ಗತ್ವಾ ಸುಮಹದಧ್ವಾನಮಾದಿತ್ಯಸ್ ಪ್ರಭಾಂ ತತಃ। ದೃಷ್ಟವನ್ತಃ ಸ್ಮ ತತ್ರೈವಭವನಂ ದಿವ್ಯಮನ್ತರಾ
ನಾವು ಬಹಳ ದೂರ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿ, ಅಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಕಂಡೆವು. ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲೇ ಒಂದು ದಿವ್ಯವಾದ ಮನೆ ನಮ್ಮ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಬಂತು.
ಗಯಸ್ ಕಿಲ ದೈತ್ಯಸ್ ತದಾ ಸದ್ವೇಶ್ಮ ರಾಘವ। ತತ್ರಪ್ರಭಾವತೀ ನಾಮ ತಪೋಽತಪ್ಯತ ತಾಪಸೀ
ಅದು ಗಯ ಎಂಬ ದೈತ್ಯನ ಮನೆ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ, ರಾಘವ. ಆ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಪ್ರಭಾವತಿ ಎಂಬ ತಪಸ್ವಿನಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ತಯಾ ದತ್ತಾನಿ ಭೋಜ್ಯಾನಿಪಾನಾನಿವಿವಿಧಾನಿ ಚ। ಭುಕತ್ವಾ ಲಬ್ಧಬಲಾಃ ಸನ್ತಸ್ತಯೋಕ್ತೇನ ಪಥಾ ತತಃ
ಆಕೆ ನಮಗೆ ವಿವಿಧ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಪಾನೀಯಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟಳು. ನಾವು ಅವುಗಳನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಬಲವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವಳು ತೋರಿಸಿದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರಿದೆವು.
ನಿರ್ಯಾಯ ತಸ್ಮಾದುದ್ದೇಶಾತ್ಪಶ್ಯಾಮೋ ಲವಣಾಮ್ಭಸಃ। ಸಮೀಪೇ ಸಹ್ಯಮಲಯೌ ದರ್ದುರಂ ಚ ಮಹಾಗಿರಿಮ್
ಆ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಹೊರಟು, ಉಪ್ಪಿನ ನೀರಿನ ಹತ್ತಿರ ಸಹ್ಯ ಮತ್ತು ಮಲಯ ಪರ್ವತಗಳನ್ನು, ಜೊತೆಗೆ ದರ್ಡುರ ಎಂಬ ದೊಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟವನ್ನೂ ನೋಡಿದೆವು.
ತತೋ ಮಲಯಮಾರುಹ್ಯ ಪಶ್ಯನ್ತೋ ವರುಣಾಲಯಮ್। ಕವಿಷಣ್ಣಾ ವ್ಯಥಿತಾಃ ಖಿನ್ನಾ ನಿರಾಶಾ ಜೀವಿತೇ ಭೃಶಮ್
ನಾವು ಮಲಯ ಪರ್ವತವನ್ನು ಏರಿ, ಅಲ್ಲಿಂದ ವರుణನ ನಿವಾಸವನ್ನು ನೋಡಿದೆವು. ಆದರೆ ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿ, ದೇಹವೂ ದಣಿದು, ಜೀವ ಉಳಿಯುವುದೆಂಬ ಆಶೆಯೇ ಕಳೆದುಹೋಯಿತು.
ಅನೇಕಶತವಿಸ್ತೀರ್ಣಂ ಯೋಜನಾನಾಂ ಮಹೋದಧಿಮ್। ತಿಮಿನಕ್ರಝಷಾವಾಸಂ ಚಿನ್ತಯನ್ತಃ ಸುದುಃಖಿತಾಃ
ನೂರಾರು ಯೋಜನೆಗಳನ್ನು ಹರಡುವ, ತಿಮಿಂಗಿಲ, ಮೊಸಳೆ ಮತ್ತು ಮೀನುಗಳು ಇರುವ ಮಹಾಸಾಗರವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ನಾವು ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡೆವು.
ತತ್ರಾನಶನಸಂಕಲ್ಪಂ ಕೃತ್ವಾಽಽಸೀನಾ ವಯಂ ತದಾ। ತತಃ ಕಥಾನ್ತೇ ಗೃಧ್ರಸ್ಯ ಜಟಾಯೋರಭವತ್ಕಥಾ
ಅಲ್ಲಿ ನಾವು ಉಪವಾಸ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ ಕುಳಿತೆವು. ಮಾತುಕತೆಯ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಜಟಾಯು ಹೆಸರಿನ ಗಿಡುಗದ ಕಥೆ ಪ್ರಸ್ತಾಪವಾಯಿತು.
ತತಃ ಪರ್ವತಶೃಙ್ಗಾಭಂ ಘೋರರೂಪಂ ಭಯಾವಹಮ್। ಪಕ್ಷಿಣಂ ದೃಷ್ಟವನ್ತಃ ಸ್ಮ ವೈನತಿಯೇಮಿವಾಪರಮ್
ಅದಾದ ಮೇಲೆ, ಬೆಟ್ಟದ ಶೃಂಗದಂತೆ ಭಯಾನಕವಾದ, ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ರೂಪದ, ಇನ್ನೊಂದು ಗರುಡನಂತೆ ಕಾಣುವ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಹಕ್ಕಿಯನ್ನು ನೋಡಿದೆವು.
ಸೋಽಸ್ಮಾನತರ್ಕಯದ್ಭೋಕ್ತುಮಥಾಭ್ಯೇತ್ಯ ವಚೋಽಬ್ರವೀತ್। ಭೋಃ ಕ ಏಷ ಮಮ ಭ್ರಾತುರ್ಜಟಾಯೋಃ ಕುರುತೇ ಕಥಾಮ್
ಆ ಹಕ್ಕಿ ನಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ತಿನ್ನಬೇಕೆಂದು ಯೋಚಿಸಿ, ಹೀಗೆ ಕೇಳಿತು: 'ನನ್ನ ತಮ್ಮ ಜಟಾಯುವಿನ ಬಗ್ಗೆ ಯಾರು ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ?'
ಸಂಪಾತಿರ್ನಾಮ ತಸ್ಯಾಹಂ ಜ್ಯೇಷ್ಠೋ ಭ್ರಾತಾ ಖಗಾಧಿಪಃ। ಅನ್ಯೋನ್ಯಸ್ಪರ್ಧಯಾ ರೂಢಾವಾವಾಮದಿತ್ಯಸತ್ಪದಮ್
ನಾನು ಸಂಪಾತಿ, ಜಟಾಯುವಿನ ದೊಡ್ಡ ಅಣ್ಣ, ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನು. ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಸ್ಪರ್ಧೆಯಿಂದ ಸೂರ್ಯನ ಹತ್ತಿರದವರೆಗೆ ಹಾರಿದ್ದೆವು.
ತತೋ ದಗ್ಧಾವಿಮೌ ಪಕ್ಷೌ ನ ದಗ್ಧೌ ತು ಜಟಾಯುಷಃ। ತಸ್ಮಾನ್ಮೇ ಚಿರದೃಷ್ಟಃ ಸ ಭ್ರಾತಾ ಗೃಧ್ರಪತಃ ಪ್ರಿಯಃ
ಆಗ ನನ್ನ ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಸುಟ್ಟುಹೋಯಿತು, ಆದರೆ ಜಟಾಯುವಿನವು ಸುಟ್ಟಿಲ್ಲ. ಅದರಿಂದ ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ತಮ್ಮ, ಗಿಡುಗರ ರಾಜ, ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ನನಗೆ ಕಾಣಿಸಿಲ್ಲ.
ನಿರ್ದಗ್ಧಪಕ್ಷಃ ಪತಿತೋ ಹ್ಯಹಮಸ್ಮಿನ್ಮಹಾಗಿರೌ। `ದ್ರಷ್ಟುಂ ವೀರಂ ನ ಶಕ್ನೋಮಿ ಭ್ರಾತರಂ ವೈ ಜಟಾಯುಷಮ್
ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಸುಟ್ಟು ಹೋದ ನಾನು ಈ ದೊಡ್ಡ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದೆನು. ನನ್ನ ಶೂರವಂತ ತಮ್ಮ ಜಟಾಯುವನ್ನು ನೋಡಲು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
ತಸ್ಯೈವಂ ವದತೋಽಸ್ಮಾಭಿರ್ಹತೋ ಭ್ರಾತಾ ನಿವೇದಿತಃ। ವ್ಯಸನಂ ಭವತಶ್ಚೇದಂ ಸಂಕ್ಷೇಪಾದ್ವೈ ನಿವೇದಿತಮ್
ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿರುವಾಗ, ನಾವು ಅವನ ತಮ್ಮ ಹತಹೋಗಿದ್ದನೆಂದು ತಿಳಿಸಿದ್ದೆವು. ಅವನ ದುಃಖವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೆವು.
ಸ ಸಮ್ಪಾತಿಸ್ತದಾ ರಾಜಞ್ಶ್ರುತ್ವಾಸುಮಹದಪ್ರಿಯಮ್। ವಿಷಣ್ಣಚೇತಾಃ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಪುನರಸ್ಮಾನರಿಂದಮ
ಅಷ್ಟು ದೊಡ್ಡ ದುಃಖದ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿದ ಸಂಪಾತಿ, ರಾಜನೇ, ಮನಸ್ಸು ಮಂಕಾಗಿ, ಮತ್ತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡಲಾರಂಭಿಸಿದನು, ಶತ್ರುಗಳ ಸಂಹಾರಕನೆ.
ಕಃ ಸರಾಮಃ ಕಥಂ ಸೀತಾ ಜಟಾಯುಶ್ಚ ಕಥಂ ಹತಃ। ಇಚ್ಛಾಮಿ ಸರ್ವಮೇವೈತಚ್ಛ್ರೋತುಂ ಪ್ಲವಗಸತ್ತಮಾಃ
ರಾಮನು ಯಾರು? ಸೀತೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ದರು? ಜಟಾಯು ಹೇಗೆ ಹತಹಾಯಿತನು? ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳಬೇಕೆಂದು ನನಗೆ ಆಸೆ, ವಾನರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರೇ.
ತಸ್ಯಾಹಂ ಸರ್ವಮೇವೈತದ್ಭವತೋ ವ್ಯಸನಾಗಮಮ್। ಪ್ರಾಯೋಪವೇಶನೇ ಚೈವಹೇತುಂ ವಿಸ್ತರಶೋಽಬ್ರುವಮ್
ನಾನು ಅವನಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ದುಃಖದ ವಿಷಯವನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದೆನು. ನಾವು ಪ್ರಾಯೋಪವೇಶ ಮಾಡಬೇಕೆಂದಿದ್ದ ಕಾರಣವನ್ನೂ ವಿವರಿಸಿದೆನು.
ಸೋಽಸ್ಮಾನಾಶ್ವಾಸಯಾಮಾಸ ವಾಕ್ಯೇನಾನೇನ ಪಕ್ಷಿರಾಟ್। ರಾವಣೋ ವಿದಿತೋ ಮಹ್ಯಂ ಲಙ್ಕಾ ಚಾಸ್ಯ ಮಹಾಪುರೀ
ಹಕ್ಕಿಗಳ ರಾಜನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಧೈರ್ಯಪಡಿಸಿದನು: 'ನಾನು ರಾವಣನನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನ ಮಹಾನಗರ ಲಂಕೆಯನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ.'
ದೃಷ್ಟಾಪಾರೇ ಸಮುದ್ರಸ್ಯ ತ್ರಿಕೂಟಗಿರಿಕನ್ದರೇ। ಭವಿತ್ರೀ ತತ್ರ ವೈದೇಹೀ ನ ರಮೇಽಸ್ತ್ಯತ್ರವಿಚಾರಣಾ
ಸಮುದ್ರದ ಅತ್ತಪಕ್ಕ, ತ್ರಿಕೂಟ ಪರ್ವತದ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ, ವೈದೇಹಿಯನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ. ಅವಳು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತಾಳೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
ಇತಿತಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಯಮುತ್ಥಾಯ ಸತ್ವರಾಃ। ಸಾಗರಕ್ರಮಣೇ ಮನ್ತ್ರಂ ಮನ್ತ್ರಯಾಮಃ ಪರಂತಪ
ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನಾವು ತಕ್ಷಣ ಎದ್ದು, ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಲು ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಚರ್ಚೆ ಮಾಡಿದೆವು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸುವವನೇ.
ನಾಧ್ಯವಾಸ್ಯದ್ಯದಾ ಕಶ್ಚಿತ್ಸಾಗರಸ್ಯ ವಿಲಙ್ಘನಮ್। ತತಃ ಪಿತರಮಾವಿಶ್ಯ ಪುಪ್ಲುವೇಽಹಂಮಹಾರ್ಣವಮ್। ಶತಯೋಜನವಿಸ್ತೀರ್ಣಂ ನಿಹತ್ಯ ಜಲರಾಕ್ಷಸೀಮ್
ಆಗ ಯಾರಿಗೂ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಲು ಧೈರ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ನಾನು ತಂದೆಯ ಆಶಯವನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ನೂರಾರು ಯೋಜನೆ ಅಗಲವಾದ ಆ ಮಹಾಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿ, ಅಲ್ಲಿ ನೀರಿನ ರಾಕ್ಷಸಿಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಹೋದೆ.
ಉಪವಾಸತಪಃಶೀಲಾ ಭರ್ತೃದರ್ಶನಲಾಲಸಾ। ಜಟಿಲಾ ಮಲದಿಗ್ಧಾಙ್ಗೀಕೃಶ ದೀನಾ ತಪಸ್ವಿನ
ಅವಳು ಉಪವಾಸದಿಂದ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ಗಂಡನನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ, ಜಟಾ ಕೂದಲಿನಿಂದ, ಮೈಮೇಲೆ ಮಳೆಯಿಂದ, ದುರ್ಬಲವಾಗಿ, ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿ, ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ನಿಮಿತ್ತೈಸ್ತಾಮಹಂ ಸೀತಾಮುಪಲಭ್ಯ ಪೃಥಗ್ವಿಧೈಃ। ಉಪಸೃತ್ಯಾಬ್ರವಂ ಚಾರ್ಯಾಮಭಿಗಮ್ಯ ರಹೋಗತಾಮ್
ನಾನೇಕೆಂದರೆ色色ವಾದ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಸೀತೆಯನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಇದ್ದ ಅವಳಿಗೆ ಸನ್ನಿಹಿತವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದೆ.
ಸೀತೇ ರಾಮಸ್ಯ ದೂತೋಽಹಂವಾನರೋಮಾರುತಾತ್ಮಜಃ। ತ್ವದ್ದರ್ಶನಮಭಿಪ್ರಪ್ಸುರಿಹ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ವಿಹಾಯಸಾ
ಸೀತೆ, ನಾನು ರಾಮನ ದೂತನು, ವಾನರನು, ವಾಯುದೇವನ ಮಗನು. ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಆಕಾಶಮಾರ್ಗವಾಗಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.
ರಾಜಪುತ್ರೌ ಕುಶಲಿನೌ ಭ್ರಾತರೌ ರಾಮಲಕ್ಷ್ಮಣೌ। ಸರ್ವಶಾಖಾಮೃಗೇನ್ದ್ರೇಣ ಸುಗ್ರೀವೇಣಾಭಿಪಾಲಿತೌ
ರಾಜಕುಮಾರರಾದ ರಾಮ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷ್ಮಣ ಇಬ್ಬರೂ ಸುಖವಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಎಲ್ಲ ವಾನರರ ರಾಜನಾದ ಸುಗ್ರೀವನಿಂದ ರಕ್ಷಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಕುಶಲಂತ್ವಾಬ್ರವೀದ್ರಾಮಃಸೀತೇ ಸೌಮಿತ್ರಿಣಾ ಸಹ। ಸಖಿಭಾವಾಚ್ ಸುಗ್ರೀವಃ ಕುಶಲಂ ತ್ವಾಽನುಪೃಚ್ಛತಿ
ಸೀತೆ, ರಾಮನು ಲಕ್ಷ್ಮಣನೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಕುಶಲವನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದಾನೆ. ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಸುಗ್ರೀವನು ಕೂಡ ನಿನ್ನ ಸುಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವಿಚಾರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಕ್ಷಿಪ್ರಮೇಷ್ಯತಿ ತೇ ಭರ್ತಾ ಸರ್ವಶಾಖಾಮೃಗೈಃ ಸಹ। ಪ್ರತ್ಯಯಂ ಕುರು ಮೇ ದೇವಿ ವಾನರೋಽಸ್ಮಿ ನ ರಾಕ್ಷಸಃ
ನಿನ್ನ ಗಂಡನು ಶೀಘ್ರವೇ ಎಲ್ಲ ವಾನರರೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರಲಿದ್ದಾನೆ. ದೇವಿ, ನನಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಡು, ನಾನು ವಾನರನು, ರಾಕ್ಷಸನಲ್ಲ.
ಮುಹೂರ್ತಮಿವಚ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ಸೀತಾ ಮಾಂ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ಹ। ಅವೈಮಿ ತ್ವಾಂಹನೂಮನ್ತಮವಿನ್ಧ್ಯವಚನಾದಹಮ್
ಅಲ್ಪ ಸಮಯ ಚಿಂತಿಸಿ, ಸೀತೆ ನನಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು: 'ಹನುಮಂತ, ಅವಿಂಧ್ಯನ ಮಾತಿನಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ್ದೇನೆ.' ಎಂದು.
ಅವಿನ್ಧ್ಯೋ ಹಿ ಮಹಾಬಾಹೋ ರಾಕ್ಷಸೋ ವೃದ್ಧಸಂಮತಃ। ಕಥಿತಸ್ತೇನ ಸುಗ್ರೀವಸ್ತ್ವದ್ವಿಧೈಃ ಸಚಿವೈರ್ವೃತಃ
ಬಲಶಾಲಿಯಾದ, ಹಿರಿಯರ ಮೆಚ್ಚಿಗೆ ಪಡೆದ ರಾಕ್ಷಸ ಅವಿಂಧ್ಯನು, ಸುಗ್ರೀವನು ನಿನ್ನಂಥ ಮಂತ್ರಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ವಿವರಿಸಿದ್ದ.
ಗಮ್ಯತಾಮಿತಿ ಚೋಕ್ತ್ವಾ ಮಾಂ ಸೀತಾ ಪಾದಾದಿಮಂ ಮಣಿಮ್। ಘಾರಿತಾ ಯೇನ ವೈದೇಹೀ ಕಾಲಮೇತಮನಿನ್ದಿತಾ
'ಹೋಗು' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಸೀತೆ ತನ್ನ ಕಾಲಿನ ಮಣಿಯನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟಳು. ಅದರಿಂದ ವೈದೇಹಿ, ನಿರ್ದೋಷಳಾದಳು, ಈ ಸಮಯವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದ್ದಳು.
ಪ್ರತ್ಯಯಾರ್ಥಂ ಕಥಾಂ ಚೇಮಾಂ ಕಥಯಾಮಾಸ ಜಾನಕೀ। ಕ್ಷಿಪ್ತಾಮಿಷೀಕಾಂ ಕಾಕಾಯ ಚಿತ್ರಕೂಟೇ ಮಹಾಗಿರೌ
ನಂಬಿಕೆಗಾಗಿ, ಜಾನಕಿ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದಳು: ಚಿತ್ತರೂಟ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ, ಕಾಗೆಗೆ ಹುಲ್ಲಿನ ಕಡ್ಡಿಯನ್ನು ಎಸೆದ ಕಥೆಯನ್ನು.