ಸಾ ಕನ್ದುಕೇನಾರಮತಾಸ್ಯ ಮೂಲೇ ವಿಭಜ್ಯಮಾನಾ ಫಲಿತಾ ಲತೇವ। ಗಾತ್ರೈಶ್ಚ ಗಾತ್ರಾಣಿ ನಿಷೇವಮಾಣಾ ಸಮಾಶ್ಲಿಷಚ್ಚಾಸಕೃದೃಶ್ಯಶೃಙ್ಗಮ್
ಅವಳು ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಚೆಂಡಿನಿಂದ ಆಟವಾಡುತ್ತಾ, ಹೂಬಿದ್ದ ಲತೆಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು. ಅವಳ ದೇಹದಿಂದ ಅವನು ಸ್ಪರ್ಶವಾಗುತ್ತಾ, ಪುನಃ ಪುನಃ ಋಷ್ಯಶೃಂಗನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು.
ಸರ್ಜಾನಶೋಕಾಂಸ್ತಿಲಕಾಂಶ್ಚ ವೃಕ್ಷಾ- ನ್ಸುಪುಷ್ಪಿತಾನವನಾಮ್ಯಾವಭಜ್ಯ। ವಿಲಜ್ಜಮಾನೇವ ಮದಾಭಿಭೂತಾ ಪ್ರೋಭಯಾಮಾಸ ಸುತಂ ಮಹರ್ಷೇಃ
ಅವಳು ಸರ್ಜ, ಅಶೋಕ, ತಿಲಕ ಎಂಬ ಹೂಬಿದ್ದ ಮರಗಳನ್ನು ವಂಕರಿಸಿ ಮುರಿದು, ಲಜ್ಜೆಪಡುವಂತೆ ತೋರಿಸಿಕೊಂಡರೂ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಮದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದಳು. ಅವಳು ಮಹರ್ಷಿಯ ಮಗನನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಲು ಯತ್ನಿಸಿದಳು.
ಅಥರ್ಶ್ಯಶೃಙ್ಗಂ ವಿಕೃತಂಸಮೀಕ್ಷ್ಯ ಪುನಃ ಪುನಃ ಪೀಞ್ಯ ಚ ಕಾಯಮಸ್ಯ। ಅವೇಕ್ಷ್ಯಮಾಣಾ ಶನಕೈರ್ಜಗಾಮ ಕೃತ್ವಾಽಗ್ನಿಹೋತ್ರಸ್ಯ ತದಾಽಪದೇಶಮ್
ಆಮೇಲೆ, ಋಷ್ಯಶೃಂಗನು ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವಳ ದೇಹದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಒತ್ತಿಕೊಂಡಳು. ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅವನತ್ತ ನೋಡುತ್ತಾ, ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದ ವಿಧಿಯನ್ನು ಹೇಳಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟಳು.
ತಸ್ಯಾಂ ಗತಾಯಾಂ ಮದನೇನ ಮತ್ತೋ ವಿಚೇತನಶ್ಚಾಭವದೃಶ್ಯಶೃಙ್ಗಃ। ತಾಮೇವ ಭಾವೇನ ಗತೇನ ಶೂನ್ಯೇ ವಿನಿಃಶ್ವಸನ್ನಾರ್ತರೂಪೋ ಬಭೂವ
ಅವಳು ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಕಾಮದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಋಷ್ಯಶೃಂಗನು ಜ್ಞಾನಹೀನನಾದನು. ಅವಳು ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಅವನು ಆಳವಾಗಿ ಉಸಿರೆಳೆದನು, ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದನು.
ತತೋ ಮುಹೂರ್ತಾದ್ಧರಿಪಿಙ್ಗಲಾಕ್ಷಃ ಪ್ರವೇಷ್ಟಿತೋ ರೋಮಭಿರಾನಖಾಗ್ರಾತ್। ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯವಾನ್ವೃತ್ತಸಮಾಧಿಯುಕ್ತೋ ವಿಭಾಣ್ಡಕಃ ಕಾಶ್ಯಪಃ ಪ್ರಾದುರಾಸೀತ್
ಅಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಕಾಶ್ಯಪ ವಂಶದ ವಿಭಾಂಡಕನು, ಕಪ್ಪು-ಕಿತ್ತಳೆ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ತಲೆಮೂಡಿನಿಂದ ಕಾಲಿನವರೆಗೆ ಕೂದಲು ನಿಂತಂತೆ, ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಲ್ಲೂ ನಿಯಮದಲ್ಲೂ ತೊಡಗಿದ್ದವನಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು.
ಸೋಽಪಶ್ಯದಾಸೀನಮುಪೇತ್ಯ ಪುತ್ರಂ ಧ್ಯಾಯನ್ತಮೇಕಂ ವಿಪರೀತಚಿತ್ತಮ್। ವಿನಿಃಶ್ವಸನ್ತಂ ಮುಹುರೂರ್ಧ್ವದೃಷ್ಟಿಂ ವಿಭಾಣ್ಕಃ ಪುತ್ರಮುವಾಚ ದೀನಮ್
ಅವನು ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ಕುಳಿತು, ಆಲೋಚನೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವುದನ್ನು, ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿರುವುದನ್ನು, ಪುನಃ ಪುನಃ ಉಸಿರೆಳೆದು ಮೇಲೆ ನೋಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ದುಃಖದಿಂದ ಮಗನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ನ ಕಲ್ಪಿತಾಃ ಸಮಿಧಃ ಕಿಂನು ತಾತ ಕಚ್ಚಿದ್ಧುತಂ ಚಾಗ್ನಿಹೋಽತ್ರಂ ತ್ವಯಾಽದ್ಯ। `ನ ಸಂಸೃಷ್ಟಂ ಕ್ರಿಯತೇ ದ್ವಾರಭಾಗೇ ಸುವೃಕ್ಷಾಣಾ ಖಣ್ಡನೇ ಕಃ ಪ್ರವೃತ್ತಃ
ಮಗನೇ, ನೀನು ಸಮಿಧಗಳನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಲ್ಲವೇನು? ಇಂದು ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರವನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೀಯಾ? ಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶದ ಕಡೆ ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸಿಲ್ಲ, ಯಾರು ಈ ಚೆನ್ನಾದ ಮರಗಳನ್ನು ಕಡಿದಿದ್ದಾರೆ?
ಸುನಿರ್ಣಿಕ್ತಂ ಸ್ರುಕ್ಸ್ರುವಂ ಹೋಮಧೇನುಃ ಕಚ್ಚಿತ್ಸವತ್ಸಾದ್ಯಕೃತಾ ತ್ವಯಾ ಚ। `ಕೋಪ್ಯಾಗತಃ ಶುಶ್ರೂಷಣಾಯೇಹ ಪುತ್ರ ಕುತಶ್ಚಿತ್ರಂ ಮಾಲ್ಯಮಿದಂ ಪ್ರವೃದ್ಧಮ್
ಹೋಮದ ಚಮಚಗಳು, ಪಾತ್ರೆಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತೊಳೆದಿದ್ದೀಯಾ? ಹೋಮದ ಹಸು ಮತ್ತು ಕರು ನೋಡಿಕೊಂಡಿದ್ದೀಯಾ? ಇಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಸೇವೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದಾರಾ, ಮಗನೇ? ಈ ಸುಂದರವಾದ ಹಾರಗಳು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದವು?
ನ ವೈ ಯಥಾಪೂರ್ವಮಿವಾಸಿ ಪುತ್ರ ಚಿನ್ತಾಪರಶ್ಚಾಸಿ ವಿಚೇತನಶ್ಚ। ದೀನೋತಿಮಾತ್ರಂ ಕಿಮಿವಾದ್ಯ ಖಿನ್ನಃ ಪೃಚ್ಛಾಮಿ ತ್ವಾಂ ಕ ಇಹಾದ್ಯಾಗತೋಽಭೂತ್
ಮಗನೇ, ನೀನು ಈಗ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆಲೋಚನೆಗಳಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವೆ, ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿದೆ. ಇಂದು ಏಕೆ ಇಷ್ಟು ದುಃಖದಿಂದ ಇದ್ದೀಯಾ? ನಾನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ, ಇಲ್ಲಿ ಇಂದು ಯಾರು ಬಂದಿದ್ದರು?
ಇಹಾಗತೋ ಜಟಿಲೋ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರೀ ನ ವೈ ಹ್ರಸ್ವೋ ನಾತಿದೀರ್ಘೋ ಮನಸ್ವೀ। ಸುವರ್ಣವರ್ಣಃ ಕಮಲಾಯತಾಕ್ಷಃ ಸುತಃ ಸುರಾಣಾಮವಿ ಶೋಭಮಾನಃ
ಇಲ್ಲಿ ಜಟಾಧಾರಿ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ — ಅವನು ಚಿಕ್ಕನೂ ಅಲ್ಲ, ತುಂಬಾ ಉದ್ದನೂ ಅಲ್ಲ, ದೃಢ ಮನಸ್ಸಿನವನು, ಹೊಳೆಯುವ ಚರ್ಮದವನು, ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವನು, ದೇವರ ಮಗನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಸಮೃದ್ಧರೂಪಃ ಸವಿತೇವ ದೀಪ್ತಃ ಸುಶ್ಲಕ್ಷ್ಣವಾಕ್ಕೃಷ್ಣತಾರಶ್ಚಕೋರಾತ್। ನೀಲಾಃ ಪ್ರಸನ್ನಾಶ್ಚ ಜಟಾಃ ಸುಗನ್ಧಾ ಹಿರಣ್ಯರಜ್ಜುಗ್ರಥಿತಾಃ ಸುದೀರ್ಘಾಃ
ಅವನು ಸುಂದರನೂ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನೂ, ಮೃದುವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವವನು, ಕಪ್ಪು ಕಣ್ಣುಗಳವನು. ಅವನ ಜಟೆಗಳು ನೀಲಿಯೂ, ಸುಗಂಧವೂ, ಬಹಳ ಉದ್ದವೂ, ಚಿನ್ನದ ಹಗ್ಗಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
ಆಧಾರಭೂತಃ ಪುನರಸ್ಯ ಕಣ್ಠೇ ವಿಭ್ರಾಜತೇ ವಿದ್ಯುದಿವಾನ್ತರಿಕ್ಷೇ। ದ್ವೌ ಚಾಸ್ ಪಿಣ್ಡಾವಧರೇಣ ಕಣ್ಠಾ- ದಜಾತರೋಮೌ ಸುಮನೋಹರೌ ಚ
ಅವನ ಕಂಠದ ಮೇಲೆ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಒಂದು ಆಭರಣ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದೆ. ಕಂಠದ ಕೆಳಗೆ ಎರಡು ಸುಂದರವಾದ, ಕೂದಲು ಇಲ್ಲದ ಗುಡ್ಡೆಗಳಿವೆ.
ವಿಲಗ್ನಮಧ್ಯಶ್ಚ ಸ ನಾಭಿದೇಶೇ ಕಟಿಶ್ಚ ತಸ್ಯಾತಿಕೃತಪ್ರಮಾಣಾ। ತಥಾಽಸ್ ಚೀರಾನ್ತರತಃ ಪ್ರಭಾತಿ ಹಿರಣ್ಮಯೀ ಮೇಖಲಾ ಮೇ ಯಥೇಯಮ್
ಅವನ ಹೊಟ್ಟೆಬದಿಯಲ್ಲಿ ಸೊಂಟ ತುಂಬಾ ಸೊಪ್ಪಾಗಿದೆ, ಆದರೆ ಕಟಿಯು ತುಂಬಾ ಸಣ್ಣದು. ಅವನ ಉಡುಪಿನ ಕೆಳಗಡೆ ನನ್ನದು ಹೀಗೆಯೇ ಹೊಳೆಯುವ ಹಿರಿದು ಬಂಗಾರದ ಬೆಲ್ಟ್ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.
ಅನ್ಯಚ್ಚ ತಸ್ಯಾದ್ಭುತದರ್ಶನೀಯಂ ವಿಕೂಜಿತಂ ಪಾದಯೋಃ ಸಂಪ್ರಭಾತಿ। ಪಾಣ್ಯೋಶ್ಚ ತದ್ವತ್ಸ್ವನವನ್ನಿಬದ್ಧೌ ಕಲಾಪಕಾವಕ್ಷಮಾಲಾ ಯಥೇಯಮ್
ಮತ್ತೊಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದದ್ದು ಏನೆಂದರೆ, ಅವನ ಕಾಲುಗಳಿಂದ ಮಧುರವಾದ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅವನ ಕೈಗಳ ಮೇಲೆ ಹೊಸದಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದ ಹೂಮಾಲೆಗಳು ಮತ್ತು ಹಾರಗಳು ನನ್ನದು ಹೀಗೆಯೇ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ.
ವಿಚೇಷ್ಟಮಾನಸ್ಯ ಚ ತಸ್ಯ ತಾನಿ ಕೂಜನ್ತಿ ಹಂಸಾಃ ಸರಸೀವ ಮತ್ತಾಃ। ಚೀರಾಣಿ ತಸ್ಯಾದ್ಭುತದರ್ಶನಾನಿ ನೇಮಾನಿ ತದ್ವನ್ಮಮ ರೂಪವನ್ತಿ
ಅವನು ನಡೆಯುವಾಗ ಆ ಶಬ್ದಗಳು ಸರೋವರದಲ್ಲಿರುವ ಮದಮತ್ತ ಹಂಸಗಳಂತೆ ಕೂಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತವೆ. ಅವನ ಉಡುಪುಗಳು ಬಹಳ ಸುಂದರವಾಗಿವೆ, ನನ್ನವು ಕೂಡ ಹೀಗೆಯೇ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿವೆ.
ವಕ್ರಂ ಚ ತಸ್ಯಾದ್ಭುತದರ್ಸನೀಯಂ ಪ್ರವ್ಯಾಹೃತಂ ಹ್ಲಾದಯತೀವ ಚೇತಃ। ಪಿಂಸ್ಕೋಕಿಲಸ್ಯೇವ ಚ ತಸ್ಯ ವಾಣಿ ತಾಂ ಶೃಣ್ವತೋ ಮೇ ವ್ಯಥಿತೋಽನ್ತರಾತ್ಮಾ
ಅವನ ಮಾತುಗಳು ವಕ್ರವಾಗಿ, ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾಗಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಹೃದಯವನ್ನು ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿಸುತ್ತವೆ. ಅವನ ಧ್ವನಿ ಪಿಕದಂತೆ ಮಧುರವಾಗಿದೆ. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಾ ಚಲಿಸಿ ಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಯಥಾ ವನಂ ಮಾಧವಮಾಸಿಮಧ್ಯೇ ಸಮೀರೀತಂ ಶ್ವಸನೇನೇವ ಭಾತಿ। ತಥಾ ಸ ಭಾತ್ಯುತ್ತಮಪುಣ್ಯಗನ್ಧೀ ನಿಷೇವ್ಯಮಾಣಃ ಪವನೇನ ತಾತ
ಮಧುವನದಲ್ಲಿ ವಸಂತಕಾಲದಲ್ಲಿ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿದಂತೆ ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ. ಹಾಗೆಯೇ ಅವನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಗುಣಗಳ ಪರಿಮಳದಿಂದ ಕೂಡಿದವನು, ಗಾಳಿ ಅವನನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ ಅವನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ, ಪ್ರಿಯನೆ.
ಸುಸಂವತಾಶ್ಚಾಪಿ ಜಟಾ ವಿಭಕ್ತಾ ದ್ವೈಧೀಕೃತಾ ಭಾತಿಲಲಾಟದೇಶೇ। ಕರ್ಣೌ ಚ ಚಿತ್ರೈರಿವ ಚಕ್ರವಾಕೈಃ ಸಮಾವೃತೌ ತಸ್ಯ ಸುರೂಪವದ್ಭಿಃ
ಅವನ ಜಟೆಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ ಮತ್ತು ವಿಭಜನೆಗೊಂಡಿವೆ, ಅವು ಲಲಾಟದಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ. ಅವನ ಕಿವಿಗಳು ಸುಂದರವಾದ ಚಕ್ರವಾಕ ಪಕ್ಷಿಗಳಂತೆ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.
ತಥಾ ಫಲಂ ವೃತ್ತಮಥೋ ವಿಚಿತ್ರಂ ಸಮಾಹತಂ ಪಾಣಿನಾ ದಕ್ಷಿಣೇನ। ತದ್ಭೂಮಿಮಾಸಾದ್ಯ ಪುನಃಪುನಶ್ಚ ಸಮುತ್ಪತತ್ಯದ್ಭುತರೂಪಮುಚ್ಚೈಃ
ಅವನ ಬಲಗೈಯಿಂದ ಹೊಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟ ಒಂದು ವೃತ್ತಾಕಾರದ, ವಿಶಿಷ್ಟವಾದ ಹಣ್ಣು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದು, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಹಾರುತ್ತದೆ, ಅದು ತುಂಬಾ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾಗಿದೆ.
ತಚ್ಚಾಭಿಹತ್ವಾ ಪರಿವರ್ತತೇಽಸೌ ವಾತೇರಿತೋ ವೃಕ್ಷ ಇವಾವಘೂರ್ಣಮ್। ತಂ ಪ್ರೇಕ್ಷತಃ ಪುತ್ರಮಿವಾಮರಾಣಾಂ ಪ್ರೀತಿಃ ಪರಾ ತಾತ ರತಿಶ್ಚ ಜಾತಾ
ಅವನು ಆ ಹಣ್ಣನ್ನು ಹೊಡೆದು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾನೆ, ಅದು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲುವ ಮರದಂತೆ ತಿರುಗುತ್ತದೆ. ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ದೇವತೆಗಳ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿದಂತೆ ನನಗೆ ಅಪಾರ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಆನಂದ ಉಂಟಾಯಿತು.
ಸ ಮೇ ಸಮಾಶ್ಲಿಷ್ಯ ಪುನಃ ಶರೀರಂ ಜಟಾಸು ಗೃಹ್ಯಾಭ್ಯವನಾಮ್ಯ ವಕ್ರಮ್। ವಕ್ರೇಣ ವಕ್ರಂ ಪ್ರಣಿಧಾಯ ಶಬ್ದಂ ಚಕಾರ ತನ್ಮೇಽಜನಯತ್ಪ್ರಹರ್ಷಮ್
ಅವನು ಮತ್ತೆ ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ನನ್ನ ಜಟೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ತನ್ನ ವಕ್ರವಾದ ದೇಹವನ್ನು ಬಾಗಿಸಿ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಒರಗಿದನು. ಅವನು ಶಬ್ದವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅದು ನನಗೆ ಅಪಾರ ಹರ್ಷವನ್ನು ತಂದಿತು.
ನ ಚಾಪಿ ಪಾದ್ಯಂ ಬಹುಮನ್ಯತೇಽಸೌ ಫಲಾನಿ ಚೇಮಾನಿ ಮಯಾ ಹೃತಾನಿ। ಏವಂವ್ರತೋಸ್ಮೀತಿ ಚ ಮಾಮವೋಚ- ತ್ಫಲಾನಿ ಚಾನ್ಯಾನಿ ನವಾನ್ಯದಾನ್ಮೇ
ಅವನು ಪಾದ್ಯವನ್ನು ಮಹತ್ವವನ್ನಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಿಲ್ಲ, ನಾನು ತಂದ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅವನು ನನಗೆ 'ಇದು ನನ್ನ ವ್ರತ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಹೊಸ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
ಮಯೋಪಯುಕ್ತಾನಿ ಫಲಾನಿ ಯಾನಿ ನೇಮಾನಿ ತುಲ್ಯಾನಿ ರಸೇನ ತೇಷಾಮ್। ನ ಚಾಪಿ ತೇಷಾಂ ತ್ವಗಿಯಂ ಯಥೈಷಾಂ ಸಾರಾಣಿ ನೈಷಾಮಿವ ಸನ್ತಿ ತೇಷಾಮ್
ನಾನು ತಿಂದ ಹಣ್ಣುಗಳು ರುಚಿಯಲ್ಲಿ ಇವುಗಳಷ್ಟಿಲ್ಲ. ಅವುಗಳ ಸಿಪ್ಪೆಯೂ ಇವುಗಳಂತಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸಾರವೂ ಇವುಗಳಂತಿಲ್ಲ.
ತೋಯಾನಿ ಚೈವಾತಿರಸಾನಿ ಮಹ್ಯಂ ಪ್ರಾದಾತ್ಮ ವೈ ಪಾತುಮುದಾರರೂಪಃ। ಪೀತ್ವೈವ ಯಾನ್ಯಭ್ಯಧಿಕಃ ಪ್ರಹರ್ಷೋ ಮಮಾಭವದ್ಭೂಶ್ಚಲಿತೇವ ಚಾಸೀತ್
ಅವನು ನನಗೆ ಕುಡಿಯಲು ಅತ್ಯಂತ ರುಚಿಕರವಾದ ನೀರನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು, ಅವನು ಉದಾರ ಸ್ವಭಾವದವನು. ಅದನ್ನು ಕುಡಿದಾಗ ನನಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ಸಂತೋಷ ಉಂಟಾಯಿತು, ನನ್ನ ದೇಹವೂ ಹಗುರವಾದಂತೆ ಅನಿಸಿತು.
ಇಮಾನಿ ಚಿತ್ರಾಣಿ ಚ ಗನ್ಧವನ್ತಿ ಮಾಲ್ಯಾನಿ ತಸ್ಯೋದ್ಗ್ರಥಿತಾನಿ ಪಟ್ಟೈಃ। ಯಾನಿ ಪ್ರಕೀರ್ಯೇಹ ಗತಃ ಸ್ವಮೇವ ಸ ಆಶ್ರಮಂ ತಪಸಾ ದ್ಯೋತಮಾನಃ
ಇವು ಸುಂದರವಾದ ಪರಿಮಳಭರಿತ ಹೂಮಾಲೆಗಳು, ಅವನು ಬಟ್ಟೆಯಿಂದ ಜೋಡಿಸಿ ಇಲ್ಲಿ ಚೆಲ್ಲಿದನು. ಅವನು ತನ್ನ ತಪಸ್ಸಿನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ತನ್ನ ಆಶ್ರಮದತ್ತ ಹೊರಟನು.
ಗತೇನ ತೇನಾಸ್ಮಿಕೃತೋ ವಿಚೇತಾ ಗಾತ್ರಂ ಚ ಮೇ ಸಂಪರಿದಹ್ಯತೀವ। ಇಚ್ಛಾಮಿ ತಸ್ಯಾನ್ತಿಕಮಾಶು ಗನ್ತುಂ ತಂ ಚೇಹ ನಿತ್ಯಂ ಪರಿವರ್ತಮಾನಮ್
ಅವನು ಹೋದ ಮೇಲೆ ನಾನು ಗಾಬರಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟೆ, ನನ್ನ ದೇಹವೂ ಸುಡುತ್ತಿರುವಂತೆ ಅನಿಸಿತು. ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಇಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿರುವವನಾಗಿ, ನಾನು ಬೇಗ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.
ಗಚ್ಛಾಮಿ ತಸ್ಯಾನ್ತಿಕಮೇವ ತಾತ ಕಾ ನಾಮ ಸಾ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯಾ ಚ ತಸ್ಯ। ಇಚ್ಛಾಮ್ಯಹಂ ಚರಿತುಂ ತೇನ ಸಾರ್ಧಂ ಯಥಾ ತಪಃ ಸ ಚರತ್ಯಾರ್ಯಧರ್ಮಾ
ನಾನು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ, ಪ್ರಿಯನೆ. ಅವನು ಅನುಸರಿಸುವ ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ ವ್ರತವೇನು? ನಾನು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಅದನ್ನು ಅನುಸರಿಸಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅವನು ಹೇಗೆ ಧರ್ಮಪಾಲನೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ ಹಾಗೆ.
ಚರ್ತುಂ ತಥೇಚ್ಛಾ ಹೃದಯೇ ಮಮಾಸ್ತಿ ದುನೋತಿ ಚಿತ್ತಂ ಯದಿ ತಂ ನ ಪಶ್ಯೇ
ನಾನು ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇದೆ. ಅವನನ್ನು ನೋಡದೆ ಇದ್ದರೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕಳವಳಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ರಕ್ಷಾಂಸಿ ಚೈತಾನಿ ಚರನ್ತಿ ಪುತ್ರ ರೂಪೇಣ ತೇನಾದ್ಭುತದರ್ಶನೇನ। ಅತುಲ್ಯವೀರ್ಯಾಣ್ಯಭಿರೂಪವನ್ತಿ ವಿಘ್ರಂ ಸದಾ ತಪಸಶ್ಚಿನ್ತಯನ್ತಿ
ಈ ರಾಕ್ಷಸರು, ಮಗನೇ, ಇಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯ ಯಾರಿಗೂ ಇಲ್ಲ, ಅವರು ಯಾವಾಗಲೂ ತಪಸ್ಸಿನ ಬಗ್ಗೆ ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಸುರೂಪರೂಪಾಣಿ ಚ ತಾನಿ ತಾತ ಪ್ರಲೋಭಯನ್ತೇ ವಿವಿಧೈರುಪಾಯೈಃ। ಸುಖಾಚ್ಚ ಲೋಕಾಚ್ಚ ನಿಪಾತಯನ್ತಿ ತಾನ್ಯುಗ್ರರೂಪಾಣಿ ಮುನೀನ್ವನೇಷು
ಆ ಸುಂದರ ರೂಪದ ರಾಕ್ಷಸರು, ಪ್ರಿಯನೆ, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಉಪಾಯಗಳಿಂದ ಮೋಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಕಾಡಿನ ಮುನಿಗಳನ್ನು ಸುಖದಿಂದ ಮತ್ತು ಲೋಕಗಳಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸುತ್ತಾರೆ, ಆ ಭಯಾನಕ ರೂಪದವರು.