ಅಪನೀಯ ತತಃ ಸರ್ವಾ ಆನಯಧ್ವಮಿಹೈವ ತಾಮ್। ಯದಾ ದೃಷ್ಟಾ ಮಯಾ ಸಾಧ್ವೀ ಕಮ್ಪತೇ ಮೇ ಮನಸ್ತದಾ। ತಸ್ಮಾಚ್ಛೀಘ್ರಮಿಹಾನಾಯ ದರ್ಶಯಧ್ವಂ ಯದೀಚ್ಛಥ ।। 9
ಇಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಹೊರಗೆ ಕಳಿಸಿ, ಆಕೆಯನ್ನು ಕೂಡಲೇ ಇಲ್ಲಿ ತಂದುಕೊಡಿ. ಆ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠೆಯನ್ನೆಂದೇ ನೋಡಿದಾಗ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಚಂಚಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನೀವು ಬಯಸಿದರೆ, ಬೇಗನೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ತಂದು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿಲ್ಲಿಸಿ.
ತಾಸ್ತಥೋಕ್ತಾ ಉಪಾಗಮ್ಯ ದ್ರೌಪದೀಂ ಪರಿಸಂಗತಾಃ। ಆನೀಯ ಸರ್ವಥಾ ತ್ವೇನಾಮಬ್ರುವನ್ಮಧುರಾಕ್ಷರಮ್ ।। 10
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆ ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ದ್ರೌಪದಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಆಕೆಯನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡರು. ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಆಕೆಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು, ಮೃದುವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.
ಭದ್ರೇ ತ್ವಾಂ ದ್ರಷ್ಟುಮಿಚ್ಛನ್ತೀ ಸುದೇಷ್ಣಾ ಹರ್ಮ್ಯಭೂತಲೇ। ತ್ವದರ್ಥಂ ಪ್ರೈಷಯಚ್ಚಾಸ್ಮಾನ್ದ್ರಷ್ಟುಂ ತಾಂ ತ್ವಂ ಯದೀಚ್ಛಸಿ। ಆಯಾಹ್ಯಸ್ಮಾಭಿರೇವಾದ್ಯ ರಕ್ಷ್ಯಮಾಣಾ ಯಥೇಷ್ಟತಃ ।। 11
ಭದ್ರೆಯೆ, ಸುದೇಶ್ನಾ ರಾಣಿ ಅರಮನೆಯೊಳಗೆ ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಆಕೆ ನಮ್ಮನ್ನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ನೀನು ಆಕೆಯನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದರೆ, ನಾವು ನಿನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ ಇಂದು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೇವೆ.
ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ದ್ರೌಪದೀ ತಾಸಾಂ ವಚನಂ ವಾಕ್ಯಕೋವಿದಾ। ಈಪ್ಸಿತರ್ಥಾತಿಲಾಭೇನ ಹೃಷ್ಟಾಽಽಯಾತಾ ಗೃಹೋತ್ತಮಮ್ ।। 12
ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ದ್ರೌಪದಿ, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಳಾಗಿದ್ದಳು, ತಾನು ಬಯಸಿದ್ದದು ಸಿಕ್ಕಿದ ಸಂತೋಷದಲ್ಲಿ ಉಲ್ಲಾಸದಿಂದ ಅದ್ಭುತವಾದ ಆ ಮನೆಗೆ ಹೋದಳು.
ರಾಜವೇಶ್ಮ ಹ್ಯುಪಾಕ್ರಮ್ಯ ಯತ್ರಾಗ್ರ್ಯಮಹಿಷೀ ಸ್ಥಿತಾ। ಸುದೇಷ್ಣಾಮಗಮತ್ಕೃಷ್ಣಾ ರಾಜಭಾರ್ಯಾಂ ಯಶಸ್ವಿನೀಮ್ ।। 13
ಅದಿನ, ರಾಜಮಹಲಕ್ಕೆ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ರಾಣಿ ಸುದೇಷ್ಣಾ ಇದ್ದಳು. ಕೃಷ್ಣಾ ಆ ಯಶಸ್ವಿನಿ ರಾಜಪತ್ನಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಹೋದಳು.
ಕೃಷ್ಣಾನ್ಕೇಶಾನ್ಮೃದೂನ್ದೀರ್ಘಾನ್ಸಮುದ್ಗ್ರಥ್ಯಾಸಿತೇಕ್ಷಣಾ। ಕುಞ್ಚಿತಾಗ್ರಾಂಸ್ತು ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಗ್ರಾನ್ದರ್ಶನೀಯಾನ್ನಿಬಧ್ಯ ಚ। ಜುಗೂಹೇ ದಕ್ಷಿಣೇ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಮೃದೂನಾಯತಲೋಚನಾ ।। 14
ಮೃದುವಾಗಿಯೂ ಉದ್ದವಾಗಿಯೂ ಇದ್ದ ತನ್ನ ಕಪ್ಪು ಕೂದಲನ್ನು ಕೃಷ್ಣಾ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೂಡಿಸಿ, ಸಣ್ಣ ತುದಿಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ಅವಳ ಬಲ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಳು. ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ವಿಶಾಲವಾಗಿಯೂ ಮೃದುವಾಗಿಯೂ ಇದ್ದವು.
ಸಾ ಪ್ರವಿಶ್ಯ ವಿರಾಟಸ್ಯ ದ್ರೌಪದ್ಯನ್ತಃಪುರಂ ಶುಭಾ। ಹ್ರೀನಿಷೇವಾನ್ವಿತಾ ಬಾಲಾ ಕಮ್ಪಮಾನಾ ಲತೇವ ಸಾ ।। 15
ಆ ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನ ಯುವತಿ, ಲಜ್ಜೆಯೂ ವಿನಯವೂ ತುಂಬಿದಳು, ವಿರಾಟನ ಅಂತರಂಗ ಭವನಕ್ಕೆ ನಡುಕದಿಂದ ಹೋದಳು. ಆಕೆ ಸೊಗಸಾದ ಲತೆಯಂತೆ ನಡುಕುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಅಭಿಗಮ್ಯ ಚ ಸುಶ್ರೋಣೀ ಸರ್ವಲಕ್ಷಣಸಂಯುತಾ। ದದರ್ಶಾವಸ್ಥಿತಾಂ ಹೈಮೇ ಪೀಠೇ ರತ್ನಪರಿಚ್ಛದೇ ।। 16
ಅವಳು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ಎಲ್ಲ ಶುಭಲಕ್ಷಣಗಳೂ ಹೊಂದಿದ್ದ ಸುಂದರಿ, ಹೊನ್ನಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಸುದೇಷ್ಣಾವನ್ನು ನೋಡಿದಳು.
ರಕ್ತಸೂಕ್ಷ್ಮಾಮ್ಬರಧರಾಂ ಮೇಘೇ ಸೌದಾಮಿನೀಮಿವ । ನಾನಾವರ್ಣವಿಚಿತ್ರಾಂ ಚ ಸರ್ವಾಭರಣಭೂಷಿತಾಮ್ ।। 17
ಅವಳು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ನಯವಾದ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ್ದಳು, ವಿವಿಧ ಬಣ್ಣಗಳ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು, ಮೋಡದ ಮೇಲೆ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಸುಭ್ರೂಂ ಸುಕೇಶೀಂ ಸುಶ್ರೋಣೀಂ ಕುಬ್ಜವಾಮನಮಧ್ಯಗಾಮ್। ಬಹುಪುಷ್ಪೋಪಕೀರ್ಣಾಯಾಂ ಭೂಮ್ಯಾಂ ವೇದಿಮಿವಾಧ್ವರೇ ।। 18
ಅವಳಿಗೆ ಸುಂದರ ಭ್ರೂಗಳು, ಸುಂದರ ಕೂದಲು, ಸೊಗಸಾದ ನಡು ಇದ್ದವು. ಅನೇಕ ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞವೇದಿಯಂತೆ ಅವಳು ರಾಣಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋದಳು.
ಸುದೇಷ್ಣಾಂ ರಾಜಮಹಿಷೀಂ ಸರ್ವಾಲಂಕಾರಭೂಷಿತಾಮ್। ಶ್ರೀಮತೀಂ ರಾಜಪುತ್ರೀಣಾಂ ಶತೇನ ಪರಿವಾರಿತಾಮ್ ।। 19
ಸುಂದರವಾದ ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಜಮಹಿಷಿ ಸುದರ್ಶನಾಳು, ಕಿರಣದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು ಮತ್ತು ನೂರು ರಾಜಕುಮಾರಿಯರು ಅವಳನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದರು.
ತಾಃ ಸರ್ವಾ ದ್ರೌಪದೀಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸನ್ತಪ್ತಾಃ ಪರಮಾಙ್ಗನಾಃ । ಪರಿತಶ್ಚೋಪತಸ್ಥುಸ್ತಾಃ ಸಹಸೋತ್ಥಾಯ ಚಾಸನಾತ್ ।। 20
ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ಎಲ್ಲರೂ ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ನೋಡಿ ತುಂಬಾ ಭಾವೋದ್ರಿಕ್ತರಾಗಿದರು. ಅವರು ತಕ್ಷಣ ಕುರ್ಚಿಯಿಂದ ಎದ್ದು, ಅವಳನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದರು.
ನಿರೀಕ್ಷಮಾಣಾಃ ಸರ್ವಾಸ್ತಾಃ ಶಚೀಂ ದೇವೀಮಿವಾಗತಾಮ್। ಗೂಢಗುಲ್ಫಾಂ ವರಾರೋಹಾಂ ಕೃಷ್ಣಾಂ ತಾಮ್ರಾಯತೇಕ್ಷಣಾಮ್। ಅತಿಸರ್ವಾನವದ್ಯಾಙ್ಗೀಂ ನತಗಾತ್ರೀಂ ಸುಮಧ್ಯಮಾಮ್ ।। 21
ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಕೃಷ್ಣೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಅವಳ ಗುಟ್ಟಿದ ಕಾಲುಗಳು, ಸುಂದರವಾದ ರೂಪ, ಕೆಂಪು-ಬಿಳಿ ದೊಡ್ಡ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಎಲ್ಲ ಅಂಗಗಳೂ ದೋಷರಹಿತವಾಗಿದ್ದು, ತಲೆಬಾಗಿದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಸೊಪ್ಪು ಸೊಂಟದೊಂದಿಗೆ, ದೇವತೆ ಶಚಿಯೇ ಬಂದಂತಿದ್ದಳು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು.
ನ ಹ್ರಸ್ವಾಂ ನಾತಿಮಹತೀಂ ಜಾತಾಂ ಬಹುತೃಣೇ ವನೇ। ಋಶ್ಯರೋಹೀಮಿವಾನಿನ್ದ್ಯಾಂ ಸುಕೇಶೀಂ ಮೃಗಲೋಚನಾಮ್ ।। 22
ಅವಳು ಚಿಕ್ಕಳೂ ಅಲ್ಲ, ತುಂಬಾ ದೊಡ್ಡಳೂ ಅಲ್ಲ, ಹುಲ್ಲಿನ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದಂತೆ, ದೋಷವೇ ಇಲ್ಲದಂತೆ, ಸುಂದರವಾದ ಕೂದಲು, ಜಿಂಕೆಯಂತಿರುವ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದಳು.
ತಾಂ ಮೃಗೀಮಿವ ವಿತ್ರಸ್ತಾಂ ಯೂಥಭ್ರಷ್ಟಾಮಿವ ದ್ವಿಪಾಮ್। ಲಕ್ಷ್ಮೀಮಿವ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷೀಂ ವಿದ್ಯಾಮಿವ ಯಶಸ್ವಿನೀಮ್ ।। 23
ಅವಳು ಹೆದರಿದ ಜಿಂಕೆಯಂತೆ, ತನ್ನ ಗುಂಪಿನಿಂದ ದೂರವಾದ ಆನೆಹೆಣ್ಣಿನಂತೆ, ವಿಶಾಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯಂತೆ, ಜ್ಞಾನವೇ ರೂಪಗೊಂಡಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
ರೋಹಿಣೀಮಿವ ತಾರಾಣಾಂ ದೀಪ್ತಾಮಗ್ನಿಶಿಖಾಮಿವ। ಪಾರ್ವತೀಮಿವ ರುದ್ರಾಣೀಂ ವೇಲಾಮಿವ ಮಹೋದಧೇಃ ।। 24
ಅವಳು ನಕ್ಷತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ರೋಹಿಣಿಯಂತೆ, ಹೊತ್ತೊಗೆಯಂತಿರುವ ಅಗ್ನಿಶಿಖೆಯಂತೆ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಪಾರ್ವತಿಯಂತೆ, ಮಹಾಸಾಗರದ ದಂಡೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಸುಲಭಾಮಿವ ನಾಗೀನಾಂ ಮೃಗೀಣಾಮಿವ ಕಿನ್ನರೀಮ್। ಗಙ್ಗಾಮಿವ ವಿಶುದ್ಧಾಙ್ಗೀಂ ಶಾರದೀಮಿವ ಶರ್ವರೀಮ್ ।। 25
ಹಸಿವಾದ ಹಾವು ಹೆಣ್ಣುಹಾವು ಹತ್ತಿರ ಬರುವಂತೆ, ಜಿಂಕೆಗಳ ನಡುವೆ ದೇವತೆ ಇದ್ದಂತೆ, ಗಂಗೆಯಂತ ಶುದ್ಧವಾದ ದೇಹವಳೂ, ಶರದೃತುವಿನ ರಾತ್ರಿ ಹಬ್ಬದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಯಳೂ ಅವಳು.
ತಾಮಚಿನ್ತ್ಯತಮಾಂ ಲೋಕೇ ಇಲಾಮಿವ ಯಶಸ್ವಿನೀಮ್ । ಸಾವಿತ್ರೀಮಿವ ದುರ್ಧಷಾಂ ಬ್ರಾಹ್ಮ್ಯಾ ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ಸಮನ್ವಿತಾಂ ।। 26
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದವಳೂ, ಇಲೆಯಂತ ಖ್ಯಾತಿಯುಳ್ಳವಳೂ, ಸಾವಿತ್ರಿಯಂತೆ ತಡೆಯಲಾಗದವಳೂ, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಮಹಿಮೆಯುಳ್ಳವಳೂ.
ಸೀತಾಮಿವ ಸತೀಂ ಶುದ್ಧಾಮರುನ್ಧತೀಮಿವ ಪ್ರಿಯಾಮ್ । ಸುದೇಷ್ಣಾ ಪರ್ಯಪೃಚ್ಛತ್ತಾಂ ವಿಸ್ಮಯೋತ್ಫುಲ್ಲಲೋಚನಾ ।। 27
ಸೀತೆಯಂತೆ ನಿಷ್ಠಾವಂತಳೂ ಶುದ್ಧಳೂ, ಅರುಂಧತಿಯಂತೆ ಪ್ರೀತಿಯವಳೂ—ಸುದೇಷ್ಣೆ ಆಕೆಯನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕಣ್ಣು ತೆರೆದು ನೋಡುತ್ತಾ ಕೇಳಿದಳು.
ಕಾ ತ್ವಂ ಸರ್ವಾನವದ್ಯಾಙ್ಗಿ ಕುತೋಸಿ ತ್ವಮಿಹಾಗತಾ। ಕಸ್ಯ ವಾ ತ್ವಂ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ ಕಿಂ ವಾ ತೇ ಕರವಾಣ್ಯಹಮ್ ।। 28
ನೀನು ಯಾರು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ದೋಷವಿಲ್ಲದ ದೇಹವಳೇ? ನೀನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ? ಯಾರು ನಿನಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟವರು, ವಿಶಾಲವಾದ ಕಣ್ಣಿನವಳೇ? ನಿನಗಾಗಿ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?
ಗೂಢಗುಲ್ಫಾ ಸಮಾನೋರೂಸ್ತ್ರಿಗಮ್ಭೀರಾ ಷಡುನ್ನತಾ। ಸ್ನಿಗ್ಧಾ ಪಞ್ಚಸು ರಕ್ತೇಷು ಹಂಸಗದ್ಗದಭಾಷಿಣೀ ।। 29
ಮೂಡಿದ ಕಾಲುಮೂಳೆ, ಸಮಾನವಾದ ತೊಡೆಯು, ಮೂರು ಆಳವಾದ ಗುರುತುಗಳು, ಆರು ಎತ್ತಿದ ಭಾಗಗಳು, ಐದು ಕೆಂಪಾದ ಅಂಗಗಳು, ಹಂಸದಂತ ಮೃದುವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡುವವಳೂ.
ಶುಕೇಶೀ ಸುಸ್ವರಾ ಶ್ಯಾಮಾ ಪೀನಶ್ರೋಣೀಪಯೋಧರಾ। ಅರಾಲಪಕ್ಷ್ಮನಯನಾ ಬಿಮ್ಬೋಷ್ಠೀ ತನುಮಧ್ಯಮಾ ।। 30
ಸುಂದರವಾದ ಕೂದಲು, ಮಧುರವಾದ ಸ್ವರ, ಗಂಭೀರವಾದ ಮೈಬಣ್ಣ, ತುಂಬಿದ ಹಿಪ್ ಮತ್ತು ಉಡುಪು, ವಕ್ರವಾದ ಕಪಾಳಗಳ ಕಣ್ಣು, ಹಣ್ಣು ಹಾಯ್ದ ತುಟಿ, ಸೊಪ್ಪು ಮೈದಂಡ.
ಕಮ್ಬುಗ್ರೀವಾ ಗೂಢಸಿರಾ ಪೂರ್ಣಚನ್ದ್ರನಿಭಾನನಾ । ದಾನವೀ ಕಿನ್ನರೀ ವಾ ತ್ವಂ ಗನ್ಧರ್ವೀ ವನದೇವತಾ ।। 31
ಶಂಖದಂತ ಕಂಠ, ಕಾಣದ ಶಿರಾ, ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಮುಖ—ನೀನು ದಾನವಿಯೆ, ಕಿನ್ನರಿಯೆ, ಗಂಧರ್ವಿಯೆ ಅಥವಾ ಕಾಡಿನ ದೇವತಿಯೆ?
ಅಪ್ಸರಾ ವಾಽಸಿ ನಾಗೀ ವಾ ತಾರಾ ವಾ ತ್ವಂ ವಿಲಾಸಿನೀ । ಅಲಮ್ಬುಸಾ ಮಿಶ್ರಕೇಶೀ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಽಥ ಮಾಲಿನೀ ।। 32
ನೀನು ಅಪ್ಸರೆಯೆ, ನಾಗಕನ್ಯೆಯೆ, ಸುಂದರಿಯರಲ್ಲಿ ತಾರೆಯೆ? ಅಲಂಬುಸೆಯೆ, ಮಿಶ್ರಕೇಶಿಯೆ, ಪುಂಡರಿಕೆಯೆ ಅಥವಾ ಮಾಲಿನಿಯೆ?
ತೇನತೇನೈವ ಸಂಪನ್ನಾ ಕಾಶ್ಮೀರೀವ ತುರಂಗಮಾ। ಇನ್ದ್ರಾಣೀ ತ್ವಥ ರುದ್ರಾಣೀ ಸ್ವಧಾ ವಾಽಪ್ಯಥವಾ ರತಿಃ ।। 33
ಎಲ್ಲಾ ಗುಣಗಳೂ ತುಂಬಿರುವವಳೂ, ಕಾಶ್ಮೀರದ ಕುದುರೆ ಹೋಲುವವಳೂ, ನೀನು ಇಂದ್ರಾಣಿಯೆ, ರುದ್ರಾಣಿಯೆ, ಸ್ವಧೆಯೆ ಅಥವಾ ರತಿಯೆ?
ದೇವಿ ದೇವೇಷು ವಿಖ್ಯಾತಾ ಬ್ರೂಹಿ ಕಾ ತ್ವಮಿಹಾಗತಾ। ತವ ಹ್ಯನುಪಮಂ ರೂಪಂ ಭೂಷಣೈರಪಿ ವರ್ಜಿತಮ್ ।। 34
ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದ ದೇವಿಯೇ, ನೀನು ಯಾರು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವೆ ಎಂದು ಹೇಳು. ನಿನಗೆ ಆಭರಣಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ನಿನ್ನ ರೂಪಕ್ಕೆ ಹೋಲಿಕೆ ಇಲ್ಲ.
ತ್ವಾಂ ಸೃಷ್ಟ್ವೋಪರತಂ ಮನ್ಯೇ ಲೋಕಕರ್ತಾರಮೀಶ್ವರಮ್। ನ ತೃಪ್ಯನ್ತಿ ಸ್ತ್ರಿಯೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಾ ನ ಪುಂಸಾಂ ರತಿರ್ಭವೇತ್ ।। 35
ನಿನ್ನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ನಿಲ್ಲಿಸಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ; ಹೆಂಗಸರು ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ, ಪುರುಷರಿಗೆ ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದೆ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ?
ಪ್ರವಾಲಪುಷ್ಪಸ್ತಬಕೈರಾಚಿತಾ ವನದೇವತಾಃ। ತ್ವಾಮೇವ ಹಿ ನಿರೀಕ್ಷನ್ತೇ ವಿಸ್ಮಿತಾ ರೂಪಸಂಪದಾ ।। 36
ಪ್ರವಾಳ ಹೂಗಳ ಗುಚ್ಛಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಕಾಡಿನ ದೇವತೆಗಳು ನಿನ್ನ ರೂಪದ ವೈಭವ ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಿವೆ.
ಅನ್ತಃಪುರಗತಾ ನಾರ್ಯೋ ಮೃಗಾಃ ಪಕ್ಷಿಗಣಾ ನರಾಃ। ಸರ್ವೇ ತ್ವಾಮೇವ ಕಲ್ಯಾಣಿ ನಿರೀಕ್ಷನ್ತೇ ಸುವಿಸ್ಮಿತಾಃ ।। 37
ಅಂತಃಪುರದ ಹೆಂಗಸರು, ಮೃಗಗಳು, ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಪುರುಷರು—ಎಲ್ಲರೂ, ಸುಂದರಿಯೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ನ ತ್ವಾದೃಶೀ ಕಾಚನ ಮೇ ತ್ರಿಷು ಲೋಕೇಷು ಸುನ್ದರೀ। ದೃಷ್ಟಪೂರ್ವಾ ಶ್ರುತಾ ವಾಽಪಿ ಚಕ್ಷುಪಾ ವಿದ್ಯತೇ ಶುಭಾ ।। 38
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ನಿನ್ನಂತ ಸುಂದರಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ನೋಡಿದವರಲ್ಲಿಯೂ, ಕೇಳಿದವರಲ್ಲಿಯೂ, ಕಣ್ಣು ಕಂಡವರಲ್ಲಿಯೂ ನೀನು ಅಪೂರ್ವಳೇ, ಶುಭಳೇ.