ಆರಕ್ತನಿಮ್ನನಯನಂ ಹ್ರಸ್ವಸ್ಥೂಲಶಿರೋಧರಮ್। ಅತಿಶ್ಲಿಷ್ಟೋದರೋರಸ್ಕಂ ತಿರ್ಯಗಾನನಶೋಭಿತಮ್
ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪಾಗಿ ಆಳವಾಗಿ ಇದ್ದವು, ತಲೆ ಮತ್ತು ಕುತ್ತಿಗೆ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ದಪ್ಪವಾಗಿದ್ದವು, ಹೊಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಎದೆ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದವು, ಮುಖ ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಮತ್ತು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಯಾವತ್ಸ್ವಶಕ್ತಿಸಾಮಗ್ರ್ಯಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಕ್ಷೋಭಯನ್ನಿವ । ಮರುದ್ಭಿರ್ದಶಭಿಶ್ಚೈವ ಪ್ರಾಧ್ಮಾಪಯದರಿಂದಮಃ ]
ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಳಸಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ತುದಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಡುಗಿಸುವಂತೆ, ಹತ್ತು ವಾಯುಗಳ ಸಹಿತ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು ಆ ಶಂಖವನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಊದಿದನು.
ಶಙ್ಖಶಬ್ದೋಸ್ಯ ಸೋತ್ಯರ್ಥಂ ಶ್ರೂಯತೇ ಕಾಲಮೇಘವತ್
ಅವನ ಶಂಖದ ಧ್ವನಿ, ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಮಳೆಮೋಡದ ಗುಡುಗು ಹೋಲುವಂತೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೇಳಿಬಂತು.
ತಸ್ಯ ಶಙ್ಖಸ್ಯ ಶಬ್ದೇನ ಧನುಪೋ ನಿಸ್ವನೇನ ಚ। ವಾನರಸ್ಯ ನಿನಾದೇನ ರಥನೇಮಿಸ್ವನೇನ ಚ। ಜಙ್ಗಮಸ್ಯ ಭಯಂ ಘೋರಮಕರೋತ್ಪಾಕಶಾಸನಿಃ
ಆ ಶಂಖದ ಧ್ವನಿಯಿಂದ, ಬಿಲ್ಲಿನ ತಂತಿಯ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ, ವಾನರನ ಕೂಗಿನಿಂದ, ರಥಚಕ್ರಗಳ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಪಾಕನ ಪುತ್ರನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಭಯಂಕರವಾದ ಭಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು.
ಶಙ್ಖಶಬ್ದೇನ ಪಾರ್ಥಸ್ಯ ಮುಖೇನಾಶ್ವಾಃ ಪತನ್ಕ್ಷಿತೌ । ಉತ್ತರಶ್ಚಾಪಿ ಸಂತ್ರಸ್ಥೋ ರಥೋಪಸ್ಥ ಉಪಾವಿಶತ್
ಪಾರ್ಥನ ತುಟಿಯಿಂದ ಬಂದ ಶಂಖದ ಧ್ವನಿಗೆ, ಕುದುರೆಗಳು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದವು, ಉತ್ತರನು ಭಯದಿಂದ ರಥದೊಳಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು.
ಅಥಾಶ್ವಾನ್ರಶ್ಮಿಭಿಃ ಪಾರ್ಥಃ ಸಮುದ್ಯಮ್ಯ ಪರಂತಪಃ । ಅಭ್ರಾಜತ ರಥೋಪಸ್ಥೇ ಭಾನುರ್ಮೇರಾವಿವೋತ್ತರೇ
ಮೇಲೆ ಪಾರ್ಥನು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನು, ಕುದುರೆಗಳ ಹಗ್ಗಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ರಥದೊಳಗೆ ಉತ್ತರದ ಮೇರುವಿನ ಮೇಲೆ ಹೊಳೆಯುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.
ಶಙ್ಖಘೋಷೇಣ ವಿತ್ರಸ್ತಂ ಜ್ಯಾಘಾತೇನ ಚ ಮೂರ್ಛಿತಮ್ । ಉತ್ತರಂ ಸಂಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ಸಮಾಶ್ವಾಸಯದರ್ಜುನಃ
ಶಂಖದ ಘೋಷದಿಂದ ಭಯಗೊಂಡು, ಬಿಲ್ಲಿನ ತಂತಿಯ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದ ಉತ್ತರನನ್ನು ಅರ್ಜುನನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಅವನಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿದನು.
ಮಾ ಭೈಸ್ತ್ವಂ ರಾಜಪುತ್ರಾಗ್ರ್ಯ ಕ್ಷತ್ರಿಯೋಸಿ ಪರನ್ತಪ । ಕಥಂ ಪುರುಷಶಾರ್ದೂಲ ಶತ್ರುಮಧ್ಯೇ ವಿಷೀದಸಿ
"ನೀನು ಭಯಪಡಬೇಡ ರಾಜಕುಮಾರ, ನೀನು ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನು. ಪುರುಷಶಾರ್ದೂಲ, ಶತ್ರುಗಳ ನಡುವೆ ನೀನು ಹೇಗೆ ಹೀಗಾಗಿ ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗುತ್ತೀಯೆ?"
ಶ್ರುತಾಸ್ತೇ ಶಙ್ಖಶಬ್ದಾಶ್ಚ ಭೇರೀಶಬ್ದಾಶ್ಚ ಸರ್ವಶಃ । ಕುಞ್ಜರಾಣಾಂ ಚ ನಿನದಾ ವ್ಯೂಢಾನೀಕೇಷು ನಿತ್ಯಶಃ
"ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ಶಂಖಗಳ ಧ್ವನಿ, ಭೇರಿ ಧ್ವನಿ, ಯುದ್ಧದ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಆನೆಗಳ ಗರ್ಜನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೀಯಲ್ಲ."
ಸ ತ್ವಂ ಕಥಮಿವಾನೇನ ಶಙ್ಖಶಬ್ದೇನ ಭೀಷಿತಃ । ವಿಪಣ್ಣರೂಪೋ ವಿತ್ರಸ್ತಃ ಪುರುಷಃ ಪ್ರಾಕೃತೋ ಯಥಾ
"ಹಾಗಾದರೆ ಈ ಶಂಖದ ಧ್ವನಿಗೆ ನೀನು ಹೇಗೆ ಭಯಪಟ್ಟು, ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಗಾಬರಿಗೊಂಡಿರುವೆ?"
ಶ್ರುತಾ ಮೇ ಶಙ್ಖಶಬ್ದಾಶ್ಚ ಭೇರೀಶಬ್ದಾಶ್ಚ ನಿತ್ಯಶಃ। ಕುಞ್ಜರಾಣಾಂ ಚ ನಿನದಾ ವ್ಯೂಢಾನೀಕೇಷು ತಿಷ್ಠತಃ
"ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಶಂಖಗಳ ಧ್ವನಿ, ಭೇರಿ ಧ್ವನಿ, ಯುದ್ಧದ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಆನೆಗಳ ಗರ್ಜನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ."
ನೈವಂವಿಧಾಃ ಶಙ್ಖಶಬ್ದಾಃ ಪುರಾ ಜಾತು ಮಯಾ ಶ್ರುತಾಃ। ಧ್ವಜಸ್ಯ ಚಾಪಿ ರೂಪಂ ಮೇ ದೃಷ್ಟಪೂರ್ವಂ ನಹೀದೃಶಮ್ । ಧನುಷಶ್ಚಾಪಿ ಘೋಷಶ್ಚ ಶ್ರುತಪೂರ್ವೋ ನ ಮೇ ಕ್ವಚಿತ್
"ಹೀಗಿನ ಶಂಖದ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಕೇಳಿಲ್ಲ; ಹಾಗೆಯೇ ಇಂತಹ ಧ್ವಜವನ್ನು ನೋಡಿಲ್ಲ, ಇಂತಹ ಬಿಲ್ಲಿನ ಧ್ವನಿಯನ್ನೂ ಎಲ್ಲೂ ಕೇಳಿಲ್ಲ."
ಅಸ್ಯ ಶಙ್ಖಸ್ಯ ಶಬ್ದೇನ ಧನುಷೋ ನಿಸ್ವನೇನ ಚ। ಅಮಾನುಷಾಣಾಂ ಶಬ್ದೇನ ಭೂತಾನಾಂ ನಿಸ್ವಸೇನ ಚ। ರಥನೇಮಿಪ್ರಣಾದೇನ ಮನೋ ಕಮೇ ಮುಹ್ಯತೇ ಭೃಶಮ್
"ಈ ಶಂಖದ ಧ್ವನಿಯಿಂದ, ಬಿಲ್ಲಿನ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ, ಅಮಾನವೀಯ ಕೂಗುಗಳಿಂದ, ಭೂತಗಳ ಉಸಿರಾಟದಿಂದ, ರಥಚಕ್ರಗಳ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಾ ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿದೆ."
ವ್ಯಾಕುಲಾಶ್ಚ ದಿಶಃ ಸರ್ವಾ ಹೃದಯಂ ವ್ಯಥತೀವ ಚ। ಧ್ವಜೇನ ಪಿಹಿತಾಃ ಸರ್ವಾ ದಿಶೋ ನ ಪ್ರತಿಭಾನ್ತಿ ಮೇ। ಗಾಣ್ಡೀವಸ್ಯ ಚ ಶಬ್ದೇನ ಕರ್ಣೌ ಮೇ ಬಧಿರೀಕೃತೌ
"ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಗೊಂದಲಗೊಂಡಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿವೆ, ಹೃದಯವು ನಡುಗುತ್ತಿದೆ; ಧ್ವಜದಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ, ನನಗೆ ಏನೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಗಾಂಡೀವದ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ನನ್ನ ಕಿವಿಗಳು ಕುರುಡಾಗಿವೆ."
ಪುನರ್ಧ್ವಜಂ ಪುನಃ ಶಙ್ಖಂ ಧನುಶ್ಚೈವ ಪುನಃ ಪುನಃ । ಸ ಮೂಢಚೇತಾ ವೈರಾಟಿರರ್ಜುನಂ ಸಮುದೈಕ್ಷತ
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅವನು ಧ್ವಜವನ್ನು, ಶಂಖವನ್ನು, ಬಿಲ್ಲನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು; ವೈರಾಜ್ಯನ ರಾಜನು, ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ಅರ್ಜುನನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸ ಮುಹೂರ್ತಂ ಪ್ರಯಾತಂ ತು ಪಾರ್ಥೋ ವೈರಾಟಿಮಬ್ರವೀತ್
ಅಲ್ಪ ಸಮಯ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಪಾರ್ಥನು ಉತ್ತರನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಸ್ಥಿರೋ ಭವ ಮಹಾಬಾಹೋ ಸಂಜ್ಞಾಂ ಚಾತ್ಮಾನಮಾನಯ। ಏಕಾನ್ತೇ ರಥಮಾಸ್ಥಾಯ ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ತ್ವಮವಪೀಡ್ಯ ಚ। ದೃಢಂ ಚ ರಶ್ಮೀನ್ಸಂಯಚ್ಛ ಶಙ್ಖಂ ಧ್ಮಾಸ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ಪುನಃ
ಓ ಮಹಾಬಾಹು, ನೀನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ನಿಂತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸು. ರಥವನ್ನು ಒಂಟಿಯಾದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ, ಕೆಳಗೆ ಇಳಿದು, ರಾಶಿಗಳನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೋ. ನಾನು ಮತ್ತೆ ಶಂಖವನ್ನು ಊದುತ್ತೇನೆ.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಮಹಾಬಾಹುಃ ಸವ್ಯಸಾಚೀ ಪರನ್ತಪಃ। ತತಃ ಶಙ್ಖಮುಪಾಧ್ಮಾಸೀದ್ದಾರಯನ್ನಿವ ಪರ್ವತಾನ್। ಗುಹಾ ಗಿರೀಣಾಂ ಚ ತದಾ ದಿಶಃ ಶೈಲಾಂಸ್ತಥೈವ ಚ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಬಲವಂತನಾದ ಅವನು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಭಯಪಡಿಸುವವನಾದ ಅವನು ಶಂಖವನ್ನು ಊದಿದನು. ಆ ಶಬ್ದವು ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ಚೀರಿದಂತೆ, ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ, ಬೆಟ್ಟಗಳಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಯಾಯಿತು.
ಜ್ಯಾಘೋಷಂ ತಲಘೋಷಂ ಚ ಕೃತ್ವಾ ಭೂತಾನ್ಯಮೋಹಯತ್। ಉತ್ತರಶ್ಚಾಪಿ ಸಂಲೀನೋ ರಥೋಪಸ್ಥ ಉಪಾವಿಶತ್। ತಂ ಸಮಾಶ್ವಾಸಯಾಮಾಸ ಪುನರೇವ ಧನಞ್ಜಯಃ
ಅವನು ಧನುಸ್ಸಿನ ತಂತಿ ಮತ್ತು ಕೈಯಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಶಬ್ದ ಮಾಡಿದ್ದನು, ಅದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಗಾಬರಿಗೊಂಡವು. ಅತ್ತ ಉತ್ತರನು ರಥದೊಳಗೆ ಅಡಗಿ ಕುಳಿತನು. ಧನಂಜಯನು ಅವನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿದನು.
ತಸ್ಯ ಶಙ್ಖಸ್ಯ ಶಬ್ದೇನ ರಥನೇಮಿಸ್ವನೇನ ಚ। ಗಾಣ್ಡೀವಸ್ಯ ಚ ಶಬ್ದೇನ ಪೃಥಿವೀ ಸಮಕಮ್ಪತ
ಆ ಶಂಖದ ಶಬ್ದ, ರಥಚಕ್ರಗಳ ಗದ್ದಲ ಮತ್ತು ಗಾಂಡೀವದ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಭೂಮಿ ಕಂಪಿಸಿದಂತಾಯಿತು.
ಭಾರದ್ವಾಜಸ್ತತೋ ದ್ರೋಣಃ ಸರ್ವಶಸ್ತ್ರಭೃತಾಂವರಃ। ರಾಜಾನಂ ಚಾಹ ಸಂಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ದುರ್ಯೋಧನಮರಿಂದಮಃ
ಆಮೇಲೆ ಭಾರದ್ವಾಜನ ಮಗನಾದ ದ್ರೋಣನು, ಎಲ್ಲಾ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ರಾಜನಾದ ದುರ್ವ್ಯೋಧನನನ್ನು ನೋಡಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಯಥಾ ರಥಸ್ಯ ನಿರ್ಘೋಷೋ ಯಥಾ ಶಙ್ಖ ಉದೀರ್ಯತೇ। ಕಮ್ಪತೇ ಚ ಯಥಾ ಭೂಮಿರ್ನೈಷೋನ್ಯಃ ಸವ್ಯಸಾಚಿನಃ
ರಥದ ಗದ್ದಲ, ಶಂಖದ ಧ್ವನಿ, ಭೂಮಿ ಕಂಪಿಸುವುದು—ಇವುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಇದನ್ನು ಸವ್ಯಾಸಾಚಿಯ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಮಾಡಲಾಗದು.
ಔತ್ಪಾತಿಕಮಿದಂ ರಾಜನ್ನಿಮಿತ್ತಂ ಭವತೀಹ ನಃ। ನ ಹಿ ಪಶ್ಯಾಮಿ ವಿಜಯಂ ಸೈನ್ಯೇಽಸ್ಮಾಕಂ ಪರನ್ತಪ
ರಾಜನೇ, ಇದು ನಮಗೆ ಅಪಶಕುನವಾಗಿದೆ. ನಮ್ಮ ಸೇನೆಗೆ ಜಯ ಸಿಗುವುದೆಂದು ನನಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಶಸ್ತ್ರಾಣಿ ನ ಪ್ರಕಾಶನ್ತೇ ನ ಪ್ರಹೃಷ್ಯನ್ತಿ ವಾಹನಾಃ । ಅಗ್ನಯಶ್ಚ ನ ಭಾಸನ್ತೇ ಸುಸಮಿದ್ಧಾ ನ ಶೋಭನಾಃ
ಆಯುಧಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿಲ್ಲ, ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದಿಲ್ಲ, ಬೆಂಕಿಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹಚ್ಚಿದರೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಪ್ರತ್ಯಾದಿತ್ಯಂ ಚ ನಃ ಸರ್ವೇ ಮೃಗಾ ಘೋರಾ ನದನ್ತಿ ಚ। ಶಕುನಾಶ್ಚಾಪಸವ್ಯಾಶ್ಚ ವೇದಯನ್ತಿ ಮಹಾಭಯಮ್
ಎಲ್ಲಾ ಭಯಾನಕ ಮೃಗಗಳು ಸೂರ್ಯನ ಕಡೆಗೆ ಕೂಗಿ, ನಮ್ಮ ಎಡಬದಿಯ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಭಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಗೋಮಾಯುರೇಷ ಸೈನ್ಯಾನಾಂ ರುದನ್ಮಧ್ಯೇನ ಧಾವತಿ। ಚಾಷಾ ನದನ್ತಿ ಚಾಕಾಶೇ ವೇದಯನ್ತೋ ಮಹದ್ಭಯಮ್
ಒಂದು ನರಿ ಸೇನೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಳುತ್ತಾ ಓಡುತ್ತಿದೆ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಾಗೆಗಳು ಕೂಗಿ ಭಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಿವೆ.
ಭವತಾಂ ಚೈವ ರೋಮಾಣಿ ಪ್ರಹೃಷ್ಟಾನೀವ ಲಕ್ಷಯೇ
ನಿಮ್ಮ ಕೂದಲು ಕೂಡ ಉದ್ದಾಗಿ ನಿಂತಿರುವುದನ್ನು ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಅನುಷ್ಣಾಙ್ಗಾಶ್ಚ ಸಂಸ್ವಿನ್ನಾ ಜೃಮ್ಭನ್ತೇ ಚಾಪ್ಯಭೀಕ್ಷ್ಣಶಃ । ವಿಷ್ಕಮ್ಭನ್ತಿ ಚ ಮಾತಙ್ಗಾ ಮುಞ್ಚನ್ತ್ಯಶ್ರೂಣಿ ವಾಜಿನಃ । ಸದಾ ಮೂತ್ರಂ ಪುರೀಷಂ ಚ ಉತ್ಸೃಜನ್ತಿ ಪುನಃ ಪುನಃ
ದೇಹಗಳು ಬಿಸಿ ಮತ್ತು ಬೆವರುತಿವೆ, ಎಲ್ಲರೂ ಪುನಃ ಪುನಃ ಜಂಭಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ; ಆನೆಗಳು ಅಡ್ಡವಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತಿವೆ, ಕುದುರೆಗಳು ಕಣ್ಣೀರು ಬಿಡುತ್ತಿವೆ, ಮತ್ತು ಅವುಗಳು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮೂತ್ರ ಮತ್ತು ಮಲವನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಿವೆ.
ಲೋಹಿತಾರ್ದ್ರಾ ಚ ಪೃಥಿವೀ ದಿಶಃ ಸರ್ವಾಃ ಪ್ರಧೂಮಿತಾಃ । ನ ಚ ಸೂರ್ಯಃ ಪ್ರತಪತಿ ಮಹದ್ವೇದಯತೇ ಭಯಮ್
ಭೂಮಿ ರಕ್ತದಿಂದ ತೊಯ್ದಿದೆ, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳು ಹೊಗೆಯಿಂದ ತುಂಬಿವೆ, ಸೂರ್ಯನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ—ಇವು ದೊಡ್ಡ ಅಪಾಯವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.
ಹಸ್ತಿನಶ್ಚಾಪಿ ವಿತ್ರಸ್ತಾ ಯೋಧಾಶ್ಚಾಪಿ ವಿತತ್ರಸುಃ । ಪರಾಭೂತಾ ಚ ವಃ ಸೇನಾ ನ ಕಶ್ಚಿದ್ಯೋದ್ಭುಮಿಚ್ಛತಿ
ಆನೆಗಳು ಭಯದಿಂದಿವೆ, ಯೋಧರೂ ಕೂಡ ಭಯಗೊಂಡಿದ್ದಾರೆ; ನಿಮ್ಮ ಸೇನೆ ಸೋತುಹೋಗಿದೆ, ಯಾರಿಗೂ ಮುಂದೆ ಹೋಗಲು ಇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲ.