ತಂ ಶಬ್ದಂ ಕುರವೋ ರಾಜನ್ವಿಸ್ಫೋಟಮಶನೇರಿವ। ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯಂ ಶಬ್ದಮಿವ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಿತ್ರೇಸುರ್ದೀನಮಾನಸಾಃ
ಆ ರಾಜನೇ, ಆ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚು ಸಿಡಿಲಿನ ಸ್ಫೋಟದಂತೆ, ಅಥವಾ ಗರುಡನ ಕೂಗಿನಂತೆ ಕೇಳಿದ ಕೌರವರು ಭಯದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿ, ಬೆದರಿಕೊಂಡರು.
ಯಥೇನ್ದ್ರೋ ವ್ಯಾಕ್ಷಿಪದ್ಭೀಮಂ ವಿಸ್ಫೋಟಮಶನೇರ್ಭುವಿ । ತಥಾಽರ್ಜುನೋ ಧನುಃಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಬಾಹುಭ್ಯಾಮಾಕ್ಷಿಪದ್ಬಲೀ
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಬಲವಾದ ಸಿಡಿಲನ್ನು ಹಿಂದುಗಡೆ ಎಳೆಯುವಂತೆ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಅರ್ಜುನನು ತನ್ನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಬಲವಾದ ಕೈಗಳಿಂದ ಹಿಂದುಗಡೆ ಎಳೆದನು.
ಮಹಾಶನಿಮಹಾಶಬ್ದಸದೃಶೋ ಜ್ಯಾಸ್ವನೋ ಮಹಾನ್ । ಶತ್ರೂನ್ವೀರಾಂಶ್ಚ ಸಂತರ್ಜ್ಯ ನಿಗ್ರಹಸ್ಥೋ ರಥೇ ಸ್ಥಿತಃ
ಅರ್ಜುನನು ರಥದ ಮೇಲೆ ನಿಂತು, ಶತ್ರು ವೀರರನ್ನು ಬೆದರಿಸುವಂತೆ, ದೊಡ್ಡ ಸಿಡಿಲಿನ ಗರ್ಜನೆಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಧನುಸ್ಸಿನ ತಂತಿಯ ದೊಡ್ಡ ಶಬ್ದವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದನು.
ಏಕಸ್ತ್ವಂ ಪಾಣ್ಡವಶ್ರೇಷ್ಠ ಬಹೂನೋತಾನ್ಮಹಾರಥಾನ್। ಕಥಂ ಜೇಷ್ಯಸಿ ಸಂಗ್ರಾಮೇ ಸರ್ವಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಪಾರಗಾನ್
ಪಾಂಡವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನೀನು ಒಬ್ಬನೇ ಇದ್ದೀಯೆ, ಆದರೆ ಎದುರಿಗೆ ಅನೇಕ ಮಹಾರಥಿಗಳು ಇದ್ದಾರೆ. ಎಲ್ಲ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ片ಪಟುಗಳಾದ ಅವರನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಗೆಲ್ಲುತ್ತೀಯೆ?
ಅಸಹಾಯೋ।ಸಿ ಕೋನ್ತೇಯ ಸಸಹಾಯಾಶ್ಚ ಕೌರವಾಃ । ಅತ ಏವ ಮಹಾಬಾಹೋ ಭೀತಸ್ತಿಷ್ಠಾಮಿ ತೇಽಗ್ರತಃ
ಕುಂತಿಪುತ್ರನೇ, ನೀನು ಸಹಾಯಿಗಳಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದೀಯೆ, ಆದರೆ ಕೌರವರು ಸಹಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಾರೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ, ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಭಯದಿಂದ ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ.
ಉವಾಚ ಪಾರ್ಥೋ ಮಾ ಭೈಷೀಃ ಪ್ರಹಸ್ಯ ಸ್ವನವತ್ತದಾ
ಆಗ ಪಾರ್ಥನು ನಗುತ್ತಾ, ಗಂಭೀರ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ, "ಭಯಪಡಬೇಡ" ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಯುಧ್ಯಮಾನಸ್ಯ ಮೇ ವೀರ ಗನ್ಧರ್ವೈಃ ಸುಮಹಾಬಲೈಃ । ಸಹಾಯೋ ಘೋಷಯಾತ್ರಾಯಾಂ ಕಸ್ತದಾಸೀತ್ಸಖಾ ಮಮ
ವೀರನೇ, ನಾನು ಘೋಷಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಬಲಶಾಲಿ ಗಂಧರ್ವರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದಾಗ ನನಗೆ ಯಾರು ಜೊತೆಗಿದ್ದರು? ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಯಾರು ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿದ್ದನು?
ತಥಾ ಪ್ರತಿಭಯೇ ತಸ್ಮಿನ್ದೇವದಾನವಸಂಕುಲೇ। ಖಾಣ್ಡವೇ ಯುಧ್ಯಮಾನಸ್ಯ ಕಸ್ತದಾಸೀತ್ಸಖಾ ಮಮ
ಅದೇ ರೀತಿ, ಖಾಂಡವದ ಭಯಾನಕ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ದೇವರು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಸೇರಿದ್ದಾಗ ನಾನು ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದಾಗ ನನಗೆ ಯಾರು ಜೊತೆಗಿದ್ದರು?
ನಿವಾತಕವಚೈಃ ಸಾರ್ಧಂ ಪೌಲೋಮೈಶ್ಚ ಮಹಾಬಲೈಃ । ಯುಧ್ಯತೋ ದೇವರಾಜಾರ್ಥೇ ಕಃ ಸಹಾಯಸ್ತದಾಽಭವತ್
ನಿವಾತಕವಚರು ಮತ್ತು ಬಲಶಾಲಿ ಪೌಲೋಮರು ಜೊತೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ದೇವೇಂದ್ರನಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದಾಗ ನನಗೆ ಯಾರು ಸಹಾಯಿಯಾಗಿದ್ದರು?
ಸ್ವಯಂವರೇ ತು ಪಾಞ್ಚಾಲ್ಯಾ ರಾಜಭಿಃ ಸಹ ಸಂಯುಗೇ। ಯುಧ್ಯತೋ ಬಹುಭಿಸ್ತಾತ ಕಃ ಸಹಾಯಸ್ತದಾಽಭವತ್
ಪಾಂಚಾಲಿಯ ಸ್ವಯಂವರದಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ರಾಜರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದಾಗ ನನಗೆ ಯಾರು ಜೊತೆಗಿದ್ದರು, ಪ್ರಿಯನೇ?
ಉಪಜೀವ್ಯ ಗುರುಂ ದ್ರೋಣಂ ಶುಕ್ರಂ ವೈಶ್ರವಣಂ ಯಮಮ್। ವರುಣಂ ಪಾವಕಂ ಚೈವ ಕೃಪಂ ಕೃಷ್ಣಂ ಚ ಮಾಧವಮ್ । ಪಿನಾಕಪಾಣಿನಂ ಚೈವ ಕಥಮೇತಾನ್ನ ಯೋಧಯೇ
ಗುರು ದ್ರೋಣ, ಶುಕ್ರ, ಕುಬೇರ, ಯಮ, ವರुण, ಅಗ್ನಿ, ಕೃಪಾಚಾರ್ಯ, ಕೃಷ್ಣ, ಮಾಧವ ಮತ್ತು ಪಿನಾಕಪಾಣಿಯಾದ ಶಿವರಿಂದ ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆದಿರುವ ನಾನು, ಇವರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡದಿರಲು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?
ರಥಂ ವಾಹಯ ಮೇ ಶೀಘ್ರಂ ವ್ಯೇತು ತೇ ಮಾನಸೋ ಜ್ವರಃ
ನನ್ನ ರಥವನ್ನು ಬೇಗ ಓಡಿಸು; ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಚಿಂತೆ ಹೋಗಲಿ.
ಉತ್ತರಂ ಸಾಂರಥಿಂ ಕೃತ್ವಾ ಶಮೀಂ ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಮ್। ಆಯುಧಂ ಸರ್ವಮಾದಾಯ ತತಃ ಪ್ರಾಯಾದ್ಧನಞ್ಜಯಃ
ಉತ್ತರನನ್ನು ರಥಸಾರಥಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಶಮೀ ಮರವನ್ನು ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಹಾಕಿ, ಧನಂಜಯನು ಎಲ್ಲ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಟನು.
ಧ್ವಜಂ ಚ ಸಿಂಹಂ ಮಾತ್ಸ್ಯಸ್ಯ ಭ್ರಾತೄಣಾಮಾಯುಧಾನಿ ಚ। ಪ್ರಣಿಧಾಯ ಶಮೀಮಧ್ಯೇ ಪ್ರಯಾತುಮುಪಚಕ್ರಮೇ
ಮತ್ಸ್ಯರಾಜಕುಮಾರನ ಸಿಂಹಧ್ವಜವನ್ನೂ, ತಮ್ಮ ಸಹೋದರರ ಆಯುಧಗಳನ್ನೂ ಶಮೀ ಮರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಅರ್ಜುನನು ಹೊರಡಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು.
ತತಃ ಕಾಞ್ಚನಲಾಙ್ಗೂಲಂ ಧ್ವಜಂ ವಾನರಲಕ್ಷಣಮ್ । ದಿವ್ಯಂ ಮಾಯಾಮಯಂ ಯುಕ್ತಂ ವಿಹಿತಂ ವಿಶ್ವಕರ್ಮಣಾ । ಮನಸಾ ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ಪ್ರಸಾದಂ ಪಾವಕಸ್ಯ ಚ
ನಂತರ ಅರ್ಜುನನು ಬಂಗಾರದ ಬಾಲವಿರುವ, ವಾನರಚಿಹ್ನೆಯಿರುವ, ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಅದ್ಭುತ ಮತ್ತು ಮಾಯಾಮಯವಾದ ಧ್ವಜವನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಅಗ್ನಿದೇವನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿದನು.
ಸ ಚ ತಚ್ಚಿನ್ತಿತಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಧ್ವಜೇ ಭೂತಾನ್ಯಯೋಜಯತ್। ರಥೇ ವಾನರಮುಚ್ಛ್ರಿತ್ಯ ಗಾಣ್ಡೀವಂ ವ್ಯಾಕ್ಷಿಪದ್ಧನುಃ
ಅರ್ಜುನನ ಆಲೋಚನೆಯನ್ನು ಅರಿತು, ಅಗ್ನಿದೇವನು ಆ ಧ್ವಜದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿದನು. ಅರ್ಜುನನು ರಥದ ಮೇಲೆ ವಾನರಧ್ವಜವನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಗಾಂಡೀವವನ್ನು ಎಳೆದನು.
ಸಪತಾಕಂ ವಿಚಿತ್ರಾಙ್ಗಂ ಸೋಪಾಸಙ್ಗಂ ಮಹಾಬಲಮ್। ಖಾತ್ಪಪಾತ ರಥೇ ತೂರ್ಣಂ ದಿವ್ಯರೂಪಂ ಮನೋರಮಮ್
ಅದ್ಭುತವಾದ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ, ವಿವಿಧ ವರ್ಣಗಳಿರುವ, ಅಲಂಕೃತವಾದ ಆ ಧ್ವಜವು, ಧ್ವಜದ ಕಂಬ ಮತ್ತು ಅಲಂಕಾರಗಳೊಂದಿಗೆ, ದಿವ್ಯರೂಪದಲ್ಲಿ ರಥದ ಮೇಲೆ ವೇಗವಾಗಿ ಇಳಿಯಿತು.
ರಥಮಾಸ್ಥಾಯ ಬೀಭತ್ಸುಃ ಕೌನ್ತೇಯಃ ಶ್ವೇತವಾಹನಃ। ಬದ್ಧಾಸಿಃ ಸತಲತ್ರಾಣಃ ಪ್ರಗೃಹೀತಶರಾಸನಃ । ತತಃ ಪ್ರಾಯಾದುದೀಚೀಂ ಸ ಕಪಿಪ್ರವರಕೇತನಃ
ಕೌಂತೇಯನು, ಶ್ವೇತ ಅಶ್ವಗಳಿರುವ ರಥದ ಮೇಲೆ ಏರಿ, ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಕವಚ ಧರಿಸಿ, ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು, ವಾನರಧ್ವಜವನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ಉತ್ತರದತ್ತ ಹೊರಟನು.
ಸೈನ್ಯಾಭ್ಯಾಶಂ ಸ ಸಂಪ್ರಾಪ್ಯ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಶಙ್ಖಮುತ್ತಮಮ್ । ಸ್ವನವನ್ತಂ ಮಹಾಶಬ್ದಂ ದೇವದತ್ತಂ ಧನಞ್ಜಯಃ । ಶಶಾಙ್ಕರೂಪಂ ಬೀಭತ್ಸುಃ ಪ್ರಾಧ್ಮಾಪಯದರಿಂದಮಃ
ಅರ್ಜುನನು ಸೇನೆಯ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ತನ್ನ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ದೇವದತ್ತ ಶಂಖವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಬೀಭತ್ಸು, ಚಂದಿರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದ್ದ ಆ ಶಂಖವನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಊದಿದನು.
[ ಶಶಾಙ್ಕಕುನ್ದಧವಲಂ ಮುಖೇ ನಿಕ್ಷಿಪ್ಯ ವಾಸವಿಃ । ಉಚ್ಛ್ವಸದ್ಗಣ್ಡಯುಗಲಂ ಸಿರಾಲ್ಯಾಚಿತಫಾಲಕಮ್
ವಾಸವಿಯು ಚಂದಿರದಂತೆ ಬಿಳಿಯಾಗಿ, ಜಾಸ್ಮಿನ್ ಹೂವಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಶಂಖವನ್ನು ತುಟಿಗಳ ಬಳಿ ಇಟ್ಟು, ಉಸಿರಾಡಿದಾಗ ಗಂಡಗಳು ಉಬ್ಬಿ, ನುಣುಪು ಶಿರೋದಯವು ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಆರಕ್ತನಿಮ್ನನಯನಂ ಹ್ರಸ್ವಸ್ಥೂಲಶಿರೋಧರಮ್। ಅತಿಶ್ಲಿಷ್ಟೋದರೋರಸ್ಕಂ ತಿರ್ಯಗಾನನಶೋಭಿತಮ್
ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೆಂಪಾಗಿ ಆಳವಾಗಿ ಇದ್ದವು, ತಲೆ ಮತ್ತು ಕುತ್ತಿಗೆ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿ ದಪ್ಪವಾಗಿದ್ದವು, ಹೊಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಎದೆ ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರ ಸೇರಿಕೊಂಡಿದ್ದವು, ಮುಖ ವಿಶಾಲವಾಗಿ ಮತ್ತು ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಯಾವತ್ಸ್ವಶಕ್ತಿಸಾಮಗ್ರ್ಯಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಕ್ಷೋಭಯನ್ನಿವ । ಮರುದ್ಭಿರ್ದಶಭಿಶ್ಚೈವ ಪ್ರಾಧ್ಮಾಪಯದರಿಂದಮಃ ]
ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಳಸಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ತುದಿಗಾಲಲ್ಲಿ ನಡುಗಿಸುವಂತೆ, ಹತ್ತು ವಾಯುಗಳ ಸಹಿತ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು ಆ ಶಂಖವನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಊದಿದನು.
ಶಙ್ಖಶಬ್ದೋಸ್ಯ ಸೋತ್ಯರ್ಥಂ ಶ್ರೂಯತೇ ಕಾಲಮೇಘವತ್
ಅವನ ಶಂಖದ ಧ್ವನಿ, ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಮಳೆಮೋಡದ ಗುಡುಗು ಹೋಲುವಂತೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೇಳಿಬಂತು.
ತಸ್ಯ ಶಙ್ಖಸ್ಯ ಶಬ್ದೇನ ಧನುಪೋ ನಿಸ್ವನೇನ ಚ। ವಾನರಸ್ಯ ನಿನಾದೇನ ರಥನೇಮಿಸ್ವನೇನ ಚ। ಜಙ್ಗಮಸ್ಯ ಭಯಂ ಘೋರಮಕರೋತ್ಪಾಕಶಾಸನಿಃ
ಆ ಶಂಖದ ಧ್ವನಿಯಿಂದ, ಬಿಲ್ಲಿನ ತಂತಿಯ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ, ವಾನರನ ಕೂಗಿನಿಂದ, ರಥಚಕ್ರಗಳ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಪಾಕನ ಪುತ್ರನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಭಯಂಕರವಾದ ಭಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದನು.
ಶಙ್ಖಶಬ್ದೇನ ಪಾರ್ಥಸ್ಯ ಮುಖೇನಾಶ್ವಾಃ ಪತನ್ಕ್ಷಿತೌ । ಉತ್ತರಶ್ಚಾಪಿ ಸಂತ್ರಸ್ಥೋ ರಥೋಪಸ್ಥ ಉಪಾವಿಶತ್
ಪಾರ್ಥನ ತುಟಿಯಿಂದ ಬಂದ ಶಂಖದ ಧ್ವನಿಗೆ, ಕುದುರೆಗಳು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದವು, ಉತ್ತರನು ಭಯದಿಂದ ರಥದೊಳಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು.
ಅಥಾಶ್ವಾನ್ರಶ್ಮಿಭಿಃ ಪಾರ್ಥಃ ಸಮುದ್ಯಮ್ಯ ಪರಂತಪಃ । ಅಭ್ರಾಜತ ರಥೋಪಸ್ಥೇ ಭಾನುರ್ಮೇರಾವಿವೋತ್ತರೇ
ಮೇಲೆ ಪಾರ್ಥನು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನು, ಕುದುರೆಗಳ ಹಗ್ಗಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ರಥದೊಳಗೆ ಉತ್ತರದ ಮೇರುವಿನ ಮೇಲೆ ಹೊಳೆಯುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದನು.
ಶಙ್ಖಘೋಷೇಣ ವಿತ್ರಸ್ತಂ ಜ್ಯಾಘಾತೇನ ಚ ಮೂರ್ಛಿತಮ್ । ಉತ್ತರಂ ಸಂಪರಿಷ್ವಜ್ಯ ಸಮಾಶ್ವಾಸಯದರ್ಜುನಃ
ಶಂಖದ ಘೋಷದಿಂದ ಭಯಗೊಂಡು, ಬಿಲ್ಲಿನ ತಂತಿಯ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದ ಉತ್ತರನನ್ನು ಅರ್ಜುನನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಅವನಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿದನು.
ಮಾ ಭೈಸ್ತ್ವಂ ರಾಜಪುತ್ರಾಗ್ರ್ಯ ಕ್ಷತ್ರಿಯೋಸಿ ಪರನ್ತಪ । ಕಥಂ ಪುರುಷಶಾರ್ದೂಲ ಶತ್ರುಮಧ್ಯೇ ವಿಷೀದಸಿ
"ನೀನು ಭಯಪಡಬೇಡ ರಾಜಕುಮಾರ, ನೀನು ಕ್ಷತ್ರಿಯ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನು. ಪುರುಷಶಾರ್ದೂಲ, ಶತ್ರುಗಳ ನಡುವೆ ನೀನು ಹೇಗೆ ಹೀಗಾಗಿ ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗುತ್ತೀಯೆ?"
ಶ್ರುತಾಸ್ತೇ ಶಙ್ಖಶಬ್ದಾಶ್ಚ ಭೇರೀಶಬ್ದಾಶ್ಚ ಸರ್ವಶಃ । ಕುಞ್ಜರಾಣಾಂ ಚ ನಿನದಾ ವ್ಯೂಢಾನೀಕೇಷು ನಿತ್ಯಶಃ
"ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ಶಂಖಗಳ ಧ್ವನಿ, ಭೇರಿ ಧ್ವನಿ, ಯುದ್ಧದ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ಆನೆಗಳ ಗರ್ಜನೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೀಯಲ್ಲ."
ಸ ತ್ವಂ ಕಥಮಿವಾನೇನ ಶಙ್ಖಶಬ್ದೇನ ಭೀಷಿತಃ । ವಿಪಣ್ಣರೂಪೋ ವಿತ್ರಸ್ತಃ ಪುರುಷಃ ಪ್ರಾಕೃತೋ ಯಥಾ
"ಹಾಗಾದರೆ ಈ ಶಂಖದ ಧ್ವನಿಗೆ ನೀನು ಹೇಗೆ ಭಯಪಟ್ಟು, ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಗಾಬರಿಗೊಂಡಿರುವೆ?"