ಕೀಚಕಾನಾಂ ತು ಮುಖ್ಯಸ್ಯ ನರಾಣಾಮುತ್ತಮಸ್ಯ ಚ। ವಾಲಿಸುಗ್ರೀವಯೋರ್ಭ್ರಾತ್ರೋಃ ಪುರೇವ ಕಪಿಸಿಂಹಯೋಃ ।। 26
ಅದು ಕೀಚಕರ ಮುಖ್ಯನೂ, ಮನುಷ್ಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ಆಗಿದ್ದವರ ಹೋರಾಟದಂತಿತ್ತು; ಅದು ಹಿಂದೆ ವಾಲಿ ಮತ್ತು ಸುಗ್ರೀವ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಕಪಿಬಾಂಧವರು ಹೋರಾಡಿದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಶಾರ್ದೂಲಾವಿವ ಗರ್ಜನ್ತೌ ತಾರ್ಕ್ಷ್ಯನಾಗಾವಿವೋದ್ಯತೌ। ಸಮಯತ್ನೌ ಸಮಕ್ರೋಧೌ ಪತಿತೌ ಭೀಮಕೀಚಕೌ ।। 27
ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಹುಲಿಗಳಂತೆ ಗರ್ಜಿಸಿದರು, ಗರುಡ ಮತ್ತು ನಾಗನಂತೆ ಎದ್ದು ನಿಂತರು; ಭೀಮ ಮತ್ತು ಕೀಚಕ ಇಬ್ಬರೂ ಸಮಾನ ಶಕ್ತಿಯೂ, ಸಮಾನ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರು.
ಗಜಾವಿವ ಮದೋನ್ಮತ್ತೌ ನದನ್ತೌ ಪತಿತೌ ಕ್ಷಿತೌ। ವೃಷಭಾವಿವ ವಲ್ಮೀಕಂ ಮೃದ್ಗನ್ತೌ ಸಮವಿಕ್ರಮೌ ।।28
ಮತ್ತೆ, ಇಬ್ಬರೂ ಮದದಿಂದ ಮತ್ತಾದ ಆನೆಗಳಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರು; ಎರಡು ಎತ್ತುಗಳು ಪಿಟ್ಟವನ್ನು ತುಳಿಯುವಂತೆ ಅವರ ಬಲ ಸಮಾನವಾಗಿತ್ತು.
ಈಷದಾಗಲಿತಂ ಚಾಪಿ ಕ್ರೋಧಾಚ್ಚಾವಾಙ್ಮುಖಂ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಕೀಚಕೋ ಬಲವಾನ್ಭೀಮಂ ಜಾನುಭ್ಯಾಂ ಪಾತಯದ್ಭುವಿ ।। 29
ಆ ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಮುಂದೆ ವಾಲಿದ ಬಲಶಾಲಿ ಕೀಚಕನು ಭೀಮನನ್ನು ತನ್ನ ಮೊಣಕಾಲುಗಳಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿದನು.
ಪಾತಿತೋ ಭೀಮಸೇನಸ್ತು ಕೀಚಕೇನ ಬಲೀಯಸಾ। ಉತ್ಪಪಾತಾಥ ವೇಗೇನ ದಣ್ಡಾಹತ ಇವೋರಗಃ ।। 30
ಮighty ಕೀಚಕನು ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸಿದಾಗ, ಅವನು ದಂಡದಿಂದ ಹೊಡೆದ ಹಾವು ಎದ್ದು ಬರುವಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಎದ್ದನು.
ಸ್ಪರ್ಧಯಾ ಚ ಬಲೋನ್ಮತ್ತೌ ತಾವುಭೌ ಭೀಮಕೀಚಕೌ। ನಿಶ್ಶಬ್ದಂ ಪರ್ಯಕರ್ಷೇತಾಮನ್ಯೋನ್ಯಸ್ಯ ವಿನಿರ್ಜಯೇ ।। 31
ಸ್ಪರ್ಧೆಯಿಂದ ಮತ್ತು ಬಲದ ಮದದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಭೀಮ ಮತ್ತು ಕೀಚಕ ಇಬ್ಬರೂ, ಗೆಲುವಿಗಾಗಿ ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ಮೌನವಾಗಿ ಎಳೆದರು.
ತತಸ್ತದ್ಭವನಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಪ್ರಾಕಮ್ಪತ ತದಾ ಭೃಶಮ್। ತೌ ಕ್ರೋಧವಶಮಾಪನ್ನಾವನ್ಯೋನ್ಯಮಭಿಜಘ್ನತುಃ ।। 32
ಆಗ ಆ ಭವನವು ಭಾರಿಯಾಗಿ ನಡುಗಿತು, ಏಕೆಂದರೆ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಕ್ರೋಧಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಒಬ್ಬರನ್ನು ಒಬ್ಬರು ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆದರು.
ತಲಾಭ್ಯಾಂ ಭೀಮಸೇನೇನ ವಕ್ಷಸ್ಯಭಿಹತೋ ಬಲೀ। ಕೀಚಕೋ ರೋಷರಕ್ತಾಕ್ಷೋ ನ ಚಚಾಲ ಪದಾತ್ಪದಮ್ ।। 33
ಭೀಮಸೇನನು ತನ್ನ ಹಸ್ತದಡಿ ಬಲದಿಂದ ಕೀಚಕನ ಎದೆಯನ್ನು ಹೊಡೆದರೂ, ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾದ ಕೀಚಕನು ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯೂ ಹಿಂದೆ ಹಾಕಲಿಲ್ಲ.
ಮುಹೂರ್ತಮಶಕತ್ಸೋಢುಂ ವೇಗಂ ತಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ಕೀಚಕೋ ಭೀಮಸೇನೇನ ಪಶ್ಚಾತ್ಪಶ್ಚಾದಹೀಯತ ।। 34
ಅವನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಭೀಮಸೇನನ ಬಲವನ್ನು ತಾಳಿದರೂ, ನಂತರ ಕ್ರಮೇಣ ಅವನು ಭೀಮಸೇನನಿಂದ ಹೀನಾಯನು.
ತಂ ಹೀಯಮಾನಂ ವಿಜ್ಞಾಯ ಭೀಮಸೇನೋ ಮಹಾಬಲಃ । ವಕ್ಷಸ್ಯಾನೀಯ ವೇಗೇನ ಪ್ರಮಮಾಥ ವಿಚೇತಸಮ್ ।। 35
ಅವನ ಶಕ್ತಿಹೀನತೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿದ ಭೀಮಸೇನನು, ಅವನನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಎಳೆದು ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ತಂದನು ಮತ್ತು ಬಲವಾಗಿ ಒತ್ತಿ ಅವನ ಪ್ರಜ್ಞೆ ಹೋದಂತೆ ಮಾಡಿದನು.
ಕ್ರೋಧಾವಿಷ್ಟೋ ವಿನಿಶ್ಚಸ್ಯ ಪುನಶ್ಚೈನಂ ವೃಕೋದರಃ । ಜಗ್ರಾಹ ಜಯತಾಂಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಕೇಶೇಷ್ವೇವ ಭೃಶಂ ತದಾ ।। 36
ಕ್ರೋಧದಿಂದ ತುಂಬಿದ ವೃಕೋದರನು, ಜಯಶಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಮತ್ತೆ ಬಲದಿಂದ ಕೀಚಕನ ಕೂದಲು ಹಿಡಿದು ಬಲವಾಗಿ ಎಳೆದನು.
ಗೃಹೀತ್ವಾ ಕೀಚಕಂ ಭೀಮೋ ವಿರರಾಜ ಮಹಾಬಲಃ । ಆಮಿಷಾರ್ಥೇ ಗೃಹೀತ್ವೈವ ಶಾರ್ದೂಲೋ ಮೃಗಯೂಥಪಮ್ ।। 37
ಕೀಚಕನನ್ನು ಹಿಡಿದ ಭೀಮನು, ಮೃಗಸಮೂಹದ ನಾಯಕನನ್ನು ಆಹಾರಕ್ಕಾಗಿ ಹಿಡಿದ ಹುಲಿ ಹೇಗೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗುತ್ತದೋ ಹಾಗೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದನು.
ಪುನಶ್ಚಾತಿಬಲಸ್ತತ್ರ ಕೀಚಕೋ ಬಲದರ್ಪಿತಃ । ವ್ಯಾಯಚ್ಛನ್ನೇವ ದುರ್ಧರ್ಷಃ ಪಾಣ್ಡವೇನ ತರಸ್ವಿನಾ ।। 38
ಆಗ ಮತ್ತೆ ಬಲದ ಗರ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕೀಚಕನು ಭಾರಿಯಾಗಿ ಹೋರಾಡಿದರೂ, ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಪಾಂಡವನಿಂದ ಅವನು ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
ಮುಷ್ಟಿನಾ ಭೀಮಸೇನೇನ ಶಿರಸ್ಯಭಿಹತೋ ಭೃಶಮ್। ಕೀಚಕೋ ವೃತ್ತರಕ್ತಾಕ್ಷೋ ಗತಾಸುರಪತದ್ಭುವಿ ।। 39
ಭೀಮಸೇನನು ಮುಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವನ ತಲೆಗೆ ಬಲವಾಗಿ ಹೊಡೆದಾಗ, ಕೀಚಕನ ಕಣ್ಣುಗಳು ರಕ್ತವರ್ಣದಿಂದ ತಿರುಗಿ, ಅವನು ಪ್ರಾಣಬಿಟ್ಟು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು.
ಆಸ್ಯೇ ಪಾಣೀ ಚ ಪಾದೌ ಚ ಶಿರೋಗ್ರೀವಾಂ ಸಕುಣ್ಡಲಾಮ್ । ಕಾಯೇ ಪ್ರವೇಶಯಾಮಾಸ ಮೃದಿತ್ವಾಽಙ್ಗಾನಿ ಸರ್ವಶಃ ।। 40
ಆಮೇಲೆ ಭೀಮನು ಅವನ ಕೈ, ಕಾಲು, ಕಿವಿಯೋಲೆಗಳಿರುವ ತಲೆ, ಕಂಠವನ್ನು ದೇಹದೊಳಗೆ ಒತ್ತಿ, ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕುಸಿದನು.
ಸ ತಂ ಮಥಿತಸರ್ವಾಙ್ಗಂ ಮಾಂಸಪಿಣ್ಡಮಥಾಕರೋತ್ ।। 41
ಹೀಗೆ ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಕುಸಿ, ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ಮಾಂಸದ ಗುಡ್ಡೆಯಂತೆ ಮಾಡಿಬಿಟ್ಟನು.
ತತ್ರಾಗ್ನಿಂ ಸ್ವಯಮುಜ್ಜ್ವಾಲ್ಯ ಪಾಣಿಸಂಘರ್ಷಜಂ ಬಲೀ। ಕಷ್ಣಾಯೈ ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ಭೀಮಸೇನೋ ಮಹಾಬಲಃ ।। 42
ಅಲ್ಲಿ ಭೀಮಸೇನನು ತನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ಒರೆಸಿ ಬೆಂಕಿಯನ್ನು ತಾನೇ ಹಚ್ಚಿ, ಅದನ್ನು ಕೃಷ್ಣೆಗೆ ತೋರಿಸಿದನು.
ಉವಾಚ ಚ ಮಹಾತೇಜಾ ದ್ರೌಪದೀಂ ಯೋಷಿತಾಂ ವರಾಮ್। ತ್ವಯಿ ಕಾಮುಕಮತ್ಯನ್ತಂ ಪಾಪಿನಂ ಪಾರದಾರಿಕಮ್। ಪಶ್ಯೈನಮೇಹಿ ಪಾಞ್ಚಾಲಿ ಕಾಮುಕೋಽಯಂ ಮಯಾ ಹತಃ ।। 43
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಭೀಮಸೇನನು ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದ ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ಹೇಳಿದನು: 'ಪಾಂಚಾಲಿ, ನೀನು ಪರಸ್ತ್ರೀಯಾಗಿದ್ದರೂ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ದುಷ್ಟವಾದ ಕಾಮನೆ ಇಟ್ಟ ಈ ಪಾಪಿಯನ್ನು ನೋಡು, ನಾನು ಈ ಕಾಮುಕನನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದೇನೆ.'
ಪ್ರಾರ್ಥಯನ್ತೇ ಸುಕೇಶಾನ್ತೇ ಯೇ ತ್ವಾಂ ಶೀಲಸಮನ್ವಿತಾಮ್ । ಏವಂ ಸ್ವಪನ್ತಿ ತೇ ಭೀರು ಶೇತೇಽಯಂ ಕೀಚಕೋ ಯಥಾ। ಯಸ್ತ್ವಾಮಭ್ಯಹನದ್ಭದ್ರೇ ಪದಾ ಭೂಮೌ ನಿಪಾತ್ಯ ಚ ।। 44
ಸುಂದರವಾದ ಕೂದಲಿರುವ, ಸೌಮ್ಯ ಸ್ವಭಾವದ ನೀನನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಬಯಸಿದರೆ, ಭಯಪಡುವವಳೇ, ಅವರು ಕೂಡ ಈ ಕೀಚಕನಂತೆಯೇ ಸಾಯುತ್ತಾರೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆದು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಸಿದವನು ಕೂಡ ಹೀಗೆ ಮಲಗಿದ್ದಾನೆ.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಮಹಾಬಾಹುರ್ಗನ್ಧರ್ವೇಣ ಹತಂ ತದಾ। ವಿಜ್ಞಾಪನಾರ್ಥಮನ್ಯೇಷಾಂ ವಿರರಾಮ ಮಹಾಹವಮ್ ।। 45
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಭೀಮನು ಗಂಧರ್ವನು ಕೊಂದನೆಂದು ಇತರರಿಗೆ ತಿಳಿಯಲು ಆ ಮಹಾಸಂಗ್ರಾಮವನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು.
ತಥಾ ಸ ಕೀಚಕಂ ಹತ್ವಾ ಗತ್ವಾ ರೋಷಸ್ಯ ನಿಷ್ಕೃತಿಮ್। ಆಮನ್ತ್ರ್ಯ ದ್ರೌಪದೀಂ ಪಶ್ಚಾತ್ಕ್ಷಿಪ್ರಮಾಯಾನ್ಮಹಾನಸಮ್ ।। 46
ಈ ರೀತಿ ಕೀಚಕನನ್ನು ಕೊಂದು ತನ್ನ ಕೋಪವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಿ, ಭೀಮನು ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತಾಡಿ, ತಕ್ಷಣವೇ ಅಡಿಗೆಮನೆಗೆ ಹೋದನು.
ಸ್ನಾತ್ವಾಽನುಲೇಪನಂ ಕೃತ್ವಾ ವ್ಯಾಪೂರ್ಯ ಚ ಮನೋರಥಮ್। ಸುಖೋಪವಿಷ್ಟಃ ಶಯನೇ ಭೀಮೋ ಭೀಮಪರಾಕ್ರಮಃ ।। 47
ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ ಭೀಮನು, ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಆರಾಮವಾಗಿ ಕುಳಿತನು.
ತತಃ ಕೃಷ್ಣಾ ಯದಾ ಮೇನೇ ಗತಂ ಭೀಮಂ ಮಹಾನಸಮ್ । ಕೀಚಕಂ ಘಾತಯಿತ್ವಾ ಚ ದ್ರೌಪದೀ ಯೋಷಿತಾಂ ವರಾ। ಪ್ರಹೃಷ್ಟಾ ಗತಸಂತ್ರಾಸಾ ಸಭಾಪಾಲಾನುವಾಚ ಹ ।। 48
ಆಗ ಕೃಷ್ಣೆ, ಭೀಮನು ಅಡಿಗೆಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟುಹೋದನೆಂದು ತಿಳಿದು, ಕೀಚಕನನ್ನು ಕೊಂದ ನಂತರ, ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ಆನಂದದಿಂದ ಸಭಾಭವನದ ರಕ್ಷಕರಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
ಕೀಚಕೋ ನಿಹತಃ ಶೇತೇ ಗನ್ಧರ್ವೈಃ ಪತಿಭಿರ್ಮಮ। ಪರಸ್ತ್ರೀಕಾಮಸಂತಪ್ತಂ ಸಮಾಗಚ್ಛನ್ತ ಪಶ್ಯತ ।। 49
ನನ್ನ ಗಂಧರ್ವ ಪತಿಗಳು ಕೀಚಕನನ್ನು ಕೊಂದಿದ್ದಾರೆ! ಅವನು ಪರಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಬಯಸಿ ಹೀಗೆ ಸತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಬನ್ನಿ ನೋಡಿ.
ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಭಾಷಿತಂ ತಸ್ಯಾ ನರ್ತನಾಗಾರರಕ್ಷಿಣಃ । ಸಹಸೈವ ಸಮುತ್ತಸ್ಥುರುಲ್ಕಾಮಾದಾಯ ಸರ್ವಶಃ ।। 50
ಅವಳ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ನೃತ್ಯಮಂದಿರದ ರಕ್ಷಕರು ತಕ್ಷಣವೇ ಎದ್ದು, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಕೈಯಲ್ಲಿ ದೀಪ ಹಿಡಿದು ಹೊರಟರು.
ತಸ್ಯಾಸ್ತಂ ನಿಹತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಕೀಚಕಸ್ಯ ಸಹೋದರಾಃ। ತತೋ ಗತ್ವಾ ತು ತದ್ವೇಶ್ಮ ಕೀಚಕಂ ವಿನಿಪಾತಿತಮ್। ಗತಾಸುಂ ದದೃಶುರ್ಭೂಮೌ ರುಧಿರೇಣ ಸಮುಕ್ಷಿತಮ್ ।। 51
ಕೀಚಕನು ಸತ್ತನೆಂದು ಕೇಳಿದ ಅವನ ತಮ್ಮಂದಿರೆಲ್ಲಾ ಆ ಮನೆಯ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗಿ, ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ನೆನೆಸಿಕೊಂಡು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿರುವ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ಪಾರ್ಷ್ಣಿಪಾಮಿಶಿರೋಹೀನಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತೇ ವಿಸ್ಮಿತಾಽಭವನ್ ।। 52
ಅವನಿಗೆ ಕಾಲುಮೂಳೆ, ಕೈ, ತಲೆ, ಕುತ್ತಿಗೆ ಇಲ್ಲದೆ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರು ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದರು.
ಕ್ವಾಸ್ಯ ಗ್ರೀವಾ ಕ್ವ ಚರಮೌ ಕ್ವ ಪಾಮೀ ಕ್ವ ಶಿರಃ ಕ್ವ ದೃಕ್ । ಇತಿ ಸ್ಮ ತೇ ಪರೀಕ್ಷನ್ತೇ ಗನ್ಧರ್ವೇಣ ಹತಂ ತದಾ ।। 53
'ಇವನ ಕುತ್ತಿಗೆ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಕೈಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ? ಕಾಲುಮೂಳೆ, ತಲೆ, ಕಣ್ಣು ಎಲ್ಲಿವೆ?' ಎಂದು ಗಂಧರ್ವನು ಕೊಂದ ಈ ದೇಹವನ್ನು ಅವರು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದರು.
ಅಮಾನುಷಂ ಕೃತಂ ಕರ್ಮ ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿನಿಪಾತಿತಮ್ । ನಿರೀಕ್ಷನ್ತೇ ತತಃ ಸರ್ವೇ ಪರಂ ವಿಸ್ಮಯಮಾಗತಾಃ ।। 54
ಅಮಾನವೀಯವಾದ ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೀಚಕನು ಹೀಗೆ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲರೂ ತುಂಬಾ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ತತ್ಕಾಲೇ ತು ಸಮಾಗಮ್ಯ ಸರ್ವೇ ತತ್ರಾಸ್ಯ ಬಾನ್ಧವಾಃ । ರುರುದುಃ ಕೀಚಕಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪರಿವಾರ್ಯೋಪತಸ್ಥಿರೇ ।। 1
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ಬಂಧುಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಸೇರಿ, ಕೀಚಕನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು, ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಅಳಿದರು.