ತೇ ವಧ್ಯಮಾನಾ ಭೀಮೇನ ಸಿಂಹವ್ಯಾಘ್ರತರಕ್ಷವಃ। ಭಯಾದ್ವಿಸಸೃಜುರ್ಭೀಮಂ ಶಕೃನ್ಮೂತ್ರಂ ಚ ಸುಸ್ರುವುಃ
ಭೀಮನು ಹೊಡೆದಾಗ, ಆ ಸಿಂಹಗಳು, ಹುಲಿಗಳು, ಕಾಡುಕೋಣಗಳು ಭಯದಿಂದ ಮೂತ್ರವಿಸರ್ಜಿಸಿ, ಬೆನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಓಡಿದವು.
ಪ್ರವಿವೇಶ ತತಃ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ತಾನಪಾಸ್ಯ ಮಹಾಬಲಃ। ವನಂ ಪಾಣ್ಡುಸುತಃ ಶ್ರೀಮಾಞ್ಶಬ್ದೇನಾಪೂರಯನ್ದಿಶಃ
ಆಮೇಲೆ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಪಾಂಡುಪುತ್ರನು, ಆ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ದೂರ ತಳ್ಳಿ, ತನ್ನ ಶಬ್ದದಿಂದೆಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಾ ವೇಗವಾಗಿ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ಅಥಾಪಶ್ಯನ್ಮಹಾಬಾಹುರ್ಗನಧಮಾದನಸಾನುಷು। ಸುರಮ್ಯಂ ಕದಲೀಷಣಅಡಂ ಬಹುಯೋಜನವಿಸ್ತೃತಮ್
ಮಹಾಬಾಹುವಾದ ಭೀಮನು ಗಂಧಮಾದನ ಪರ್ವತದ ಇಳಿಜಾರಿನಲ್ಲಿ, ಬಹುದೂರವರೆಗೆ ಹರಡುವ ಸುಂದರವಾದ ಬಾಳೆಮರಗಳ ತೋಟವನ್ನು ಕಂಡನು.
ತಮಭ್ಯಗಚ್ಛದ್ವೇಗೇನ ಕ್ಷೋಭಯಿಷ್ಯನ್ಮಹಾಬಲಃ। ಮಹಾಗಜ ಇವಾಸ್ರಾವೀ ಪ್ರಭಞ್ಜನ್ವಿವಿಧಾನ್ದ್ರುಮಾನ್
ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯು ಆ ತೋಟವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಅದನ್ನು ಕಂಪಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ಉಬ್ಬು ತುಂಬಿದ ದೊಡ್ಡ ಆನೆಯಂತೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮರಗಳನ್ನು ಮುರಿಯುತ್ತಾ ಹತ್ತಿರ ಹೋದನು.
ಉತ್ಪಾಟ್ಯ ಕದಲೀಸ್ತಮ್ಭಾನ್ಬಹುತಾಲಸಮುಚ್ಛ್ರಯಾನ್। ಚಿಕ್ಷೇಪ ತರಸಾ ಭೀಮಃ ಸಮನ್ತಾದ್ಬಲಿನಾಂ ವರಃ। ವಿಮರ್ದನ್ಸುಮಹಾತೇಜಾ ನೃಸಿಂಹ ಇವ ದರ್ಪಿತಃ
ಬಹು ಎತ್ತರದ ಬಾಳೆಕಂಬಗಳನ್ನು ಭೀಮನು ಬಲದಿಂದ ಎಳೆದು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಎಸೆದು, ತನ್ನ ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ನುಚ್ಚು ನೂರಾಡಿಸಿದನು; ಅವನು ಗರ್ವದಿಂದ ತುಂಬಿದ ನರಸಿಂಹನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದನು.
ತತಃ ಸಂನ್ಯಪತಂಸ್ತತ್ರಸುಬಹೂನಿ ಮಹಾನ್ತಿ ಚ। ರುರುವಾರಣಯೂಥಾನಿ ಮಹಿಷಾಶ್ಚ ಜಲಾಶ್ರಯಾಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅನೇಕ ದೊಡ್ಡ ಗರ್ಜಿಸುವ ಆನೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಮತ್ತು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಎಮ್ಮೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಬಿದ್ದವು.
ಪ್ರವಿವೇಶ ತತಃ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ತಾನಪಾಸ್ಯ ಮಹಾಬಲಃ। ವನಂ ಪಾಣ್ಡುಸುತಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ನಾದೇನಾಪೂರಯನ್ದಿಶಃ
ಆಮೇಲೆ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಪಾಂಡುಪುತ್ರನು, ಆ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ದೂರ ತಳ್ಳಿ, ತನ್ನ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದೆಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ತುಂಬುತ್ತಾ ವೇಗವಾಗಿ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ತೇನ ಶಬ್ದೇನ ಚೈವಾಥ ಭೀಮಸೇನರವೇಣ ಚ। ವನಾನ್ತರಗತಾಶ್ಚಾಪಿ ವಿತ್ರೇಸುರ್ಮೃಹಪಕ್ಷಿಃ
ಆ ಶಬ್ದಕ್ಕೂ ಭೀಮಸೇನನ ಗರ್ಜನೆಗೂ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಮರೆತು ಕುಳಿತಿದ್ದ ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಕ್ಕಿಗಳು ಕೂಡ ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದವು.
ತಸ್ಮಿನನಥ ಪ್ರವೃತ್ತೇ ತು ಸಂಕ್ಷೋಭೇ ಮೃಗಪಕ್ಷಿಣಾಮ್। ಜಲಾರ್ದ್ರಪಕ್ಷಾ ವಿಹಗಾಃ ಸಮುತ್ಪೇತುಃ ಸಹಸ್ರಶಃ
ಆ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಮತ್ತು ಹಕ್ಕಿಗಳಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದ ಗೊಂದಲದ ನಡುವೆ, ಸಾವಿರಾರು ನೀರಿನಿಂದ ತೇವವಾಗಿದ್ದ ರೆಕ್ಕೆಯ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹಾರಿಹೋದವು.
ತಾನೌದಕಾನ್ಪಕ್ಷಿಗಣಾನ್ನಿರೀಕ್ಷ್ಯ ಭರತರ್ಷಭಃ। ತಾನೇವಾನುಸರನ್ರಮ್ಯಂ ದದರ್ಶ ಸುಮಹತ್ಸರಃ
ಆ ನೀರಿನ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಗುಂಪನ್ನು ನೋಡಿದ ಭಾರತವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಅವುಗಳ ಹಿಂದೆ ಹೋಗಿ, ಒಂದು ಅತಿ ಸುಂದರವಾದ ದೊಡ್ಡ ಸರೋವರವನ್ನು ಕಂಡನು.
ಕಾಞ್ಚನೈಃ ಕದಲೀಷಣ್ಡೈರ್ಮನ್ದಮಾರುತಕಮ್ಪಿತೈಃ। ವೀಜ್ಯಮಾನಮಿವಾಕ್ಷೋಭ್ಯಂ ತೀರಾತ್ತೀರವಿಸರ್ಪಿಭಿಃ
ಆ ಸರೋವರದ ದಡಗಳಲ್ಲಿ, ಬಂಗಾರದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಬಾಳೆಮರಗಳು ಮೃದುವಾಗಿ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಆಲೋಲವಾಗುತ್ತಾ, ದಡದಿಂದ ನೀರಿಗೆ ಹರಡುವ ಮರಗಳಿಂದ ಆ ಸರೋವರವು ಅಭಯವಾಗಿ ವಿಸ್ಮಯಕರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ತತ್ಸರೋಽಥಾವತೀರ್ಯಾಶು ಪ್ರಭೂತನಲಿನೋತ್ಪಲಮ್। ಮಹಾಗಜ ಇವೋದ್ದಾಮಶ್ಚಿಕ್ರೀಡ ಬಲವದ್ಬಲೀ
ಆಮೇಲೆ, ತುಂಬಾ ಕಮಲ ಮತ್ತು ಲಿಲಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಸರೋವರಕ್ಕೆ ಭೀಮನು ವೇಗವಾಗಿ ಇಳಿದು, ದೊಡ್ಡ ಆನೆಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಆಡುವನು.
ವಿಕ್ರೀಡ್ಯತಸ್ಮಿನ್ರುಚಿರಮುತ್ತತಾರಾಮಿತದ್ಯುತಿಃ। `ಕ್ಷೋಭಯನ್ಸಲಿಲಂ ಭೀಮಃ ಪ್ರಭಿನ್ನ ಇವವಾರಣಃ
ಆ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಆಡುವಾಗ, ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಭೀಮನು, ದೊಡ್ಡ ಆನೆ ನೀರನ್ನು ಹಲ್ಲುವಂತೆ, ನೀರನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕದಡಿದನು.
ತತೋ ಜಗಾಹೇ ವೇಗೇನ ತದ್ವನಂ ಬಹುಪಾದಪಮ್। ದಧ್ಮೌ ಚ ಶಙ್ಖಂ ಸ್ವನವತ್ಸರ್ವಪ್ರಾಣೇನ ಪಾಣ್ಡವಃ। [ಆಸ್ಫೋಟಯಚ್ಚ ಬಲವಾನ್ಭೀಮಃ ಸಂನಾದಯನ್ದಿಶಃ ।।]
ನಂತರ, ಭೀಮನು ಆ ಹಲವಾರು ಮರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ತನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಉಸಿರಿನಿಂದ ಶಂಖವನ್ನು ಊದಿದನು; ಆ ಶಬ್ದದಿಂದೆಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳು ನಾದದಿಂದ ತುಂಬಿದವು. ಭೀಮನು ತನ್ನ ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜಗಳನ್ನು ಹೊಡೆದು ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ತುಂಬಿಸಿದನು.
ತಸ್ಯ ಶಙ್ಖಸ್ಯ ಶಬ್ದನ ಭೀಮಸೇನರವೇಣ ಚ। ಬಾಹುಶಬ್ದನ ಚೋಗ್ರೇಣ ನದನ್ತೀವ ಗಿರೇರ್ಗುಹಾಃ
ಅವನ ಶಂಖದ ಶಬ್ದ, ಭೀಮಸೇನನ ಗರ್ಜನೆ ಮತ್ತು ಭುಜ ಹೊಡೆಯುವ ಭಯಾನಕ ಶಬ್ದದಿಂದ ಪರ್ವತದ ಗುಹೆಗಳು ಗರ್ಜಿಸುವಂತಾಯಿತು.
ತಂ ವಜ್ರನಿಷ್ಪೇಷಸಮಮಾಸ್ಫೋಟಿತಮಹಾರವಮ್। ಶ್ರುತ್ವಾ ಶೈಲಗುಹಾಸುಪ್ತೈಃ ಸಿಂಹೈರ್ಮುಕ್ತೋ ಮಹಾಸ್ವನಃ
ಆ ಮಹಾ ಶಬ್ದವನ್ನು, ವಜ್ರದ ಹೊಡೆತದಂತೆ ಭೀಮನು ಮಾಡಿದ ಗರ್ಜನೆಯನ್ನು ಪರ್ವತದ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಿಂಹಗಳು ಕೇಳಿ, ದೊಡ್ಡ ಗರ್ಜನೆ ಹೊರಹಾಕಿದವು.
ಸಿಂಹನಾದಭಯತ್ರಸ್ತೈಃ ಕುಞ್ಜರೈರಪಿ ಭಾರತ। ಮುಕ್ತೋ ವಿರಾವಃ ಸುಮಹಾನ್ಪರ್ವತೋ ಯೇನ ಪೂರಿತಃ
ಸಿಂಹಗಳ ಗರ್ಜನೆಗೆ ಭಯಪಟ್ಟು, ಆನೆಗಳು ಕೂಡ ಭಾರವಾದ ಕೂಗು ಹಾಕಿದವು; ಆ ಶಬ್ದದಿಂದ ಪರ್ವತವೇ ತುಂಬಿಹೋಯಿತು.
ತಂ ತು ನಾದಂ ತತಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸುಪ್ತೋ ವಾನರಪುಙ್ಗವಃ
ಆ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ವಾನರರ ನಾಯಕನು...
ದಿವಂಗಮಂ ರುರೋಧಾಥ ಮಾರ್ಗಂ ಭೀಮಸ್ಯ ಕಾರಣಾತ್। ಅನೇನ ಹಿ ಪಥಾ ಮಾ ವೈ ಗಚ್ಛೇದಿತಿ ವಿಚಾರ್ಯ ಸಃ
ಭೀಮನಿಗಾಗಿ ಆ ದಾರಿ ಹೋಗದಿರಲಿ ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸಿ, ಆಕಾಶದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅವನು ತಡೆದನು.
ಆಸ್ತ ಏಕಾಯನೇ ಮಾರ್ಗೇ ಕದಲೀಷಣ್ಡಮಣ್ಡಿತೇ। ಭ್ರಾತುರ್ಭೀಮಸ್ಯ ರಕ್ಷಾರ್ಥಂ ತಂ ಮಾರ್ಗಮವರುಧ್ಯ ವೈ
ಒಬ್ಬನೇ ಇರುವ, ಬಾಳೆಗಿಡಗಳ ಗುಡ್ಡಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ, ತಮ್ಮ ಅಣ್ಣ ಭೀಮನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ಆ ದಾರಿಯನ್ನು ತಡೆದು ಕುಳಿತನು.
ಮಾಽತ್ರ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯತಿ ಶಾಪಂ ವಾ ಧರ್ಷಣಾಂ ವೇತಿ ಪಾಣ್ಡವಃ। ಕದಲೀಷಣ್ಡಮಧ್ಯಸ್ಥೋ ಹ್ಯೇವಂ ಸಂಚಿನ್ತ್ಯ ವಾನರಃ
ಬಾಳೆಗಿಡಗಳ ನಡುವೆ ನಿಂತ ಪಾಂಡವನು, ಇಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಶಾಪವಾಗಬಾರದು ಅಥವಾ ಅವಮಾನವಾಗಬಾರದು ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿದನು.
ಪ್ರಾಜೃಮ್ಭತ ಮಹಾಕಾಯೋ ಹನೂಮಾನ್ನಾಮ ವಾನರಃ। ಕದಲೀಷಣ್ಡಮಧ್ಯಸ್ಥೋ ನಿದ್ರಾವಶಗತಸ್ತದಾ
ಅಲ್ಲೆ ಬಾಳೆಗಿಡಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಮಹಾಕಾಯವಾದ ಹನುಮಂತನು ನಿದ್ದೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿ ಬಾಯಾರಿಸಿ ಉಬ್ಬಿದ್ದನು.
ತೇನ ಶಬ್ದೇನ ಮಹತಾ ವ್ಯಬುಧ್ಯತ ಮಹಾಕಪಿಃ'। ಜೃಮ್ಭಮಾಣಃ ಸುವಿಪುಲಂ ಶಕ್ರಧ್ವಜಮಿವೋಚ್ಛ್ರಿತಮ್। ಆಸ್ಫೋಟಯಚ್ಚಲಾಙ್ಗೂಲಮಿನ್ದ್ರಾಶನಿಸಮಸ್ವನಮ್
ಆ ಭಾರೀ ಶಬ್ದದಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡ ಮಹಾಕಪಿ, ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಇಂದ್ರನ ಧ್ವಜದಂತೆ ಎತ್ತಿ, ತನ್ನ ಆಲೋಚಲಾದ ಬಾಲವನ್ನು ಬಡಿದು, ಅದು ಇಂದ್ರನ ಗರ್ಜನೆಯಂತೆ ಓಲಾಡಿತು.
ತಸ್ಯ ಲಾಙ್ಗೂಲನಿನದಂ ಪರ್ವತಃ ಸುಗುಹಾಮುಖೈಃ। ಉದ್ಗಾರಮಿವ ಗೌರ್ನರ್ದನ್ನುತ್ಸಸರ್ಜ ಸಮನ್ತತಃ
ಅವನ ಬಾಲದ ಗರ್ಜನೆಗೆ, ಗುಹೆಗಳಿರುವ ಪರ್ವತವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹಸುವಿನ ಕೂಗಿನಂತೆ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿತು.
ಲಾಙ್ಗೂಲಾಸ್ಫೋಟಶಬ್ದಾಚ್ಚ ಚಲಿತಃ ಸ ಮಹಾಗಿರಿಃ। ವಿಘೂರ್ಣಮಾನಶಿಖರಃ ಸಮನ್ತಾತ್ಪರ್ಯಶೀರ್ಯತ
ಬಾಲ ಬಡಿದ ಶಬ್ದದಿಂದ ಆ ಮಹಾಪರ್ವತವು ಕಂಪಿಸಿ, ಅದರ ಶಿಖರಗಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಡುಗಿ ಬಿದ್ದವು.
ಸ ಲಾಙ್ಗೂಲರವಸ್ತಸ್ಯ ಮತ್ತವಾರಣನಿಸ್ವನಮ್। ಅನ್ತರ್ಧಾಯವಿಚಿತ್ರೇಷು ಚಚಾರ ಗಿರಿಸಾನುಷು
ಆ ಬಾಲದ ಗರ್ಜನೆ, ಮದಗೊಂಡ ಆನೆಗಳ ಕೂಗಿನಂತೆ, ಅದ್ಭುತವಾದ ಪರ್ವತದ ಮಡಿಲಿನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿತು.
ಸ ಭೀಮಸೇನಸ್ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಸಂಪ್ರಹೃಷ್ಟತನೂರುಹಃ। ಶಬ್ದಪ್ರಭವಮನ್ವಿಚ್ಛಂಶ್ಚಚಾರ ಕದಲೀವನಮ್
ಆ ಶಬ್ದವನ್ನು ಕೇಳಿ ಭೀಮಸೇನನಿಗೆ ಆನಂದದಿಂದ ರೋಮಾಂಚನವಾಗಿತ್ತು; ಆ ಶಬ್ದದ ಮೂಲವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಅವನು ಬಾಳೆವನದಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡಿದನು.
ಕದಲೀವನಮಧ್ಯಸ್ಥಮಥ ಪೀನೇ ಶಿಲಾತಲೇ। ದದರ್ಶ ಸುಮಹಾಬಾಹುರ್ವಾನರಾಧಿಪತಿಂ ತದಾ
ನಂತರ, ಬಾಳೆವನದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ಅಗಲವಾದ ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ, ಬಲವಂತನಾದ ಭೀಮನು ವಾನರಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ಕಂಡನು.
ವಿದ್ಯುತ್ಸಂಪಾತದುಷ್ಪ್ರೇಕ್ಷಂ ವಿದ್ಯುತ್ಸಂಪಾತಪಿಙ್ಗಲಮ್। ವಿದ್ಯುತ್ಸಂಪಾತನಿನದಂ ವಿದ್ಯುತ್ಸಂಪಾತಚಞ್ಚಲಮ್
ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಕಷ್ಟವಾಗುವಂತೆ, ಮೆಘದ ಹಿಂಡಿನಂತೆ ಪಿಂಗಣಿಯುಳ್ಳ, ಗರ್ಜಿಸುವ, ಮತ್ತು ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಚಂಚಲನಾಗಿದ್ದವನಾಗಿ ಕಂಡನು.
ಬಾಹುಸ್ವಸ್ತಿಕವಿನ್ಯಸ್ತಪೀನವೃತ್ತಶಿರೋಧರಮ್। ಸ್ಕನ್ಧಭೂಯಿಷ್ಠಕಾಯತ್ವಾತ್ತನುಮಧ್ಯಕಟೀತಟಮ್
ಅವನ ದಪ್ಪ, ವೃತ್ತವಾದ ಕಂಠದ ಮೇಲೆ ಸ್ವಸ್ತಿಕದಂತೆ ಕೈಗಳನ್ನು ಮಡಚಿಕೊಂಡು, ಭುಜಗಳಲ್ಲಿ ಅಗಲವಾದ ದೇಹ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ಹೊಟ್ಟೆಯುಳ್ಳವನಾಗಿದ್ದನು.