ತಾಂ ವಿಹ್ವಲಾಂ ಕೃಶಾಂ ದೀನಾಂ ಮುಕ್ತಕೇಶೀಮಮಾರ್ಜಿತಾಮ್। ಉನ್ಮತ್ತಾಮಿವ ಗಚ್ಛನ್ತೀಂ ದದೃಶುಃ ಪುರವಾಸಿನಃ
ಆಕೆ ದುಃಖದಿಂದ, ದುರ್ಬಲವಾಗಿ, ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನಿಂದ, ಬಿಚ್ಚಿದ ಕೂದಲಿನಿಂದ, ದುಃಖಭರಿತವಾಗಿ, ಹುಚ್ಚು ಹೆಂಗಸಿನಂತೆ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ನಗರವಾಸಿಗಳು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ಪ್ರವಿಶನ್ತೀಂ ತು ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚೇದಿರಾಜಪುರೀಂ ತದಾ। ಅನುಜಗ್ಮುಸ್ತತ್ರ ಬಾಲಾ ಗ್ರಾಮಿಪುತ್ರಾಃ ಕುತೂಹಲಾತ್
ಅವಳನ್ನು ಚೇದಿ ರಾಜನ ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಹಳ್ಳಿ ಮಕ್ಕಳೂ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಅವಳ ಹಿಂದೆ ಹೋದರು.
ಸಾ ತೈಃ ಪರಿವೃತಾಽಗಚ್ಛತ್ಸಮೀಪಂ ರಾಜವೇಶ್ಮನಃ। ತಾಂ ಪ್ರಾಸಾದಗತಾಽಪಶ್ಯದ್ರಾಜಮಾತಾ ಜನೈರ್ವೃತಾಮ್
ಅವರು ಅವಳನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ರಾಜಮನೆ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು. ಜನರಿಂದ ಆಕೆ ಸುತ್ತುವರಿದಿರುವುದನ್ನು ಅರಮನೆಯಿಂದ ರಾಜಮಾತೆ ನೋಡಿದರು.
ಧಾತ್ರೀಮುವಾಚ ಚ್ಛೈನಾಮಾನಯೇಹ ಮಮಾನ್ತಿಕಮ್। ಜನೇನ ಕ್ಲಿಶ್ಯತೇ ಬಾಲಾ ದುಃಖಿತಾ ಶರಣಾರ್ಥಿನೀ
ಅವಳು ತನ್ನ ಧಾತ್ರಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಅವಳನ್ನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ತಂದುಕೊ. ಈ ಹುಡುಗಿ ಜನರಿಂದ ಕಿರಿಕಿರಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ, ದುಃಖದಿಂದ, ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾಳೆ.'
ತಾದೃಗ್ರೂಪಂ ಚ ಪಶ್ಯಾಮಿ ವಿದ್ಯೋತಯತಿ ಮೇ ಗೃಹಮ್। ಉನ್ಮತ್ತವೇಷಾ ಕಲ್ಯಾಣೀ ಶ್ರೀರಿವಾಯತಲೋಚನಾ
ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನನಗೆ ಮನೆ ಬೆಳಗಿದಂತಾಗಿದೆ. ಹುಚ್ಚು ಹೆಂಗಸಿನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದರೂ, ಆ ಸುಂದರಿ, ವಿಶಾಲ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯಂತಿದ್ದಾಳೆ.
ಸಾ ಜನಂ ವಾರಯಿತ್ವಾ ತಂ ಪ್ರಾಸಾದತಲಮುತ್ತಮಮ್। ಆರೋಪ್ಯ ವಿಸ್ಮಿತಾ ರಾಜನ್ದಮಯನ್ತೀಮಪೃಚ್ಛತ
ಜನರನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿ, ಆ ಧಾತ್ರೀ ದಮಯಂತಿಯನ್ನು ಅರಮನೆಯ ಮೇಲ್ಛಾವಣಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದಳು. ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ರಾಜಮಾತೆ ಅವಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.
ಏವಮಪ್ಯಸುಖಾವಿಷ್ಟಾ ಬಿಭರ್ಷಿ ಪರಮಂ ವಪುಃ। ಭಾಸಿ ವಿದ್ಯುದಿವಾಭ್ರೇಷು ಶಂಸ ಮೇ ಕಾಽಸಿಕಸ್ಯ ವಾ
ನೀನು ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರೂ, ಅತ್ಯಂತ ಉಜ್ವಲವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೀಯೆ. ಹಗಲಿನ ಮೋಡಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ. ನನಗೆ ಹೇಳು, ನೀನು ಯಾರು? ನೀನು ಕಾಶಿಯ ರಾಣಿ ಯಾ?
ನ ಹಿ ತೇ ಮಾನುಷಂ ರೂಪಂ ಭೂಷಣೈರಪಿ ವರ್ಜಿತಮ್। ಅಸಹಾಯಾ ನರೇಭ್ಯಶ್ಚ ನೋದ್ವಿಜಸ್ಯಮರಪ್ರಭೇ
ನಿನ್ನ ರೂಪ ಮಾನವನದು ಅಲ್ಲ, ಆಭರಣಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಹ. ನೀನು ಒಬ್ಬಳೇ ಇದ್ದರೂ, ಪುರುಷರನ್ನು ನೋಡಿ ಭಯಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವೆ.
ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ವಚನಂ ತಸ್ಯಾ ಭೈಮೀ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್। ಮಾನುಷೀಂ ಮಾಂ ವಿಜಾನೀಹಿ ಭರ್ತಾರಂ ಸಮನುವ್ರತಾಮ್
ಅವಳ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಭೀಮನ ಮಗಳು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು: 'ನಾನು ಮಾನವಳೇ, ನನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಸದಾ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದಿರುವೆ.'
ಸೈರನ್ಧ್ರೀಂ ಜಾತಿಸಂಪನ್ನಾಂ ಭುಜಿಷ್ಯಾಂ ಕಾಮವಾಸಿನೀಮ್। ಫಲಮೂಲಾಶನಾಮೇಕಾಂ ಯತ್ರಸಾಯಂಪ್ರತಿಶ್ರಯಾಮ್
ನಾನು ಸೈರಂಧ್ರಿ, ಉತ್ತಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವಳು, ಹಿಂದೆ ಒಬ್ಬಳಾದವಳು, ಈಗ ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವೆ. ಹಣ್ಣುಮೂಲಿಕೆಯಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಾ, ಪ್ರತಿದಿನ ಸಂಜೆ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಆಶ್ರಯ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಒಬ್ಬಳೇ ಇರುವೆ.
ಅಸಙ್ಖ್ಯೇಯಗುಣೋ ಭರ್ತಾ ಮಾಂ ಚ ನಿತ್ಯಮನುವ್ರತಃ। ಭಕ್ತಾಽಹಮಪಿ ತಂ ವೀರಂ ಛಾಯೇವಾನುಗತಾ ಪಥಿ
ನನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಅನೇಕ ಗುಣಗಳಿವೆ, ಅವನು ನನಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಷ್ಠಾವಂತ. ನಾನೂ ಅವನಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯುತಳಾಗಿ, ಅವನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನೆರಳಿನಂತೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿರುವೆ.
ತಸ್ಯ ದೈವಾತ್ಪ್ರಸಙ್ಗೋಽಭೂದತಿಮಾತ್ರಂ ಸುದೇವನೇ। ದ್ಯೂತೇ ಸ ನಿರ್ಜಿತಶ್ಚೈವ ವನಮೇಕ ಉಪೇಯಿವಾನ್
ಅವನಿಗೆ ದೇವರ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಅಪಾಯ ಎದುರಾಯಿತು. ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಸೋತು, ಒಬ್ಬನೇ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ತಮೇಕವಸನಚ್ಛನ್ನಮುನ್ಮ್ತಮಿವ ವಿಹ್ವಲಮ್। ಆಶ್ವಾಸಯನ್ತೀ ಭರ್ತಾರಮಹಮಪ್ಯಗಮಂ ವನಮ್
ಅವನೊಬ್ಬನೇ, ಒಂದು ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸು ಕಳೆದು ಹೋದವನಂತೆ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನಾನು ಅವನನ್ನು ಧೈರ್ಯಪಡಿಸುತ್ತಾ, ಅವನ ಜೊತೆಗೆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋದೆ.
ಸ ಕದಾಚಿದ್ವನೇ ವೀರಃ ಕಸ್ಮಿಂಶ್ಚಿತ್ಕಾರಣಾನ್ತರೇ। ಕ್ಷುತ್ಪರೀತಸ್ತು ವಿಮನಾ ವಾಸಶ್ಚೈಕಂ ವ್ಯಸರ್ಜಯತ್
ಒಂದು ದಿನ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ, ಯಾವುದೋ ಕಾರಣದಿಂದ, ಆ ವೀರನು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ, ಮನಸ್ಸು ಕುಗ್ಗಿ, ತನ್ನ ಏಕೈಕ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟನು.
ತಮೇಕವಸನಾ ನಗ್ನಮುನ್ಮತ್ತವದಚೇತಸಮ್। ಅನುವ್ರಜನ್ತೀ ಬಹುಲಾ ನ ಸ್ವಪಾಮಿ ನಿಶಾಃ ಸದಾ
ಅವನನ್ನು, ಒಂದು ಬಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ, ಮನಸ್ಸು ಕಳೆದು ಹೋದವನಂತೆ, ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವೆ. ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅವನ ಜೊತೆ ಇದ್ದು, ರಾತ್ರಿ ಎಂದಿಗೂ ನಿದ್ರೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
ತತೋ ಬಹುತಿಥೇ ಕಾಲೇ ಸುಪ್ತಾಮುತ್ಸೃಜ್ಯ ಮಾಂ ಕ್ವಚಿತ್। ವಾಸಸೋಽರ್ಧಂ ಪರಿಚ್ಛಿದ್ಯ ತ್ಯಕ್ತವಾನ್ಮಾಮನಾಗಸಮ್
ಅನೇಕ ದಿನಗಳ ನಂತರ, ಅವನು ಎಲ್ಲೋ ನನನ್ನು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ಬಿಟ್ಟು, ತನ್ನ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಅರ್ಧಮಾಡಿ, ನಿರ್ದೋಷಿಯಾದ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋದನು.
ತಂ ಮಾರ್ಗಮಾಣಾ ಭರ್ತಾರಂ ದಹ್ಯಮಾನಾ ದಿವಾನಿಶಮ್। ನ ವಿನ್ದಾಮ್ಯಮರಪ್ರಖ್ಯಂ ಪ್ರಿಯಂ ಪ್ರಾಣೇಶ್ವರಂ ಪ್ರಭುಮ್
ನಾನು ನನ್ನ ಗಂಡನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾ, ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ದುಃಖದಿಂದ ಹೊತ್ತಿಕೊಂಡು, ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಇರುವ ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ, ಪ್ರಾಣಪ್ರಿಯನನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸಾಽನವದ್ಯಾಙ್ಗೀ ರಾಜಮಾತರಮಪ್ಯುತ। ಸ್ಥಿತಾಽಶ್ರುಪರಿಪೂರ್ಣಾಕ್ಷೀ ವೇಪಮಾನಾ ಸುದುಃಖಿತಾ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಆ ನಿರ್ದೋಷಿಣಿ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ, ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ ರಾಜಮಾತೆಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತಳು.
ತಾಮಶ್ರುಪರಿಪೂರ್ಣಾಕ್ಷೀಂ ವಿಲಪನ್ತೀಂ ತಥಾ ಬಹು। ರಾಜಮಾತಾಽಬ್ರವೀದಾರ್ತಾ ಭೈಮೀಮಾರ್ತಸ್ವರಾಂ ಸ್ವಯಮ್
ಅವಳನ್ನು ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಳುತ್ತಾ ನೋಡಿದ ರಾಜಮಾತೆ, ತಾನೂ ದುಃಖದಿಂದ, ಭೀಮನ ಮಗಳನ್ನು ದುಃಖಭರಿತ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೇಳಿದಳು.
ವಸ ತ್ವಮಿಹ ಕಲ್ಯಾಣಿ ಪ್ರೀತಿರ್ಮೇ ಪರಮಾ ತ್ವಯಿ। ಮೃಗಯಿಷ್ಯನ್ತಿ ತೇ ಭದ್ರೇ ಭರ್ತಾರಂ ಪುರುಷಾ ಮಮ
ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯು, ಸುಖವಾಗಿರು. ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ ಇದೆ. ನನ್ನ ಜನರು ನಿನ್ನ ಗಂಡನನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ, ಒಳ್ಳೆಯವಳೇ.
ಅಪಿ ವಾ ಸ್ವಯಮಾಗಚ್ಛೇತ್ಪರಿಧಾವನ್ನಿತಸ್ತತಃ। ಇಹೈವ ವಸತೀ ಭದ್ರೇ ಭರ್ತಾರಮುಪಲಪ್ಸ್ಯಸೇ
ಅಥವಾ ಅವನು ತಾನೇ ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೋ ತಿರುಗಿ, ಇಲ್ಲಿ ಬಂದುಬಿಡಬಹುದು. ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿದರೆ, ಒಳ್ಳೆಯವಳೇ, ನಿನ್ನ ಗಂಡನನ್ನು ಕಾಣಬಹುದು.
ರಾಜಮಾತುರ್ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ದಮಯನ್ತೀ ವಚೋಽಬ್ರವೀತ್। ಸಮಯೇನೋತ್ಸಹೇ ವಸ್ತುಂ ತ್ವಿ ವೀರಪ್ರಜಾಯಿನಿ
ರಾಜಮಾತೆಯ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ದಮಯಂತಿ ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು: 'ನೀನು ಒಪ್ಪಿದರೆ, ನಾನು ಕೆಲವು ನಿಯಮಗಳೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲು ಸಿದ್ಧಳಿದ್ದೇನೆ, ವೀರರ ತಾಯಿಯೇ.'
ಉಚ್ಛಿಷ್ಟಂ ನೈವ ಭುಞ್ಜೀಯಾಂ ನ ಕುರ್ಯಾಂ ಪಾದಧಾವನಮ್। ನ ಚಾಹಂ ಪುರುಷಾನನ್ಯಾನ್ಪ್ರಭಾಷೇಯಂ ಕಥಂಚನ
ನಾನು ಉಳಿದ ಆಹಾರ ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ, ಯಾರಾದರೂ ಕಾಲು ತೊಳೆಯುವುದಿಲ್ಲ, ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಪುರುಷರ ಜೊತೆ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಮಾತನ್ನೂ ಆಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಪ್ರಾರ್ಥಯೇದ್ಯದಿ ಮಾಂ ಕಶ್ಚಿದ್ದಣ್ಡ್ಯಸ್ತೇ ಸ ಪುಮಾನ್ಭವೇತ್। ವಧ್ಯಶ್ಚ ತೇ ಸಕೃನ್ಮನ್ದ ಇತಿಮೇ ವ್ರತಮಾಹಿತಮ್
ಯಾರಾದರೂ ನನ್ನನ್ನು ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಹತ್ತಿರ ಬರುವುದಾದರೆ, ಅವನಿಗೆ ಶಿಕ್ಷೆ ಕೊಡಬೇಕು. ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೆ, ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕು — ಇದು ನನ್ನ ವ್ರತ.
ಭರ್ತುರನ್ವೇಷಣಾರ್ಥಂ ತು ಪಶ್ಯೇಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಹಮ್। ಯದ್ಯೇವಮಿಹ ವತ್ಸ್ಯಾಮಿ ತ್ವತ್ಸಕಾಶೇ ನ ಸಂಶಯಃ। ಅತೋಽನ್ಯಥಾ ನ ಮೇ ವಾಸೋ ವರ್ತತೇ ಹೃದಯೇ ಕ್ವಚಿತ್
ನಾನು ನನ್ನ ಗಂಡನನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ನೋಡಬೇಕಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ, ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಯೇ ಇರುತ್ತೇನೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಅನುಮಾನವಿಲ್ಲ. ಇದಕ್ಕಿಂತ ಬೇರೆ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಯೂ ನನಗೆ ನೆಲೆ ಇಲ್ಲ.
ಇತ್ಯುಕ್ತಾ ದಮಯನ್ತ್ಯಾ ತು ರಾಜಮಾತೇದಮಬ್ರವೀತ್। ಸರ್ವಮೇತತ್ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ದಿಷ್ಟ್ಯಾ ತೇ ವ್ರತಮೀದೃಶಮ್
ದಮಯಂತಿಯವರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ರಾಜಮಾತೆ ಅವಳಿಗೆ ಹೀಗೆಂದಳು: 'ನೀನು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನಂತಹ ವ್ರತವನ್ನು ಕೈಗೊಂಡಿರುವೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಸಂತೋಷವಾಗಿದೆ.'
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತತೋ ಭೈಮೀಂ ರಾಜಮಾತಾ ವಿಶಾಂಪತೇ। ಉವಾಚೇದಂ ದುಹಿತರಂ ಸುನನ್ದಾಂ ನಾಮ ಭಾರತ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ರಾಜಮಾತೆ ಭೀಮರ ಪುತ್ರಿಯಾದ ದಮಯಂತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ತನ್ನ ಮಗಳು ಸುನಂದೆಗೆ ಹೀಗೆಂದಳು:
ಸೈರನ್ಧ್ರೀಮಭಿಜಾನೀಷ್ವ ಸುನನ್ದೇ ದೇವರೂಪಿಣೀಮ್। ವಯಸಾ ತುಲ್ಯತಾಂ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಸಖೀ ತವ ಭವತ್ವಿಯಮ್। ಏತಯಾ ಸಹ ಮೋದಸ್ವ ನಿರುದ್ವಿಗ್ರಮನಾ ಸದಾ
ಸುನಂದೆ, ಈ ಸೈರಂಧ್ರಿಯನ್ನು ದೇವತೆಗಳಂತಿರುವವಳಾಗಿ ಗುರುತಿಸು. ಅವಳು ನಿನಗೆ ಸಮವಯಸ್ಸಿನವಳು. ಅವಳು ನಿನ್ನ ಗೆಳತಿಯಾಗಲಿ. ಅವಳ ಜೊತೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಚಿಂತೆ ಇಲ್ಲದೆ ಇರೋ.
ತತಃ ಪರಮಸಂಹೃಷ್ಟಾ ಸುನನ್ದಾ ಗೃಹಣಾಗಮತ್। ದಮಯನ್ತೀಮುಪಾದಾಯ ಸಖೀಭಿಃ ಪರಿವಾರಿತಾ
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಸುನಂದೆ, ತನ್ನ ಗೆಳತಿಯರೊಂದಿಗೆ ದಮಯಂತಿಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಹೋದಳು.
ಸಹಸಾ ನ್ಯವಸದ್ರಾಜನ್ರಾಜಪುತ್ರ್ಯಾ ಸುನನ್ದಯಾ। ಚಿನ್ತಯನ್ತೀ ನಲಂ ವೀರಮನಿಶಂ ವಾಮಲೋಚನಾ
ಅಲ್ಲೆ, ರಾಜಕುಮಾರಿ ಸುನಂದೆಯ ಜೊತೆ ದಮಯಂತಿ ಇದ್ದಳು. ಆ ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳ ದಮಯಂತಿ, ದಿನವೂ ರಾತ್ರಿ ಕೂಡ, ವೀರನಾದ ನಳನನ್ನು ನೆನೆಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಳು.