ವೇದಾಹಂ ತಾತ ಬಾಲಾಽಪಿ ಧರ್ಮಾಣಾಂ ಯದಿಹಾನ್ತರಮ್। ಅಕ್ರೋಧೇ ಚಾತಿವಾದೇ ಚ ವೇದ ಚಾಪಿ ಬಲಾಬಲಮ್
ತಂದೆಯೇ, ನಾನು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಇಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಗಳ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ; ಕೋಪ ಮತ್ತು ಅತಿಯಾದ ಮಾತಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನೂ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಅಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ.
ಸ್ವವೃತ್ತಿಮನನುಷ್ಠಾಯ ಧರ್ಮಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ತತ್ತ್ವತಃ।' ಶಿಷ್ಯಸ್ಯಾಶಿಷ್ಯವೃತ್ತೇಸ್ತು ನ ಕ್ಷನ್ತವ್ಯಂ ಬುಭೂಷತಾ
ಯಾರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವವನ್ನು ಅನುಸರಿಸದೆ, ನಿಜವಾದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲದ ವರ್ತನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಅವರನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಬಾರದು.
ಪ್ರೇಷ್ಯಃ ಶಿಷ್ಯಃ ಸ್ವವೃತ್ತಿಂ ಹಿ ವಿಸೃಜ್ಯ ವಿಫಲಂ ಗತಃ।' ತಸ್ಮಾತ್ಸಂಕೀರ್ಣವೃತ್ತೇಷು ವಾಸೋ ಮಮ ನ ರೋಚತೇ
ಒಬ್ಬ ಸೇವಕ ಅಥವಾ ಶಿಷ್ಯನು ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಫಲವಿಲ್ಲದವನಾದರೆ, ಅವರಂತಹ ಮಿಶ್ರ ವರ್ತನೆಯವರ ನಡುವೆ ನನಗೆ ವಾಸ ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲ.
ಪುಮಾಂಸೋ ಯೇ ಹಿ ನಿನ್ದನ್ತಿ ವೃತ್ತೇನಾಭಿಜನೇನ ಚ। ನ ತೇಷು ನಿವಸೇತ್ಪ್ರಾಜ್ಞಃ ಶ್ರೇಯೋಽರ್ಥೀ ಪಾಪಬುದ್ಧಿಷು
ಯಾರು ತಮ್ಮ ವರ್ತನೆ ಅಥವಾ ಕುಲದಿಂದ ಇತರರನ್ನು ನಿಂದಿಸುತ್ತಾರೋ, ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಬಯಸುವವನು ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನವರ ನಡುವೆ ವಾಸಿಸಬಾರದು.
ಯೇ ತ್ವೇನಮಭಿಜಾನನ್ತಿ ವೃತ್ತೇನಾಭಿಜನೇನ ವಾ। ತೇಷು ಸಾಧುಷು ವಸ್ತವ್ಯಂ ಸ ವಾಸಃ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಉಚ್ಯತೇ
ಆದರೆ, ಯಾರು ಅವನನ್ನು ವರ್ತನೆ ಅಥವಾ ಕುಲದಿಂದ ಗುರುತಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಂತಹ ಸಜ್ಜನರ ನಡುವೆ ವಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಆ ವಾಸವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಸುಯನ್ತ್ರಿತಪರಾ ನಿತ್ಯಂ ವಿಹೀನಾಶ್ಚ ಧನೈರ್ವರಾಃ। ದುರ್ವೃತ್ತಾಃ ಪಾಪಕರ್ಮಾಣಶ್ಚಣ್ಡಾಲಾ ಧನಿನೋಪಿ ಚ
ಯಾರು ಯಾವಾಗಲೂ ಇತರರ ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತಾರೋ, ಧನವಿಲ್ಲದವರಾಗಿರುತ್ತಾರೋ, ಕೆಟ್ಟ ವರ್ತನೆ, ದುಷ್ಕರ್ಮಗಳು, ಅಥವಾ ಧನವಿರುವ ಚಂಡಾಳರೂ ಆಗಿರಬಹುದು—
ನೈವ ಜಾತ್ಯಾ ಹಿ ಚಣ್ಡಾಲಾಃ ಸ್ವಕರ್ಮವಿಹಿತೈರ್ವಿನಾ। ಧನಾಭಿಜನವಿದ್ಯಾಸು ಸಕ್ತಾಶ್ಚಣ್ಡಾಲಧರ್ಮಿಣಃ
ಚಂಡಾಳರು ಕೇವಲ ಜನ್ಮದಿಂದ ಅಲ್ಲ, ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ವರ್ತನೆಯಿಂದ ಆಗುತ್ತಾರೆ; ಧನ, ಕುಲ ಅಥವಾ ವಿದ್ಯೆಗೆ ಆಸಕ್ತರಾಗಿದ್ದರೂ, ಚಂಡಾಳ ಸ್ವಭಾವವಿದ್ದರೆ ಅವರು ಚಂಡಾಳರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಅಕಾರಣಾಶ್ಚ ದ್ವೇಷ್ಯನ್ತಿ ಪರಿವಾದಂ ವದನ್ತಿ ತೇ। ಸಾಧೋಸ್ತತ್ರ ನ ವಾಸೋಸ್ತಿ ಪಾಪಿಭಿಃ ಪಾಪತಾಂ ವ್ರಜೇತ್
ಯಾರು ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೇ ದ್ವೇಷಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅಪವಾದ ಹೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ನಡುವೆ ಸಜ್ಜನರು ವಾಸಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ದುಷ್ಟರ ಸಂಗದಿಂದ ದುಷ್ಟತೆ ಬರುತ್ತದೆ.
ಸುಕೃತೇ ದುಷ್ಕೃತೇ ವಾಪಿ ಯತ್ರ ಸಜ್ಜತಿ ಯೋ ನರಃ। ಧ್ರುವಂ ರತಿರ್ಭವೇತ್ತಸ್ಯ ತಸ್ಮಾದ್ದ್ವೇಷಂ ನ ರೋಚಯೇತ್
ಯಾವುದೇ ಒಬ್ಬನು ಒಳ್ಳೆಯದಾಗಲಿ, ಕೆಟ್ಟದಾಗಲಿ ಯಾವುದರಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ಅದರಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತ ಸಂತೋಷ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ದ್ವೇಷವನ್ನು ಬೆಳೆಸಬಾರದು.
ವಾಗ್ದುರುಕ್ತಂ ಮಹಾಘೋರಂ ದುಹಿತುರ್ವೃಷಪರ್ವಣಃ। ಮಮ ಮಥ್ನಾತಿ ಹೃದಯಮಗ್ನಿಕಾಮ ಇವಾರಣಿಮ್
ವೃಷಪರ್ವನ ಪುತ್ರಿಯು ಹೇಳಿದ ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳು ನನ್ನ ಹೃದಯವನ್ನು ಮರದೊಳಗಿನ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿವೆ.
ನ ಹ್ಯತೋ ದುಷ್ಕರತರಂ ಮನ್ಯೇ ಲೋಕೇಷ್ವಪಿ ತ್ರಿಷು। ಯಃ ಸಪತ್ನಶ್ರಿಯಂ ದೀಪ್ತಾಂ ಹೀನಶ್ರೀಃ ಪರ್ಯುಪಾಸತೇ
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಯಾರಾದರೂ ತನ್ನ ಭಾಗ್ಯ ಕಳೆದುಕೊಂಡು, ಶತ್ರುವಿನ ಹೊತ್ತಿರುವ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಸೇವಿಸಬೇಕಾದರೆ, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಕಷ್ಟವಾದುದು ಇಲ್ಲವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಮರಣಂ ಶೋಭನಂ ತಸ್ಯ ಇತಿ ವಿದ್ವಜ್ಜನಾ ವಿದುಃ। `ಅವಮಾನಮವಾಪ್ನೋತಿ ಶನೈರ್ನೀಚಸಮಾಗಮಾತ್
ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ—ಅವನಿಗೆ ಸಾವು ಉತ್ತಮ; ಹೀನುತನದವರ ಸಂಗದಿಂದ ಅವನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅವಮಾನವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಅತಿವಾದಾ ವಕ್ತ್ರತೋ ನಿಃಸರನ್ತಿ ಯೈರಾಹತಃ ಶೋಚತಿ ರಾತ್ರ್ಯಹಾನಿ। ಪರಸ್ಯ ವೈ ಮರ್ಮಸು ತೇ ಪತನ್ತಿ ತಸ್ಮಾದ್ಧೀರೋ ನೈವ ಮುಚ್ಯೇತ್ಪರೇಷು
ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಮಾತುಗಳು ಬಾಯಿಂದ ಹೊರಬಂದ once, ಅವುಗಳಿಂದ ಗಾಯಗೊಂಡವನು ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ದುಃಖಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವು ಪರರ ಹೃದಯವನ್ನು ತಾಗುತ್ತವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಯಾರ ಮೇಲೂ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.
ನಿರೋಹೇದಾಯುಧೈಶ್ಛಿನ್ನಂ ಸಂರೋಹೇದ್ದಗ್ಧಮಾಗ್ನಿನಾ। ವಾಕ್ಕ್ಷತಂ ಚ ನ ಸಂರೋಹೇದಾಶರೀರಂ ಶರೀರಿಣಾಮ್
ಅಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಆಗುವ ಗಾಯವೂ, ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಸುಡೂ ಕೂಡ ಗುಣವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಮಾತಿನಿಂದ ಬರುವ ಗಾಯ ಜೀವಿಗಳ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಗುಣವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಸಂರೋಹಿತ ಶರೈರ್ವಿದ್ಧಂ ನವಂ ಪರಶುನಾ ಹತಮ್। ವಾಚಾ ದುರುಕ್ತಂ ಬೀಭತ್ಸಂ ನ ಸಂರೋಹೇತ ವಾಕ್ಕ್ಷತಮ್
ಬಾಣಗಳಿಂದ ಬಿದ್ದ ಗಾಯವೂ, ಹೊಸದಾಗಿ ಕುಡಿಯಿಂದ ಆಗಿರುವ ಗಾಯವೂ ಗುಣವಾಗಬಹುದು. ಆದರೆ ಮಾತಿನಿಂದ ಉಂಟಾದ ಭಯಾನಕ ಗಾಯ ಎಂದಿಗೂ ಗುಣವಾಗದು.
ತತಃ ಕಾವ್ಯೋ ಭೃಗುಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಸಮನ್ಯುರುಪಗಮ್ಯ ಹ। ವೃಷಪರ್ವಾಣಮಾಸೀನಮಿತ್ಯುವಾಚಾವಿಚಾರಯನ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭೃಗುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕವಿ, ಕೋಪದಿಂದ ವೃಷಪರ್ವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಆಲೋಚಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ನಾಧರ್ಮಶ್ಚರಿತೋ ರಾಜನ್ಸದ್ಯಃ ಫಲತಿ ಗೌರಿವ। ಶನೈರಾವರ್ತ್ಯಮಾನೋ ಹಿ ಕರ್ತುರ್ಮೂಲಾನಿ ಕೃನ್ತತಿ
ಅಧರ್ಮವು ರಾಜನೇ, ಹಸುವಿನಂತೆ ತಕ್ಷಣ ಫಲಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ನಿಧಾನವಾಗಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾ, ಮಾಡುವವನ ಬೇರುಗಳನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕುತ್ತದೆ.
ಪುತ್ರೇಷು ವಾ ನಪ್ತೃಷು ವಾ ನ ಚೇದಾತ್ಮನಿ ಪಶ್ಯತಿ। ಫಲತ್ಯೇವ ಧ್ರುವಂ ಪಾಯಂ ಗುರುಭುಕ್ತಮಿವೋದರೇ
ಮಕ್ಕಳಲ್ಲೋ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಲ್ಲೋ ಕಾಣದಿದ್ದರೂ, ಪಾಪದ ಫಲವು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ತಾನೇ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಗುರುನಿಂದ ತಿಂದ ಆಹಾರ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ಫಲಿಸುವಂತೆ.
ಅಧೀಯಾನಂ ಹಿತಂ ರಾಜನ್ಕ್ಷಮಾವನ್ತಂ ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಮ್।' ಯದಘಾತಯಥಾ ವಿಪ್ರಂ ಕಚಮಾಙ್ಗಿರಸಂ ತದಾ। ಅಪಾಪಶೀಲಂ ಧರ್ಮಜ್ಞಂ ಶುಶ್ರೂಷುಂ ಮದ್ಗೃಹೇ ರತಮ್
ರಾಜನೇ, ಅಧ್ಯಯನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ, ಕ್ಷಮಾಶೀಲನಾದ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ, ಪಾಪವಿಲ್ಲದ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿತ, ಸೇವೆಗೆ ಸಿದ್ಧನಾದ, ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನೆಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಅಂಗಿರಸ ಪುತ್ರನಾದ ಕಚನನ್ನು ಯಾಕೆ ಕೊಲ್ಲಲು ಆದೇಶಿಸಿದಿರಿ?
ಶರ್ಮಿಷ್ಠಯಾ ದೇವಯಾನೀ ಕ್ರೂರಮುಕ್ತಾ ಬಹು ಪ್ರಭೋ। ವಿಪ್ರಕೃತ್ಯ ಚ ಸಂರಮ್ಭಾತ್ಕೂಪೇ ಕ್ಷಿಪ್ತಾ ಮನಸ್ವಿನೀ
ಪ್ರಭುವೇ, ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯು ದೇವಯಾನಿಗೆ ಬಹಳ ಕ್ರೂರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ ಅವಳನ್ನು ಅಪಮಾನ ಮಾಡಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಆ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ಹುಡುಗಿಯನ್ನು ಬಾವಿಗೆ ತಳ್ಳಿದಳು.
ಸಾ ನ ಕಲ್ಪೇತ ವಾಸಾಯ ತಯಾಹಂ ರಹಿತಃ ಕಥಮ್। ವಸೇಯಮಿಹ ತಸ್ಮಾತ್ತೇ ತ್ಯಜಾಮಿ ವಿಷಯಂ ನೃಪ
ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಅವಳು ವಾಸಿಸುವಂತಿಲ್ಲ. ಅವಳಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಉಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯ? ಆದ್ದರಿಂದ ರಾಜನೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇನೆ.
ವಧಾದನರ್ಹತಸ್ತಸ್ಯ ವಧಾಚ್ಚ ದುಹಿತುರ್ಮಮ। ವಷಪರ್ವನ್ನಿಬೋಧೇಯಂ ತ್ಯಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತ್ವಾಂ ಸಬಾನ್ಧವಮ್। ಸ್ಥಾತುಂ ತ್ವದ್ವಿಷಯೇ ರಾಜನ್ನ ಶಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತ್ವಯಾ ಸಹ
ಅವನಿಗೆ ಅನರ್ಹವಾಗಿ ಹಾನಿಯಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ ಆಗಿರುವ ಅಪಾಯದಿಂದ, ವೃಷಪರ್ವನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನೂ ನಿನ್ನ ಬಂಧುಗಳನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ಉಳಿಯಲು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಮಾ ಶೋಚ ವೃಷಪರ್ವಂಸ್ತ್ವಂ ಮಾ ಕ್ರುಧ್ಯಸ್ವ ವಿಶಾಂಪತೇ। ಸ್ಥಾತುಂ ತೇ ವಿಷಯೇ ರಾಜನ್ನ ಶಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತಯಾ ವಿನಾ। ಅಸ್ಯಾ ಗತಿರ್ಗತಿರ್ಮಹ್ಯಂ ಪ್ರಿಯಮಸ್ಯಾಃ ಪ್ರಿಯಂ ಮಮ
ವೃಷಪರ್ವನೇ, ನೀನು ದುಃಖಿಸಬೇಡ, ಕೋಪಗೊಳ್ಳಬೇಡ. ಅವಳಿಲ್ಲದೆ ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಉಳಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಅವಳಿಗೆ ಏನು ಆಗುತ್ತದೋ ಅದೇ ನನಗೂ, ಅವಳಿಗೆ ಇಷ್ಟವಾದದ್ದು ನನಗೂ ಇಷ್ಟ.
ಯದಿ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಘಾತಯಾಮಿ ಯದಿ ವಾ ಕ್ರೋಶಯಾಮ್ಯಹಮ್। ಶರ್ಮಿಷ್ಠಯಾ ದೇವಯಾನೀಂ ತೇನ ಗಚ್ಛಾಮ್ಯಸದ್ಗತಿಮ್
ನಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಕೊಂದರೂ ಅಥವಾ ದುಃಖದಿಂದ ಅಳಿದರೂ, ಶರ್ಮಿಷ್ಠೆಯು ದೇವಯಾನಿಗೆ ಅಪಕಾರ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ನಾನು ಕೆಟ್ಟ ದಾರಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.
ಅಹೋ ಮಾಮಭಿಜಾನಾಸಿ ದೈತ್ಯ ಮಿಥ್ಯಾಪ್ರಲಾಪಿನಮ್। ಯಥೇಮಮಾತ್ಮನೋ ದೋಷಂ ನ ನಿಯಚ್ಛಸ್ಪುಪೇಕ್ಷಸೇ
ಅಯ್ಯೋ, ದೈತ್ಯನೇ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಸುಳ್ಳು ಮಾತಾಡುವವನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೀಯೆ. ನೀನು ನಿನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ತಡೆಹಿಡಿಯದೆ, ಸರಿಪಡಿಸದೆ, ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸುತ್ತಿರುವುದರಿಂದ ಹೀಗೆ ಆಗಿದೆ.
ನಾಧರ್ಮಂ ನ ಮೃಷಾವಾದಂ ತ್ವಯಿ ಜಾನಾಮಿ ಭಾರ್ಗವ। ತ್ವಯಿ ಧರ್ಮಶ್ಚ ಸತ್ಯಂ ಚ ತತ್ಪ್ರಸೀದತು ನೋ ಭವಾನ್
ಭಾರ್ಗವನೇ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಧರ್ಮವನ್ನೂ ಸುಳ್ಳನ್ನೂ ಕಂಡಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಧರ್ಮವೂ ಸತ್ಯವೂ ಇದೆ. ದಯವಿಟ್ಟು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹವಿರಲಿ.
ಯದ್ಯಸ್ಮಾನಪಹಾಯ ತ್ವಮಿತೋ ಗಚ್ಛಸಿ ಭಾರ್ಗವ। ಸಮುದ್ರಂ ಸಂಪ್ರವೇಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಪೂರ್ವಂ ಮದ್ಬಾನ್ಧವೈಃ ಸಹ
ಭಾರ್ಗವನೇ, ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವದಾದರೆ, ನಾನು ನನ್ನ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಮೊದಲು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಹಾರಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ.
ಪಾತಾಲಮಥವಾ ಚಾಗ್ನಿಂ ನಾನ್ಯದಸ್ತಿ ಪರಾಯಣಮ್। ಯದ್ಯೇವ ದೇವಾನ್ಗಚ್ಛೇಸ್ತ್ವಂ ಮಾಂ ಚ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಗ್ರಹಾಧಿಪ। ಸರ್ವತ್ಯಾಗಂ ತತಃ ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರವಿಶಾಮಿ ಹುತಾಶನಮ್
ಅಥವಾ ಪಾತಾಳಕ್ಕೋ ಅಥವಾ ಬೆಂಕಿಗೆ ಹಾರಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಬೇರೆ ಯಾವ ಆಶ್ರಯವೂ ಇಲ್ಲ. ಗ್ರಹಾಧಿಪತಿಯಾದ ನೀನು ದೇವತೆಗಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಿ ನಾನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವ ಬೆಂಕಿಗೆ ಹಾರಿಬಿಡುತ್ತೇನೆ.
ಸಮುದ್ರಂ ಪ್ರವಿಶಧ್ವಂ ವಾ ದಿಶೋ ವಾ ದ್ರವತಾಸುರಾಃ। ದುಹಿತುರ್ನಾಪ್ರಿಯಂ ಸೋಹುಂ ಶಕ್ತೋಽಹಂ ದಯಿತಾ ಹಿ ಮೇ
ಅಸುರರೆ, ನೀವು ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಹಾರಿಬಿಡಿ ಅಥವಾ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಓಡಿ ಹೋಗಿ. ನನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ ಯಾವ ಅಪಾಯವೂ ಆಗುವುದನ್ನು ನಾನು ಸಹಿಸಲಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವಳು ನನಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರಿಯಳು.
ಪ್ರಸಾದ್ಯತಾಂ ದೇವಯಾನೀ ಜೀವಿತಂ ಯತ್ರ ಮೇ ಸ್ಥಿತಮ್। ಯೋಗಕ್ಷೇಮಕರಸ್ತೇಽಹಮಿನ್ದ್ರಸ್ಯೇವ ಬೃಹಸ್ಪತಿಃ
ದೇವಯಾನಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಬೇಕು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವಳಲ್ಲೇ ನನ್ನ ಜೀವ ಇದೆ. ನಾನು ನಿನ್ನ ಯೋಗಕ್ಷೇಮವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವವನು, ಇಂದ್ರನಿಗೆ ಬೃಹಸ್ಪತಿಯಂತೆ.