ರಾಕ್ಷಸೀ ವಾ ಧ್ರುವಂ ಯಕ್ಷೀ ಪಿಶಾಚೀ ವಾ ಭಯಂಕರೀ। ತಸ್ಯಾಃ ಸರ್ವಮಿದಂ ಪಾಪಂ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ
ಅವಳು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ರಾಕ್ಷಸಿಯಾಗಿರಬಹುದು, ಯಕ್ಷಿಯಾಗಿರಬಹುದು, ಅಥವಾ ಭಯಂಕರ ಪಿಶಾಚಿಯಾಗಿರಬಹುದು. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪ ಅವಳದ್ದೇ—ಇದರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೇನು ವಿಚಾರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಯದಿ ಪಶ್ಯಾಮ ತಾಂ ಪಾಪಾಂ ಸಾರ್ಥಘ್ನೀಂ ನೈಕದುಃಖದಾಮ್। ಲೋಷ್ಟಭಿಃ ಪಾಂಸುಭಿಶ್ಚೈವ ತೃಣೈಃ ಕಾಷ್ಠೈಶ್ಚ ಮುಷ್ಟಿಭಿಃ। ಅವಶ್ಯಮೇವ ಹನ್ಯಾಮಃ ಸಾರ್ಥಸ್ಯ ಕಿಲ ಕೃತ್ಯಕಾಮ್
ನಾವು ಆ ಪಾಪಿ, ಸಾರ್ಥವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ, ಅನೇಕ ದುಃಖಗಳನ್ನು ತಂದ ಹೆಂಗಸನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಅವಳನ್ನು ಗಡ್ಡೆ, ಮಣ್ಣು, ಹುಲ್ಲು, ಕಡ್ಡಿ ಅಥವಾ ಕೈಯಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಸಾರ್ಥದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಬೇಕು.
ದಮಯನ್ತೀ ತು ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ವಾಕ್ಯಂ ತೇಷಾಂ ಸುದಾರುಣಮ್। ಹ್ರೀತಾ ಭೀತಾ ಚ ಸಂವಿಗ್ರಾ ಪ್ರಾದ್ರವದ್ಯತ್ರ ಕಾನನಮ್
ಆದರೆ ದಮಯಂತಿ ಅವರ ಭಯಾನಕ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಾಚಿಕೆ, ಭಯ ಮತ್ತು ದುಃಖದಿಂದ, ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಓಡಿಹೋದಳು.
ಆಶಙ್ಕಮಾನಾ ತತ್ಪಾಪಮಾತ್ಮಾನಂ ಪರ್ಯದೇವಯತ್
ಆ ಪಾಪವು ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಬರುವ ಭಯದಿಂದ ಅವಳು ತನ್ನದೇನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ದುಃಖ ಪಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಅಹೋ ಮಮೋಪರಿ ವಿಧೇಃ ಸಂರಮ್ಭೋ ದಾರುಣೋ ಮಹಾನ್। ನಾನುಬಧ್ನಾತಿ ಕುಶಲಂ ಕಸ್ಯೇದಂ ಕರ್ಮಣಃ ಫಲಮ್
'ಅಯ್ಯೋ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ವಿಧಿಯ ಭಯಾನಕ ಮತ್ತು ಭಾರೀ ಕೋಪ ಬಿದ್ದಿದೆ! ಇದು ಯಾರ ಕರ್ಮದ ಫಲವೋ, ಯಾವ ಒಳ್ಳೆಯದೂ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ.'
ನ ಸ್ಮರಾಮ್ಯಶುಭಂ ಕಿಂಚಿತ್ಕೃತಂ ಕಸ್ಯಚಿದಣ್ವಪಿ। ಕರ್ಮಣಾ ಮನಸಾ ವಾಚಾ ಕಸ್ಯೇದಂ ಕರ್ಮಣಃ ಫಲಮ್
'ನಾನು ಯಾರಿಗೂ, ಯಾವಾಗಲೂ, ಚಿಂತನೆ, ಮಾತು ಅಥವಾ ಕಾರ್ಯದಿಂದ, ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಮಾಡಿದೆಯೆಂದು ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ—ಇದು ಯಾರ ಕರ್ಮದ ಫಲವೋ?'
ನೂನಂ ಜನ್ಮಾನ್ತರಕೃತಂ ಪಾಪಾಂ ಮಾಽಽಪತಿತಂ ಮಹತ್। ಅಪಶ್ಚಿಮಾಮಿಮಾಂ ಕಷ್ಟಾಮಾಪದಂ ಪ್ರಾಪ್ತವತ್ಯಹಮ್
'ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಹಳೆಯ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ದೊಡ್ಡ ಪಾಪವೇ ಈಗ ನನಗೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿದೆ, ಈ ಕೊನೆಯ ಭಯಾನಕ ಅಪಾಯವನ್ನು ನಾನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.'
ಭರ್ತೃರಾಜ್ಯಾಪಹರಣಂ ಸ್ವಜನಾಚ್ಚ ರಪರಾಜಯಃ। ಭರ್ತ್ರಾ ಸಹ ವಿಯೋಗಶ್ಚ ತನಯಾಭ್ಯಾಂ ಚ ವಿಚ್ಯುತಿಃ। ನಿರ್ನಾಥತಾ ವನೇ ವಾಸೋ ಬಹುವ್ಯಾಲನಿಷೇವಿತೇ
'ನನ್ನ ಗಂಡನ ರಾಜ್ಯ ಕಳೆದುಹೋದದು, ನನ್ನ ಬಂಧುಗಳು ಸೋತರು, ಗಂಡನಿಂದ ದೂರವಾದೆ, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡೆ, ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದವನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಅನೇಕ ಕಾಡುಮೃಗಗಳಿರುವ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ—'
ಅಥಾಪರೇದ್ಯುಃ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೇ ಹತಶಿಷ್ಟಾ ಜನಾಸ್ತದಾ। ವನಗುಲ್ಮಾದ್ವಿನಿಷ್ಕ್ರಮ್ಯ ಶೋಚನ್ತೇ ವೈಶಸಂ ಕೃತಮ್। ಭ್ರಾತರಂ ಪಿತರಂ ಪುತ್ರಂ ಸಖಾಯಂ ಚ ನರಾಧಿಪ
ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಉಳಿದವರು ಅರಣ್ಯದ ಗಿಡಗಂಟಿಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಆಗ ನಡೆದ ಹತ್ಯೆಗೆ ದುಃಖದಿಂದ ಅಳಿದರು. ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಅಣ್ಣ, ತಂದೆ, ಮಗ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರಿಗಾಗಿ ಅವರು ಶೋಕಿಸಿದರು, ರಾಜನೇ.
ಹನ್ಯಮಾನೇ ತದಾ ಸಾರ್ಥೇ ದಮಯನ್ತೀ ಶುಚಿಸ್ಮಿತಾ। ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಃ ಸಹಿತಾ ತತ್ರವನೇ ತು ನ ವಿನಾಶಿತಾ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ದಮಯಂತಿ ಶುಭಸ್ಮಿತೆಯೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಜೊತೆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದಳು. ಅವಳಿಗೆ ಯಾವ ಅಪಾಯವೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ.
ಅಶೋಚತ್ತತ್ರ ವೈದರ್ಭೀ ಕಿಂನು ಮೇ ದುಷ್ಕತಂ ಕೃತಮ್। ಯೋಪಿ ಮೇ ನಿರ್ಜನೇಽರಣ್ಯೇ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೋಽಯಂ ಜನಾರ್ಣವಃ
ಅಲ್ಲಿ, ವಿದರ್ಭದ ರಾಜಕುಮಾರಿ ದುಃಖದಿಂದ ಹೀಗೆ ಅಳಿದರು: 'ನಾನು ಯಾವ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ? ಈ ನಿರ್ಜನ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟು ಜನರು ನನ್ನ ಬಳಿ ಏಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾರೆ?'
ಸ ಹತೋ ಹಸ್ತಿಯೂಥೇನ ಮನ್ದಭಾಗ್ಯಾನ್ಮಮೈವ ತತ್। ಪ್ರಾಪ್ತವ್ಯಂ ಸುಚಿರಂ ದುಃಖಂ ನೂನಮದ್ಯಾಪಿ ವೈ ಮಯಾ
ಅವನನ್ನು ಆನೆಗಳ ಗುಂಪು ಕೊಂದಿತು—ನನ್ನ ದುರ್ಭಾಗ್ಯದಿಂದಲೇ ಈ ದುಃಖ ನನಗೆ ಬಹುಕಾಲ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗಿದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಖಚಿತವಾಗಿದೆ.
ನಾಪ್ರಾಪ್ತಕಾಲೋ ಮ್ರಿಯತೇ ಶ್ರುತಂ ವೃದ್ಧಾನುಶಾಸನಮ್। ಯಾ ನಾಹಮದ್ಯ ಮೃದಿತಾ ಹಸ್ತಿಯೂಥೇನ ದುಃಖಿತಾ
ಯಾರಿಗೂ ತಮ್ಮ ಸಮಯದ ಮೊದಲು ಮರಣವಿಲ್ಲ; ಹಿರಿಯರು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ನಾನು ಇಂದು ಆನೆಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ನುಜುಳಲಾಗದೆ ಬದುಕಿದ್ದೇನೆಂದರೆ, ನನ್ನ ಸಮಯ ಇನ್ನೂ ಬಾರದ ಕಾರಣವೇ.
ನ ಹ್ಯದೈವಕೃತಂಕಿಂಚಿನ್ನರಾಣಾಮಿಹ ವಿದ್ಯತೇ। ನ ಚ ಮೇ ಬಾಲಭಾವೇಽಪಿ ಕಿಂಚಿತ್ಪಾಪಕೃತಂ ಕೃತಮ್
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮಾನವರಿಗೆ ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಏನೂ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ನಾನು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವ ಪಾಪವೂ ಮಾಡಿಲ್ಲ.
ಕರ್ಮಣಾ ಮನಸಾ ವಾಚಾ ಯದಿದಂ ದುಃಖಮಾಗತಮ್। ಮನ್ಯೇ ಸ್ವಯಂವರಕೃತೇಲೋಕಪಾಲಾ ಸಮಾಗತಾಃ
ನಾನು ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸ, ಮಾತು ಅಥವಾ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಂದ ಈ ದುಃಖವನ್ನೆಲ್ಲಾ, ನನ್ನ ಸ್ವಯಂವರಕ್ಕೆ ಲೋಕಪಾಲರು ಬಂದಿದ್ದರಿಂದಲೇ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಪ್ರತ್ಯಾಖ್ಯಾತಾ ಮಯಾ ತತ್ರ ನಲಸ್ಯಾರ್ಥಾಯ ದೇವತಾಃ। ನೂನಂ ತೇಷಾಂ ಪ್ರಭಾವೇನ ವಿಯೋಗಂ ಪ್ರಾಪ್ತವತ್ಯಹಮ್
ಅಲ್ಲಿ, ನಳನಿಗಾಗಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನಾನು ನಿರಾಕರಿಸಿದ್ದೆ. ಅವರ ಶಕ್ತಿಯಿಂದಲೇ ನಾನು ಈ ವಿಯೋಗವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಏವಮಾದೀನಿ ದುಃಖಾರ್ತಾ ಸಾ ವಿಲಪ್ಯ ವರಾಙ್ಗನಾ। ಪ್ರಲಾಪಾನಿ ತದಾ ತಾನಿ ದಮಯನ್ತೀ ಪತಿವ್ರತಾ
ಹೀಗೆ ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲಿದ ಆ ಮಹಿಳೆ, ಪತಿವ್ರತೆ ದಮಯಂತಿ, ಇಂತಹ ಪ್ರಳಾಪಗಳನ್ನು ಅಳುತ್ತಾ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಹತಶೇಷೈಃ ಸಹ ತದಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈರ್ವೇದಪಾರಗೈಃ। ಅಗಚ್ಛದ್ರಾಜಶಾರ್ದೂಲ ದುಃಖಶೋಕಪರಾಯಣಾ
ಆಗ ಉಳಿದ ವೇದಪಾಂಡಿತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಜೊತೆ, ದುಃಖ ಮತ್ತು ಶೋಕದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಆಕೆ ಹೊರಟಳು, ರಾಜನೇ.
ಗಚ್ಛನ್ತೀ ಸಾ ಚಿರಾದ್ಬಾಲಾ ಪುರಮಾಸಾದಯನ್ಮಹತ್। ಸಾಯಾಹ್ನಿ ಚೇದಿರಾಜಸ್ ಸುಬಾಹೋಃ ಸತ್ಯವಾದಿನಃ
ಅಷ್ಟು ಕಾಲ ನಡೆದು, ಆ ಬಾಲೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ನಗರವನ್ನು ತಲುಪಿದಳು. ಅದು ಸಂಜೆ ಸಮಯ, ಚೇದಿ ದೇಶದ ಸತ್ಯವಂತ ರಾಜ ಸುಬಾಹುವಿನ ನಗರ.
ಸಾ ತು ತಚ್ಚಾರುಸರ್ವಾಙ್ಗೀ ಸುಬಾಹೋಸ್ತುಙ್ಗಗೋಪುರಮ್।' ವಸ್ತ್ರಾರ್ಧೇನ ಚ ಸಂವೀತಾ ಪ್ರವಿವೇಶ ಪುರೋತ್ತಮಮ್
ಆ ಸುಂದರಿ, ತನ್ನ ದೇಹದ ಅರ್ಧ ಭಾಗವನ್ನು ಮಾತ್ರ ವಸ್ತ್ರದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡು, ಸುಬಾಹುವಿನ ಎತ್ತರವಾದ ಗೋಪುರದಿಂದ ಆ ಮಹಾ ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಳು.
ತಾಂ ವಿಹ್ವಲಾಂ ಕೃಶಾಂ ದೀನಾಂ ಮುಕ್ತಕೇಶೀಮಮಾರ್ಜಿತಾಮ್। ಉನ್ಮತ್ತಾಮಿವ ಗಚ್ಛನ್ತೀಂ ದದೃಶುಃ ಪುರವಾಸಿನಃ
ಆಕೆ ದುಃಖದಿಂದ, ದುರ್ಬಲವಾಗಿ, ಬಿಕ್ಕಟ್ಟಿನಿಂದ, ಬಿಚ್ಚಿದ ಕೂದಲಿನಿಂದ, ದುಃಖಭರಿತವಾಗಿ, ಹುಚ್ಚು ಹೆಂಗಸಿನಂತೆ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು. ನಗರವಾಸಿಗಳು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದರು.
ಪ್ರವಿಶನ್ತೀಂ ತು ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚೇದಿರಾಜಪುರೀಂ ತದಾ। ಅನುಜಗ್ಮುಸ್ತತ್ರ ಬಾಲಾ ಗ್ರಾಮಿಪುತ್ರಾಃ ಕುತೂಹಲಾತ್
ಅವಳನ್ನು ಚೇದಿ ರಾಜನ ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಹಳ್ಳಿ ಮಕ್ಕಳೂ ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಅವಳ ಹಿಂದೆ ಹೋದರು.
ಸಾ ತೈಃ ಪರಿವೃತಾಽಗಚ್ಛತ್ಸಮೀಪಂ ರಾಜವೇಶ್ಮನಃ। ತಾಂ ಪ್ರಾಸಾದಗತಾಽಪಶ್ಯದ್ರಾಜಮಾತಾ ಜನೈರ್ವೃತಾಮ್
ಅವರು ಅವಳನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ರಾಜಮನೆ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು. ಜನರಿಂದ ಆಕೆ ಸುತ್ತುವರಿದಿರುವುದನ್ನು ಅರಮನೆಯಿಂದ ರಾಜಮಾತೆ ನೋಡಿದರು.
ಧಾತ್ರೀಮುವಾಚ ಚ್ಛೈನಾಮಾನಯೇಹ ಮಮಾನ್ತಿಕಮ್। ಜನೇನ ಕ್ಲಿಶ್ಯತೇ ಬಾಲಾ ದುಃಖಿತಾ ಶರಣಾರ್ಥಿನೀ
ಅವಳು ತನ್ನ ಧಾತ್ರಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಅವಳನ್ನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ತಂದುಕೊ. ಈ ಹುಡುಗಿ ಜನರಿಂದ ಕಿರಿಕಿರಿಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ, ದುಃಖದಿಂದ, ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾಳೆ.'
ತಾದೃಗ್ರೂಪಂ ಚ ಪಶ್ಯಾಮಿ ವಿದ್ಯೋತಯತಿ ಮೇ ಗೃಹಮ್। ಉನ್ಮತ್ತವೇಷಾ ಕಲ್ಯಾಣೀ ಶ್ರೀರಿವಾಯತಲೋಚನಾ
ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನನಗೆ ಮನೆ ಬೆಳಗಿದಂತಾಗಿದೆ. ಹುಚ್ಚು ಹೆಂಗಸಿನಂತೆ ಕಾಣಿಸಿದರೂ, ಆ ಸುಂದರಿ, ವಿಶಾಲ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯಂತಿದ್ದಾಳೆ.
ಸಾ ಜನಂ ವಾರಯಿತ್ವಾ ತಂ ಪ್ರಾಸಾದತಲಮುತ್ತಮಮ್। ಆರೋಪ್ಯ ವಿಸ್ಮಿತಾ ರಾಜನ್ದಮಯನ್ತೀಮಪೃಚ್ಛತ
ಜನರನ್ನು ದೂರ ಮಾಡಿ, ಆ ಧಾತ್ರೀ ದಮಯಂತಿಯನ್ನು ಅರಮನೆಯ ಮೇಲ್ಛಾವಣಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದಳು. ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ರಾಜಮಾತೆ ಅವಳನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.
ಏವಮಪ್ಯಸುಖಾವಿಷ್ಟಾ ಬಿಭರ್ಷಿ ಪರಮಂ ವಪುಃ। ಭಾಸಿ ವಿದ್ಯುದಿವಾಭ್ರೇಷು ಶಂಸ ಮೇ ಕಾಽಸಿಕಸ್ಯ ವಾ
ನೀನು ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದರೂ, ಅತ್ಯಂತ ಉಜ್ವಲವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೀಯೆ. ಹಗಲಿನ ಮೋಡಗಳಲ್ಲಿ ಮಿಂಚಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ. ನನಗೆ ಹೇಳು, ನೀನು ಯಾರು? ನೀನು ಕಾಶಿಯ ರಾಣಿ ಯಾ?
ನ ಹಿ ತೇ ಮಾನುಷಂ ರೂಪಂ ಭೂಷಣೈರಪಿ ವರ್ಜಿತಮ್। ಅಸಹಾಯಾ ನರೇಭ್ಯಶ್ಚ ನೋದ್ವಿಜಸ್ಯಮರಪ್ರಭೇ
ನಿನ್ನ ರೂಪ ಮಾನವನದು ಅಲ್ಲ, ಆಭರಣಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಸಹ. ನೀನು ಒಬ್ಬಳೇ ಇದ್ದರೂ, ಪುರುಷರನ್ನು ನೋಡಿ ಭಯಪಡುವುದಿಲ್ಲ, ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವೆ.
ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ವಚನಂ ತಸ್ಯಾ ಭೈಮೀ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್। ಮಾನುಷೀಂ ಮಾಂ ವಿಜಾನೀಹಿ ಭರ್ತಾರಂ ಸಮನುವ್ರತಾಮ್
ಅವಳ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಭೀಮನ ಮಗಳು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು: 'ನಾನು ಮಾನವಳೇ, ನನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಸದಾ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದಿರುವೆ.'
ಸೈರನ್ಧ್ರೀಂ ಜಾತಿಸಂಪನ್ನಾಂ ಭುಜಿಷ್ಯಾಂ ಕಾಮವಾಸಿನೀಮ್। ಫಲಮೂಲಾಶನಾಮೇಕಾಂ ಯತ್ರಸಾಯಂಪ್ರತಿಶ್ರಯಾಮ್
ನಾನು ಸೈರಂಧ್ರಿ, ಉತ್ತಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವಳು, ಹಿಂದೆ ಒಬ್ಬಳಾದವಳು, ಈಗ ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ ಬದುಕುತ್ತಿರುವೆ. ಹಣ್ಣುಮೂಲಿಕೆಯಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸುತ್ತಾ, ಪ್ರತಿದಿನ ಸಂಜೆ ಎಲ್ಲಾದರೂ ಆಶ್ರಯ ಹುಡುಕುತ್ತಾ ಒಬ್ಬಳೇ ಇರುವೆ.