ಪಶ್ಯಯುರದ್ಯ ಮೇ ವೀರ್ಯಂ ಕುರವಸ್ತೇ ಸಮಾಗತಾಃ । ಕಿಂನು ಪಾರ್ಥೋಽರ್ಜುನಃ ಸಾಕ್ಷಾದಿತಿ ಮಂಸ್ಯನ್ತಿ ಮಾಂ ಪರೇ ।। 11
ಇಂದು ಸೇರಿರುವ ಕುರುಗಳು ನನ್ನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ; 'ಇವನು ಪಾರ್ಥನು, ಅರ್ಜುನನೇ ಅಲ್ಲವೇ?' ಎಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯಪಡುವರು.
ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ್ತ್ರೀಷು ಚಾತ್ಮಪ್ರಶಂಸನಮ್ । ನಾಮರ್ಷಯತ ಪಾಞ್ಚಾಲೀ ಬೀಭತ್ಸೋಃ ಪರಿಕೀರ್ತನಮ್ ।। 12
ಮಹಿಳೆಯರ ನಡುವೆ ಅವನು ತನ್ನನ್ನು ಹೊಗಳಿದುದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭೀಭತ್ಸುವಿನ ಹೆಸರು ಕೇಳಿದ ಪಾಂಚಾಲಿ ಸಹಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.
ಶ್ರುತ್ವಾ ತದರ್ಜುನೋ ವಾಕ್ಯಮುತ್ತರೇಣ ಪ್ರಭಾಷಿತಮ್। ಅತೀತಸಮಯೇ ಕಾಲೇ ಪ್ರಿಯಾಂ ಭಾರ್ಯಾಮಭಾಷತ ।। 13
ಅರ್ಜುನನು ಉತ್ತರನು ಹೇಳಿದ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕಾಲಮಿತಿಯನ್ನು ನೆನೆಸಿ, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಭಾರ್ಯೆಗೆ ಸೂಕ್ತ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ದ್ರುಪದಸ್ಯ ಸುತಾಂ ರಾಜ್ಞಃ ಪಾಞ್ಚಾಲೀಂ ರೂಪಸಂಮತಾಮ್ । ಸತ್ಯಾರ್ಜವಗುಣೋಪೇತಾಂ ಭರ್ತುಃ ಪ್ರಿಯಹಿತೈಷಿಣೀಮ್ । ಉವಾಚ ರಹಸಿ ಪ್ರೀತಃ ಕೃಷ್ಣಾಂ ಸರ್ವಾರ್ಥಕೋವಿದಃ ।। 14
ಎಲ್ಲ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವ ಅವನು, ರಾಜ ದ್ರುಪದನ ಸುಂದರ ರೂಪವಂತಿಯಾದ ಪಾಂಚಾಲಿಯನ್ನು, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ನೀತಿಯ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ, ಗಂಡನ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವ ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು, ಖುಷಿಯಿಂದ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಉತ್ತರಾಂ ಬ್ರೂಹಿ ಪಾಞ್ಚಾಲಿ ಗತ್ವಾ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಶುಚಿಸ್ಮಿತೇ ।। 15
ಶುದ್ಧ ಹಾಸ್ಯವಿರುವ ಪಾಂಚಾಲಿ, ನೀನು ಬೇಗ ಹೋಗಿ ಉತ್ತರಳಿಗೆ ಈ ಮಾತು ಹೇಳು.
ಇಯಂ ಕಿಲ ಪುರಾ ಯುದ್ಧೇ ಖಾಣ್ಡವೇ ಸವ್ಯಸಾಚಿನಃ । ಸಾರಥಿಃ ಪಾಣ್ಡುಪುತ್ರಸ್ಯ ಪಾರ್ಥಸ್ಯ ತು ಬೃಹನ್ನಲಾ। ಮಹಾಞ್ಜಯೋ ಭವೇದ್ಯುದ್ಧೇ ಸಾ ಚೇದ್ಯನ್ತಾ ಬೃಹನ್ನಲಾ ।। 16
ಹಿಂದೆ ಖಾಂಡವದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡುಪತ್ನಿಯ ಮಗ ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಬೃಹನ್ನಳಾ ಸಾರಥಿಯಾಗಿದ್ದಳು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ; ಬೃಹನ್ನಳಾ ಸಾರಥಿಯಾಗಿದ್ದರೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯ ಖಚಿತ.
ಸಾ ಚೋದಿತಾ ತದಾ ಹ್ಯೇನ ಹ್ಯರ್ಜುನೇನ ಶುಚಿಸ್ಮಿತಾ। ಪಾಞ್ಚಾಲೀ ಚ ತದಾಽಽಗಮ್ಯ ಉತ್ತರಾಯಾ ನಿವೇಶನಮ್ ।। 17
ಅರ್ಜುನನು ಹೀಗೆ ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಶುದ್ಧ ಹಾಸ್ಯವಿರುವ ಪಾಂಚಾಲಿ ಉತ್ತರಳ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದಳು.
ಜ್ಞಾತ್ವಾ ತು ಸಮಯಾನ್ಮುಕ್ತಂ ಚನ್ದ್ರಂ ರಾಹುಮುಖಾದಿವ । ಯುಧಿಷ್ಠಿರಂ ಧರ್ಮಪರಂ ಸತ್ಯಾರ್ಜವಪಥೇ ಸ್ಥಿತಮ್ ।। 18
ಯುದ್ಧಿಷ್ಠಿರನು ಧರ್ಮಪರನು, ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ನೀತಿಯ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿದ್ದನು; ಅವನು ವ್ರತದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದ ಚಂದ್ರನು ರಾಹುವಿನ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಹೊರಬಂದಂತೆ ಎಂದು ಪಾಂಚಾಲಿ ತಿಳಿದಳು.
ಅಮರ್ಷಯನ್ತೀ ತದ್ದುಃಖಂ ಕೃಷ್ಣಾ ಕಮಲಲೋಚನಾ। ಉತ್ತರಾಮಾಹ ವಚನಂ ಸಖೀಮಧ್ಯೇ ವಿಲಾಸಿನೀಮ್ ।। 19
ಅದು ಕೇಳಿ ದುಃಖದಿಂದ ಕಳವಳಗೊಂಡ ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಕೃಷ್ಣೆ, ತನ್ನ ಸಂಗಾತಿಯರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸುಂದರ ಉತ್ತರಾಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
ಯೋಽಯಂ ಯುವಾ ವಾರಣಯೂಥಪೋಪಮೋ ಬೃಹನ್ನಲಾಽಸ್ಮೀತಿ ಜನೋಽಭ್ಯಭಾಷತ। ಪುರಾಽಪಿ ಪಾರ್ಥಸ್ಯ ಸ ಸಾರಥಿಸ್ತದಾ ಧನುರ್ಧರಾಣಾಂ ಪ್ರವರಸ್ಯ ಮನ್ಯೇ ।। 20
ಜನರು ಬೃಹನ್ನಳ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಆ ಯುವಕನು, ಆನೆಗಳ ಗುಂಪಿನ ನಾಯಕನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಹಿಂದೆ ಪಾರ್ಥನ ರಥಸಾರಥಿಯಾಗಿದ್ದನು, ಧನುರ್ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನು ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಏತೇನ ವಾ ಸಾರಥಿನಾ ತದಾಽರ್ಜುನಃ ಸದೇವಗನ್ಧರ್ವಮಹಾಸುರೋರಗಾನ್ । ಸರ್ವಾಣಿ ಭೂತಾನ್ಯಜಯಸ್ತಸ ವೀರ್ಯವಾನತರ್ಪಯಚ್ಚಾಪಿ ಹಿರಣ್ಯರೇತಸಮ್ ।। 21
ಅವನೇ ಆ ರಥಸಾರಥಿಯೊಂದಿಗೆ ಅರ್ಜುನನು ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಮಹಾಸುರರು, ನಾಗರು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ್ದನು; ತನ್ನ ಶೌರ್ಯದಿಂದ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನೂ ನೀಡಿದನು.
ಯದಸ್ಯ ಸಂಸ್ಥಾಮಪಿ ತಸ್ಯ ಸಂಯುಗೇ ಜಾನಾಮಿ ವೀರ್ಯಂ ಪರವೀರಮಧ್ಯಗಮ್ । ಸಂಗೃಹ್ಯ ರಶ್ಮೀನಪಿ ಚಾಸ್ಯ ವೀರ್ಯವಾನಾದಾಯ ಚಾಪಂ ಪ್ರಯಯೌ ರಥೇ ಸ್ಥಿತಃ ।। 22
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಾನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ, ಬಲಶಾಲಿಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅವನು ಹೇಗಿದ್ದನೆಂದು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಅವನು ರಶ್ಮಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ರಥದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದನು.
ನ ಸರ್ವಭೂತಾನಿ ನ ದೇವದಾನವಾ ನ ಚಾಪಿ ಸರ್ವೇ ಕುರವಃ ಸಮಾಗತಾಃ। ಧನಂ ಹರೇಯುಸ್ತವ ಜಾತು ಧನ್ವಿನೋ ಬೃಹನ್ನಲಾ ತೂತ್ತರಸಾರಥಿರ್ಯದಿ ।। 23
ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು, ದೇವರುಗಳು, ದಾನವರು ಅಥವಾ ಎಲ್ಲ ಕುರುಗಳು ಕೂಡ ಸೇರಿಕೊಂಡರೂ, ಬೃಹನ್ನಳನು ಉತ್ತರಾಳಿಗೆ ರಥಸಾರಥಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ನಿನ್ನ ಧನವನ್ನು ಯಾರೂ ಕಸಿದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಧನುಷ್ಯನವಮಶ್ಚಾಸೀತ್ತಸ್ಯ ಶಿಷ್ಯೋ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ಸುದೃಷ್ಟಪೂರ್ವೋ ಹಿ ಮಯಾ ಚರನ್ತ್ಯಾ ಪಾಣ್ಡವಾಲಯೇ ।। 24
ಅವನು ಧನುಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗಿಂತಲೂ ಕಡಿಮೆಯಿರಲಿಲ್ಲ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿದ್ದನು. ಪಾಂಡವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಾನು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ.
ಸ ಚಾನೇನ ಸಹಾಯೇನ ಖಾಣ್ಡವಂ ಚಾದಹತ್ಪುರಾ । ಅರ್ಜುನಸ್ಯ ತದಾಽನೇನ ಸಂಗೃಹೀತಾ ಹಯೋತ್ತಮಾಃ ।। 25
ಈ ಸಹಾಯಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಅರ್ಜುನನು ಹಿಂದೆ ಖಾಂಡವವನ್ನು ಸುಟ್ಟನು; ಆಗ ಈವನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದನು.
ತೇನ ಸಾರಥಿನಾ ಪಾರ್ಥಃ ಸರ್ವಭೂತಾನಿ ಸರ್ವಶಃ। ಅಜಯತ್ಖಾಣ್ಡವಪ್ರಸ್ಥೇ ನ ಹಿ ಯನ್ತಾಽಸ್ತಿ ತಾದೃಶಃ ।। 26
ಆ ರಥಸಾರಥಿಯೊಂದಿಗೆ ಪಾರ್ಥನು ಖಾಂಡವಪ್ರಸ್ಥದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜಯಿಸಿದ್ದನು; ಅವನಂತಹ ರಥಸಾರಥಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಲ್ಲ.
ತತಃ ಸೈರನ್ಧ್ರಿಸಹಿತಾ ಉತ್ತರಾ ಭ್ರಾತುರಬ್ರವೀತ್। ಅಭ್ಯರ್ಥಯೈನಾಂ ಸಾರಥ್ಯೇ ವೀರ ಶೀಘ್ರಂ ಬೃಹನ್ನಲಾಮ್ ।। 27
ಆಮೇಲೆ ಸೈರಂಧ್ರಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಉತ್ತರಾಳು ತನ್ನ ಅಣ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ವೀರನೇ, ಬೇಗನೆ ಬೃಹನ್ನಳನನ್ನು ರಥಸಾರಥಿಯಾಗಿ ಕೇಳು' ಎಂದು.
ಶಿಕ್ಷಿತೈಷಾ ಹಿ ಸಾರಥ್ಯೇ ನರ್ತನೇ ಗೀತವಾದಿತೇ । ಸೈರನ್ಧ್ಯ್ರಾಹ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞಾ ಸ್ತುವನ್ತೀ ವೈ ಬೃಹನ್ನಲಾಮ್ ।। 28
ಅವಳು ರಥಸಾರಥ್ಯದಲ್ಲಿ, ನೃತ್ಯದಲ್ಲಿ, ಹಾಡು-ವಾದ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಪರಿಣಿತಳು. ಸೈರಂಧ್ರಿ, ಜ್ಞಾನವಂತಳು, ಬೃಹನ್ನಳನನ್ನು ಹೀಗೆ ಹೊಗಳುತ್ತಾ ಹೇಳಿದಳು.
ಸೈರನ್ಧ್ರಿ ಜಾನಾಸಿ ಮಮ ವ್ರತಂ ಹಿ ಕ್ಲೀಬೇನ ಪುಂಸಾ ನ ಹಿ ಸಂವದಾಮ್ಯಹಮ್। ಸೋಹಂ ನ ಶಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಬೃಹನ್ನಲಾಂ ಶುಭೇ ವಕ್ತುಂ ಸ್ವಯಂ ಯಚ್ಛ ಹಯಾನ್ಮಮೇತಿ ।। 29
ಸೈರಂಧ್ರಿ, ನನ್ನ ವ್ರತವನ್ನು ನೀನು ತಿಳಿದೆಯಲ್ಲ; ನಾನು ನಪುಂಸಕನಾದ ಪುರುಷರೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಸುಂದರಿಯೇ, ನಾನು ಸ್ವತಃ ಬೃಹನ್ನಳನಿಗೆ ಹೋಗಿ 'ನನಗೆ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿ' ಎಂದು ಕೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಭಯಕಾಲೇ ತು ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೇ ನ ವ್ರತಂ ನಾವ್ರತಂ ಪುನಃ। ಯಥಾ ದುಃಖಂ ಪ್ರತರತಿ ಕರ್ತುಂ ಯುಕ್ತಂ ಚರೇದ್ಬುಧಃ । ಇತಿ ಧರ್ಮವಿದಃ ಪ್ರಾಹುಸ್ತಸ್ಮಾದ್ವಾಚ್ಯಾ ಬೃಹನ್ನಲಾ ।। 30
ಆದರೆ ಅಪಾಯದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವ್ರತವೋ, ಅವ್ರತವೋ ಮುಖ್ಯವಲ್ಲ; ದುಃಖವನ್ನು ತೊಲಗಿಸಲು ಯೋಗ್ಯವಾದುದನ್ನು ಜಾಣನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಬೃಹನ್ನಳನನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು.
ಯೇಯಂ ಕುಮಾರೀ ಸುಶ್ರೋಣೀ ಭಗಿನೀ ತೇ ಯವೀಯಸೀ। ಅಸ್ಯಾಸ್ತು ವಚನಂ ವೀರ ಕರಿಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ ।। 31
ಈ ಸುಂದರ ನಡುಕಟ್ಟಿನ ಯುವತಿ ನಿನ್ನ ಚಿಕ್ಕ ತಂಗಿ; ವೀರನೇ, ಅವಳಿಗೆ ಏನು ಹೇಳಿದರೂ ಅವಳು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ ಎಂಬುದು ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ.
ಯದಿ ತೇ ಸಾರಥಿಃ ಸಾ ಸ್ಯಾತ್ಕುರೂನ್ಸರ್ವಾನ್ನ ಸಂಶಯಃ। ಜಿತ್ವಾ ಗಾಶ್ಚ ಸಮಾದಾಯ ಧ್ರುವಮಾಗಮನಂ ಭವೇತ್ ।। 32
ಅವಳು ನಿನ್ನ ರಥಸಾರಥಿಯಾಗಿದ್ದರೆ, ನೀನು ಎಲ್ಲ ಕುರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಹಸುಗಳನ್ನು ಮರಳಿ ತಂದು, ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ವಾಪಸು ಬರುವೆ.
ಏವಮುಕ್ತಃ ಸ ಸೈರನ್ಧ್ರ್ಯಾ ಭಗಿನೀಂ ಪ್ರತ್ಯಭಾಷತ। ಗಚ್ಛ ತ್ವಮನವದ್ಯಾಙ್ಗಿ ತಾಮಾನಯ ಬೃಹನ್ನಲಾಮ್ ।। 33
ಸೈರಂಧ್ರಿಯ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಅವನು ತನ್ನ ತಂಗಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಕಳಂಕವಿಲ್ಲದವಳೇ, ನೀನು ಹೋಗಿ ಬೃಹನ್ನಳನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದುಕೊ.'
ಸಾ ಪ್ರಾದ್ರವತ್ಕಾಞ್ಚನಮಾಲ್ಯಧಾರಿಣೀ ಜ್ಯೇಷ್ಠೇನ ಭ್ರಾತ್ರಾ ಪ್ರಹಿತಾ ಯಶಸ್ವಿನೀ । ಭ್ರಾತುರ್ನಿಯೋಗಂ ತು ನಿಶಮ್ಯ ಸುಭ್ರುಃ ಶುಭಾನನಾ ಹಾಟಕವಜ್ರಭೂಷಿತಾ ।। 34
ಅವನ ದೊಡ್ಡ ಅಣ್ಣನು ಕಳಿಸಿದ ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದ ಆಕೆ, ಬಂಗಾರದ ಹಾರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಸುಂದರ ಭ್ರೂಗಳು, ಶುಭಮುಖವಿಟ್ಟು, ಬಂಗಾರ ಮತ್ತು ವಜ್ರಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಅಣ್ಣನ ಆದೇಶವನ್ನು ಕೇಳಿ ವೇಗವಾಗಿ ಹೊರಟಳು.
ಸಾ ವಜ್ರಮುಕ್ತಾಮಣಿಹೇಮಕುಣ್ಡಲಾ ಮೃದುಕ್ರಮಾ ಭ್ರಾತೃನಿಯೋಗಚೋದಿತಾ। ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಾವರ್ತತನುಃ ಶಿಖಣ್ಡಿನೀ ಪದ್ಮಾನನಾ ಪದ್ಮದಲಾಯತಾಕ್ಷೀ ।। 35
ವಜ್ರ, ಮುತ್ತು ಮತ್ತು ಬಂಗಾರದ ಕುಂಡಲಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಮೃದುವಾಗಿ ನಡೆಯುವ, ಅಣ್ಣನ ಆದೇಶದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತಳಾದ, ಸೊಗಸಾದ ದೇಹ, ಕಿರೀಟದ ಕೂದಲು, ಕಮಲಮುಖ, ಕಮಲದ ಹೂವಿನಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಆಕೆ ಹೊರಟಳು.
ತನ್ವೀ ಸಮಾಙ್ಗೀ ಮೃದುಮನ್ದ್ರಲೋಚನಾ ಮಾತ್ಸ್ಯಸ್ಯ ರಾಜ್ಞೋ ದುಹಿತಾ ವಿಲಾಸಿನೀ । ಸಾ ನರ್ತನಾಗಾರಮರಾಲಪಕ್ಷ್ಮಾ ಶತಹ್ರದಾ ಮೇಘಮಿವಾನ್ವಪದ್ಯತ ।। 36
ಸೊಪ್ಪು, ಸಮತೋಲನದ ದೇಹ, ಮೃದುವಾದ ಮಂಕುತನದ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಆಟವಾಡುವ ಮತ್ಸ್ಯರಾಜನ ಮಗಳು, ಬಾಗಿದ ಕಪಾಳುಗಳು, ನೃತ್ಯಮಂದಿರದೊಳಗೆ, ನೂರಾರು ಮೋಡಗಳ ನಡುವೆ ನವಿಲು ಹೋಗುವಂತೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು.
ಸಾ ನಾಗನಾಸೋಪಮಸಂಹಿತೋರೂರನಿನ್ದಿತಾ ವೇದಿವಿಲಗ್ನಮಧ್ಯಾ। ಆಸಾದ್ಯ ತಸ್ಥೌ ವರಮಾಲ್ಯಧಾರಿಣೀ ಪಾರ್ಥಂ ಶುಭಾ ನಾಗವಧೂರಿವ ದ್ವಿಪಮ್ ।। 37
ಅವಳ ಕಾಲುಗಳು ನಾಗಕನ್ಯೆಯ ಕಾಲುಗಳಂತೆ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿದ್ದವು, ಅವಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಯಾವ ದೋಷವೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ವೇದದ ಗುರುತುಗಳು ಹೊತ್ತ কোমರು, ಅದ್ಭುತ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಶುಭ್ರವಾದ ಅವಳ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಪಾರ್ಥನ ಎದುರು, ನಾಗವಧುವು ಎತ್ತಿನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಂತೆ ನಿಂತಳು.
ತಾಮಾಗತಾಮಾಯತತಾಮ್ರಲೋಚನಾಮವೇಕ್ಷ್ಯ ಪಾರ್ಥಃ ಸಮಯೇಽಭ್ಯಭಾಷತ ।। 38
ಆ ಅಗಲವಾದ ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಅವಳನ್ನು ಬಂದಂತೆ ನೋಡಿ, ಪಾರ್ಥನು ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮಾತಾಡಿದನು.
ಕಿಮಾಗತಾ ಕಾಞ್ಚನಮಾಲ್ಯಧಾರಿಣೀ ಸುಗಾತ್ರಿ ಕಿಂಚಿತ್ತ್ವರಿತಾಽಸಿ ಸುಭ್ರು । ಕಿಂ ತೇ ಮುಖಂ ಸುನ್ದರಿ ನ ಪ್ರಸನ್ನಮಾಚಕ್ಷ್ವ ಶೀಘ್ರಂ ಮಮ ಚಾರುಹಾಸಿನಿ ।। 39
ನೀನು ಏಕೆ ಬಂದೆ, ಬಂಗಾರದ ಹಾರ ಧರಿಸಿದೆಯೆ, ಸುಂದರವಾದ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳವಳೆ, ಏನು ತಡವಾಗಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಆತುರದಲ್ಲಿ ಇದ್ದೀಯೆ, ಸುಂದರಿ? ನಿನ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲ, ಏಕೆ? ಚೆಲುವಾದ ನಗುವುಳ್ಳವಳೆ, ಬೇಗನೆ ನನಗೆ ಹೇಳು.
ಸಾ ವಜ್ರವೈಡೂರ್ಯವಿಕಾರಕುಣ್ಡಲಾ ವಿನಿದ್ರಪದ್ಮೋತ್ಪಲಪನ್ನಗನ್ಧಿನೀ । ಪ್ರಸನ್ನತಾರಾಧಿಪಸಂನಿಭಾನನಾ ಪಾರ್ಥೇ ಕುಮಾರೀ ವಚನಂ ಬಭಾಷೇ ।। 40
ವಜ್ರ ಮತ್ತು ವೈಡೂರ್ಯದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಕುಂಡಲಗಳು, ತಾಜಾ ಹೂವಿನ ಮತ್ತು ನಾಗದ ಸುಗಂಧ ಹರಡುವಳು, ಮುಖವು ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವಳು, ಆ ಯುವತಿ ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದಳು.