ಆತ್ಮಾನಂ ತಂ ವಿಜಾನೀಹಿ ನಿತ್ಯಂ ತ್ಯಾಗಜಿತಾತ್ಮಕಂ
ಯಾವ ಆತ್ಮನು ಸದಾ ತ್ಯಾಗದಿಂದ ಸ್ವವನ್ನು ಜಯಿಸಿಕೊಂಡಿರುವನೋ, ಅವನನ್ನು ಶಾಶ್ವತನೆಂದು ಅರಿಯು.
ದೇವೋ ಯಃ ಸಂಸ್ಥಿತಸ್ತಸ್ಮಿನ್ನಬ್ಬಿನ್ದುರಿವ ಪುಷ್ಕರೇ। ಕ್ಷೇತ್ರಜ್ಞಂ ತಂ ವಿಜಾನೀಹಿ ನಿತ್ಯಂ ತ್ಯಾಗಜಿತಾತ್ಮಕಂ
ಆ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ದೇವರು, ಹೂವಿನ ಮೇಲಿನ ಹನಿಯಂತೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ. ಅವನನ್ನು, ಅಂದರೆ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಅರಿಯುವವನನ್ನು, ಸದಾ ತ್ಯಾಗದಿಂದ ಸ್ವವನ್ನು ಜಯಿಸಿಕೊಂಡವನಾಗಿಯೇ ತಿಳಿ.
ಜೀವಾತ್ಮಕಂ ವಿಜಾನೀಹಿ ರಜಃ ಸತ್ವಂ ತಮಸ್ತಥಾ। ಜೀವಮಾತ್ಮಗುಣಂ ವಿದ್ಧಿ ತಥಾಽಽತ್ಮಾನಂ ಪರಾತ್ಮಕಂ
ಜೀವಾತ್ಮನು ರಜಸ್ಸು, ಸತ್ವ, ತಮಸ್ಸುಗಳಾದ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದಾನೆಂದು ತಿಳಿ. ಜೀವನು ಆತ್ಮದ ಗುಣ, ಆತ್ಮನು ಪರಮಾತ್ಮ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
ಅಚೇತನಂ ಜೀವಗುಣಂ ವದನ್ತಿ ಸಚೇಷ್ಟತೇ ಚೇಷ್ಟಯತೇ ಚ ಸರ್ವಮ್। ತತಃ ಪರಂ ಕ್ಷೇತ್ರವಿದೋ ವದನ್ತಿ ಪ್ರಾಕಲ್ಪಯದ್ಯೋ ಭುವನಾನಿ ಸಪ್ತ
ಜೀವನ ಗುಣವನ್ನು ಜಡವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೂ ಅದು ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದರಾಚೆಗೆ, ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ಅರಿಯುವವರು, ಏಳು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಮೊದಲೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಏಷ ಸರ್ವೇಷು ಭೂತೇಷು ಭೂತಾತ್ಮಾ ನ ಪ್ರಕಾಶತೇ। ದೃಶ್ಯತೇ ತ್ವಗ್ರ್ಯಯಾ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಸೂಕ್ಷ್ಮಯಾ ಜ್ಞಾನವೇದಿಭಿಃ
ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಲ್ಲಿರುವ ಆತ್ಮನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ಜ್ಞಾನದಿಂದ, ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬುದ್ಧಿಯವರು ಮಾತ್ರ ಅವನನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ.
ಚಿತ್ತಸ್ಯ ಹಿ ಪ್ರಸಾದೇನ ಹನತಿ ಕರ್ಮ ಶುಭಾಶುಭಮ್। ಪ್ರಸನ್ನಾತ್ಮಾತ್ಮನಿ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ಸುಖಮನನ್ತ್ಯಮಶ್ನುತೇ
ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತಿಯಾದಾಗ, ಒಳ್ಳೆಯದು ಕೆಟ್ಟದು ಎಂಬ ಎಲ್ಲ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಬಹುದು. ಆತ್ಮವನ್ನು ಶಾಂತಗೊಳಿಸಿ ಅದರಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದರೆ, ಅನಂತವಾದ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಲಕ್ಷಣಂ ತು ಪ್ರಸಾದಸ್ಯ ಯಥಾ ತೃಪ್ತಃ ಸುಖಂ ಸ್ವಪೇತ್। `ಸುಖದುಃಖೇ ಹಿ ಸಂತ್ಯಜ್ಯ ನಿರ್ದ್ವನ್ದ್ವೋ ನಿಷ್ಪರಿಗ್ರಹಃ'। ನಿವಾತೇ ವಾ ಯಥಾ ದೀಪೋ ದೀಪ್ಯೇತ್ಕುಶಲದೀಪಿತಃ
ಶಾಂತಿಯ ಲಕ್ಷಣವೆಂದರೆ, ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಸಂತೋಷವಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸುವಂತೆ. ಸುಖ ದುಃಖ ಎರಡನ್ನೂ ತೊರೆದು, ದ್ವಂದ್ವಗಳಿಲ್ಲದೆ, ಆಸೆಪಾಶವಿಲ್ಲದೆ, ಗಾಳಿಯಿಲ್ಲದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ದೀಪವು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಹೊತ್ತಿರುವಂತೆ, ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುವುದು.
ಪೂರ್ವರಾತ್ರೇಽಪರೇ ಚೈವ ಯುಞ್ಜಾನಃ ಸತತಂ ಮನಃ। ಲಧ್ವಾಹಾರೋ ವಿಶುದ್ಧಾತ್ಮಾ ಪಶ್ಯತ್ಯಾತ್ಮಾನಮಾತ್ಮನಿ
ಹಗಲಿರುಳು ಎರಡರಲ್ಲಿಯೂ ಸದಾ ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ಅಲ್ಪ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿದವನು ತನ್ನಲ್ಲೇ ಆತ್ಮವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ.
ಪ್ರದೀಪ್ತೇನೇವ ದೀಪೇನ ಮನೋದೀಪೇನ ಪಶ್ಯತಿ। ದೃಷ್ಟ್ವಾಽಽತ್ಮಾನಂ ನಿರಾತ್ಮಾನಂ ಸ ತದಾ ವಿಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ
ಹತ್ತಿದ ದೀಪದಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಿದಂತೆ, ಮನಸ್ಸಿನ ದೀಪದಿಂದ ಆತ್ಮವನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು. ಆತ್ಮವನ್ನು ನಿರಾತ್ಮವೆಂದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಾಗ, ಅವನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಸರ್ವೋಪಾಯೈಸ್ತು ಲೋಭಸ್ ಕ್ರೋಧಸ್ಯ ಚ ವಿನಿಗ್ರಹಃ। ಏತತ್ಪವಿತ್ರಂ ಯಞ್ಜ್ಞಾನಂ ತಪೋ ವೈ ಸಂಕ್ರಮೋ ಮತಃ
ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದಲೂ ಲೋಭ ಹಾಗೂ ಕ್ರೋಧವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದು, ಇದನ್ನು ಶುದ್ಧವಾದ ಜ್ಞಾನ, ಸತ್ಯವಾದ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ನಿಯಮವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.
ನಿತ್ಯಂ ಕ್ರೋಧಾತ್ತಪೋ ರಕ್ಷೇನ್ಛ್ರಿಯಂ ರಕ್ಷೇಚ್ಚ ಮತ್ಸರಾತ್। ವಿದ್ಯಾಂ ಮಾನಾಪಮಾನಾಭ್ಯಾಮಾತ್ಮಾನಂ ತು ಪ್ರಮಾದತಃ
ಯಾವಾಗಲೂ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಕ್ರೋಧದಿಂದ, ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಹಸಿಯದಿಂದ, ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಅಪಮಾನದಿಂದ, ಮತ್ತು ಸ್ವವನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷ್ಯದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.
ಆನೃಶಂಸ್ಯಂ ಪರೋ ಧರ್ಮಃ ಕ್ಷಮಾ ಚ ಪರಮಂ ಬಲಮ್। ಆತ್ಮಜ್ಞಾನಂ ಪರಂ ಜ್ಞಾನಂ ಪರಂ ಸತ್ಯವ್ರತವ್ರತಮ್
ದಯೆಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಧರ್ಮ, ಕ್ಷಮೆಯೇ ಪರಮ ಬಲ. ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಜ್ಞಾನ, ಸತ್ಯವ್ರತವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವ್ರತ.
ಸತ್ಯಸ್ ವಚನಂ ಶ್ರೇಯಃ ಸತ್ಯಂ ಜ್ಞಾನಂ ಹಿತಂ ಭವೇತ್। ಯದ್ಬೂತಹಿತಮತ್ಯನ್ತಂ ತದ್ವೈ ಸತ್ಯಂ ಪರಂ ಮತಮ್
ಸತ್ಯವಾದ ಮಾತು ಅತ್ಯುತ್ತಮ. ಸತ್ಯವೇ ಜ್ಞಾನ, ಸತ್ಯವೇ ಹಿತಕರ. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಹಿತವಾದದ್ದೇ ಪರಮ ಸತ್ಯವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಯಸ್ ಸರ್ವೇ ಸಮಾರಮ್ಭಾ ನಿರಾಶೀರ್ಬನ್ಧನಾಃ ಸದಾ। ತ್ಯಾಗೇ ಯಸ್ ಹುತಂ ಸರ್ವಂ ಸ ತ್ಯಾಗೀ ಸ ಚ ಬುದ್ಧಿಮಾನ್
ಯಾರ ಕಾರ್ಯಗಳೆಲ್ಲವೂ ಯಾವಾಗಲೂ ಆಸೆ ಮತ್ತು ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿವೆಯೋ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಾಗವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸುವವನು, ಅವನೇ ನಿಜವಾದ ತ್ಯಾಗಿಯೂ ಜ್ಞಾನಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.
ಯದಾ ನ ಗುರುತಾಂ ಚೈನಂ ಚ್ಯಾವಯೇದುಪಪಾದಯನ್। ತಂ ವಿದ್ಯಾದ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಯೋಗಮಯೋಗಂ ಯೋಗಸಂಜ್ಞಿತಮ್
ಯಾವಾಗ ಭಾರವೂ ಚಂಚಲತೆಯೂ ಅವನನ್ನು ಕೆಡವುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವನನ್ನು ಯೋಗದಲ್ಲಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆಂದು ತಿಳಿ; ಅದು ಯೋಗ ಮತ್ತು ಅಯೋಗ ಸ್ಥಿತಿಯೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
ನ ಹಿಂಸ್ಯಾತ್ಸರ್ವಭೂತಾನಿ ಮೈತ್ರಾಯಣಗತಶ್ಚರೇತ್। ನೇದಂ ಜೀವಿತಮಾಸಾದ್ಯವೈರಂ ಕುರ್ವೀತ ಕೇನಚಿತ್
ಯಾವ ಜೀವಿಗೂ ಹಾನಿ ಮಾಡಬಾರದು, ಎಲ್ಲರೊಡನೆ ಸ್ನೇಹಭಾವದಿಂದ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಈ ಮಾನವ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ ಯಾರ ಮೇಲೂ ವೈರಾಗ್ರಹಿಸಬಾರದು.
ಆಕಿಂಚನ್ಯಂ ಸುಸಂತೋಷೋ ನಿರಾಶಿತ್ವಮಚಾಪಲಮ್। ಏತದೇವ ಪರಂ ಜ್ಞಾನಂ ಸದಾತ್ಮಜ್ಞಾನಮುತ್ತಮಮ್
ಪರಮ ಆಸ್ತಿ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು, ಪರಿಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತಿ, ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು, ಚಂಚಲತೆ ಇಲ್ಲದಿರುವುದು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಪರಮ ಜ್ಞಾನ, ಸದಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ.
ಪರಿಗ್ರಹಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಭವೇದ್ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಯತವ್ರತಃ। ಅಶೋಕಂ ಸ್ಥಾನಮಾಶ್ರಿತ್ ನಿಶ್ಚಲಂ ಪ್ರೇತ್ಯ ಚೇಹ ಚ
ಎಲ್ಲ ಆಸ್ತಿಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟು, ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ದುಃಖವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿ, ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಅಚಲವಾಗಿರಬೇಕು.
ತಪೋನಿತ್ಯೇನ ದಾನ್ತೇನ ಮುನಿನಾ ಸಂಯತಾತ್ಮನಾ। ಅಜಿತಂ ಜೇತುಕಾಮೇನ ಭಾವ್ಯಂ ಸಙ್ಗೇಷ್ವಸಙ್ಗಿನಾ
ಯಾವನು ಸದಾ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿತದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಗೆಲ್ಲಲಾಗದುದನ್ನು ಗೆಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಬಂಧಗಳ ಮಧ್ಯೆಯೂ ಯಾವುದೇ ಆಸಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದದೆ ಇರಬೇಕು.
ಗುಣಾಗುಣಮನಾಸಙ್ಗಮೇಕಕಾರ್ಯಮನನ್ತರಮ್। ಏತತ್ತದ್ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ವೃತ್ತಮಾಹುರೇಕಪದಂ ಸುಖಮ್
ಗುಣ ಮತ್ತು ದೋಷ ಎರಡನ್ನೂ ಸಮಾನವಾಗಿ ನೋಡುವುದು, ಒಂದೇ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೇಂದ್ರೀಕರಿಸುವುದು—ಇವುಗಳನ್ನೇ ಬ್ರಹ್ಮನ ನಡವಳಿಕೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಇದು ಸುಖಕ್ಕೆ ಒಡೆಯುವ ಏಕಮಾರ್ಗ.
ಪರಿತ್ಯಜತಿ ಯೋ ದುಃಖಂ ಸುಖಂ ಚಾಪ್ಯುಭಯಂ ನರಃ। ಬ್ರಹ್ಮ ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ಸೋತ್ಯನ್ತಮಾಸಙ್ಗಂ ಚ ನ ಗಚ್ಛತಿ
ಯಾವನು ದುಃಖವನ್ನೂ ಸುಖವನ್ನೂ ಎರಡನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ ಯಾವುದೇ ಆಸಕ್ತಿಗೆ ಒಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಯಥಾಶ್ರುತಮಿದಂ ಸರ್ವಂ ಸಮಾಸೇನ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ। ಏತತ್ತೇ ಸರ್ವಮಾಖ್ಯಾತಂ ಕಿಂ ಭೂಯಃ ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಸಿ
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ಇನ್ನೂ ಏನು ಕೇಳಬೇಕೆಂದು ನೀನು ಬಯಸುತ್ತೀಯೋ ಹೇಳು.
ಏವಂ ಸಂಕಥಿತೇ ಕೃತ್ಸ್ನೇ ಮೋಕ್ಷಧರ್ಮೇ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ। ದೃಢಪ್ರೀತಮನಾ ವಿಪ್ರೋ ಧರ್ಮವ್ಯಾಧಮುವಾಚ ಹ
ಈ ರೀತಿ ಮುಕ್ತಿಯ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ ಬಳಿಕ, ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು, ಹೃದಯಪೂರ್ವಕ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಧರ್ಮವ್ಯಾಧನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ನ್ಯಾಯಯುಕ್ತಮಿದಂ ಸರ್ವಂ ಭವತಾ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಮ್। ನ ತೇಽಸ್ತ್ಯವಿದಿತಂ ಕಿಂಚಿದ್ಧರ್ಮೇಷ್ವಭಿಸಮೀಕ್ಷ್ಯತೇ
ನೀನು ಹೇಳಿದ ಎಲ್ಲವೂ ನ್ಯಾಯಸಮ್ಮತವಾಗಿದೆ; ಧರ್ಮದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಏನೂ ತಿಳಿಯದಿರುವುದೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ನನಗೆ ತೋರುತ್ತದೆ.
ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಂ ಮಮ ಯೋ ಧರ್ಮಸ್ತಂ ಚ ಪಶ್ಯ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ। ಯೇನ ಸಿದ್ಧಿರಿಯಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಮಯಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಪುಙ್ಗವ
ನನ್ನೆದುರಲ್ಲೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುವ ಧರ್ಮವನ್ನು ನೀನು ನೋಡು, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ಇದರ ಮೂಲಕ ನಾನು ಈ ಸಾಧನೆಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.
ಉತ್ತಿಷ್ಠ ಭಗವನ್ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಪ್ರವಿಶ್ಯಾಭ್ಯನ್ತರಂ ಗೃಹಮ್। ದ್ರಷ್ಟುಮರ್ಹಸಿ ಧರ್ಮಜ್ಞ ಮಾತರಂ ಪಿತರಂ ಚ ಮೇ
ಎಚ್ಚರವಾಗಿ ಎದ್ದು ಒಳಗಿರುವ ಮನೆಗೆ ಬೇಗ ಬಾ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿತವನೇ, ನನ್ನ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ತಂದೆಯನ್ನು ನೀನು ನೋಡಬೇಕು.
ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಸ ಪ್ರವಿಶ್ಯಾಥ ದದರ್ಶ ಪರಮಾರ್ಚಿತಮ್। ಸೌಧಂ ಹೃದ್ಯಂ ಚತುಃಶಾಲಮತೀವ ಚ ಮನೋರಮಮ್
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹರ್ಷವನ್ನು ಕೊಡುವ, ನಾಲ್ಕು ಹಾಲ್ಗಳಿರುವ, ಬಹಳ ಸುಂದರವಾದ ಮನೆ ನೋಡಿದನು.
ದೇವತಾಗೃಹಸಂಕಾಶ ದೈವತೈಶ್ಚ ಸುಪೂಜಿತಮ್। ಶಯನಾಸನಸಂಬಾಧಂ ಗನ್ಧೈಶ್ಚ ಪರಮೈರ್ಯುತಮ್
ಆ ಮನೆ ದೇವತೆಗಳ ಮನೆಗೆ ಹೋಲುವಂತಿತ್ತು, ದೇವತೆಗಳೇ ಬಂದು ಪೂಜಿಸಿದ್ದಂತೆ, ಅದರಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಹಾಸಿಗೆ-ಕುರ್ಚಿಗಳಿದ್ದವು ಮತ್ತು ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು.
ತತ್ರಶುಕ್ಲಾಮ್ಬರಧರೌ ಪಿತರಾವಸ್ಯ ಪೂಜಿತೌ। ಕೃತಾಹಾರೌ ತು ಸಂತುಷ್ಟಾವುಪವಿಷ್ಟೌ ವರಾಸನೇ
ಅಲ್ಲಿ, ಆತನ ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಶ್ವೇತವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಊಟ ಮಾಡಿ ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ, ಉತ್ತಮ ಆಸನಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು.
ತಸ್ಯ ವ್ಯಾಧಸ್ಯ ಪಿತರೌ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಸಂದದರ್ಶ ಹ'। ಧರ್ಮವ್ಯಾಧಸ್ತು ತೌ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪಾದೇಷು ಶಿರಸಾಽಪತತ್
ಆ ಧರ್ಮವ್ಯಾಧನ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯನ್ನು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನೋಡಿದನು; ಧರ್ಮವ್ಯಾಧನು ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ ತಲೆಯನ್ನು ಅವರ ಕಾಲಿಗೆ ಬಾಗಿಸಿದನು.