ಕೀಚಕಸ್ಯ ವಧಂ ಭೀಮ ಯದಿ ಜಾನನ್ತಿ ನಾಗರಾಃ। ತ್ವಯಾ ಕೃತಂ ಮಹಾಬಾಹೋ ನಾಹಂ ಜೀವಿತುಮುತ್ಸಹೇ ।। 49
ಮಹಾಬಾಹುವಾದ ಭೀಮ, ನೀನು ಕೀಚಕನನ್ನು ಕೊಂದುದನ್ನು ನಗರದಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ತಿಳಿದುಕೊಂಡರೆ, ನಾನು ಬದುಕಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಕಥಂ ಸತ್ಯಾಚ್ಚ ನಾಪೇಯಾದ್ರಾಜಾಽಯಂ ಮತ್ಕೃತೇ ಪ್ರಭೋ। ನಿಶಿ ಗೂಢಂ ತಥಾ ಭೀಮ ಕೀಚಕಂ ತಂ ನಿಪಾತಯ ।। 50
ಈ ರಾಜನು ನನ್ನ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುವುದು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ? ಆದ್ದರಿಂದ ಭೀಮ, ನೀನು ರಾತ್ರಿ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಕೀಚಕನನ್ನು ಕೊಲ್ಲು.
ಅನುಬುದ್ಧೇ ಹಿ ಕೌನ್ತೇಯೋ ಧರ್ಮರಾಜೋ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಃ। ಪುನರ್ವನಂ ವ್ರಜೇದ್ಧೀಮಾನನುಜೈಃ ಪರಿವಾರಿತಃ ।। 51
ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಇದನ್ನು ಅರಿತರೆ, ಅವನು ತನ್ನ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ಕಶ್ಚ ಧರ್ಮಪರಂ ಜ್ಯೇಷ್ಠಮತಿವರ್ತೇತ ಭಾರತ। ಭೀಮ ಭೀತಾಽಸ್ಮಿ ಸಂಬೋಧಾತ್ಸಾಧು ಮಾ ಚಾಪಲಂ ಕೃಥಾಃ ।। 52
ಭಾರತರಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಪರನಾದ ಹಿರಿಯನನ್ನು ಯಾರು ಮೀರಿ ನಡೆಯುತ್ತಾರೆ? ಭೀಮ, ನನಗೆ ಇದು ಬಯಕೆಯಾಗಿದೆ—ನೀನು ಅಜಾಗರೂಕರಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಡ.
ಯಥಾ ನ ಕಶ್ಚಿಞ್ಜಾನೀತೇ ಸೂತಪುತ್ರಂ ತ್ವಯಾ ಹತಮ್। ತಥಾ ಕುರುಷ್ವ ಕೌರವ್ಯ ಬಲವನ್ನರಿಮರ್ದನ । ಅದೃಶ್ಯಮಾನಸ್ತ್ವಂತಸ್ಯ ಭಿನ್ಧಿ ಪ್ರಾಣಾನರಿನ್ದಮ ।। 53
ಕೌರವ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವವನೇ, ನೀನು ಸೂತಪುತ್ರನನ್ನು ಕೊಂದುದನ್ನು ಯಾರೂ ತಿಳಿಯದಂತೆ ನೋಡಿಕೋ; ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣದಂತೆ ಅವನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕು.
ತಥಾ ಭದ್ರೇ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಯಥಾ ತ್ವಂ ಭೀರು ಭಾಷಸೇ। ಅದೃಶ್ಯಮಾನಸ್ತಸ್ಯಾಹಂ ತಮಿಸ್ರಾಯಾಂ ಸಕುಣ್ಡಲಮ್ ।। 1
ಮೃದುಸ್ವಭಾವದವಳೇ, ಭಯಪಡುವವಳೇ, ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ಅವನಿಗೆ ಕಾಣದಂತೆ, ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ, ಅವನ ಕಿವಿಯೋಲೆಗಳೊಡನೆ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತೇನೆ.
ನಾಗೋ ಬಿಲ್ವಮಿವಾಕ್ರಮ್ಯ ಪೋಥಯಿಷ್ಯಾಮಿ ತಚ್ಛಿರಃ। ಅಲಭ್ಯಾಮಿಚ್ಛತಸ್ತಸ್ಯ ಕೀಚಕಸ್ಯ ದುರಾತ್ಮನಃ ।। 2
ಹಾವು ಬಿಲ್ವ ಹಣ್ಣನ್ನು ನುಗ್ಗಿದಂತೆ, ಆ ದುಷ್ಟ ಕೀಚಕನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲವೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಿರುವ ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ನಾನು ನುಗ್ಗುತ್ತೇನೆ.
ಮಯಾ ಯದುಕ್ತಂ ಪಾಞ್ಚಾಲಿ ಧರ್ಮರಾಜಸುತಂ ಪ್ರತಿ। ಕೋಪಾದೃತೇ ಕಿಮನ್ಯತ್ತು ನಾನುವರ್ತೇತ ಕೋ ನೃಪಮ್ ।। 3
ಪಾಂಚಾಲಿಯೇ, ಧರ್ಮರಾಜನ ಮಗನ ಕುರಿತು ನಾನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೆಲ್ಲವೂ—ಕೋಪವನ್ನಲ್ಲದೆ, ರಾಜನಿಗೆ ಯಾರು ಅವಮಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ?
ಏವಮುಕ್ತವಾ ಮಹಾಬಾಹುಸ್ತತ್ರ ಪಾಣ್ಡವನನ್ದನಃ। ಅರ್ಧರಾತ್ರೇ ತದೋತ್ಥಾಯ ಸತ್ವವಾನ್ಭೀಮವಿಕ್ರಮಃ ।। 4
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಪಾಂಡುಪುತ್ರ ಭೀಮನನು, ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಎದ್ದು ನಿಂತನು.
ಅವದಾತೇನ ಮೃದುನಾ ಪಟೇನಾಚ್ಛಾದಿತಸ್ತಥಾ । ದ್ರೌಪದೀಂ ಪೃಷ್ಠತಃ ಕೃತ್ವಾ ಯತ್ರಾಸೀನ್ನರ್ತನಾಲಯಃ ।। 5
ಶುದ್ಧವಾದ ಮೃದುವಾದ ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಭೀಮನು ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಹಿಂದೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ನೃತ್ಯಮಂದಿರವಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.
ಸ ಭೀಮಃ ಪ್ರಥಮಂ ಗತ್ವಾ ತಮಿಸ್ರಾಯಾಮುಪಾವಿಶತ್ । ಮೃಗಂ ಸಿಂಹ ಇವಾದೃಶ್ಯಃ ಪ್ರತ್ಯಾಕಾಙ್ಕ್ಷತ್ಸ ಕೀಚಕಮ್ ।। 6
ಭೀಮನು ಮೊದಲು ಹೋಗಿ, ಕತ್ತಲಿನಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣದೆ, ಸಿಂಹವು ತನ್ನ ಬಲಿಯನ್ನು ಕಾಯುವಂತೆ ಕುಳಿತು ಕೀಚಕನನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಕೀಚಕಸ್ತು ಶಿರಃಸ್ನಾತೋ ನಿಶಾಯಾಂ ಸಮಲಂಕೃತಃ। ಸಙ್ಕೇತಮಗಮತ್ತೂರ್ಣಂ ಶೂನ್ಯಾಗಾರಮಪಾವೃತಮ್ ।। 7
ಕೀಚಕನು ತಲೆಯನ್ನು ತೊಳೆದು, ರಾತ್ರಿ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ಶೂನ್ಯವಾದ ತೆರೆಯಾದ ಕೋಣೆಗೆ ಬೇಗನೆ ಬಂದನು.
ತದೇವ ನರ್ತನಾಗಾರಂ ಪಾಞ್ಚಾಲೀ ಯದಭಾಷತ। ತಾಂ ಮನ್ಯಮಾನಃ ಸಂಕೇತೇ ಸೈರನ್ಧ್ರೀಂ ಕಾಮಮೋಹಿತಃ ।। 8
ದ್ರೌಪದಿಯು ಹೇಳಿದ್ದ ಆ ನೃತ್ಯಮಂದಿರವನ್ನೇ, ಸೈರಂಧ್ರಿಯ ಜೊತೆ ಸಂಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಕಾಮದ ಆಸೆಯಿಂದ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ಪ್ರವಿಶ್ಯ ನರ್ತನಾಗಾರಂ ತತಸ್ತಂ ಪುರುಷರ್ಷಭಮ್। ಪೂರ್ವಾಗತಂ ಭೀಮಸೇನಂ ದೃಪ್ತಮಪ್ರತಿಮಜಸಮ್ ।। 9
ಆಗ ಅವನು ನೃತ್ಯಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಈಗಾಗಲೇ ಬಂದಿದ್ದ, ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತಕ್ಕಮಟ್ಟಿಗೆ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದ, ಹೆಮ್ಮೆಯ ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಶಯಾನಂ ಶಯನೇ ತತ್ರ ಮೃತ್ಯುಂ ಮೂಢಃ ಪರಾಮೃಶತ್। ಜಾಜ್ವಲ್ಯಮಾನಂ ಕೋಪೇನ ಕೃಷ್ಣಾಧರ್ಷಣಜೇನ ಚ ।। 10
ಅಲ್ಲಿ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಭೀಮನನ್ನು, ತನ್ನ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮರಣವನ್ನೇ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಂತೆ, ಕೃಷ್ಣೆಯ ಅವಮಾನದಿಂದ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಕೋಪದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದನು.
ಏಕಾನ್ತೇ ಭೀಮಮಾಸಾದ್ಯ ಕೀಚಕಃ ಕಾಲಚೋದಿತಃ। ಹರ್ಷೋನ್ಮಥಿತಚಿತ್ತಾತ್ಮಾ ಸ್ಮಯಮಾನೋಽಭ್ಯಭಾಷತ ।। 11
ಒಂಟಿಯಾದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಭೀಮನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದ ಕೀಚಕನು, ವಿಧಿಯ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ನಗುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ಪ್ರಹಿತಂ ತೇ ಮಯಾ ಭದ್ರೇ ಬಹುವಿತ್ತಂ ಶುಚಿಸ್ಮಿತೇ। ತ್ವಯಿ ತಿಷ್ಠತು ತತ್ಸರ್ವಂ ಯಥಾಽಸಿ ಸ್ವಯಮಾಗತಾ ।। 12
ನಗುಮುಖವಿರುವೆ, ಸುಂದರಿಯೆ, ನಾನು ನಿನಗಾಗಿ ಬಹಳ ಧನವನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದೇನೆ; ನೀನು ಸ್ವಯಂ ಬಂದಿದ್ದರಿಂದ ಅದು ಎಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಇರಲಿ.
ಅಕಸ್ಮಾನ್ಮಾಂ ಪ್ರಶಂಸನ್ತಿ ಸದಾ ಗೃಹಗತಾಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ। ಬಲವಾನ್ದರ್ಶನೀಯಶ್ಚ ನಾನ್ಯಸ್ತೇ ಸದೃಶಃ ಪುಮಾನ್ ।। 13
ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಹೆಂಗಸರು ಯಾವಾಗಲೂ ಅನಿರೀಕ್ಷಿತವಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ; ನನ್ನಷ್ಟು ಬಲಶಾಲಿಯೂ, ಸುಂದರನೂ ಇನ್ನು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಅಹಂ ರೂಪೇಣ ಸಂಪನ್ನಃ ಸ್ನಾತೋ ಗುರುವಿಭೂಷಿತಃ। ನಿತ್ಯಮೇವ ಪ್ರಿಯಃ ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಸೌಭಾಗ್ಯಾತ್ಪ್ರಿಯದರ್ಶನಃ । ರೂಪಸ್ಯ ತನ್ಮಯಾ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಫಲಂ ಕಮಲಲೋಚನೇ ।। 14
ನಾನು ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಮೃದ್ಧನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಉತ್ತಮ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಯಾವಾಗಲೂ ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಸುಂದರನೂ ಆಗಿದ್ದೇನೆ. ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳೆ, ನನ್ನ ರೂಪದಿಂದ ಈ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.
ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ತ್ವಂ ದರ್ಶನೀಯೋಸಿ ದಿಷ್ಟ್ಯಾಽಽತ್ಮಾನಂ ಪ್ರಶಂಸಸಿ।। 15
ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಭಾಗ್ಯವಿದೆ, ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನೇ ಹೊಗಳುವುದೂ ಅದೇ ಭಾಗ್ಯದಿಂದ.
ತ್ವಯಾಽಪೀದೃಗ್ಗುಣಾ ನಾರೀ ರೂಪಶೀಲಸಮನ್ವಿತಾ। ಅದೃಷ್ಟಪೂರ್ವಾ ಪಶ್ಯ ತ್ವಂ ಯತೋ ಜಾನಾಸಿ ಸೂತಜ। ದ್ರಕ್ಷ್ಯಸಿ ತ್ವಂ ಮುಹೂರ್ತೇನ ಯಥೇಯಂ ಸ್ತ್ರೀ ಗುಣಾನ್ವಿತಾ ।। 16
ನೀನು ಇಂತಹ ಗುಣಗಳಿರುವ, ರೂಪಶೀಲಯುತ ಹೆಂಗಸನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ನೋಡಿಲ್ಲ; ಸುತ್ತಾ ನೋಡು, ಸಾರಥಿಯ ಮಗನೆ, ಇನ್ನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಿಜವಾದ ಗುಣವಂತ ಹೆಂಗಸು ಹೇಗಿರುತ್ತಾಳೆ ಎಂದು ನೀನು ತಿಳಿಯುವೆ.
ಉಪರಂಸ್ಯಸಿ ಕಾಮಾಚ್ಚ ಶೀಘ್ರಂ ತ್ವಂ ಸ್ಪ್ರಷ್ಟುಮರ್ಹಸಿ । ಈದೃಶಸ್ತು ತ್ವಯಾ ಸ್ಪರ್ಶಃ ಸ್ಪೃಷ್ಟಪೂರ್ವೋ ನ ಕರ್ಹಿಚಿತ್ ।। 17
ನೀನು ಬೇಗನೆ ನಿನ್ನ ಕಾಮವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಈಗ ಮುಟ್ಟಲಿರುವುದು, ನೀನು ಎಂದಿಗೂ ಮುಟ್ಟದದ್ದೇ ಆಗಿದೆ.
ಸ್ಪರ್ಶಂ ವೇತ್ಸಿ ವಿದಗ್ಧಸ್ತ್ವಂ ಕಾಮಧರ್ಮವಿಚಕ್ಷಣಃ। ಸ್ತ್ರೀಣಾಂ ಪ್ರೀತಿಕರೋ ನಾನ್ಯಸ್ತ್ವತ್ಸಮಃ ಪುರುಷಸ್ತ್ವಿಹ ।। 18
ನೀನು ಚಾತುರ್ಯದಿಂದ, ಕಾಮಕಲೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಪರಿಣಿತನಾಗಿದ್ದೀಯೆ; ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಸಂತೋಷ ನೀಡುವ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ನೀನು ಅರಿತಿದ್ದೀಯೆ; ಇಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸಮಾನ ಪುರುಷನಿಲ್ಲ.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ತಂ ಮಹಾಬಾಹುರ್ಭೀಮೋ ಭೀಮಪರಾಕ್ರಮಃ। ಸಹಸೋತ್ಪತ್ಯ ಕೌನ್ತೇಯಃ ಪ್ರಹಸ್ಯೇದಮುವಾಚ ಹ ।। 19
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಭೀಕರ ಬಲದ ಭೀಮನು, ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು ನಗುತ್ತಾ ಹೀಗೆಂದನು.
ಅದ್ಯ ತ್ವಾಂ ಭಗಿನೀ ಪಾಪಂ ಕೃಷ್ಯಮಾಣಂ ಮಯಾ ಭುವಿ । ದ್ರಕ್ಷ್ಯತೇಽದ್ರಿಪ್ರತೀಕಾಶಂ ಸಿಂಹೇನೇವ ಮಹಾಗಜಮ್ ।। 20
ಇಂದು, ಪಾಪಿ, ನನ್ನ ತಂಗಿ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು, ಸಿಂಹವು ದೊಡ್ಡ ಆನೆಯನ್ನು ಎಳೆಯುವಂತೆ ನೋಡುತ್ತಾಳೆ.
ನಿರಾಬಾಧಾ ತ್ವಯಿ ಹತೇ ಸೈರನ್ಧ್ರೀ ವಿಚರಿಷ್ಯತಿ। ಸುಖಮೇವ ಚರಿಷ್ಯನ್ತಿ ಸೈರನ್ಧ್ರ್ಯಾಃ ಪತಯಃ ಸದಾ ।। 21
ನೀನು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ, ಸೈರಂಧ್ರಿಯು ನಿರ್ಬಂಧವಿಲ್ಲದೆ ಸಂಚರಿಸಬಹುದು; ಸೈರಂಧ್ರಿಯ ಪತಿಗಳು ಸದಾ ಸುಖವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ.
ತತೋ ಜಗ್ರಾಹ ಕೇಶೇಷು ಮಾಲ್ಯವತ್ಸು ಸುಗನ್ಧಿಷು ।। 22
ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಸುಗಂಧಮಯ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಅವನ ಕೂದಲನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
ಗೃಹೀತ್ವಾ ಕೀಚಕಂ ಭೀಮೋ ವಿರರಾಜ ಮಹಾಬಲಃ। ಗೃಹೀತ್ವಾ ಗ್ರಾಸಕಾಮಸ್ತು ಸಿಂಹಃ ಕ್ಷುದ್ರಮೃಗಂ ಯಥಾ ।। 23
ಕೀಚಕನನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಭೀಮನು ಸಿಂಹವು ತನ್ನ ಬಲಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದನು.
ಸ ಕೇಶೇಷು ಪರಾಮೃಷ್ಟೋ ಬಲೇನ ಬಲಿನಾಂ ವರಃ। ಆಕ್ಷಿಪ್ಯ ಕೇಶಾನ್ವೇಗೇನ ಬಾಹ್ವೋರ್ಜಗ್ರಾಹ ಪಾಣ್ಡವಮ್ ।। 24
ಆಗ ಬಲಶಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕೀಚಕನು ಭೀಮನನ್ನು ಕೂದಲು ಹಿಡಿದು ಬಲದಿಂದ ಎಳೆದನು, ಆತನ ಕೈಗಳನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಹಿಡಿದನು.
ಬಾಹುಯುದ್ಧಂ ತಯೋರಾಸೀತ್ಕ್ರುದ್ಧಯೋರ್ನರಸಿಂಹಯೋಃ। ವಸನ್ತೇ ವಾಸಿತಾಹೇತೋರ್ಬಲಿನೋರ್ನಾಗಯೋರಿವ ।। 25
ಆ ಇಬ್ಬರು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ತುಂಬಿದ ನರಸಿಂಹರು, ವಸಂತದಲ್ಲಿ ಜೋಡಿಯಿಗಾಗಿ ಹೋರಾಡುವ ಎರಡು ಬಲಿಷ್ಠ ಹಾವುಗಳಂತೆ ಕೈಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದರು.