[ಅಥಾಪಶ್ಯತ ಸಾರ್ಥಂ ತಂ ಸಾರ್ಥಜಾನ್ಸುಬಹೂನ್ಗಜಾನ್
ಆ ಎಲೆಗೆಗಳು ಆ ಸಾಗಣೆದಂಡೆಯನ್ನೂ, ವ್ಯಾಪಾರಿಗಳ ಸಾಕಿದ ಅನೇಕ ಎಲೆಗೆಗಳನ್ನೂ ನೋಡಿದವು.
ತೇ ತಾನ್ಗ್ರಾಮ್ಯಗಜಾನ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸರ್ವೇ ವನಗಜಾಸ್ತದಾ। ಸಮಾದ್ರವನ್ತ ವೇಗೇನ ಜಿಘಾಂಸನ್ತೋ ಮದೋತ್ಕಟಾಃ
ಆ ಸಾಕಿದ ಎಲೆಗೆಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ಕಾಡೆಲೆಗೆಗಳು ಮದದಿಂದ ಹುಚ್ಚಾಗಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆಂದು ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿಬಂದವು.
ತೇಷಾಮಾಪತತಾಂ ವೇಗಃ ಕರಿಣಾಂ ದುಃಸಹೋಽಭವತ್। ನಗಾಗ್ರಾದಿವ ಶೀರ್ಣಾನಾಂ ಶೃಙ್ಗಾಣಾಂ ಪತತಾಂ ಕ್ಷಿತೌ। ಸ್ಪನ್ದತಾಮಪಿ ನಾಗಾನಾಂ ಮಾರ್ಗಾ ನಷ್ಟಾ ವನೋದ್ಭವಾಃ ।।]
ಆ ಎಲೆಗೆಗಳ ದಾಳಿ ಸಹಿಸುವಂತಿರಲಿಲ್ಲ; ಅದು ಬೆಟ್ಟದ ಶಿಖರಗಳು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಂತೆ ಭಯಾನಕವಾಗಿತ್ತು. ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ ಎಲೆಗೆಗಳಿಗೆ ದಾರಿಯೂ ಕಾಣಿಸದೆ ಹೋದವು.
ಮಾರ್ಗಂ ಸಂರುದ್ಧ್ಯ ಸಂಸುಪ್ತಂ ಪದ್ಮಿನ್ಯಾಃ ಸಾರ್ಥಮುತ್ತಮಮ್। ತೇ ತಂ ಮಮರ್ದುಃ ಸಹಸಾ ವೇಷ್ಟಮಾನಂ ಮಹೀತಲೇ
ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಡೆದು, ಕಮಲ ಸರೋವರದ ಬಳಿಯೇ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮಲಗಿದ್ದ ಸಾಗಣೆದಂಡೆಯನ್ನು ಆ ಕಾಡೆಲೆಗೆಗಳು ಹಠಾತ್ ತುಳಿದು ಹಾಳುಮಾಡಿದವು.
ಮಹಾರವಂ ಪ್ರಮುಞ್ಚತೋ ವದ್ಧ್ಯನ್ತೇ ಶರಣಾರ್ಥಿನಃ। ವನಗುಲ್ಮಾಂಶ್ಚ ಧಾವನ್ತೋ ನಿದ್ರಯಾ ಮಹತೋ ಭಯಾತ್
ಶರಣಾರ್ಥಿಗಳು ಭಯದಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಕೂಗು ಹಾಕುತ್ತಾ ಹಾನಿಗೊಳಗಾದರು; ಕೆಲವರು ಭಯ ಮತ್ತು ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಅರಣ್ಯದ ಗುಡ್ಡುಗಳಲ್ಲಿ ಓಡಿದರು.
ಕೇಚಿದ್ದನ್ತೈಃ ಕರೈಃ ಕೇಚಿತ್ಕೇಚಿತ್ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ಹತಾ ಗಜೈಃ
ಕೆಲವರನ್ನು ಎಲೆಗೆಗಳು ದಂತಗಳಿಂದ, ಕೆಲವರನ್ನು ತುತ್ತೂರಿನಿಂದ, ಇನ್ನಿತರನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಕೊಂದವು.
ನಿಹತೋಷ್ಟ್ರಾಶ್ವಬಹುಲಾಃ ಪದಾತಿಜಸಂಕುಲಾಃ। ಭಯಾದಾಧಾವಮಾನಾಶ್ ಪರಸ್ಪರಹತಾಸ್ತದಾ
ಒಂಟೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು ಹತರಾಗಿ, ಪಾದಾಟಿಗಳು ತುಂಬಿದ್ದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಭಯದಿಂದ ಓಡುತ್ತಿದ್ದವರು ಪರಸ್ಪರ ಹಾನಿಗೊಳಗಾದರು.
ಘೋರಾನ್ನಾದಾನ್ವಿಮುಞ್ಚನ್ತೋ ನಿಪೇತುರ್ಧರಣೀತಲೇ। ವೃಕ್ಷೇಷ್ವಾಸಜ್ಯಸಂಭಗ್ನಾಃ ಪತಿತಾ ವಿಷಮೇಷು ಚ
ಭಯಾನಕ ಕೂಗು ಹಾಕುತ್ತಾ, ಕೆಲವರು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದರು, ಕೆಲವರು ಮರಗಳಿಗೆ ಅಡಗಿ ಮುರಿದುಹೋದರು, ಇನ್ನಿತರರು ಕಲ್ಲು ಗುಡ್ಡುಗಳಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಹಾನಿಗೊಂಡರು.
ಏವಂಪ್ರಕಾರೈರ್ಬಹುಭಿರ್ದೈವೇನಾಕ್ರಮ್ಯ ಹಸ್ತಿಭಿಃ। ರಾಜನ್ವಿನಿಹತಂ ಸರ್ವಂ ಸಮೃದ್ಧಂ ಸಾರ್ಥಮಣ್ಡಲಮ್
ರಾಜನೇ, ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ದೈವದ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಆ ಸಂಪನ್ನ ಸಾಗಣೆದಂಡೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಎಲೆಗೆಗಳಿಂದ ನಾಶವಾಯಿತು.
ಆರಾವಃ ಸುಮಹಾಂಶ್ಚಾಸೀತ್ರೈಲೋಕ್ಯಭಯಕಾರಕಃ। ಏಷೋಽಗ್ನಿರುತ್ಥಿತಃ ಕಷ್ಟಸ್ತ್ರಾಯಧ್ವಂ ಧಾವತಾಽಧುನಾ
ಅಲ್ಲಿ ಭಯಾನಕವಾದ ದೊಡ್ಡ ಗದ್ದಲ ಉಂಟಾಯಿತು; ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಭಯ ಹುಟ್ಟುವಂತೆ: 'ಇದು ಭಯಂಕರವಾದ ಬೆಂಕಿಯಾಗಿದೆ! ಎಲ್ಲರೂ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ, ಈಗ ಓಡಿ!' ಎಂದು ಕೂಗಿದರು.
ರತ್ನರಾಶಿರ್ವಿಶೀರ್ಣೋಽಯಂ ಗೃಹ್ಣೀಧ್ವಂ ಕಿಂ ಪ್ರಧಾವತ। ಸಾಮಾನ್ಯಮೇತದ್ದ್ರವಿಣಂ ನ ಮಿಥ್ಯಾ ವಚನಂ ಮಮ
ಇಲ್ಲಿ ರತ್ನಗಳ ಗುಡ್ಡೆ ಚೆಲ್ಲಿಹೋಗಿದೆ—ನೀವು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ, ಏಕೆ ಓಡುತ್ತೀರಿ? ಈ ಸಂಪತ್ತು ಎಲ್ಲರದ್ದೂ ಒಂದೇ, ನಾನು ಹೇಳುವುದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.
ಪುನರೇವಾಭಿಧಾಸ್ಯಾಮಿ ಚಿನ್ತಯಧ್ವಂ ಸುಕಾತರಾಃ। ಏವಮೇವಾಭಿಭಾಷನ್ತೋ ವಿದ್ರವನ್ತಿ ಭಯಾತ್ತದಾ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿ. ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗಲೂ ಅವರು ಭಯದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಂದ ಓಡಿಹೋದರು.
ತಸ್ಮಿಂಸ್ತಥಾ ವರ್ತಮಾನೇ ದಾರುಣೇ ಜನಸಂಕ್ಷಯೇ। ದಮಯನ್ತೀ ಚ ಬುಬುಧೇ ಭಯಸಂತ್ರಸ್ತಮಾನಸಾ। ಅಪಶ್ಯದ್ವೈಶಸಂ ತತ್ರ ಸರ್ವಲೋಕಭಯಂಕರಮ್
ಅಂತಹ ಭಯಾನಕ ಜನನಾಶವಾಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಭಯದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಗಾಬರಿಯಾಗಿದ್ದ ದಮಯಂತಿ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ಆ ಅಪಾಯವನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಗಮನಿಸಿದಳು.
ಅದೃಷ್ಟಪೂರ್ವಂ ತದ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಬಾಲಾ ಪದ್ಮನಿಭೇಕ್ಷಣಾ। ಸಂಸಕ್ತವದನಾಶ್ವಾಸಾ ಉತ್ತಸ್ಥೌ ಭಯವಿಹ್ವಲಾ
ಅದು ಮೊದಲು ಎಂದೂ ನೋಡಿರದ ದೃಶ್ಯವಾಗಿತ್ತು. ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದ ಆ ಯುವತಿ, ಉಸಿರಾಟ ತಡೆಯಾಗಿ, ಭಯದಿಂದ ತಲ್ಲಣಗೊಂಡು ಎದ್ದು ನಿಂತಳು.
ಯೇ ತು ತತ್ರ ವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಾಃ ಸಾರ್ಥಾತ್ಕೇಚಿದವಿಕ್ಷತಾಃ। ತೇಽಬ್ರುವನ್ಸಹಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ಕಸ್ಯೇದಂ ಕರ್ಮಣಃ ಫಲಮ್
ಆ ಸಾರ್ಥದಿಂದ ಪಾರಾಗಿ, ಯಾರೂ ಗಾಯವಾಗದೆ ಉಳಿದವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೇಳಿದರು—'ಇದು ಯಾರ ಕರ್ಮದ ಫಲ?''
ನೂನಂ ನ ಪೂಜಿತೋಽಸ್ಮಾಭಿರ್ಮಣಿಭದ್ರೋ ಮಹಾಯಶಾಃ। ತಥಾ ಯಕ್ಷಾಧಿಪಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ನ ವೈ ವೈಶ್ರವಣಃ ಪ್ರಭುಃ
ನಾವು ಖ್ಯಾತಿಯುಳ್ಳ ಮಣಿಭದ್ರನನ್ನು, ಹಾಗೆಯೇ ಯಕ್ಷಾಧಿಪತಿ ವೈಶ್ರವಣನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿಲ್ಲವೋ ಎಂದು ತೋರುತ್ತದೆ.
ನ ಪೂಜಾ ವಿಘ್ರಕರ್ತೄಣಾಮಥವಾ ಪ್ರಥಮಂ ಕೃತಾ
ಅಥವಾ ನಾವು ಮೊದಲಿಗೆ ಸಾರ್ಥದ ರಕ್ಷಕರಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿರಲಿಲ್ಲ.
ಶಕುನಾನಾಂ ಫಲಂ ವಾಽಥ ವಿಪರೀತಿಮಿದಂ ಧ್ರುವಮ್। ಗ್ರಹಾ ನ ವಿಪರೀತಾಸ್ತು ಕಿಮನ್ಯದಿದಮಾಗತಮ್
ಅಥವಾ ಇದು ಹಕ್ಕಿಗಳ ಅಪಶಕುನದ ಫಲವೋ ಅಥವಾ ಯಾವೋ ವಿಪರೀತವಾದದ್ದು. ಗ್ರಹಗಳು ಕೆಟ್ಟಿಲ್ಲ—ಇನ್ನೇನು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಬಂದಿರಬಹುದು?
ಅಪರೇ ತ್ವಬ್ರುವನ್ದೀನಾ ಜ್ಞಾತಿದ್ರವ್ಯವಿನಾಕೃತಾ। ಯಾಽಸಾವದ್ಯ ಮಹಾಸಾರ್ಥೇ ನಾರೀ ಹ್ಯುನ್ಮತ್ತದರ್ಶನಾ
ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು, ಬಂಧು-ಸಂಪತ್ತು ಕಳೆದು ದುಃಖಿತರಾಗಿದ್ದವರು, 'ಆ ಮಹಾ ಸಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡ ಆ ಹೆಂಗಸು, ಹುಚ್ಚುಮಾತಾದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಳು—' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಪ್ರವಿಷ್ಟಾ ವಿಕೃತಾಕಾರಾ ಕೃತ್ವಾ ರೂಪಮಮಾನುಷಮ್। ತಯೈವಂ ವಿಹಿತಾ ಪೂರ್ವಂ ಮಾಯಾ ಪರಮದಾರುಣಾ
ಅವಳು ಒಳಗೆ ಬಂದಾಗ ಮಾನವನಲ್ಲದ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡು, ತನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಂಡು, ಭಯಾನಕ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾಳೆ.
ರಾಕ್ಷಸೀ ವಾ ಧ್ರುವಂ ಯಕ್ಷೀ ಪಿಶಾಚೀ ವಾ ಭಯಂಕರೀ। ತಸ್ಯಾಃ ಸರ್ವಮಿದಂ ಪಾಪಂ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ
ಅವಳು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ರಾಕ್ಷಸಿಯಾಗಿರಬಹುದು, ಯಕ್ಷಿಯಾಗಿರಬಹುದು, ಅಥವಾ ಭಯಂಕರ ಪಿಶಾಚಿಯಾಗಿರಬಹುದು. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪ ಅವಳದ್ದೇ—ಇದರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೇನು ವಿಚಾರಿಸುವ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಯದಿ ಪಶ್ಯಾಮ ತಾಂ ಪಾಪಾಂ ಸಾರ್ಥಘ್ನೀಂ ನೈಕದುಃಖದಾಮ್। ಲೋಷ್ಟಭಿಃ ಪಾಂಸುಭಿಶ್ಚೈವ ತೃಣೈಃ ಕಾಷ್ಠೈಶ್ಚ ಮುಷ್ಟಿಭಿಃ। ಅವಶ್ಯಮೇವ ಹನ್ಯಾಮಃ ಸಾರ್ಥಸ್ಯ ಕಿಲ ಕೃತ್ಯಕಾಮ್
ನಾವು ಆ ಪಾಪಿ, ಸಾರ್ಥವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದ, ಅನೇಕ ದುಃಖಗಳನ್ನು ತಂದ ಹೆಂಗಸನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ಅವಳನ್ನು ಗಡ್ಡೆ, ಮಣ್ಣು, ಹುಲ್ಲು, ಕಡ್ಡಿ ಅಥವಾ ಕೈಯಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಸಾರ್ಥದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಕೊಲ್ಲಬೇಕು.
ದಮಯನ್ತೀ ತು ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ವಾಕ್ಯಂ ತೇಷಾಂ ಸುದಾರುಣಮ್। ಹ್ರೀತಾ ಭೀತಾ ಚ ಸಂವಿಗ್ರಾ ಪ್ರಾದ್ರವದ್ಯತ್ರ ಕಾನನಮ್
ಆದರೆ ದಮಯಂತಿ ಅವರ ಭಯಾನಕ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಾಚಿಕೆ, ಭಯ ಮತ್ತು ದುಃಖದಿಂದ, ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಓಡಿಹೋದಳು.
ಆಶಙ್ಕಮಾನಾ ತತ್ಪಾಪಮಾತ್ಮಾನಂ ಪರ್ಯದೇವಯತ್
ಆ ಪಾಪವು ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಬರುವ ಭಯದಿಂದ ಅವಳು ತನ್ನದೇನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ದುಃಖ ಪಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಅಹೋ ಮಮೋಪರಿ ವಿಧೇಃ ಸಂರಮ್ಭೋ ದಾರುಣೋ ಮಹಾನ್। ನಾನುಬಧ್ನಾತಿ ಕುಶಲಂ ಕಸ್ಯೇದಂ ಕರ್ಮಣಃ ಫಲಮ್
'ಅಯ್ಯೋ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ವಿಧಿಯ ಭಯಾನಕ ಮತ್ತು ಭಾರೀ ಕೋಪ ಬಿದ್ದಿದೆ! ಇದು ಯಾರ ಕರ್ಮದ ಫಲವೋ, ಯಾವ ಒಳ್ಳೆಯದೂ ಆಗುತ್ತಿಲ್ಲ.'
ನ ಸ್ಮರಾಮ್ಯಶುಭಂ ಕಿಂಚಿತ್ಕೃತಂ ಕಸ್ಯಚಿದಣ್ವಪಿ। ಕರ್ಮಣಾ ಮನಸಾ ವಾಚಾ ಕಸ್ಯೇದಂ ಕರ್ಮಣಃ ಫಲಮ್
'ನಾನು ಯಾರಿಗೂ, ಯಾವಾಗಲೂ, ಚಿಂತನೆ, ಮಾತು ಅಥವಾ ಕಾರ್ಯದಿಂದ, ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಕೆಟ್ಟದ್ದನ್ನು ಮಾಡಿದೆಯೆಂದು ನೆನಪಿಗೆ ಬರುತ್ತಿಲ್ಲ—ಇದು ಯಾರ ಕರ್ಮದ ಫಲವೋ?'
ನೂನಂ ಜನ್ಮಾನ್ತರಕೃತಂ ಪಾಪಾಂ ಮಾಽಽಪತಿತಂ ಮಹತ್। ಅಪಶ್ಚಿಮಾಮಿಮಾಂ ಕಷ್ಟಾಮಾಪದಂ ಪ್ರಾಪ್ತವತ್ಯಹಮ್
'ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಹಳೆಯ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ದೊಡ್ಡ ಪಾಪವೇ ಈಗ ನನಗೆ ಬಂದುಬಿಟ್ಟಿದೆ, ಈ ಕೊನೆಯ ಭಯಾನಕ ಅಪಾಯವನ್ನು ನಾನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.'
ಭರ್ತೃರಾಜ್ಯಾಪಹರಣಂ ಸ್ವಜನಾಚ್ಚ ರಪರಾಜಯಃ। ಭರ್ತ್ರಾ ಸಹ ವಿಯೋಗಶ್ಚ ತನಯಾಭ್ಯಾಂ ಚ ವಿಚ್ಯುತಿಃ। ನಿರ್ನಾಥತಾ ವನೇ ವಾಸೋ ಬಹುವ್ಯಾಲನಿಷೇವಿತೇ
'ನನ್ನ ಗಂಡನ ರಾಜ್ಯ ಕಳೆದುಹೋದದು, ನನ್ನ ಬಂಧುಗಳು ಸೋತರು, ಗಂಡನಿಂದ ದೂರವಾದೆ, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡೆ, ಯಾರೂ ಇಲ್ಲದವನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಅನೇಕ ಕಾಡುಮೃಗಗಳಿರುವ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ—'
ಅಥಾಪರೇದ್ಯುಃ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೇ ಹತಶಿಷ್ಟಾ ಜನಾಸ್ತದಾ। ವನಗುಲ್ಮಾದ್ವಿನಿಷ್ಕ್ರಮ್ಯ ಶೋಚನ್ತೇ ವೈಶಸಂ ಕೃತಮ್। ಭ್ರಾತರಂ ಪಿತರಂ ಪುತ್ರಂ ಸಖಾಯಂ ಚ ನರಾಧಿಪ
ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಉಳಿದವರು ಅರಣ್ಯದ ಗಿಡಗಂಟಿಗಳಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ಆಗ ನಡೆದ ಹತ್ಯೆಗೆ ದುಃಖದಿಂದ ಅಳಿದರು. ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಅಣ್ಣ, ತಂದೆ, ಮಗ ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರಿಗಾಗಿ ಅವರು ಶೋಕಿಸಿದರು, ರಾಜನೇ.
ಹನ್ಯಮಾನೇ ತದಾ ಸಾರ್ಥೇ ದಮಯನ್ತೀ ಶುಚಿಸ್ಮಿತಾ। ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈಃ ಸಹಿತಾ ತತ್ರವನೇ ತು ನ ವಿನಾಶಿತಾ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ದಾಳಿಯಲ್ಲಿ ದಮಯಂತಿ ಶುಭಸ್ಮಿತೆಯೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಜೊತೆ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿದ್ದಳು. ಅವಳಿಗೆ ಯಾವ ಅಪಾಯವೂ ಆಗಲಿಲ್ಲ.