ತಿಷ್ಠನ್ಗೃಹೇ ಚೈವ ಮುನಿರ್ನಿತ್ಯಂ ಶುಚಿರಲಂಕೃತಃ। ಯಾವಜ್ಜೀವಂ ದಯಾವಾಂಶ್ ಸರ್ವಪಾಪೈಃ ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ
ಯಾರು ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಇದ್ದು ಸದಾ ಶುದ್ಧವಾಗಿ, ಸೊಬಗಿನಿಂದ, ಜೀವನಪೂರ್ತಿ ದಯಾಳುವಾಗಿ ಇರುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ನ ಹಿ ಪಾಪಾನಿ ಕರ್ಮಾಣಿ ಶುದ್ಧ್ಯನ್ತ್ಯನಶನಾದಿಭಿಃ। ಸೀದತ್ಯನಶನಾದೇವ ಮಾಂಸಶೋಣಿತಲೇಪನಃ
ಪಾಪಗಳು ಉಪವಾಸದಿಂದ ಅಥವಾ ಇತರ ಹಿಂಸೆಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧವಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಉಪವಾಸದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ರಕ್ತದಿಂದ ದೇಹವನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಿದವನು ಕೇವಲ ಕಷ್ಟಪಡುವನು.
ಅಜ್ಞಾತಂ ಕರ್ಮ ಕೃತ್ವಾ ಚ ಕ್ಲೇಶೋ ನಾನ್ಯತ್ಪ್ರಹೀಯತೇ। ನಾಗ್ನಿರ್ದಹತಿ ಕರ್ಮಾಣಿ ಭಾವಶೂನ್ಯಸ್ಯ ದೇಹಿನಃ
ಅಜ್ಞಾತವಾಗಿ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದರೆ ದುಃಖ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ಮನಸ್ಸು ಖಾಲಿಯಾಗಿರುವವನ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಅಗ್ನಿಯು ಸುಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಪುಣ್ಯಾದೇವ ಪ್ರವ್ರಜನ್ತಿ ಶುಧ್ಯನ್ತ್ಯನಶನಾನಿ ಚ। ನ ಮೂಲಫಲಭಕ್ಷಿತ್ವಾನ್ನ ಮೌನಾನ್ನಾನಿಲಾಶನಾತ್
ಪುನ್ಯದಿಂದ ಮಾತ್ರ ಜನರು ಸಂನ್ಯಾಸಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಬೇರು-ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನುವುದರಿಂದ, ಮೌನದಿಂದ ಅಥವಾ ಗಾಳಿಯ ಮೇಲೆ ಬದುಕುವುದರಿಂದ ಅಲ್ಲ.
ಶಿರಸೋ ಮುಣ್ಡನಾದ್ವಾಽಪಿ ನ ಸ್ಥಾನಕುಟಿಕಾಸನಾತ್। ನ ಜಟಾಧಾರಣಾದ್ವಾಽಪಿನ ತು ಸ್ಥಾನಕುಟಿಕಾಸನಾತ್
ತಲೆ ಮುಂಡಿಸುವುದರಿಂದಲೂ, ಗುಡಿಸಲಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದಲೂ, ಜಟೆ ಹಾಕುವುದರಿಂದಲೂ ಶುದ್ಧತೆ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
ನಿತ್ಯಂ ಹ್ಯನಶನಾದ್ವಾಽಪಿ ನಾಗ್ನಿಶುಶ್ರೂಷಣಾದಪಿ। ನ ಚೋದಕಪ್ರವೇಶೇನ ನ ಚ ಕ್ಷ್ಮಾಶಯನಾದಪಿ
ನಿತ್ಯ ಉಪವಾಸದಿಂದಲೂ, ಅಗ್ನಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದಲೂ, ನೀರಿಗೆ ಹೋಗುವುದರಿಂದಲೂ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗುವುದರಿಂದಲೂ ಶುದ್ಧತೆ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಜ್ಞಾನೇನ ಕರ್ಮಣಾ ವಾಪಿ ಜರಾಮರಣಮೇವ ಚ। ವ್ಯಾಧಯಶ್ಚ ಪ್ರಹೀಯನ್ತೇ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ಚೋತ್ತಮಂ ಪದಮ್
ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅಥವಾ ಕಾರ್ಯದಿಂದಲೇ ವಯಸ್ಸು, ಮರಣ, ರೋಗಗಳು ಹೋಗಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು.
ಬೀಜಾನಿ ಹ್ಯಗ್ನಿದಗ್ಧಾನಿ ನ ರೋಹನ್ತಿ ಪುನರ್ಯಥಾ। ಜ್ಞಾನದಗ್ಧೈಸ್ತಧಾ ಕ್ಲೇಶೈರ್ನಾತ್ಮಾ ಸಂಡುಜ್ಯತೇ ಪುನಃ
ಹಾಗೆಯೇ, ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟ ಬೀಜಗಳು ಮತ್ತೆ ಮೊಳೆಯದಂತೆ, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಹಾಳಾದ ದುಃಖಗಳು ಆತ್ಮವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಬಂಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಆತ್ಮನಾ ವಿಪ್ರಹೀಣಾನಿ ಕಾಷ್ಠಕುಣ್ಠೋಪಮಾನಿ ಚ। ವಿನಶ್ಯನ್ತಿ ನ ಸಂದೇಹಃ ಫೇನಾನೀವ ಮಹಾರ್ಣವೇ
ಆತ್ಮದಿಂದ ತೊರೆದ ದುಃಖಗಳು, ಮರದ ತುಂಡುಗಳು ಅಥವಾ ಮಣ್ಣಿನ ತುಂಡುಗಳಂತೆ, ಮಹಾಸಾಗರದಲ್ಲಿನ ನುರಿತ ಹಬ್ಬೆಯಂತೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.
ಆತ್ಮಾನಂ ವಿನ್ದತೇ ಯೇನ ಸರ್ವಭೂತಗುಹಾಶಯಮ್। ಶ್ಲೋಕೇನ ಯದಿ ವಾಽರ್ಧೇನ ಕ್ಷೀಣಂ ತಸ್ಯ ಪ್ರಯೋಜನಮ್
ಯಾರು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆತ್ಮವನ್ನು ಅರಿತಾರೋ, ಒಂದು ಶ್ಲೋಕ ಅಥವಾ ಅರ್ಧ ಶ್ಲೋಕದಿಂದಲಾದರೂ, ಅವರ ಜೀವನದ ಗುರಿ ತಲುಪಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ.
ದ್ವ್ಯಕ್ಷರಾದಭಿಸಂಧಾಯ ಕೇಚಿಚ್ಛ್ಲೋಕಪದಾಙ್ಕಿತೈಃ। ಶತೈರನ್ಯೈಃ ಸಹಸ್ರೈಶ್ಚ ಪ್ರತ್ಯಯೋ ಮೋಕ್ಷಲಕ್ಷಣಮ್
ಕೆಲವರು ಎರಡು ಅಕ್ಷರಗಳ ಪದಗಳಿಂದ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ರಚಿಸಿ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ನೂರಾರು ಅಥವಾ ಸಾವಿರಾರು ಪದಗಳಿಂದ, ಮುಕ್ತಿಯ ಖಚಿತತೆಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ.
ನಾಯಂ ಲೋಕೋಸ್ತಿ ನ ಪರೋ ನ ಸುಖಂ ಸಂಶಯಾತ್ಮನಃ। ಊಟುರ್ಜ್ಞಾನವಿದೋ ವೃದ್ಧಾಃ ಪ್ರತ್ಯಯೋ ಮೋಕ್ಷಲಕ್ಷಣಮ್
ಯಾರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿದ್ದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಈ ಲೋಕವೂ ಇಲ್ಲ, ಪರಲೋಕವೂ ಇಲ್ಲ, ಸಂತೋಷವೂ ಇಲ್ಲ. ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯರಾದ ವೃದ್ಧರು, ಖಚಿತತೆಯೇ ಮುಕ್ತಿಯ ಲಕ್ಷಣವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ವಿದಿತಾರ್ಥಸ್ತು ವೇದಾನಾಂ ಪರಿವೇದ ಪ್ರಯೋಜನಮ್। ಉದ್ವಿಜೇತ್ಸ ತು ದೇವೇಭ್ಯೋ ದಾವಾಗ್ನೇರಿವ ಮಾನವಃ
ಯಾರು ವೇದಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನು ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿದಿರುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ದೂರವಿಡಬೇಕು, ಹೇಗೆಂದರೆ ಮಾನವನು ಕಾಡಿನ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ.
ಶುಷ್ಕಂ ತರ್ಕಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯಆಶ್ರಯಸ್ವ ಶ್ರುತಿಂ ಸ್ಮೃತಿಮ್। ಏಕಾರಾಭಿಸಂಬದ್ಧಂ ತತ್ತ್ವಂ ಹೇತುಭಿರಿಚ್ಛಸಿ। ಬುದ್ಧಿರ್ನ ತಸ್ಯ ಸಿದ್ಧ್ಯೇತ ಸಾಧನಸ್ಯ ವಿಪರ್ಯಯಾತ್
ಒಣ ತರ್ಕವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ವೇದ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಗಳನ್ನು ಆಧಾರವಾಗಿಸು. ಒಂದು ಅಕ್ಷರಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ತರ್ಕದ ಮೂಲಕ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಯತ್ನಿಸಿದರೆ, ಸಾಧನೆಯ ಮಾರ್ಗ ತಪ್ಪಿದ ಕಾರಣದಿಂದ ಬುದ್ಧಿ ಯಶಸ್ವಿಯಾಗದು.
ವೇದ್ಯಂ ಪೂರ್ವಂ ವೇದಿತವ್ಯಂ ಪ್ರಯತ್ನಾ- ತ್ತದ್ಧೀರ್ವೇದಸ್ತಸ್ಯ ವೇದಃ ಶರೀರಮ್। ವೇದಸ್ತತ್ತ್ವಂ ತತ್ಸಮಾಸೋಪಲಬ್ಧಿಃ ಕ್ಲೀಬಸ್ತ್ವಾತ್ಮಾ ನ ಸ ವೇದ್ಯಂ ನ ವೇದಃ
ಏನು ತಿಳಿಯಬೇಕೋ ಅದನ್ನು ಮೊದಲು ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಅದೇ ಅವನಿಗೆ ವೇದ, ವೇದವೇ ಅವನ ದೇಹ. ವೇದವೇ ತತ್ತ್ವ, ಅದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರಿವು. ಆದರೆ ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಅದು ತಿಳಿಯದು, ಅದು ವೇದವೂ ಅಲ್ಲ.
ವೇದೋಕ್ತಮಾಯುರ್ದೇವಾನಾಮಾಶಿಷಶ್ಚೈವ ಕರ್ಮಣಾಮ್। ಫಲತ್ಯನುಯುಗಂ ಲೋಕೇ ಪ್ರಭಾವಶ್ಚ ಶರೀರಿಣಾಮ್
ವೇದದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವ ಆಯುಷ್ಯ ದೇವತೆಗಳದು, ಆಶೀರ್ವಾದಗಳು ಮತ್ತು ಕರ್ಮಗಳ ಫಲವೂ ಅವರದು. ಅವುಗಳ ಪರಿಣಾಮಗಳು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯುಗಯುಗಾಂತರವೂ ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ, ಜೀವಿಗಳ ಶಕ್ತಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ.
ಇನ್ದ್ರಿಯಾಣಾಂ ಪ್ರಸಾದೇನ ತದೇತತ್ಪರಿವರ್ಜಯೇತ್। ತಸ್ಮಾದನಶನಂ ದಿವ್ಯಂ ನಿರುದ್ಧೇನ್ದ್ರಿಯಗೋಚರಮ್
ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಶುದ್ಧಿಯಿಂದ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತವಾದ ಉಪವಾಸವನ್ನು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಚಲನೆಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು.
ತಪಸಾ ಸ್ವರ್ಗಗಮನಂ ಭೋಗೋ ದಾನೇನ ಜಾಯತೇ। ಜ್ಞಾನೇನ ಮೋಕ್ಷೋ ವಿಜ್ಞೇಯಸ್ತೀರ್ಥಸ್ನಾನಾದಘಕ್ಷಯಃ
ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು; ದಾನದಿಂದ ಭೋಗ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮುಕ್ತಿ ಅರಿಯಬೇಕು; ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನದಿಂದ ಪಾಪಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ.
ಏವಮುಕ್ತಸ್ತು ರಾಜೇನ್ದ್ರ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ಮಹಾಯಶಾಃ। ಭಗವಞ್ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಪ್ರದಾನವಿಧಿಮುತ್ತಮಮ್
ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಮಹಾ ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳವನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ಭಗವಂತ, ನಾನು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ದಾನವಿಧಾನವನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.'
ಯತ್ತತ್ಪೃಚ್ಛಸಿ ರಾಜೇನ್ದ್ರದಾನಧರ್ಮಂ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ। ಇಷ್ಟಂ ಚೇದಂ ಸದಾ ಮಹ್ಯಂ ರಾಜನ್ಗೌರವತಸ್ತಥಾ
ನೀನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ದಾನಧರ್ಮ ಯಾವುದು, ಯುಧಿಷ್ಠಿರ, ಅದು ನನಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಪ್ರಿಯ, ರಾಜನೇ, ನಾನು ಅದನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಶೃಣು ದಾನರಹಸ್ಯಾನಿ ಶ್ರುತಿಸ್ಮೃತ್ಯುದಿತಾನಿ ಚ। ಛಾಯಾಯಾಂ ಕರಿಣಃ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ತತ್ಕರ್ಮ ಪರಿವೀಜಿತಮ್। ದಶಕಲ್ಪಾಯುತಾನೀಹ ನ ಕ್ಷೀಯೇತ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ
ದಾನರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಕೇಳು, ವೇದ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ. ಆನೆ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ಫಲವು ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಯುಗಗಳವರೆಗೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗದು, ಯುಧಿಷ್ಠಿರ.
ಜೀವನಾಯ ಸಮಾಕ್ಲಿನ್ನಂ ವಸು ದತ್ತ್ವಾ ಮಹೀಪತೇ। ವಿಪ್ರಂ ತು ವಾಸಯೇದ್ಯಸ್ತು ಸರ್ವಯಜ್ಞೈಃ ಸ ಇಷ್ಟವಾನ್
ಮನುಷ್ಯನ ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿ ತೇವವಿರುವ ಧನವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ವಾಸಸ್ಥಾನ ನೀಡಿದವನು ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದವನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಪ್ರತಿಸ್ರೋತಶ್ಚಿತ್ರವಾಹಾಃ ಪರ್ಜನ್ಯೋಽನ್ನಾನುಸಂಚರನ್। ಮಹಾಧುರಿ ಯಥಾ ನಾವಾ ಮಹಾಪಾಪೈಃ ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ। ವಿಷುವೇ ವಿಪ್ರದತ್ತಾನಿ ದಧಿಮಧ್ವಕ್ಷಯಾಣಿ ಚ
ಹೆಚ್ಚು ಬಲವಾದ ನದಿ ಪ್ರತಿಕೂಲವಾಗಿ ಹರಿಯುವಂತೆ, ಮೇಘಗಳು ಅನ್ನವನ್ನು ಹಂಚುವಂತೆ, ಮಹಾ ಹಡಗಿನಂತೆ, ಮಹಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಬಹುದು. ವಿಷುವಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಮೊಸರು ಮತ್ತು ಜೇನು ನೀಡಿದ ದಾನವು ಎಂದಿಗೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗದು.
ಪರ್ವಸು ದ್ವಿಗುಣಂ ದಾನಮೃತೌ ದಶಗುಣಂ ಭವೇತ್। `ಅಬ್ದೇ ದಶಗುಣಂ ಪ್ರೋಕ್ತಮನನ್ತಂ ವಿಷುವೇ ಭವೇತ್
ಪರ್ವಕಾಲದಲ್ಲಿ ದಾನ ಎರಡು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ; ಮೃತ್ಯುವಿನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು; ವರ್ಷದ ಅಂತ್ಯದಲ್ಲಿ ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ವಿಷುವಿನಲ್ಲಿ ಅದು ಅನಂತವಾಗುತ್ತದೆ.
ಅಯನೇ ವಿಷುವೇ ಚೈವಷಡಶೀತಿಮುಖೇಷು ಚ। ಚನ್ದ್ರಸೂರ್ಯೋಪರಾಗೇ ಚ ದತ್ತಮಕ್ಷಯಮುಚ್ಯತೇ
ಅಯನಾಂತರ, ವಿಷುವು, ಎಪ್ಪತ್ತಾರು ದಿನಗಳ ಆರಂಭ, ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ ಗ್ರಹಣಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ದಾನ ಎಂದಿಗೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಋತುಷು ದಶಗುಣಂ ವದನ್ತಿ ದತ್ತಂ ಶತಗುಣಮೃತ್ವಯನಾದಿಷು ಧ್ರುವಮ್। ಭವತಿ ಸಹಸ್ರಗುಣಂ ದಿನಸ್ಯ ರಾಹೋ- ರ್ವಿಷುವತಿ ಚಾಕ್ಷಯಮಶ್ನುತೇ ಫಲಮ್
ಋತುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ದಾನ ಹತ್ತು ಪಟ್ಟು; ಋತುಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ನೂರು ಪಟ್ಟು; ರಾಹುವಿನ ದಿನದ ಸಾವಿರ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವಿಷುವಿನಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ದಾನಕ್ಕೆ ಫಲವು ಎಂದಿಗೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗದು.
ನಾಭೂಮಿದೋ ಭೂಮಿಮಶ್ನಾತಿ ರಾಜ- ನ್ನಾಯಾನದೋ ಯಾನಮಾರುಹ್ಯ ಯಾತಿ। ಯಾನ್ಯಾನ್ಕಾಮಾನ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯೋ ದದಾತಿ ತಾಂಸ್ತಾನ್ಕಾಮಾಞ್ಜಾಯಮಾನಃ ಸ ಭುಙ್ಕ್ತೇ
ರಾಜನೇ, ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡದವನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸೌಖ್ಯವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ವಾಹನವನ್ನು ದಾನ ಮಾಡದವನು ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಯಾವ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದನೋ, ಅವುಗಳನ್ನು ಅವನು ಪುನರ್ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಅಗ್ನೇರಪತ್ಯಂ ಪ್ರಥಮಂ ಸುವರ್ಣಂ ಭೂರ್ವೈಷ್ಣವೀ ಸೂರ್ಯಸುತಾಶ್ಚ ಗಾವಃ। ಲೋಕಾಶ್ತ್ರಯಸ್ತೇನ ಭವನ್ತಿ ದತ್ತಾ ಯಃ ಕಾಞ್ಚನಂ ಗಾಶ್ಚ ಮಹೀಂ ಚ ದದ್ಯಾತ್
ಅಗ್ನಿಯ ಮೊದಲ ಸಂತಾನವು ಚಿನ್ನ, ಭೂಮಿ ವಿಷ್ಣುವಿನದು, ಹಸುಗಳು ಸೂರ್ಯನ ಪುತ್ರಿಯರು. ಚಿನ್ನ, ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಭೂಮಿಯನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದವನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಪರಂಹಿ ದಾನಾನ್ನ ಬಭೂವ ಶಾಶ್ವತಂ ಭವ್ಯಂ ತ್ರಿಲೋಕೇ ಭವತೇ ಕುತಃ ಪುನಃ। ತಸ್ಮಾತ್ಪ್ರಧಾನಂ ಪರಮಂ ಹಿ ದಾನಂ ವದನ್ತಿ ಲೋಕೇಷು ವಿಶಿಷ್ಟಬುದ್ಧಯಃ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದಾನಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದದ್ದೂ, ಶಾಶ್ವತವಾದದ್ದೂ ಇನ್ನೊಂದಿಲ್ಲ. ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅದಕ್ಕಿಂತ ಶುಭಕರವಾದುದು ಮತ್ತೇನು ಇರಬಹುದು? ಆದ್ದರಿಂದ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ದಾನವನ್ನೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮವೆಂದು ಘೋಷಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಇಕ್ಷ್ವಾಕೌ ಸಂಸ್ತಿತೇ ರಾಜಞ್ಶಶಾದಃ ಪೃಥಿವೀಮಿಮಾಮ್। ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಪರಮಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಸೋಽಯೋಧ್ಯಾಯಾಂ ನೃಪೋಽಭವತ್
ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ಮಹಾರಾಜನು ಇಹಲೋಕ ತ್ಯಜಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮನಾದ ಶಶಾದನು ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಅಯೋಧ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜನಾದನು.