ಕೀರ್ತಿಂ ಪುಣ್ಯಾಮವಿನ್ದನ್ತ ಯಥಾ ದೇವಾಸ್ತಪೋಬಲಾತ್। ದೇವರ್ಷಯಶ್ಚ ಕಾರ್ತ್ಸ್ನ್ಯೇನ ತಥಾ ತ್ವಮಪಿ ವೇತ್ಸ್ಯಸಿ
ಯಾವಂತೆ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ತಪಸ್ಸಿನ ಬಲದಿಂದ ಪುಣ್ಯಮಯವಾದ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಗಳಿಸಿದರು, ದೇವರುಷಿಗಳು ಕೂಡ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅದನ್ನು ಪಡೆದರು. ಹೀಗೆಯೇ ನೀನು ಕೂಡ ಅದನ್ನು ತಿಳಿಯುವೆ.
ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರಾಸ್ತ್ವಧರ್ಮೇಣ ಮೋಹಿನ ಚ ವಶೀಕೃತಾಃ। ನಚಿರಾದ್ವೈ ವಿನಙ್ಕ್ಷ್ಯನ್ತಿ ದೈತ್ಯಾ ಇವ ನ ಸಂಶಯಃ
ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರರು ಅಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಮೋಹದಿಂದ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಶೀಘ್ರವೇ ದೈತ್ಯರು ಹಾಳಾದಂತೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.
ನೇ ತಥಾ ಸಹಿತಾ ವೀರಾ ವಸನ್ತಸ್ತತ್ರತತ್ರ ಹ। ಕ್ರಮೇಣ ಪೃಥಿವೀಪಾಲ ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯಮಾಗತಾಃ
ಪೃಥ್ವಿಪಾಲ, ಇಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ವೀರರು ಒಂದೇ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆಂದೂ ಸೇರಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರು ಕ್ರಮವಾಗಿ ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದರು.
ತತ್ಸ್ತೀರ್ಥೇಷು ಪುಣ್ಯೇಷು ಗೋಮತ್ಯಾಃ ಪಾಣ್ಡವಾ ನೃಪ। ಕೃತಾಭಿಷೇಕಾಃ ಪ್ರದದುರ್ಗಾಶ್ಚ ವಿತ್ತಂ ಚ ಭಾರತ
ಅಯ್ಯಾ, ಗೋಮತಿ ನದಿಯ ಪುಣ್ಯ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಧನವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದರು, ಭಾರತಕುಲದ ವಂಶಜ.
ತತ್ರ ದೇವಾನ್ಪಿತೄನ್ವಿಪ್ರಾಂಸ್ತರ್ಪಯಿತ್ವಾ ಪುನಃಪುನಃ। ಕನ್ಯಾತೀರ್ಥೇಽಶ್ವತೀರ್ಥೇ ಚ ಗವಾಂ ತೀರ್ಥೇ ಚ ಭಾರತ
ಅಲ್ಲಿ, ಕನ್ಯಾತೀರ್ಥ, ಅಶ್ವತೀರ್ಥ ಮತ್ತು ಗೋತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರು ಪುನಃ ಪುನಃ ದೇವತೆಗಳು, ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದರು, ಭಾರತ.
ಕಾಲಕೋಟ್ಯಾಂ ವಿಪಪ್ರಸ್ಥೇ ಗಿರಾವುಷ್ಯ ಚ ಕೌರವಾಃ। ಬಾಹುದಾಯಾಂ ಮಹೀಪಾಲ ಚಕ್ರುಃ ಸರ್ವೇಽಭಿಷೇಚನಮ್
ಕಾಲಕೋಟಿ, ವಿಪಪ್ರಸ್ಥ, ಗಿರಾವುಷ ಮತ್ತು ಬಾಹುದಾ ಎಂಬ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ, ಪೃಥ್ವಿಪಾಲ, ಕೌರವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸ್ನಾನಮಾಡಿದರು.
ಪ್ರಯಾಗೇ ದೇವಯಜನೇ ದೇವಾನಾಂ ಪೃಥಿವೀಪತೇ। ಊಷುಗಪ್ಲುತ್ಯ ಗಾತ್ರಾಣಿ ತಪಶ್ಚಾತಸ್ಥುರುತ್ತಮಮ್
ಪೃಥ್ವಿಪತಿ, ಪ್ರಯಾಗದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವಾಗ, ಅವರು ದೇಹವನ್ನು ಸ್ನಾನಮಾಡಿಸಿ, ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಮಾಡಿದರು.
ಗಙ್ಗಾಯಮುನಯೋಶ್ಚೈವ ಸಂಗಮೇ ಸತ್ಯಸಂಗರಾಃ। ವಿಪಾಪ್ಮಾನೋ ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ವಿಪ್ರೇಭ್ಯಃ ಪ್ರದದುರ್ವಸು
ಗಂಗಾ ಮತ್ತು ಯಮುನೆಯ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ, ಸತ್ಯವ್ರತರು, ಪಾಪವಿಲ್ಲದ ಮಹಾತ್ಮರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಧನವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿದರು.
ತಪಸ್ವಿಜನಜುಷ್ಟಾಂ ಚ ತತೋ ವೇದೀಂ ಪ್ರಜಾಪತೇಃ। ಜಗ್ಮುಃ ಪಾಣ್ಡುಸುತಾ ರಾಜನ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಃ ಸಹ ಭಾರತ
ಮಹಾರಾಜ, ನಂತರ ಪಾಂಡುಪುತ್ರರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ತಪಸ್ವಿಗಳು ಪೂಜಿಸಿದ ಪ್ರಜಾಪತಿಯ ವೇದಿಗೆ ಹೋದರು.
ತತ್ರ ತೇ ನ್ಯವಸನ್ವೀರಾಸ್ತಪಶ್ಚಾತಸ್ಥುರುತ್ತಮಮ್। ಸಂತರ್ಪಯನ್ತಃ ಸತತಂ ವನ್ಯೇನ ಹವಿಷಾ ದ್ವಿಜಾನ್
ಅಲ್ಲಿ ಆ ವೀರರು ವಾಸಮಾಡಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಸದಾ ಅರಣ್ಯದ ಹವಿಷ್ಯದಿಂದ ದ್ವಿಜರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ತತೋ ಮಹೀಧರಂ ಜಗ್ಮುರ್ಧರ್ಮಜ್ಞೇನಾಭಿಸತ್ಕೃತಮ್। ರಾಜರ್ಷಿಣಾ ಪುಣ್ಯಕೃತಾ ಗಯೇನಾನುಪಮದ್ಯುತೇ
ಅನಂತರ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಲ್ಲ ರಾಜರ್ಷಿ ಗಯನು ಪೂಜಿಸಿದ, ಅಪೂರ್ವ ಕೀರ್ತಿಯ ಪವಿತ್ರ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಅವರು ಹೋದರು.
ನಗೋ ಗಯಶಿರೋ ಯತ್ರ ಪುಣ್ಯಾ ಚೈವ ಮಹಾನದೀ। ವಾನೀರಮಾಲಿನೀ ರಮ್ಯಾ ನದೀ ಪುಲಿನಶೋಭಿತಾ
ಅಲ್ಲಿ ಗಯಶಿರ ಎಂಬ ಪರ್ವತ ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯಮಯ ಮಹಾನದಿ ಇದೆ. ಸುಂದರವಾದ ಮರಳುಕಟ್ಟಿನಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ವಾನೀರಮಾ ಎಂಬ ಆಕರ್ಷಕ ನದಿಯೂ ಇದೆ.
ದಿವ್ಯಂ ಪವಿತ್ರಕೂಟಂ ಚ ಪವಿತ್ರಧರಣೀಧರಮ್। ಋಷಿಜುಷ್ಟಂ ಸುಪುಣ್ಯಂ ತತ್ತೀರ್ಥಂ ಬ್ರಹ್ಮಸರೋತುಲಮ್
ಅಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯವಾದ, ಪವಿತ್ರವಾದ ಶಿಖರ ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಪರ್ವತ ಇದೆ. ಋಷಿಗಳು ನೆಲೆಸಿರುವ, ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯವಾದ, ಬ್ರಹ್ಮಸರಸ್ಸಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ತೀರ್ಥವೂ ಇದೆ.
ಅಗಸ್ತ್ಯೋ ಭಗವಾನ್ಯತ್ರ ಗತೋ ವೈವಸ್ವತಂ ಪ್ರತಿ। ರಉವಾಸ ಚ ಸ್ವಯಂ ತತ್ರ ಧರ್ಮರಾಜಃ ಸನಾತನಃ
ಅಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ಒಮ್ಮೆ ವೈವಸ್ವತನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೋದನು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಶಾಶ್ವತ ಧರ್ಮರಾಜನು ಸ್ವತಃ ವಾಸಮಾಡಿದನು.
ಸರ್ವಾಸಾಂ ಸರಿತಾಂ ಚೈವ ಸಮುದ್ಭೇದೋ ವಿಶಾಂಪತೇ। ಯತ್ರಸಂನಿಹಿತೋ ನಿತ್ಯಂ ಮಹಾದೇವಃ ಪಿನಾಕಧೃಕ್
ರಾಜಾಧಿರಾಜ, ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ನದಿಗಳ ಮೂಲವೂ ಇದೆ. ಮಹಾದೇವನು, ಪಿನಾಕಧಾರಿ ದೇವರು, ಸದಾ ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.
ಪರಿಪೂರ್ಣಃ ಪರಂಜ್ಯೋತಿಃ ಪರಮಾತ್ಮಾ ಸನಾತನಃ। ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಭಿರುಪಾಸ್ಯೋಽಯಂ ಭಗವಾನ್ಪರಮೇಶ್ವರಃ
ಅವನು ಸಂಪೂರ್ಣನು, ಪರಮಜ್ಯೋತಿ, ಶಾಶ್ವತ ಪರಮಾತ್ಮ. ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು ಆರಾಧಿಸುವ ಪರಮೇಶ್ವರನು, ಭಗವಂತನು.
ತಂ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಮಹಾದೇವಂ ಚತುರ್ವರ್ಗಫಲಪ್ರದಮ್। ರಸಿದ್ಧಿಕ್ಷೇತ್ರಮಿದಂ ಮತ್ವಾಸರ್ವೇಷಾಂಮೋಕ್ಷಕಾಙ್ಕ್ಷಿಣಾಮ್
ಆ ಮಹಾದೇವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಚತುರ್ವಿಧ ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವವನಾಗಿ, ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಹಾರೈಸುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಿದ್ಧಿ ಕ್ಷೇತ್ರವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದರು.
ತತ್ರ ತೇ ಪಾಣ್ಡವಾ ವೀರಾಶ್ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯೈಸ್ತದೇಜಿರೇ। ಋಷಿಯಜ್ಞೇನ ಮಹತಾ ಯತ್ರಾಕ್ಷಯವಟೋ ಮಹಾನ್। ಅಕ್ಷಯೇ ದೇವಯಜನೇ ಅಕ್ಷಯಂ ಯತ್ರವೈ ಫಲಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಆ ವೀರ ಪಾಂಡವರು ಮಹಾತ್ಮ ಋಷಿಗಳಿಗೆ ಮಹಾಯಜ್ಞ ಮಾಡಿ, ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದರು. ಅಕ್ಷಯವಟವಿರುವ, ದೇವಯಜ್ಞವು ಎಂದಿಗೂ ಕ್ಷಯವಾಗದ, ಫಲವೂ ಎಂದಿಗೂ ಕ್ಷಯವಾಗದ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳವದು.
ಯೇ ತು ತತ್ರೋಪವಾಸಾಂಸ್ತು ಚಕ್ರುರ್ನಿಶ್ಚಿತಮಾನಸಾಃ। ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಸ್ತತ್ರಶತಶಃ ಸಮಾಜಗ್ಮುಸ್ತಪೋಧನಾಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧಾರದಿಂದ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಶತಾರು ಶತಾರು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿದ್ದವರು, ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿಕೊಂಡರು.
ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯೇನಾಯಜನ್ತ ಆರ್ಷೇಣ ವಿಧಿನಾ ತದಾ। ತತ್ರ ವಿದ್ಯಾತಪೋವೃದ್ಧಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ವೇದಪಾರಗಾಃ। ಕಥಾಂ ಪ್ರಚಕ್ರಿರೇ ಪುಣ್ಯಾಂ ಸದಸಿಸ್ಥಾ ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಪೌರಾಣಿಕ ವಿಧಿಯಿಂದ ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯ ಯಜ್ಞ ಮಾಡಿದರು. ಅಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲಿ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮುಂದಾದ, ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಂಡಿತರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಮಹಾತ್ಮರ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದರು.
ತತ್ರ ವಿದ್ಯಾವ್ರತಸ್ನಾತಃ ಕೌಮಾರಂ ವ್ರತಮಾಸ್ಥಿತಃ। ಶಮಠೋಽಕಥಯದ್ರಾಜನ್ನಾಧೂರ್ತರಜಸಂ ಗಯಮ್
ಅಲ್ಲಿಯೇ ವಿದ್ಯಾ ವ್ರತವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ, ಬಾಲ್ಯದಿಂದ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ ಶಮಠ ಎಂಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ರಾಜನೇ, ಆಧೂತರಾಜಸನ ಮಗನಾದ ಗಯನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.
ಆಧೂರ್ತರಜಸಃ ಪುತ್ರೋ ಗಯೋ ರಾಜರ್ಷಿಸತ್ತಮಃ। ಪುಣ್ಯಾನಿ ತಸ್ಯ ಕರ್ಮಾಣಿ ತಾನಿ ಮೇ ಶೃಣು ಭಾರತ
ಆಧೂತರಾಜಸನ ಮಗನಾದ ಗಯನು ರಾಜರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು. ಅವನ ಪುಣ್ಯಕರ್ಯಗಳನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಭಾರತ.
ಯಸ್ಯ ಯಜ್ಞೋ ಬಭೂವೇಹ ಬಹ್ವನ್ನೋ ಬಹುದಕ್ಷಿಣಃ। ಯತ್ರಾನ್ನಪರ್ವತಾ ರಾಜಞ್ಶತಶೋಽಥ ಸಹಸ್ರಶಃ
ಅವನ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಅನ್ನವೂ ಬಹಳ, ದಾನವೂ ಅಪಾರವಾಗಿತ್ತು. ಅಲ್ಲಿ, ರಾಜನೇ, ನೂರಾರು ಸಾವಿರಾರು ಅನ್ನದ ಪರ್ವತಗಳು ಇದ್ದವು.
ಘೃತಕುಲ್ಯಾಶ್ಚ ದಧ್ನಶ್ಚ ನದ್ಯೋ ಬಹುಶತಾಸ್ತಥಾ। ವ್ಯಞ್ಜನಾನಾಂ ಪ್ರವಾಹಾಶ್ಚ ಮಹಾರ್ಹಾಣಾಂ ಸಹಸ್ರಶಃ
ಅಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ತುಪ್ಪದ ಮತ್ತು ಮೊಸರಿನ ನದಿಗಳು, ಸಾವಿರಾರು ಬೆಲೆಬಾಳುವ ಬಗೆಯ ವ್ಯಾಂಜನಗಳ ಹರಿವೂ ಇದ್ದವು.
ಅಹನ್ಯಹನಿ ಚಾಪ್ಯೇವಂ ಯಾಚತಾಂ ಸಂಪ್ರದೀಯತೇ। ಅನ್ಯೇ ಚ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ರಾಜನ್ಭುಞ್ಜತೇಽನ್ನಂ ಸುಸಂಸ್ಕೃತಮ್
ಪ್ರತಿ ದಿನ ಯಾಚಕರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಅನ್ನವನ್ನು ಹಂಚಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸುಂದರವಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ರಾಜನೇ.
ತತ್ರ ವೈ ದಕ್ಷಿಣಾಕಾಲೇ ಬ್ರಹ್ಮಘೋಷೋ ದಿವಂ ಗತಃ। ನ ಚ ಪ್ರಜ್ಞಾಯತೇ ಕಿಂಚಿದ್ಬ್ರಹ್ಮಶಬ್ದೇನ ಭಾರತ
ಅಲ್ಲಿ ದಾನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವೇದಘೋಷವು ಆಕಾಶವರೆಗೆ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿತ್ತು. ವೇದಧ್ವನಿ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವುದೂ ಕೇಳಿಸದು, ಭಾರತ.
ಪುಣ್ಯೇನ ಚರತಾ ರಾಜನ್ಭೂರ್ದಿಶಃ ಖಂ ನಭಸ್ತಥಾ। ಆಪೂರ್ಣಮಾಸೀಚ್ಛಬ್ದೇನ ತದಪ್ಯಾಸೀನ್ಮಹಾದ್ಭುತಮ್
ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ರಾಜನು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ದಿಕ್ಕುಗಳು, ಆಕಾಶ, ಗಗನ ಎಲ್ಲವೂ ಪೂರ್ಣಿಮಾ ಯಜ್ಞದ ಧ್ವನಿಯಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಅದು ಕೂಡ ಅದ್ಭುತವಾಗಿತ್ತು.
ಯತ್ರಸ್ಮ ಗಾಥಾ ಗಾಯನ್ತಿ ಮನುಷ್ಯಾ ಮರತರ್ಷಭ। ಅನ್ನಪಾನೈಃ ಶುಭೈಸ್ತೃಪ್ತಾ ದೇಶೇ ದೇಶೇ ಸುವರ್ಚಸಃ
ಅಲ್ಲಿ, ಮನುಷ್ಯರೇ, ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಉತ್ತಮ ಅನ್ನಪಾನದಿಂದ ತೃಪ್ತರಾದವರು ಸುಂದರ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಗಯಸ್ಯ ಯಜ್ಞೇ ಕೇ ತ್ವದ್ಯ ಪ್ರಾಣಿನೋ ಭೋಕ್ತುಮೀಪ್ಸವಃ। ತತ್ರ ಭೋಜನಶಿಷ್ಟಸ್ಯ ಪರ್ವತಾಃ ಪಞ್ಚವಿಂಶತಿಃ
ಈ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಗಯನ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ? ಅಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತೈದು ಪರ್ವತಗಳಷ್ಟು ಉಳಿದ ಅನ್ನವಿತ್ತು.
ನ ತತ್ಪೂರ್ವೇ ಜನಾಶ್ಚಕ್ರುರ್ನ ಕರಿಷ್ಯನ್ತಿ ಚಾಪರೇ। ಗಯೋ ಯದಕರೋದ್ಯಜ್ಞೇ ರಾಜರ್ಷಿರಮಿತದ್ಯುತಿಃ
ಗಯ ಎಂಬ ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ರಾಜರ್ಷಿಯು ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದುದನ್ನು ಹಿಂದೆ ಯಾರೂ ಮಾಡಿಲ್ಲ, ಮುಂದೆಯೂ ಯಾರೂ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.