ಏಷ ತೇ ಲೋಮಶೋ ನಾಮ ಮಹರ್ಷಿರಮಿತದ್ಯುತಿಃ। ಸಮೇಷ್ಯತಿ ಮಹಾರಾಜ ತೇನ ಸಾರ್ಧಮನುವ್ರಜ
ಇವನು ಅಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ಮಹರ್ಷಿ ಲೋಮಶ. ಅವನು ನಿನ್ನನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗುವನು, ಮಹಾರಾಜ, ಅವನೊಂದಿಗೆ ಹೋಗು.
ಮಯಾಽಪಿಸಹ ಧರ್ಮಜ್ಞ ತೀರ್ಥಾನ್ಯೇತಾನ್ಯನುಕ್ರಮಾತ್। ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಸೇ ಮಹತೀಂ ಕೀರ್ತಿಂ ಯಥಾ ರಾಜಾ ಮಹಾಭಿಷಕ್
ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿತವನೇ, ನನ್ನೊಡನೆ ಕೂಡ ನೀನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ಈ ತೀರ್ಥಗಳನ್ನು ಭೇಟಿ ಮಾಡುತ್ತೀ. ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರೆ, ನೀನು ಮಹಾನ್ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಗಳಿಸುವೆ, ಹೇಗೆ ಮಹಾ ವೈದ್ಯನಾದ ರಾಜನು ಗಳಿಸಿದನೋ.
ಯಥಾ ಯಯಾತಿರ್ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಯಥಾ ರಾಜಾ ಪುರೂರವಾಃ। ತಥಾ ತ್ವಂ ಕುರುಶಾರ್ದೂಲ ಸ್ವೇನ ಧರ್ಮೇಣ ಶೋಭಸೇ
ಯಯಾತಿಯಂತೆ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾದ ರಾಜನು, ಪುರೂರವನು ಹೇಗಿದ್ದನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನೀನು ಕೂಡ, ಕುರುವಂಶದ ಶೂರ, ನಿನ್ನ ಧರ್ಮದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವೆ.
ಯಥಾ ಭಗೀರಥೋ ರಾಜಾ ಯಥಾ ರಾಮಶ್ಚ ವಿಶ್ರುತಃ। ತಥಾ ತ್ವಂ ಸರ್ವರಾಜಭ್ಯೋ ಭ್ರಾಜಸೇ ರಶ್ಮಿವಾನಿವ
ಭಗೀರಥನು, ಪ್ರಸಿದ್ಧ ರಾಮನು ಹೇಗೆ ರಾಜರಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದರೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನೀನು ಎಲ್ಲ ರಾಜರನ್ನು ಮೀರಿಸಿ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವೆ.
ಯಥಾ ಮನುರ್ಯಥೇಕ್ಷ್ವಾಕುರ್ಯಥಾ ಪೂರುರ್ಮಹಾಯಶಾಃ। ಯಥಾ ವೈನ್ಯೋ ಮಹಾರಾಜ ತಥಾ ತ್ವಮಪಿ ವಿಶ್ರುತಃ
ಮನುವಿನಂತೆ, ಇಕ್ಷ್ವಾಕುವಿನಂತೆ, ಮಹಾ ಕೀರ್ತಿಯ ಪುರುವಿನಂತೆ, ಮಹಾರಾಜ ವೈನ್ಯನಂತೆ, ನೀನು ಕೂಡ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿರುವೆ.
ಯಥಾ ಚ ವೃತ್ರಹಾ ಸರ್ವಾನ್ಸಪತ್ನಾನ್ನಿರ್ದಹನ್ಪುರಾ। ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಪಾಲಯಾಮಾಸ ದೇವರಾಡ್ವಿಗತಜ್ವರಃ
ಹಾಗೆಯೇ, ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ದೇವೇಂದ್ರನು ಹಿಂದೆ ತನ್ನ ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ದಹಿಸಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಿದನು.
ತಥಾ ಶತ್ರುಕ್ಷಯಂ ಕೃತ್ವಾ ತ್ವಂ ಪ್ರಜಾಃ ಪಾಲಯಿಷ್ಯಸಿ। ಸ್ವಧರ್ಮವಿಜಿತಾಮುರ್ವೀಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ರಾಜೀವಲೋಚನ। ಖ್ಯಾತಿಂ ಯಾಸ್ಯಸಿ ಧರ್ಮೇಣ ಕಾರ್ತವೀರ್ಯಾರ್ಜುನೋ ಯಥಾ
ಹೀಗಾಗಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಪ್ರಜೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವಿ. ನೀನು ನಿನ್ನ ಧರ್ಮದ ಮೂಲಕ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಗಳಿಸಿ, ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವನೆ, ಧರ್ಮದಿಂದಲೇ ಖ್ಯಾತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುವಿ, ಹೇಗೆ ಕಾರ್ತವೀರ್ಯ ಅರ್ಜುನನು ಪಡೆದನು ಅದೆ ಹಾಗೆ.
ಏವಮಾಶ್ವಾಸ್ಯ ರಾಜಾನಂ ನಾರದೋ ಭಗವಾನೃಷಿಃ। ಅನುಜ್ಞಾಪ್ಯ ಮಹಾರಾಜ ತತ್ರೈವಾನ್ತರಧೀಯತ
ಇಂತಿ ರಾಜನಿಗೆ ಧೈರ್ಯ ತುಂಬಿ, ಮಹಾತ್ಮ ನಾರದನು, ಮಹಾರಾಜನ ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು, ಅಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಅಡಗಿಹೋದನು.
ಯುಧಿಷ್ಠಿರೋಷಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ತಮೇವಾರ್ಥಂ ವಿಚಿನ್ತಯನ್। ತೀರ್ಥಯಾತ್ರಾಶ್ರಿತಂ ಪುಣ್ಯಮೃಷೀಣಾಂ ಪ್ರತ್ಯವೇದಯತ್
ಧರ್ಮಮಯನಾದ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು, ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಲೋಚಿಸಿ, ಋಷಿಗಳು ಮಾಡಿದ ಪುಣ್ಯ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಯ ವಿಷಯವನ್ನು ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು.
ಭ್ರಾತೄಣಾಂ ಮತಮಾಜ್ಞಾಯ ನಾರದಸ್ಯ ಚ ಧೀಮತಃ। ಪಿತಾಮಹಸಮಂ ಧೌಮ್ಯಂ ಪ್ರಾಹ ರಾಜಾ ಯುಧಿಷ್ಠಿರಃ
ತಮ್ಮ ಸಹೋದರರ ಅಭಿಪ್ರಾಯವನ್ನೂ, ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ನಾರದನ ಸಲಹೆಯನ್ನೂ ತಿಳಿದು, ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಮಹಾರಾಜನು, ಪಿತಾಮಹನಂತೆ ಗೌರವಪಾತ್ರನಾದ ಧೌಮ್ಯರನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಮಯಾ ಸ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರೋ ಜಿಷ್ಣುಃ ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಃ। ಅಸ್ತ್ರಹೇತೋರ್ಮಹಾಬಾಹುರಮಿತಾತ್ಮಾ ವಿವಾಸಿತಃ
ನಾನೇ ಆ ಪುರುಷಸಿಂಹನಾದ ಅರ್ಜುನನನ್ನು, ಸತ್ಯವೀರ್ಯಶಾಲಿಯೂ, ಬಲಿಷ್ಠನೂ, ಅಪಾರ ಮನಸ್ಸಿನವನೂ ಆಗಿದ್ದವನನ್ನು, ಅಸ್ತ್ರಗಳಿಗಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದೆ.
ಸ ಹಿ ವೀರೋಽನುರಕ್ತಶ್ ಸಮರ್ಥಶ್ಚ ತಪೋಧನಃ। ಕೃತೀ ಚ ಭೃಶಮಪ್ಯಸ್ತ್ರೇ ವಾಸುದೇವ ಇವ ಪ್ರಭುಃ
ಅವನು ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯೂ, ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನೂ, ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನೂ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಂಪನ್ನನೂ, ಅಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಬಹಳ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವವನೂ, ವಾಸುದೇವನಂತೆ ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.
ಅಹಂ ಹ್ಯೇತಾವುಭೌ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಕೃಷ್ಣಾವರಿವಿಘಾತಿನೌ। ಅಭಿಜಾನಾಮಿ ವಿಕ್ರಾನ್ತೌ ತಥಾ ವ್ಯಾಸಃ ಪರನ್ತಪೌ
ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ದ್ರೌಪದಿಯನ್ನು ಅಪಮಾನದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ವೀರರನ್ನು ನಾನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಗುರುತಿಸುತ್ತೇನೆ, ಹಾಗೆಯೇ ವ್ಯಾಸರೂ ಕೂಡ ಅವರ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ತ್ರಿಯುಗೌ ಪುಣ್ಡರೀಕಾಕ್ಷೌ ವಾಸುದೇವಧನಂಜಯೌ। ನಾರದೋಽಪಿತಥಾ ವೇದ ಯೋಷ್ಯಶಂಸತ್ಸದಾ ಮಮ
ಮೂರು ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾದ ಕಮಲನಯನರಾದ ವಾಸುದೇವ ಮತ್ತು ಧನಂಜಯ, ಇವರನ್ನು ನಾರದರೂ ಸದಾ ನನಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ಇದ್ದರು.
ತಥಾಽಹಮಪಿ ಜಾನಾಮಿ ನರನಾರಾಯಣಾವೃಷೀ। ಶಕ್ತೋಽಯಮಿತ್ಯತೋ ಮತ್ವಾ ಮಯಾ ಸ ಪ್ರೇಷಿತೋಽರ್ಜುನಃ
ಹಾಗೆ, ನಾನು ಕೂಡ ಅವರನ್ನು ನರ-ನಾರಾಯಣ ಋಷಿಗಳೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಅರ್ಜುನನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಾಧಿಸಲು ಶಕ್ತನೆಂದು ತಿಳಿದು ಅವನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದೆ.
ಇನ್ದ್ರಾದನವರಃ ಶಕ್ರಂ ಸುರಸೂನುಃ ಸುರಾಧಿಪಮ್। ದ್ರಷ್ಟುಮಸ್ತ್ರಾಣಿ ಚಾದಾತುಮಿನ್ದ್ರಾದಿತಿ ವಿವಾಸಿತಃ
ಅವನು ಇಂದ್ರನಿಗಿಂತ ಕಡಿಮೆಯಿಲ್ಲ. ದೇವೇಂದ್ರನನ್ನು ನೋಡಲು ಮತ್ತು ಅವನಿಂದ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಅವನನ್ನು ವನವಾಸಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಲಾಯಿತು.
ಭೀಷ್ಮದ್ರೋಣಾವತಿರಥೌ ಕೃಪೋ ದ್ರೌಣಿಶ್ಚ ದುರ್ಜಯಃ। ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರಸ್ಯ ಪುತ್ರೇಣ ಸುಧೃತಾಃ ಸುಮಹಾಬಲಾಃ
ಭೀಷ್ಮ, ದ್ರೋಣ, ಕೃಪಾಚಾರ್ಯ, ದ್ರೋಣನ ಮಗ ದ್ರೌಣಿ—ಇವರು ಎಲ್ಲರೂ ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳೂ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನೊಂದಿಗೆ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತ ಮಹಾರಥಿಗಳೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ.
ಸರ್ವೇ ವೇದವಿದಃ ಶೂರಾಃ ಸರ್ವೇಽಸ್ತ್ರಕುಶಲಾಸ್ತಥಾ। `ಸರ್ವೇ ಮಹಾರಥಾ ಮುಖ್ಯಾಃ ಸರ್ವೇ ಜಿತಪರಿಶ್ರಮಾಃ'। ಯೋದ್ಧುಕಾಮಾಶ್ಚ ಪಾರ್ಥೇನ ಸತತಂ ಯೇ ಮಹಾಬಲಾಃ
ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವವರು, ಶೂರರು, ಅಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ片ಪಟುಗಳು, ಮಹಾರಥಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖರು, ಶ್ರಮವನ್ನು ಜಯಿಸಿದವರು, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳಾದವರು, ಪಾರ್ಥನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲು ಸದಾ ಉತ್ಸುಕರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ಸ ಚ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರವಿತ್ಕರ್ಣಃ ಸೂತಪುತ್ರೋ ಮಹಾರಥಃ। ಯೋಽಸ್ತ್ರವೇಗಾನಿಲಬಲಃ ಶರಾರ್ಚಿಸ್ತಲನಿಃಸ್ವನಃ। ರಜೋಧೂಮೋಽಸ್ತ್ರಸಂಪಾತೋ ಧಾರ್ತರಾಷ್ಟ್ರಾನಿಲೋದ್ಧತಃ
ಮತ್ತು ಸೂತಪುತ್ರನಾದ ಕರ್ಣನು, ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ片ಪಟು, ಮಹಾರಥಿ, ಅವನ ಬಲ ಅಸ್ತ್ರಗಳ ಗಾಳಿಯಂತೆ, ಅವನ ಬಾಣಗಳು ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತವೆ, ಅವನ ಧೂಳು ಮತ್ತು ಅಸ್ತ್ರಗಳ ಮಳೆ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರರ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಎದ್ದಂತೆ.
ನಿಸೃಷ್ಟ ಇವ ಕಾಲೇನ ಯುಗಾನ್ತಜ್ವಲನೋ ಯಥಾ। ಮಮ ಸೈನ್ಯಮಯಂ ಕಕ್ಷಂ ಪ್ರಧಕ್ಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ
ಯುಗಾಂತದಲ್ಲಿ ಕಾಲದಿಂದ ಬಿಡುವಾಗುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ, ಅವನು ನನ್ನ ಸೇನೆಯ ಕಾಡನ್ನು ಸುಡುವನು ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
ತಂ ಸ ಕುಷ್ಣಾನಿಲೋದ್ಧೂತೋ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಜ್ವಲನೋ ಮಹಾನ್। ಶ್ವೇತವಾಜಿಬಲಾಕಾಭೃದ್ಗಣ್ಡೀವೇನ್ದ್ರಾಯುಧೋಲ್ಬಣಃ
ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣನ ಗಾಳಿಯಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾಗಿ, ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ಹೊತ್ತಿ ಉರಿಯುತ್ತಾ, ಬಿಳಿ ಕುದುರೆಗಳ ಮೋಡದಂತೆ ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿ, ಗಾಂಡೀವ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಾಯುಧವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಭಯಂಕರನಾಗಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾನೆ.
ಸಂರಬ್ಧಃ ಶರಧಾರಾಭಿಃ ಸುಧೀಪ್ತಂ ಕರ್ಣಪಾವಕಮ್। ಉದೀರ್ಣೋಽರ್ಜುನಮೇಘೋಽಯಂ ಶಮಯಿಷ್ಯತಿ ಸಂಯುಗೇ
ಅರ್ಜುನನು, ಘನಮೇಘದಂತೆ ಎದ್ದೇಳಿ, ಬಾಣಗಳ ಧಾರೆಯಿಂದ ಕರ್ಣನ ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿಗ್ರಹಿಸುವನು.
ಸ ಸಾಕ್ಷಾದೇವ ಸರ್ವಾಣಿ ಶಕ್ರಾತ್ಪರಪುರಂಜಯಃ। ದಿವ್ಯಾನ್ಯಸ್ತ್ರಾಣಿ ವೀಭತ್ಸುರ್ಯಥಾವತ್ಪ್ರತಿಪತ್ಸ್ಯತೇ
ಪರಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸುವ ವೀಭತ್ಸು, ಸ್ವತಃ ಶಕ್ರನಿಂದ ಎಲ್ಲ ದಿವ್ಯಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸುವನು.
ಅಲಂ ಸ ತೇಷಾಂ ಸರ್ವೇಷಾಮಿತಿ ಮೇ ಧೀಯತೇ ಮತಿಃ। ನಾಸ್ತಿ ತ್ವತಿಕ್ರಿಯಾ ತಸ್ ರಣೇಽರೀಣಾಂ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಾ
ಅವನು ಒಬ್ಬನೇ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಾಕು ಎಂಬುದು ನನ್ನ ನಂಬಿಕೆ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಗಳು ಅವನ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ತೇ ವಯಂ ಪಾಣ್ಡವಂ ಸರ್ವೇ ಗೃಹೀತಾಸ್ತ್ರಮರಿಂದಮಮ್। ದ್ರಷ್ಟಾರೋ ನ ಹಿ ಬೀಭತ್ಸುರ್ಭಾರಮುದ್ಯಮ್ಯ ಸೀದತಿ
ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಪಾಂಡವನನ್ನು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯಿಸಲಾಗದವನನ್ನು, ಶಸ್ತ್ರಧಾರಿ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ನೋಡುತ್ತೇವೆ. ಏಕೆಂದರೆ ಬೀಭತ್ಸು ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯಭಾರವನ್ನು ಹೊತ್ತು ಕುಗ್ಗುವುದಿಲ್ಲ.
ವಯಂ ತು ತಮೃತೇ ವೀರಂ ವನೇಽಸ್ಮಿನ್ದ್ವಿಪದಾಂವರ। ಅವಧಾನಂ ನ ಗಚ್ಛಾಮಃ ಕಾಮ್ಯಕೇ ಸಹ ಕೃಷ್ಣಯಾ
ಆ ವೀರನಿಲ್ಲದೆ, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅವನಿಲ್ಲದೆ, ಈ ಕಾಮ್ಯಕ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ, ಕೃಷ್ಣೆಯಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ನಮಗೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಭವಾನನ್ಯದ್ವನಂ ಸಾಧು ಬಹ್ವನ್ನಂ ಫಲವಚ್ಛುಚಿ। ಆಖ್ಯಾತು ರಮಣೀಯಂ ಚ ಸೇವಿತಂ ಪುಣ್ಯಕ್ರಮಭಿಃ
ನoble one, ನೀನು ನಮಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಹೇಳು — ಅಲ್ಲಿ ಆಹಾರವು ಸಾಕಷ್ಟು ಇದೆ, ಹಣ್ಣುಗಳು ತುಂಬಿವೆ, ಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ, ಸುಂದರವಾಗಿದೆ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠರು ಸೇವಿಸಿರುವುದು.
ಯತ್ರಕಂಚಿದ್ವಯಂ ಕಾಲಂ ವಸನ್ತಃ ಸತ್ಯವಿಕ್ರಮಮ್। ಪ್ರತೀಕ್ಷಾಮೋಽರ್ಜುನಂ ವರಂ ವೃಷ್ಟಿಕಾಮಾ ಇವಾಮ್ಬುದಮ್
ನಾವು ಅಲ್ಲಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಕಾಲ ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ವಾಸಿಸಿ, ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಕಾಯೋಣ. ಹೇಗೆ ಮಳೆಗಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸುವವರು ಮೋಡಗಳನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆ.
ವಿವಿಧಾನಾಶ್ರಮಾನ್ಕಾಂಶ್ಚಿದ್ದ್ವಿಜಾತಿಭ್ಯಃ ಪ್ರತಿಶ್ರುತಾನ್। ಸರಾಂಸಿ ಸರಿತಶ್ಚೈವ ರಮಣೀಯಾಂಶ್ಚ ಪರ್ವತಾನ್
ನೀನು ನಮಗೆ ವಿವಿಧ ಆಶ್ರಮಗಳನ್ನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ವಾಗ್ದಾನವಾದ ಸ್ಥಳಗಳನ್ನು, ಸರೋವರಗಳನ್ನು, ನದಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾದ ಬೆಟ್ಟಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸು.
ಆಚಕ್ಷ್ವ ನ ಹಿ ಮೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್ರೋಚತೇ ತಮೃತೇಽರ್ಜುನಮ್। ವನೇಽಸ್ಮಿನ್ಕಾಮ್ಯಕೇ ವಾಸೋ ಗಚ್ಛಾಮೋಽನ್ಯಾಂ ದಿಶಂಪ್ರತಿ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನೀನು ನಮಗೆ ಹೇಳು. ಅರ್ಜುನನಿಲ್ಲದೆ ಈ ಕಾಮ್ಯಕ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲ. ನಾವು ಬೇರೆ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಹೋಗೋಣ.