ತಾನ್ಸ ಸರ್ವಾನ್ಸಮಾಗಮ್ಯ ವಿಧಿವತ್ಕುರುನನ್ದನಃ। ತತೋಽಪಶ್ಯದ್ದೇವರಾಜಂ ಶತಕ್ರತುಮರಿಂದಮಃ
ಅವನು ಅವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಭೇಟಿಯಾಗಿ, ನಂತರ ಕುರುಕುಲದ ಆನಂದವಾಗಿರುವವನು ದೇವರಾಜ ಶತಕ್ರತು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ತತಃ ಪಾರ್ಥೋ ಮಹಾಬಾಹುರವತೀರ್ಯ ರಥೋತ್ತಮಾತ್। ದದರ್ಶ ಸಾಕ್ಷಾದ್ದೇವೇಶಂ ಪಿತರಂ ಪಾಕಶಾಸನಮ್
ಆಗ ಮಹಾಬಾಹು ಪಾರ್ಥನು ತನ್ನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಥದಿಂದ ಇಳಿದು, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ, ತನ್ನ ತಂದೆ, ವಜ್ರಾಯುಧಧಾರಿ ಪಾಕಶಾಸನನನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಕಂಡನು.
ಪಾಣ್ಡುರೇಣಾತಪತ್ರೇಣ ಹೇಮದಣ್ಡೇನ ಚಾರುಣಾ। ದಿವ್ಯಗನ್ಧಾಧಿವಾಸೇನ ವ್ಯಜನೇನ ವಿಧೂಯತಾ
ಅವನ ಮೇಲೆ ಬಿಳಿ ಛತ್ರವು ಬಂಗಾರದ ಹ್ಯಾಂಡಲ್ನೊಂದಿಗೆ ಹಿಡಿದಿತ್ತು; ದಿವ್ಯ ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಸುಂದರವಾದ ವಾಲಿನಿಂದ ಅವನನ್ನು ವೀಸಲಾಗಿತ್ತಿತ್ತು.
ವಿಶ್ವಾವಸುಪ್ರಭೃತಿನಿರ್ಗನ್ಧರ್ವೈಃ ಸ್ತುತಿವನ್ದಿಭಿಃ। ಸ್ತೂಯಮಾನಂ ದ್ವಿಜಾಗ್ರ್ಯೈಶ್ಚ ಋಗ್ಯಜುಃಸಾಮಸಂಸ್ತವೈಃ
ವಿಶ್ವಾವಸು ಮುಂತಾದ ಗಂಧರ್ವರು, ಗಾಯಕರೂ ಬಾರ್ಡರು, ಮತ್ತು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಋಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ, ಸಾಮವೇದದ ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ತತೋಽಭಿಗಮ್ಯ ಕೌನ್ತೇಯಃ ಶಿರಸಾಽಭ್ಯಗಮದ್ಬಲೀ। ಸ ಚೈನಂ ವೃತ್ತಪೀನಾಭ್ಯಾಂ ಬಾಹುಭ್ಯಾಂ ಪ್ರತ್ಯಗೃಹ್ಣತ
ಅನಂತರ ಕುಂತೀಪುತ್ರನು ಬಲಶಾಲಿಯಾಗಿ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ ತಲೆಯನ್ನೂ ಬಾಗಿದನು; ಅವನನ್ನು ಅಗಲವಾದ ಬಲಿಷ್ಠ ಭುಜಗಳಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.
ತತಃ ಶಕ್ರಾಸನೇ ಪುಣ್ಯೇ ದೇವರ್ಷಿಗಣಸೇವಿತೇ। ಶಕ್ರಃ ಪಾಣೌ ಗೃಹೀತ್ವೈನಮುಪಾವೇಶಯದನ್ತಿಕೇ
ಅನಂತರ ದೇವರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದ ಇಂದ್ರನ ಪುಣ್ಯಾಸನದಲ್ಲಿ, ಶಕ್ರನು ಅವನ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಹತ್ತಿರ ಕುಳಿರಿಸಿದನು.
ಮೂರ್ಧಿ ಚೈನಮುಪಾಘ್ರಾಯ ದೇವೇನ್ದ್ರಃ ಪರವೀರಹಾ। ಅಙ್ಕಮಾರೋಪಯಾಮಾಸ ಪ್ರಶ್ರಯಾವನತಂ ತದಾ
ಪರಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ದೇವೇಂದ್ರನು ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ವಾಸನೆ ಮಾಡಿ, ವಿನಯದಿಂದ ಬಾಗಿದ್ದವನನ್ನು ತನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಕೂಗಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನಿಯೋಗಾತ್ಸ ಪಾರ್ಥಃ ಶಕ್ರಾಸನಂ ತದಾ। ಆರುರುಕ್ಷುರಮೇಯಾತ್ಮಾ ದ್ವಿತೀಯ ಇವವಾಸವಃ
ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷನ ಆದೇಶದಿಂದ, ಆ ಅಮಿತಾತ್ಮನಾದ ಪಾರ್ಥನು, ಮತ್ತೊಬ್ಬ ವಾಸವನು ಎಂಬಂತೆ, ಇಂದ್ರನ ಆಸನವನ್ನು ಏರಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು.
ತತಃ ಪ್ರೇಮ್ಣಾ ವೃತ್ರಶತ್ರುರರ್ಜುನಸ್ಯ ಶುಭಂ ಮುಖಮ್। ಪಸ್ಪರ್ಶ ಪುಣ್ಯಗನ್ಧೇನ ಕರೇಣ ಪರಿಸಾನ್ತ್ವಯನ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವೃತ್ರನ ಶತ್ರುವಾದ ಇಂದ್ರನು, ಅರ್ಜುನನ ಮಿನುಗುವ ಮುಖವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ, ಅದರ ಶುಭವಾದ ಸುಗಂಧದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು.
ಪ್ರಮಾರ್ಜಮಾನಃ ಶನಕೈರ್ಬಾಹೂ ಚಾಸ್ಯಾಯತೌ ಶುಭೌ। ಜ್ಯಾಶರಕ್ಷೇಪಕಿನೌ ಸ್ತಮ್ಭಾವಿವ ಹಿರಣ್ಮಯೌ
ನಂತರ ಇಂದ್ರನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅರ್ಜುನನ ಎರಡು ದೀರ್ಘ ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾದ ಬಲಿಷ್ಠ ಕೈಗಳನ್ನು, ಬಿಲ್ಲು ಎಳೆಯುವ ಮತ್ತು ಬಾಣ ಹಾರಿಸುವಲ್ಲಿ片ಪಟುವಾದ ಅವನ ಕೈಗಳನ್ನು, ಹೊನ್ನಿನ ಸ್ತಂಭಗಳಂತೆ ಮೆತ್ತಗೆ ತೊಳೆದು ಕೊಟ್ಟನು.
ವಜ್ರಗ್ರಹಣಚಿಹ್ನೇನ ಕರೇಣ ಪರಿಸಾನ್ತ್ವಯನ್। ಮುಹುರ್ಮುಹುರ್ವಜ್ರಧರೋ ಬಾಹೂ ಚಾಸ್ಫೋಟಯಞ್ಶನೈಃ
ವಜ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದ ಗುರುತು ಇರುವ ಕೈಯಿಂದ, ವಜ್ರಧಾರಿ ಇಂದ್ರನು ಅರ್ಜುನನ ಕೈಗಳನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಮೆತ್ತಗೆ ತಟ್ಟಿದನು.
ಸ್ಮಯನ್ನಿವ ಗುಡಾಕೇಶಂ ಪ್ರೇಕ್ಷಮಾಣಃ ಸಹಸ್ರದೃಕ್। ಹರ್ಷೇಣೋತ್ಫುಲ್ಲನಯನೋ ನ ಚಾತೃಪ್ಯತ ವೃತ್ರಹಾ
ಸಹಸ್ರಕಣ್ಣುಳ್ಳ ಇಂದ್ರನು, ಗುಡಾಕೇಶನನ್ನು ನೋಡಿ, ಸ್ಮಿತವನ್ನಿಟ್ಟು, ಆನಂದದಿಂದ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹೂವಂತೆ ಅರಳಿದವು. ವೃತ್ರನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಇಂದ್ರನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಇರಲು ಬಯಸಿದನು.
ಏಕಾಸನೋಪವಿಷ್ಟೌ ತೌ ಶೋಭಯಾಂಸಚಕ್ರತುಃ ಸಭಾಮ್। ಸೂರ್ಯಾಚನ್ದ್ರಮಸೌ ವ್ಯೋಮ ಚತುರ್ದಶ್ಯಾಮಿವೋದಿತೌ
ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಾಗ, ಆ ಸಭೆಗೆ ಸೂರ್ಯಚಂದ್ರರು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಚೌದನೆಯಂದು ಉದಯಿಸುವಂತೆ ಅಲಂಕಾರ ನೀಡಿದರು.
ತತ್ರ ಸ್ಮ ಗಾಥಾ ಗಾಯನ್ತಿ ಸಾಮ್ನಾ ಪರಮವಲ್ಗುನಾ। ಗನ್ಧರ್ವಾಸ್ತುಮ್ಬುರುಶ್ರೇಷ್ಠಾಃ ಕುಶಲಾ ಗೀತಸಾಮಸು
ಅಲ್ಲಿ ತುಂಭುರುವನ್ನು ಮುಂಚೂಣಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಗಾನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ片ಪಟುಗಳಾದ ಗಂಧರ್ವರು, ಅತ್ಯಂತ ಮಧುರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಘೃತಾಚೀ ಮೇನಕಾ ರಮ್ಭಾ ಪೂರ್ವಚಿತ್ತಿಃ ಸ್ವಯಂಪ್ರಭಾ। ಉರ್ವಶೀ ಮಿಶ್ರಕೇಶೀ ಚ ದಣ್ಡಗೌರೀ ವರೂಥೀನಿ
ಘೃತಾಚಿ, ಮೆನಕಾ, ರಂಭಾ, ಪೂರ್ವಚಿತ್ತಿ, ಸ್ವಯಂಪ್ರಭಾ, ಉರ್ವಶಿ, ಮಿಶ್ರಕೇಶಿ, ದಂಡಗೌರಿ ಮತ್ತು ವರೂಥಿನಿ—
ಗೋಪಾಲೀ ಸಹಜನ್ಯಾ ಚ ಕುಮ್ಭಯೋನಿಃ ಪ್ರಜಾಗರಾ। ಚಿತ್ರಸೇನಾ ಚಿತ್ರಲೇಖಾ ಸಹಾ ಚ ಮಧುರಸ್ವರಾ
ಗೋಪಾಲಿ, ಸಹಜನ್ಯಾ, ಕುಂಭಯೋನಿ, ಪ್ರಜಾಗರಾ, ಚಿತ್ರಸೇನಾ, ಚಿತ್ರಲೇಖಾ, ಸಹಾ ಮತ್ತು ಮಧುರಸ್ವರಾ—
ಏತಾಶ್ಚಾನ್ಯಾಶ್ಚ ನನೃತುಸ್ತತ್ರತತ್ರ ಶುಚಿಸ್ಮಿತಾಃ। ಚತ್ತಪ್ರಮಥನೇ ಯುಕ್ತಾಃ ಸಿದ್ಧಾನಾಂ ಪದ್ಮಲೋಚನಾಃ
ಈ ಸುಂದರ ನಗುವಿನುಡಿದ ಪದ್ಮಾಕ್ಷಿಯರು ಮತ್ತು ಇತರ ಸಿದ್ಧಸ್ತ್ರೀಯರು, ನೃತ್ಯ ಮತ್ತು ಆನಂದದಲ್ಲಿ片ಪಟುಗಳಾಗಿ, ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ನೃತ್ಯಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಮಹಾಕಟಿತಟಶ್ರೋಣ್ಯಃ ಕಮ್ಪಮಾನೈಃ ಪಯೋಧರೈಃ। ಕಟಾಕ್ಷಹಾವಮಾಧುರ್ಯೈಶ್ಚೇತೋಬುದ್ಧಿಮನೋಹರೈಃ
ಅವರ ವಿಶಾಲವಾದ ಕಟಿತಟಗಳು, ಕಂಪಿಸುವ ವಕ್ಷಸ್ಥಲಗಳು, ಮಧುರವಾದ ಕಣ್ಗಳ ಚಲನೆ ಮತ್ತು ನಡವಳಿಕೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.
[ತತೋ ದೇವಾಃ ಸಗನ್ಧರ್ವಾಃ ಸಮಾದಾಯಾರ್ಘ್ಯಮುತ್ತಮಮ್। ಶಕ್ರಸ್ಯ ಮತಮಾಜ್ಞಾಯ ಪಾರ್ಥಮಾನರ್ಚುರಞ್ಜಸಾ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರು, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ತಂದು, ಇಂದ್ರನ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ಅರ್ಜುನನನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಸತ್ಕರಿಸಿದರು.
ಪಾದ್ಯಮಾಚಮನೀಯಂ ಚ ಪ್ರತಿಗ್ರಾಹ್ಯ ನೃಪಾತ್ಮಜಮ್। ಪ್ರವೇಶಯಾಮಾಸುರಥೋ ಪುರಂದರನಿವೇಶನಮ್
ಅವರು ರಾಜಕುಮಾರನಿಗೆ ಪಾದ್ಯ ಮತ್ತು ಆಚಮನೀಯವನ್ನು ಸಮರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಪುರಂದರನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಒಳಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು.
ಏವಂ ಸಂಪೂಜಿತೋ ಜಿಷ್ಣುರುವಾಸ ಭವನೇ ಪಿತುಃ। ಉಪಶಿಕ್ಷನ್ಮಹಾಸ್ರಾಣಿ ಸಸಂಹಾರಾಣಿ ಪಾಣ್ಡವಃ
ಹೀಗೆ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆದ ಜಿಷ್ಣು, ತನ್ನ ತಂದೆಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸವಿದ್ದು, ಮಹತ್ತರವಾದ ಮತ್ತು ರಹಸ್ಯವಾದ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಕಲಿತನು, ಪಾಂಡವನೇ.
ಶಕ್ರಸ್ಯ ಹಸ್ತಾದ್ದಯಿತಂ ವಜ್ರಮಸ್ತ್ರಂ ಚ ದುಃಸಹಮ್। ಅಶನೀಶ್ಚ ಮಹಾನಾದಾ ಮೇಘಬರ್ಹಿಣಲಕ್ಷಣಾಃ
ಇಂದ್ರನ ಕೈಯಿಂದ ಅವನು ಪ್ರಿಯವಾದ ಮತ್ತು ಭಯಂಕರವಾದ ವಜ್ರಾಸ್ತ್ರವನ್ನು, ಹಾಗೂ ಭಾರೀ ನಾದವಿರುವ, ಮೇಘಧ್ವಜಗಳಿರುವ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.
ಗೃಹೀತಾಸ್ತ್ರಸ್ತು ಕೌನ್ತೇಯೋ ಭ್ರಾತೄನ್ಸಸ್ಮಾರ ಪಾಣ್ಡವಃ। ಪುರಂದರನಿಯೋಗಾಚ್ಚ ಪಞ್ಚಾಬ್ದಾನವಸತ್ಸುಖೀ
ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರ ಕೌಂತೇಯನು ತನ್ನ ಅಣ್ಣತಮ್ಮಂದಿರನ್ನು ನೆನೆಸಿದನು; ಪುರಂದರನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಐದು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅಲ್ಲೇ ವಾಸವನು ಮಾಡಿದನು.
ತತಃ ಶಕ್ರೋಽಬ್ರವೀತ್ಪಾರ್ಥಂ ಕೃತಾಸ್ತ್ರಂ ಕಾಲ ಆಗತೇ। ನೃತ್ಯಂ ಗೀತಂ ಚ ಕೌನ್ತೇಯ ಚಿತ್ರಸೇನಾದವಾಪ್ನುಹಿ
ನಂತರ ಶಕ್ರನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ, 'ನೀನು ಈಗ ಅಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ片ಪಟುವಾಗಿದ್ದೀಯ, ಸಮಯವೂ ಬಂದಿದೆ; ಕೌಂತೇಯಾ, ನೀನು ಚಿತ್ರಸೇನನಿಂದ ನೃತ್ಯ ಮತ್ತು ಗಾನವನ್ನು ಕಲಿಯು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ವಾದಿತ್ರಂ ದೇವವಿಹಿತಂ ನೃಲೋಕೇ ಯನ್ನ ವಿದ್ಯತೇ। ತದರ್ಜಯಸ್ವ ಕೌನ್ತೇಯ ಶ್ರೇಯೋ ವೈ ತೇ ಭವಿಷ್ಯತಿ
'ಮನುಷ್ಯ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲದ ದೇವತೆಗಳ ಸಂಗೀತ ಮತ್ತು ವಾದ್ಯಗಳನ್ನು ನೀನು ಸಂಪಾದಿಸು, ಕೌಂತೇಯಾ; ಇದರಿಂದ ನಿನಗೆ ಮಹಾ ಹಿತವಾಗುವುದು' ಎಂದು ಇಂದ್ರನು ಹೇಳಿದರು.
ಸಖಾಯಂ ಪ್ರದದೌ ಚಾಸ್ಯ ಚಿತ್ರಸೇನಂ ಪುರಂದರಃ। ಸ ತೇನ ಸಹ ಸಂಗಮ್ಯ ರೇಮೇ ಪಾರ್ಥೋ ನಿರಾಮಯಃ
ಪುರಂದರನು ಅವನಿಗೆ ಚಿತ್ರಸೇನನನ್ನು ಸ್ನೇಹಿತನಾಗಿ ಕೊಟ್ಟನು; ಅವನ ಜೊತೆಗೆ ಸೇರಿ ಪಾರ್ಥನು ಯಾವುದೇ ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.
ಗೀತವಾದಿತ್ರನೃತ್ಯಾನಿ ಭೂಯ ಏವಾದಿದೇಶ ಹ। ತಥಾಽಪಿ ನಾಲಭಚ್ಛರ್ಮ ತರಸ್ವೀ ದ್ಯೂತಕಾರಿತಮ್
ಹಾಡು, ವಾದ್ಯ, ನೃತ್ಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಅವನು ಆದೇಶಿಸಿದರೂ, ಆ ಬಲಶಾಲಿಯು ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಚರ್ಮವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ.
ದುಃಶಾಸನವಧಾಮರ್ಷೀ ಶಕುನೇಃ ಸೌಬಲಸ್ಯ ಚ। ತತಸ್ತೇನಾತುಲಾಂ ಪ್ರೀತಿಮುಪಾಗಮ್ಯ ಕ್ವಚಿತ್ಕ್ವಚಿತ್। ಗಾನ್ಧಱ್ವಮತುಲಂ ನೃತ್ಯಂ ವಾದಿತ್ರಂ ಚೋಪಲಬ್ಧವಾನ್
ದುಃಶಾಸನನ ಹತ್ಯೆಗೂ, ಶುಕುನಿಯ ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳಿಗೂ ಕೋಪಗೊಂಡ ಅವನು, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಗಂಧರ್ವರ ನೃತ್ಯ ಮತ್ತು ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ ಅಪಾರ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕಂಡನು.
ಸ ಶಿಕ್ಷಿತೋ ನೃತ್ಯಗುಣಾನನೇಕಾ- ನ್ವಾದಿತ್ರಗೀತಾರ್ಥಗುಣಾಂಶ್ಚ ಸರ್ವಾನ್। ನ ಶರ್ಣ ಲೇಭೇ ಪರವೀರಹನ್ತಾ ಭ್ರಾತೄನ್ಸ್ಮರನ್ಮಾತರಂ ಚೈವ ಕುನ್ತೀಮ್
ಅನೇಕ ನೃತ್ಯಕೌಶಲ್ಯಗಳಿಗೂ, ಎಲ್ಲಾ ಹಾಡು-ವಾದ್ಯಗಳ ಗುಣಗಳಿಗೂ ಅವನು ತರಬೇತಿ ಪಡೆದಿದ್ದರೂ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಅವನು ತನ್ನ ತಮ್ಮಂದಿರನ್ನೂ, ತಾಯಿಯಾದ ಕುಂತಿಯನ್ನೂ ನೆನೆದು, ಯಾವ ಸಂತೋಷವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಕದಾಚಿತ್ಸ ಹಿ ದೇವೇನ್ದ್ರಶ್ಚಿತ್ರಸೇನಂ ರಹೋಽಬ್ರವೀತ್। ಪಾರ್ಥಸ್ಯ ಚಕ್ಷುರುರ್ವಶ್ಯಾಂ ಸಕ್ತಂ ವಿಜ್ಞಾಯ ವಾಸವಃ
ಒಂದು ದಿನ ದೇವೇಂದ್ರನು, ಅರ್ಜುನನ ಮನಸ್ಸು ಉರ್ವಶಿಯ ಕಡೆ ಸೆಳೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ ಎಂಬುದು ತಿಳಿದು, ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಚಿತ್ರಸೇನನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.