ಬರ್ಹಿಬರ್ಹಿಣರಾಜಾನಾಂ ಬರ್ಹಿಣಾಂ ಬರ್ಹಿಣಾಮಿವ । ಪತತಾಂ ಪತತಾಂ ಘೋಷಃ ಪತತಾಂ ಪತತಾಮಿವ
ಪಾರಿವಾಳಗಳು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ರಾಜನಾದ ಪಾರಿವಾಳಗಳು ಬಿದ್ದಾಗ ಬರುವ ಶಬ್ದ, ಬಿದ್ದವರ ಕೂಗಿನಂತೆ, ಪಾರಿವಾಳಗಳ ಕೂಗಿನಂತೆ ಕೇಳಿಸಿತು.
ಅದ್ಯ ತ್ವಹಮೃಣಾನ್ಮೋಕ್ಷ್ಯೇ ಯನ್ಮಯಾ ತತ್ಪ್ರತಿಶ್ರುತಮ್ । ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರಸ್ಯ ತತ್ಕಾಲೇ ನಿಹತ್ಯ ಸಮರೇಽರ್ಜುನಮ್
ಇಂದು ನಾನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನು ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಮರದಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಕೊಂದು, ನಾನು ಕೊಟ್ಟ ವಚನದ ಸಾಲನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಇನ್ದ್ರಾಶನಿಸಮಸ್ಪರ್ಶಂ ಮಹೇನ್ದ್ರಸಮವಿಕ್ರಮಮ್। ಅರ್ದಯಿಷ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ಪಾರ್ಥಮುಲ್ಕಾಭಿರಿವ ಕುಞ್ಜರಮ್
ಇಂದ್ರನ ಗರ್ಜನೆಯ ಸ್ಪರ್ಶದಂತೆ, ಮಹಾ ಇಂದ್ರನ ಶಕ್ತಿಯಂತೆ, ಉರಿಯುವ ಉಲ್ಕೆಗಳಂತೆ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ನಾನು ಚೂರುಮೂರು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
ಶರಜಾಲಮಹಾಜ್ವಾಲಮಸಿಶಕ್ತಿಗದೇನ್ಧನಮ್ । ನಿರ್ದಹನ್ತಮನೀಕಾನಿ ಶಮಯಿಷ್ಯೇಽರ್ಜುನಾನಲಮ್
ಬಾಣಗಳ ದೊಡ್ಡ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಕತ್ತಿ, ಶಕ್ತಿಗಳು, ಗದೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಇಂಧನವಾಗಿ ಬಳಸಿ, ಸೇನೆಗಳನ್ನು ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿ, ಅರ್ಜುನ ಎಂಬ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ನಾನು ನಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.
ರಥಾದತಿರಥಂ ಲೋಕೇ ಸರ್ವಶಸ್ತ್ರಭೃತಾಂವರಮ್ । ವಿವಶಂ ಪಾರ್ಥಮಾದಾಸ್ಯೇ ಗರುತ್ಮಾನಿವ ಪನ್ನಗಮ್
ರಥದಿಂದ, ಎಲ್ಲ ಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಪಾರ್ಥನನ್ನು, ಅವನನ್ನು ಅಸಹಾಯನಾಗಿಸಿ, ಗರುಡನು ಹಾವನ್ನು ಹಿಡಿಯುವಂತೆ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ.
ಕ್ಷುದ್ರಕೈರ್ವಿವಿಧೈರ್ಭಲ್ಲೈರ್ನಿಪತದ್ಭಿಶ್ಚ ಮಾಮಕೈಃ । ಸಂಮೂಢಚೇತಾಃ ಕೌನ್ತೇಯಃ ಕರ್ತವ್ಯಂ ನಾಭಿಪದ್ಯತಾಮ್
ನನ್ನವರಿಂದ ಬಿದ್ದ ಅನೇಕ ಸಣ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕೌಂತೇಯನ ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ಅವನು ತಾನು ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕೆಲಸವನ್ನು ಸಾಧಿಸದಿರಲಿ.
ಅದ್ಯ ದುರ್ಯೋಧನಸ್ಯಾಹಂ ಶೋಕಂ ಹೃದಿ ಚಿರಂ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಸಮೂಲಮಪನೇಷ್ಯಾಮಿ ಹರನ್ಪಾರ್ಥಶಿರಃ ಶರೈಃ
ಇಂದು ದುರ್ಯೋಧನನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲದಿಂದಿರುವ ದುಃಖವನ್ನು, ಪಾರ್ಥನ ತಲೆಯನ್ನು ನನ್ನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತೇನೆ.
ಅದ್ಯ ಮತ್ಕಾರ್ಮುಕೋತ್ಸೃಷ್ಟೈರ್ಭಲ್ಲೈಶ್ಚ ನತಪರ್ವಭಿಃ। ಹತಾಶ್ವಂ ವಿರಥಂ ಪಾರ್ಥಂ ಪೌರುಷೇ ಪರ್ಯವಸ್ಥಿತಮ್ । ನಿಶ್ವಸನ್ತಂ ಯಥಾ ನಾಗಮದ್ಯ ಪಶ್ಯನ್ತು ಕೌರವಾಃ
ಇಂದು ನನ್ನ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಹಾರುವ ವಕ್ರಬಾಣಗಳಿಂದ, ಕೌರವರು ಪಾರ್ಥನನ್ನು ನೋಡಲಿ—ಅವನ ಕುದುರೆಗಳು ಸತ್ತಿರುವುದು, ರಥವಿಲ್ಲದೆ, ಧೈರ್ಯದಿಂದ ನಿಂತಿರುವುದು, ಹಾವು ಉಸಿರಾಡುವಂತೆ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿರುವುದು.
ಜಾಮದಗ್ನ್ಯಾನ್ಮಯಾ ಲಬ್ಧಂ ದಿವ್ಯಾಸ್ರಮೃಷಿಸತ್ತಮಾತ್। ತದುಪಾಶ್ರಿತ್ಯ ವೀರ್ಯಂ ಚ ಯುಧ್ಯೇಯಮಪಿ ವಾಸವಮ್
ಜಾಮದಗ್ನ್ಯನಾದ ಮಹರ್ಷಿಯಿಂದ ನಾನು ಪಡೆದ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಂಬಿಕೊಂಡು, ನಾನು ಇಂದ್ರನನ್ನೂ ಎದುರಿಸಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಬಹುದು.
ಧ್ವಜಾಗ್ರೇ ವಾನರಸ್ತಿಷ್ಠನ್ಭಲ್ಲೇನ ನಿಹತೋ ಮಯಾ। ಅದ್ಯೈವ ಪತತಾಂ ಭೂಮೌ ವಿನದನ್ಭೈರವಾನ್ರವಾನ್
ಧ್ವಜದ ಮೇಲೆ ಇರುವ ವಾನರನನ್ನು ನಾನು ಬಾಣದಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಇಂದು ಭಯಾನಕ ಕೂಗಿನೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದಂತೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
ಕಾಮಂ ಗಚ್ಛನ್ತು ಕುರವೋ ಗಾಃ ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ಪರಂತಪಾಃ । ರಥೇಷು ವಾಽಪಿ ತಿಷ್ಠನ್ತೋ ಯುದ್ಧಂ ಪಶ್ಯನ್ತು ಮಾಮಕಮ್
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವವನೇ, ಕೌರವರು ಬೇಕಾದರೆ ಹಸುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲಿ, ಅಥವಾ ರಥಗಳ ಮೇಲೆ ನಿಂತು ನನ್ನ ಯುದ್ಧವನ್ನು ನೋಡಲಿ.
ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ನೀತಿಶಾಸ್ತ್ರವಿಶಾರದಃ। ಆಚಾರ್ಯಃ ಕುರುವೀರಾಣಾಂ ಕೃಪಃ ಶಾರದ್ವತೋಽಬ್ರವೀತ್
ಅವನ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ನೀತಿಯ ಜ್ಞಾನಿಯಾಗಿರುವ ಕುರುಗಳಾಚಾರ್ಯ ಶಾರದ್ವತ ಪುತ್ರ ಕೃಪನು ಹೀಗೆಂದನು.
ಸದೈವ ತವ ರಾಧೇಯ ಯುದ್ಧೇ ಕ್ರೂರತರಾ ಮತಿಃ। ನಾರ್ಥಾನಾಂ ಪ್ರಕೃತಿಂ ವೇತ್ಸಿ ನಾನುಬನ್ಧಮವೇಕ್ಷಸೇ
ರಾಧೇಯ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಯಾವಾಗಲೂ ಕ್ರೂರವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ನೀನು ವಿಷಯಗಳ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಪರಿಣಾಮಗಳನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ನಯಾ ಹಿ ಬಹವಃ ಸನ್ತಿ ಶಾಸ್ತ್ರಾಣ್ಯಾಶ್ರಿತ್ಯ ಚಿನ್ತಿತಾಃ । ತೇಷಾಂ ಯುದ್ಧಂ ಸುಪಾಪಿಷ್ಠಂ ವೇದಯನ್ತಿ ಪುರಾವಿದಃ
ನಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅನೇಕ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ರಚನೆಯಾಗಿವೆ; ಪುರಾತನ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧವೇ ಅತ್ಯಂತ ಕೆಟ್ಟದು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ದೇಶಕಾಲೇನ ಸಂಯುಕ್ತಂ ಯುದ್ಧಂ ವಿಜಯದಂ ಭವೇತ್। ಹೀನಕಾಲಂ ತದೇವೇಹ ಅನರ್ಥಾಯೋಪಕಲ್ಪತೇ
ಸರಿಯಾದ ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಯುದ್ಧವೇ ಜಯ ತರುತ್ತದೆ; ತಪ್ಪಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವುದು ವಿಪತ್ತಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.
ದೇಶೇ ಕಾಲೇ ಚ ವಿಕ್ರಾನ್ತಂ ಕಲ್ಯಾಣಾಯ ವಿಧೀಯತೇ। ಆನುಕೂಲ್ಯೇನ ಕಾರ್ಯಾಣಾಮುತ್ತರಂ ತು ವಿಧೀಯತೇ
ಸ್ಥಳ ಮತ್ತು ಕಾಲ ಸರಿಯಾಗಿರುವಾಗ ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯ ಶುಭವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ; ಪರಿಸ್ಥಿತಿ ಅನುಕೂಲವಾಗಿರುವಾಗ ಮಾತ್ರ ಮುಂದಿನ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಬೇಕು.
ಭಾರಂ ಹಿ ರಥಕಾರಸ್ಯ ನ ವ್ಯವಸ್ಯನ್ತಿ ಪಣ್ಡಿತಾಃ। ಪರಿಚಿನ್ತ್ಯ ತು ಪಾರ್ಥೇನ ಸಂನಿಪಾತೋ ನ ನಃ ಕ್ಷಮಃ
ಚತುಷ್ಕೋಣದ ಕೆಲಸವನ್ನು ರಥದಾರನಿಗೆ ನೀಡುವುದಿಲ್ಲವೆಂದು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಪಾರ್ಥನೇ, ನಾವು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಏಕೋ ಹಿ ಶತ್ರೂನ್ಸಮರೇ ಸಮರ್ಥಃ ಪ್ರತಿಬಾಧಿತುಮ್ । ಏಕಃ ಕುರೂನಭ್ಯರಕ್ಷದೇಕಶ್ಚಾಗ್ನಿಮತರ್ಪಯತ್
ಒಬ್ಬನೇ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ತಡೆಯಲು ಶಕ್ತನು; ಒಬ್ಬನೇ ಕುರುಗಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು, ಒಬ್ಬನೇ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು.
ಏಕಶ್ಚ ಪಞ್ಚ ವರ್ಷಾಣಿ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಮಧಾರಯತ್ । ಏಕಃ ಸುಭದ್ರಾಮಾರೋಪ್ಯ ದ್ವೈರಥೇ ಕೃಷ್ಣಮಾಹ್ವಯಮ್
ಒಬ್ಬನೇ ಐದು ವರ್ಷ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದನು; ಒಬ್ಬನೇ ಸುಭದ್ರೆಯನ್ನು ರಥದಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ, ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದನು.
ಸೈನ್ಧವಂ ವನವಾಸೇ ತು ಜಿತ್ವಾ ಕೃಷ್ಣಾಮಥಾನಯತ್ । ಏಕಶ್ಚ ಪಞ್ಚ ವರ್ಷಾಣಿ ಶಕ್ರಾದಸ್ರಾಣ್ಯಶಿಕ್ಷತ
ಅರಣ್ಯವಾಸದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ಸೈಂಧವ ರಾಜನನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ತಂದನು; ಒಬ್ಬನೇ ಐದು ವರ್ಷ ಇಂದ್ರನಿಂದ ಆಯುಧ ವಿದ್ಯೆ ಕಲಿತನು.
ಏಕಃ ಸಪತ್ನಾಞ್ಜಿತ್ವಾ ತು ಕುರೂಣಾಮಕರೋದ್ಯಶಃ । ಏಕೋ ಗನ್ಧರ್ವರಾಜಾನಂ ಚಿತ್ರಸೇನಮರಿನ್ದಮಃ । ವಿಜಿಗ್ಯೇ ತರಸಾ ಸಙ್ಖ್ಯೇ ಸೇನಾಂ ಚಾಸ್ಯ ಸುದುರ್ಜಯಾಮ್
ಒಬ್ಬನೇ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಕುರುಗಳಿಗೆ ಕೀರ್ತಿ ತಂದನು; ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವವನು ಒಬ್ಬನೇ ಗಂಧರ್ವರಾಜ ಚಿತ್ರಸೇನನನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ದುರ್ಜಯ ಸೇನೆಯನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯಿಸಿದನು.
ಪಾಞ್ಚಾಲೀ ಶ್ರೀಮತೀ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಕ್ಷತ್ರಂ ಜಿತ್ವಾ ಸ್ವಯಂವರೇ । ಆದಾಯ ಗತವಾನ್ಪಾರ್ಥೋ ಭವಾನ್ಕ್ವನು ಗತಸ್ತದಾ
ಪಾಂಚಾಲಿ ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯರನ್ನು ಜಯಿಸಿ ಪಡೆದನು; ಅವಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಪಾರ್ಥನು ಹೋದನು—ಅವತ್ತು ನೀನು ಎಲ್ಲಿದ್ದೆ?
ತಥಾ ನಿವಾತಕವಚಾಃ ಕಾಲಕೇಯಾಶ್ಚ ದಾನವಾಃ । ದೈವತೈರಪ್ಯವಧ್ಯಾಸ್ತೇ ಏಕೇನ ಯುಧಿ ಪಾತಿತಾಃ
ಅದೇ ರೀತಿ, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅಜೇಯರಾದ ನಿವಾತಕವಚರು ಮತ್ತು ಕಾಲಕೇಯ ದಾನವರು, ಒಬ್ಬನೇ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನಿಂದ ಬಿದ್ದರು.
ಏಕೇನ ಹಿ ತ್ವಯಾ ಕರ್ಣ ಕಿಂ ನಾಮೇಹ ಕೃತಂ ಪುರಾ। ಏಕೈಕೇನ ಯಥಾ ತೇಷಾಂ ಭೂಮಿಪಾಲಾ ವಶೇ ಕೃತಾಃ
ಕರ್ಣಾ, ನೀನು ಹಿಂದೆ ಒಬ್ಬನೇ ಯಾವ ಸಾಹಸ ಮಾಡಿದೆಯೆ? ಅವನು ಒಬ್ಬನೇ ಎಲ್ಲ ರಾಜರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡಂತೆ ನೀನು ಏನು ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದ್ದೀಯೆ?
ಇನ್ದ್ರೋಪಿ ಹಿ ನ ಪಾರ್ಥೇನ ಸಂಯುಗೇ ಯೋದ್ಧುಮರ್ಹತಿ । ಯಸ್ತೇನಾಶಂಸತೇ ಯೋದ್ಧುಂ ಕರ್ತವ್ಯಂ ತಸ್ಯ ಭೇಷಜಮ್
ಇಂದ್ರನಿಗೂ ಪಾರ್ಥನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಯೋಗ್ಯತೆ ಇಲ್ಲ; ಅವನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುವವನು ಮೊದಲು ಪರಿಹಾರವನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕು.
ಆಶೀವಿಷಸ್ಯ ಕ್ರುದ್ಧಸ್ಯ ಪಾಣಿಮುದ್ಯಮ್ಯ ದಕ್ಷಿಣಮ್। ಅವಮುಚ್ಯ ಪ್ರದೇಶಿನ್ಯಾ ದಂಷ್ಟ್ರಾಮಾದಾತುಮಿಚ್ಛಸಿ
ನೀನು ಬಾಯಿತೆರೆಯಿದ ಕ್ರೋಧಿತ ವಿಷಪಾಮನ್ನು, ಬಲಗೈಯೆತ್ತಿ, ಅದರ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಹೊರಟಿರುವೆ.
ಅಥವಾ ಕುಞ್ಜರಂ ಮತ್ತಮೇಕಮೇಕಚರಂ ವನೇ। ನಿರಙ್ಕುಶಂ ಸಮಾರುಹ್ಯ ನಗರಂ ಯಾತುಮಿಚ್ಛಸಿ
ಅಥವಾ, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನೇ ಸಂಚರಿಸುವ, ಮದ್ದಾದ, ಅಂಕುಶವಿಲ್ಲದ ಆನೆಗೆ ಏರಿ, ಅದನ್ನು ನಗರಕ್ಕೆ ಓಡಿಸಲು ನೀನು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುವೆ.
ಸಮಿದ್ಧಂ ಪಾವಕಂ ಚಾಪಿ ಘೃತಮೇದೋವಸಾಹುತಮ್। ಘೃತಾಕ್ತಶ್ಚೀರವಾಸಾಸ್ತ್ವಂ ಮಧ್ಯೇನೋತ್ಸರ್ತುಮಿಚ್ಛಸಿ
ಅಥವಾ, ತುಪ್ಪ, ಮೇದು ಮತ್ತು ಕೊಬ್ಬಿನಿಂದ ಹೂಡಿದ ಉಡುಪು ಧರಿಸಿ, ಹೊತ್ತಿರುವ ಅಗ್ನಿಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹಾರಲು ನೀನು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಿರುವೆ.
ಆತ್ಮಾನಂ ಯಃ ಸಮಾಬಧ್ಯ ಕಣ್ಠೇ ಬದ್ಧ್ವಾ ತಥಾ ಶಿಲಾಮ್ । ಸಮುದ್ರಂ ಪ್ರತರೇದ್ದೋರ್ಭ್ಯಾಂ ತತ್ರ ಕಿಂ ಕರ್ಣ ಪೌರುಷಮ್
ಯಾರಾದರೂ ತನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ಕಲ್ಲು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಕೈಗಳಿಂದ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಾಹಸವಿದೆ, ಕರ್ಣಾ?
ಅಕೃತಾಸ್ತ್ರಃ ಕೃತಾಸ್ತ್ರಂ ವೈ ಬಲವನ್ತಂ ಸುದುರ್ಬಲಃ। ತಾದೃಶಂ ಕರ್ಣ ಯಃ ಪಾರ್ಥಂ ಯೋದ್ಧುಮಿಚ್ಛೇತ್ಸ ದುರ್ಮತಿಃ
ಅಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಅಶಿಕ್ತನಾದವನು, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಪಾರ್ಥನನ್ನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸುವವನು ನಿಜಕ್ಕೂ ಮೂಢನು, ಕರ್ಣಾ.