ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ಧನಂಜಯಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ತ್ವಯಾ ಪ್ರಾಪ್ತಾನಿ ಭಾರತ। ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ಚಾರಾಧಿತೋ ರಾಜಾ ದೇವಾನಾಮೀಶ್ವರಃ ಪ್ರಭುಃ
ಧನಂಜಯ, ಭಾಗ್ಯವಶಾತ್ ನೀನು ಈ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೀಯೆ; ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನು ನಿನ್ನಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.
ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ಚ ಭಗವನ್ಸ್ಥಾಣುರ್ದೇವ್ಯಾ ಸಹ ಪರಂತಪಃ। ಸಾಕ್ಷಾದ್ದೃಷ್ಟಃ ಸ್ವಯುದ್ಧೇನ ತೋಷಿತಶ್ ತ್ವಯಾಽನಘ
ಪಾಪರಹಿತನೇ, ಭಾಗ್ಯವಶಾತ್ ನೀನು ದೇವಿಯೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಭಗವಂತನಾದ ಸ್ಥಾಣುವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಕಂಡು, ಯುದ್ಧದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದ್ದೀಯೆ.
ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ಚ ಲೋಕಪಾಲೈಸ್ತ್ವಂ ಸಮೇತೋ ಭರತರ್ಷಭ। ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ವರ್ಧಾಮಹೇ ಪಾರ್ಥ ದಿಷ್ಟ್ಯಾಽಸಿ ಪುನರಾಗತಃ
ಭಾರತಕುಲದ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ನೀನು ಲೋಕಪಾಲರೊಡನೆ ಭೇಟಿಯಾಗಿದ್ದೀಯೆ; ಪಾರ್ಥಾ, ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ನಾವು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇವೆ, ಭಾಗ್ಯದಿಂದ ನೀನು ಮರಳಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯೆ.
ಅದ್ಯ ಕೃತ್ಸ್ನಾಮಿಮಾಂ ದೇವೀಂ ವಿಜಿತಾಂ ಪುರಮಾಲಿನೀಮ್। `ಪಶ್ಯಾಮಿ ಭೂಮಿಂ ಕೌನ್ತೇಯ ತ್ವಯಾ ಮೇ ಪ್ರತಿಪಾದಿತಾಮ್'। ಮನ್ಯೇ ಚ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಸ್ಯ ಪುತ್ರಾನಪಿ ವಶೀಕೃತಾನ್
ಕುಂತೀಪುತ್ರ, ಇಂದು ನೀನು ಜಯಿಸಿದ ಈ ನಗರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸಂಪೂರ್ಣ ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಾನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ; ಮತ್ತು ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರೂ ಸಹ ನಿನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆಂದು ನಾನು ನಂಬುತ್ತೇನೆ.
ಇಚ್ಛಾಮಿ ತಾನಿ ಚಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ದ್ರಷ್ಟುಂ ದಿವ್ಯಾನಿ ಭಾರತ। ಯೈಸ್ತಥಾ ವೀರ್ಯವನ್ತಸ್ತೇ ನಿವಾತಕವಚಾ ಹತಾಃ
ಭಾರತ, ನಾನು ಆ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ನಿವಾತಕವಚರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲಾಯಿತು.
ಸಃ ಪ್ರಭಾತೇ ಭವಾನ್ದ್ರಷ್ಟಾ ದಿವ್ಯಾನ್ಯಸ್ತ್ರಾಣಿ ಸರ್ವಶಃ। ನಿವಾತಕವಚಾ ಘೋರಾ ಯೈರ್ಮಯಾ ವಿನಿಪಾತಿತಾಃ
ನಾಳೆ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನೀನು ಆ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತೀಯೆ. ಅವುಗಳ ಮೂಲಕ ನಾನು ಭಯಂಕರ ನಿವಾತಕವಚರನ್ನು ಸೋಲಿಸಿದ್ದೆ.
ಏವಮಾಗಮನಂ ತತ್ರ ಕಥಯಿತ್ವಾ ಧನಂಜಯಃ। ಭ್ರಾತೃಭಿಃ ಸಹಿತಃ ಸರ್ವೈ ರಜನೀಂ ತಾಮುವಾಸ ಹ
ಹೀಗೆ ಆ ಭೇಟಿ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿ, ಧನಂಜಯನು ತನ್ನ ಎಲ್ಲ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಆ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದನು.
ತಸ್ಯಾಂ ರಾತ್ರ್ಯಾಂ ವ್ಯತೀತಾಯಾಂ ಧರ್ಮರಾಜೋ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಃ। ಉತ್ಥಾಯಾವಶ್ಯಕಾರ್ಯಾಣಿ ಕೃತವಾನ್ಭ್ರಾತೃಭಿಃ ಸಹ
ಆ ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ ಧರ್ಮರಾಜ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಎದ್ದು, ತನ್ನ ಸಹೋದರರೊಂದಿಗೆ ಅಗತ್ಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.
ತತಃ ಸಂಚೋದಯಾಮಾಸ ಸೋಽರ್ಜುನಂ ಮಾತೃನನ್ದನಮ್। ದರ್ಶಯಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ಕೌನ್ತೇಯ ಯೈರ್ಜಿತಾ ದಾನವಾಸ್ತ್ವಯಾ
ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿ, 'ಕೌಂತೇಯ, ನೀನು ದಾನವರನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಆ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನಮಗೆ ತೋರಿಸು' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.
ತತೋ ಧನಂಜಯೋ ರಾಜನ್ದೇವೈರ್ದತ್ತಾನಿ ಪಾಣ್ಡವಃ। ಅಸ್ತ್ರಾಣಿ ತಾನಿ ದಿವ್ಯಾನಿ ದರ್ಶಯಾಮಾಸ ಭಾರತ
ಆಗ ಪಾಂಡುಪುತ್ರ ಧನಂಜಯನು, ಭಾರತ, ದೇವತೆಗಳು ಕೊಟ್ಟ ಆ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು.
ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಶೌಚಂ ಪರಮಮಾಸ್ಥಿತಃ। `ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ತ್ರಿನೇತ್ರಾಯ ವಾಸವಾಯ ಚ ಪಾಣ್ಡವಃ
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಪಾಂಡವನು, ನಿಯಮಾನುಸಾರವಾಗಿ ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ತ್ರಿನೇತ್ರನಿಗೂ ವಾಸವನಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
ಗಿರಿಕೂಬರಪಾದಾಕ್ಷಂ ಶುಭವೇಣು ತ್ರಿವೇಣುಮತ್। ಪಾರ್ಥಿವಂ ರಥಮಾಸ್ಥಾಯ ಶೋಭಮಾನೋ ಧನಂಜಯಃ
ಗುಡ್ಡದಂತಿರುವ ಚಕ್ರಗಳು, ಶುಭವಾದ ಧ್ವಜಗಳು ಮತ್ತು ಮೂರು ಬಾವುಟಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ರಾಜರಥವನ್ನು ಏರಿ ಧನಂಜಯನು ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾದನು.
ದಿವ್ಯೇನ ಸಂವೃತಸ್ತೇನ ಕವಚೇನ ಸುವರ್ಚಸಾ। ಧನುರಾದಾಯ ಗಾಣ್ಡೀವಂ ದೇವದತ್ತಂ ಸ ವಾರಿಜಮ್
ಆ ದಿವ್ಯವಾದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಕವಚವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಗಾಂಡೀವ ಧನುಸ್ಸು ಮತ್ತು ದೇವದತ್ತ ಶಂಖವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅವನು ಕಂಗೊಳಿಸಿದನು.
ಶೋಶುಭ್ಯಮಾನಃ ಕೌನ್ತೇಯ ಆನುಪೂರ್ವ್ಯಾನ್ಮಹಾಭುಜಃ। ಅಸ್ತ್ರಾಣಿ ತಾನಿ ದಿವ್ಯಾನಿ ದರ್ಶನಾಯೋಪಚಕ್ರಮೇ
ಕೌಂತೇಯನಾದ ಮಹಾಬಾಹುನು, ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಆ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ತೋರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ಅಥ ಪ್ರಯೋಕ್ಷ್ಯಮಾಣೇಷು ದಿವ್ಯೇಷ್ವಸ್ತ್ರೇಷು ತೇಷು ವೈ। ಸಮಾಕ್ರಾನ್ತಾ ಮಹೀ ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ಸಮಕಮ್ಪತ ಸದ್ರುಮಾ
ಆ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸಲು ಸಿದ್ಧವಾದಾಗ, ಮರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಭೂಮಿ ಪಾದಗಳಿಂದ ಒತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಂತೆ ಕಂಪಿಸಿತು.
ಕ್ಷುಭಿತಾಃ ಸರಿತಶ್ಚೈವ ತಥೈವ ಚ ಮಹೋದಧಿಃ। ಶೈಲಾಶ್ಚಾಪಿ ವ್ಯದೀರ್ಯನ್ತ ನ ವವೌ ಚ ಸಮೀರಣಃ
ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾಸಮುದ್ರವೂ ಅಶಾಂತವಾದವು; ಪರ್ವತಗಳು ಚಿದ್ರವಾದವು; ಗಾಳಿ ಬೀಸಲೇ ಇಲ್ಲ.
ನ ಬಭಾಸೇ ಸಹಸ್ರಾಂಶುರ್ನ ಜಜ್ವಾಲ ಚ ಪಾವಕಃ। ನ ವೇದಾಃ ಪ್ರತಿಭಾನ್ತಿ ಸ್ಮ ದ್ವಿಜಾತೀನಾಂ ಕಥಂಚನ
ಸೂರ್ಯನು ಹೊಳೆಯಲಿಲ್ಲ, ಅಗ್ನಿಯೂ ಜ್ವಲಿಸಲಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ದ್ವಿಜಾತಿಗಳಿಗೆ ವೇದಗಳು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಗೋಚರಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಅನ್ತರ್ಭೂಮಿಗತಾ ಯೇ ಚ ಪ್ರಾಣಿನೋ ಜನಮೇಜಯ। ಪೀಡ್ಯಮಾನಾಃ ಸಮುತ್ಥಾಯ ಪಾಣ್ಡವಂ ಪರ್ಯವಾರಯನ್
ಜನಮೇಜಯ, ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ ವಾಸಿಸುವ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಪೀಡಿತರಾಗಿ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಬಂದು ಪಾಂಡವನನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದವು.
ವೇಪಮಾನಾಃ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಯಸ್ತೇ ಸರ್ವೇ ವಿಕೃತಾನನಾಃ। ದಹ್ಯಮಾನಾಸ್ತದಾಽಸ್ತ್ರೈಸ್ತೇ ಯಾಚನ್ತಿ ಸ್ಮ ಧನಂಜಯಮ್
ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಹೆದರಿಕೊಂಡು, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಮುಖಗಳು ವಿಕೃತಗೊಂಡು, ಆ ಅಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಸುಟ್ಟಂತೆ ಧನಂಜಯನನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಂಡರು.
ತತೋ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಯಶ್ಚೈವ ಸಿದ್ಧಾ ಯೇ ಚ ಮಹರ್ಷಯಃ। ಜಙ್ಗಮಾನಿ ಚ ಭೂತಾನಿ ಸರ್ವಾಣ್ಯೇವಾವತಸ್ಥಿರೇ
ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಚರಾಚರ ಜೀವಿಗಳು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡರು.
ದೇವರ್ಷಯಶ್ಚ ಪ್ರವರಾಸ್ತಥೈವ ಚ ದಿವೌಕಸಃ। ಯಕ್ಷರಾಕ್ಷಸಗನ್ಧರ್ವಾಸ್ತಥೈವ ಚ ಪತತ್ರಿಣಃ। ಖೇಚರಾಣಿ ಚ ಭೂತಾನಿ ಸರ್ವಾಣ್ಯೇವಾವತಸ್ಥಿರೇ
ದೇವರ್ಷಿಗಳೂ, ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳೂ, ಯಕ್ಷರು, ರಾಕ್ಷಸರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಪಕ್ಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ಕೂಡಾ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸೇರಿಕೊಂಡರು.
ತತಃ ಪಿತಾಮಹಶ್ಚೈವ ಲೋಕಪಾಲಾಶ್ಚ ಸರ್ವಶಃ। ಭಗವಾಂಶ್ಚ ಮಹಾದೇವಃ ಸಗಣೋಽಭ್ಯಾಯಯೌ ತದಾ
ನಂತರ ಪಿತಾಮಹನೂ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಪಾಲಕರೂ, ಮಹಾದೇವನು ತನ್ನ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಆಗಮಿಸಿದರು.
ತತೋ ವಾಯುರ್ಮಹಾರಾಜ ದಿವ್ಯೈರ್ಮಾಲ್ಯೈಃ ಸಮನ್ವಿತಃ। ಅಭಿತಃ ಪಾಣ್ಡವಂಚಿತ್ರೈರವಚಕ್ರೇ ಸಮನ್ತತಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ದಿವ್ಯ ಮಾಲೆಗಳಲಿ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಗಾಳಿ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು, ಅದ್ಭುತ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿತು.
ಜಗುಶ್ಚ ಗಾಥಾ ವಿವಿಧಾ ಗನ್ಧರ್ವಾಃ ಸುರಚೋದಿತಾಃ। ನನೃತುಃ ಸಙ್ಘಶಶ್ಚೈವ ರಾಜನ್ನಪ್ಸರಸಾಂ ಗಣಾಃ
ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಗಂಧರ್ವರು ವಿಭಿನ್ನ ಹಾಡುಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದರು ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರೆಯರ ಗುಂಪುಗಳು ಒಟ್ಟಿಗೆ ನೃತ್ಯಮಾಡಿದವು, ರಾಜನೇ.
ತಸ್ಮಿಂಶ್ಚ ತಾದೃಶೇ ಕಾಲೇ ನಾರದಶ್ಚೋದಿತಃ ಸುರೈಃ। ಆಗಮ್ಯಾಹ ವಚಃ ಪಾರ್ಥಂ ಶ್ರವಣೀಯಮಿದಂ ನೃಪ
ಅಂತಹ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಸೂಚನೆಗೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ನಾರದನು ಬಂದು, ಪಾರ್ಥನಿಗೆ ಕೇಳುವಂತ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು, ರಾಜನೇ.
ಅರ್ಜುನಾರ್ಜುನ ಮಾ ಯುಙ್ಕ್ಷ ದಿವ್ಯಾನ್ಯಸ್ತ್ರಾಣಿ ಭಾರತ। ನೈತಾನಿ ನಿರಧಿಷ್ಠಾನೇ ಪ್ರಯುಜ್ಯನ್ತೇ ಕಥಂಚನ
ಅರ್ಜುನ, ಅರ್ಜುನ, ಭಾರತಕುಲದವನೇ, ನೀನು ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಬಳಸಬೇಡ; ಅವುಗಳನ್ನು ಯೋಗ್ಯ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲದೆ ಎಂದೂ ಉಪಯೋಗಿಸಬಾರದು.
ಅಧಿಷ್ಠಾನೇ ನ ವಾಽನಾರ್ತಃ ಪ್ರಯುಞ್ಜೀತ ಕದಾಚನ। ಪ್ರಯೋಗೇಷು ಮಹಾನ್ದೋಷೋ ಹ್ಯಸ್ತ್ರಾಣಾಂ ಕುರುನನ್ದನ
ಯೋಗ್ಯ ಸಂದರ್ಭವಿಲ್ಲದೆ, ದುಃಖವಿಲ್ಲದವನು ಅವುಗಳನ್ನು ಎಂದೂ ಉಪಯೋಗಿಸಬಾರದು; ಕಾರಣ, ಅವುಗಳನ್ನು ಅನವಶ್ಯಕವಾಗಿ ಬಳಸಿದರೆ ಮಹಾ ಅಪಾಯ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ, ಕುರುಕುಲದ ಆನಂದಕಾಂತಿಯಾದವನೇ.
ಏತಾನಿ ರಕ್ಷ್ಯಮಾಣಾನಿ ಧನಂಜಯ ಯಥಾಗಮಮ್। ಬಲವನ್ತಿ ಸುಖಾರ್ಹಾಣಿ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ನ ಸಂಶಯಃ
ಧನಂಜಯ, ಈ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡರೆ ಅವು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಸುಖವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತವೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
ಅರಕ್ಷ್ಯಮಾಣಾನ್ಯೇತಾನಿ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಸ್ಯಾಪಿ ಪಾಣ್ಡವ। ಭವನ್ತಿ ಸ್ಮ ವಿನಾಶಾಯ ಮೈವಂ ಭೂಯಃ ಕೃಥಾಃ ಕ್ವಚಿತ್
ಪಾಂಡವ, ಈ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕಾಯದೆ ಬಿಡಿದರೆ, ಅವು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೂ ನಾಶವನ್ನು ತರಬಹುದು; ನೀನು ಎಂದೂ ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಬಾರದು.
ಅಜಾತಶತ್ರೋ ತ್ವಂ ಚೈವ ದ್ರಕ್ಷ್ಯಸೇ ತಾನಿ ಸಂಯುಗೇ। ಯೋಜ್ಯಮಾನಾನಿ ಪಾರ್ಥೇ ನದ್ವಿಷತಾಮವಮರ್ದನೇ
ಅಜಾತಶತ್ರುವೇ, ಪಾರ್ಥನೇ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೀನು ಈ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಶತ್ರುಗಳ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡುತ್ತೀಯೆ.