ನ ಸುಷ್ವಾಪ ಸುಖಂ ರಾಜಾ ಹೃದಿ ಶಲ್ಯೈರಿವಾರ್ಪಿತೈಃ। ದೌರಾತ್ಮ್ಯಮನುಪಶ್ಯಂಸ್ತತ್ಕಾಲೇ ದ್ಯೂತೋದ್ಭವಸ್ಯ ಹಿ
ಅವನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಬಾಣದಂತೆ ನೋವು ತುಂಬಿ, ಆ ರಾಜನು ಸುಖವಾಗಿ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಜೂಜಿನಿಂದ ಬಂದ ದುರ್ಬಾಗ್ಯವನ್ನು ಅವನು ಸದಾ ನೆನಪಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸಂಸ್ಮರನ್ಪರುಷಾ ವಾಚಃ ಸೂತಪುತ್ರಸ್ಯ ಪಾಣ್ಡವಃ। ನಿಃಶ್ವಾಸಪರಮೋ ದೀನೋ ದಧ್ರೇ ಕೋಪವಿಷಂ ಮಹತ್
ಸೂತಪುತ್ರನ ಕಠಿಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡ ಪಾಂಡವನು, ಆಳವಾದ ದುಃಖದಲ್ಲಿ, ಭಾರವಾಗಿ ಉಸಿರೆಳೆದನು ಮತ್ತು ಭಯಾನಕ ಕೋಪವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡನು.
ಅರ್ಜುನೋಯಮಜೌ ಚೋಭೌ ದ್ರೌಪದೀ ಚ ಯಶಸ್ವಿನೀ। ಸ ಚ ಭೀಮೋ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಸರ್ವೇಷಾಮುತ್ತಮೋ ಬಲೇ
ಇಲ್ಲಿ ಅರ್ಜುನನು, ಇಬ್ಬರು ಅಜ್ಞಾತರು, ಪ್ರಸಿದ್ಧ ದ್ರೌಪದಿಯೂ ಇದ್ದರು; ಮತ್ತು ಭೀಮನೂ, ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೂ ಇದ್ದನು.
ಚಿರಸ್ಯ ಜಾತಂ ಧರ್ಮಜ್ಞಂ ಸಾಸೂಯಮಿವ ತೇ ತದಾ'। ಯುಧಿಷ್ಠಿರಮುದೀಕ್ಷನ್ತಃ ಸೇಹುರ್ದುಖಮನುತ್ತಮಮ್
ಬಹುಕಾಲದಿಂದ ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಅವರು ಸ್ವಲ್ಪ ಅಸೂಯೆಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ, ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖವನ್ನು ಸಹಿಸಿದರು.
ಅವಶಿಷ್ಟಂ ತ್ವಲ್ಪಕಾಲಂ ಮನ್ವಾನಾಃ ಪುರುಷರ್ಷಭಾಃ। ವಪುರನ್ಯದಿವಾಕಾರ್ಪುರುತ್ಸಾಹಾಮರ್ಷಚೇಷ್ಟಿತೈಃ
ಇನ್ನು ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರುಷರು, ತಮ್ಮ ರೂಪ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡು, ಉತ್ಸಾಹ ಮತ್ತು ಕೋಪವನ್ನು ತಡೆದುಕೊಂಡರು.
ಕಸ್ಯಚಿತ್ತ್ವಥ ಕಾಲಸ್ಯ ವ್ಯಾಸಃ ಸತ್ಯವತೀಸುತಃ। ಆಜಗಾಮ ಮಹಾಯೋಗೀ ಪಾಣ್ಡವಾನವಲೋಕಕಃ
ಆಮೇಲೆ, ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಸತ್ಯವತಿಗೆ ಪುತ್ರನಾದ ಮಹಾಯೋಗಿ ವ್ಯಾಸರು, ಪಾಂಡವರನ್ನು ನೋಡಲು ಬಂದರು.
ತಮಾಗತಮಭಿಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯಕುನ್ತೀಪುತ್ರೋ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಃ। ಪ್ರತ್ಯುದ್ಗಮ್ಯ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಪ್ರತ್ಯಗೃಹ್ಣಾದ್ಯಥಾವಿಧಿ
ಅವರು ಬಂದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು, ಆ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ಎದುರಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದನು.
ತಮಾಸೀನಮುಪಾಸೀನಃ ಶುಶ್ರೂಷುರ್ನಿಯತೇನ್ದ್ರಿಯಃ। ತೋಷಯಾಮಾಸ ಶೌಚೇನ ವ್ಯಾಸಂ ಪಾಣ್ಡವನನ್ದನಃ
ಅವನ ಹತ್ತಿರ ಕುಳಿತು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡು, ಪಾಂಡವರ ಆನಂದವಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು, ಶುದ್ಧಿಯಿಂದ ವ್ಯಾಸರನ್ನು ಸೇವಿಸಿ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು.
ತಾನವೇಕ್ಷ್ಯಕೃಶಾನ್ಪೌತ್ರಾನ್ವನೇ ವನ್ಯೇನ ಜೀವತಃ। ಮಹರ್ಷಿರನುಕಮ್ಪಾರ್ಥಮಬ್ರವೀದ್ಬಾಷ್ಪಗದ್ಗದಮ್
ಅವನ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು, ಕೇವಲ ಅರಣ್ಯದ ಆಹಾರದಿಂದ ದುರ್ಬಲರಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಮಹರ್ಷಿ, ಕರುಣೆಯಿಂದ, ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಗಂಭೀರ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.
ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಮಹಾಬಾಹೋ ಶೃಣು ಧರ್ಮಭೃತಾಂವರ। ನಾತಪ್ತತಪಸೋ ಲೋಕೇ ಪ್ರಾಪ್ನುವನ್ತಿ ಮಹತ್ಸುಖಮ್। ಸುಖದುಃಖೇ ಹಿ ಪುರುಷಃ ಪರ್ಯಾಯೇಣೋಪಸೇವತೇ
ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಕೇಳು: ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಅನುಭವಿಸದವರು ಮಹಾ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ, ಮನುಷ್ಯನು ಸುಖದುಃಖಗಳನ್ನು ಪರ್ಯಾಯವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
ನಾತ್ಯನ್ತಮಸುಖಂ ಕಶ್ಚಿತ್ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ಪುರುಷರ್ಷಭ। ಪ್ರಜ್ಞಾವಾಂಸ್ತ್ವೇವ ಪುರುಷಃ ಸಂಯುಕ್ತಃ ಪರಯಾ ಧಿಯಾ
ಯಾರಿಗೂ ಸದಾ ಸುಖ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೇ; ಪರಮ ಜ್ಞಾನವುಳ್ಳ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಮಾತ್ರ ಅದನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಉದಯಾಸ್ತಮಯಜ್ಞೋ ಹಿ ನ ಹೃಷ್ಯತಿ ನ ಶೋಚತಿ। ಸುಖಮಾಪತಿತಂ ವಿನ್ದನ್ದುಃಖಮಾಪತಿತಂ ಸಹನ್
ಸೂರ್ಯೋದಯ ಸೂರ್ಯಾಸ್ತಮಯವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವವನು, ಸುಖ ಬಂದಾಗ ಆನಂದಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ದುಃಖ ಬಂದಾಗ ದುಃಖಪಡುವುದಿಲ್ಲ; ಅವನು ಸುಖವನ್ನು ಬಂದಾಗ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ, ದುಃಖವನ್ನು ಬಂದಾಗ ಸಹಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಕಾಲಪ್ರಾಪ್ತಮುಪಾಸೀತ ಸಸ್ಯಾನಾಮಿವ ಕರ್ಷಕಃ। ತಪಸೋ ಹಿ ಪರಂ ನಾಸ್ತಿ ತಪಸಾ ವಿನ್ದತೇ ಮಹತ್
ಕೃಷಿಕನು ಬೆಳೆ ಬೆಳೆಯಲು ಸಮಯ ಕಾಯುವಂತೆ, ಮನುಷ್ಯನು ಕಾಲ ಬರುವವರೆಗೆ ಕಾಯಬೇಕು; ಏಕೆಂದರೆ ತಪಸ್ಸಿಗಿಂತ ಮೇಲು ಏನೂ ಇಲ್ಲ—ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.
ನಾಸಾಧ್ಯಂ ತಪಸಃ ಕಿಂಚಿದಿತಿ ಬುಧ್ಯಸ್ ಭಾರತ। ಸತ್ಯಮಾರ್ಜವಮಕ್ರೋಧಃ ಸಂವಿಭಾಗೋ ದಮಃ ಶಮಃ
ಭಾರತನೇ, ತಪಸ್ಸಿಗೆ ಸಾಧ್ಯವಲ್ಲದದ್ದು ಏನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ತಿಳಿ; ಸತ್ಯ, ನೀತಿ, ಕೋಪವಿಲ್ಲದಿರುವುದು, ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವುದು, ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಯಮ, ಮನಸ್ಸಿನ ಶಾಂತಿ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ತಪಸ್ಸಿನ ಫಲಗಳು.
ಅನಸೂಯಾಽವಿಹಿಂಸಾ ಚ ಶೌಚಮಿನ್ದ್ರಿಯಸಂಯಮಃ। ಸಾಧನಾನಿ ಮಹಾರಾಜ ನರಾಣಾಂ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಣಾಮ್
ಅಸೂಯೆ ಇಲ್ಲದಿರು, ಹಿಂಸೆಯಿಲ್ಲದಿರು, ಶುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ನಿಯಂತ್ರಣ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವವರ ಮುಖ್ಯ ಸಾಧನೆಗಳು, ಮಹಾರಾಜ.
ಅಧರ್ಮರುಚಯೋ ಮೂಢಾಸ್ತಿರ್ಯಗ್ಗತಿಪರಾಯಣಾಃ। ಕೃಚ್ಛ್ರಾಂ ಯೋನಿಮನುಪ್ರಾಪ್ತಾ ನ ಸುಖಂ ವಿನ್ದತೇ ಅನಾಃ
ಅಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿರುವ ಮೂಢರು, ಕೆಳಗಿನ ಜನ್ಮಗಳಿಗೆ ಹೋಗುವವರು, ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರು ಎಂದಿಗೂ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
ಇಹ ಯತ್ಕ್ರಿಯತೇ ಕರ್ಮ ತತ್ಪರತ್ರೋಪಭುಜ್ಯತೇ। `ಮೂಲಸಿಕ್ತಸ್ಯ ವೃಕ್ಷಸ್ಯ ಫಲಂ ಶಾಖಾಸು ದೃಶ್ಯತೇ'। ತಸ್ಮಾಚ್ಛರೀರಂ ಯುಞ್ಜೀತ ತಪಸಾ ನಿಯಮೇನ ಚ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಾವು ಮಾಡುವ ಕೆಲಸದ ಫಲವನ್ನು ಮುಂದಿನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಬೇರಿಗೆ ನೀರು ಹಾಕಿದಾಗ ಹಣ್ಣು ಕೊಂಬೆಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುವಂತೆ, austerity ಮತ್ತು ನಿಯಮದಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು.
ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಪ್ರಯಚ್ಛೇತ ಸಂಪೂಜ್ಯಾಭಿಪ್ರಣಮ್ಯ ಚ। ಕಾಲೇ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಚ ಹೃಷ್ಟಾತ್ಮಾ ರಾಜನ್ವಿಗತಮತ್ಸರಃ
ಯೋಗ್ಯರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ನಮಿಸಿ, ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ, ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮತ್ತು ಅಸೂಯೆ ಇಲ್ಲದೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು, ರಾಜನೇ.
ಸತ್ಯವಾದೀ ಲಭೇತಾಯುರನಾಯಾಸಮಥಾರ್ಜವಮ್। ಅಕ್ರೋಧನೋಽನಸೂಯಶ್ಚ ನಿರ್ವೃತಿಂ ಲಭತೇ ಪರಾಮ್
ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುವವನು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯ, ಸುಲಭವಾದ ಜೀವನ ಮತ್ತು ಸರಳತೆ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಕ್ರೋಧ ಮತ್ತು ಅಸೂಯೆ ಇಲ್ಲದವನು ಪರಮ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ದಾನ್ತಃ ಶಮಪರಃ ಶಶ್ವತ್ಪರಿಕ್ಲೇಶಂ ನ ವಿನ್ದತಿ। ನ ಚ ತಪ್ಯತಿ ದಾನ್ತಾತ್ಮಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪರಗತಾಂ ಶ್ರಿಯಮ್
ಯಾರು ಸದಾ ಶಾಂತಿಯಲ್ಲಿರುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ದುಃಖಗಳು ಬರುವುದಿಲ್ಲ; ಇತರರ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಅವರು ದುಃಖಪಡುವುದೂ ಇಲ್ಲ.
ಸಂವಿಭಕ್ತಾ ಚ ದಾತಾ ಚ ಭೋಗವಾನ್ಸುಖವಾನ್ನರಃ। ಭವತ್ಯಹಿಂಸಕಶ್ಚೈವ ಪರಮಾರೋಗ್ಯಮಶ್ನುತೇ
ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವವನು, ದಾನ ಮಾಡುವವನು, ಭೋಗಿಸುವವನು ಮತ್ತು ಸಂತೋಷವಾಗಿರುವವನು, ಹಿಂಸೆಯಿಲ್ಲದವನು—ಅವನು ಪರಮ ಆರೋಗ್ಯವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
ಮಾನ್ಯಂ ಮಾನಯಿತಾ ಜನ್ಮ ಕುಲೇ ಮಹತಿ ವಿನ್ದತಿ। `ವಿನ್ದತೇ ಸುಖಮತ್ಯರ್ಥಮಿಹ ಲೋಕೇ ಪರತ್ರ ಚ'। ವ್ಯಸನೈರ್ನ ತುಸಂಯೋಗಂ ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ವಿಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಃ
ಯಾರು ಗೌರವನೀಯರನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಮಹತ್ತರವಾದ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ; ಈ ಲೋಕದಲ್ಲೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲೂ ಅಪಾರವಾದ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು ದುಃಖಗಳನ್ನು ಎದುರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಶುಭಾನುಶಯಬುದ್ಧಿರ್ಹಿ ಸಂಯುಕ್ತಃ ಕಾಲಧರ್ಮಣಾ। ಪ್ರಾದುರ್ಭವತಿ ತದ್ಯೋಗಾತ್ಕಲ್ಯಾಣಮತಿರೇವ ಸಃ
ಯಾರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಶುಭವಿಚಾರಗಳು ಇರುತ್ತವೆಯೋ ಮತ್ತು ಕಾಲಧರ್ಮದೊಂದಿಗೆ ಒಂದಾಗಿರುತ್ತವೆಯೋ, ಅವರು ಪುನರ್ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಒಳ್ಳೆಯ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತಾರೆ.
ಭಗವನ್ದಾನಧರ್ಮಾಣಆಂ ತಪಸೋ ವಾ ಮಹಾಮುನೇ। ಕಿಂಸ್ವಿದ್ಬಹುಗುಣಂ ಪ್ರೇತ್ಯ ಕಿಂ ವಾ ದುಷ್ಕರಮುಚ್ಯತೇ
ಪೂಜ್ಯ ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ದಾನ ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಯಾವುದು ಮರಣಾನಂತರ ಹೆಚ್ಚು ಪುಣ್ಯಕರ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ? ಯಾವುದು ಅತ್ಯಂತ ಕಷ್ಟಕರ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ?
ದಾನಾನ್ನ ದುಷ್ಕರಂ ತಾತ ಪೃಥಿವ್ಯಾಮಸ್ತಿ ಕಿಂಚನ। ಅರ್ಥೇ ಚ ಮಹತೀ ತೃಷ್ಣಾ ಸ ಚ ದುಃಖೇನ ಲಭ್ಯತೇ
ಪ್ರಿಯವನೇ, ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದಾನಕ್ಕಿಂತ ಕಷ್ಟವಾದದ್ದು ಇಲ್ಲ; ಏಕೆಂದರೆ ಧನದ ಆಸೆ ಬಹಳ ಜಾಸ್ತಿ, ಮತ್ತು ಅದನ್ನು ಸಂಪಾದಿಸುವುದೂ ಬಹಳ ಕಷ್ಟ.
ರಾಜನ್ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಮೇವೈತದ್ದೃಶ್ಯತೇ ಲೋಕಸಾಕ್ಷಿಕಮ್'। ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಪ್ರಿಯಾನ್ಪ್ರಾಣಾನ್ಪ್ರವಿಶನ್ತಿ ರಣಾಜಿರಮ್। ತಥೈವ ಪ್ರತಿಪದ್ಯನ್ತೇ ಸಮುದ್ರಮಟವೀಂ ತಥಾ
ರಾಜನೇ, ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಪ್ರಪಂಚವೇ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ನೋಡುತ್ತದೆ: ಪ್ರಿಯವಾದ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟು ಯುದ್ಧಭೂಮಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ; ಅದೇ ರೀತಿ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೂ ಕಾಡಿಗೂ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಕೃಷಿಗೋರಕ್ಷ್ಯಮಿತ್ಯೇಕೇ ಪ್ರತಿಪದ್ಯನ್ತಿ ಮಾನವಾಃ। ಪುರುಷಾಃ ಪ್ರೇಷ್ಯತಾಮೇಕೇ ನಿರ್ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಧನಾರ್ಥಿನಃ
ಕೆಲವರು ಕೃಷಿ ಮತ್ತು ಪಶುಸಂಗೋಪನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗುತ್ತಾರೆ; ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಧನಕ್ಕಾಗಿ ಬೇರೆವರ ಸೇವೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ತಸ್ಮಾದ್ದುಃಖಾರ್ಜಿತಸ್ಯೈವ ಪರಿತ್ಯಾಗಃ ಸುದುಷ್ಕರಃ। ಸುದುಷ್ಕರತರಂ ದಾನಂ ತಸ್ಮಾದ್ದಾನಂ ಮತಂ ಮಮ
ಆದ್ದರಿಂದ, ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಧನವನ್ನು ಬಿಡುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ; ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಕಷ್ಟವಾದುದು ದಾನ. ಆದ್ದರಿಂದ ದಾನವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
ವಿಸೇಷಸ್ತ್ವತ್ರ ವಿಜ್ಞೇಯೋ ನ್ಯಾಯೇನೋಪಾರ್ಜಿತಂ ಧನಮ್। ಪಾತ್ರೇ ಕಾಲೇ ಚ ದೇಶೇ ಚ ಪ್ರಯತಃ ಪ್ರತಿಪಾದಯೇತ್
ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು: ನ್ಯಾಯದಿಂದ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಧನವನ್ನು, ಯೋಗ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ, ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು.
ಅನ್ಯಾಯಾತ್ಸಮುಪಾತ್ತೇನ ದಾನಧರ್ಮೌ ಧನನ ಯಃ। ಕುರುತೇ ನ ಸ ಕರ್ತಾರಂ ತ್ರಾಯತೇ ಮಹತೋ ಭಯಾತ್
ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಧನದಿಂದ ದಾನ ಮಾಡಿದರೂ, ಅದು ಮಾಡುವವನನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಭಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ.