ಮೇಷರೂಪೀ ಚ ವಾತಾಪಿಃ ಕಾಮರೂಪ್ಯಭವತ್ಕ್ಷಣಾತ್। ಸಂಸ್ಕೃತ್ಯತಂ ಭೋಜಯತಿ ತತೋ ವಿಪ್ರಂ ಜಿಧಾಂಸತಿ
ವಾತಾಪಿ ಕೂಡ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಆಡು ರೂಪವನ್ನು ತಾಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಊಟವಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದನು, ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸ ಚಾಹ್ವಯತಿ ಯಂ ವಾಚಾ ಗತಂ ವೈವಸ್ವತಕ್ಷಯಮ್। ಸ ಪುನರ್ದೇಹಮಾಸ್ಥಾಯ ಜೀವನ್ಸ್ಮ ಪ್ರತ್ಯದೃಶ್ಯತ
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ಇಲ್ವಲನು ದೊಡ್ಡ ಶಬ್ದದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಆಗ ವಾತಾಪಿ ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದು, ಜೀವಂತನಾಗಿ ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದನು.
ತತೋ ವಾತಾಪಿಮಸುರಂ ಛಾಗಂ ಕೃತ್ವಾ ಸುಸಂಸ್ಕೃತಮ್। ತಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಭೋಜಯಿತ್ವಾ ಪುನರೇವ ಸಮಾಹ್ವಯತ್
ಹೀಗೆ, ಇಲ್ವಲನು ತನ್ನ ತಮ್ಮ ವಾತಾಪಿಯನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಊಟವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟು, ಮತ್ತೆ ಅವನನ್ನು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.
ತಾಮಿಲ್ವಲೇನ ಮಹತಾ ಸ್ವರೇಣ ಗಿರಮೀರಿತಾಮ್। ಶ್ರುತ್ವಾಽತಿಮಾಯೋ ಬಾಲವಾನ್ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಕಣ್ಟಕಃ
ಇಲ್ವಲನು ದೊಡ್ಡ ಶಬ್ದದಲ್ಲಿ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಬಹಳ ಚತುರನಾದ ವಾತಾಪಿ, ಮಕ್ಕಳಂತೆ ತಕ್ಷಣ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕಷ್ಟ ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ತಸ್ಯ ಪಾರ್ಶ್ವಂ ವಿನಿರ್ಭಿದ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ಮಹಾಸುರಃ। ವಾತಾಪಿಃ ಪ್ರಹಸನ್ರಾಜನ್ನಿಶ್ಚಕ್ರಾಮ ವಿಶಾಂಪತೇ
ಆ ಮಹಾಸುರ ವಾತಾಪಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ದೇಹವನ್ನು ಚೀರಿ, ನಗುತ್ತಾ ಹೊರಬರುತ್ತಿದ್ದನು, ರಾಜನೇ.
ಏವಂ ಸ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ರಾಜನ್ಭೋಜಯಿತ್ವಾ ಪುನಃಪುನಃ। ಹಿಂಸಯಾಮಾಯಸ ದೈತೇಯ ಇಲ್ವಲೋ ದುಷ್ಟಚೇತನಃ
ಹೀಗೆ, ದುಷ್ಟಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ದೈತ್ಯನಾದ ಇಲ್ವಲನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಊಟಕೊಟ್ಟು, ಅವರನ್ನು ಮೋಸದಿಂದ ಹಾನಿಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಅಗಸ್ತ್ಯಶ್ಚಾಪಿ ಭಗವಾನೇತಸ್ಮಿನ್ಕಾಲ ಏವ ತು। ಪಿತೄನ್ದದರ್ಶ ಗರ್ತೇ ವೈ ಲಮ್ಬಮಾನಾನಧೋಮುಖಾನ್
ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಭಗವಾನ್ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ತನ್ನ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಒಂದು ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿಯೇ ಹೂಗಿಹೋಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಸೋಽಪೃಚ್ಛಲ್ಲಮ್ಬಮಾನಾಂಸ್ತಾನ್ಭಗವನ್ತಶ್ಚ ಕಿಂಪರಾಃ। `ಕಿಂಮರ್ಥಂ ವೇಹ ಲಮ್ಬಧ್ವೇ ಗರ್ತೇ ಯೂಯಮಧೋಮುಖಾಃ'। ಸಂತಾನಹೇತೋರಿತಿ ತೇ ಪ್ರತ್ಯೂಚುರ್ಬ್ರಹ್ಮವಾದಿನಃ
ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಆ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, 'ಪೂಜ್ಯರೆ, ನೀವು ಯಾಕೆ ಈ ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿಯೇ ಹೂಗಿಹೋಗಿದ್ದೀರಿ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಅವರು, 'ಮಕ್ಕಳಿಗಾಗಿ ಹೀಗೆ ಇದ್ದೇವೆ' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದರು.
ತೇ ತಸ್ಮೈ ಕಥಯಾಮಾಸುರ್ವಯಂ ತೇ ಪಿತರಃ ಸ್ವಕಾಃ। ಗರ್ತಮೇತಮನುಪ್ರಾಪ್ತಾ ಲಮ್ಬಾಮಃ ಪ್ರಸವಾರ್ಥಿನಃ
ಅವರು ಹೇಳಿದರು, 'ನಾವು ನಿನ್ನ ಪಿತೃಗಳು, ಅಗಸ್ತ್ಯ. ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಗುಹೆಗೆ ಬಂದು ಹೀಗೆ ತಲೆಕೆಳಗಾಗಿದ್ದೇವೆ' ಎಂದು.
ಯದಿ ನೋ ಜನಯೇಥಾಸ್ತ್ವಮಗಸ್ತ್ಯಾಪತ್ಯಮುತ್ತಮಮ್। ಸ್ಯಾನ್ನೋಸ್ಮಾನ್ನಿರಯಾನ್ಮೋಕ್ಷಸ್ತ್ವಂ ಚ ಪುತ್ರಾಪ್ನುಯಾ ಗತಿಮ್
'ಅಗಸ್ತ್ಯ, ನೀನು ನಮಗೆ ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ಮಗನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದರೆ, ನಾವು ನರಕದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತೇವೆ. ನೀನು ಕೂಡ ತಂದೆಯಾದ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಸ ತಾನುವಾಚ ತೇಜಸ್ವೀ ಸತ್ಯಧರ್ಮಪರಾಯಣಃ। ಕರಿಷ್ಯೇ ಪಿತರಃ ಕಾಮಂ ವ್ಯೇತು ವೋ ಮಾನಸೋ ಜ್ವರಃ
ಆಗ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಧರ್ಮಪರನಾದ ಅಗಸ್ತ್ಯನು, 'ಪಿತೃಗಳೇ, ನಾನು ನಿಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತೇನೆ. ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ನೋವು ಹೋಗಲಿ' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ತತಃ ಪ್ರಸವಸನ್ತಾನಂ ಚಿನ್ತಯನ್ಭಗವಾನೃಷಿಃ। ಆತ್ಮನಃ ಪ್ರಸವಸ್ಯಾರ್ಥೇ ನಾಪಶ್ಯತ್ಸದೃಶೀಂ ಸ್ತ್ರಿಯಮ್
ಆಗ, ತನ್ನ ವಂಶ ಮುಂದುವರಿಯಲೆಂದು ಯೋಚಿಸಿದ ಅಗಸ್ತ್ಯನು, ತನ್ನಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಹೆಂಗಸನ್ನು ಹುಡುಕಿದರೂ, ಯಾರನ್ನೂ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಿಲ್ಲ.
ಸ ತಸ್ಯ ತಸ್ ಸತ್ವಸ್ಯ ತತ್ತದಙ್ಗಮನುತ್ತಮಮ್। ಸಂಗೃಹ್ಯತತ್ಸಮೈರಙ್ಗೈರ್ನಿರ್ಮಮೇ ಸ್ತ್ರಿಯಮುತ್ತಮಾಮ್
ಅಗಸ್ತ್ಯನು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಗುಣಗಳನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಅದನ್ನು ಚೆಂದಗೊಳಿಸಿ, ಒಬ್ಬ ಉತ್ತಮ ಹೆಂಗಸನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನು.
ಸ ತಾಂ ವಿದರ್ಭರಾಜಾಯ ಪುತ್ರಕಾಮಾಯ ತಾಮ್ಯತೇ। ನಿರ್ಮಿತಾಮಾತ್ಮನೋಽರ್ಥಾಯ ಮುನಿಃ ಪ್ರಾದಾನ್ಮಹಾತಪಾಃ
ಆ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು, ತನ್ನ ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಆ ಹೆಂಗಸನ್ನು, ಮಗನಿಗಾಗಿ ಆಸೆಪಟ್ಟಿದ್ದ ವಿದರ್ಭದ ರಾಜನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.
ಸಾ ತತ್ರ ಜಜ್ಞೇ ಸುಭಗಾ ವಿದ್ಯುತ್ಸೌದಾಮನೀ ಯಥಾ। ವಿಭ್ರಾಜಮಾನಾ ವಪುಷಾ ವ್ಯವರ್ಧತ ಶುಭಾನನಾ
ಅಲ್ಲಿ ಆ ಸುಂದರಳು, ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ, ಶುಭಮುಖವಳಾಗಿ ಜನ್ಮತಾಳಿದಳು. ಅವಳ ರೂಪದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಳಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋದಳು.
ಜಾತಮಾತ್ರಾಂ ಚ ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವೈದರ್ಭಃ ಪೃಥಿವೀಪತಿಃ। ಪ್ರಹರ್ಷೇಣ ದ್ವಿಜಾತಿಭ್ಯೋ ನ್ಯವೇದಯತ ಭಾರತ
ಅವಳನ್ನು ಜನ್ಮತಾಳಿದ ಕೂಡಲೇ ವಿದರ್ಭರಾಜನು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು.
ಅಭ್ಯನನ್ದನ್ತ ತಾಂ ಸರ್ವೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ವಸುಧಾಧಿಪ। ಲೋಪಾಮುದ್ರೇತಿ ತಸ್ಯಾಶ್ಚ ಚಕ್ರಿರೇ ನಾಮ ತೇ ದ್ವಿಜಾಃ
ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಆ ಮಗಳ ಜನನವನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು. ಅವರು ಆಕೆಗೆ 'ಲೋಪಾಮುದ್ರೆ' ಎಂದು ಹೆಸರು ಇಟ್ಟರು.
ವವೃಧೇ ಸಾ ಮಹಾರಾಜ ಬಿಭ್ರತೀ ರೂಪಮುತ್ತಮಮ್। ಅಪ್ಸ್ವಿವೋತ್ಪಲಿನೀ ಶೀಘ್ರಮಗ್ನೇರಿವ ಶಿಖಾ ಶುಭಾ
ಅವಳು ಮಹಾರಾಜನೆ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆುವ ಕಮಲದಂತೆ, ಬೆಂಕಿಯ ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಸುಂದರಳಾಗಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋದಳು.
ತಾಂ ಯೌವನಸ್ಥಾಂ ರಾಜೇನ್ದ್ರಶತಂ ಕನ್ಯಾಃ ಸ್ವಲಂಕೃತಾಃ। ದಾಸ್ಯಃ ಶತಂ ಚ ಕಲ್ಯಾಣೀಮುಪಾತಸ್ಥುರ್ವಶಾನುಗಾಃ
ಅವಳು ಯೌವನವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ನೂರಾರು ಅಲಂಕೃತ ಯುವತಿಯರು ಮತ್ತು ನೂರಾರು ಸುಂದರ ದಾಸಿಯರು ಅವಳ ಸುತ್ತ ಸೇರಿಕೊಂಡರು.
ಸಾ ಸ್ಮ ದಾಸೀಶತವೃತಾ ಮಧ್ಯೇ ಕನ್ಯಾಶತಸ್ಯ ಚ। ಆರಸ್ತೇ ತೇಜಸ್ವಿನೀ ಕನ್ಯಾ ರೋಹಿಣೀವ ದಿವಿಪ್ರಭಾ
ಅವಳು ನೂರು ದಾಸಿಯರು ಮತ್ತು ನೂರು ಯುವತಿಯರ ನಡುವೆ ಇದ್ದಾಗ, ಆ ಪ್ರಕಾಶಮಯಿ ಯುವತಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ನಡುವೆ ರೋಹಿಣಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಯೌವನಸ್ಥಾಮಪಿ ಚ ತಾಂ ಶೀಲಾಚಾರಸಮನ್ವಿತಾಮ್। ನ ವವ್ರೇ ಪುರುಷಃ ಕಶ್ಚಿದ್ಭಯಾತ್ತಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ
ಅವಳು ಯೌವನದಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಉತ್ತಮ ಸ್ವಭಾವ ಮತ್ತು ನಡತೆಯುಳ್ಳವಳಾಗಿದ್ದರೂ, ಅವಳ ಮಹಾನ್ ತಂದೆಯನ್ನು ಭಯಪಟ್ಟು ಯಾರೂ ಅವಳನ್ನು ವರಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಸಾ ತು ಸತ್ಯವತೀ ಕನ್ಯಾ ರೂಪೇಣಾಪ್ಸರಸೋಪ್ಯತಿ। ತೋಷಯಾಮಾಸ ಪಿತರಂ ಶೀಲೇನ ಸ್ವಜನಂ ತಥಾ
ಆ ಸತ್ಯವತಿ ಎಂಬ ಯುವತಿ, ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಪ್ಸರಸಿಗೂ ಮೀರಿದಳು; ಅವಳ ಸದ್ಗುಣದಿಂದ ತಂದೆಗೂ, ಬಂಧುಗಳಿಗೂ ಸಂತೋಷವನ್ನು ತಂದಳು.
ವೈದರ್ಭೀ ತು ತಥಾಯುಕ್ತಾಂ ಯುವತೀಂ ಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ವೈ ಪಿತಾ। ಮನಸಾ ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ಕಸ್ಮೈ ದದ್ಯಾಮಿಮಾಂಸುತಾಮ್
ವಿದರ್ಭರಾಜನು ತನ್ನ ಮಗಳು ಈ ರೀತಿ ಯೌವನವನ್ನು ತಲುಪಿದುದನ್ನು ನೋಡಿ, 'ನಾನು ಈ ಮಗಳನ್ನು ಯಾರಿಗೆ ಕೊಡಲಿ?' ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡಿದನು.
ಯದಾತ್ವಮನ್ಯತಾಗಸ್ತ್ಯೋ ಗಾರ್ಹಸ್ಥ್ಯೇ ತಾಂ ಕ್ಷಮಾಮಿತಿ। ತದಾಽಭಿಗಮ್ಯ ಪ್ರೋವಾಚ ವೈದರ್ಭಂ ಪೃಥಿವೀಪತಿಮ್
ಅಗಸ್ತ್ಯನು ವಿವಾಹದ ಬಗ್ಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, 'ಈಕೆ ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ' ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ವಿದರ್ಭರಾಜನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಮಾತನಾಡಿದನು.
ರಾಜನ್ನಿವೇಶೇ ಬುದ್ಧಿರ್ಮೇ ವರ್ತತೇ ಪುತ್ರಕಾರಣಾತ್। ವರಯೇತ್ವಾಂ ಮಹೀಪಾಲ ಲೋಪಾಮುದ್ರಾಂ ಪ್ರಯಚ್ಛ ಮೇ
'ರಾಜನೇ, ಸಂತಾನಕ್ಕಾಗಿ ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುವುದು ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇದೆ. ನೀನು ಲೋಪಾಮುದ್ರೆಯನ್ನು ನನಗೆ ವರನಾಗಿ ಕೊಡು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಏವಮುಕ್ತಃ ಸ ಮಿನಿನಾ ಮಹೀಪಾಲೋ ವಿಚೇತನಃ। ಪ್ರತ್ಯಾಖ್ಯಾನಾಯ ಚಾಶಕ್ತಃ ಪ್ರದಾತುಂ ಚೈವ ನೈಚ್ಛತ
ಮುನಿಯು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ರಾಜನು ಗಾಬರಿಗೊಂಡನು; ನಿರಾಕರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಕೊಡಲು ಮನಸ್ಸೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ.
ತತಃ ಸ ಭಾರ್ಯಾಮಭ್ಯೇತ್ಯ ಪ್ರೋವಾಚ ಪೃಥಿವೀಪತಿಃ। ಮಹರ್ಷಿರ್ವೀರ್ಯವಾನೇಷ ಕ್ರುದ್ಧಃ ಶಾಪಾಗ್ನಿನಾ ದಹೇತ್
ಆಮೇಲೆ ರಾಜನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, 'ಈ ಮಹರ್ಷಿ ಬಹಳ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ; ಅವನು ಕೋಪಗೊಂಡರೆ ಶಾಪದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಸುಡಬಹುದು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ತಂ ತಥಾ ದುಃಖಿತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಭಾರ್ಯಂ ಪೃಥಿವೀಪತಿಮ್। ಲೋಪಾಮುದ್ರಾಽಭಿಗಮ್ಯೇದಂ ಕಾಲೇ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್
ರಾಜನು ಹೆಂಡತಿಯೊಂದಿಗೆ ದುಃಖದಿಂದ ಇದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಲೋಪಾಮುದ್ರೆ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ನ ಮತ್ಕೃತೇ ಮಹೀಪಾಲ ಪೀಡಾಮಭ್ಯೇತುಮರ್ಹಸಿ। ಪ್ರಯಚ್ಛ ಮಾಮಗಸ್ತ್ಯಾಯ ತ್ರಾಹ್ಯಾತ್ಮಾನಂ ಮಯಾ ಪಿತಃ
'ರಾಜನೇ, ನನ್ನ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ನೀನು ದುಃಖಪಡಬೇಡ. ನನ್ನನ್ನು ಅಗಸ್ತ್ಯರಿಗೆ ಕೊಡು, ನನ್ನ ಮೂಲಕ ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳು, ತಂದೆ.'
ದುಹಿತುರ್ವಚನಾದ್ರಾಜಾ ಸೋಽಗಸ್ತ್ಯಾಯ ಮಹಾತ್ಮನೇ। ಲೋಪಾಮುದ್ರಾಂ ತತಃ ಪ್ರಾದಾದ್ವಿಧಿಪೂರ್ವಂ ವಿಶಾಂಪತೇ
ಮಗಳ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ರಾಜನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಲೋಪಾಮುದ್ರೆಯನ್ನು ಮಹಾತ್ಮ ಅಗಸ್ತ್ಯರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು.