ತೇ ಪ್ರಯಾತಾ ಯಥೋದ್ದಿಷ್ಟಾ ದೂತಾಸ್ತ್ವರಿತವಾಹನಾಃ। ತತ್ರ ಕಚಿತ್ಪ್ರಯಾನ್ತಂ ತು ದೂತಂ ದುಃಶಾಸನೋಽಬ್ರವೀತ್
ಆ ದೂತರು, ತ್ವರಿತ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ, ಹೇಳಿದಂತೆ ಹೊರಟರು. ಆಗ ಒಬ್ಬ ದೂತನು ಹೊರಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ದುಃಶಾಸನನು ಅವನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.
ಗಚ್ಛ ದ್ವೈತವನಂ ಶೀಘ್ರಂ ಪಾಣ್ಡವಾನ್ಪಾಪಪೂರುಷಾನ್। ನಿಮನ್ತ್ರಯ ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ವಿಪ್ರಾಂಸ್ತ ಸ್ಮಿನ್ವನೇ ತದಾ
ನೀನು ಬೇಗನೆ ದ್ವೈತವನಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಪಾಂಡವರು ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಆಹ್ವಾನಿಸು.
ಸ ಗತ್ವಾ ಪಾಣ್ಡವಾನ್ಸರ್ವಾನುವಾಚಾಭಿಪ್ರಣಮ್ಯ ಚ। ದುರ್ಯೋಧನೋ ಮಹಾರಾಜ ಯಜತೇ ನೃಪಸತ್ತಮಃ
ಆ ದೂತನು ಹೋಗಿ, ಪಾಂಡವರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ವಂದಿಸಿ ಹೇಳಿದನು: 'ಮಹಾರಾಜ ದುರ್ಯೋಧನನು, ರಾಜರೊಳಗಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ' ಎಂದನು.
ಸ್ವವೀರ್ಯಾರ್ಜಿತಮರ್ಥೌಘಮವಾಪ್ಯ ಕುರುಸತ್ತಮಃ। ತತ್ರ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ರಾಜಾನೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಶ್ಚ ತತಸ್ತತಃ
ತಾನೇ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ದೊಡ್ಡ ಸಂಪತ್ತಿನಿಂದ, ಕುರುಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ವಿವಿಧ ಕಡೆಗಳಿಂದ ರಾಜರು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಅಹಂ ತು ಪ್ರೇಷಿತೋ ರಾಜನ್ಕೌರವೇಣ ಮಹಾತ್ಮನಾ। ಆಮನ್ತ್ರಯತಿ ವೋ ರಾಜಾ ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರೋ ಜನೇಶ್ವರಃ। ಮನೋಭಿಲಷಿತಂ ರಾಜ್ಞಸ್ತಂ ಕ್ರತುಂ ದ್ರಷ್ಟುಮರ್ಹಥ
ನಾನು ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಕೌರವನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನಾದ ರಾಜನು ನಿಮಗೆ ಆಹ್ವಾನ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ರಾಜನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬಯಸಿದ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನೀವು ಬಂದು ನೋಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾನೆ.
ತತೋ ಯುಧಿಷ್ಠಿರೋ ರಾಜಾ ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ದೂತಭಾಷಿತಮ್। ಅಬ್ರವೀನ್ನೃಪಶಾರ್ದೂಲೋ ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ರಾಜಾ ಸುಯೋಧನಃ। ಯಜತೇ ಕ್ರತುಮುಖ್ಯೇನ ಪೂರ್ವೇಷಾಂ ಕೀರ್ತಿವರ್ಧನಃ
ಆಗ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಆ ದೂತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಹೇಳಿದನು: 'ರಾಜನಾದ ಸುಯೋಧನನು ಪೂರ್ವಜರ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುವ ಮಹಾಯಜ್ಞವನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಿರುವುದು ಧನ್ಯವಾದ.'
ವಯಮಪ್ಯುಪಯಾಸ್ಯಾಮೋ ನ ತ್ವಿದಾನೀಂ ಕಥಂಚನ। ಸಮಯಃ ಪರಿಪಾಲ್ಯೋ ನೋ ಯಾವದ್ವರ್ಷಂ ತ್ರಯೋದಶಮ್
ನಾವೂ ಕೂಡ ಬರುವೆವು, ಆದರೆ ಈಗಲೇ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಾವು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿರುವ ಒಪ್ಪಂದವನ್ನು ಹದಿನಮೂರನೇ ವರ್ಷ ಮುಗಿಯುವವರೆಗೆ ಪಾಲಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ.
ಶ್ರುತ್ವೈತದ್ಧರ್ಮರಾಜಸ್ಯ ಭೀಮೋ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್। ತದಾ ತು ನೃಪತಿರ್ಗನ್ತಾ ಧರ್ಮರಾಜೋ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಃ
ಧರ್ಮರಾಜನ ಈ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ಭೀಮನು ಹೇಳಿದನು: 'ಆಗ ರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಹೋಗುವನು.'
ಅಸ್ತ್ರಶಸ್ತ್ರಪ್ರದೀಪ್ತೇಽಗ್ನೌ ಯದಾ ತಂ ಪಾತಯಿಷ್ಯತಿ। ವರ್ಷಾತ್ರಯೋದಶಾದೂರ್ಧ್ವಂ ರಣಸತ್ರೇ ನರಾಧಿಪಃ
ಹದಿನಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ, ರಾಜನು ಯುದ್ಧದ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಆಯುಧಗಳ ಅಗ್ನಿಗೆ ಅವನನ್ನು ಎಸೆಯುವಾಗ—
ಯದಾ ಕ್ರೋಧಹವಿರ್ಮೋಕ್ತಾ ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರೇಷು ಪಾಣ್ಡವಃ। ಆಗನ್ತಾರಸ್ತದಾ ಸ್ಮೇತಿ ವಾಚ್ಯಸ್ತೇ ಸ ಸುಯೋಧನಃ
ಪಾಂಡವನು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರ ಪುತ್ರರ ಮೇಲೆ ತನ್ನ ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಹವನದ ಹತ್ತಿರ ಹಾಕುವಾಗ, ಆಗ ಅವರಿಗೆ ಹೋಗುವ ಸಮಯ ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಸುಯೋಧನನಿಗೆ ಹೇಳು.
ಶೇಷಾಸ್ತು ಪಾಣ್ಡವಾ ರಾಜನ್ನೈವೋಚುಃ ಕಿಂಚಿದಪ್ರಿಯಮ್। ದೂತಶ್ಚಾಪಿ ಯಥಾವೃತ್ತಂ ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರೇ ನ್ಯವೇದಯತ್
ಇತರ ಪಾಂಡವರು, ರಾಜನೇ, ಯಾವುದೂ ಅಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ಹೇಳಲಿಲ್ಲ. ದೂತನು ನಡೆದದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು.
ಅಥಾಜಗ್ಮುರ್ನರಶ್ರೇಷ್ಠಾ ನಾನಾಜನಪದೇಶ್ವರಾಃ। ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಶ್ಚ ಮಹಾಭಾಗ ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರಪುರಂ ಪ್ರತಿ
ಆಮೇಲೆ ಅನೇಕ ದೇಶಗಳ ರಾಜರು, ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ನಗರಕ್ಕೆ ಬರುವುದಕ್ಕೆ ಹೊರಟರು.
ತೇ ತ್ವರ್ಚಿತಾ ಯಥಾಶಾಸ್ತ್ರಂ ಯಥಾವಿಧಿ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್। ಮುದಾ ಪರಮಯಾ ಯುಕ್ತಾಃ ಪ್ರೀತಾಶ್ಚಾಪಿ ನರೇಶ್ವರಾಃ
ಅವರನ್ನು ರಾಜರು ಶಾಸ್ತ್ರದಂತೆ, ವಿಧಿಯಂತೆ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಗೌರವಿಸಿದರು.
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರೋಽಪಿ ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಸಂವೃತಃ ಸರ್ವಕೌರವೈಃ। ಹರ್ಷೇಣ ಮಹತಾ ಯುಕ್ತೋ ವಿದುರಂ ಪ್ರತ್ಯಭಾಷತ
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನು ಕೂಡಾ, ಎಲ್ಲಾ ಕೌರವರು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು, ಮಹಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ವಿದುರನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.
ಯಥಾ ಸುಖೀ ಜನಃ ಸರ್ವಃ ಕ್ಷತ್ತಃ ಸ್ಯಾದನ್ನಸಂಯುತಃ। ತುಷ್ಯೇತ್ತು ಯಜ್ಞಸದನೇ ತಥಾ ನೀತಿರ್ವಿಧೀಯತಾಮ್
ಕ್ಷತ್ತಾ, ಎಲ್ಲ ಜನರು ಯಜ್ಞಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿರಲಿ, ಊಟವೂ ಸಿಗಲಿ; ಇದಕ್ಕಾಗಿ ಸರಿಯಾದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡು.
ವಿದುರಸ್ತು ತದಾಜ್ಞಾಯ ಸರ್ವವರ್ಣಾನರಿಂದಮ। ಯಥಾ ಪ್ರಮಾಣತೋ ವಿದ್ವಾನ್ಪೂಜಯಾಮಾಸ ಧರ್ಮವಿತ್
ವಿದುರನು ಆ ಆದೇಶವನ್ನು ಅರಿತು, ಎಲ್ಲ ವರ್ಣದವರನ್ನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲವನಾಗಿ, ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಿದನು.
ಭಕ್ಷ್ಯಪೇಯಾನ್ನಪಾನೇನ ಮಾಲ್ಯೈಶ್ಚಾಪಿ ಸುಗನ್ಧಿಭಿಃ। ವಾಸೋಭಿರ್ವಿವಿಧೈಶ್ಚೈವ ಯೋಜಯಾಮಾಸ ಹೃಷ್ಟವತ್
ಅವನು ಆಹಾರ, ಪಾನೀಯ, ಸುಗಂಧ ಮಾಲೆ ಮತ್ತು色色 ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಒದಗಿಸಿದನು.
ಕೃತ್ವಾ ಹ್ಯವಭೃಥಂ ವೀರೋ ಯಥಾಶಾಸ್ತ್ರಂ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್। ಸಾನ್ತ್ವಯಿತ್ವಾ ಚ ರಾಜೇನ್ದ್ರೋ ದತ್ತ್ವಾ ಚ ವಿವಿಧಂ ವಸು। ವಿಸರ್ಜಯಾಮಾಸ ನಪಾನ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಂಶ್ಚ ಸಹಸ್ರಶಃ
ಅವನು ಶಾಸ್ತ್ರದಂತೆ ಅವಭೃತ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ರಾಜನು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ಬಗೆಬಗೆಯ ದಾನ ನೀಡಿ, ಅತಿಥಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಾವಿರಾರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ವಿದಾಯಮಾಡಿದನು.
ವಿಸೃಜ್ಯಚ ನೃಪಾನ್ಸರ್ವಾನ್ಭ್ರಾತೃಭಿಃ ಪರಿವಾರಿತಃ। ವಿವೇಶ ಹಾಸ್ತಿನಪುರಂ ಸಹಿತಃ ಕರ್ಣಸೌಬಲೈಃ
ಎಲ್ಲ ರಾಜರನ್ನು ವಿದಾಯಮಾಡಿ, ತಮ್ಮ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ, ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಸೌಬಲ ಪುತ್ರನ ಜೊತೆಗೆ ಹಸ್ತಿನಾಪುರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ಪ್ರವಿಶನ್ತಂ ಮಹಾರಾಜ ಸೂತಾಸ್ತುಷ್ಟುವುರಚ್ಯುತಮ್। ಜನಾಶ್ಚಾಪಿ ಮಹೇಷ್ವಾಸಂ ತುಷ್ಟುವೂ ರಾಜಸತ್ತಮಮ್
ಮಹಾರಾಜನು ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಾಗ, ಸೂತರು ಅವನನ್ನು ಹೊಗಳಿದರು; ಜನರೂ ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ರಾಜನನ್ನು ಮೆಚ್ಚಿದರು.
ಲಾಜೈಶ್ಚನ್ದನಚೂರ್ಣೈಶ್ಚ ವಿಕೀರ್ಯ ಚ ಜನಾಸ್ತತಃ। ಊಟುರ್ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ನೃಪಾವಿಘ್ನಃ ಸಮಾಪ್ತೋಯಂ ಕ್ರತುಸ್ತವ
ಜನರು ಲಾಜು ಮತ್ತು ಚಂದನದ ಪುಡಿ ಹಾರಿಸಿ, 'ರಾಜನೇ, ಶುಭವಾಗಲಿ, ನಿನ್ನ ಯಜ್ಞವು ವಿಘ್ನವಿಲ್ಲದೆ ಮುಗಿಯಿತು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಅಪರೇ ತ್ವಬ್ರುವಂಸ್ತತ್ರವಾದಿಕಾಸ್ತಂ ಮಹೀಪತಿಮ್। ಯೌಧಿಷ್ಠಿರಸ್ಯ ಯಜ್ಞಸ್ಯ ನ ಸಮೋ ಹ್ಯೇಷ ತೇ ಕ್ರತುಃ
ಆಗ ಕೆಲವರು ಆ ರಾಜನಿಗೆ, 'ಈ ಯಜ್ಞವು ಯುಧಿಷ್ಠಿರನ ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಸಮವಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ನೈವ ತಸ್ಯ ಕ್ರತೋರೇಷ ಕಲಾಮರ್ಹತಿ ಷೋಡಶೀಮ್। ಏವಂ ತತ್ರಾಬ್ರುವನ್ಕೇಚಿದ್ವಾತಿಕಾಸ್ತಂ ಜನೇಶ್ವರಮ್
'ಈ ಯಜ್ಞವು ಅವನ ಯಜ್ಞದ ಹದಿನಾರು ಭಾಗಕ್ಕೂ ತಲುಪುವುದಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಕೆಲವರು ಆ ಜನಾಧಿಪತಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಸುಹೃದಸ್ತ್ವಬ್ರುವಂಸ್ತತ್ರ ಅತಿ ಸರ್ವಾನಯಂ ಕ್ರತುಃ। `ಪ್ರವರ್ತಿತೋ ಹ್ಯಯಂ ರಾಜ್ಞಾ ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರೇಣ ಧೀಮತಾ
ಆದರೆ ಸ್ನೇಹಿತರು, 'ಈ ಯಜ್ಞವು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲು; ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಪುತ್ರನು ಇದನ್ನು ನಡೆಸಿದ್ದಾನೆ' ಎಂದರು.
ಯಯಾತಿರ್ನಹುಷಶ್ಚಾಪಿ ಮಾನ್ಧಾತಾ ಭರತಸ್ತಥಾ। ಕ್ರತುಮೇನಂ ಸಮಾಹೃತ್ಯ ಪೂತಾಃ ಸರ್ವೇ ದಿವಂ ಗತಾಃ
ಯಯಾತಿ, ನಹುಷ, ಮಾಂಧಾತಾ ಮತ್ತು ಭಾರತ—ಇವರು ಈ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಿ ಪವಿತ್ರರಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
ಏತಾ ವಾಚಃ ಶುಭಾಃ ಶೃಣ್ವನ್ಸುಹೃದಾಂ ಭರತರ್ಷಭ। ಪ್ರವಿವೇಶ ಪುರಂ ಹೃಷ್ಟಃ ಸ್ವವೇಶ್ಮ ಚ ನರಾಧಿಪಃ
ಸ್ನೇಹಿತರ ಶುಭವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭಾರತವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನಗರಕ್ಕೂ ತನ್ನ ಮನೆಗೂ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ಅಭಿವಾದ್ಯ ತತಃ ಪಾದಾನ್ಮತಾಪಿತ್ರೋರ್ವಿಶಾಂಪತೇ। ಭೀಷ್ಮದ್ರೋಣಕೃಪಾದೀನಾಂ ವಿದುರಸ್ಯ ಚ ಧೀಮತಃ
ನಂತರ ಅವನು ತಾಯಿಯೂ ತಂದೆಯೂ, ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ, ಕೃಪ ಮತ್ತು ಧೀಮಂತ ವಿದುರರ ಪಾದಗಳಿಗೆ ವಂದನೆ ಮಾಡಿದನು.
ಅಭಿವಾದಿತಃ ಕನೀಯೋಭಿರ್ಭ್ರಾತೃಭಿರ್ಭ್ರಾತೃನನ್ದನಃ। ನಿಷಸಾದಾಸನೇ ಮುಖ್ಯೇ ಭ್ರಾತೃಭಿಃ ಪರಿವಾರಿತಃ
ತಮ್ಮ ಕಿರಿಯ ಸಹೋದರರಿಂದ ಗೌರವ ಪಡೆದ ಆ ಸಹೋದರರ ಆನಂದ, ತಮ್ಮ ಸಹೋದರರ ನಡುವೆ ಮುಖ್ಯ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತನು.
ತಮುತ್ಥಾಯ ಮಹಾರಾಜಂ ಸೂತಪುತ್ರೋಽಬ್ರವೀದ್ವಚಃ। ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ತೇ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಮಾಪ್ತೋಽಯಂ ಮಹಾಕ್ರತುಃ
ಆಗ ಸೂತಪುತ್ರನು ಎದ್ದು ಮಹಾರಾಜನಿಗೆ, 'ಭಾರತ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಿನ್ನ ಮಹಾಯಜ್ಞ ಶುಭವಾಗಿ ಮುಗಿದಿದೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಹತೇಷು ಯುಧಿ ಪಾರ್ಥೇಷು ರಾಜಸೂಯೇ ತಥಾ ತ್ವಯಾ। ಆಹೃತೇಽಹಂ ನರಶ್ರೇಷ್ಠ ತ್ವಾಂ ಸಭಾಜಯಿತಾ ಪುನಃ
ಪಾರ್ಥರು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹತರಾಗಿ, ನೀನು ರಾಜಸೂಯ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡಿದಾಗ, ನಾನಿನ್ನೊಮ್ಮೆ ಗೌರವಿಸಲು ಕರೆತರಲಾಯಿತು, ನರಶ್ರೇಷ್ಠ.