ಸುದೀರ್ಘಮಿವ ನಿಃಶ್ವಸ್ಯ ಸಮುತ್ಪತ್ಯ ವರಾಸನಾತ್। ಉವಾಚ ಕುಮ್ಭಕರ್ಣಸ್ಯ ಕರ್ಮಕಾಲೋಽಯಮಾಗತಃ
ಆಗ ರಾವಣನು ದೀರ್ಘ ಉಸಿರೆಳೆದನು, ತನ್ನ ಸುಂದರ ಆಸನದಿಂದ ಎದ್ದು, 'ಈಗ ಕುಂಭಕರ್ಣನ ಕಾರ್ಯಕ್ಕೆ ಸಮಯ ಬಂದಿದೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಇತ್ಯೇವಮುಕ್ತ್ವಾ ವಿವಿಧೈರ್ವಾದಿತ್ರೈಃ ಸುಮಹಾಸ್ವನೈಃ। ಶಯಾನಮತಿನಿದ್ರಾಲುಂ ಕುಮ್ಭಕರ್ಣಮಬೋಧಯತ್
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ವಿವಿಧ ಭಾರೀ ವಾದ್ಯಗಳ ಶಬ್ದದಿಂದ, ಆ ಗಾಢನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಕುಂಭಕರ್ಣನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದರು.
ಪ್ರಬೋಧ್ಯ ಮಹತಾ ಚೈನಂ ಯತ್ನೇನಾಽಽಗತಸಾಧ್ವಸಃ। ಸ್ವಸ್ಥಮಾಸೀನಮವ್ಯಗ್ರಂ ವಿನಿದ್ರಂ ರಾಕ್ಷಸಾಧಿಪಃ। ತತೋಽಬ್ರವೀದ್ದಶಗ್ರೀವಃ ಕುಮ್ಭಕರ್ಣಂ ಮಹಾಬಲಮ್
ಅವನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿ, ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಜಾಗೃತನಾಗಿ ಕುಳಿತಿರುವ ಕುಂಭಕರ್ಣನನ್ನು ರಾಕ್ಷಸರ ರಾಜನು ನೋಡಿದನು. ಆಗ ಆ ದಶಮುಖನು, ಮಹಾ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಕುಂಭಕರ್ಣನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಧನ್ಯೋಸಿ ಯಸ್ಯ ತೇ ನಿದ್ರಾ ಕುಮ್ಭಕರ್ಣೇಯಮೀದೃಶೀ। ಯ ಇದಂ ದಾರುಣಂ ಕಾಲಂ ನ ಜಾನೀಷೇ ಮಹಾಭಯಮ್
ಕುಂಭಕರ್ಣಾ, ನಿನಗೆ ಇಂತಹ ನಿದ್ರೆ ದೊರೆತಿರುವುದು ನಿಜಕ್ಕೂ ಅದೃಷ್ಟ. ಈ ಭಯಾನಕ ಸಮಯ, ಮಹಾ ಅಪಾಯ ಎಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಏಷ ತೀರ್ತ್ವಾಽರ್ಣವಂ ರಾಮಃ ಸೇತುನಾ ಹರಿಭಿಃ ಸಹ। ಅವಮತ್ಯೇಹ ನಃ ಸರ್ವಾನ್ಕರೋತಿ ಕದನಂ ಮಹತ್
ರಾಮನು ವಾನರರೊಂದಿಗೆ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಸೇತುವೆ ಕಟ್ಟಿಸಿ ದಾಟಿ, ಈಗ ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಿ, ಭಯಾನಕ ಸಂಹಾರವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಮಯಾ ತ್ವಪಹೃತಾ ಭಾರ್ಯಾ ಸೀತಾ ನಾಮಾಸ್ಯ ಜಾನಕೀ। ತಾಂ ನೇತುಂ ಸ ಇಹಾಯಾತೋ ಬದ್ಧ್ವಾ ಸೇತುಂ ಮಹಾರ್ಣವೇ
ನಾನು ಅವನ ಹೆಂಡತಿ, ಜನಕನ ಮಗಳು ಸೀತೆಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದ್ದೆ. ಆಕೆಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ರಾಮನು ಈ ಮಹಾ ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ಸೇತುವೆ ಕಟ್ಟಿಸಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.
ತೇನ ಚೈವ ಪ್ರಹಸ್ತಾದಿರ್ಮಹಾನ್ನಃ ಸ್ವಜನೋ ಹತಃ। ತಸ್ಯ ನಾನ್ಯೋ ನಿಹನ್ತಾಽಸ್ತಿ ತ್ವಾಮೃತೇಶತ್ರುಕರ್ಶನ
ಅವನಿಂದ ಪ್ರಹಸ್ತನೂ ಸೇರಿದಂತೆ ನಮ್ಮ ಮಹಾ ಯೋಧರು ಸತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ನೀನಲ್ಲದೆ, ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಲ್ಲವನು ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಲ್ಲ.
ಸದಂಶಿತೋಽಭಿನಿರ್ಯಾಹಿ ತ್ವಮದ್ಯ ಬಲಿನಾಂವರ। ರಾಮಾದೀನ್ಸಮರೇ ಸರ್ವಾಞ್ಜಹಿ ಶತ್ರೂನರಿಂದಮ
ಆದರಿಂದ, ಬಲಶಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಇಂದು ಹೊರಡಿ. ರಾಮನನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಎಲ್ಲಾ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಂಹರಿಸು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವವನೇ.
ದೂಷಣಾವರಜೌ ಚೈವ ವಜ್ರವೇಗಪ್ರಮಾಥಿನೌ। ತೌ ತ್ವಾಂ ಬಲೇನ ಮಹತಾ ಸಹಿತಾವನುಯಾಸ್ಯತಃ
ದುಷಣನ ತಮ್ಮರು, ವಜ್ರದ ವೇಗದಂತೆ ಬಲಶಾಲಿಗಳು, ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ರಾಕ್ಷುಸಪತಿಃ ಕುಮ್ಭಕರ್ಣಂ ತರಸ್ವಿನಮ್। ಸಂದಿದೇಶೇತಿಕರ್ತವ್ಯೇ ವಜ್ರವೇಗಪ್ರಮಾಥಿನೌ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ರಾಕ್ಷಸರ ರಾಜನು ಕುಂಭಕರ್ಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. ನಂತರ ವಜ್ರವೇಗ ಮತ್ತು ಪ್ರಮಥಿನರಿಗೆ ಅವರ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು.
ತಥ್ತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಯುತೌ ವೀರೌ ರಾವಣಂ ದೂಷಾಣಾನುಜೌ। ಕುಮ್ಭಕರ್ಣಂ ಪುರಸ್ಕೃತ್ಯ ತೂರ್ಣಂ ನಿರ್ಯಯತುಃ ಪುರಾತ್
ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ನಂತರ, ದುಷಣನ ಇಬ್ಬರು ತಮ್ಮರು, ಕುಂಭಕರ್ಣನನ್ನು ಮುಂಚಿತವಾಗಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ವೇಗವಾಗಿ ನಗರದಿಂದ ಹೊರಟರು.
ತತೋ ನಿರ್ಯಾಯ ಸ್ವಪುರಾತ್ಕುಮ್ಭಕರ್ಣಃ ಸಹಾನುಗಃ। ಅಪಶ್ಯತ್ಕಪಿಸೈನ್ಯಂ ರತಜ್ಜಿತಕಾಶ್ಯಗ್ರತಃ ಸ್ಥಿತಮ್
ನಂತರ ಕುಂಭಕರ್ಣನು ತನ್ನ ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ತನ್ನ ನಗರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೊರಟನು. ಮುಂದೆ ರಥಗಳು ಮತ್ತು ಧ್ವಜಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದ್ದ ವಾನರ ಸೇನೆಯನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಸ ವೀಕ್ಷಮಾಣಸ್ತತ್ಸೈನ್ಯಂ ರಾಮದರ್ಶನಕಾಙ್ಕ್ಷಯಾ। ಅಪಶ್ಯಚ್ಚಾಪಿ ಸೌಮಿತ್ರಿಂ ಧನುಷ್ಪಾಣಿಂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಮ್
ಆ ಸೇನೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ರಾಮನನ್ನು ಕಾಣಲು ಇಚ್ಛಿಸಿ, ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದು ಸಿದ್ಧನಾಗಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಸೌಮಿತ್ರಿಯನ್ನು ಕೂಡ ನೋಡಿದನು.
ತಮಭ್ಯೇತ್ಯಾಶು ಹರಯಃ ಪರಿವಬ್ರುಃ ಸಮನ್ತತಃ। `ಶೈಲವೃಕ್ಷಾಯುಧಾ ನಾದಾನಮುಞ್ಚನ್ಭೀಷಣಾಸ್ತತಃ
ಆಗ ವಾನರರು ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡರು. ಬೆಟ್ಟಗಳು ಮತ್ತು ಮರಗಳನ್ನು ಆಯುಧವಾಗಿ ಹಿಡಿದು, ಭಯಾನಕವಾದ ಗದ್ದಲ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಅಭ್ಯಘ್ನಂಶ್ಚ ಮಹಾಕಾಯೈರ್ಬಹುಭಿರ್ಜಗತೀರುಹೈಃ। ಕರಜೈರತುದಂಶ್ಚಾನ್ಯೇ ವಿಹಾಯ ಭಯಮುತ್ತಮಮ್
ಅವರ ಭಾರೀ ದೇಹಗಳಿಂದ, ಅನೇಕರು ಭೂಮಿಯ ಮರಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದರು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಭಯವನ್ನು ಬದಿಗೊತ್ತಿ, ತಮ್ಮ ನಖಗಳಿಂದ ಒರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.
ಬಹುಧಾ ಯುಧ್ಯಮಾನಾಸ್ತೇ ಯುದ್ಧಮಾರ್ಗೈಃ ಪ್ಲವಂಗಮಾಃ। ನಾನಾಪ್ರಹರಣೈರ್ಭೀಮೈ ರಾಕ್ಷಸೇನ್ದ್ರಮತಾಡಯನ್
ವಿವಿಧ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಾ, ಆ ವಾನರರು ಭಯಾನಕವಾದ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಯುದ್ಧಮಾರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ರಾಕ್ಷಸರಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ಹೊಡೆದರು.
ಸ ತಾಡ್ಯಮಾನಃ ಪ್ರಹಸನ್ಭಕ್ಷಯಾಮಾಸ ವಾನರಾನ್। ಬಲಂ ಚಣ್ಡಬಲಾಖ್ಯಂ ಚ ವಜ್ರಬಾಹುಂ ಚ ವಾನರಮ್
ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಕುಂಭಕರ್ಣನು ನಗುತ್ತಾ ವಾನರರನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು. ಬಾಲ, ಚಂಡಬಲ ಮತ್ತು ವಜ್ರಬಾಹು ಎಂಬ ವಾನರರನ್ನು ಕೂಡನು ತಿಂದುಹಾಕಿದನು.
ತದ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವ್ಯಥನಂ ಕರ್ಮ ಕುಮ್ಭಕರ್ಣಸ್ಯ ರಕ್ಷಸಃ। ಉದಕ್ರೋಶನ್ಪರಿತ್ರಸ್ತಾಸ್ತಾರಪ್ರಭೃತಯಸ್ತದಾ
ಕುಂಭಕರ್ಣನ ಈ ಭಯಾನಕ ಕೃತ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ತಾರನಾದವರು ಮತ್ತು ಇತರರು ಭಯದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಭಯಭೀತರಾಗಿ ಕೂಗಿದರು.
ತಾನುಚ್ಚೈಃ ಕ್ರೋಶತಃ ಸೈನ್ಯಾಞ್ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ ಹರಿಯೂಥಪಾನ್। ಅಭಿದುದ್ರಾವ ಸುಗ್ರೀವಃ ಕುಮ್ಭಕರ್ಣಮಪೇತಭೀಃ
ಆ ಸೇನೆಯವರು ಎತ್ತಂಗೋಳಿನಿಂದ ಕೂಗುತ್ತಿರುವ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸುಗ್ರೀವನು ಯಾವುದೇ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ವಾನರ ನಾಯಕರೊಂದಿಗೆ ಕುಂಭಕರ್ಣನ ಮೇಲೆ ಧಾವಿಸಿದನು.
ತತೋ ನಿಪತ್ಯ ವೇಗೇನ ಕುಮ್ಭಕರ್ಣಂ ಮಹಾಮನಾ। ಸಾಲೇನ ಜಘ್ನಿವಾನ್ಮೂರ್ಧ್ನಿಂ ಬಲೇನ ಕಪಿಕುಞ್ಜರಃ
ನಂತರ ವೇಗದಿಂದ ಜಿಗಿದು, ವಾನರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಸುಗ್ರೀವನು, ದೊಡ್ಡ ಸಾಲಮರದಿಂದ ಕುಂಭಕರ್ಣನ ತಲೆಗೆ ಹೊಡೆದನು.
ಸ ಮಹಾತ್ಮಾ ಮಹಾವೇಗಃ ಕುಮ್ಭಕರ್ಣಸ್ ಮೂರ್ಧನಿ। ಬಿಭೇದ ಸಾಲಂ ಸುಗ್ರೀವೋ ನ ಚೈವಾವ್ಯಥಯತ್ಕಪಿಃ
ಆ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಕುಂಭಕರ್ಣನು, ವೇಗದಿಂದ ಒಂದು ಸಾಲ ಮರವನ್ನು ಹಿಡಿದು ಸುಗ್ರೀವನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೊಡೆದನು. ಆದರೂ ಆ ವಾನರನು ذرಳಲಿಲ್ಲ.
ತತೋ ವಿನದ್ಯಸಹಸಾ ಸಾಲಸ್ಪರ್ಶವಿಬೋಧಿತಃ। ದೋರ್ಭ್ಯಾಮಾದಾಯ ಸುಗ್ರೀವಂ ಕುಮ್ಭಕರ್ಣೋಽಹರದ್ಬಲಾತ್
ಅವನಿಗೆ ಸಾಲ ಮರದ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಎಚ್ಚರವಾದ ಕುಂಭಕರ್ಣನು, ಹಠದಿಂದ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿ, ತನ್ನ ಬಲದಿಂದ ಸುಗ್ರೀವನನ್ನು ಕೈಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು ಎಳೆದೊಯ್ದನು.
ಹ್ರಿಯಮಾಣಂ ತು ಸುಗ್ರೀವಂ ಕುಮ್ಭಕರ್ಣೇನ ರಕ್ಷಸಾ। ಅವೇಕ್ಷ್ಯಾಭ್ಯದ್ರವದ್ವೀರಃ ಸೌಮಿತ್ರಿರ್ಮಿತ್ರನನ್ದನಃ
ಕುಂಭಕರ್ಣ ಎಂಬ ರಾಕ್ಷಸನು ಸುಗ್ರೀವನನ್ನು ಎಳೆದೊಯ್ದಾಗ, ಮಿತ್ರರಿಗೆ ಸಂತೋಷದಾಯಕನಾದ ವೀರ ಸೌಮಿತ್ರಿ ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ಕಡೆಗೆ ಓಡಿದನು.
ಸೋಽಭಿಪತ್ಯ ಮಹರ್ವೇಗಂ ರುಕ್ಮಪುಙ್ಖಂ ಮಹಾಶರಮ್। ಪ್ರಾಹಿಣೋತ್ಕುಮ್ಭಕರ್ಣಾಯ ಲಕ್ಷ್ಮಣಃ ಪರವೀರಹಾ
ಅವನ ಬಳಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹತ್ತಿಕೊಂಡ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು, ಬಂಗಾರದ ರೆಕ್ಕೆಗಳಿರುವ ಮಹಾ ಬಾಣವನ್ನು ಕುಂಭಕರ್ಣನ ಕಡೆಗೆ ಹಾರಿಸಿದನು.
ಸ ತಸ್ಯ ದೇಹಾವರಣಂ ಭಿತ್ತ್ವಾ ದೇಹಂ ಚ ಸಾಯಕಃ। ಜಗಾಮ ದಾರಯನ್ಭೂಮಿಂ ರುಧಿರೇಣ ಸಮುಕ್ಷಿತಃ
ಆ ಬಾಣವು ಕುಂಭಕರ್ಣನ ದೇಹದ ಕವಚವನ್ನೂ ದೇಹವನ್ನೂ ಭೇದಿಸಿ, ರಕ್ತದಲ್ಲಿ ನೆನೆದು ಭೂಮಿಯನ್ನು ಚೂರಾಗಿ ತಲುಪಿತು.
ತಥಾ ಸ ಭಿನ್ನಹೃದಯಃ ಸಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ಕಪೀಶ್ವರಮ್। `ವೇಗೇನ ಮಹತಾಽಽವಿಷ್ಟಸ್ತಿಷ್ಠತಿಷ್ಠೇತಿ ಚಾಬ್ರವೀತ್
ಹೀಗಾಗಿ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಗಾಯವಾದ ಕುಂಭಕರ್ಣನು, ವಾನರರಾಯನನ್ನು ಬಿಡಿ, ಭಾರೀ ವೇಗದಿಂದ, 'ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು' ಎಂದು ಕೂಗಿದನು.
ಕುಮ್ಭಕರ್ಣೋ ಮಹೇಷ್ವಾಸಃ ಪ್ರಗೃಹೀತಶಿಲಾಯುಧಃ। ಅಭಿದುದ್ರಾವ ಸೌಮಿತ್ರಿಮುದ್ಯಮ್ಯ ಮಹತೀಂ ಶಿಲಾಮ್
ಮಹಾ ಧನುರ್ಧಾರಿ ಕುಂಭಕರ್ಣನು, ದೊಡ್ಡ ಶಿಲೆಯನ್ನು ಆಯುಧವಾಗಿ ಹಿಡಿದು, ಅದನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಸೌಮಿತ್ರಿಯ ಕಡೆಗೆ ದೌಡಾಯಿಸಿದನು.
ತಸ್ಯಾಭಿಪತತಸ್ತೂರ್ಣಂ ಕ್ಷುರಾಭ್ಯಾಮುಚ್ಛಿತೌ ಕರೌ। ಚಿಚ್ಛೇದ ನಿಶಿತಾಗ್ರಾಭ್ಯಾಂ ಸ ಬಭೂವ ಚತುರ್ಭುಜಃ
ಅವನ ಹತ್ತಿರಕ್ಕೆ ವೇಗವಾಗಿ ಬರುವಾಗ, ಸೌಮಿತ್ರಿಯು ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನ ಎರಡು ಕೈಗಳನ್ನು ಕಡಿದು ಹಾಕಿದನು; ಆಗ ಕುಂಭಕರ್ಣನು ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳವನು ಆಯಿತು.
ತಾನಪ್ಯಸ್ ಭುಜಾನ್ಸರ್ವಾನ್ಪ್ರಗೃಹೀತಶಿಲಾಯುಧಾನ್। ಕ್ಷುರೈಶ್ಚಿಚ್ಛೇದಲಘ್ವಸ್ತ್ರಂ ಸೌಮಿತ್ರಿಃ ಪ್ರತಿದರ್ಶಯನ್
ಸೌಮಿತ್ರಿಯು ತನ್ನ ಚಾತುರ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸಿ, ಶಿಲಾ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದ ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಭುಜಗಳನ್ನು ಕೂಡ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಕಡಿದು ಹಾಕಿದನು.
ಸ ಬಭೂವಾತಿಕಾಯಶ್ಚ ಬಹುಪಾದಶಿರೋಭುಜಃ। ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರೇಣ ಸೌಮಿತ್ರಿರ್ದದಾರಾದ್ರಿಚಯೋಪಮಮ್
ಆಗ ಅವನು ಬಹುಪಾದ, ಬಹುಶಿರಸ್ಸು, ಬಹುಭುಜಗಳೊಂದಿಗೆ ಭಯಾನಕ ವಿಕಾರವನ್ನು ಪಡೆದನು; ಸೌಮಿತ್ರಿಯು ಬ್ರಹ್ಮಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಆ ಪರ್ವತದಂತೆ ಇದ್ದ ಅವನನ್ನು ಚೂರುಮಾಡಿದನು.