ನ ಮ್ರಿಯೇಯುರ್ನ ಜೀರ್ಯೈಯುಃ ಸರ್ವೇ ಸ್ಯುಃ ಸರ್ವಕಾಮಿಕಾಃ। ನಾಪ್ರಿಯಂ ಪ್ರತಿಪಶ್ಯೇಯುರ್ವಿಧಿಶ್ಚ ಯದಿ ನೋ ಭವೇತ್
ವಿಧಿಯೆಂಬುದು ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಯಾರೂ ಸಾಯುವುದೂ, ಹಳೆಯಾಗುವುದೂ ಇರದು. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳು ಪೂರ್ತಿ ಆಗುತ್ತವೆಯೂ, ಯಾರಿಗೂ ಅಪ್ರೀತಿಯೆನಿಸುವುದು ಸಂಭವಿಸದು.
ಉಪರ್ಯುಪರಿ ಲೋಕಸ್ಯ ಸರ್ವೋ ಗನ್ತುಂ ಸಮೀಹತೇ। ಯತತೇ ಚ ಯಥಾಥಕ್ತಿ ನ ಚ ತದ್ವರ್ತತೇ ತಥಾ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಾರೆ. ತಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಶ್ರಮಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಅವರ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ನಡೆಯದು.
ಬಹವಃ ಸಂಪ್ರದೃಶ್ಯನ್ತೇ ತುಲ್ಯನಕ್ಷತ್ರಮಙ್ಗಲಾಃ। ಮಹತ್ತು ಫಲವೈಷಮ್ಯಂ ದೃಶ್ಯತೇ ಕರ್ಮಸಿದ್ಧಿಷು
ಅದೇ ನಕ್ಷತ್ರ, ಅದೇ ಶುಭಸೂಚನೆಗಳು ಇದ್ದರೂ ಅನೇಕ ಜನರು ಬೇರೆಯಾದ ಫಲಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾರೆ. ಕರ್ಮಫಲದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ.
ನ ಕೇಚಿದೀಶತೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಸ್ವಯಂಗ್ರಾಹ್ಯಸ್ಯ ಸತ್ತಮ। ಕರ್ಮಣಾಂ ಪ್ರಾಕೃತಾನಾಂ ವೈ ಇಹ ಸಿದ್ಧಿಃ ಪ್ರದೃಶ್ಯತೇ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ತಾವು ಪಡೆಯಬೇಕಾದುದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಸಾಮಾನ್ಯ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲವೂ ಅನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿಯೇ ಕಾಣುತ್ತದೆ.
ತಥಾ ಶ್ರುತಿರಿಯಂಬ್ರಹ್ಮಞ್ಜೀವಃ ಕಿಲ ಸನಾತನಃ। ಶರೀರಮಧ್ರುವಂ ಲೋಕೇ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಪ್ರಾಣಿನಾಮಿಹ
ಹೀಗೆ ಕೇಳಲಾಗಿದೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಆತ್ಮವು ಶಾಶ್ವತವಾದುದು. ಆದರೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ದೇಹವು ನಾಶವಾಗುವದು.
ವಧ್ಯಮಾನೇ ಶರೀರೇ ತು ದೇಹನಾಶೋ ಭವತ್ಯುತ। ಜೀವಃ ಸಂಕ್ರಮತೇಽನ್ಯತ್ರಕರ್ಮಬನಧನಿಬನ್ಧನಃ
ದೇಹವನ್ನು ಕೊಂದಾಗ, ದೇಹವೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಆತ್ಮನು ಕರ್ಮದ ಬಂಧನದಿಂದ ಬೇರೆಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಕಥಂ ಧರ್ಮವಿದಾಂಶ್ರೇಷ್ಠ ಜೀವೋ ಭವತಿ ಶಾಶ್ವತಃ। ಏತದಿಚ್ಛಾಮ್ಯಹಂ ಜ್ಞಾತುಂ ತತ್ತ್ವೇನ ವದತಾಂವರ
ಧರ್ಮವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆತ್ಮ ಯಾವ ರೀತಿ ಶಾಶ್ವತವಾಗುತ್ತದೆ? ಇದನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ, ಮಹಾನುಭಾವನೇ.
ನ ಜೀವನಾಶೋಸ್ತಿ ಹಿ ದೇಹಭೇದೇ ಮಿಥ್ಯೈತದಾಹುರ್ಮ್ರಿಯತೀತಿ ಮೂಢಾಃ। ಜೀವಸ್ತು ದೇಹಾನ್ತರಿತಃ ಪ್ರಯಾತಿ ದಶಾರ್ಧತೈವಾಸ್ ಶರೀರಭೇದಃ
ದೇಹ ನಾಶವಾದಾಗ ಆತ್ಮ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. 'ಅವನು ಸತ್ತನು' ಎಂದು ಮೂಢರು ಹೇಳುವುದು ಸುಳ್ಳು. ಆತ್ಮ ದೇಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಮೇಲೆ, ನಾಶವಾಗುವುದು ದೇಹವೇ.
ಅನ್ಯೋ ಹಿ ನಾಶ್ನಾತಿ ಕೃತಂ ಹಿ ಕರ್ಮ ಮನುಷ್ಯಲೋಕೇ ಮನುಜಸ್ ಕಶ್ಚಿತ್। ಯತ್ತೇನ ಕಿಂಚಿದ್ಧಿ ಕೃತಂಹಿ ಕರ್ಮ ತದಶ್ನುತೇ ನಾಸ್ತಿ ಕೃತಸ್ಯ ನಾಶಃ
ಯಾರೂ ಬೇರೆ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕರ್ಮವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾವುದು ತಾನೇ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮವೋ ಅದನ್ನು ತಾನೇ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು. ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮವು ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಸುಪುಣ್ಯಶೀಲಾ ಹಿ ಭವನ್ತಿ ಪುಣ್ಯಾ ನರಾಧಮಾಃ ಪಾಪಕೃತೋ ಭವನ್ತಿ। ನರೋಽನುಯಾತಸ್ತ್ವಿಹ ಕರ್ಮಭಿಃ ಸ್ವೈ- ಸ್ತತಃ ಸಮುತ್ಪದ್ಯತಿ ಭಾವಿತಸ್ತೈಃ
ಉತ್ತಮ ನಡತೆಯವರು ಪುಣ್ಯವಂತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಪಾಪಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವವರು ಅಧೋಗತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಕರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಅದರಿಂದ ರೂಪುಗೊಂಡಂತೆ ಜನ್ಮ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಕಥಂ ಸಂಭವತೇ ಯೋನೌ ಕಥಂ ವಾ ಪುಣ್ಯಪಾಪಯೋಃ। ಜಾತೀಃ ಪುಣ್ಯಾ ಹ್ಯಪುಣ್ಯಾಶ್ ಕಥಂ ಗಚ್ಛತಿ ಸತ್ತಮ
ಜನನವು ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ? ಪುಣ್ಯ ಮತ್ತು ಪಾಪ ಹೇಗೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತವೆ? ಶುಭ ಮತ್ತು ಅಶುಭ ಜನ್ಮಗಳು ಹೇಗೆ ಸಂಭವಿಸುತ್ತವೆ, ಮಹಾತ್ಮನೇ?
ಗರ್ಭಾಧಾನಸಮಾಯುಕ್ತಂ ಕರ್ಮೇದಂ ಸಂಪ್ರದೃಶ್ಯತೇ। ಸಮಾಸೇನ ತು ತೇ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ
ಈ ಕರ್ಮವು ಗರ್ಭಧಾರಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ ಎಂದು ಕಾಣಬಹುದು. ಆದರೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ನಾನು ಇದನ್ನು ಸಣ್ಣವಾಗಿ ಮತ್ತು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಯಥಾ ಸಂಭೃತಸಂಭಾರಃ ಪುನರೇವ ಪ್ರಜಾಯತೇ। ಶುಭಕೃಚ್ಛುಭಯೋನೀಷು ಪಾಪಕೃತ್ಪಾಪಯೋನಿಷು
ಹೆಚ್ಚು ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವರು ಶುಭಯುಕ್ತ ಗರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ, ಕೆಟ್ಟ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವರು ಕೆಟ್ಟ ಗರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ; ಹೇಗೆಂದರೆ, ಒಬ್ಬನು ಬೇಕಾದ ಸಾಮಗ್ರಿಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದಂತೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.
ಶುಭೈಃ ಪ್ರಯೋಗೈರ್ದೇವತ್ವಂವ್ಯಾಮಿಶ್ರೈರ್ಮಾನುಷೋ ಭವೇತ್। ಮೋಹನೀಯೈರ್ವಿಯೋನೀಷು ತ್ವಧೋಗಾಮೀ ಚ ಕಿಲ್ಬಿಷೈಃ
ಪರಿಶುದ್ಧ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ದೇವತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು; ಮಿಶ್ರವಾದ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಮಾನವನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಬಹುದು; ಮೋಹಮಯ ಹಾಗೂ ಪಾಪಕರ ಕೆಲಸಗಳಿಂದ ಕೆಳಗಿನ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಜಾತಿಮೃತ್ಯುಜರಾದುಃಖೈಃ ಸತತಂ ಸಮಭಿದ್ರುತಃ। ಸಂಸಾರೇ ಪಚ್ಯಮಾನಶ್ಚ ದೋಷೈರಾತ್ಮಕೃತೈರ್ನರಃ
ಜನನ, ಮರಣ ಮತ್ತು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯದಿಂದ ಆಗುವ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಬಾಧೆಪಡುವವನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ತನ್ನದೇ ತಪ್ಪುಗಳಿಂದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದ ಸಂಕಟಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಕುದಿಯುತ್ತಾನೆ.
ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನಿಸಹಸ್ರಾಣಿ ಗತ್ವಾ ನರಕಮೇವ ಚ। ಜೀವಾಃ ಸಂಪರಿವರ್ತನ್ತೇ ಕರ್ಮಬನ್ಧನಿಬನ್ಧನಾಃ
ಸತ್ತವರು ಸಾವಿರಾರು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಪಡೆದು ನರಕವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಕರ್ಮದ ಬಂಧನದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಜನ್ತುಸ್ತು ಕರ್ಮಭಿಸ್ತೈಸ್ತೈಃ ಸ್ವಕೃತೈಃ ಪ್ರೇತ್ಯ ದುಃಖಿತಃ। ತದ್ದುಃಖಪ್ರತಿಘಾತಾರ್ಥಮಪುಣ್ಯಾಂ ಯೋನಿಮಾಪ್ನುತೇ
ಪ್ರಾಣಿ ತನ್ನ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಸತ್ತಮೇಲೆ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸಿ, ಆ ದುಃಖವನ್ನು ತಡೆಯಲು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ದುಃಖಕರ ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ತತಃ ಕರ್ಮ ಸಮಾದತ್ತೇ ಪುನರನ್ಯನ್ನವಂ ಬಹು। ಪಚ್ಯತೇ ತು ಪುನಸ್ತೇನ ಭುಕ್ತ್ವಾಽಪಥ್ಯಮಿವಾತುರಃ
ನಂತರ ಅವನು ಹೊಸ ಹೊಸ ಅನೇಕ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು, ಮತ್ತೆ ಅವುಗಳಿಂದ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಇದು ರೋಗಿಯು ಅಹಿತಕರವಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿಂದಂತೆ.
ಅಜಸ್ರಮೇವ ದುಃಖಾರ್ತೋಽದುಃಖಿತಃ ಸುಖಿಸಂಜ್ಞಿತಃ। ತತೋ ನಿವೃತ್ತಬನ್ಧತ್ವಾತ್ಕರ್ಮಣಾಮುದಯಾದಪಿ
ಯಾವಾಗಲೂ ದುಃಖದಿಂದ ಬಾಧೆಪಡುವವನಾದರೂ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದುಃಖವಿಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಸುಖಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಕರ್ಮದಿಂದ ಬಂಧನವಾಗಿದ್ದರೂ, ಆ ಕರ್ಮ ಮುಗಿದಾಗ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಪರಿಕ್ರಾಮತಿ ಸಂಸಾರೇ ಚಕ್ರವದ್ಬಹುವೇದನಃ। ಸ ಚೇನ್ನಿವೃತ್ತಬನ್ಧಸ್ತು ವಿಶುದ್ಧಶ್ಚಾಪಿ ಕರ್ಮಭಿಃ
ಅವನು ಸಂಸಾರಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಬಹುಬೇಧದ ನೋವುಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ತನ್ನ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧನಾದರೆ—
ತಪೋಯೋಗಸಮಾರಮ್ಭಂ ಕುರುತೇ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ। ಕರ್ಮಭಿರ್ಬಹುಭಿಶ್ಚಾಪಿ ಲೋಕಾನಶ್ನಾತಿ ಕರ್ಮಭಿಃ
ಅವನು ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ಯೋಗವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡು, ಅನೇಕ ಒಳ್ಳೆಯ ಕರ್ಮಗಳಿಂದಲೇ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ.
[ಸ ಚೇನ್ನಿವೃತ್ತಬನ್ಧಸ್ತು ವಿಶುದ್ಧಶ್ಚಾಪಿ ಕರ್ಮಭಿಃ।] ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ಸುಕೃತಾಁಲ್ಲೋಕಾನ್ಯತ್ರಗತ್ವಾ ನ ಶೋಚತಿ
ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧನಾದವನು, ಪುಣ್ಯವಂತರ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಅಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ ದುಃಖಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಪಾಪಂ ಕುರ್ವನಪುಣ್ಯವೃತ್ತಃ ಪುಣ್ಯಸ್ಯಾನ್ತಂ ನ ಗಚ್ಛತಿ। `ಪುಣ್ಯಂ ಕುರ್ವನ್ಪುಣ್ಯವೃತ್ತಃ ಪುಣ್ಯಸ್ಯಾನ್ತಂ ನ ಗಚ್ಛತಿ'। ತಸ್ಮಾತ್ಪುಣ್ಯಂ ಯತೇತ್ಕರ್ತುಂ ವರ್ಜಯೀತ ಚ ಪಾಪಕಮ್
ಪಾಪಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವವನು ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯವನ್ನೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಸದಾಚಾರಿಯು ಪುಣ್ಯಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆದರೆ ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ಅಂತ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಒಬ್ಬನು ಸದಾ ಒಳ್ಳೆಯದನ್ನು ಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ ಯತ್ನಿಸಬೇಕು, ಕೆಟ್ಟದನ್ನು ದೂರವಿಡಬೇಕು.
ಅನಸೂಯುಃ ಕೃತಜ್ಞಶ್ಚ ಕಲ್ಯಾಣಾನ್ಯೇವ ಸೇವತೇ। ಸುಖಾನಿ ಧರ್ಮಮರ್ಥಂ ಚ ಸ್ವರ್ಗಂ ಚ ಲಭತೇ ನರಃ
ಹಿಂಗಾರದಿಲ್ಲದವನೂ, ಕೃತಜ್ಞನೂ ಸದಾ ಶುಭವನ್ನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡು, ಸುಖ, ಧರ್ಮ, ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಸಂಸ್ಕೃತಸ್ಯ ಚ ದಾನ್ತಸ್ ನಿಯತಸ್ಯ ಯತಾತ್ಮನಃ। ಪ್ರಾಜ್ಞಾಸ್ಯಾನನ್ತರಾ ವೃತ್ತಿರಿಹಿ ಲೋಕೇ ಪರತ್ರ ಚ
ಶಾಂತ, ನಿಯಮಿತ ಮತ್ತು ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹ ಹೊಂದಿದವನಿಗೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳ ನಡೆ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಹತ್ತಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
ಸತಾಂ ಧಱ್ಮೇಣ ವರ್ತೇತ ಕ್ರಿಯಾಂ ಶಿಷ್ಟವದಾಚರೇತ್। ಅಸಂಕ್ಲೇಶೇನ ಲೋಕಸ್ಯ ವೃತ್ತಿಂ ಲಿಪ್ಸೇತ ವೈ ದ್ವಿಜಃ
ಒಬ್ಬನು ಸದಾ ಸಜ್ಜನರಂತೆ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕು, ಅವರಂತೆ ವರ್ತನೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಲೋಕಕ್ಕೆ ತೊಂದರೆ ಕೊಡದೆ ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಸಾಗಿಸಬೇಕು.
ಸನ್ತಿ ಹ್ಯಾಗಮವಿಜ್ಞಾನಾಃ ಶಿಷ್ಟಾಃ ಶಾಸ್ತ್ರೇ ವಿಚಕ್ಷಣಾಃ। ಸ್ವಧರ್ಮೇಣ ಕ್ರಿಯಾ ಲೋಕೇ ಕುರ್ವಾಣಾಸ್ತೇ ಹ್ಯಸಂಕರಾಃ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವ, ಶಿಷ್ಟರು, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಇದ್ದಾರೆ; ಅವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ನಡೆದು, ಗೊಂದಲವಿಲ್ಲದೆ ಬದುಕುತ್ತಾರೆ.
ಪ್ರಾಜ್ಞೋ ಧರ್ಮೇಣ ರಮತೇ ಧರ್ಮಂ ಚೈವೋಪಜೀವತಿ। ತಸ್ಮಾದ್ಧರ್ಮಾದವಾಪ್ತೇನ ಧನನ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ
ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸಿ, ಧರ್ಮದಿಂದಲೇ ಜೀವನ ಸಾಗಿಸುತ್ತಾರೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಧರ್ಮದಿಂದಲೇ ಸಂಪಾದಿಸಬೇಕು.
ತಸ್ಯೈವ ಸಿಂಚತೇ ಮೂಲಂ ಗುಣಾನ್ಪಶ್ಯತಿ ಯತ್ರ ವೈ। ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಭವತಿ ಹ್ಯೇವಂ ಚಿತ್ತಂ ಚಾಸ್ಯ ಪ್ರಸೀದತಿ। ಸ ಮಿತ್ರಜನಸಂತುಷ್ಟ ಇಹ ಪ್ರೇತ್ಯ ಚ ನನ್ದತಿ
ಗುಣಗಳು ಇರುವ ಜಾಗದಲ್ಲೇ ಅದರ ಮೂಲ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ; ಹೀಗೆ ಧರ್ಮಾತ್ಮನಾದವನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷ ಪಡುತ್ತಾನೆ, ಸ್ನೇಹಿತರು ಮತ್ತು ಜನರಿಂದ ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಶಬ್ದಂ ಸ್ಪರ್ಶಂ ತಥಾ ರೂಪಂ ಗನ್ಧಾನಿಷ್ಟಾಂಸ್ಚ ಸತ್ತಮ। ಪ್ರಭುತ್ವಂ ಲಭತೇ ಚಾಪಿ ಧರ್ಮಸ್ಯೈತತ್ಫಲಂ ವಿದುಃ
ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಧರ್ಮದ ಫಲವೆಂದರೆ ಶಬ್ದ, ಸ್ಪರ್ಶ, ರೂಪ, ಸುಗಂಧ ಮತ್ತು ಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ಎಂದು ತಿಳಿಯಲಾಗಿದೆ.