ಕೃಷ್ಣಕೃಷ್ಣ ಮಹಾಬಾಹೋ ದೇವಕೀನನ್ದನಾವ್ಯಯ। ವಾಸುದೇವ ಜಗನ್ನಾಥ ಪ್ರಣತಾರ್ತಿವಿನಾಶನ
ಕೃಷ್ಣಾ, ಕೃಷ್ಣಾ, ಮಹಾಬಾಹು, ದೇವಕಿಯ ಮಗನೇ, ನಾಶವಿಲ್ಲದವನೇ, ವಾಸುದೇವ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯ, ಶರಣಾಗತರ ದುಃಖವನ್ನು ನೀಗುವವನೇ.
ವಿಶ್ವಾತ್ಮನ್ವಿಶ್ವಜನಕ ವಿಶ್ವಹರ್ತಃ ಪ್ರಭೋಽವ್ಯಯ। ಪ್ರಪನ್ನಪಾಲ ಗೋಪಾಲ ಪ್ರಜಾಪಾಲ ಪರಾತ್ಪರ। ಆಕೂತೀನಾಂ ಚ ಚಿತ್ತೀನಾಂ ಪ್ರವರ್ತಕ ನತಾಽಸ್ಮಿ ತೇ
ಜಗತ್ತಿನ ಆತ್ಮ, ಎಲ್ಲರ ತಂದೆ, ಜಗತ್ತನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸುವವ, ನಾಶವಿಲ್ಲದ ಪ್ರಭು, ಶರಣಾದವರಿಗೆ ರಕ್ಷಕ, ಹಸುಗಳ ಪಾಲಕ, ಪ್ರಜೆಗಳ ಪಾಲಕ, ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಎಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸಿನ ಉದ್ದೇಶಗಳಿಗೂ ಪ್ರೇರಕ, ನಾನಿನ್ನು ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ.
ವರೇಣ್ಯ ವರದಾನನ್ತ ಅಗತೀನಾಂ ಗತಿಪ್ರದ। ಪುರಾಣಪುರುಷ ಪ್ರಾಣಮನೋವೃತ್ತ್ಯಾದ್ಯಗೋಚರ
ಅತ್ಯುತ್ತಮ, ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವವ, ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲದವ, ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ದಾರಿ ತೋರಿಸುವವ, ಪುರಾತನ ಪುರುಷ, ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸಿನ ಚಲನೆಗೂ ಅತೀತನಾದವ.
ಸರ್ವಾಧ್ಯಕ್ಷ ಪರಾಧ್ಯಕ್ಷ ತ್ವಾಮಹಂ ಶರಣಂ ಗತಾ। ಪಾಹಿ ಮಾಂ ಕೃಪಯಾ ದೇವ ಶರಣಾಗತವತ್ಸಲ
ಎಲ್ಲರ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕ, ಪರಮ ಮೇಲ್ವಿಚಾರಕ, ನಾನಿನ್ನು ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ; ದೇವಾ, ಶರಣಾಗತರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವ, ದಯೆಯಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.
ನೀಲೋತ್ಪಲದಲಶ್ಯಾಮ ಪದ್ಮಗರ್ಭಾರುಣೇಕ್ಷಣ। ಪೀತಾಮ್ಬರಪರೀಧಾನ ಲಸತ್ಕೌಸ್ತುಭಭೂಷಣ
ನೀಲಿ ಕಮಲದ ಎಲೆಗೂ ಸಮಾನವಾದ ಮೈಬಣ್ಣ, ಕಮಲದ ಹೃದಯದಂತೆ ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣುಗಳು, ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದವ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಕೌಸ್ತುಭ ಮಣಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿದವ.
ತ್ವಮಾದಿರನ್ತೋ ಭೂತಾನಾಂ ತ್ವಮೇವ ಚ ಪರಾಯಣಮ್। ಪರಾತ್ಪರತರಂ ಜ್ಯೋತಿರ್ವಿಶ್ವಾತ್ಮಾ ಸರ್ವತೋಮುಖಃ
ನೀನೇ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಆದಿ ಮತ್ತು ಅಂತ್ಯ, ಅವುಗಳ ಪರಮ ಆಶ್ರಯ, ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತಲೂ ಮೇಲಾದ ಬೆಳಕು, ಜಗತ್ತಿನ ಆತ್ಮ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವ.
ತ್ವಾಮೇವಾಹುಃ ಪರಂ ಬೀಜಂ ನಿಧಾನಂ ಸರ್ವಸಂಪದಾಮ್। ತ್ವಯಾ ನಾಥೇನ ದೇವೇಶ ಸರ್ವಾಪದ್ಮ್ಯೋ ಭಯಂ ನ ಹಿ
ನೀನೇ ಪರಮ ಬೀಜ, ಎಲ್ಲ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳ ನಿಧಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ದೇವತೆಗಳ ದೇವತೆ, ನೀನು ನಮ್ಮ ಒಡೆಯನಾಗಿರುವಾಗ ಯಾವುದೇ ಅಪಾಯದಿಂದ ಭಯವೇ ಇಲ್ಲ.
ದುಃಶಾಸನಾದಹಂ ಪೂರ್ವಂ ಸಭಾಯಾಂ ಮೋಚಿತಾ ಯಥಾ। ತಥೈವ ಸಂಕಟಾದಸ್ಮಾನ್ಮಾಮುದ್ಧರ್ತುಮಿಹಾರ್ಹಸಿ
ದುಃಶಾಸನನಿಂದ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಮುನ್ನೆ ರಕ್ಷಿಸಿದಂತೆ, ಈಗಲೂ ಈ ಸಂಕಟದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಏವಂ ಸ್ತುತಸ್ತದಾ ದೇವಃ ಕೃಷ್ಣಯಾ ಭಕ್ತವತ್ಸಲಃ। ದ್ರೌಪದ್ಯಾಃ ಸಂಕಟಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ದೇವದೇವೋ ಜಗತ್ಪತಿಃ
ಈ ರೀತಿ ಕೃಷ್ಣೆಯು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನಾದ ದೇವತೆ ದ್ರೌಪದಿಯ ಸಂಕಟವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡನು.
ಪಾರ್ಸ್ವಸ್ಥಾಂ ಶಯನೇ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ರುಕ್ಮಿಣೀಂ ಕೇಶವಃ ಪ್ರಭುಃ। ತತ್ರಾಜಗಾಮ ತ್ವರಿತೋ ಹ್ಯಚಿನ್ತ್ಯಗತಿರೀಶ್ವರಃ
ಅವನು ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ರುಕ್ಮಿಣಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಅಚಿಂತ್ಯ ವೇಗದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಧಾವಿಸಿ ಬಂದನು.
ತತಸ್ತಂ ದ್ರೌಪದೀ ದೃಷ್ಟ್ವಾಪ್ರಣಮ್ಯ ಪರಯಾ ಮುದಾ। ಅಬ್ರವೀದ್ವಾಸುದೇವಾಯ ಮುನೇರಾಗಮನಾದಿಕಮ್
ಆಗ ದ್ರೌಪದಿ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಬಹಳ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ಮುನಿಯ ಬರುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಇತರ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದಳು.
ತತಸ್ತಾಮಬ್ರವೀತ್ಕೃಷ್ಣಃ ಕ್ಷುಧಿತೋಸ್ಮಿ ಭೃಶಾತುರಃ। ಶೀಘ್ರಂ ಭೋಜಯ ಮಾಂ ಕೃಷ್ಣೇ ಪಶ್ಚಾತ್ಸರ್ವಂ ಕರಿಷ್ಯಸಿ
ಆಗ ಕೃಷ್ಣನು ಅವಳಿಗೆ, 'ನಾನು ಹಸಿವಿನಿಂದ ತುಂಬಾ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಮೊದಲು ನನಗೆ ತಿನಿಸು, ನಂತರ ಉಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡಬಹುದು' ಎಂದನು.
ನಿಶಮ್ಯ ತದ್ವಚಃ ಕೃಷ್ಣಾ ಲಜ್ಜಿತಾ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್। ಸ್ಥಾಲ್ಯಾಂ ಭಾಸ್ಕರದತ್ತಾಯಾಮನ್ನಂ ಮದ್ಭೋಜನಾವಧಿ
ಅವನ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ಕೃಷ್ಣೆ ಅಜ್ಞೆಯಿಂದ, 'ಸೂರ್ಯನಿಂದ ದೊರೆತ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಊಟ ಮುಗಿದಿದೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.
ಭುಕ್ತವತ್ಯಸ್ಮ್ಯಹಂ ದೇವ ತಸ್ಮಾದನ್ನಂ ನ ವಿದ್ಯತೇ। ತತಃ ಪ್ರೋವಾಚ ಭಗವಾನ್ಕೃಷ್ಣಾಂ ಕಮಲಲೋಚನಃ
'ದೇವಾ, ನಾನು ಈಗಾಗಲೇ ಊಟ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ಅನ್ನವಿಲ್ಲ' ಎಂದಳು. ಆಗ ಕಮಲನಯನ ಭಗವಂತನು ಕೃಷ್ಣೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಕೃಷ್ಣೇ ನ ನರ್ಮಕಾಲೋಽಯಂ ಕ್ಷುಚ್ಛ್ರಮೇಣಾತುರೇ ಮಯಿ। ಶೀಘ್ರಂ ಗಚ್ಛ ಮಮ ಸ್ಥಾಲೀಮಾನಯಿತ್ವಾ ಪ್ರದರ್ಶಯ
'ಕೃಷ್ಣೆ, ಇದು ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡಲು ಸಮಯವಲ್ಲ; ನಾನು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಮತ್ತು ದೌರ್ಬಲ್ಯದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಬೇಗ ಹೋಗಿ ನನ್ನ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ತಂದು ನನಗೆ ತೋರಿಸು' ಎಂದನು.
ಇತಿ ನಿರ್ಬನ್ಧತಃ ಸ್ಥಾಲೀಮಾನಾಯ್ಯ ಸ ಯದೂದ್ವಹಃ। ಸ್ಥಾಲ್ಯಾಃ ಕಣ್ಠೇಽಥ ಸಂಲಗ್ನಂ ಶಾಕಾನ್ನಂ ವೀಕ್ಷ್ಯಕೇಶವಃ
ಅವನ ಒತ್ತಾಯಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿ ಯಾದವಕುಲದವನು ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ತಂದುಕೊಟ್ಟನು; ಆಗ ಕೇಶವನು ಅದರ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಅಂಟಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಸೊಪ್ಪಿನ ಅನ್ನವನ್ನು ಕಂಡನು.
ಉಪಯುಜ್ಯಾಬ್ರವೀದೇನಾಮನೇನ ಹರಿರೀಶ್ವರಃ। ವಿಶ್ವಾತ್ಮಾ ಪ್ರೀಯತಾಂ ದೇವಸ್ತುಷ್ಟಶ್ಚಾಸ್ತ್ವಿತಿ ಯಜ್ಞಭೂಕ್
ಹವನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮನಾದ ಹರಿಯು, 'ಈ ದೇವರು ಸಂತೋಷವಾಗಲಿ, ತೃಪ್ತಿಯಾಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನು ಅವನೇ.
ಆಕಾರಯ ಮುನೀಞ್ಶೀಘ್ರಂ ಭೋಜನಾಯೇತಿ ಚಾಬ್ರವೀತ್। ಭೀಮಸೇನಂ ಮಹಾಬಾಹುಃ ಕೃಷ್ಣಃ ಕ್ಲೇಶವಿನಾಶನಃ
ಬಲವಂತನಾದ, ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಕೃಷ್ಣನು ಭೀಮಸೇನನಿಗೆ, 'ಊಟಕ್ಕೆ ಮುನ್ನಡೆದು ಮುನಿಗಳನ್ನು ಬೇಗ ಕರೆಯು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ತತೋ ಜಗಾಮ ತ್ವರಿತೋ ಭೀಮಸೇನೋ ಮಹಾಯಶಾಃ। ಆಕಾರಿತುಂ ತು ತಾನ್ಸರ್ವಾನ್ಭೋಜನಾರ್ಥಂ ನೃಪೋತ್ತಮ। ಸ್ನಾತುಂ ಗತಾನ್ದೇವನದ್ಯಾಂ ದುರ್ವಾಸಃಪ್ರಭೃತೀನ್ಮುನೀನ್
ಅದಾದಮೇಲೆ, ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಭೀಮಸೇನು ವೇಗವಾಗಿ ಹೋಗಿ, ದೇವನದಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಹೋದ ದುರ್ವಾಸಾದಿ ಎಲ್ಲಾ ಮುನಿಗಳನ್ನು ಊಟಕ್ಕೆ ಕರೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು.
ತೇ ಚಾವತೀರ್ಣಾಃ ಸಲಿಲೇ ಕೃತವನ್ತೋಽಘಮರ್ಷಣಮ್। ದೃಷ್ಟ್ವೋದ್ಗಾರಾನ್ಸಾನ್ನರಸಾಂಸ್ತೃಪ್ತ್ಯಾ ಪರಮಯಾ ಯುತಾಃ। ಉತ್ತೀರ್ಯ ಸಲಿಲಾತ್ತಸ್ಮಾದ್ದೃಷ್ಟವನ್ತಃ ಪರಸ್ಪರಮ್
ಅವರು ನೀರಿಗೆ ಇಳಿದು ಪಾಪವಿಮೋಚನೆಯ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು; ಊಟದ ಉಳಿದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಪರಮ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದರು. ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು ಪರಸ್ಪರ ನೋಡಿಕೊಂಡರು.
ದುರ್ವಾಸಸಮಭಿಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯತೇ ಸರ್ವೇ ಮುನಯೋಽಬ್ರುವನ್। ರಾಜ್ಞಾ ಹಿಕಾರಯಿತ್ವಾಽನ್ನಂ ವಯಂ ಸ್ನಾತುಂ ಸಮಾಗತಾಃ
ದುರ್ವಾಸನನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ಮುನಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ರಾಜನು ಊಟಕ್ಕೆ ಕರೆಯಲು ಹೇಳಿದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇವೆ.'
ಆಕಣ್ಠತೃಪ್ತಾ ವಿಪ್ರರ್ಷೇ ಕಿಂಸ್ವಿದ್ಭುಞ್ಜಾಮಹೇ ವಯಮ್। ವೃಥಾ ಪಾಕಃ ಕೃತೋಸ್ಮಾಭಿಸ್ತತ್ರ ಕಿಂ ಕರವಾಮಹೇ
'ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ನಾವು ತುಂಬಾ ತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದೇವೆ; ಈಗ ನಾವು ಏನು ತಿನ್ನಬೇಕು? ನಾವು ಬೇರೆ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ನಮ್ಮಿಂದ ಬೇಜವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ.'
ವೃಥಾ ಪಾಕೇನ ರಾಜರ್ಷೇರಪರಾಧಃ ಕೃತೋ ಮಹಾನ್। ಮಾಽಸ್ಮಾನಧಾಕ್ಷುರ್ದೃಷ್ಟ್ವೈವ ಪಾಣ್ಡವಾಃ ಕ್ರೂರಚಕ್ಷುಷಾ
'ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿದುದರಿಂದ ರಾಜಮುನಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಅಪರಾಧವಾಗಿದೆ; ಪಾಂಡವರು ಕೋಪದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿ ದೂಷಿಸಬಾರದು.'
ಸ್ಮೃತ್ವಾಽನುಭಾವಂ ರಾಜರ್ಷೇರಮ್ಬರೀಷಸ್ಯ ಧೀಮತಃ। ಬಿಭೇಮಿ ಸುತರಾಂ ವಿಪ್ರಾ ಹರಿಪಾದಾಶ್ರಯಾಜ್ಜನಾತ್
'ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಅಂಬರೀಷ ಮಹರ್ಷಿಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೆನೆದು, ಹರಿಯ ಪಾದಾಶ್ರಯ ಪಡೆದವರನ್ನು ನಾನು ಬಹಳ ಭಯಪಡುವೆನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ.'
ಪಾಣ್ಡವಾಶ್ಚ ಮಹಾತ್ಮಾನಃ ಸರ್ವೇ ಧರ್ಮಪರಾಯಣಾಃ। ಶೂರಾಶ್ಚಕೃತವಿದ್ಯಾಶ್ಚ ವ್ರತಿನಸ್ತಪಸಿ ಸ್ಥಿತಾಃ
ಪಾಂಡವರು ಮಹಾತ್ಮರು, ಸದಾ ಧರ್ಮಪರರು, ಶೂರರು, ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣರು, ವ್ರತ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಸದಾಚಾರರತಾ ನಿತ್ಯಂ ವಾಸುದೇವಪರಾಯಣಾಃ। ಕ್ರುದ್ಧಾಸ್ತೇ ನಿರ್ದಹೇಯುರ್ವೈ ತೂಲರಾಶಿಮಿವಾನಲಃ। ತತ ಏತಾನಪೃಷ್ಟ್ವೈವ ಶಿಷ್ಯಾಃ ಶೀಘ್ರಂ ಪಲಾಯತ
ಅವರು ಸದಾ ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು, ವಾಸುದೇವನಿಗೆ ಶರಣಾದವರು; ಕೋಪಗೊಂಡರೆ, ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹತ್ತಿರದ ಹತ್ತಿಯನ್ನು ಸುಡುವಂತೆ ಸುಡಬಹುದು. ಹೀಗಾಗಿ, ಅವರ ಅನುಮತಿ ಕೇಳದೆ ಶಿಷ್ಯರು ಬೇಗ ಓಡಿಹೋದರು.
ಇತ್ಯುಕ್ತಾಸ್ತೇ ದ್ವಿಜಾಃ ಸರ್ವೇ ಮುನಿನಾ ಗುರುಣಾ ತದಾ। ಪಾಣ್ಡವೇಭ್ಯೋ ಭೃಶಂ ಭೀತಾ ದುದ್ರುವುಸ್ತೇ ದಿಶೋ ದಶ
ಗುರುವಿನ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಭಯಪಟ್ಟು ಹತ್ತು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲೂ ಓಡಿಹೋದರು.
ಭೀಮಸೇನೋ ದೇವನದ್ಯಾಮಪಶ್ಯನ್ಮುನಿಸತ್ತಮಾನ್। ತೀರ್ಥೇ ಷ್ವಿತಸ್ತತಸ್ತಸ್ಯಾ ವಿಚಚಾರ ಗವೇಷಯನ್
ಭೀಮಸೇನು ದೇವನದಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಮಹಾಮುನಿಗಳನ್ನು ಕಾಣದೆ, ಆ ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಅಲೆದನು.
ತತ್ರಸ್ಥೇಭ್ಯಸ್ತಾಪಸೇಭ್ಯಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ತಾಶ್ಚೈವ ವಿದ್ರುತಾನ್। ಯುಧಿಷ್ಠಿರಮಥಾಭ್ಯೇತ್ಯ ತಂ ವೃತ್ತಾನ್ತಂ ನ್ಯವೇದಯತ್
ಅಲ್ಲಿ ತಪಸ್ವಿಗಳಿಂದ ಅವರು ಓಡಿಹೋದ ಸುದ್ದಿ ಕೇಳಿ, ಭೀಮಸೇನು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಆ ಘಟನೆ ವಿವರಿಸಿದನು.
ತತಸ್ತೇ ಪಾಣ್ಡವಾಃ ಸರ್ವೇ ಪ್ರ್ಯಾಗಮನಕಾಙ್ಕ್ಷಿಣಃ। ಪ್ರತೀಕ್ಷನತಃ ಕಿಯತ್ಕಾಲಂ ಜಿತಾತ್ಮಾನೋಽವತಸ್ಥಿರೇ
ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಂಡವರು ಅತಿಥಿಗಳು ಬರುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂ ನಿಯಂತ್ರಣದಿಂದ, ಕೆಲ ಕಾಲ ನಿರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದರು.