ಸಮಸ್ತಾನ್ಸರಥಾನ್ಪಞ್ಚಜಯೇಯಂ ಯುಧಿ ಪಾಣ್ಡವಾನ್। ಇತಿ ರಾಜಾಽಬ್ರವೀದ್ದೇವಂ ನೇತಿ ದೇವಸ್ತಮಬ್ರವೀತ್
ರಾಜನು ದೇವರಿಗೆ, 'ನಾನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಅವರ ರಥಸಾರಥಿಗಳನ್ನು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಜಯಿಸಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ದೇವರು, 'ಅದು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ಅಜಯ್ಯಾಂಶ್ಚಾಪ್ಯವಧ್ಯಾಂಶ್ಚ ವಾರಯಿಷ್ಯಸಿ ತಾನ್ಯುಧಿ। ಋತೇಽರ್ಜುನಂ ಮಹಾಬಾಹುಂ ನರಂ ನಾಮ ಸುರೇಶ್ವರಮ್
'ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ, ಉಳಿದ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯಿಸಲಾಗದು, ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲಾಗದು; ಅವರು ಅಜೇಯರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ,' ಎಂದು ದೇವರು ಹೇಳಿದರು.
ಬದರ್ಯಾಂ ತಪ್ತತಪಸಂ ನಾರಾಯಣಸಹಾಯಕಮ್। ಅಜಿತಂ ಸರ್ವಲೋಕಾನಾಂ ದೇವೈರಪಿ ದುರಾಸದಮ್
'ಬದರಿಯಲ್ಲಿ, ನರಾಯಣನ ಸಹಾಯದಿಂದ, ಅವನು ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಅಜೇಯನು, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಲು ಅಸಾಧ್ಯನು.'
ಮಯಾ ದತ್ತಂ ಪಾಶುಪತಂ ದಿವ್ಯಮಪ್ರತಿಮಂ ಶರಮ್। ಅವಾಪ ಲೋಕಪಾಲೇಭ್ಯೋ ವಜ್ರಾದೀನ್ಸ ಮಹಾಶರಾನ್
'ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಅಪೂರ್ವವಾದ ದೈವಿಕ ಪಾಶುಪತಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ; ಲೋಕಪಾಲರಿಂದ ಅವನು ವಜ್ರಾದಿ ಮಹಾಶಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾನೆ.'
ದೇವದೇವೋ ಹ್ಯನನ್ತಾತ್ಮಾ ವಿಷ್ಣುಃ ಸುರಗುರುಃ ಪ್ರಭುಃ। ಪ್ರಧಾನಪುರುಷೋಽವ್ಯಕ್ತೋವಿಶ್ವಾತ್ಮಾವಿಶ್ವಮೂರ್ತಿಮಾನ್
'ದೇವತೆಗಳ ದೇವರು, ಅನಂತಾತ್ಮ, ವಿಷ್ಣು, ದೇವತೆಗಳ ಗುರು, ಪ್ರಭು, ಮೂಲಪುರುಷ, ಅವ್ಯಕ್ತ, ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮ, ಎಲ್ಲ ರೂಪಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವವನು.'
ಯುಗಾನ್ತಕಾಲೇ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೇ ಕಾಲಾಗ್ನಿರ್ದಹತೇ ಜಗತ್। ಸಪರ್ವತಾರ್ಣವದ್ವೀಪಂ ಸಶೈಲವನಕಾನನಮ್। ನಿರ್ದಹನ್ನಾಗಲೋಕಾಂಶ್ಚಪಾತಾಲತಲಚಾರಿಣಃ
'ಯುಗಾಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಾಲಾಗ್ನಿ ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಬೆಚ್ಚಿಬಿಡುತ್ತದೆ—ಪರ್ವತಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು, ದ್ವೀಪಗಳು, ಕಾಡುಗಳು, ವನಗಳು, ನಾಗಲೋಕಗಳು ಮತ್ತು ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನೂ ಸಹ.'
ಅಥಾನ್ತರಿಕ್ಷೇ ಸುಮಹನ್ನಾನಾವರ್ಣಾಃ ಪಯೋಧರಾಃ। ಘೋರಸ್ವರಾ ವಿನದಿನಸ್ತಟಿನ್ಮಾಲಾವಲಮ್ಬಿನಃ। ಸಮುತ್ತಿಷ್ಠನ್ದಿಶಃ ಸರ್ವಾವಿವರ್ಷನ್ತಃ ಸಮನ್ತತಃ
'ಆಮೇಲೆ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬೃಹತ್ತಾದ, ಬಣ್ಣಬಣ್ಣದ ಮೋಡಗಳು, ಭಯಾನಕ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾ, ಮಿಂಚಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿ ಏಳುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಮಳೆಯನ್ನೂ ಸುರಿಸುತ್ತವೆ.'
ತತೋಽಗ್ನೀಂ ಶಮಯಾಮಾಸುಃ ಸಂವರ್ತಾಗ್ನಿನಿಯಾಮಕಾಃ। ಅಕ್ಷಮಾತ್ರೈಶ್ಚ ಧಾರಾಭಿಸ್ತಿಷ್ಠನ್ತ್ಯಾಪೂರ್ಯ ಸರ್ವಶಃ
'ಆ ಮೋಡಗಳು ಸಂಹಾರಾಗ್ನಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತವೆ; ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಿಂತು, ಬಲವಾದ ನೀರಿನ ಹರಿವಿನಿಂದ ಜಗತ್ತನ್ನು ತುಂಬುತ್ತವೆ.'
ಏಕಾರ್ಣವೇ ತದಾತಸ್ಮಿನ್ನುಪಶಾನ್ತಚರಾಚರೇ। ನಷ್ಟಚನ್ದ್ರಾರ್ಕಪವನೇ ಗ್ರಹನಕ್ಷತ್ರವರ್ಜಿತೇ। ಚತುರ್ಯುಗಸಹಸ್ರಾನ್ತೇ ಸಲಿಲೇನಾಪ್ಲುತಾ ಮಹೀ
'ಆಗ, ಆ ಒಬ್ಬೇ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ, ಚಲಿಸುವುದೂ ನಿಲ್ಲುವುದೂ ಎಲ್ಲವೂ ಶಾಂತವಾಗಿರುತ್ತದೆ; ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ಗಾಳಿ, ಗ್ರಹ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಲ್ಲದೆ, ನಾಲ್ಕು ಯುಗಗಳ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಬಳಿಕ, ಭೂಮಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತದೆ.'
ತತೋ ನಾರಾಯಣಾಖ್ಯಸ್ತು ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷಃ ಸಹಸ್ರಪಾತ್। ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಪಾ ಪುರುಷಃ ಸ್ವಪ್ನುಕಾಮಸ್ತ್ವತೀನ್ದ್ರಿಯಃ
'ಆಮೇಲೆ ನಾರಾಯಣನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವ, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣು, ಸಾವಿರ ಕಾಲು, ಸಾವಿರ ತಲೆಗಳಿರುವ ಪುರುಷನು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗೆ ಅತೀತನಾದ, ನಿದ್ರೆಗೆ ಮನಸ್ಸು ಹಾಕಿರುವವನು ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ.'
ಫಣಾಸಹಸ್ರವಿಕಟಂ ಶೇಷಂ ಪರ್ಯಙ್ಕಭೋಗಿನಮ್। ಸಹಸ್ರಮಿವ ತಿಗ್ಮಾಂಶುಸಂಘಾತಮಮಿತದ್ಯುತಿಮ್। ಕುನ್ದೇನ್ದುಹಾರಗೋಕ್ಷೀರಮೃಣಾಲಕುಮುದಪ್ರಭಮ್
'ಸಾವಿರ ಫಣಗಳಿರುವ ಭಯಾನಕ ಶೇಷನ ಮೇಲೆ, ಅವನ ಭುಜಂಗದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ, ಸಾವಿರ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ಅತಿ ದೀಪ್ತಿಯುಳ್ಳ, ಕುಂದ, ಚಂದ್ರ, ಹಾಲು, ಬೆಳ್ಳಿ, ಕಮಲದ ದಂಡದಂತೆ ಶ್ವೇತವರ್ಣದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ.'
ತತ್ರಾಸೌ ಭಗವಾನ್ದೇವಃ ಸ್ವಪಞ್ಜಲನಿಧೌ ತದಾ। ನೈಶೇನ ತಮಸಾ ವ್ಯಾಪ್ತಾಂ ಸ್ವಾಂ ರಾತ್ರಿಂಕುರುತೇ ವಿಭುಃ
'ಅಲ್ಲಿ, ಆ ಭಗವಂತನು, ಆ ನೀರಿನ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ, ರಾತ್ರಿ ಎಂಬ ಕತ್ತಲಿನಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ರಾತ್ರಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.'
ಸತ್ವೋದ್ರೇಕಾತ್ಪ್ರಬುದ್ಧಸ್ತು ಶೂನ್ಯಂ ಲೋಕಮಪಶ್ಯತ। ಇಮಂ ಚೋದಾಹರನ್ತ್ಯತ್ರಶ್ಲೋಕಂ ನಾರಾಯಣಂ ಪ್ರತಿ
'ಸತ್ತ್ವಗುಣದ ಹೆಚ್ಚಿನಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡು, ಅವನು ಜಗತ್ತನ್ನು ಖಾಲಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣನ ಕುರಿತು ಒಂದು ಶ್ಲೋಕವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.'
ಆಪೋ ನಾರಾಸ್ತತ್ತನವ ಇತ್ಯಪಾಂ ನಾಮ ಶುಶ್ರುಮಃ। ಅಯನಂ ತೇನ ಚೈವಾಸ್ತೇ ತೇನ ನಾರಾಯಣಃ ಸ್ಮೃತಃ
'ನೀರನ್ನು ನಾರ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅದು ಅವನ ಮೂಲರೂಪ. ನೀರಿಗೆ ಆ ಹೆಸರು ಬಂದಿದೆ ಎಂದು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ; ಅವನು ಅವುಗಳ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುವುದರಿಂದ ಅವನನ್ನು ನಾರಾಯಣ ಎಂದು ನೆನಪಿಸುತ್ತಾರೆ.'
ಪ್ರಧ್ಯಾನಸಮಕಾಲಂ ತುಪ್ರಜಾಹೇತೋಃ ಸನಾತನಃ। ಧ್ಯಾತಮಾತ್ರೇ ತು ಭಗವನ್ನಾಭ್ಯಾಂ ಪದ್ಮಃ ಸಮುತ್ಥಿತಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಸೃಷ್ಟಿಗಾಗಿ ಭಗವಂತನು ಆಳವಾದ ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಮನುಷ್ಯನು ಬಿದ್ದಾಗ, ನಿನ್ನ ನಾಭಿಯಿಂದ ಒಂದು ಕಮಲವು ಹುಟ್ಟಿಬಂದಿತು.
ತತಶ್ಚತುರ್ಮುಖೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ನಾಭಿಪದ್ಮಾದ್ವಿನಿಃಸೃತಃ। ತತ್ರೋಪವಿಷ್ಟಃ ಸಹಸಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ
ಆ ಕಮಲದಿಂದ ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೊರಬಂದನು; ಅಲ್ಲೇ, ಲೋಕಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಹಠಾತ್ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು.
ಶೂನ್ಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಜಗತ್ಕೃತ್ಸ್ನಂ ಮಾನಸಾನಾತ್ಮನಃ ಸಮಾನ್। ತತೋ ಮರೀಚಿಪ್ರಮುಖಾನ್ಮಹರ್ಷೀನಸೃಜನ್ನವ
ಅವನು ಈ ಜಗತ್ತನ್ನು ಖಾಲಿಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾರೀಚಿಯವರನ್ನು ಮೊದಲಾಗಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
ತೇಽಸೃಜನ್ಸರ್ವಭೂತಾನಿ ತ್ರಸಾನಿ ಸ್ಥಾವರಾಣಿ ಚ। ಯಕ್ಷರಾಕ್ಷಸಭೂತಾನಿ ಪಿಶಾಚೋರಗಮಾನುಷಾನ್
ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನು—ಚಲಿಸುವವುಗಳನ್ನೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವವುಗಳನ್ನೂ, ಯಕ್ಷ, ರಾಕ್ಷಸ, ಭೂತ, ಪಿಶಾಚ, ಹಾವು, ಮಾನವರನ್ನೂ—ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು.
ಸೃಜತೇ ಬ್ರಹ್ಮಮೂರ್ತಿಸ್ತು ರಕ್ಷತೇ ಪೌರುಷೀ ತನುಃ। ರೌದ್ರೀ ಭಾವೇನ ಶಮಯೇತ್ತಿಸ್ರೋಽವಸ್ಥಾಃ ಪ್ರಜಾಪತೇಃ
ಬ್ರಹ್ಮನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಪುರುಷ ರೂಪದಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸಿ, ಉಗ್ರ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಲಯಗೊಳಿಸುವುದು—ಇವು ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ಮೂರು ಸ್ಥಿತಿಗಳಾಗಿವೆ.
ನ ಶ್ರುತಂ ತೇ ಸಿನ್ಧುಪತೇ ವಿಷ್ಣೋರದ್ಭುತಕರ್ಮಣಃ। ಕಥ್ಯಮಾನಾನಿ ಮುನಿಭಿರ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈರ್ವೇದಪಾರಗೈಃ
ಸಿಂಧುಪತಿ, ನೀನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಅದ್ಭುತ ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನು ವೇದಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ ಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದಂತೆ ಕೇಳಿಲ್ಲವಲ್ಲ.
ಜಲೇನ ಸಮನುಪ್ರಾಪ್ತೇ ಸರ್ವತಃ ಪೃಥಿವೀತಲೇ। ತದಾ ಚೈಕಾರ್ಣವೇ ತಸ್ಮಿನನೇಕಾಕಾಶೇ ಪ್ರಭುಶ್ಚರನ್
ನೀರು ಭೂಮಿಯೆಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿದ್ದಾಗ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನು ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ನಿಶಾಯಾಮಿವ ಖದ್ಯೋತಃ ಪ್ರಾವೃಟ್ಕಾಲೇ ಸಮನ್ತತಃ। ಪ್ರತಿಷ್ಠಾನಾಯ ಪೃಥಿವೀಂ ಮಾರ್ಗಮಾಣಸ್ತದಾಽಭವತ್
ಮಳೆಗಾಲದ ರಾತ್ರಿ ಜ್ವಲಿಸುವ ಜುಗುಪ್ಸೆಯಂತೆ, ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಭೂಮಿಗೆ ನೆಲ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಹೋದನು.
ಜಲೇ ನಿಮಗ್ನಾಂ ಗಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾಚೋದ್ಧರ್ತುಂ ಮನಸೇಚ್ಛತಿ। ಕಿಂನು ರೂಪಮಹಂ ಕೃತ್ವಾಸಲಿಲಾದುದ್ಧರೇ ಮಹೀಮ್
ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ 'ನಾನು ಯಾವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ಎತ್ತಬೇಕು?' ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸಿದನು.
ಏವಂ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ಮನಸಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದಿವ್ಯೇನ ಚಕ್ಷುಷಾ। ಜಲಕ್ರೀಡಾಭಿರುಚಿತಂ ವಾರಾಹಂ ರೂಪಮಸ್ಮರತ್
ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿ, ದಿವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದಾಗ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡಲು ಸೂಕ್ತವಾದ ವರಾಹ ರೂಪವನ್ನು ಅವನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಕೃತ್ವಾ ವರಾಹವಪುಪಂ ವಾಙ್ಮಯಂ ವೇದಸಂಮಿತಮ್। ದಶಯೋಜನವಿಸ್ತೀರ್ಣಮಾಯತಂ ಶತಯೋಜನಮ್
ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ, ಹತ್ತು ಯೋಜನೆ ಅಗಲ ಮತ್ತು ನೂರು ಯೋಜನೆ ಉದ್ದವಿರುವ ಮಹಾ ವರಾಹ ರೂಪವನ್ನು ಅವನು ಧರಿಸಿದನು.
ಮಹಾಪರ್ವತವರ್ಷ್ಮಾಭಂ ತೀಕ್ಷ್ಣದಂಷ್ಟ್ರಂಪ್ರದೀಪ್ತಿಮತ್। ಮಹಾಮೇಘೌಘನಿರ್ಘೋಪಂ ನೀಲಜೀಮೂತಸನ್ನಿಭಮ್
ಅದು ದೊಡ್ಡ ಪರ್ವತದಂತಿದ್ದರೂ, ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಹೊತ್ತಿದ ಹಲ್ಲುಗಳಿದ್ದರೂ, ಘನ ಮೋಡಗಳ ಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುವುದು, ಕಪ್ಪು ಮೇಘದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಭೂತ್ವಾ ಯಜ್ಞವರಾಹೋ ವೈ ಅಪಃ ಸಂಪ್ರಾವಿಶತ್ಪ್ರಭುಃ। ದಂಷ್ಟ್ರೇಣೈಕೇನ ಚೋದ್ಧೃತ್ಯಸ್ವೇ ಸ್ಥಾನೇ ನ್ಯವಿಶನ್ಮಹೀಮ್
ಯಜ್ಞದ ವರಾಹನಾಗಿ ಭಗವಂತನು ನೀರಿಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಒಂದು ಹಲ್ಲಿನಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಅವಳನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದನು.
ಪುನರೇವ ಮಹಾಬಾಹುರಪೂರ್ವಾಂ ತನುಮಾಶ್ರಿತಃ। ನರಸ್ಯ ಕೃತ್ವಾಽರ್ಧತನುಂ ಸಿಂಹಸ್ಯಾರ್ಧತನುಂ ಪ್ರಭುಃ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಅವನು, ಇಂದಿಗೂ ಕಾಣದಂತಹ ಅರ್ಧಮಾನವ ಅರ್ಧಸಿಂಹ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.
ದೈತ್ಯೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ಸಭಾಂ ಗತ್ವಾಪಾಣಿಂ ಸಂಸ್ಪೃಶ್ಯಪಾಣಿನಾ। ದೈತ್ಯಾನಾಮಾದಿಪುರುಷಃ ಸುರಾರಿರ್ದಿತಿನನ್ದನಃ
ದೈತ್ಯರ ರಾಜನ ಸಭೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಅವನ ಕೈಯನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ದೈತ್ಯರ ಮೊದಲ ಪುರುಷನು, ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರು, ದಿತಿಯ ಮಗನು ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತನು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚಾಪೂರ್ವವಪುಷಂ ಕ್ರೋಧಾತ್ಸಂರಕ್ತಲೋಚನಃ। ಶೂಲೋದ್ಯತಕರಃ ಸ್ರಗ್ವೀ ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪುಸ್ತದಾ
ಆ ಅಪೂರ್ವ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ, ಹಿರಣ್ಯಕಶಿಪು ಕೋಪದಿಂದ ಕಣ್ಣು ಕೆಂಪಾಗಿ, ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ತ್ರಿಶೂಲವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ನಿಂತನು.