ಇಯಂ ವನೇ ಮನುಷ್ಯೇನ್ದ್ರ ಮಹತೀ ದೃಶ್ಯತೇ ಶಮೀ। ಭೀಮಶಾಖಾ ದುರಾರೋಹಾ ಶ್ಮಶಾನಸ್ಯ ಸಮೀಪತಃ ।। 8
ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ರಾಜನೇ, ಇಲ್ಲಿ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡದಾದ ಶಮೀ ಮರವು ಇದೆ. ಇದರ ಕೊಂಬೆಗಳು ಬಹಳ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿವೆ, ಹತ್ತಲು ಕಷ್ಟ, ಮತ್ತು ಇದು ಶ್ಮಶಾನದ ಹತ್ತಿರ ಇದೆ.
ಉತ್ಪಥೇ ಚಾಪಿ ಜಾತೇಯಂ ಮನುಷ್ಯೈರ್ನ ನಿಷೇವ್ಯತೇ । ವಿಪುಲಾಽಽಕೀರ್ಣಶಾಖಾ ಚ ವಾಯಸೈರುಪಸೇವಿತಾ ।। 9
ಇದು ರಸ್ತೆಯ ಬದಿಯಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದಿದೆ, ಜನರು ಇದನ್ನು ಬಳಸುವುದಿಲ್ಲ. ಇದರ ಅಗಲವಾದ ಕೊಂಬೆಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿವೆ ಮತ್ತು ಕಾಗೆಗಳು ಇಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬರುತ್ತವೆ.
ಸ್ನೇಹಾನುಬದ್ಧಾಂ ಪಶ್ಯಾಮಿ ದುರಾರೋಹಾಮಿಮಾಂ ಶಮೀಮ್ ।। 10
ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿರುವ ಈ ಶಮೀ ಮರವನ್ನು ಬೆಲ್ಲಗಳು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಿವೆ, ಹತ್ತಲು ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟ.
ಸಮೀಪೇ ಚ ಶ್ಮಶಾನಸ್ಯ ಗೃಹಂ ನಾಸ್ಯ ವಿಶೇಷತಃ। ಸಮಾಸಜ್ಯಾಯುಧಾನ್ಯಸ್ಯಾಂ ಗಚ್ಛಾಮೋ ನಗರಂ ನೃಪ ।। 11
ಶ್ಮಶಾನದ ಹತ್ತಿರ ಮನೆಗಳು ಇಲ್ಲ, ಇಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯಾರೂ ವಾಸವಿಲ್ಲ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಈ ಮರದಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು, ನಂತರ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ ರಾಜನೇ.
ನ ಚಾಸ್ಯಾಂ ಚಾರಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ಮನುಷ್ಯಾಃ ಪಾರ್ಥ ಕೇಚನ ।। 12
ಪೃಥೆಯ ಮಗನೇ, ಈ ಮರಗಳ ನಡುವೆ ಯಾರೂ ಹುಡುಕಲು ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
ಧನುರ್ಭಿಃ ಪುರುಷಂ ಕೃತ್ವಾ ಚರ್ಮಕೇಶಾಸ್ಥಿಸಂವೃತಮ್। ಉದ್ಬನ್ಧಮಿವ ಕೃತ್ವಾ ಚ ಧನುರ್ಜ್ಯಾಪಾಶಸಂವೃತಮ್ । ಅಸ್ಯಾಮಾಯುಧಮಾಸಜ್ಯ ಗಚ್ಛಾಮ ನಗರಂ ವಯಮ್ ।। 13
ನಾವು ಬಿಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಮನುಷ್ಯನ ರೂಪವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಚರ್ಮ, ಕೂದಲು ಮತ್ತು ಎಲುಬುಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಿ, ಬಿಲ್ಲಿನ ಹಗ್ಗದಿಂದ ಕಟ್ಟಿದಂತೆ ತೋರಿಸೋಣ. ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಈ ಮರದಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟು, ನಂತರ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ.
ಏವಂ ಪರಿಹರಿಷ್ಯನ್ತಿ ಮನುಷ್ಯಾ ವನಚಾರಿಣಃ । ಅತ್ರೈವಂ ನಾವಬುಧ್ಯನ್ತೇ ಮನುಷ್ಯಾಃ ಕೇಚಿದಾಯುಧಮ್ ।। 14
ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು ಇದನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಆಯುಧಗಳು ಮುಚ್ಚಿರುವುದು ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸ ರಾಜಾನಂ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾನಂ ಧನಞ್ಜಯಃ। ಪ್ರಚಕ್ರಮೇ ನಿಧಾನಾಯ ಶಶ್ತ್ರಾಣಾಂ ಭರತರ್ಷಭ ।। 15
ಹೀಗೆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದ ರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದ ಧನಂಜಯನು ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಡಲು ಸಿದ್ಧತೆ ಆರಂಭಿಸಿದನು, ಭರತವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
ತಾನಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಸಂನಹ್ಯ ಪಞ್ಚ ಪಞ್ಚಾಚಲೋಪಮಾಃ । ಆಯುಧಾನಿ ಕಲಾಪಾಂಶ್ಚ ನಿಸ್ತ್ರಿಂಶಾನತುಲಪ್ರಭಾನ್ ।। 16
ಆ ನಂತರ ಪರ್ವತದಂತೆ ಬಲಿಷ್ಠರಾದ ಐವರು ತಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಆಯುಧಗಳು, ಬಾಣಗಳ ಚೀಲಗಳು ಮತ್ತು ಅಪಾರ ಪ್ರಕಾಶ ಹೊಂದಿದ ಕತ್ತಿಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡರು.
ತತೋ ಯುಧಿಷ್ಠಿರೋ ರಾಜಾ ಸಹದೇವಮುವಾಚ ಹ। ಆರುಹ್ಯೇಮಾಂ ಶಮೀಂ ವೀರ ನಿಧತ್ಸ್ವೇಹಾಯುಧಾನಿ ನಃ ।। 17
ಆಮೇಲೆ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಸಹದೇವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ವೀರನೇ, ಈ ಶಮೀ ಮರವನ್ನು ಹತ್ತಿ, ನಮ್ಮ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲೆ ಮುಚ್ಚು' ಎಂದು.
ಇತಿ ಸಂದಿಶ್ಯ ತಂ ಪಾರ್ಥಃ ಪುನರೇವ ಧನಞ್ಜಯಮ್ । ಅಬ್ರವೀದಾಯುಧಾನೀಹ ನಿಧಾತುಂ ಭರತರ್ಷಭಃ ।। 18
ಹೀಗೆ ಅವನಿಗೆ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿದ ಪಾರ್ಥನು ಮತ್ತೆ ಧನಂಜಯನಿಗೆ, 'ಇಲ್ಲೇ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು, ಭರತವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
ಯೇನ ದೇವಾನ್ಮನುಷ್ಯಾಂಶ್ಚ ಪಿಶಾಚೋರಗರಾಕ್ಷಸಾನ್ । ನಿವಾತಕವಚಾಂಶ್ಚಾಪಿ ಪೌಲೋಮಾಂಶ್ಚ ಪರಂತಪಃ । ಕಾಲಕೇಯಾಂಶ್ಚ ದುರ್ಧಾಷಾನ್ಸರ್ವಾಂಶ್ಚೈಕರಥೋಽಜಯತ್ ।। 19
ಈ ಆಯುಧಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವವನು ದೇವತೆಗಳು, ಮಾನವರು, ಪಿಶಾಚಿಗಳು, ನಾಗರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಅವಿಜೇಯರಾದ ನಿವಾತಕವಚರು, ಪೌಲೋಮರು, ಭಯಾನಕ ಕಾಲಕೇಯರು ಮತ್ತು ಇತರ ಎಲ್ಲರನ್ನು ಒಬ್ಬನೇ ರಥದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಜಯಿಸಿದ್ದನು.
ಸ್ಫೀತಾಞ್ಜನಪದಾಂಶ್ಚಾನ್ಯಾನಜಯತ್ಕುರುನನ್ದನಃ। ತದುದಗ್ರಂ ಮಹಾಘೋರಂ ಸಪತ್ನಗಣಮೂದನಮ್। ಅಪಜ್ಯಮಕರೋತ್ಪಾರ್ಥೋ ಗಾಣ್ಡೀವಂ ಚ ಭಯಂಕರಮ್ ।। 20
ಕುರುಕುಲದ ಪುತ್ರನು ಇತರ ಶ್ರೀಮಂತ ರಾಜ್ಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು, ಭಯಾನಕ ಮತ್ತು ಭಯಂಕರವಾದ ಶತ್ರುಗಳ ಸೇನೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು ಮತ್ತು ಮಹಾ ಭಯಂಕರವಾದ ಗಾಂಡೀವ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಹಗ್ಗವನ್ನು ತೆಗೆದು ಇಟ್ಟನು.
ಯೇನ ವೀರಃ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರಮಭ್ಯರಕ್ಷತ್ಪರಂತಪಃ । ಜೃಮ್ಭಿತೇ ಚ ಧನುಃಶ್ರೇಷ್ಠೇ ನ್ಯಾಸಾರ್ಥಂ ನೃಪಸತ್ತಮಃ ।। 21
ಈ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ವೀರನು ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದನು; ಬಿಲ್ಲಿನ ಹಗ್ಗವನ್ನು ತೆಗೆದು, ಅದನ್ನು ಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿ ಇಡಲು ಮಹಾರಾಜನು ಸಿದ್ಧತೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.
ಧರ್ಮಪುತ್ರೋ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಸರ್ವಲೋಕವಶಂಕರಮ್। ಭುಜಙ್ಗಭೋಗಸದೃಶಂ ಮಣಿಕಾಞ್ಚನಭೂಷಿತಮ್ ।। 22
ಧರ್ಮದ ಮಗನು, ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ, ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬಲವಂತ bow ಅನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು. ಆ ಬಿಲ್ಲು ಹಾವು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು, ಮಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
ವಿತ್ರಾಸನಂ ದಾನವಾನಾಂ ರಾಕ್ಷಸಾನಾಂ ಚ ನಿತ್ಯಶಃ । ಧನೂರತ್ನಂ ಮಹಾತೇಜಾ ಜೃಮ್ಭಯಾಮಾಸ ಪಾಣ್ಡವಃ ।। 23
ಆ ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿ ಪಾಂಡವನು, ದಾನವರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರಿಗೆ ಸದಾ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಆ ಅಮೂಲ್ಯ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಎಳೆದನು.
ಪಾಞ್ಚಾಲಾನ್ಯೇನ ಸಂಗ್ರಾಮೇ ಭೀಮಸೇನೋಽಜಯತ್ಪುರಾ । ಪ್ರತ್ಯಷೇಧದ್ಬಹೂನೇಕಃ ಸಪತ್ನಾಂಶ್ಚಾಪಿ ದಿಗ್ಜಯೇ ।। 24
ಆ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಭೀಮಸೇನನು ಒಮ್ಮೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಂಚಾಲರನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು ಮತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವಾಗ ಅನೇಕ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಒಬ್ಬನೇ ತಡೆದನು.
ನಿಶಮ್ಯ ಯಸ್ಯ ವಿಷ್ಕಾರಂ ವಿದ್ರವನ್ತಿ ರಣೇ ಪರೇ । ಪರ್ವತಸ್ಯೇವ ದೀರ್ಣಸ್ಯ ವಿಸ್ಫೋಟಮಶನೇರಿವ ।। 25
ಆ ಬಿಲ್ಲಿನ ತಂತಿಯ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿದಾಗ ಯುದ್ಧಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳು ಭಯದಿಂದ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರು, ಅದು ಮಿಂಚಿನ ಹೊಡೆಯಿಂದ ಪೆಟ್ಟಾದ ಪರ್ವತದ ಬಿರುಕು ಸದ್ದು ಮಾಡಿದಂತೆ.
ಸೈನ್ಧವಂ ಯೇನ ರಾಜಾನಂ ಜಿತ್ವಾ ಕ್ರುದ್ಧಃ ಪರಾಮೃಶತ್ । ಯೇನ ಕ್ರೋಧವಶಾಞ್ಜಘ್ನೇ ಪರ್ವತೇ ಗನ್ಧಮಾದನೇ ।। 26
ಆ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಅವನು ಕೋಪದಿಂದ ಸಿಂಧು ರಾಜನನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದನು ಮತ್ತು ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದನು.
ದಿವ್ಯಂ ಸೌಗನ್ಧಿಕಂ ಪುಷ್ಪಂ ಯೇನಾಜೈಷೀತ್ಸ ಪಾಣ್ಡವಃ। 0
ಆ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಆ ಪಾಂಡವನು ದೈವಿಕ ಸೌಗಂಧಿಕ ಪುಷ್ಪವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊಂಡನು.
ಇನ್ದ್ರಾಶನಿಸಮಸ್ಪರ್ಶಂ ವಜ್ರಹಾಟಕಭೂಷಿತಮ್ । ಜ್ಯಾಪಾಶಂ ಧನುಷಸ್ತಸ್ಯ ಭೀಮಸೇನೋಽವತಾರಯತ್ ।। 28
ಇಂದ್ರನ ಮಿಂಚಿನ ಸ್ಪರ್ಶದಂತೆ, ವಜ್ರ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಆ ಬಿಲ್ಲಿನ ತಂತಿಯನ್ನು ಭೀಮಸೇನನು ಬಿಚ್ಚಿ ಇಳಿಸಿದನು.
ನಕುಲಂ ಪುನರಾಹೂಯ ಧರ್ಮರಾಜೋ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಃ। ಉವಾಚ ಯೇನ ಸಂಗ್ರಾಮೇ ಸರ್ವಶತ್ರೂಞ್ಜಿಘಾಂಸಸಿ ।। 29
ನಂತರ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ನಕುಲನನ್ನು ಕರೆಯಿಸಿ, 'ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ನೀನು ಯಾವ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಬಳಸುತ್ತೀಯೋ ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು' ಎಂದನು.
ಸುರಾಷ್ಟ್ರಾಞ್ಜಿತವಾನ್ಯೇನ ಶಾರ್ಙ್ಗಗಾಣ್ಡೀವಸನ್ನಿಭಮ್ । ಸುವರ್ಣವಿಕೃತಂ ಸಾರಮಿನ್ದ್ರಾಯುಧನಿಭಂ ವರಮ್ ।। 30
ನೀನು ಸುರಾಷ್ಟ್ರರನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಬಿಲ್ಲು, ಶಾರಂಗ ಅಥವಾ ಗಾಂಡೀವದಂತೆ ಬಂಗಾರದ ಹೊಳಪಿನಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುವುದು, ಇಂದ್ರನ ಆಯುಧದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು.
ತವಾನುರೂಪಂ ಸುಕೃತಂ ಚಾಪಮೇತದಲಙ್ಕೃತಮ್। ತದ್ವ್ಯಂಸಯಿತ್ವಾ ಜ್ಯಾಪಾಶಂ ನಿಧಾತುಂ ಧನುರಾಹರ ।। 31
ಈ ಸುಂದರವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಬಿಲ್ಲು ನಿನಗೆ ತುಂಬಾ ತಕ್ಕದ್ದು; ಈಗ ಅದರ ತಂತಿಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ ಕೆಳಗೆ ಇಡು.
ಅಜಯತ್ಪಶ್ಚಿಮಾಮಾಶಾಂ ಧನುಷಾ ಯೇನ ಪಾಣ್ಡವಃ। ಮಾದ್ರೀಪುತ್ರೋ ಮಹಾಬಾಹುಸ್ತಾಮ್ರಾಸ್ಯೋ ಮಿತಭಾಷಿತಾ ।। 32
ಆ ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಮಾದ್ರಿಯ ಮಗನು, ಬಲಿಷ್ಠನೂ, ಕೆಂಪುಮುಖನೂ, ಕಡಿಮೆ ಮಾತಾಡುವವನೂ ಆಗಿ, ಪಶ್ಚಿಮ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಜಯಿಸಿದನು.
ಕುಲೇ ನಾಸ್ತಿ ಸಮೋ ರೂಪೇ ಯಸ್ಯೇತಿ ನಕುಲಃ ಸ್ಮೃತಃ ।। 33
ಅವನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವನಿಗೆ ಸಮಾನರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ ನಕುಲನು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ.
ಸಹದೇವಂ ಚ ಸಂಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ಪುನರ್ಧರ್ಮಸುತೋಽಬ್ರವೀತ್। ಕಲಿಙ್ಗಾನ್ದ್ರಾಕ್ಷಿಣಾತ್ಯಾಂಶ್ಚ ಮಾಗಧಾಂಶ್ಚಾಜಿಶೋಭನಃ ।। 34
ಮತ್ತೆ ಧರ್ಮಪುತ್ರನು ಸಹದೇವನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡು, 'ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಕಳಿಂಗರು, ದಕ್ಷಿಣದವರು ಮತ್ತು ಮಾಗಧರನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಯೇನೈವ ಶತ್ರೂನ್ಸಮರೇ ಅಧಾಕ್ಷೀರರಿಮರ್ದನ। ತತ್ಸ್ರಂಸಯಿತ್ವಾ ಜ್ಯಾಪಾಶಂ ನಿಧಾತುಂ ಧನುರಾಹರ ।। 35
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೀನು ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ ಆ ಬಿಲ್ಲಿನ ತಂತಿಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ, ಅದನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಇಡು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನೇ.
ದಕ್ಷಿಣಾಂ ದಕ್ಷಿಣಾಚಾರೋ ದಿಶಂ ಯೇನಾಜಯತ್ಪ್ರಭುಃ । ಅಪಜ್ಯಮಕರೋದ್ವೀರಃ ಸಹದೇವಸ್ತದಾಯುಧಮ್ ।। 36
ದಕ್ಷಿಣದ ನೀತಿಯನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಂಡ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಸಹದೇವನು, ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ತನ್ನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಬಿಚ್ಚಿ ಇಟ್ಟನು.
ದೀಪ್ತಾನ್ಖಣ್ಡಾಂಶ್ಚ ಸುದೃಢಾನ್ಸುತೀಕ್ಷ್ಣಾನ್ಕನಕತ್ಸರೂನ್ । ವಿವಿಧಾನ್ಕ್ಷುರನಾರಾಚಾನ್ನಿಸ್ತ್ರಿಂಶಾಂಶ್ಚ ಶರಾನಪಿ । ಆಯುಧಾನಿ ಕಲಾಪಾಂಶ್ಚ ಗದಾಶ್ಚ ನಿದಧುಃ ಸಹ ।। 37
ಅವರು ಹೊಳೆಯುವ, ಬಲಿಷ್ಠವಾದ, ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಚಿನ್ನದ ಹ್ಯಾಂಡಲ್ ಇರುವ ಕತ್ತಿಗಳನ್ನು, ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಬಾಣಗಳನ್ನು—ಕ್ಷುರಮುಖ, ನಾರಾಚ, ತ್ರಿಶೂಲಾಕಾರದ ಬಾಣಗಳನ್ನು—ಬಾಣಪೆಟ್ಟಿಗೆಯನ್ನೂ, ಗದೆಗಳನ್ನೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇಟ್ಟರು.