನಃ ಪಾರ್ಥೇನ ವಿದ್ಧೋ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಪುತ್ರಃ । ಯುಯುತ್ಸಮಾನೋಽತಿರಥೇನ ಸಙ್ಖ್ಯೇ ಸ್ವಯಂ ವಿಗೃಹ್ಯಾರ್ಜುನಮಾಸಸಾದ
ಪಾರ್ಥನ ಬಾಣದಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನು, ಗಾಯಗೊಂಡ ಆನೆಯಂತೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಉತ್ಸುಕನಾಗಿ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಸ್ವತಃ ಎದುರಿಸಲು ಬಂದನು.
ಸ ಭೀಮಧನ್ವಾನಮುದಗ್ರವೇಗೋ ಧನಞ್ಜಯಂ ಶತ್ರುಶತೈರಜೇಯಮ್। ಆಕರ್ಣಪೂರ್ಣಾಯತಚೋದಿತೇನ ಭಲ್ಲೇನ ವಿವ್ಯಾಧ ಲಲಾಟಮಧ್ಯೇ
ಅಸಂಖ್ಯಾತ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಅಜೇಯನಾದ ಧನಂಜಯನ額ದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಎಳೆದ ಬೃಹತ್ ಬಾಣದಿಂದ ಹೊಡೆದರು.
ಸ ತೇನ ಬಾಣೇನ ಸಮರ್ಪಿತೇನ ಜಾಮ್ಬೂನದಾಭೇನ ಸುಸಂಹಿತೇನ । ರರಾಜ ಪಾರ್ಥೋ ರುಧಿರಂ ಕ್ಷರನ್ವೈ ಯಥೈಕರಶ್ಮಿರ್ಭಗವಾನ್ದಿವಾರ್ಕಃ
ಆ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಾರಿಸಿದ, ಬಂಗಾರದ ತುದಿಯ ಬಾಣದಿಂದ ಪಾರ್ಥನು ಗಾಯಗೊಂಡು, ರಕ್ತ ಹರಿಯುತ್ತಾ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಿರಣದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.
ಅಥಾಸ್ಯ ಬಾಣೇನ ವಿದಾರಿತಸ್ಯ ಪ್ರಾದುರ್ವಭೂವಾಸ್ರಮಜಸ್ರಮುಷ್ಣಮ್। ಸಾ ತಸ್ಯ ಜಾಮ್ಬೂನದಪುಷ್ಪಚಿತ್ರಾ ಮಾಲೇವ ಧಾರಾಽಭಿವಿರಾಜತೇ ಸ್ಮ
ಆ ಬಾಣದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಗಾಯದಿಂದ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬಿಸಿ ರಕ್ತ ಹರಿಯತೊಡಗಿತು. ಆ ರಕ್ತದ ಹರಿವು, ಬಂಗಾರದ ಹೂವಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಹಾರೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಸ ತೇನ ಬಾಣಾಭಿಹತಸ್ತರಸ್ವೀ ದುಯೋಧನೇನೋದ್ಧತಮನ್ಯುವೇಗಃ । ಶರಾನುಪಾದಾಯ ವಿಷಾಗ್ನಿಕಲ್ಪಾನ್ವಿವ್ಯಾಧ ರಾಜಾನಮದೀನಸತ್ವಃ
ದುರ್ಯೋಧನನ ಬಾಣದಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡರೂ, ವೇಗ ಮತ್ತು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ಅರ್ಜುನನು, ವಿಷದಂತಿರುವ ಬಾಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ರಾಜನನ್ನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಹೊಡೆದನು.
ದುರ್ಯೋಧನಶ್ಚಾಪಿ ತಮುಗ್ರತೇಜಾಃ ಪಾರ್ಥಶ್ಚ ದುರ್ಯೋಧನಮೇಕವೀರಃ । ಅನ್ಯೋನ್ಯಮಾಜೌ ಪುರುಷಪ್ರವೀರೌ ಸಮ ಸಮಾಜಘ್ನತುರಾಜಮೀಢೌ
ದುರ್ಯೋಧನನು ಭಯಂಕರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಪಾರ್ಥನು ಏಕವೀರನಾಗಿದ್ದರೂ, ಇಬ್ಬರೂ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರುಷರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಸಮಾನವಾಗಿ ಹೊಡೆದುಕೊಂಡರು.
ತತಃ ಪ್ರಭಿನ್ನೇನ ಮಹಾಗಜೇನ ಮಹೀಧರಾಭೇನ ಪುನರ್ವಿಕರ್ಣಃ । ರಥೈಶ್ಚತುರ್ಭಿರ್ಗಜಪಾದರಕ್ಷೈಃ ಕುನ್ತೀಸುತಂ ಪಾಣ್ಡವಮಭ್ಯಧಾವತ್
ಆಮೇಲೆ, ಪರ್ವತದಂತಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ಆನೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ರಥಗಳನ್ನು, ಆನೆ ಮತ್ತು ಕಾಲಾಳು ಯೋಧರು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ, ವಿಕರ್ಣನು ಕುಂತಿಯ ಮಗನಾದ ಪಾಂಡವನ ಕಡೆಗೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
ತಮಾಪತನ್ತಂ ತ್ವರಿತಂ ಗಜೇನ್ದ್ರಂ ಧನಞ್ಜಯಃ ಕುಮ್ಭಲಲಾಟಮಧ್ಯೇ। ಆಕರ್ಣಪೂರ್ಣೇನ ದೃಢಾಯಸೇನ ಬಾಣೇನ ವಿವ್ಯಾಧ ಭೃಶಂ ತು ವೀರಃ
ಆ ಆನೆ ವೇಗವಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಧನಂಜಯನು ಬಲವಾದ ಬಾಣವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಎಳೆದು ಆ ಆನೆಯ ತಲೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದನು.
ಪಾರ್ಥೇನ ಸೃಷ್ಟಃ ಸ ತು ಗೃಧ್ರಪತ್ರೋ ಹ್ಯಾಪುಙ್ಖದೇಶಂ ಪ್ರವಿವೇಶ ನಾಗಮ್। ವಿದಾರ್ಯ ಶೈಲಪ್ರವರಪ್ರಕಾಶಂ ಯಥಾಽಶನಿಃ ಪರ್ವತಮಿನ್ದ್ರಸೃಷ್ಟಃ
ಪಾರ್ಥನು ಹಾರಿಸಿದ ಗಿಡುಗದ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿರುವ ಆ ಬಾಣ, ಆ ಆನೆಯ ತಲೆಗೆ ನುಗ್ಗಿ, ಪರ್ವತದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ತಲೆಯನ್ನು ಚೂರುಮಾಡಿತು, ಅದು ಇಂದ್ರನ ವಜ್ರದಿಂದ ಪರ್ವತ ಶಿಖರವನ್ನು ಚೂರುಮಾಡಿದಂತೆ.
ಶರಪ್ರತಪ್ತಃ ಸ ತು ನಾಗರಾಜಃ ಪ್ರವೇಪಿತಾಙ್ಗೋ ವ್ಯಥಿತಾನ್ತರಾತ್ಮಾ। ಸಂಸೀದಮಾನೋ ನಿಪಪಾತ ಭೂಮೌ ವಜ್ರಾಹತಂ ಶೃಙ್ಗಮಿವಾಚಲಸ್ಯ
ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸುಟ್ಟ ಆ ಆನೆರಾಜನು, ದೇಹವು ನಡುಗುತ್ತಾ, ಮನಸ್ಸು ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ಪರ್ವತದ ಶಿಖರವನ್ನು ವಜ್ರದಿಂದ ಹೊಡೆದಂತೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು.
ನಿಪಾತಿತೇ ದನ್ತಿವರೇ ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ತ್ರಾಸಾದ್ವಿಕರ್ಣಃ ಸಹಸಾಽವತೀರ್ಯ । ತೂರ್ಣಂ ಪದಾನ್ಯಷ್ಟಶತಾನಿ ಗತ್ವಾ ವಿವಿಂಶತೇಃ ಸ್ಯನ್ದನಮಾರುರೋಹ
ಗಜರಾಜನನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸಿದಾಗ ಭಯದಿಂದ ವಿಕರ್ಣನು ತಕ್ಷಣವೇ ತನ್ನ ರಥದಿಂದ ಇಳಿದು, ಎಂಟು ನೂರು ಹೆಜ್ಜೆಗಳನ್ನು ಓಡಿ, ವಿವಿಂಶತಿಯ ರಥವನ್ನು ಏರಿ ಕುಳಿತನು.
ನಿಹತ್ಯ ನಾಗಂ ತು ಶರೇಣ ತೇನ ವಜ್ರೋಪಮೇನಾದ್ರಿವರಪ್ರಕಾಶಮ್। ತಥಾವಿಧೇನೈವ ಶರೇಣ ಪಾರ್ಥೋ ದುರ್ಯೋಧನಂ ವಕ್ಷಸಿ ನಿರ್ಬಿಭೇದ
ಅರ್ಜುನನು ಆ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಬಲವಾದ ಬಾಣದಿಂದ ಆ ಗಜವನ್ನು ಕೊಂದ ಬಳಿಕ, ಅದೇ ರೀತಿ ಮತ್ತೊಂದು ಬಲವಾದ ಬಾಣದಿಂದ ದುರ್ಯೋಧನನ ಹೃದಯವನ್ನು ಕೂಡ ಭೇದಿಸಿದನು.
ಹತೇ ಗಜೇ ರಾಜನಿ ಚೈವ ಭಿನ್ನೇ ಭಗ್ನೇ ವಿಕರ್ಣೇ ಚ ಸಪಾದರಕ್ಷೇ । ಗಾಣ್ಡೀವಮುಕ್ತೈರ್ವಿಶಿಖೈಃ ಪ್ರಭಿನ್ನಾಸ್ತೇ ಯೋಧಮುಖ್ಯಾಃ ಸಹಸಾ ಪ್ರಜಗ್ಮುಃ
ಗಜರಾಜನು ಸತ್ತಾಗ, ರಾಜನು ಗಾಯಗೊಂಡಾಗ ಮತ್ತು ವಿಕರ್ಣನು ತನ್ನ ರಕ್ಷಕರೊಡನೆ ಓಡಿಹೋದಾಗ, ಗಾಂಡೀವದಿಂದ ಹೊರಬಂದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡ ಯೋಧರು ಹಠಾತ್ ಭಯದಿಂದ ಓಡಿಹೋದರು.
ದೃಷ್ಟ್ವೈವ ಬಾಣೇನ ಹತಂ ಚ ನಾಗಂ ಯೋಧಾಂಶ್ಚ ಸರ್ವಾನ್ನೃಪತಿರ್ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ। ರಥಂ ಸಮಾವೃತ್ಯ ಕುರಗ್ನವೀರೋ ರಣಾತ್ಪ್ರದುದ್ರಾವ ಯತೋ ನ ಪಾರ್ಥಃ
ಬಾಣದಿಂದ ಗಜರಾಜನು ಬಿದ್ದುದನ್ನು, ಎಲ್ಲ ಯೋಧರೂ ಓಡಿಹೋದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಜನು ತನ್ನ ರಥದೊಳಗೆ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಪಾರ್ಥನಿಂದ ದೂರವಾಗಿ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಿಂದ ಓಡಿಹೋದನು.
ತಂ ಭೀತರೂಪಂ ತ್ವರಿತಂ ವ್ರಜನ್ತಂ ದುರ್ಯೋಧನಂ ಶತ್ರುಗಣಾವಮರ್ದೀ । ಅನ್ವಾಹ್ವಯದ್ಯೋದ್ಧುಮನಾಃ ಕಿರೀಟೀ ಬಾಣಾಭಿವಿದ್ಧಂ ರುಧಿರಂ ವಮನ್ತಮ್
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವ ದುರ್ಬಲವಾದ ದುರ್ಯೋಧನನು ಭಯದಿಂದ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಓಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಕಿರೀಟಧಾರಿ ಅರ್ಜುನನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಉತ್ಸುಕನಾಗಿ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು ರಕ್ತ ಹರಿಯುತ್ತಾ ಓಡುತ್ತಿರುವ ಅವನನ್ನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಕರೆಯುತ್ತಾ ಕೂಗಿದನು.
ತಸ್ಮಿನ್ಮಹೇಷ್ವಾಸವರೇಽತಿವಿದ್ಧೇ ಧನಞ್ಜಯೇನಾಪ್ರತಿಮೇನ ಯುದ್ಧೇ। ಸರ್ವಾಣಿ ಸೈನ್ಯಾನಿ ಭಯಾರ್ದಿತಾನಿ ತ್ರಾಸಂ ಯಯುಃ ಪಾರ್ಥಮುದೀಕ್ಷ್ಯ ತಾನಿ
ಆ ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಧನಂಜಯನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಗಾಯಗೊಳಿಸಿದಾಗ, ಪಾರ್ಥನನ್ನು ನೋಡಿ ಎಲ್ಲಾ ಸೇನೆಗಳು ಭಯದಿಂದ ತಲ್ಲಣಗೊಂಡವು.
ತತಸ್ತು ತೇ ಶಾನ್ತಿಪರಾಶ್ಚ ಸರ್ವೇ ದೃಷ್ಟ್ವಾಽರ್ಜುನಂ ನಾಗಮಿವ ಪ್ರಭಿನ್ನಮ್। ಉಚ್ಚೈರ್ನದನ್ತಂ ಬಲಮತ್ತಮಾಜೌ ಮಧ್ಯೇ ಸ್ಥಿತಂ ಸಿಂಹಮಿವರ್ಷಭಾಣಾಮ್
ಅರ್ಜುನನು ಭಂಗಗೊಂಡ ಗಜದಂತೆ ಯುದ್ಧಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿದ್ದನ್ನು, ಎತ್ತುಗಳ ನಡುವೆ ಸಿಂಹನಂತೆ ನಿಂತಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ, ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬರುವ ಯೋಧರೆಲ್ಲರೂ ಭಯದಿಂದ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಆಶಿಸಿದರು.
ಗಾಣ್ಡೀವಶಬ್ದೇನ ತು ಪಾಣ್ಡವಸ್ಯ ಯೋಧಾ ನಿಪೇತುಃ ಸಹಸಾ ರಥೇಭ್ಯಃ। ಭಯಾರ್ದಿತಾಃ ಪಾರ್ಥಶರಾಭಿತಪ್ತಾಃ ಸಿಂಹಾಭಿಪನ್ನಾ ಇವ ವಾರಣೇನ್ದ್ರಾಃ
ಪಾಂಡವನ ಗಾಂಡೀವದ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿದ ಯೋಧರು ಪಾರ್ಥನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸುಟ್ಟು ಭಯದಿಂದ ತಮ್ಮ ರಥಗಳಿಂದ ತಕ್ಷಣವೇ ಕೆಳಗೆ ಹಾರಿದರು; ಅವರು ಸಿಂಹನ ದಾಳಿಗೆ ಒಳಗಾದ ಗಜರಾಜರಂತೆ ಆಗಿದ್ದರು.
ಸಂರಕ್ತನೇತ್ರಃ ಪುನರಿನ್ದ್ರಕರ್ಮಾ ವೈಕರ್ತನಂ ದ್ವಾದಶಭಿಃ ಪೃಷತ್ಕೈಃ। ವಿತ್ರಾಸ್ಯ ತೇಷಾಂ ದ್ರವತಾಂ ಸಮೈಕ್ಷದ್ದುಃಶಾಸನಂ ಚೈಕರಥೇನ ಪಾರ್ಥಃ
ರಕ್ತಮಡುಗಟ್ಟಿದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಂದ್ರನ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ ಅರ್ಜುನನು, ಕಾರ್ಣನನ್ನು ಹನ್ನೆರಡು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಓಡುತ್ತಿರುವ ಯೋಧರಿಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು; ಅಲ್ಲದೆ, ದುಃಶಾಸನನನ್ನು ಒಬ್ಬನೇ ಎದುರಿಸಿದನು.
ಕರ್ಣೋಽಬ್ರವೀತ್ಪಾರ್ಥಶರಾಭಿತಪ್ತೋ ದುರ್ಯೋಧನಂ ದುಷ್ಪ್ರಸಹಂ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ । ದೃಷ್ಟೋಽರ್ಜುನೋಽಯಂ ಪ್ರತಿಯಾಮ ಶೀಘ್ರಂ ಶ್ರೇಯೋ ವಿಧಾಸ್ಯಾಮ ಇತೋ ಗತೇನ
ಪಾರ್ಥನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸುಟ್ಟು, ದುರ್ಯೋಧನ ಮತ್ತು ದುಃಶಾಸನನನ್ನು ನೋಡಿದ ಕಾರ್ಣನು, 'ಇಗೋ ಅರ್ಜುನ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ! ನಾವು ಬೇಗ ಹಿಂದಿರುಗೋಣ; ಇಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಏನೂ ಪ್ರಯೋಜನವಿಲ್ಲ, ಹಿಂದಿರುಗಿದ ಮೇಲೆ ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹುಡುಕೋಣ' ಎಂದನು.
ಮನ್ಯೇ ತ್ವಯಾ ತಾತ ಕೃತಂ ಚ ಕಾರ್ಯಂ ಯದರ್ಜುನೋಽಸ್ಮಾಭಿರಿಹಾದ್ಯ ದೃಷ್ಟಃ । ಭೂಯೋ ವನಂ ಗಚ್ಛತು ಸವ್ಯಸಾಚೀ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಪೂರ್ಣಂ ಸಮಯಂ ನ ತೇಷಾಮ್
ಪ್ರಿಯ ರಾಜಕುಮಾರ, ಇಂದು ನಾವು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಿದ್ದೇವೆ, ಅಂದರೆ ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯ ಸಾಧನೆಯಾಗಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಸವ್ಯಾಸಾಚಿಯು ಮತ್ತೆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಲಿ; ಅವರ ಅವಧಿ ಇನ್ನೂ ಮುಗಿಯಿಲ್ಲ ಎಂದು ನನಗೆ ತೋರುತ್ತದೆ.
ಶರಾರ್ದಿತಾಸ್ತೇ ಯುಧಿ ಪಾಣ್ಡವೇನ ಪ್ರಸಸುರನ್ಯೋನ್ಯಮಥಾಹ್ವಯನ್ತಃ। ಕರ್ಣೋಽಬ್ರವೀದಾಪತತ್ಯೇಷ ಜಿಷ್ಣುರ್ದುರ್ಯೋಧನಂ ಸಂಪರಿವಾರ್ಯ ಯಾಮಃ
ಪಾಂಡವನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಗಾಯಗೊಂಡ ಅವರು, ಪರಸ್ಪರ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಪ್ರೋತ್ಸಾಹಿಸುತ್ತಾ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ ಕಾರ್ಣನು, 'ಇಗೋ ಜಿಷ್ಣು ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ! ನಾವು ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ಹಿಂದಿರುಗೋಣ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಸರ್ವಾಸ್ತ್ರವಿದ್ವಾರಣಯೂಥಪಾಭಃ ಕಾಲೇ ಪ್ರಹರ್ತಾ ಯುಧಿ ಶಾತ್ರವಾಣಾಮ್। ಅಯಂ ಚ ಪಾರ್ಥಃ ಪುನರಾಗತೋ ನೋ ಮೂಲಂ ಚ ರಕ್ಷ್ಯಂ ಭರತರ್ಷಭಾಣಾಮ್
ಅವನು ಎಲ್ಲ ಆಯುಧಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದವನು, ಗಜಗಳ ಗುಂಪಿನ ನಾಯಕನಂತೆ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಸೂಕ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆತ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ಈಗ ಪಾರ್ಥನು ಮತ್ತೆ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ; ನಾವು ಭರತವಂಶದ ಮೂಲವನ್ನು ಕಾಯಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಸಮೀಕ್ಷ್ಯ ಪಾರ್ಥಂ ತರಸಾಽಽಪತನ್ತಂ ದುರ್ಯೋಧನಃ ಕಾಲಮಿವಾತ್ತಶಸ್ತ್ರಮ್ । ಭಯಾರ್ತರೂಪಃ ಶರಣಂ ಪ್ರಪೇದೇ ದ್ರೋಣಂ ಚ ಕರ್ಣಂ ಚ ಕೃಪಂ ಚ ಭೀಷ್ಮಮ್
ಪಾರ್ಥನು ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿ ಕಾಲನಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ದಾಳಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದುರ್ಯೋಧನನು ಭಯದಿಂದ ದ್ರೋಣ, ಕಾರ್ಣ, ಕೃಪ ಮತ್ತು ಭೀಷ್ಮರ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕಿದನು.
ತಂ ಭೀತರೂಪಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜನ್ತಂ ದುರ್ಯೋಧನಂ ಶತ್ರುಸಹೋ ನಿಷಙ್ಗೀ। ಇತ್ಯಬ್ರವೀತ್ಪ್ರೀತಮನಾಃ ಕಿರೀಟೀ ಬಾಣಾಭಿತಪ್ತಂ ರುಧಿರಂ ವಮನ್ತಮ್
ಭಯದಿಂದ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಓಡುತ್ತಿರುವ ದುರ್ಬಲ ದುರ್ಯೋಧನನನ್ನು ನೋಡಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವ, ಖಡ್ಗಧಾರಿ ಅರ್ಜುನನು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡು ರಕ್ತ ಹರಿಯುತ್ತಾ ಓಡುತ್ತಿರುವ ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ವಿಹಾಯ ಕೀರ್ತಿಂ ಚ ಯಶಶ್ಚ ಲೋಕೇ ಯುದ್ಧಾತ್ಪರಾವೃತ್ಯ ಪಲಾಯಸೇ ಕಿಮ್। ನ ನನ್ದಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ತವಾಹತಾನಿ ತೂರ್ಯಾಣಿ ಯುದ್ಧಾದವರೋಪಿತಸ್ಯ
ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡುತ್ತಿರುವ ನೀನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪೆರು ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಕೈಬಿಟ್ಟಿದ್ದೀಯೆ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೋತು ಓಡಿದವನಿಗೆ ಗೆಲುವಿನ ಡೊಳ್ಳುಗಳು ನಾದಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ನ ಭೋಕ್ಷ್ಯಸೇ ಸೋಽದ್ಯ ಮಹೀಂ ಸಮಗ್ರಾಂ ಯಾನಾನಿ ವಸ್ತ್ರಾಣ್ಯಥ ಭೋಜನಾನಿ। ಕಲ್ಯಾಣಗನ್ಧೀನಿ ಚ ಚನ್ದನಾನಿ ಯುದ್ಧಾತ್ಪರಾವೃತ್ಯ ತು ಭೋಕ್ಷ್ಯಸೇ ಕಿಮ್ । ಸುವರ್ಣಮಾಲ್ಯಾನಿ ಚ ಕುಣ್ಡಲಾನಿ ಹಾರಾಂಶ್ಚ ವೈಡೂರ್ಯಕೃತೋಪಧಾನಾನ್
ನೀನು ಇಂದು ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆನಂದಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ರಥಗಳು, ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಆಹಾರ, ಸುಗಂಧಿ ಚಂದನ, ಬಂಗಾರದ ಹಾರಗಳು, ಕಿವಿಯೋಲೆಗಳು, ವೈಡುರ್ಯದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾರಗಳು—allವು ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿದವನಿಗೆ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಚ್ಯುತರಾ ಯುದ್ಧಾನ್ನ ತು ಶಙ್ಖಶಬ್ದಾಸ್ತಥಾ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ತವಾದ್ಯ ಪಾಪ। ನ ಭೋಗಹೇತೋರ್ವರಚನ್ದನಂ ಚ ಸ್ತ್ರಿಯಶ್ಚ ಮುಖ್ಯಾ ಮಧುರಪ್ರಲಾಪಾಃ । ಯುದ್ಧಾತ್ಪ್ರಯಾತಸ್ಯ ನರೇನ್ದ್ರಸೂನೋ ಪರೇ ಚ ಲೋಕೇ ಫಲಿತಾ ನ ಚೇಹ
ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಓಡಿದರೆ, ಪಾಪಿ, ಇಂದು ನಿನ್ನಿಗಾಗಿ ಶಂಖಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಉತ್ತಮ ಚಂದನ, ಸೊಗಸಾದ ಹೆಂಗಸರು, ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳು—allವು ದೊರೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಯುದ್ಧವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವ ರಾಜಕುಮಾರನಿಗೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಅಲ್ಲಿಯೂ ಫಲವಿಲ್ಲ.