ಗಾಣ್ಡೀವಧನ್ವಾ ಚ ವೃಕೋದರಶ್ಚ ಸಂರಮ್ಭಿಣಾವನ್ತಕಕಾಲಕಲ್ಪೌ। ನ ಶೇಷಯೇತಾಂ ಯುಧಿ ಶತ್ರುಸೇನಾಂ ಶರಾನ್ಕಿರನ್ತಾವನಿಪ್ರಕಾಶಾನ್
ಗಾಂಡೀವಧಾರಿ ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಭೀಮ, ಇಬ್ಬರೂ ಯಮಧರ್ಮನಂತೆ ಕ್ರೂರರಾಗಿದ್ದು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಸೈನ್ಯವನ್ನು ಉಳಿಯದಂತೆ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತಿರುವ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಬಾಣಗಳನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ದುರ್ಯೋಧನಃ ಶಕುನಿಃ ಸೂತಪುತ್ರೋ ದುಃಶಾಸನಶ್ಚಾಪಿ ಸುಮನ್ದಚೇತಾಃ। ಮಧು ಪ್ರಪಶ್ಯನ್ತಿ ನ ತು ಪ್ರಪಾತಂ ವೃಕೋದರಂ ಚೈವ ಧನಂಜಯಂ ಚ
ದುರ್ಯೋಧನ, ಶಕುನಿ, ಕರ್ಣ ಮತ್ತು ದುಃಶಾಸನ, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಮಂಕಾಗಿದ್ದು, ಮುಂದೆ ಇರುವ ಅಪಾಯವನ್ನು ಕಾಣದೆ, ಕೇವಲ ಸಿಹಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ಭೀಮ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಗಮನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಶುಭಾಶುಭಂ ಕರ್ಮ ನರೋಹಿ ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರತೀಕ್ಷತೇಚೇತ್ಸ ಫಲಂವಿಪಾಕೇ। ಸತೇನ ಯುಜ್ಯತ್ಯವಶಃ ಫಲೇನ ಮೋಕ್ಷಃ ಕಥಂ ಸ್ಯಾತ್ಪುರುಷಸ್ಯ ತಸ್ಮಾತ್
ಒಬ್ಬನು ಒಳ್ಳೆಯದೋ ಕೆಟ್ಟದೋ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾನೆ, ಅವನು ಅವಶ್ಯವಾಗಿ ಅದರ ಫಲಕ್ಕೆ ಬಂಧಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗಿದ್ದರೆ, ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯು ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?
ಕ್ಷೇತ್ರೇ ಸುಕೃಷ್ಟೇ ಹ್ಯುಪಿತೇ ಚ ಬೀಜೇ ದೇವೇಚ ವರ್ಷತ್ಯೃತುಕಾಲಯುಕ್ತಮ್। ನ ಸ್ಯಾತ್ಫಲಂತಸ್ಯ ಕುತಃ ಪ್ರಸಿದ್ಧಿ- ರನ್ಯತ್ರದೈವಾದಿತಿ ನಾಸ್ತಿ ಹೇತುಃ
ಒಂದು ಹೊಲ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಒಕ್ಕಲು ಮಾಡಲಾಗಿದ್ದು, ಉತ್ತಮ ಬೀಜ ಬಿತ್ತಲಾಗಿದ್ದು, ದೇವರು ಸಮಯಕ್ಕೆ ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದರೂ, ಫಲವು ಬರುವುದಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವೇನು? ಅದೃಷ್ಟವನ್ನೇ ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಬೇರೆ ಕಾರಣವಿಲ್ಲ.
ಕೃತಂ ಮತಾಕ್ಷೇಣ ಯಥಾ ನ ಸಾಧು ಸಾಧುಪ್ರವೃತ್ತೇನ ಚ ಪಾಣ್ಡವೇನ। ಮಯಾ ಚ ದುಷ್ಪುತ್ರವಶಾನುಗೇನ ಕೃತಃ ಕುರೂಣಾಮಯಮನ್ತಕಾಲಃ
ನಾನು ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದದ್ದು ಸರಿಯಲ್ಲ, ಧರ್ಮಪಂಡವನು ಮಾಡಿದರೂ ಸರಿಯಲ್ಲ. ನನ್ನ ಕೆಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ನಾನು ಕುರುಕುಲದ ನಾಶವನ್ನುಂಟುಮಾಡಿದ್ದೇನೆ.
ಧ್ರುವಂ ಪ್ರಶಾಮ್ಯತ್ಯಸಮೀರಿತೋಽಗ್ನಿ- ರ್ಧ್ರುವಂ ಪ್ರಜಾಸ್ಯತ್ಯುತ ಗರ್ಭಿಣೀ ಯಾ। ಧ್ರುವಂ ದಿನಾದೌ ರಜನೀಪ್ರಣಾಶ- ಸ್ತಥಾ ಕ್ಷಪಾದೌ ಚ ದಿನಪ್ರಣಾಶಃ
ಗಾಳಿ ಬೀಸದೆ ಇದ್ದರೆ ಬೆಂಕಿ ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಆರುತ್ತದೆ; ಗರ್ಭಿಣಿ ಹೆಣ್ಣು ಒಬ್ಬಳು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಹೆರಿಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ; ಹಗಲು ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ ರಾತ್ರಿ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ, ರಾತ್ರಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾದಾಗ ಹಗಲು ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಖಚಿತ.
ಕೃತೇಚ ಕಸ್ಮಾನ್ನ ಪರೇಚ ಕುರ್ಯು- ರ್ದತ್ತೇ ಚ ದದ್ಯುಃ ಪುರುಷಾಃ ಕಥಂಸ್ವಿತ್। ಪ್ರಾಪ್ಯಾರ್ಥಕಾಲಂ ಚ ಭವೇದನರ್ಥಃ ಕಥಂಚನ ಸ್ಯಾದಿತಿತತ್ಕುತಃ ಸ್ಯಾತ್
ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಏಕೆ ಹಾಗೆ ಮಾಡಬಾರದು? ಕೊಟ್ಟಿದ್ದರೆ ಜನರು ಏಕೆ ಕೊಡಬಾರದು? ಬೇಕಾದ ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಹಾನಿಯೂ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಆ ಹಾನಿ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ?
ಕಥಂ ನ ಭಿದ್ಯೇತ ನ ಚ ಸ್ರವೇತ ನ ಚ ಪ್ರಸಿಚ್ಯೇದಿತಿರಕ್ಷಿತವ್ಯಮ್। ಅರಕ್ಷ್ಯಮಾಣಂ ಶತಧಾ ಪ್ರಕೀರ್ಯೇ- ದ್ಭ್ರುವಂ ನ ನಾಶೋಽಸ್ತಿ ಕೃತಸ್ಯ ಲೋಕೇ
ಅದು ಹೇಗೆ ವಿಭಜನೆಯಾಗದೆ, ಹರಿದು ಹೋಗದೆ, ಚದುರದೆ ಉಳಿಯಬಹುದು? ಆದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಕಾಯಬೇಕು. ಕಾಯದೆ ಬಿಡಿದರೆ ಅದು ನೂರಾರು ಕಡೆ ಚದುರಿಹೋಗುತ್ತದೆ. ಆದರೂ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಸತ್ಕರ್ಮ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಗತೋ ಹ್ಯರಣ್ಯಾದಪಿಶಕ್ರಲೋಕಂ ಧನಂಜಯಃ ಪಶಯ್ತ ವೀರ್ಯಮಸ್ಯ। ಅಸ್ತ್ರಾಣಿ ದಿವ್ಯಾನಿ ಚತುರ್ವಿಧಾನಿ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಪುನರ್ಲೋಕಮಿಮಂ ಪ್ರಪನ್ನಃ
ಅರಣ್ಯದಿಂದ ಇಂದ್ರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಧನಂಜಯನು ತನ್ನ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ತೋರಿದನು. ಅವನು ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕಲಿತು ಮತ್ತೆ ಈ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದ್ದಾನೆ.
ಸ್ವರ್ಗಂ ಹಿ ಗತ್ವಾ ಸಶರೀರ ಏವ ಕೋ ಮಾನುಷಃ ಪುನರಾಗನ್ತುಮಿಚ್ಛೇತ್। ಅನ್ಯತ್ರಕಾಲೋಪಹತಾನನೇಕಾ- ನ್ಸಮೀಕ್ಷಮಾಣಸ್ತುಕುರೂನ್ಮುಮೂರ್ಷೂನ್
ದೇಹ ಸಮೇತವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದವನು ಮತ್ತೆ ಮಾನವನ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬರುವ ಆಸೆ ಯಾಕೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು? ಆದರೆ, ಸಮಯದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಅನೇಕ ಕುರುಗಳನ್ನು ಬಲಿಪಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರ ನಾಶವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಮಾತ್ರ ಹಿಂತಿರುಗುತ್ತಾನೆ.
ಧನುರ್ಗ್ರಾಹಶ್ಚಾರ್ಜುನಃ ಸವ್ಯಸಾಚೀ ಧನುಶ್ಚ ತದ್ಗಾಣ್ಡಿವಂ ಭೀಮವೇಗಮ್। ಅಸ್ತ್ರಾಣಿ ದಿವ್ಯಾನಿ ಚ ತಾನಿ ತಸ್ಯ ತ್ರಯಸ್ಯ ತೇಜಃ ಪ್ರಸಹೇತ ಕೋಽತ್ರ
ಅರ್ಜುನನು ಎರಡೂ ಕೈಯಿಂದ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿಯುವವನು, ಭೀಮನ ವೇಗದಂತೆ ಗಾಂಡೀವ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಆ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳೂ ಇವೆ. ಈ ಮೂವರ ಶಕ್ತಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರು ಎದುರಿಸಬಲ್ಲರು?
ನಿಶಮ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಪಾರ್ಥಿವಸ್ಯ ದುರ್ಯೋಧನಂ ರಹಿತೇ ಸೌಬಲೋಽಥ। ಅಬೋಧಯತ್ಕರ್ಣಮುಪೇತ್ಯ ಸರ್ವಂ ಸ ಚಾಪ್ಯಹೃಷ್ಟೋಽಭವದಲ್ಪಚೇತಾಃ
ಅರಾಜಕನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶಕುನಿ, ಗುಪ್ತವಾಗಿ ದುರ್ಮುಖನ ಬಳಿ ಹೋಗಿ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕರ್ಣನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು. ಆದರೆ ಕರ್ಣನ ಮನಸ್ಸು ಕಳವಳಗೊಂಡು, ಅವನು ಸಂತೋಷಪಡುವದಿಲ್ಲ.
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಸ್ಯ ತದ್ವಾಕ್ಯಂ ನಿಶಮ್ಯ ಶಕುನಿಸ್ತದಾ। ದುರ್ಯೋಧನಮಿದಂ ಕಾಲೇ ಕರ್ಣೇನ ಸಹಿತೋಽಬ್ರವೀತ್
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಶಕುನಿ, ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕರ್ಣನ ಜೊತೆಗೆ ದುರ್ಮುಖನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಪ್ರವ್ರಾಜ್ಯ ಪಾಣ್ಡವಾನ್ವೀರಾನ್ಸ್ವೇನ ವೀರ್ಯೇಣ ಭಾರತ। ಭುಙ್ಕ್ಷ್ವೇಮಾಂ ಪೃಥಿವೀಮೇಕೋ ದಿವಿ ಶಮ್ಬರಹಾಯಥಾ
ನೀನು ಪಾಂಡವರನ್ನು ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ವನವಾಸಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿ, ಭಾರತ, ಶಂಭರನನ್ನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಜಯಿಸಿದವನಂತೆ, ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಒಬ್ಬನೇ ಆನಂದಿಸು.
ತವಾದ್ಯಪೃಥಿವೀ ರಾಜನ್ನಖಿಲಾ ಸಾಗರಾಮ್ಬರಾ। ಸಪರ್ವತವನಾಕಾರಾ ಸಹಸ್ಥಾವರಜಙ್ಗಮಾ
ಇಂದು, ರಾಜನೇ, ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಸುತ್ತಲಿರುವ ಈ ಭೂಮಿ, ಪರ್ವತಗಳು, ಕಾಡುಗಳು, ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮಗಳೊಂದಿಗೆ, ನಿನ್ನ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರ ಆಳ್ವಿಕೆಗೆ ಬಂದಿದೆ.
ಪ್ರಾಚ್ಯಾಶ್ಚ ದಾಕ್ಷಿಣಾತ್ಯಾಶ್ಚ ಪತೀಚ್ಯೋದೀಚ್ಯವಾಸಿನಃ। ಕೃತಾಃ ಕರಪ್ರದಾಃ ಸರ್ವೇ ರಾಜಾನಸ್ತೇ ನಾರಾಧಿಪ
ಪೂರ್ವ, ದಕ್ಷಿಣ, ಪಶ್ಚಿಮ, ಉತ್ತರದ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರು ಈಗ ನಿನಗೆ ಬದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ, ಮಾನವರ ರಾಜನೇ.
ಯಾ ಹಿ ಸಾ ದೀಪ್ಯಮಾನೇವ ಪಾಣ್ಡವಾನ್ಭಜತೇ ಪುರಾ। ಸಾಽದ್ಯಲಕ್ಷ್ಮೀಸ್ತ್ವಯಾ ರಾಜನ್ನವಾಪ್ತಾ ಭ್ರಾತೃಭಿಃ ಸಹ
ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ್ದ ಆ ಮಹಾ ಐಶ್ವರ್ಯ, ರಾಜನೇ, ಈಗ ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಬಂದಿದೆ.
ಇನ್ದ್ರಪ್ರಸ್ಥಗತೇ ಯಾಂ ತಾಂ ದೀಪ್ಯಮಾನಾಂ ಯುಧಿಷ್ಠಿರೇ। ಅಪಶ್ಯಾಮ ಶ್ರಿಯಂ ರಾಜನ್ಸುಚಿರಂ ಶೋಕಕರ್ಶಿತಾಃ
ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಇಂದ್ರಪ್ರಸ್ಥದಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ, ನಾವು ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಬಹುಕಾಲ ನೋಡಿದ್ದೆವು, ರಾಜನೇ, ಆದರೆ ನಾವು ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದೆವು.
ಸಾ ತು ಬುದ್ಧಿಬಲೇನೇಯಂ ರಾಜ್ಞಸ್ತಸ್ಮಾತ್ತಥಾವಿಧಾತ್। ತ್ವಯಾಕ್ಷಿಪ್ತಾ ಮಹಾಬಾಹೋ ದೀಪ್ಯಮಾನೇವ ದೃಶ್ಯತೇ
ಆದರೆ ಈಗ, ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಆ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ನೀನು ಪಡೆದು, ಅದು ನಿನ್ನದಾಗಿರುವಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ.
ತಥೈವ ತವ ರಾಜೇನ್ದ್ರರಾಜಾನಃ ಪರವೀರಹನ್। ಶಾಸನೇಽಧಿಷ್ಠಿತಾಃ ಸರ್ವೇಕಿಂ ಕುರ್ಮ ಇತಿ ವಾದಿನಃ
ಹಾಗೆಯೇ, ರಾಜಾಧಿರಾಜನೇ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವ ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರು ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಗೆ ಒಳಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ; 'ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?' ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.
ತೇ ವಯಂ ಪೃಥಿವೀ ರಾಜನ್ನಿಖಿಲಾ ಸಾಗರಾಮ್ಬರಾ। ಸಪರ್ವತವನಾ ದೇವೀ ಸಗ್ರಾಮನಗರಾಕರಾ
ಹೀಗಾಗಿ, ರಾಜನೇ, ನಾವು ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಸುತ್ತಲಿರುವ ಭೂಮಿಯನ್ನು, ಪರ್ವತ, ಕಾಡು, ಸೇನೆ, ಊರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೊಂದಿದ್ದೇವೆ.
ನಾನಾವನೋದ್ದೇಶವತೀ ಪತ್ತನೈರುಪಶೋಭಿತಾ। `ನಾನಾಜನಪದಾಕೀರ್ಣಾ ಸ್ಫೀತರಾಷ್ಟ್ರಾ ಮಹಾಹಲಾ
ನಾನಾ ಕಾಡುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಕೋಟೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ವಿವಿಧ ಜನಪದಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ, ಶ್ರೀಮಂತ ರಾಜ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಧಾನ್ಯದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧವಾಗಿದೆ ಭೂಮಿ.
ನನ್ದ್ಯಮಾನೋ ದ್ವಿಜೈ ರಾಜನ್ಭಾಸಿ ನಕ್ಷತ್ರರಾಡಿವ। ಪೌರುಷಾದ್ದಿವಿ ದೇವೇಷು ಭ್ರಾಜಸೇ ರಶ್ಮಿವಾನಿವ
ದ್ವಿಜರಿಂದ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆದ ರಾಜನೇ, ನೀನು ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ರಾಜನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ; ದೇವತೆಗಳ ನಡುವೆ ನಿನ್ನ ಶೌರ್ಯದಿಂದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತೀಯೆ.
ರುದ್ರೈರಿವ ಯಮೋ ರಾಜಾ ಮರುದ್ಭಿರಿವ ವಾಸವಃ। ಕುರುಭಿಸ್ತ್ವಂ ವೃತೋ ರಾಜನ್ಭಾಸಿ ನಕ್ಷತ್ರರಾಡಿವ
ರುದ್ರರ ನಡುವೆ ಯಮನು ಹೇಗೋ, ಮರುತ್ಗಳ ನಡುವೆ ಇಂದ್ರನು ಹೇಗೋ, ಕುರುಗಳ ನಡುವೆ ನೀನು, ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಬಂಧುಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಲಿದ್ದು, ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ರಾಜನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತೀಯೆ.
ಯೈಃ ಸ್ಮ ತೇ ನಾದ್ರಿಯೇತಾಜ್ಞಾ ನ ಚ ಯೇ ಶಾಸನೇ ಸ್ಥಿತಾಃ। ಪಶ್ಯಾಮಸ್ತಾಞ್ಶ್ರಿಯಾ ಹೀನಾನ್ಪಾಣ್ಡವಾನ್ವನವಾಸಿನಃ
ನೀನು ಹಿಂದೆ ಅವರ ಮಾತು ಕೇಳದೆ, ಆಜ್ಞೆ ಪಾಲಿಸದೆ ಇದ್ದ ಪಾಂಡವರು, ಈಗ ಶ್ರೀಹೀನರಾಗಿದ್ದು, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡು.
ಶ್ರೂಯತೇ ಹಿ ಮಹಾರಾಜಸರೋ ದ್ವೈತವನಂ ಪ್ರತಿ। ವಸನ್ತಃ ಪಾಣ್ಡವಾಃ ಸಾರ್ಧಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈರ್ವನವಾಸಿಭಿಃ
ಮಹಾರಾಜ, ಪಾಂಡವರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳ ಜೊತೆ ದ್ವೈತವನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎಂಬುದು ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ.
ಸಪ್ರಯಾಹಿ ಮಹಾರಾಜ ಶ್ರಿಯಾ ಪರಮಯಾ ಯುತಃ। ತಾಪಯನ್ಪಾಣ್ಡುಪುತ್ರಾಂಸ್ತ್ವಂ ರಶ್ಮಿವಾನಿವ ತೇಜಸಾ
ಮಹಾರಾಜ, ನೀನು ಪರಮ ಶ್ರೀಯುತನಾಗಿ ಹೊರಡು, ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಬಿಸಿಲು ಹಾಕುವಂತೆ, ನೀನು ಪಾಂಡುಪುತ್ರರನ್ನು ನಿನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂಕಟಪಡಿಸು.
ಸ್ತಿತೋರಾಜ್ಯೇಽಚ್ಯುತಾನ್ರಾಜ್ಯಾಚ್ಛಿಯಾಹೀನಾಞ್ಛ್ರಿಯಾವೃತಃ ಅಸಮೃದ್ಧಾನ್ಸಮೃದ್ಧಾರ್ಥಃ ಪಶ್ಯ ಪಾಣ್ಡುಸುತಾನ್ನೃಪ
ನೀನು ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ಶ್ರೀಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಪಾಂಡುಪುತ್ರರು ಶ್ರೀಹೀನರಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡು; ನೀನು ಸಮೃದ್ಧನಾಗಿರುವಾಗ ಅವರು ದುರ್ಬಲರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಮಹಾಭಿಜನಸಂಪನ್ನಂ ಭದ್ರೇ ಮಹತಿ ಸಂಸ್ಥಿತಮ್। ಪಾಣ್ಡವಾಸ್ತ್ವಾಽಭಿವೀಕ್ಷನ್ತು ಯಯಾತಿಮಿವ ನಾಹುಷಾಂ
ಉತ್ತಮ ವಂಶದವರಾದ ಪಾಂಡವರು, ಭದ್ರೆ, ಈಗ ನೀನನ್ನು ನೋಡಲಿ; ಹೇಗೆ ನಾಹುಷರ ಸಂತಾನ ಯಯಾತಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರೋ ಹಾಗೆ.
ಯಾಂ ಶ್ರಿಯಂ ಸುಹೃದಶ್ಚೈವ ದುರ್ಹೃದಶ್ಚ ವಿಶಾಂಪತೇ। ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಪೌರುಷೈರ್ದೀಪ್ತಾಂ ಸಾ ಸಮರ್ಥಾ ಭವತ್ಯುತ
ರಾಜಾಧಿರಾಜ, ಸ್ನೇಹಿತರೂ ಶತ್ರುಗಳೂ ಪುರುಷಾರ್ಥದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಶ್ರೀಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ಆ ಶ್ರೀಯೇ ನಿಜವಾಗಿ ಫಲವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.