ತೇಷಾಂ ನೈವಾಪಯಾನೇ ಚ ನಾಭಿಯಾನೇ ಭವನ್ಮತಿಃ । ಶೀಘ್ರತಾಮೇವ ಪಾರ್ಥಸ್ಯ ಪೂಜಯನ್ತಸ್ತು ವಿಸ್ಮಿತಾಃ
ಅವರು ಹಿಂತಿರುಗುವದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಹೋಗುವದಕ್ಕೂ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ; ಪಾರ್ಥನ ವೇಗವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಗೌರವಿಸಿದರು.
ಚನ್ದ್ರಾವದಾತಂ ಸಾಮುದ್ರಂ ಕುರುಸೈನ್ಯಭಯಂಕರಮ್। ತತಃ ಶಙ್ಖಮುಪಾಧ್ಮಾಸೀದ್ದ್ವಿಷತಾಂ ರೋಮಹರ್ಷಣಮ್। ಜ್ಯಾಘೋಷಂ ತಲಘೋಷಂ ಚ ಕೃತ್ವಾ ಭೂತಾನ್ಯಮೋಹಯತ್
ನಂತರ, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಬಿಳಿಯಾದ ಸಮುದ್ರದ ಧ್ವನಿಯಂತಹ ಶಂಖವನ್ನು ಊದಿದನು; ಅದು ಕೌರವರ ಸೇನೆಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸಿತು, ಶತ್ರುಗಳ ರೋಮಾಂಚನವಾಗಿಸಿತು. ಅವನ ಧನುಸ್ಸಿನ ಜ್ಯೆಯ ಶಬ್ದ ಮತ್ತು ಕೈ ತಟ್ಟಿದ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಗಾಬರಿಯಾಗಿದವು.
ತಸ್ಯ ಶಙ್ಖಸ್ಯ ಶಬ್ದೇನ ಧನುಷೋ ನಿಸ್ವನೇನ ಚ। ಶಬ್ದೇನಾಮಾನುಷಾಣಾಂ ಚ ಭೂತಾನಾಂ ಧ್ವಜವಾಸಿನಾಮ್ । ವಿಯದ್ಗತಾನಾಂ ದೇವಾನಾಂ ಮಾನುಷಾಣಾಂ ರವೇಣ ಚ
ಅವನ ಶಂಖದ ಧ್ವನಿ, ಧನುಸ್ಸಿನ ಘೋಷ, ಧ್ವಜವಾಳಿದ ಭೂತಗಳ ಕೂಗು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿರುವ ದೇವತೆಗಳೂ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ಮಾನವರೂ ಆ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದರು.
ಊರ್ಧ್ವಂ ಪುಚ್ಛಂ ವಿಧೂನ್ವಾನಾ ಹೇಮಮಾಣಾಃ ಸಮನ್ತತಃ । ಗಾವಃ ಸವತ್ಸಾಃ ಸಂತ್ರಸ್ತಾ ನಿವೃತ್ತಾ ದಕ್ಷಿಣಾಂ ದಿಶಂ
ಅಲ್ಲಿಯ ಹಸುಗಳು, ಹೊಳಪಿನ ಬಣ್ಣದವು, ತಮ್ಮ ಕರುಗಳೊಡನೆ ಭಯದಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬಾಲವನ್ನು ಎತ್ತಿ ಆಡುವಂತೆ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದವು.
ತತಃ ಸ ಸಮರೇ ಶೂರೋ ಬೀಭತ್ಸುಃ ಶತ್ರುಪೂಗಹಾ। ಗೋಪಾಲಾಂಶ್ಚೋದಯಾಮಾಸ ಗಾವಶ್ಚೋದಯತೇತಿ ಚ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಅರ್ಜುನನು, ಗೋವಳಿಗರಿಗೆ, 'ಹಸುಗಳನ್ನು ಮುಂದೆ ಓಡಿಸಿ!' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವರನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದನು.
ಉತ್ತರಂ ಚಾಹ ಬೀಭತ್ಸುರ್ಹರ್ಷಯನ್ಪಾಣ್ಡುನನ್ದನಃ । ಗವಾಮಗ್ರಂ ಸಮೀಕ್ಷಸ್ವ ಗಶ್ಚೈವಾಶು ನಿವರ್ತಯ
ಪಾಂಡುಪುತ್ರನಾದ ಅರ್ಜುನನು ಉತ್ತರನಿಗೆ ಹರ್ಷ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾ, 'ಹಸುಗಳ ಮುಂದಿನ ಭಾಗವನ್ನು ನೋಡಿಕೋ ಮತ್ತು ಅವುಗಳನ್ನು ಬೇಗ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿಸು,' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಯಾವದೇತೇ ನಿವರ್ತನ್ತೇ ಕುರವೋ ಜವಮಾಸ್ಥಿತಾಃ । ಯಾಹ್ಯುತ್ತರೇಣ ಗಾಶ್ಚೈತಾಃ ಸೈನ್ಯಾನಾಂ ಚ ನೃಪಾತ್ಮಜ
ಈ ಕುರವರು ವೇಗವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಬರುತ್ತಿರುವ ತನಕ, ರಾಜಕುಮಾರನೇ, ನೀನು ಉತ್ತರನೊಂದಿಗೆ ಈ ಹಸುಗಳನ್ನು ಬೇಗ ಓಡಿಸು.
ಪಶ್ಯನ್ತು ಕುರವಃ ಸರ್ವೇ ಮಮ ವೀರ್ಯಪರಾಕ್ರಮಮ್
ಎಲ್ಲಾ ಕುರವರು ನನ್ನ ಶೌರ್ಯವನ್ನೂ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನೂ ನೋಡಲಿ.
ದೃಷ್ಟವಾ ಯಾನ್ತಮದೂರಸ್ಥಂ ಕ್ಷಿಪ್ರಮಭ್ಯಪತನ್ರಥೈಃ ।। ಹಸ್ತ್ಯಶ್ವಪರಿವಾರೇಣ ಮಹತಾಽಭಿವಿರಾಜತಾ
ಅವರು ದೂರವಲ್ಲದ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಕುರವರು ರಥಗಳೊಂದಿಗೆ, ದೊಡ್ಡ ಆನೆ ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳ ಬಳಗದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ ವೇಗವಾಗಿ ಮುಂದೆ ಬಂದರು.
ಯೋಧೈಃ ಪ್ರಾಸಾಸಿಹಸ್ತೈಶ್ಚ ಚಾಪಬಾಣೋದ್ಯತಾಯುಧೈಃ ।। ತಾನ್ಯನೀಕಾನ್ಯಶೋಭನ್ತ ಕುರೂಣಾಮಾತತಾಯಿನಾಮ್
ಗದೆಯೂ ಕತ್ತಿಯೂ ಹಿಡಿದ ಯೋಧರು, ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಂಡವರು, ಆ ಕುರುಸೈನ್ಯದ ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಿದರು.
ಸಂಸರ್ಪನ್ತ ಇವಾಕಾಶೇ ವಿದ್ಯುತ್ವನ್ತೋ ವಲಾಹಕಾಃ ।। ತಾನಿ ದೃಷ್ಟ್ವಾಽಪ್ಯನೀಕಾನಿ ನಿವರ್ತಿತರಥಾನಿ ಚ
ಆ ವಿಭಾಗಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚು ಹೊಡೆಯುವ ಮೋಡಗಳಂತೆ ಹಾರುತ್ತಿದ್ದವು; ಆ ವಿಭಾಗಗಳನ್ನೂ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿದ ರಥಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿ,
ಪಾರ್ಥೋಽಪಿ ವಾಯುವದ್ಧೋರಂ ಸೈನ್ಯಾಗ್ರಂ ವ್ಯಧುನೋಚ್ಛರೈಃ ।। ತಾಂ ಶತ್ರುಸೇನಾಂ ತರಸಾ ಪ್ರಣುದ್ಯ ಗಾಶ್ಚಾಪಿ ಜಿತ್ವಾ ಧನುಷಾ ಪರೇಣ
ಪಾರ್ಥನು ಗಾಳಿಯಂತೆ ಭಯಂಕರನಾಗಿ, ತನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸೈನ್ಯದ ಮುಂದಿನ ಭಾಗವನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ನಡುಗಿಸಿದನು; ಶತ್ರುಸೈನ್ಯವನ್ನು ಓಡಿಸಿ, ತನ್ನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಹಸುಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡನು.
ದುರ್ಯೋಧನಾಯಾಭಿಮುಖಂ ಪ್ರಯಾನ್ತಂ ಕುರುಪ್ರವೀರಾಃ ಸಹಸಾಽಭ್ಯಗಚ್ಛನ್ ।। ಗೋಷು ಪ್ರಯಾತಾಸು ಜವೇನ ಮಾತ್ಸ್ಯಾನ್ಕಿರೀಟಿನಂ ಪ್ರೀತಿಯುತಂ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ
ದುರ್ಯೋಧನನ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಕುರವರು ಹಠಾತ್ ಎದುರಿಗೆ ಬಂದರು; ಹಸುಗಳ ನಡುವೆ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಾದ್ಸ್ಯರನ್ನು ಮತ್ತು ಸಂತೋಷದಿಂದಿದ್ದ ಕಿರೀಟಿಯನ್ನು ನೋಡಿ.
ಪಶೂನ್ಸಮಾದಾಯ ತತೋ ನಿವೃತ್ತಾ ಗೋಪಾಃ ಸಮಸ್ತಾಃ ಪ್ರಯಯುಶ್ಚ ರಾಷ್ಟ್ರಮ್
ನಂತರ, ಹಸುಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿಕೊಂಡು ಎಲ್ಲ ಗೋವಳಿಗರೂ ಹಿಂದಕ್ಕೆ ತಿರುಗಿ ತಮ್ಮ ಊರಿಗೆ ಹೋದರು.
ತತಸ್ತ್ರೀಣಿ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ರಥಾನಾಂ ಚ ಧನುಷ್ಮತಾಮ್। ಘೋರಾಣಿ ಕುರುವೀರಾಣಾಂ ಪರ್ಯಕೀರ್ಯನ್ತ ಭಾರತ
ಆಮೇಲೆ, ಮೂರು ಸಾವಿರ ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದ ಭಯಂಕರ ಕುರುವೀರರ ರಥಗಳು ಅಣಿಯಾಗಿದ್ದವು, ಭಾರತ.
ಕರ್ಣೋ ರಥಸಹಸ್ರೇಣ ಪ್ರತ್ಯಗೃಹ್ಣಾದ್ಧನಞ್ಜಯಮ್। ಭೀಷ್ಮಃ ಶಾನ್ತನವೋ ಧೀಮಾನ್ಸಹಸ್ರೇಣ ಪುರಸ್ಕೃತಃ
ಕರ್ಣನು ಸಾವಿರ ರಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಧನಂಜಯನಿಗೆ ಎದುರಾಗಿ ನಿಂತನು; ಶಾಂತನುವಿನ ಪುತ್ರನಾದ ಭೀಷ್ಮನು ಸಹ ಸಾವಿರ ರಥಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು ಬುದ್ಧಿವಂತನಾಗಿ ನಿಂತನು.
ತಥಾ ರಥಸಹಸ್ರೇಣ ಭ್ರಾತೃಭಿಃ ಪರಿವಾರಿತಃ। ಪಶ್ಚಾದ್ದುರ್ಯೋಧನೋಽತಿಷ್ಠದ್ಯಶಸಾ ಚ ಶ್ರಿಯಾ ಜ್ವಲನ್
ಹಾಗೆಯೇ, ದುರ್ಮತಿಯಾದ ದುಶ್ಯಾಸನನು ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ಸಾವಿರ ರಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಿಂದೆ ನಿಂತು, ಕೀರ್ತಿಯೂ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿದ್ದನು.
ಅತಿಷ್ಠನ್ನಿವಕಾಶೇಷು ಪಾದಾತಾಃ ಸಹ ವಾಜಿಭಿಃ । ಭೀಮರೂಪಾಶ್ಚ ಮಾತಙ್ಗಾಸ್ತೋಮರಾಙ್ಕುಶಚೋದಿತಾಃ
ಪಾದಾತಿಗಳು ಕುದುರೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಧ್ಯಭಾಗಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು; ಭೀಮನಂತೆ ಭಯಂಕರವಾದ ಆನೆಗಳು ತೊಮರ ಮತ್ತು ಅಂಕುಶಗಳಿಂದ ಚುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟು ನಿಂತಿದ್ದವು.
ತಾನಿ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಹ್ಯನೀಕಾನಿ ವಿತತಾನಿ ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್ । ವೈರಾಟಿಮುತ್ತರಂ ತಂ ತು ಪ್ರತ್ಯಭಾಷತ ಪಾಣ್ಡವಃ
ಆ ಮಹಾತ್ಮರು ಹಂಚಿದ ಆ ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಪಾಂಡವರು ಮಾದ್ಸ್ಯರ ಉತ್ತರನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಜಾಮ್ಬೂನದಮಯೀ ವೇದೀ ಧ್ವಜಾಗ್ರೇ ಯಸ್ಯ ದೃಶ್ಯತೇ। ಶೋಣಾಶ್ಚಾಶ್ವಾ ರಥೇ ಯುಕ್ತಾ ದ್ರೋಣ ಏಷ ಪ್ರಕಾಶತೇ
ಧ್ವಜದ ಮೇಲೆ ಕಾಣುವ ಬಂಗಾರದ ವೇದಿಕೆಯಾಗಿದ್ದು, ರಥಕ್ಕೆ ಕೆಂಪು ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿರುವವನು, ಅವನು ದ್ರೋಣನು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಆಚಾರ್ಯೋ ನಿಪುಣೋ ಧೀಮಾನ್ಬ್ರಹ್ಮವಿಚ್ಛೂರಸತ್ತಮಃ। ಆಹವೇ ಚಾಪ್ರತಿದ್ವನ್ದ್ವೋ ದೂರಪಾತೀ ಮಹಾರಥಃ
ಆಚಾರ್ಯನು, ಕುಶಲಿಯೂ ಬುದ್ಧಿವಂತನೂ ವೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು, ಶೂರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಸಮನಿಲ್ಲ, ದೂರದಿಂದ ಹೊಡೆಯುವ ಮಹಾರಥಿ.
ಸುಪ್ರಸನ್ನೋ ಮಹಾವೀರಃ ಕುರುಷ್ವೈನಂ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಮ್। ಅತ್ರೈವ ಚಾವಿರೋಧೇನ ಏಷ ಧರ್ಮಃ ಸನಾತನಃ
ಅವನು ದಯಾಳುವೂ ಮಹಾಶೂರನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ; ಅವನನ್ನು ಬಲಭಾಗದಿಂದ ಸುತ್ತಿ ಗೌರವಿಸು. ಇಲ್ಲಿ ವಿರೋಧವಿಲ್ಲದೆ, ಇದೇ ಶಾಶ್ವತ ಧರ್ಮ.
ಯದಿ ಮೇ ಪ್ರಹರೇದ್ದ್ರೋಣಃ ಶರೀರೇ ಮೇ ಪ್ರಹೃಷ್ಯತಃ । ತತೋಽಸ್ಮಿನ್ಪ್ರಹರಿಷ್ಯಾಮಿ ನಾನ್ಯಥಾ ಬುದ್ಧಿರಸ್ತಿ ಮೇ
ನಾನು ಸಿದ್ಧನಾಗಿ ನಿಂತಿರುವಾಗ ದ್ರೋಣನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಆಕ್ರಮಣ ಮಾಡಿದರೆ, ನಾನು ಕೂಡ ಅವನಿಗೆ ತಕ್ಕ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ. ನನಗೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ಉದ್ದೇಶವೂ ಇಲ್ಲ.
ಭಾರತಾಚಾರ್ಯಮುಖ್ಯೇನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ । ತೇನ ಮೇ ಯುಧ್ಯಮಾನಸ್ಯ ಮನ್ದಂ ವಾಹಯ ಸಾರಥೇ
ಭಾರತ ವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗುರು, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ದ್ರೋಣನೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸಾರಥಿ, ನೀನು ನನ್ನ ರಥವನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಓಡಿಸು.
ಧ್ವಜಾಗ್ರೇ ಸಿಂಹಲಾಙ್ಗೂಲೋ ದಿಕ್ಷು ಸರ್ವಾಸು ಶೋಭತೇ । ಭಾರತಾಚಾರ್ಯಪುತ್ರಸ್ತು ಸೋಽಶ್ವತ್ಥಾಮಾ ವಿರಾಜತೇ
ಅವನ ಧ್ವಜದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಂಹದ ಬಾಲ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ. ಆ ಭಾರತಾಚಾರ್ಯನ ಪುತ್ರನಾದ ಅಶ್ವತ್ಥಾಮನು ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಧ್ವಜಾಗ್ರಂ ದೃಶ್ಯತೇ ಯತ್ರ ಬಾಲಸೂರ್ಯಸಮಪ್ರಭಮ್ । ದುರ್ಜಯಃ ಸರ್ವಸೈನ್ಯಾನಾಂ ದೇವೈರಪಿ ಸವಾಸವೈಃ । ತೇನ ಮೇ ಯುಧ್ಯಮಾನಸ್ಯ ಮನ್ದಂ ವಾಹಯ ಸಾರಥೇ
ಯಾವ ಧ್ವಜದ ತುದಿ ಬಾಲಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೋ, ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಸೇನೆಗಳಿಗೆ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಹ ಜಯಿಸಲಾಗದವನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಅವನೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸಾರಥಿ, ನೀನು ರಥವನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಓಡಿಸು.
ಧ್ವಜಾಗ್ರೇ ಗೋವೃಷೋ ಯಸ್ಯ ಕಾಞ್ಚನೋಽಭಿವಿರಾಜತೇ । ಆಚಾರ್ಯವರಮುಖ್ಯಸ್ತು ಕೃಪ ಏಷ ಮಹಾರಥಃ
ಯಾರ ಧ್ವಜದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನದ ಎಮ್ಮೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆಯೋ, ಅವನು ಗುರುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮಹಾರಥಿ ಕೃಪಾಚಾರ್ಯ.
ದ್ರೋಣೇನ ಚ ಸಮೋ ವೀರ್ಯೇ ಪಿತುರ್ಮೇ ಪರಮಃ ಸಖಾ। ತೇನ ಮೇ ಯುಧ್ಯಮಾನಸ್ಯ ಮನ್ದಂ ವಾಹಯ ಸಾರಥೇ
ವೀರ್ಯದಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನಿಗೆ ಸಮನಾದ, ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಹಿತನಾದ ಈ ಮಹಾತ್ಮನೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಸಾರಥಿ, ನೀನು ರಥವನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಓಡಿಸು.
ಯಸ್ಯ ಕಾಞ್ಚನಕಮ್ಬೂಭಿರ್ಹಸ್ತಿಕಕ್ಷ್ಯಾಪರಿಷ್ಕೃತಃ। ಧ್ವಜಃ ಪ್ರಕಾಶತೇ ದೂರಾದ್ರಥೇ ವಿದ್ಯುದ್ಗಣೋಪಮಃ
ಯಾರ ಧ್ವಜ ಚಿನ್ನದ ಕಂಬುಗಳು ಮತ್ತು ಆನೆಗಳ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ಅವನ ರಥದ ಮೇಲೆ ದೂರದಿಂದಲೇ ಅದು ಮಿಂಚಿನ ಗುಂಪಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ.
ಏಷ ವೈಕರ್ತನಃ ಕರ್ಣಃ ಪ್ರತಿಮಾನಂ ಧನುಷ್ಮತಾಮ್। ದೃಢವೈರೀ ಸದಾಽಸ್ಮಾಕಂ ನಿತ್ಯಂ ಕಟುಕಭಾಷಣಃ
ಈತನೇ ವೈಕರ್ತನನ ಮಗ ಕರ್ನನು, ಧನುರ್ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಸಮಾನರಹಿತನು, ಸದಾ ನಮ್ಮ ಶತ್ರು, ಯಾವಾಗಲೂ ಕಠಿಣವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವನು.