ಪುತ್ರಾದನವಮಃ ಶಿಷ್ಯ ಇತಿ ಧರ್ಮವಿದೋ ವಿದುಃ। ಏತೇನಾಪಿ ನಿಮಿತ್ತೇನ ಪ್ರಿಯೋ ದ್ರೋಣಸ್ಯ ಪಾಣ್ಡವಃ
ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವರು, ಶಿಷ್ಯನು ಪುತ್ರನಂತೆ ಒಂಭತ್ತನೆಯವನು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದಲೂ ದ್ರೋಣರಿಗೆ ಪಾಂಡವನು ಬಹಳ ಪ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಯಥಾ ತ್ವಮಕರೋರ್ದ್ಯೂತಮಿನ್ದ್ರಪ್ರಸ್ಥಂ ಯಥಾಽಹರಃ । ಯಥಾಽನೈಷೀಃ ಸಭಾಂ ಕೃಷ್ಣಾಂ ತಥಾ ಯುಧ್ಯಸ್ವ ಪಾಣ್ಡವಂ
ನೀನು ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥದಲ್ಲಿ ಜೂಜಾಡಿದಂತೆ, ಹೇಗೆ ಅವಳನ್ನು ಸಭೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಪಾಂಡವರ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧ ಮಾಡು.
ಅಯಂ ತೇ ಮಾತುಲಃ ಪ್ರಾಜ್ಞಃ ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮಸ್ಯ ಕೋವಿದಃ । ದುರ್ದ್ಯೂತದೇವೀ ಗಾನ್ಧಾರಃ ಶಕುನಿರ್ಯುದ್ಧ್ಯತಾಮಿಹ
ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮಾವನು, ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವ ಗಾಂಧಾರದ ಶಕುನಿ ಇದ್ದಾನೆ. ಅವನು ದುರ್ಬಾಗ್ಯ ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಪರಿಣಿತನು. ಅವನು ಇಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲಿ.
ನಾಕ್ಷಾನ್ಕ್ಷಿಪತಿ ಗಾಣ್ಡೀವಂ ನ ಕೃತಂ ದ್ವಾಪರಂ ನ ಚ। ಜ್ವಲತೋ ನಿಶಿತಾನ್ಬಾಣಾಂಸ್ತಾಂಸ್ತಾನ್ಕ್ಷಿಪತಿ ಗಾಣ್ಡಿವಂ
ಅವನು ಜೂಜಾಡುವುದಿಲ್ಲ, ಗಾಂಡೀವವನ್ನು ಎಸೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ದ್ವಾಪರ ಪಾಶವನ್ನು ಕೂಡ ಅಲ್ಲ. ಆದರೆ ಅವನು ಗಾಂಡೀವದಿಂದ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊಗೆಯುವ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹಾರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ನ ಹಿ ಗಾಣ್ಡೀವನಿರ್ಮುಕ್ತಾ ಗೃಧ್ರಪಕ್ಷಾಃ ಸುತೇಜನಾಃ । ನಾನ್ತರೇಷ್ವವತಿಷ್ಠನ್ತೇ ಗಿರೀಣಾಮಪಿ ದಾರಣಾಃ
ಗಾಂಡೀವದಿಂದ ಹೊರಡುವ ಗಿಡುಗ ಹಕ್ಕಿಯ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿರುವ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಯಾರಾದ ಬಾಣಗಳು, ಪರ್ವತಗಳ ನಡುವೆಯಾದರೂ ಅಡ್ಡಿಯಾಗದೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಭೇದಿಸುತ್ತವೆ.
ಅನ್ತಕಃ ಪವನೋ ಮೃತ್ಯುಸ್ತಥಾಽಗ್ನಿರ್ಬಡವಾಮುಖಃ । ಕುರ್ಯುರೇತೇ ಕ್ವಚಿಚ್ಛೇಷಂ ನ ತು ಕ್ರುದ್ಧೋ ಧನಞ್ಜಯಃ
ಅಂತ್ಯ, ಗಾಳಿ, ಮರಣ, ಅಗ್ನಿ, ಸಮುದ್ರದ ಅಗ್ನಿ — ಇವು ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಉಳಿದವರನ್ನು ಬಿಡಬಹುದು. ಆದರೆ ಕೋಪಗೊಂಡ ಧನಂಜಯನಿಂದ ಯಾರೂ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದು.
ಯಥಾ ಸಭಾಯಾಂ ದ್ಯೂತಂ ತ್ವಂ ಮಾತುಲೇನ ಮಹಾಕರೋಃ । ತಥಾ ಯುದ್ಧಸ್ವ ಸಂಗ್ರಾಮೇ ಸೌಬಲೇನ ಸುರಕ್ಷಿತಃ
ನೀನು ಹೇಗೆ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮಾವನೊಂದಿಗೆ ಜೂಜಾಡಿದೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೌಬಲನೊಂದಿಗೆ, ಉತ್ತಮವಾಗಿ ರಕ್ಷಿತನಾಗಿ ಹೋರಾಡು.
ಯುದ್ಧ್ಯತಾಂ ಕಾಮಮಾಚಾರ್ಯೋ ನಾಹಂ ಯೋತ್ಸ್ಯೇ ಧನಞ್ಜಯಮ್ । ಮತ್ಸ್ಯೋ ಹ್ಯಸ್ಮಾಭಿರಾಯೋಧ್ಯೋ ಯದ್ಯಾಗಚ್ಛೇದ್ಗವಾಂಪದಮ್
ಗುರು ಯಾರು ಬೇಕಾದರೂ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲಿ. ನಾನು ಧನಂಜಯನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಮತ್ಸ್ಯನು ಹಸುಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಬಂದರೆ, ಅವನೊಂದಿಗೆ ನಾವು ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ.
ತತಃ ಶಾನ್ತನವಸ್ತತ್ರ ಧರ್ಮಾರ್ಥಕುಶಲಂ ಹಿತಮ್ । ದುರ್ಯೋಧನಮಿದಂ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್ಕುರುಸಂಸದಿ
ಆಮೇಲೆ ಶಾಂತನುವಿನ ವಂಶಜನು, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದವನು, ಕುರು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ದುರ್ಯೋಧನನಿಗೆ ಹಿತವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
ಸಾಧು ಪಶ್ಯತಿ ವೈ ದ್ರೋಣಃ ಕೃಪಃ ಸಾಧ್ವನುಪಶ್ಯತಿ । ಆಚಾರ್ಯಪುತ್ರಃ ಸಹಜಂ ನಿಶ್ಚಿತಂ ಸಾಧು ಭಾಷತೇ
ದ್ರೋಣನು ಸರಿ ನೋಡುತ್ತಾನೆ, ಕೃಪನು ಕೂಡ ಸರಿ ನೋಡುತ್ತಾನೆ. ಆಚಾರ್ಯನ ಮಗನು ಸಹಜವಾಗಿಯೂ ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾನೆ.
ಕರ್ಣಸ್ತು ಕ್ಷತ್ರಧರ್ಮೇಣ ಕೇವಲಂ ಯೋದ್ಧುಮಿಚ್ಛತಿ। ಆಚಾರ್ಯೋ ನಾವಮನ್ತವ್ಯಃ ಪುರುಷೇಣ ವಿಜಾನತಾ। ದೇಶಕಾಲೌ ತು ಸಂಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಯೋದ್ಧವ್ಯಮಿತಿ ಮೇ ಮತಿಃ
ಕರ್ಣನು ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಧರ್ಮದಂತೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಮಾತ್ರ ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಜ್ಞಾನಿಯು ಗುರುವನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಬಾರದು. ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಕಾಲವನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ.
ಯಸ್ಯ ಸೂರ್ಯಸಮಾಃ ಪ़ಞ್ಚ ಸಪತ್ನಾಃ ಸ್ಯುಃ ಪ್ರಹಾರಿಣಃ। ಕಥಮಭ್ಯುದಯೇ ತೇಷಾಂ ನ ಪ್ರಮುಹ್ಯೇತ ಪಣ್ಡಿತಃ
ಯಾರಿಗೆ ಐದು ಶತ್ರುಗಳು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಬಲಶಾಲಿಗಳಾಗಿದ್ದರೆ, ಅವರು ಏಳುವಾಗ ಜ್ಞಾನಿಯೂ ಗೊಂದಲಗೊಳ್ಳದೆ ಹೇಗೆ ಇರಬಹುದು?
ಸ್ವಾರ್ಥೇ ಸರ್ವೇ ವಿಮುಹ್ಯನ್ತಿ ಯೇಽಪಿ ಧರ್ಮವಿದೋ ಜನಾಃ । ತಸ್ಮಾತ್ತತ್ವಂ ನ ಜಾನಾತಿ ಯತ್ತು ಕಾರ್ಯಂ ನರಾಧಿಪಃ
ಸ್ವಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಎಲ್ಲರೂ, ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವರೂ ಸಹ, ಗೊಂದಲಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ರಾಜನು ಯಾವುದು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಯಲಾಗದು.
ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರೋಪಿ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಃ ಪಶ್ಯನ್ನಪಿ ಧನಞ್ಜಯಮ್ । ನೈವ ಪಶ್ಯತಿ ನಾಘ್ರಾತಿ ಮನ್ದಃ ಕ್ರೋಧವಶಂ ಗತಃ
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯ ಮಗನು ಧನಂಜಯನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಅವನು ನಿಜವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ, ಅರಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ; ಅವನು ಕೋಪದಿಂದ ಅಂಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತು ರಾಜಾನಂ ಪುನರ್ದ್ರೌಣಿಮುವಾಚ ಹ। ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿರ್ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಸಾಮ್ನಾ ಬುದ್ಧಿಮತಾಂವರಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ರಾಜನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ದ್ರೌಣಿಯನ್ನು, ಭರತನಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನಿಗೆ, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಮೃದುವಾಗಿ, ಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನು ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಕರ್ಣೋ ಹಿ ಯದವೋಚತ್ತ್ವಾಂ ತೇಜಸ್ಸಂಜನನಾಯ ತತ್। ಆಚಾರ್ಯಪುತ್ರಃ ಕ್ಷಮತಾಂ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯಮುಪಸ್ಥಿತಮ್
ಕರ್ಣನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದು, ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಉಣರಿಸಲು. ಆಚಾರ್ಯನ ಮಗನು ಸಹನೆ ತೋರಲಿ, ಏಕೆಂದರೆ ದೊಡ್ಡ ಕೆಲಸ ಎದುರಾಗಿದೆ.
ನಾಯಂ ಕಾಲೋ ವಿರೋಧಸ್ಯ ಕೌನ್ತೇಯೇ ಸಮುಪಸ್ಥಿತೇ । ಕ್ಷನ್ತವ್ಯಂ ಭವತಾ ಸರ್ವಮಾಚಾರ್ಯೇಣ ಕೃಪೇಣ ಚ
ಈ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕುಂತೀಪುತ್ರನು ಇದ್ದಾಗ ವಿರೋಧಕ್ಕೆ ಇದು ಸಮಯವಲ್ಲ. ನೀನು, ಆಚಾರ್ಯನು ಮತ್ತು ಕೃಪನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಹಿಸಬೇಕು.
ಭವತಾಂ ಹಿ ಕೃತಾಸ್ತ್ರತ್ವಂ ಯಥಾಽಽದಿತ್ಯೇ ಪ್ರಭಾ ತಥಾ । ಯಥಾ ಚನ್ದ್ರಮಸೋ ಲಕ್ಷ್ಮೀಃ ಸರ್ವಥಾ ನಾಪಕೃಷ್ಯತೇ । ಏವಂ ಭವತ್ಸು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರಂ ಚ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಮ್
ನಿಮ್ಮ ಆಯುಧಪಟುತ್ವವು ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಕಾಶದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದೆ. ಚಂದ್ರನ ಚಾರ್ಮ್ಯ ಯಾವಾಗಲೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗದು. ಹಾಗೆಯೇ ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣತ್ವ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವು ಸದಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ.
ಚತ್ವಾರ ಏಕತೋ ವೇದಾಃ ಕ್ಷಾತ್ರಮೇಕತ್ರ ದೃಶ್ಯತೇ। ನೈತತ್ಸಮಸ್ತಮುಭಯಂ ಕಸ್ಮಿಂಶ್ಚಿದನುಶುಶ್ರುಮ। ಅನ್ಯತ್ರ ಭಾರತಾಚಾರ್ಯಾತ್ಸುಪುತ್ರಾದಿತಿ ಮೇ ಮತಿಃ
ಒಂದು ಕಡೆ ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳು, ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಯುದ್ಧಕಲೆ ಇದೆ; ಇವೆರಡೂ ಒಬ್ಬರಲ್ಲೇ ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಇರುವುದನ್ನು ನಾನು ಯಾರಲ್ಲಿಯೂ ಕೇಳಿಲ್ಲ, ಭಾರತಾಚಾರ್ಯರ ಸುಪುತ್ರನಲ್ಲದೆ. ನನಗೆ ಹಾಗೆ ಅನ್ನಿಸುತ್ತದೆ.
ವೇದಾನ್ತಾಶ್ಚ ಪುರಾಣಾನಿ ಇತಿಹಾಸಂ ಪುರಾತನಮ್ । ಜಾಮದಗ್ನ್ಯಮೃತೇ ರಾಜನ್ಕೋ ದ್ರೋಣಾದಧಿಕೋ ಭವೇತ್
ವೇದಾಂತಗಳು, ಪುರಾಣಗಳು, ಹಳೆಯ ಇತಿಹಾಸಗಳು—ಜಾಮದಗ್ನಿಯ ಪುತ್ರನ ಹೊರತು, ಈ ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನಿಗಿಂತ ಮೇಲು ರಾಜನು ಇಲ್ಲ.
ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರಂ ಚೈವ ವೇದಾಶ್ಚ ನೈತದನ್ಯತ್ರ ದೃಶ್ಯತೇ
ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರವೂ ವೇದಗಳೂ ಬೇರೆ ಯಾರಲ್ಲಿಯೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
ಆಚಾರ್ಯಪುತ್ರಃ ಕ್ಷಮತಾಂ ನಾಯಂ ಕಾಲೋ ವಿಭೇದನೇ । ಸರ್ವೇ ಸಂಹತ್ಯ ಯುದ್ಧ್ಯಾಮಃ ಪಾಕಶಾಸನಿಮಾಗತಮ್
ಗುರುವಿನ ಮಗನೇ, ನಾವು ಸಹನೆ ಇರಿಸೋಣ; ಈಗ ಭಿನ್ನತೆ ತೋರಲು ಸಮಯವಲ್ಲ. ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಸೇರಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡೋಣ, ಏಕೆಂದರೆ ವಜ್ರಾಯುಧಧಾರಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.
ಬಲಸ್ಯ ವ್ಯಸನಾನೀಹ ಯಾನ್ಯುಕ್ತಾನಿ ಮನೀಷಿಭಿಃ । ಮುಖ್ಯೋ ಭೇದೋಹಿ ತೇಷಾಂ ತು ಪಾಪಿಷ್ಠೋ ವಿದುಷಾಂ ಮತಃ
ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಬರುವ ಅನರ್ಥಗಳೆಂದರೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುವ ಪ್ರಕಾರ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾದದು ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟದು ಭಿನ್ನತೆ ಎಂದು ಪಂಡಿತರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ನೈವಂ ನ್ಯಾಯ್ಯಮಿದಂ ವಾಚ್ಯಮಸ್ಮಾಕಂ ಪುರುಷರ್ಷಭ । ಕಿಂತು ರೋಷಪರೀತೇನ ಗುರುಣಾ ಭಾಷಿತಾ ಗುಣಾಃ
ನಾವು ಹೀಗೆ ಮಾತಾಡುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೇ; ಆದರೆ ಗುರು ಕೋಪದಿಂದ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ.
ಶತ್ರೋರಪಿ ಗುಣಾ ಗ್ರಾಹ್ಯಾ ದೋಷಾ ವಾಚ್ಯಾ ಗುರೋರಪಿ । ಸರ್ವಥಾ ಸರ್ವಯತ್ನೇನ ಪುತ್ರೇ ಶಿಷ್ಯೇ ಹಿತಂ ವದೇತ್
ಶತ್ರುವಿನಲ್ಲಿರುವ ಗುಣವನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು, ಗುರುನಲ್ಲಿರುವ ದೋಷವನ್ನೂ ಹೇಳಬೇಕು; ಯಾವಾಗಲೂ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ, ಮಗನಿಗೋ ಶಿಷ್ಯನಿಗೋ ಹಿತವಾದುದನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು.
ಆಚಾರ್ಯ ಏಷ ಕ್ಷಮತಾಂ ಶಾನ್ತಿರತ್ರ ವಿಧೀಯತಾಮ್ । ಅಭಿದ್ಯಮಾನೇ ತು ಗುರೌ ನಿವೃತ್ತಂ ರೋಷಕಾರಿತಮ್
ಇವನು ನಮ್ಮ ಗುರು, ನಾವು ಸಹನೆ ಇರಿಸೋಣ, ಇಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿ ಸ್ಥಾಪಿಸೋಣ. ಗುರುನ ಮೇಲೆ ದಾಳಿ ಆಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಕೋಪದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಬೇಕು.
ತತೋ ದುರ್ಯೋಧನೋ ದ್ರೋಣಂ ಕ್ಷಮಯಾಮಾಸ ಭಾರತ। ಸಹ ಕರ್ಣೇನ ಭೀಷ್ಮೇಣ ಕೃಪಂ ಚೈವ ಮಹಾಬಲಮ್
ಆಮೇಲೆ ದುರ್ವೋಧನನು ದ್ರೋಣನನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ, ಕರ್ಣ, ಭೀಷ್ಮ ಮತ್ತು ಮಹಾಬಲ ಕೃಪನೂ ಕೂಡ ಕ್ಷಮಿಸಿದರು.
ಯದೇತತ್ಪ್ರಥಮಂ ವಾಕ್ಯಂ ಭೀಷ್ಮಃ ಶಾನ್ತನವೋಽಬ್ರವೀತ್। ತೇನೈವಾಹಂ ಪ್ರಸನ್ನೋ ವೈ ಪರಮತ್ರ ವಿಧೀಯತಾಮ್
ಭೀಷ್ಮನು, ಶಾಂತನುವಿನ ಮಗನು ಮೊದಲಿಗೆ ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳೇ ನನಗೆ ಸಂತೋಷ ತಂದಿವೆ; ಅದನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳೋಣ.
ಯಥಾ ದುರ್ಯೋಧನಂ ಪಾರ್ಥೋ ನೋಪಸರ್ಪತಿ ಸಂಗರೇ। ಸಾಹಸಾದ್ಯದಿ ವಾ ಮೋಹಾತ್ತಥಾ ನೀತಿರ್ವಿಧೀಯತಾಮ್
ಪಾರ್ಥನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದುರ್ವೋಧನನ ಬಳಿಗೆ ಧೈರ್ಯದಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ಮೋಹದಿಂದಲೋ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗದವರೆಗೆ, ಆನುಸಾರವಾಗಿ ನೀತಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸೋಣ.
ವನವಾಸೇ ಹ್ಯನಿರ್ವೃತ್ತೇ ದರ್ಶಯೇನ್ನ ಧನಞ್ಜಯಃ । ಧನಂ ಚಾಲಭಮಾನೋಽತ್ರ ನಾದ್ಯ ತತ್ಕ್ಷನ್ತುಮರ್ಹತಿ
ಅರಣ್ಯವಾಸ ಪೂರ್ಣವಾಗದಿರುವಾಗ ಧನಂಜಯನು ಕಾಣಿಸಬಾರದು; ಇಲ್ಲಿ ಧನವನ್ನು ಪಡೆಯದೆ ಇದ್ದರೆ, ಇವತ್ತು ಕ್ಷಮಿಸಬಾರದು.