ನಗರಾಣಿ ಸಮೃದ್ಧಾನಿ ಘೇಟಾಞ್ಜನಪದಾಂಸ್ತಥಾ। ಪ್ರಜಾಪಾಲನದಕ್ಷಾಂಶ್ಚ ನರೇನ್ದ್ರಾನ್ಧರ್ಮಚಾರಿಣಃ
ಅವನು ಸಮೃದ್ಧ ನಗರಗಳು, ಹಳ್ಳಿಗಳು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ರಾಜರನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಉದಪಾನಂ ಪ್ರಪಾ ವಾಪೀ ತಟಾಕಾನಿ ಸರಾಂಸಿ ಚ। ನಾನಾಬ್ರಹ್ರಹ್ಮಸಮಾಚಾರೈಃ ಸೇವಿತಾನಿ ದ್ವಿಜೋತತಮೈಃ
ಅವನು ಬಾವಿಗಳು, ಕುಡಿಯುವ ಸ್ಥಳಗಳು, ಕೆರೆಗಳು, ಸರೋವರಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ಮಹಾನ್ ದ್ವಿಜರನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ತತೋಽವತೀರ್ಯ ರಮ್ಯಾಯಾಂ ಪೃಥ್ವ್ಯಾಂ ರಾಜಞ್ಛತಕ್ರತುಃ। ತತ್ರ ರಮ್ಯೇ ಶಿವೇ ದೇಶೇ ಬಹುವೃಕ್ಷಸಮಾಕುಲೇ
ಆಮೇಲೆ ಶತಕ್ರತು ಎಂಬ ದೇವೇಂದ್ರನು ಸುಂದರವಾದ ಭೂಮಿಗೆ ಇಳಿದು, ಅಲ್ಲಿ ಬಹುಮಂದಿ ಮರಗಳಿರುವ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರದೇಶವನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು.
ಪೂರ್ವಸ್ಯಾಂ ದಿಶಿ ರಮ್ಯಾಯಾಂ ಸಮುದ್ರಾಭ್ಯಾಶತೋ ನೃಪ। ತತ್ರಾಶ್ರಮಪದಂ ರಮ್ಯಂ ಮೃಗದ್ವಿಜನಿಷೇವಿತಮ್। ತತ್ರಾಶ್ರಮಪದೇ ರಮ್ಯೇ ಬಕಂ ಪಶ್ಯತಿ ದೇವರಾಟ್
ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಸಮುದ್ರದ ಹತ್ತಿರ, ಹಿರಿದು ಹಿರಿದು ಮರಗಳಿರುವ, ಮೃಗಗಳು ಮತ್ತು ಹಕ್ಕಿಗಳು ಸಂಚರಿಸುವ ಸುಂದರ ಆಶ್ರಮವೊಂದಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ ದೇವೇಂದ್ರನು ಬಕನನ್ನು ಕಂಡನು.
ಬಕಸ್ತು ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವೇನ್ದ್ರಂ ದೃಢಂ ಪ್ರೀತಮನಾಽಭವತ್। ಪಾದ್ಯಾಸನಾರ್ಥದಾನೇನ ಫಲಮೂಲೈರಥಾರ್ಚಯತ್
ಬಕನು ದೇವೇಂದ್ರನನ್ನು ನೋಡಿ ಹೃದಯ ತುಂಬ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ಅವನಿಗೆ ಪಾದ್ಯ, ಆಸನ, ಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ಬೇರುಗಳಿಂದ ಆತಿಥ್ಯವನ್ನೂ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು.
ಸುಖೋಪವಿಷ್ಟೋ ವರದಸ್ತತಸ್ತು ಬಲಸೂದನಃ। ತತಃ ಪ್ರಶ್ನಂ ಬಕಂ ದೇವಂ ಉವಾಚ ತ್ರಿದಶೇಶ್ವರಃ
ಆನಂತರ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ದೇವೇಂದ್ರನು ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತು, ಬಕನನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನೊಡನೆ ಪ್ರಶ್ನೆಮಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ಶತಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಣಿ ಮುನೇ ಜಾತಸ್ಯ ತೇಽನಘ। ಸಮಾಖ್ಯಾಹಿ ಮಮ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಕಿಂ ದುಃಖಂ ಚಿರಜೀವಿನಾಮ್
ಓ ಮುನಿಯೇ, ಪಾಪರಹಿತನೇ, ನಿನಗೆ ಜನ್ಮವಾದ್ದರಿಂದ ಲಕ್ಷ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದಿವೆ. ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯರು ಅನುಭವಿಸುವ ದುಃಖವೇನು ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳು.
ಅಪ್ರಿಯೈಃ ಸಹ ಸಂವಾಸಃ ಪ್ರಿಯೈಶ್ಚಾಪಿ ವಿನಾಭವಃ। ಅಸದ್ಭಿಃ ಸಂಪ್ರಯೋಗಶ್ಚ ತದ್ದುಃಖಂ ಚಿರಜೀವಿನಾಮ್
ಇಷ್ಟವಿಲ್ಲದವರ ಜೊತೆ ಇರಬೇಕಾಗುವುದು, ಪ್ರಿಯಜನರಿಂದ ದೂರವಾಗುವುದು, ಕೆಟ್ಟವರ ಸಂಗವು—ಇವು ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವಂತರ ದುಃಖಗಳು.
ಪುತ್ರದಾರವಿನಾಶೋಽತ್ರ ಜ್ಞಾತೀನಾಂ ಸುಹೃದಾಮಪಿ। ಪರೇಷ್ವಾಯತ್ತತಾ ಕೃಚ್ಛ್ರಂ ಕಿಂನು ದುಃಖತರಂ ತತಃ
ಇಲ್ಲಿ ಮಗನೂ ಹೆಂಡತಿಯೂ ಬಂಧುಗಳೂ ಸ್ನೇಹಿತರೂ ಕಳೆದುಹೋದರೆ, ಮತ್ತೊಬ್ಬರ ಮೇಲ್ಭರವಸೆಯಿಂದ ಬದುಕಬೇಕಾದರೆ, ಅದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ದುಃಖವೇನು ಇರಬಹುದು?
ನಾನ್ಯದ್ದುಃಖತರಂ ಕಿಂಚಿಲ್ಲೋಕೇಷು ಪ್ರತಿಭಾತಿ ಮೇ। ಅರ್ಥೈರ್ವಿಹೀನಃ ಪುರುಷಃ ಏರೈಃ ಸಂಪರಿಭೂಯತೇ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ದುಃಖ ನನಗೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ; ಹಣವಿಲ್ಲದವನನ್ನು ಇತರರು ಹೀಣೆಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಅಕುಲಾನಾಂ ಕುಲೇ ಭಾವಂ ಕುಲೀನಾನಾಂ ಕುಲಕ್ಷಯಮ್। ಸಂಯೋಗಂ ವಿಪ್ರಯೋಗಂ ಚ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಚಿರಜೀವಿನಃ
ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಬದುಕುವವರು, ಕುಲವಿಲ್ಲದವರು ಒಳ್ಳೆಯ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದುಬರುವುದನ್ನೂ, ಒಳ್ಳೆಯ ಕುಲಗಳು ನಾಶವಾಗುವುದನ್ನೂ, ಕೂಡಿಕೊಳ್ಳುವುದನ್ನೂ, ದೂರಾಗುವುದನ್ನೂ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.
ಅಪಿಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಮೇವೈತತ್ತವ ದೇಘ ಶತಕ್ರತೋ। ಅಕುಲಾನಾಂ ಸಮೃದ್ಧಾನಾಂ ಕಥಂ ಕುಲವಿಪರ್ಯಯಃ
ಶತಕ್ರತುವೇ, ಕುಲವಿಲ್ಲದವರೂ, ಶ್ರೀಮಂತ ಕುಲಗಳೂ ಹೇಗೆ ಹೀಗೆ ಬದಲಾವಣೆಗೊಳ್ಳುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣೆದುರೆಯೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿದೆ.
ದೇವದಾನವಗನ್ಧರ್ವಮನುಷ್ಯೋರಗರಾಕ್ಷಸಾಃ। ಪ್ರಾಪ್ನುವನ್ತಿ ವಿಪರ್ಯಾಸಂ ಕಿಂನು ದುಃಖತರಂ ತತಃ
ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಮಾನವರು, ನಾಗರು, ರಾಕ್ಷಸರು ಎಲ್ಲರೂ ಬದಲಾವಣೆ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ—ಅದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ದುಃಖವೇನು ಇರಬಹುದು?
ಕುಲೇ ಜಾತಾಶ್ ಕ್ಲಿಶ್ಯನ್ತೇ ದೌಷ್ಕುಲೇಯವಶಾನುಗಾಃ। ಆಢ್ಯೈರ್ದರಿದ್ರಾಽವಮತಾಃ ಕಿಂನು ದುಃಖತರಂ ತತಃ
ಒಳ್ಳೆಯ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರೂ ಕೆಟ್ಟ ಕುಲದವರ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಕಷ್ಟಪಡುವರು; ಬಡವರನ್ನು ಶ್ರೀಮಂತರಿಂದ ಹೀಣೆಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ—ಇದಕ್ಕಿಂತ ದೊಡ್ಡ ದುಃಖವೇನು?
ಲೋಕೇ ವೈಧರ್ಮ್ಯಮೇತತ್ತು ದೃಶ್ತೇ ಬಹುವಿಸ್ತರಮ್। ಹೀನಜ್ಞಾನಾಶ್ಚ ಹೃಷ್ಯನ್ತೇ ಕ್ಲಿಶ್ಯನ್ತೇ ಪ್ರಾಜ್ಞಕೋವಿದಾಃ। ಬಹುದುಃಖಪರಿಕ್ಲೇಶಂ ಮಾನುಷ್ಯಮಿಹ ದೃಶ್ಯತೇ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಈ ರೀತಿಯ ವೈರುಧ್ಯ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ; ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸಂತೋಷಪಡುವರು, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಕಷ್ಟಪಡುವರು; ಮಾನವನ ಬದುಕು ಅನೇಕ ದುಃಖಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದೆ.
ಪುನರೇವ ಮಹಾಭಾಗ ದೇವರ್ಷಿಗಣಸೇವಿತ। ಸಮಾಖ್ಯಾಹಿ ಮಮ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಕಿಂ ಸುಖಂ ಚಿರಜೀವಿನಾಮ್
ಮಹಾಭಾಗನೆ, ದೇವರುಷಿಗಳ ಸೇವೆ ಪಡೆದವನೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ನನಗೆ ಹೇಳು ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಬದುಕುವವರಿಗೆ ಯಾವ ಸಂತೋಷ ಇದೆ ಎಂದು.
ಅಷ್ಟಮೇ ದ್ವಾದಶೇ ವಾಽಪಿ ಶಾಕಂ ಯಃ ಪಚತೇ ಗೃಹೇ। ಕುಮಿತ್ರಾಣ್ಯನಪಾಶ್ರಿತ್ ಕಿಂ ವೈ ಸುಖತರಂ ತತಃ
ಯಾರು ಎಂಟನೇ ಅಥವಾ ಹನ್ನೆರಡನೇ ಭಾಗದ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ತರಕಾರಿಯನ್ನು ಬೇಯಿಸಿ, ಕೆಟ್ಟ ಸ್ನೇಹಿತರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿಸದೆ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಾರೆ, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂತೋಷವೇನು ಇರಬಹುದು?
ಯತ್ರಾಹಾನಿ ನ ಗಣ್ಯನ್ತೇ ನೈನಮಾಹುರ್ಮಹಾಶನಮ್। ಅಪಿ ಶಾಕಂ ಪಚಾನಸ್ಯ ಸುಖಂ ವೈ ಮಘವನ್ಗೃಹೇ
ಯಾವ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೂ ದಿನಗಳನ್ನು ಎಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಯಾರೂ ಅವನನ್ನು ದೊಡ್ಡ ಊಟಗಾರನೆಂದು ಹೇಳುವುದಿಲ್ಲ, ತರಕಾರಿ ಮಾತ್ರ ಬೇಯಿಸಿದರೂ, ಅಲ್ಲಿ ಮನೆಗೆ ಸಂತೋಷವಿದೆ ಮಘವನ್.
ಆರ್ಜಿತಂ ಸ್ವೇನ ವೀರ್ಯೇಣ ನಾಪ್ಯಪಾಶ್ರಿತ್ಯ ಕಂಚನ। ಫಲಶಾಕಮಪಿ ಶ್ರೇಯೋ ಭೋಕ್ತುಂ ಹ್ಯಕೃಪಣಂ ಗೃಹೇ
ಯಾವುದೇ ಅವಲಂಬನೆ ಇಲ್ಲದೆ, ಸ್ವಂತ ಶ್ರಮದಿಂದ ಸಂಪಾದಿಸಿದ ಹಣ್ಣು ತರಕಾರಿಯನ್ನೂ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ತಿನ್ನುವುದು ಉತ್ತಮ.
ಪರಸ್ಯ ತು ಗೃಹೇ ಭೋಕ್ತುಃ ಪರಿಭೂತಸ್ ನಿತ್ಯಶಃ। ಸುಮೃಷ್ಟಮಪಿ ನ ಶ್ರೇಯೋ ವಿಕಲ್ಪೋಽಯಮತಃ ಸತಾಮ್
ಆದರೆ ಯಾವನು ಪರರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಿ ಸದಾ ಅವಮಾನ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಆಹಾರವೂ ಒಳ್ಳೆಯದಲ್ಲ—ಇದು ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ಆಯ್ಕೆ.
ಶ್ವವದ್ಧಿ ಲೋಲುಪೋ ಯಸ್ತು ಪರಾನ್ನಂ ಭೋಕ್ತುಮಿಚ್ಛತಿ। ಧಿಗಸ್ತು ತಸ್ಯ ತದ್ಭುಕ್ತಂ ಕೃಪಣಸ್ ದುರಾತ್ಮನಃ
ಯಾರು ಹಗುರಾಗಿ ಪರರ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಹವಣಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ನಾಯಿಯಂತವನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಅಂಥ ದುರ್ಬುದ್ಧಿ, ದೀನಾತ್ಮನ ತಿಂದ ಆಹಾರಕ್ಕೆ ನಾಚಿಕೆ.
ಯೋ ದತ್ತ್ವಾಽತಿಥಿಭೃತ್ಯೇಭ್ಯಃ ಪಿತೃಭ್ಯಶ್ಚ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಃ। ಶಿಷ್ಟಾನ್ಯನ್ನಾನಿ ಯೋ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ಕಿಂ ವೈ ಸುಖತರಂ ತತಃ
ಯಾರು ಅತಿಥಿ, ಸೇವಕರು, ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಆಹಾರ ನೀಡಿ, ಉಳಿದದ್ದನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂತೋಷವೇನು ಇರಬಹುದು?
ಅತೋ ಮೃಷ್ಟತರಂ ನಾನ್ಯತ್ಪೂತಂ ಕಿಂಚಿತಚ್ಛತಕ್ರತೋ। ದತ್ತ್ವಾ ಯಸ್ತ್ವತಿಥಿಭ್ಯೋಽನ್ನಂ ಭುಙ್ಕ್ತೇ ತೇನೈವ ನಿತ್ಯಶಃ
ಶತಕ್ರತುವೇ, ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಆಹಾರ ನೀಡಿ, ತಾನೇ ಅದನ್ನು ಸದಾ ತಿನ್ನುವವನಿಗಿಂತ ಶುದ್ಧವಾದುದು, ಉತ್ತಮವಾದುದು ಮತ್ತೊಂದಿಲ್ಲ.
ತಾವತಾಂ ಗೋಸಹಸ್ರಾಣಾಂ ಫಲಂ ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ದಾಯಕಃ। ಯದೇನೋ ಯೌವನಕೃತಂತತ್ಸರ್ವಂ ನಶ್ಯತೇ ಧ್ರುವಮ್
ಯಾರು ಹೀಗೆ ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರಿಗೆ ಸಾವಿರಾರು ಹಸುಗಳ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಯೌವನದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವೆಲ್ಲವೂ ಖಂಡಿತ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
ರಸದಕ್ಷಿಣಸ್ ಭುಕ್ತಸ್ ದ್ವಿಜಸ್ಯ ತು ಕರೇ ಗತಮ್। ಯದ್ವಾರಿ ವಾರಿಣಾ ಸಿಞ್ಚೇತ್ತದ್ಧ್ಯೇನಸ್ತರತೇ ಕ್ಷಣಾತ್
ದ್ವಿಜರಿಗೆ ನೀಡಿದ ಆಹಾರ, ಅಥವಾ ಅವರ ಕೈಗೆ ನೀರು ಸುರಿದರೂ, ಅದು ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಾಪವನ್ನು ತೊಳೆದುಹಾಕುತ್ತದೆ.
ಏತಾಶ್ಚಾನ್ಯಾಶ್ಚ ವೈ ಬಹ್ವೀಃ ಕಥಯಿತ್ವಾ ಕಥಾಃ ಶುಭಾಃ। ಬಕೇನ ಸಹ ದೇವೇನ್ದ್ರ ಆಪೃಚ್ಛ್ಯ ತ್ರಿದಿವಂ ಗತಃ
ಈ ಶುಭವಾದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಇನ್ನೂ ಅನೇಕ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ, ಇಂದ್ರನು ಬಕನಿಗೆ ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ಇದಮನ್ಯಚ್ಛ್ರೂತಾಂ ಯಯಾತಿರ್ನಾಹುಷೋ ರಾಜಾ ರಾಜ್ಯಸ್ಥಃ ಪೌರಜನಾವೃತ ಆಸಾಂಚಕ್ರೇ ।। ಗುರ್ವರ್ಥೀ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಉಪೇತ್ಯಾಬ್ರವೀತ್ ಭೋ ರಾಜನ್ಗುರ್ವರ್ಥಂ ಭಿಕ್ಷೇಯಂ ಸಮಯಾದಿತಿ ರಾಜೋವಾಚ
ಇನ್ನೊಂದು ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ: ನಹೂಷನ ಮಗ ಯಯಾತಿ ಎಂಬ ರಾಜನು ತನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳೊಂದಿಗೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನ ಗುರುಗಾಗಿ ಏನನ್ನಾದರೂ ಬೇಕೆಂದು ಬಂದು, "ರಾಜನೇ, ನಾನು ನನ್ನ ಗುರುಗಾಗಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡುವೆನು; ನೀವು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಂತೆ ನನಗೆ ಕೊಡಬೇಕು," ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಆಗ ರಾಜನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು:
ಬ್ರವೀತು ಭಗವಾನ್ಸಮಯಮಿತಿ
ನೀವು ಯಾವ ಶರತ್ತು ಇಟ್ಟಿದ್ದೀರೋ ಅದನ್ನು ಹೇಳಿ ಎಂದು ರಾಜನು ಹೇಳಿದರು.
ವಿದ್ವೇಷಣಂ ಪರಮಂ ಜೀವಲೋಕೇ ಕುರ್ಯಾನ್ನರಃ ಪಾರ್ಥಿವ ಯಾಚ್ಯಮಾನಃ। ತಂ ತ್ವಾಂ ಪೃಚ್ಛಾಮಿ ಕಥಂ ತು ರಾಜ- ನ್ದದ್ಯಾದ್ವಾನ್ದಯಿತಂ ಚ ಮೇಽದ್ಯ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುತ್ವವೇ ದೊಡ್ಡದು; ರಾಜನು ಯಾರಾದರೂ ಕೇಳಿದಾಗ ಶತ್ರುತ್ವ ಉಂಟುಮಾಡಬಾರದು. ಆದ್ದರಿಂದ, ರಾಜನೇ, ನಾನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ: ಹೇಗೆ ಕೊಡಬೇಕು, ನಾನು ಇಂದು ಹೇಗೆ ಬೇಕಾದುದನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು?
ನಚಾನುಕೀರ್ತಯೇ ದದ್ಯ ದತ್ತ್ವಾ ಅಯಾಚ್ಯಮರ್ಥಂ ನ ಚ ಸಂಶೃಣೋಮಿ। ಪ್ರಾಪ್ಯಮರ್ಥಂ ಚ ಸಂಶ್ರುತ್ಯ ತಂ ಚಾಪಿ ದತ್ತ್ವಾ ಸುಸುಖೀ ಭವಾಮಿ
ನಾನು ಕೊಟ್ಟ ನಂತರ ಅದನ್ನು ಹೊಗಳುವುದಿಲ್ಲ, ಕೇಳದಿದ್ದದ್ದನ್ನು ಕೊಡುವುದಿಲ್ಲ, ಹಾಗೆ ಕೇಳಿದರೂ ಕೇಳುವುದಿಲ್ಲ. ಸಾಧ್ಯವಾದುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಕೊಟ್ಟಾಗ, ನಾನು ತುಂಬ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತೇನೆ.