ಪ್ರಶಸ್ತೇಽಹನಿ ಯಜ್ಞೀಯೇ ಸರ್ವಕಾಮಸಮೃದ್ಧಿಮತ್। ಕಾರಯಾಮಾಸ ಶರ್ಯಾತಿರ್ಯಜ್ಞಾಯತನಮುತ್ತಮಮ್
ಯಜ್ಞಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಶುಭ ದಿನದಲ್ಲಿ, ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳೂ ಪೂರೈಸುವಂತೆ ಶರ್ಯಾತಿ ರಾಜನು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಯಜ್ಞ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿಸಿತು.
ತತ್ರೈನಂ ಚ್ಯವನೋ ರಾಜನ್ಯಾಜಯಾಮಾಸ ಭಾರ್ಗವಃ। ಅದ್ಭುತಾನಿ ಚ ತತ್ರಾಸನ್ಯಾನಿ ತಾನಿ ನಿಬೋಧ ಮೇ
ಅಲ್ಲೆ ಚ್ಯವನನು ರಾಜನಿಗೆ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಡೆಸಿಕೊಟ್ಟನು. ಆ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತವಾದ ಘಟನೆಗಳು ಸಂಭವಿಸಿದವು—ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು.
ಅಗೃಹ್ಣಾಚ್ಚ್ಯವನಃ ಸೋಮಮಶ್ವಿನೋರ್ದೇವಯೋಸ್ತದಾ। ತಮಿನ್ದ್ರೋ ವಾರಯಾಮಾಸ ಗೃಹ್ಣಾನಂ ಸ ತಯೋರ್ಗ್ರಹಮ್
ಆಗ ಚ್ಯವನನು ಅಶ್ವಿನೀದೇವರಿಗೆ ಸೋಮವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಇಂದ್ರನು ಆ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ತಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು.
ಉಭಾವೇತೌ ನ ಸೋಮಾರ್ಹೌ ನಾಸತ್ಯಾವಿತಿ ಮೇ ಮತಿಃ। ಭಿಷಜೌ ದಿವಿ ದೇವಾನಾಂ ಕರ್ಮಣಾ ತೇನ ನಾರ್ಹತಃ
ಈ ಇಬ್ಬರು ನಾಸತ್ಯರು ಸೋಮಪಾನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರು ಅಲ್ಲವೆಂದು ನನಗೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ; ಅವರು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ವೈದ್ಯರಾಗಿರುವುದರಿಂದ, ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯದಿಂದಾಗಿ ಅರ್ಹರಾಗಿಲ್ಲ.
ಮಾವಮಂಸ್ಥಾ ಮಹಾತ್ಮಾನೌ ರೂಪದ್ರವಿಣವತ್ತರೌ। ಯೌ ಚಕ್ರತುರ್ಮಾಂ ಮಧವನ್ವೃನ್ದಾರಕಮಿವಾಜರಮ್
ಈ ಮಹಾತ್ಮರನ್ನು ನೀನು ತಿರಸ್ಕರಿಸಬೇಡ. ಅವರು ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ, ಐಶ್ವರ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಸಮೃದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಮಧು ಮತ್ತು ವೃಂದಾರಕನೊಂದಿಗೆ ಶಾಶ್ವತ ಯುವಕನಂತೆ ಮಾಡಿದವರು.
ಋತೇ ತ್ವಾಂ ವಿಬುಧಾಂಶ್ಚಾನ್ಯಾನ್ಕಥಂ ವೈ ನಾರ್ಹತಃ ಸವಮ್। ಅಶ್ವಿನಾವಪಿ ದೇವೇನ್ದ್ರ ದೇವೌ ವಿದ್ಧಿ ಪುರಂದರ
ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ದೇವತೆಗಳು ಯಜ್ಞದ ಸೋಮಪಾನಕ್ಕೆ ಹೇಗೆ ಅರ್ಹರಾಗಬಹುದು? ಅಶ್ವಿನೀದೇವರೂ ದೇವತೆಗಳೇ, ಪುರಂದರಾ, ನೀನು ಇದನ್ನು ತಿಳಿ.
ಚಿಕಿತ್ಸಕೌ ಕರ್ಮಕರೌ ಕಾಮರೂಪಸಮನ್ವಿತೌ। ಲೋಕೇ ಚರನ್ತೌ ಮರ್ತ್ಯಾನಾಂ ಕಥಂ ಸೋಮಮಿಹಾರ್ಹತಃ
ಅವರು ವೈದ್ಯರೂ, ಕೆಲಸ ಮಾಡುವವರೂ, ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ರೂಪ ಬದಲಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರೂ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರ ನಡುವೆ ಸಂಚರಿಸುವವರೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ—ಹೀಗಿರುವಾಗ ಅವರಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಸೋಮಪಾನ ಹೇಗೆ ಯೋಗ್ಯ?
ಏತದೇವ ತದಾ ವಾಕ್ಯಮಾಮ್ರೇಡಯತಿ ವಾಸವೇ। ಅನಾದೃತ್ಯತತಃ ಶಕ್ರಂ ಗ್ರಹಂ ಜಗ್ರಾಹ ಭಾರ್ಗವಃ
ಇದನ್ನೇ ವಾಸವನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಆದರೆ ಶಕ್ರನ ಮಾತನ್ನು ಕಡೆಗಣಿಸಿ, ಭಾರ್ಗವನು ಸೋಮವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು.
ಗ್ರಹೀಷ್ಯನ್ತಂ ತು ತಂ ಸೋಮಮಶ್ವಿನೋರುತ್ತಮಂ ತದಾ। ಸಮೀಕ್ಷ್ಯ ಬಲಭಿದ್ದೇವ ಇದಂ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಾರ್ಗವನು ಅಶ್ವಿನೀದೇವರಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಸೋಮವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲು ಮುಂದಾದಾಗ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಇಂದ್ರನು ಇದನ್ನು ನೋಡಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು:
ಆಭ್ಯಾಮರ್ತಾಯ ಸೋಮಂ ತ್ವಂ ಗ್ರಹೀಷ್ಯಸಿ ಯದಿ ಸ್ವಯಮ್। ವಜ್ರಂ ತೇ ಪ್ರಹರಿಷ್ಯಾಮಿ ಘೋರರೂಪಮನುತ್ತಮಮ್
ನೀನು ಈ ಇಬ್ಬರಿಗೆ, ಮನುಷ್ಯರಿಗಾಗಿ, ಸ್ವತಃ ಸೋಮವನ್ನು ಕೊಟ್ಟರೆ, ನಾನು ನನ್ನ ಭಯಾನಕವಾದ, ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯ ವಜ್ರದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತೇನೆ.
ಏವಮುಕ್ತಃ ಸ್ಮಯನ್ನಿನ್ದ್ರಮಭಿವೀಕ್ಷ್ಯಸ ಭಾರ್ಗವಃ। ಜಗ್ರಾಹ ವಿಧಿವತ್ಸೋಮಮಶ್ವಿಭ್ಯಾಮುತ್ತಮಂ ಗ್ರಹಮ್
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಭಾರ್ಗವನು ನಗುತ್ತಾ ಇಂದ್ರನತ್ತ ನೋಡಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಅಶ್ವಿನೀದೇವರಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸೋಮವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು.
ತತೋಽಸ್ಮೈ ಪ್ರಾಹರದ್ವಜ್ರಂ ಘೋರರೂಪಂ ಶಚೀಪತಿಃ। ತಸ್ಯ ಪ್ರಹರತೋ ಬಾಹುಂ ಸ್ತಮ್ಭಯಾಮಾಸ ಭಾರ್ಗವಃ
ಅದಾದ ಮೇಲೆ ಶಚಿಯ ಪತಿ ಭಯಾನಕವಾದ ವಜ್ರವನ್ನು ಅವನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು. ಆದರೆ ಭಾರ್ಗವನು ಇಂದ್ರನು ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಕೈಯನ್ನು ಸ್ಥಂಭಗೊಳಿಸಿದನು.
ತಂ ಸ್ತಮ್ಭಯಿತ್ವಾ ಚ್ಯವನೋ ಜುಹುವೇ ಮನ್ತ್ರತೋಽನಲಮ್। ಕೃತ್ಯಾರ್ಥೀ ಸುಮಹಾತೇಜಾ ದೇವಂ ಹಿಂಸಿತುಮುದ್ಯತಃ
ಅವನನ್ನು ಸ್ಥಂಭಗೊಳಿಸಿದ ನಂತರ, ಚ್ಯವನನು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುವ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ, ಮಹಾ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಂತ್ರಗಳ ಮೂಲಕ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡು, ದೇವರನ್ನು ಹಾನಿಗೊಳಿಸಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದನು.
ತತಃ ಕೃತ್ಯಾಽಥ ಸಂಜಜ್ಞೇ ಮುನೇಸ್ತಸ್ಯ ತಪೋಬಲಾತ್। ಮದೋ ನಾಮ ಮಹಾವೀರ್ಯೋ ಬೃಹತ್ಕಾಯೋ ಮಹಾಸುರಃ
ಆಗ ಆ ಮುನಿಯ ತಪಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, 'ಮದ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ, ಅಪಾರ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ, ದೊಡ್ಡ ದೇಹದ ಮಹಾಸುರನಾದ ಒಂದು ಕ್ರತ್ಯೆ ಹುಟ್ಟಿಬಂದಿತು.
ಶರೀರಂ ಯಸ್ ನಿರ್ದೇಷ್ಟುಮಶಕ್ಯಂ ತು ಸುರಾಸುರೈಃ। ತಸ್ಯಾಸ್ಯಮಭವದ್ಧೋರಂ ತೀಕ್ಷ್ಣಾಗ್ರದಶನಂ ಮಹತ್
ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ದೇವರುಗಳಿಗೂ ದಾನವರುಗಳಿಗೂ ವಿವರಿಸುವಂತಿಲ್ಲ. ಅವನ ಬಾಯ್ ಭಯಾನಕವಾಗಿತ್ತು, ದೊಡ್ಡ, ತೀಕ್ಷ್ಣ ಹಲ್ಲುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು.
ಹನುರೇಕಾ ಸ್ಥಿತಾ ತ್ವಸ್ಯ ಭೂಮಾವೇಕಾ ದಿವಂ ಗತಾ। ಚತಸ್ರಶ್ಚಾಯತಾ ದಂಷ್ಟ್ರಾ ಯೋಜನಾನಾಂ ಶತಂಶತಮ್
ಅವನ ಒಂದು ಹನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿತ್ತು, ಮತ್ತೊಂದು ಆಕಾಶವನ್ನು ತಲುಪಿತ್ತು. ಅವನ ನಾಲ್ಕು ದವಳಗಳು ಶತ ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ಉದ್ದವಾಗಿದ್ದವು.
ಇತರೇ ತಸ್ಯ ದಶನಾ ಬಭೂವುರ್ದಶಯೋಜನಾಃ। ಪ್ರಾಸಾದಶಿಖರಾಕಾರಾಃ ಶೂಲಾಗ್ರಸಮದರ್ಶನಾಃ
ಮತ್ತೆ ಅವನ ಇತರ ಹಲ್ಲುಗಳು ಹತ್ತು ಯೋಜನಗಳಷ್ಟು ಉದ್ದವಾಗಿದ್ದವು, ಅವು ಮಹಲ್ ಗೋಪುರಗಳಂತೆ, ಶೂಲದ ತುದಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ.
ಬಾಹೂ ಪರಿಘಸಂಕಾಶಾವಾಯತಾವಯುತಂ ಸಮೌ। ನೇತ್ರೇ ರವಿಶಶಿಪ್ರಖ್ಯೇ ವಕ್ರಂ ಕಾಲಾಗ್ನಿಸಂನಿಭಮ್
ಅವನ ಎರಡು ಕೈಗಳು ಕಬ್ಬಿಣದ ಗದೆಯಂತೆ ಬಲಿಷ್ಠವಾಗಿದ್ದವು, ಉದ್ದವಾಗಿದ್ದವು. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸೂರ್ಯಚಂದ್ರರಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದವು, ಅವು ವಕ್ರವಾಗಿ, ಪ್ರಳಯಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿದ್ದವು.
ಲೇಲಿಹಞ್ಜಿಹ್ವಯಾ ವಕ್ರಂ ವಿದ್ಯುಚ್ಚಪಲಲೋಲಯಾ। ವ್ಯಾತ್ತಾನನೋ ಘೋರದೃಷ್ಟಿರ್ಗ್ರಸನ್ನಿವ ಜಗದ್ಬಲಾತ್
ಅವನ ನಾಲಿಗೆ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ವಕ್ರವಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತಿತ್ತು, ಬಾಯಿ ಅಗಲವಾಗಿ ತೆರೆದಿತ್ತು, ದೃಷ್ಟಿ ಭಯಂಕರವಾಗಿತ್ತು. ಅವನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಜಗತ್ತನ್ನು ನುಂಗುತ್ತಿರುವಂತೆ ತೋರಿಸಿತು.
ಸ ಭಕ್ಷಯಿಷ್ಯನ್ಸಂಕ್ರುದ್ಧಃ ಶತಕ್ರತುಮುಪಾದ್ರವತ್। ಮಹತಾ ಘೋರರೂಪೇಣ ಲೋಕಾಞ್ಶಬ್ದೇನ ನಾದಯತ್
ಅವನಿಗೆ ಕೋಪ ಉಕ್ಕಿ, ಅವನು ಶತಕ್ರತುನನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಓಡಿದನು. ಅವನ ಭಯಾನಕ ರೂಪ ಮತ್ತು ಭಾರೀ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಲೋಕಗಳು ನಡುಗಿದವು.
ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಘೋರವದನಂ ಮದಂ ದೇವಃ ಶತಕ್ರತುಃ। ಆಯಾನ್ತಂ ಭಕ್ಷಯಿಷ್ಯನ್ತಂ ವ್ಯಾತ್ತಾನನಮಿವಾನ್ತಕಮ್
ಆ ಭಯಾನಕ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವರಾದ ಶತಕ್ರತುನು ಮದದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಅವನು ಯಮಧರ್ಮನಂತೆ ಬಾಯಿ ತೆರೆದು ಬರುವುದನ್ನು ಕಂಡನು.
ಭಯಾತ್ಸಂಸ್ತಮ್ಭಿತಭುಜಃ ಸೃಕ್ವಿಣೀ ಲೇಲಿಹನ್ಮುಹುಃ। ತತೋಽವ್ರವೀದ್ದೇವರಾಜಶ್ಚ್ಯವನಂ ಭಯಪೀಡಿತಃ
ಭಯದಿಂದ ಅವನ ಕೈಗಳು ಜಡವಾಗಿದವು, ತುಟಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಚಪ್ಪಳಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆಗ ದೇವರಾಜನು ಭಯದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಚ್ಯವನನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಸೋಮಾರ್ಹಾವಶ್ವಿನಾವೇತಾವದ್ಯ ಪ್ರಭೃತಿ ಭಾರ್ಗವ। ಭವಿಷ್ಯತಃ ಸತ್ಯಮೇತದ್ವಚೋ ವಿಪ್ರ ಪ್ರಸೀದ ಮೇ
ಇನ್ನುಮುಂದೆ ಭಾರ್ಗವ, ಅಶ್ವಿನೀದೇವರುಗಳು ಸೋಮಪಾನಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರು. ಇದು ನಿಜವಾದ ಮಾತು, ಮುನಿಯೇ, ದಯಮಾಡು.
ನ ತೇ ಮಿಥ್ಯಾ ಸಮಾರಮ್ಭೋ ಭವತ್ವೇಷ ಪರೋ ವಿಧಿಃ। ಜಾನಾಮಿ ಚಾಹಂ ವಿಪ್ರರ್ಷೇ ನ ಮಿಥ್ಯಾ ತ್ವಂ ಕರಿಷ್ಯಸಿ
ನಿನ್ನ ಪ್ರಯತ್ನ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಬಾರದು; ಇದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವಿಧಿ. ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ನೀನು ಸುಳ್ಳು ಮಾಡುವವನು ಅಲ್ಲ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತು.
ಸೋಮಪಾವಶ್ವಿನಾವೇತೌ ಯಥಾ ವಾದ್ಯ ಕೃತೌ ತ್ವಯಾ। `ತಥೈವ ಮಾಮಪಿ ಬ್ರಹ್ಮಞ್ಶ್ರೇಯಸಾ ಯೋಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ
ನೀನು ಅಶ್ವಿನೀದೇವರಿಗೆ ಸೋಮಪಾನ ಹಕ್ಕು ನೀಡಿದಂತೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನನಗೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಹಿತವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.
ಭೂಯ ಏವ ತು ತೇ ವೀರ್ಯಂ ಪ್ರಕಾಶೇದಿತಿ ಭಾರ್ಗವ। ಸುಕನ್ಯಾಯಾಃ ಪಿತುಶ್ಚಾಸ್ಯ ಲೋಕೇ ಕೀರ್ತಿಃ ಪ್ರಥೇದಿತಿ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಭಾರ್ಗವ, ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರಭಾವ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಲಿ, ಸುಕನ್ಯೆಯ ತಂದೆಯ ಹೆಸರು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಲಿ.
ಅತೋ ಮಯೈತದ್ವಿಹಿತಂ ತವ ವೀರ್ಯಪ್ರಕಾಶನಮ್। ತಸ್ಮಾನ್ಪ್ರಸಾದಂ ಕುರು ಮೇ ಭವತ್ವೇವಂ ಯಥೇಚ್ಛಸಿ
ನಿನ್ನ ಶಕ್ತಿಯ ಪ್ರದರ್ಶನಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ನನಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡು, ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಆಗಲಿ.
ಏವಮುಕ್ತಸ್ಯ ಶಕ್ರೇಣ ಚ್ಯವನಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ। ಸ ಮನ್ಯುರ್ವ್ಯಗಮಚ್ಛೀಘ್ರಂ ಸುಮೋಚ ಚ ಪುರಂದರಮ್
ಶಕ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಮಹಾತ್ಮ ಚ್ಯವನನು ತಕ್ಷಣ ಕೋಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಪುರಂದರನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆ ಮಾಡಿದನು.
ಮದಂ ಚ ವ್ಯಭಜದ್ರಾಜನ್ಪಾನೇ ಸ್ತ್ರೀಷು ಚ ವೀರ್ಯವಾನ್। ಅಕ್ಷೇಷು ಮೃಗಯಾಯಾಂ ಚ ಪೂರ್ವಸೃಷ್ಟಂ ಪುನಃ ಪುನಃ
ಆ ಮಹಾತ್ಮನು, ರಾಜನೇ, ಮದವನ್ನು ಕುಡಿಯುವಲ್ಲಿ, ಸ್ತ್ರೀಯರಲ್ಲಿ, ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಬೇಟೆಯಲ್ಲಿ ಹಂಚಿದನು, ಹಿಂದಿನಂತೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ.
ತದಾ ಮದಂ ವಿನಿಕ್ಷಿಪ್ಯ ಶಕ್ರಂ ಸಂತರ್ಪ್ಯ ಚೇನ್ದುನಾ। ಅಶ್ವಿಭ್ಯಾಂ ಸಹಿತಾನ್ದೇವಾನ್ಯಾಜಯಿತ್ವಾ ಚ ತಂ ನೃಪಮ್
ಮದವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಿ, ಚಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಶಕ್ರನನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಅಶ್ವಿನೀದೇವರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಆ ರಾಜನಿಗೆ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.